Dominique Brenguier

Cameraman

Dominique Brenguier is cameraman.
Er zijn 12 films gevonden.

Surveillance

2013 | Misdaad

Frankrijk 2013. Misdaad van Sébastien Grall. Met o.a. Thomas Jouannet, François Berléand en Léonie Simaga.

In zijn boek Flic de supermarché (2006) doet dertiger Régis Sérange, hobbyfotograaf en ex-portier, haarfijn uit de doeken hoe hij als nieuwbakken beveiliger van een Franse megasupermarkt gaandeweg ontdekt dat hij niet is ingehuurd om winkeldieven te vangen. Wanneer hij een smerig zaakje binnen het bedrijf ontdekt, is dat het begin van het einde. In de pakkende tv-filmadaptatie onder regie van de productieve en veelzijdige Grall speelt Jouannet de rol van supermarktsurveillant Pierre Solvy, de facto Sérange. Deprimerende ellebogenmaatschappijschets met Orwelliaanse teneur. Berléand is weer ijzersterk.

Sartre, l'âge des passions

2006 | Biografie

Zwitserland/Frankrijk/Italië/België 2006. Biografie van Claude Goretta. Met o.a. Anne Alvaro, Denis Podalydès, Maya Sansa en Frédéric Gorny.

De Zwitserse regieveteraan Claude Goretta (La dentellière, La provinciale) had 7 miljoen euro voor deze fraaie tv-tweedeler over de hoogtijperiode 1958-1964 in het leven van filosofen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir. Mooie dramaturgische vondst: in de stormachtige verhouding van het existentialistenpaar van middelbare leeftijd spiegelt zich de romance van twee jonge mensen. Co-scenaristen Michel-Antoine Burnier en Michel Contat kenden Sartre goed; Contat was een tijdlang diens secretaris. Naast acteur-duizendpoot Podalydès als Sartre is de uitmuntende theateractrice Anne Alvaro (Le goût des autres) te zien als De Beauvoir. Beide spelers lijken bovendien fysiek verbazingwekkend op de originelen.

La fuite de monsieur Monde

2004 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 2004. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Nathalie Nell, Nozha Khouadra en Bernard Le Coq.

'Het was vijf uur 's middags, of een beetje later, de grote wijzer leunde enigszins naar rechts - op 19 januari, toen mevrouw Monde het politiebureau instoof, een vlaag ijskoude lucht meevoerend.' Aldus begon Georges Simenon zijn roman 'La fuite de monsieur Monde' en de toon was gezet. Mevrouw Monde komt de verdwijning van haar man aangeven. Het boek, en ook deze tv-verfilming, volgt voornamelijk Lionel Monde zelf, een gegoede zakenman die schijnbaar om niets huis en haard verlaat en richting het zuiden reist. Simenon wist obsessies accuraat te treffen en regisseur Goretta, die al een aantal Simenon-verfilmingen op zijn naam heeft staan, volgt de veelschrijver zo goed en kwaad als dat gaat zonder diens mooie zinnen.

Poil de carotte

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Richard Bohringer. Met o.a. Richard Bohringer, Antoine Nguyen en Fanny Cottençon.

Poil de Carotte (Wortelhaar) is de jongste zoon van meneer en mevrouw Lepic. Wat Wortelhaar vervelend vindt, is dat zijn broer, zus en vader hem compleet negeren. Wat hij vreselijk en onbegrijpelijk vindt, is dat zijn moeder hem het leven zuur maakt. De jongen begint te vermoeden dat hij wellicht een bastaard is en hij besluit de liefde af te zweren. Poil de Carotte, de vijfde verfilming van het werk van Jules Renard, is goed gemaakt, maar weinig opvallend. De reden waarom de vermaarde acteur Bohringer juist dit verhaal verkoos te verfilmen, is misschien te vinden in het feit dat zijn jeugd wat weghad van die van Wortelhaar: Bohringers vader was een Duitse officier, zijn moeder was Frans en hij werd opgevoed door zijn oma.

Interdit de vieillir

1998 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Komedie van Dominique Tabuteau. Met o.a. Ludmilla Mikhaël, Gérard Rinaldi, Marion Cotillard, Marie-Ange Dutheil en Vincent Grass.

Louis (Rinaldi), een kleine rijke uitgever, nadert de vijftig. De uitgeverij, die hij samen met zijn vrouw Dominique (Mika[KA3]el) runt, heeft zojuist de nieuwe roman van Abigail Dougnac (Cotillard) uitgebracht en dat werd het succes van het jaar. Hiermee voelt Louis dat hij nog steeds 'bij de tijd' is en de smaak van het publiek kan voorspellen. Toch voelt Louis zich ouder worden en dat doet hem paniekerig naar de eeuwige jeugd verlangen. Hij verneemt dat een professor aan een molecule werkt die het verouderingsproces zou afremmen. Deze zoekt enkele menselijke proefkonijnen. Louis stelt zich onmiddellijk kandidaat. Het probleem van het ouder worden verpakt in een tragi-komische context. Wie droomt er niet van om enkele jaren te kunnen weggommen? Wie hoopt niet in het geheim op de eeuwige jeugd? Voor het hoofdpersonage van deze film is ouder worden een nachtmerrie en hij is tot alles bereid om weer jong te zijn. Rinaldi speelt zijn rol met veel gevoel, maar kan toch niet verhinderen dat de film enkele langdradige momenten kent. Al bij al toch een ontspannend scenario van Marc Eisenchteter en Christian François, naar een idee van Patrick Cauvin, Jean- Louis Robert en Guy Vidal. Fotografie van Dominique Brenguier. Stereo.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

Histoires d'hommes

1996 | Komedie

België/Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Langlois. Met o.a. Yves Robert, Bernadette Lafont, Christian Charmetant, Julien Lannoy en Bérénice Béjo.

Sinds de scheiding van zijn ouders wordt de vijftienjarige Beno[KA4]it (Lannoy) opgevoed door zijn moeder. Wanneer deze voor een tijdje naar het buitenland moet wordt de jongen opgevangen door zijn opa Henri (Robert), een reder van plezierboten. Van een feestje wil Henri gebruik maken om zijn nieuwe vriendin Juliette (Laffont) aan de familie voor te stellen. Dan duikt eensklaps Henri`s zoon Paul (Charmetant) op, die jarenlang niets van zich heeft laten horen. Hij is seropositief en hij verwijt de familie dat ze zijn homoseksualiteit nooit hebben aanvaard. Sterk familieportret dat handelt over ouderliefde, het ouder worden, homoseksualiteit en het generatieconflict. De film wordt vooral rechtgehouden door Robert die schittert in zijn rol. Langlois, Philippe Dussau en Emmanuelle Sardou schreven het scenario dat treffend werd ingeblikt door Dominique Brenguier.

Het verdriet van België

1994 | Drama

Nederland/Frankrijk/België 1994. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Mathias Engelbeen, Ronny Cuyt, Hilde Wils, Yvette Merlin en Greta Van Langendonck.

Niet helemaal geslaagde verfilming van Hugo Claus` gelijknamige monumentale bestseller uit 1983, tot een tv-serie gemaakt van 3 x 90m of 5 x 60m. Net als het boek is de lange tv- film gesitueerd in de periode 1939-1947, met delen die in elkaars verlengde liggen. Het is het verhaal van de jonge Louis (Engelbeen als kind, Cuyt als jongeman), die overeind blijft ondanks leugens, oorlog, hypocrisie, repressie, collaborerende vader van Uffelen en verbitterde moeder Basler, die het aanlegt met een Duitse officier. Speelt in een afgesloten, katholiek, Vlaams milieu vol tantes en ooms, nonnen en priesters, buurvrouwen, caf[KA1]ekameraden, oude bekenden en bekende vijanden. De centrale figuur heeft een beetje talent om de leugen te formaliseren (en wordt schrijver). Hij leert afstand te nemen en te glimlachen. Het is godgeklaagd dat een buitenlandse cineast, al is het dan de getalenteerde Zwitser Goretta, de roman van Claus (die zelf het scenario en de dialogen schreef) mocht, kon en wilde verfilmen. De beelden van Dominique Brenguier ogen mooi maar de personages blijven afstandelijk. Het geestige van de taal waarin het boek werd geschreven gaan door de harkerigheid van de meeste acteurs (Van Uffelen uitgezonderd) de mist in. De oppervlakkige anekdote onthult een aantal fundamentele zaken, maar in de mini-serie blijft het een plat verhaal over een Vlaams gezin dat fout was in WO II.

Goupi Mains-Rouges

1993 | Misdaad, Film noir

Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Maurice Barrier, Jean-Philippe Écoffey, Séverine Vincent, Josiane Lévëque en Sylvie Herbert.

Na jarenlange afwezigheid keert Goupi (Ecoffey) terug naar zijn geboortedorp, waar zijn ouders hem willen koppelen aan een nicht, S[KA1]everine Vincent. Hij wordt uiterst koel ontvangen door zijn oom Mains-Rouges (Barrier), die duidelijk zijn neef uit Parijs op de proef wil stellen. De terugkeer van Goupi valt samen met de diefstal van een aanzienlijke som geld. Getrouwe remake van de klassieker uit 1942 van Jacques Becker. Goretta, die ook het scenario schreef dat gebaseerd is op de roman van Pierre Véry, slaagt er niet in dezelfde zwoele en verderfelijke sfeer te benaderen. Redelijk spel van de hoofdacteurs. Achter de camera stond Dominique Brenguier.

La révolte des enfants

1991 | Drama, Historische film

Frankrijk 1991. Drama van Gérard Poitou-Weber. Met o.a. Michel Aumont, André Wilms, Clémantine Amouroux, Nada Strancar en Bernard Ballet.

Tijdens de industri[KA3]ele revolutie heerste er armoede en hongersnood. Een kind dat een brood stal of een ander klein vergrijp pleegde, werd opgesloten in een opvoedingsgesticht. Zo`n gevangenis bevond zich in Frankrijk omstreeks 1847 in Bretagne. Aumont was directeur van die inrichting en hij noemde zich Oom. Zijn medewerkers en de bewakers waren Neven (en Nichten). De kleine delinquentjes behoorden zo tot [KA1]e[KA1]en grote familie. Verlichte stafmedewerker Wilms vindt dat in deze jeugdgevangenis het nodige moet worden gemoderniseerd en nodigt een journaliste uit Parijs te komen, gravin Marie D`Ozeray (Amouroux). Er breekt een opstand uit over de barre omstandigheden waaronder de kinderen moeten leven, maar die wordt door Aumont onderdrukt. Dickensiaans fresco over sociaal onrecht uit de 19e eeuw, matig gespeeld en vooral traag van tempo. Regisseur Poitou-Weber, die zijn ervaring opdeed bij de tv, schreef zijn eigen scenario naar historische figuren, die werkelijk bestaan hebben. Het camerawerk is van Dominique Brenguier. Wordt ook op de tv vertoond als twee-delige miniserie.

Mister Frost

1990 | Thriller, Horror, Drama

Roemenië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1990. Thriller van Philippe Setbon. Met o.a. Jeff Goldblum, Alan Bates, Kathy Baker, Roland Giraud en Jean-Pierre Cassel.

Goldblum is uitstekend gecast als de vriendelijke massamoordenaar die in een gekkenhuis wordt onderzocht. Zijn identiteit is onbekend, evenals zijn motieven. Hij zegt dat hij de duivel zelve is. Verschillende gebeurtenissen schijnen hem gelijk te geven. Een goed doordacht horrordrama, dat thuishoort in het rijtje ROSEMARY`S BABY (1968) en THE EXORCIST (1973), maar dat dit niveau niet haalt door gebrek aan durf en allure. Het scenario is van regisseur Setbon en Brad Lynch. Het camerawerk is van Dominique Brenguier. Ook bekend als THE DEADLY MISTER FROST, terwijl op de eindaftiteling van de Amerikaanse versie MR. FROST staat.

La Provinciale

1980 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1980. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Nathalie Baye, Angela Winkler, Bruno Ganz, Patrick Chesnais en Dominique Paturel.

Een industrieel tekenaarster gaat van de provincie naar Parijs om werk te zoeken, maar merkt dat al haar sollicitaties ook andere 'gunsten' veronderstellen. Ze bewaart haar zelfrespect ten koste van werkeloosheid, in tegenstelling tot een jonge actrice met wie ze vriendschap sluit. De eenvoud van Bayes acteren en Goretta's minitieuze aandacht voor zogenaamde kleurloze mensen wegen niet altjd op tegen de schematische voorspelbaarheid van het scenario, al zijn er en passant treffende en genuanceerde mannenportretten die stikken in hun rolpatroon. Als Bayes tegenpool zet Winkler haar rol veel te zwaar en melodramatisch aan.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Dominique Brenguier op televisie komt.

Reageer