Jean-Marie Winling

Acteur

Jean-Marie Winling is acteur.
Er zijn 46 films gevonden.

Amoureuse

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van Nicolas Herdt. Met o.a. Julie Gayet, Jean-Hugues Anglade en Jean-Marie Winling.

De van oorsprong Baskische Iona (Gayet), die nu voor een Parijse krant werkt, keert terug naar haar geboortestreek voor een interview met een voormalige politiek activist. De man wordt ter plekke neergeschoten, en Iona raakt vervolgens betrokken bij het politieonderzoek. Of liever: ze raakt verliefd op de rechercheur (Anglade) die bovenop de zaak zit. Voor televisie gemaakte politieke thriller met prima acteurs: Gayet viel op in onder meer Quai d'Orsay, Anglade kennen liefhebbers van klassieker Betty Blue en La Reine Margot.

Le voyage de la grande duchesse

2003 |

Frankrijk 2003. Joyce Buñuel. Met o.a. Jean-Marie Winling, François Marthouret en Anny Duperey.

De van oorsprong Baskische Iona (Gayet), die nu voor een Parijse krant werkt, keert terug naar haar geboortestreek voor een interview met een voormalige politiek activist. De man wordt ter plekke neergeschoten, en Iona raakt vervolgens betrokken bij het politieonderzoek. Of liever: ze raakt verliefd op de rechercheur (Anglade) die bovenop de zaak zit. Voor televisie gemaakte politieke thriller met prima acteurs: Gayet viel op in onder meer Quai d'Orsay, Anglade kennen liefhebbers van klassieker Betty Blue en La Reine Margot.

Une femme piégée

2001 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Misdaad van Laurent Carcélès en Laurent Carceles. Met o.a. Marion Cotillard, Jean-Marie Winling, Cédric Chevalme, Stéphanie Lagarde en Laurent Hennequin.

De nog jonge Florence Lacaze (Cotillard) gaat vreemd met een vermogende cli[KA3]ent van haar man Antoine (Chevalme), een gerenommeerde advocaat uit Nice. De volgende morgen wordt haar minnaar dood aangetroffen in de badkuip en Florence neemt de benen voordat inspecteur Alvez (Winling), die met Antoine nog een appeltje te schillen heeft, haar arresteert voor moord. Florence ontdekt in de krant dat haar minnaar helemaal niet de dode is, van wiens dood zij beschuldigd wordt. Door toeval komt zij erachter wie de bedrieger is, waarmee ze naar bed is geweest: Bruno Galet (Hennequin), een callboy, die op haar werd afgestuurd. Als ze hem in de val heeft gelokt, wordt de enige getuige, die haar kan ontlasten, doodgeschoten. Florence bevindt zich in een lastig parket, maar geeft niet op, al lijkt haar bestaan een nachtmerrie. Ze weet niet meer wie ze vertrouwen kan: haar man, de inspecteur of haar vriendin Agn[KA2]es (Lagarde), die haar door dik en dun steunt. Het scenario van Anne Landois brengt de kijker voortdurend op een dwaalspoor, terwijl die zich met Florence rond en in Nice aan de Rivièra verplaatst. De film is redelijk boeiend, het spel is niet slecht, maar wie hem overslaat mist niets. Cotillard kan verschrikkelijk hard rennen, ook op haar blote voeten.

Les morsures de l'aube

2001 | Misdaad, Komedie, Film noir, Horror

Frankrijk 2001. Misdaad van Antoine de Caunes. Met o.a. Guillaume Canet, Gérard Lanvin, Asia Argento, Gilbert Melki en Jean-Marie Winling.

Het regiedebuut van tv-personality De Caunes. Antoine (Canet) bewaart zijn schamele bezittingen in de kast in het kleedhok van een exclusieve sportclub en mag er slapen in een ligstoel bij het zwembad. [KA1]Etienne (Lanvin), zijn vriend, geeft hem de tip dat de party bij de excentrieke miljonair Abraham von Bulow (Winling) de moeite waard is om zonder uitnodiging binnen te dringen. Met de smoes dat hij door een zekere Jordan Charlier (Massaro) werd uitgenodigd, kan hij binnenkomen. Von Bulow zegt hem dat hij Jordan graag wil ontmoeten, maar Antoine kent hem niet. Terwijl Antoine een nieuwe smoes probeert te verzinnen, biedt Von Bulow hem honderdduizend francs (ruim vijftienduizend euro) als hij hem voorstelt aan Jordan. De helft krijgt hij vooruit. De verleiding is te groot en Antoine gaat op zoek naar de onbekende Jordan, die uitsluitend bij nacht leeft. Antoine treft eerst zijn sexy zuster Violaine (Argento) aan, die hem naar Jordan kan voeren. Dan wordt het geleidelijk duidelijk aan de kijker dat Von Bulow vampierenjager is en dat Jordan en Violaine vampieren zijn. Het eerste uur van de film is nogal verrassend, vooral omdat je niet goed weet wat de bedoeling is. In het laatste half uur vallen de stukjes van de griezelige puzzel akelig precies op hun plaats, maar dan is de lol er vanaf. Je vraagt je tenslotte af of de soms verwarrende vermenging van de genres wel zo'n goed idee was. Wie niet echt op een strak omlijnd verhaal met een sterke climax uit is, kan zich evenwel laten vermaken door het behoorlijke spel en de soms te gekke ideeën. De techno soundtrack completeert het geheel, maar zal niet naar ieders smaak zijn. Het scenario is van Laurent Chalumeau naar de roman van Tonino Benacquista. Het camerawerk van Pierre Aïm past uitstekend bij het geheel. Widescreen, Dolby.

Fabio Montale

2001 | Misdaad

Frankrijk 2001. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Cédric Chevalme, Elena Sofia Ricci, Eric Defosse en Andrée Damant.

Vlak voor zijn pensionering wordt commissaire Fabio Montale (Delon) uit Marseille geconfronteerd met de moord op zijn jeugdvriend Ugo (Garreaud). Als hij de zaak begint te onderzoeken gebeurt er nog een een moord: studente in de rechten Leila , de vriendin van collega Peyrol (Chevalme). Zij wordt levenloos in de buurt van Cassis gevonden. Er zijn aanwijzingen dat collega capitaine Morvan (Samuel) door de maffia wordt betaald. Als Montale`s opvolgster Hélène Pessayre (May) arriveert, bekent Morvan voor de maffia te werken en de dader te zijn. De moorden houden echter niet op: de zoon van zijn nicht Angie (Killing) wordt levenloos in het huis van een architect gevonden en Serge Bondy (Dauphin), een sociaal werker en een oude kennis, wordt voor Fabio`s ogen koelbloedig doodgeschoten. Terwijl Montale zoekt naar onderlinge verbanden, heeft zijn vriendin Babette (Ricci), die onderzoeksjournaliste is, in Rome een brisant dossier samengesteld over de verbindingen tussen de Italiaanse en Marseillaanse maffia. Als Montale een dreigtelefoontje krijgt, wordt de zaak hem zo klaar als een klontje, maar nu vraagt hij zich af hoe hij de spiraal van het geweld kan doorbreken. Zijn opvolgster Pessayre wil hem helpen, maar Montale werkt liever alleen. Een op Delon toegeschreven scenario, wat niet goed genoeg is voor een bioscoopfilm. Het scenario is van Philippe Setbon naar de populaire romans Total Cheops, Chourmo en Soléa van Jean-Claude Izzo. De vrouwen zijn mooi, maar iedereen speelt in de bijwagen. Het camerawerk is van Jacques Boumendil en Guy Famechon. Wordt meestal in twee of drie delen uitgezonden.

Selon Matthieu

2000 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 2000. Drama van Xavier Beauvois. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Antoine Chappey, Fred Ulysse en Jean-Marie Winling.

Francis (Ulysse) en zijn zoons [KA1]Eric (Chappey) en Matthieu (Magimel) werken in dezelfde fabriek in Normandi[KA3]e. Francis rookt een sigaret tijdens het werk en wordt daarom ontslagen. Matthieu is ontsteld dat zijn vader om zo`n futiliteit de zak heeft gekregen, dat hij met [KA1]Eric een staking wil organiseren. [KA1]Eric is pas getrouwd en wil geen risico`s nemen. Ook lukt het Matthieu niet om de arbeiders te mobiliseren. Als Francis de weg oversteekt om zijn werkloosheidsuitkering op te halen wordt hij aangereden door een auto en sterft. Matthieu wil zijn vader wreken en vindt daarvoor een slachtoffer: Claire (Baye), de vrouw van de fabrieksdirecteur, die speelzucht heeft. Hij 'ontmoet' haar aan de speeltafel en knoopt een intieme relatie met haar aan om haar later te ontmaskeren, maar Claire ontdekt wie hij is en wat hij wil. Nu stort de hemel boven Matthieu in. De derde film van Beauvois begint intrigerend ondanks de trage ontwikkeling van het verhaal, maar het scenario van regisseur Beauvois, Cédric Anger en Catherine Breillat is veel te intelectualistisch, bevat te weinig dramatiek om de kijker de boeien en de scènes worden afgeraffeld zonder dat ze voldoening schenken. Baye speelt best goed, maar haar personage is onsympathiek zodat ze de kijker tenslotte koudlaat. Magimel doet enorm zijn best om van de complexe Matthieu een interessant personage te maken, maar dat ontspoort door het ongelukkig gekozen plan om wraak te nemen. De titel is veel te pretentieus en sociale drama's uit het noorden van Frankrijk zijn zo langzamerhand wel bekend. Het camerawerk van Caroline Champetier ziet er mooi uit. Panavision widescreen, Dolby Digital.

Le prof

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Yvan Attal, Hélène de Fougerolles, Odette Laure en Jean-Marie Winling.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Une pour toutes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Anne Parillaud, Alessandra Martines, Marianne Denicourt en Alice Evans.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Pepe Carvalho: La solitude du manager

1999 | Misdaad

Italië/Frankrijk/Spanje 1999. Misdaad van Merzak Allouache. Met o.a. Juanjo Puigcorbé, Valeria Marini, Jean Benguigui, Walter Vidarte en Jean-Marie Winling.

Antonio Jauma is directielid van de multinational La Petnay. Hij is een rokkenjager. In de buurt van Barcelona wordt hij in een hotelkamer met een kogel in het hoofd gevonden. Elsa, een dure callgirl wordt verdacht van de moord, maar zij bezwijkt vlak erna aan een overdosis drugs. De politie sluit het dossier. Dan krijgt priv[KA1]e-detective Pepe Carvalho (Puigcorb[KA1]e) uit Barcelona opdracht van de weduwe om de zaak uit te pluizen. Hij neemt de zaak gaarne aan, want Antonio was een jeugdvriend van hem, met wie hij ooit in de politiek zat. Hij vliegt naar Parijs om Rhomberg, de boekhouder van het bedrijf, aan de tand te voelen. Ze spreken af in een bar. Rhomberg komt niet, maar wordt later levenloos aangetroffen in het bos van Vincennes. Hij is op een gruwelijke wijze vermoord. In de bar maakt Pepe kennis met callgirl Alexandra (Lindinger); zij kende de overleden Elsa. Een weinig originele, maar charmante misdaadfilm die de kijker telkens verrast met een plotwending. Puigcorbé heeft zich ondertussen zo goed met zijn personage weten te vereenzelvigen dat hij zijn rol blijkbaar zonder veel moeite weet neer te zetten. Gérard Carré baseerde het scenario op de roman van Manuel Vázquez Montalbán. Het camerawerk is van François Lartigue.

Le schpountz

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Smaïn, Sabine Azéma, Ticki Holgado, Martin Lamotte en Jean-Jérôme Esposito.

'Eigentijdse' versie van de gelijknamige succesfilm uit 1937 met Fernandel van Marcel Pagnol. De populaire artiest Smaïn in de rol van Irénée, de naïeveling die in zijn dorpje kennis maakt met een filmploeg en die hem voor de grap een vals, vet contract geeft voor een groot project dat in Parijs gedraaid zou worden. Kluchtenkoning Oury, die het scenario met Albert Algoud naar de roman van Marcel Pagnol schreef, heeft de oorspronkelijke tragikomedie beschouwd als een evergreen, die alleen maar in een nieuw jasje gestoken hoefde te worden en aangepast aan de tijd, waarin wij leven. Hij heeft echter vergeten dat zulke lachstukken niet meer gevraagd zijn, ook al speelt Smaïn de hoofdrol. Het camerawerk is van François Lartigue. Schpountz is iemand die je erop uitstuurt om een vierkante gatenboor te halen.

Bérénice

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Carole Bouquet, Gérard Depardieu, Jacques Weber, Isabel Otero en Hugues Quester.

Rome, 79 jaar na Christus. Keizer Vespasianus is gestorven en zijn zoon Titus (Depardieu) moet hem opvolgen. Titus is verliefd op B[KA1]er[KA1]enice (Bouquet), de koningin van Palestina. Zijn liefde wordt beantwoord, maar ook zijn beste vriend Antiochus (Weber) begeert Bérénice. Een onmogelijke liefde voor Antiochus, maar ook een erg controversiële relatie voor Titus en Bérénice, want een Romeinse wet verbiedt de keizer om te huwen met een vreemde monarch. Eerste in een reeks prestigieuze tv-bewerkingen van oude Franse klassieke tragedies. Spijtig genoeg werd ze verschrikkelijk theatraal in beeld gebracht, zodat de uitstekende reeks acteurs hun personages filmisch niet tot leven kunnen brengen. Gevolg is dat het geheel erg langdradig overkomt en dit wordt niet verholpen door de archaïsche taal die gesproken wordt. Een mislukte start ondanks de somptueuze decors en rijke kostuums. Jean-Claude Carriére bewerkte de tragedie van Jean Racine samen met regisseur Verhaeghe. Mooie fotografie van Gérard Vigneron. Stereo.

Belle Maman

1999 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Gabriel Aghion. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Lindon, Mathilde Seigner, Line Renaud en Stéphane Audran.

Knappe S[KA1]ev[KA1]erine (Seigner) trouwt met Antoine (Lindon). Zij is al zwanger van hem, maar Antoine kan met zijn ogen niet van zijn schoonmoeder L[KA1]ea (Deneuve) afblijven. Op zijn trouwdag wordt hij verliefd op haar en zij blijkt ook niet ongevoelig voor haar schoonzoon. Sévérine die al haar hele leven geleden heeft onder het dominerende karakter van haar moeder, is tegen deze situatie dan ook niet opgewassen. Naarmate Antoine meer van haar verwijderd raakt, zoekt zij nieuwe liefdespaden. Een tamelijk vermakelijke relatiekomedie, die volledig gedomineerd wordt door een als vanouds schitterende Deneuve. Regisseur Aghion die het scenario samen met Danièle Thompson schreef, wekt de indruk steeds weer de grenzen van het fatsoen te willen overschrijden met platvloerse, seksistische grappen en situaties. Hij doorbreekt moeiteloos een aantal taboes zonder echter het publiek te choqueren. Een leuk niemendalletje vol onverwachte wendingen. Het camerawerk is van Romain Winding. Dolby Stereo.

Mort d'un conquérant

1998 | Misdaad, Film noir

Frankrijk 1998. Misdaad van Thierry Chabert. Met o.a. Patrick Catalifo, Élise Tielrooy, Jean-Marie Winling, Catherine Rich en Aladin Reibel.

Journalist Fran[KA10]cois Dorval (Catalifo) besluit het een tijdje kalm aan te doen en wat rond te zwerven. Hij heeft zijn oog laten vallen op Vicky Felton (Tielrooy), celliste en kleindochter van de steenrijke Frans-Amerikaanse persbaron Max Laroche (Mac-Moy). Deze laatste wordt sinds geruime tijd van nabij gevolgd door het ministerie van Binnenlandse Zaken daar hij te kennen heeft gegeven de persgroep 'Liberté Presse' te willen opkopen. Zo zou hij de regionale pers volledig in handen krijgen. Maar dan sterft Laroche onder mysterieuze omstandigheden en erft Vicky zijn imperium. François wil uitzoeken wat er hier eigenlijk juist aan de hand is. Een onhullende blik achter de schermen van 'le 4e pouvoir', het perswereldje op zijn Frans. Een minder geslaagde poging om de 'film noir' nieuw leven in te blazen, daarvoor is Tielrooy te weinig 'femme fatale'. Leuk om naar te kijken, maar wie denkt dat er heilige huisjes omver geworpen zullen worden komt toch bedrogen uit. Philippe Donzelot en Yves Ramonet baseerden het scenario op de roman Dernier film à Deauville van Antoine Delaferre. Fotografie is van Marc Koninckx.

Louise et les marchés

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Line Renaud, Thierry Neuvic, Jean-Marie Winling, Olivier Ythier en Valérie Leboutte.

Louise Richard (Renaud) heeft als marktkraamster een hele reputatie opgebouwd en wordt door velen op de handen gedragen. De concurrentie van de grootwarenhuizen is groot. Om daartegen het hoofd te bieden heeft haar oudste zoon Bernard (Winling) het plan opgevat een kraam met diepvriesproducten te opnenen. Dat stuit op verzet van de andere marktkramers die eisen dat er op de openbare markt uitsluitend verse producten worden verkocht. Het noodlot begint Louise te achtervolgen. Een deel van haar omzet moet zij aan haar zwaarste concurrent overlaten en haar oudste zoon komt in auto-ongeval om. Louise stelt M[KA1]elodie (Bertrand), de dochter van een groothandelaar, en haar chauffeur Philippe (Neuvic) voor in haar bedrijf te komen werken. Philippe blijkt een buitenechtelijk kind van haar man te zijn... Hoe ook, Louise wil haar zegje over haar zaak behouden, wat Mélodie en Philippe ook mogen ondernemen. Tweedelig tv-film, volks, met herkenbare personages en situaties, zich afspelend in pittoresk milieu van openbare markten. Hoewel gesitueerd in Frankrijk, voor een groot gedeelte gedraaid in het Brusselse waar bekende Belgische locaties een Franse naamverandering kregen: zo werd café 'Volle Gas' omgetoverd tot 'Meringuier'.

Le Matador

1998 | Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Misdaad van Michel Vianey. Met o.a. Thierry Rey, Stéphane Jobert, Jean-Marie Winling, Caroline Berg en Pascale Vignal.

Yann (Rey) is een geharde flic die door de Parijse onderwereld gevreesd wordt. Ze gaven hem de bijnaam de Matador. Op een dag wint hij de grote pot van de lotto en hij verandert onmiddellijk zijn leven: politie en Parijs laat hij achter zich liggen en vestigt zich in Arles, waar hij met zijn vrienden Eric (Jobert) en Anne (Vignal) geïnvesteerd heeft in een brasserie. Aan de Cöte d'Azur ontpopt hij zich tot een soort gigolo die rijke dames verleidt om hen telkens een klein fortuintje te ontfutselen. Dat geld gebruikt hij dan om minderbedeelden te helpen. Zwakke mengeling van Arsène Lupin en Robin Hood in de pilot van wat een nieuwe serie moest worden. Het gaat er evenmin origineel als opwindend aan toe, de film sleurt zich voort naar een weinig explosieve climax. Acteerprestaties staan in evenredigheid met de afwezige spanning. Om van deze ondermaatse productie te bekomen kan je beter nog eens TO CATCH A THIEF zien. Jacques Kirsner bedacht het personage en schreef het scenario samen met Jorge Amat. Fotografie van Tomasz Cichawa.

Sud lointain

1997 | Drama, Historische film

België/Frankrijk 1997. Drama van Thierry Chabert. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Yerlès, Xavier Deluc, Elise Tielrooy en Pierre Forest.

Drie jonge Fransen trekken anno 1900 naar Saigon: Ronan (Forest), die er als evangelist aan de slag wil, Francis (Yerles), die zijn geliefde Madeleine (Tielrooy) achterna reist en Alban (Deluc), die snel beste maatjes wordt met Keizer Thanh Thai (Nguyen) en aan steile opgang begint. Hoewel hun motieven voor emigratie totaal verschillen, zullen de drie nog vaak met elkaar te maken krijgen. Maar niet zij staan centraal in door Daniel Saint-Hamont geschreven scenario naar roman [KL]Le courier de Saigon[KLE] van Erwan Bergot, maar Catherine Tannerre (Jannot), journaliste en eigenaresse van krant die belangen verdedigt van Franse gemeenschap in Saigon. Zij wordt verliefd op Francis en volgt met meer dan gewone belangstelling diens succes als plantage-eigenaar. Wanneer Madeleine sterft trouwt Francis met Catherine. Zij krijgen kinderen, het oorspronkelijke trio en hun nazaten beleven aardig wat romantische en humane intriges. Vrij interessante achtergrond in verband met politieke aspecten van Indochina tussen 1900 en 1925, toen al een verziekte Franse kolonie. Verhaal zelf is te melodramatisch, de landschappen en kostumes zijn mooi. De tijdreconstructie van de driedelige miniserie is verzorgd.

Ni vue, ni connue

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Mireille Darc, Christophe Odent, Jean-Marie Winling, Jean-Paul Muel en Hugues Boucher.

Nicole, alias Anne, alias Claudia, alias Caroline, alias Brigitte (Darc) leidt al een dertigtal jaar een avontuurlijk leven via illegale zaakjes. Net wanneer zij na lange tijd haar zoon Herv[KA1]e (Boucher) weer wil opzoeken wordt die ongewild bij een gevecht tussen huurmoordenaars en politie betrokken en gedood. Nicole blijft achter met zevenjarig kleinzoontje (Gauzy) dat zij met hand en tand gaat beschermen. Indianenverhaalachtig scenario van Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en regisseur Lary waarin Darc de kans krijgt alle registers via kameleonistische personnage-vermommingen open te trekken.

Ni vue ni connue

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Jean-Marie Winling, Christophe Odent en Mireille Darc.

Nicole, alias Anne, alias Claudia, alias Caroline, alias Brigitte (Darc) leidt al een dertigtal jaar een avontuurlijk leven via illegale zaakjes. Net wanneer zij na lange tijd haar zoon Herv[KA1]e (Boucher) weer wil opzoeken wordt die ongewild bij een gevecht tussen huurmoordenaars en politie betrokken en gedood. Nicole blijft achter met zevenjarig kleinzoontje (Gauzy) dat zij met hand en tand gaat beschermen. Indianenverhaalachtig scenario van Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en regisseur Lary waarin Darc de kans krijgt alle registers via kameleonistische personnage-vermommingen open te trekken.

Le Rouge et le Noir

1997 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Italië 1997. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Carole Bouquet, Judith Godrèche, Claude Rich, Bernard Verley en Pierre Vernier.

De slim gecaste Kim Rossi Stuart - die de rol speelt van timmermanszoon Julien Sorel - is zo'n onmiskenbaar mooie jongen, denk aan het type prins William, dat het al vanaf het begin op z'n minst twijfelachtig is of hij ooit priester zal worden. Zelfs al lijkt iedereen, hijzelf incluis, daar van uit te gaan. Als onbedoeld rokkenjager heeft hij in ieder geval een gouden toekomst. Sorel zelf laat zijn ware kwaliteiten in deze eerste aflevering nog zo'n beetje in het midden. Wie 'Le rouge et le noir' nog helder 'op het netvlies heeft', weet wat er gaat volgen, al valt er hier en daar nog wel wat nieuws te beleven. Met fraai versneden beelden, geraffineerde close-ups en een muziekje op z'n tijd levert regisseur Verhaeghe appetijtelijk en eigentijds kostuumwerk af. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Henri Stendhal.

D'or et de safran

1997 | Misdaad, Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk/Duitsland 1997. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Corinne Touzet, Lucie Phan, Santha Leng, Wu Hai en Jean-Marie Winling.

Alex (Touzet), een persfotografe, arriveert in Myanmar, Birma, om haar jeugdvriendin Soon Yi (Phan) te zoeken die verdwenen is in de hel van de Birmaanse jungle. Soon Yi, die een bekende advocate is in haar land, werd na een schijnproces waarbij haar cli[KA3]ent ter dood veroordeeld werd, een geduchte tegenstandster van de militaire junta. Alex maakt kennis met Tong Chen (Hai), leider van de verzetsbeweging en vriend van Soon Yi. Ze slaagt erin exclusieve foto's te maken die, samen met de foto's en documenten die Soon Yi bezit, de dictatuur wereldwijd aan de kaak moeten stellen. Maar door haar toedoen wordt Tong Chen gearresteerd. Spannende politieke thriller met een schitterende Touzet in de hoofdrol. Dit is het soort politieke aanklacht die je verwacht van een Costa-Gavras, recht voor de raap en met het noemen van namen, maar de sentimentele trekjes die meegegeven worden in het verhaal zwakken het allemaal wat af. Toch ligt het ver boven de middelmaat van de typische Franse tv- film. Dominique Lancelot, Philippe Madral, Claude-Michel Rome, Fina Torres en regisseur Pico schreven het scenario. Knappe fotografie van François Lartigue.

Les arnaqueuses

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Thierry Binisti. Met o.a. Elise Tielrooy, Tania Da Costa, Jean-Marie Winling, François Dunoyer en David Lowe.

Een gereputeerde kunsthandelaar wordt ervan verdacht valse schilderijen echt te verklaren om deze op die manier aan fabelachtige prijzen te verkopen. De man is ongrijpbaar en de commissaris van een alternatieve politiedienst roept de hulp in van twee notoire oplichtsters Lune (Da Costa) en Shula (Tielrooy) om de man te ontmaskeren. De meisjes staan juist op het punt om op het jacht van een rijke vriend naar de Bahama's te vertrekken en voelen niet veel voor uitstel, maar ze worden voor de keus gesteld: meewerken of voor tien jaar achter de tralies gaan. De eerste aflevering van een politiereeks met twee ondeugende heldinnen waarvan we nog wel meer zullen horen. Het is allemaal wel erg voorspelbaar, maar het duo vormt een aantrekkelijk stel en dat helpt. Claude Cauwet en Nicole Jamet schreven het routinescenario dat door Dominique Bouilleret van mooie plaatjes voorzien werd.

Les Milles

1995 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Komedie

Polen/Frankrijk/Duitsland 1995. Oorlogsfilm van Sébastien Grall. Met o.a. Jean-Marie Marielle, Ticky Holgado, Philippe Noiret, Kristin Scott Thomas en François Berléand.

Les Milles is een gehucht tussen Avignon en Marseille, waar in 1940 een oude steenfabriek diende om een select gezelschap van vluchtelingen dat naar Frankrijk gevlucht was vanwege het nazi- regime (sommigen al in 1933) uit Duitsland, Oostenrijk en Tsjechoslowakije als niet-Fransen te interneren omdat er figuren bij zouden kunnen zijn die tot de vijfde colonne zouden kunnen behoren.

Le nid tombé de l'oiseau

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Michèle Laroque, Rufus, Jean-Marie Winling, Elisabeth Margoni en Catherine Alcover.

Na een ongeluk met haar mobylette ligt Julie Savigneau (Regnier) die nog maar pas achttien is, in het ziekenhuis. Ze is in coma. Er is een complicatie. Julie blijkt al vijf maanden zwanger en de foetus is in prima gezondheid, terwijl de moeder een maand later klinisch dood verklaard wordt na een fatale hartaanval. De zwangerschap is dan al zes maanden, twee weken en vijf dagen gevorderd. De specialisten, ouders en de vader komen met elkaar in botsing. Er is onenigheid tussen partijen die menen dat het kind gered moet worden, terwijl de anderen vinden dat een kind niet geboren kan worden uit een moeder die overleden is. De vader Thomas Perrot (Bayle) is 24 en studeert voor architect; hij bevond zich ten tijde van het ongeluk in het buitenland. Er worden heel wat prangende vragen gesteld in dit indringende, ethische drama. Is ongeboren leven onaantastbaar? Moet een ongeboren kind met zijn moeder sterven of heeft het recht op het leven, waardoor de moeder kunstmatig in leven gehouden wordt tot het zo ver is dat het geboren kan worden? Het scenario van Chantal Renaud en Michel Boisrond, naar een verhaal van Boisrond, is gebaseerd op een ware gebeurtenis, die (in 1988) ook de pers haalde - ook bij ons. De film is iets te gedramatiseerd en te geromantiseerd, maar Rufus en Margoni zijn uitstekend als Emile en Mariette, de ouders van Julie. Anne Khripounoff stond achter de camera. Formaat 16:9.

Le hussard sur le toit

1995 | Historische film, Avonturenfilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 1995. Historische film van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Olivier Martinez, Juliette Binoche, Pierre Arditi, François Cluzet en Gérard Depardieu.

Ten tijde van de release de duurste film ooit gemaakt in Frankrijk, dit historische melodrama van Cyrano de Bergerac-regisseur Rappeneau. De film speelt zich af in 1832. Napoleon is van het toneel en er heerst een machtsvacuüm in Frankrijk, dat bovendien geteisterd wordt door verschrikkelijke cholera-epidemieën. Dit is het decor van een onmogelijke liefdesgeschiedenis tussen een Italiaanse avonturier (Martinez) en een getrouwde Franse adellijke dame (Binoche). Mooie mensen, fraaie kostuums, prachtige landschappen, aangrijpende beelden van de cholera-patiënten en -slachtoffers, maar Martinez slaagt er niet in om de film een ziel te geven.

Docteur Sylvestre : Silence... hôpital

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Christiane Lehérissey. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Hélène De Saint-Pierre, Hélène Alexandridis en Jean-Marie Winling.

Dr. Pierre Sylvestre (Anger) wordt als vervanger naar een hospitaal gestuurd in een klein stadje in de buurt van Bordeaux. Tijdens een onderzoek ontdekt Sylvestre hersenvliesontsteking bij een tienjarige jongen. Hij laat hem onmiddellijk overbrengen naar de spoedafdeling, maar merkt al vlug tot zijn verbijstering dat alles hier vierkant draait. De volgende ochtend verneemt hij dat de jongen overleden is. Routine-doktersdrama over de geneesheer van de grote stad die mag zeggen wat er allemaal mank loopt in een kleinstadshospitaal, waar bovendien, door de schuld van de slechte organisatie, een jongen sterft waarvoor hij een zwak had. Je hebt alles al wel eens gezien. Zelfs DR. KILDARE zou dit opgewarmde kost gevonden hebben. Gilles Gérardin, Christian François en Léhérissey baseerden het scenario op een verhaal van Stéphane Palay en Jean-Pierre Couture. Achter de camera werd plaatsgenomen door Paul Bonis.

Saint-Exupéry: La dernière mission

1994 | Drama, Biografie

Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Bernard Giraudeau, Maria de Medeiros, Jean-Paul Comart, Frédéric van den Driessche en Jean-Marie Winling.

De film speelt zich af op 30 en 31 juli 1944, de twee laatste dagen van het leven van Antoine de Saint-Exup[KA1]ery, schrijver van onder meer [KL]De kleine prins[KLE]. De auteur (gespeeld door Giraudeau) is een fervent piloot, gelegerd op een basis op Corsica. Zijn kapitein probeert hem over te halen te stoppen met vliegen, maar daar wil hij niets van horen. De kapitein wordt op het matje geroepen door een officier die getuige was van de smeekbede. Dan volgt een overzicht van de staat van dienst van De Saint-Exupéry, die als piloot bij het leger kwam in 1939. Een gevoelige hulde aan een van Frankrijks meest invloedrijke schrijvers van de twintigste eeuw. Schitterende vertolking van Giraudeau in de titelrol. Ook zijn er oude archiefopnamen te zien. Het intelligente scenario werd geschreven door Enrico en Marcel Jullian. Cyril Lathus fungeerde als fotograaf.

Novacek : Le croisé de l'ordre

1994 | Misdaad, Actiefilm

Portugal/België/Frankrijk 1994. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Patrick Catalifo, Anne-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Jean-Marie Winling.

Een politie-inspecteur wordt gevonden met een revolver in de hand en een wond aan het hoofd. Het oordeel wordt vlug geveld: zelfmoord. Maar zijn vriend, Roussillon, gelooft niet in deze theorie en hij doet een beroep op ex-journalist Novacek (Catalifo) om onopvallend rond te kijken in het gebouw waar het slachtoffer werkzaam was. Novacek ontdekt al vlug dat er heel wat meer achter zit. Voor zijn allereerste tv-onderzoek blijft Novacek in eigen land, waar hij op het spoor komt van een groots corruptieschandaal. Goed opgebouwd scenario van Simon Michaël, Laurent Couchan en Jo Camacho, naar de roman van Didier Daeninckx, waarin de tijd genomen wordt om de diverse vaste personages te beschrijven. De voornaamste kenmerken van Novacek zijn: hij is steeds ongewapend en hij gedraagt zich als een anti-held. Ontspannend zonder verdere pretenties. Internationaal uitgebracht als LE CROISÉ DE L'ORDRE.

Le R.I.F. : L'air d'une fugue

1994 | Misdaad

Frankrijk/België 1994. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Roch Leibovici, Yves Afonso en Jean-Marie Winling.

Jean-Louis Barnier (Winling) komt de verdwijning opgeven van zijn dertien-jarige zoon G[KA1]erald. De dienst opsporing van minderjarigen stuurt hem door naar het R.I.F. (Recherche dans l`int[KA1]eret des familles). Inspecteur Keller (Raynal) en zijn team sluiten ongeval en ontvoering uit. Keller is ervan overtuigd dat de jongen iets dom heeft uitgehaald en de benen genomen heeft, maar het is even goed mogelijk dat een maniak de jongen heeft misbruikt. In school was Gérald een voorbeeldige en intelligente student. Dan ontdekken ze dat Jean-Louis niet de vader is van de jongen. Bovendien verbergt de familie nog heel wat andere geheimen. Doordeweekse politiefilm met veel gepraat en weinig actie. Na een half uur interesseert het lot van de jongen de kijker niet meer en schakelt hij waarschijnlijk over op een andere zender. Bijzonder zwak scenario van Pascal Bancou, Pierre Fabre en regisseur Pico. Fotografie is van François Lartigue.

Deux justiciers dans la ville: Dame de c[KA21]ur

1994 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Gérard Marx. Met o.a. Richard Bohringer, Jean-François Stévenin, Alexandra Vandernoot, Jean-Michel Noirey en Jacques Spiesser.

Een politie-inspecteur wordt vermoord aangetroffen langs een landweg. Naast hem ligt het lijk van de gevangene die hij moest begeleiden. De zaak is vlug geklaard: de gevangene schoot de politieman neer, die in een laatste stuiptrekking zijn moordenaar kon doden. Het politieduo Stévenin/Bohringer kan zich hier niet mee akkoord verklaren. Ze ontdekken al vlug dat de gevangene onschuldig was aan de verkrachting waarvoor hij veroordeeld was, dus besluiten ze dat deze geen enkele reden had om de inspecteur te doden. Dan maar zoeken naar de echte dader. Bohringer vervangt Lhermitte die in het eerste deel de charmeur/agent was. Niet dat dit veel kan redden van dit zwakke LETHAL WEAPON-afkooksel geschreven door Gérard Carré en Alain Minier, naar een verhaal van Alexis Lecaye, waarvan de afloop reeds mijlen op voorhand voelbaar is. Fotografie van Jimmy Glasberg. Formaat 16/9.

Un crime

1993 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1993. Drama van Jacques Deray. Met o.a. Alain Delon, Manuel Blanc, Sophie Broustal, Francine Bergé en Maxime Leroux.

Een zelfingenomen jongeman (Blanc) uit een welgesteld gezin wordt beschuldigd van de moord op zijn ouders. Delon speelt de advocaat die hem met verve verdedigt en vrij weet te krijgen, maar dan aan het twijfelen slaat. De ouderwets spannende film moet het niet hebben van actie, maar draait vooral om de verbale confrontatie tussen cliënt en advocaat. Het personage van Blanc en de verschillende plotwendingen doen meer dan eens denken aan de latere succesthriller Primal Fear. Gebaseerd op de roman Le dérapage van Gilles Perrault, die naar verluidt niet erg te spreken was over de film.

Le petit garçon

1993 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1993. Oorlogsfilm van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jacques Weber, Brigitte Rouan, Stanislas Forlani, Ludmila Mikaël en Serge Reggiani.

Het is 1942, Frankrijk tijdens WO II. De 8-jarige Fran[KA10]cois (Forlani-Crevill[KA1]en) is verhuisd uit Parijs en hij woont nu op een ch[KA4]ateau op het platteland in de vrije zone in de Midi (de Tarn). Ze hebben daar gelukkig weinig last van de oorlog. Zijn vader (Weber) heeft zijn ma[KA4]itresse, Madame Roussel (Mikael), in de buurt aan een baantje bij het onderwijs geholpen. Fran[KA10]cois` moeder Christina (Rouan) heeft het door, maar doet net alsof ze het niet merkt.

Le nombril du monde

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Ariel Zeitoun. Met o.a. Michel Boujenah, Delphine Forest, Thomas Langmann, Souad Amidou en Natacha Amal.

Speelt in Tunesi[KA3]e in de beginjaren 1930-40, waar Bajou (Boujenah) het ver schopt door hard te werken, en omdat hij goed kan rekenen, en door af en toe een beetje vals te zijn. Tijdens de Duitse bezetting gaat hij samen met zijn neef (Langmann) in het verzet, gedreven door geld en vaderlandsliefde. Hij zet zijn zinnen op Habiba (Forest), de dochter van zijn voormalige baas, Hanin, in een sterke rol, die door hem nu geen cent meer bezit. Onder andere om die reden heeft zij er geen zin in, en ook omdat ze al een vriend heeft. Hij koopt haar vader om, en denkt dat hij nu een gezin kan stichten. Boujenah zet een zelfzuchtige figuur neer, die toch weer sympathiek overkomt. Blijft boeiend ondanks de lengte van de film. Goede kleding die past in die tijd van Edith Vesperini. Scenario van de regisseur Zeitoun.

L'instit: Le mot de passe

1993 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1993. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Gérard Klein, Olivia Brunaux, Jean-Luc Buquet, Raphaël Dufour en Jean-Marie Winling.

Leraar Klein staat voor de klas op weer een nieuwe school. Hij stelt zich voor, en alle leerlingen observeren hem afwachtend. Alleen de gehandicapte Dufour trekt zich niets van hem aan en rijdt rondjes in zijn rolstoel. Wanneer de jongen bij de ingang van de school op zijn moeder wacht, bekijkt hij de motor van de nieuwe leerkracht. Het is dezelfde als die waardoor hij het gebruik van zijn benen is kwijtgeraakt. Weer een aflevering in de soapserie voor huilerige bakvisjes. In dit melige scenario van Eric Kristy, Jean-Patrick Rousseau en Alex Steiner worden alle sentimentele registers schaamteloos opengetrokken. De kleine Dufour, als de jongen die elk contact met volwassenen weigert, vergrijpt zich aan het moederinstinct van vrouwelijke kijkers. Paul Bonis stond achter de camera.

Julie, bientôt 12 ans et demi

1993 | Familiefilm

Frankrijk 1993. Familiefilm van Olivier Langlois. Met o.a. Evelyne Bouix, Jean-Marie Winling, Candide Lefranc, Sébastien Chamaillard en Bernard Graczyk.

Pierre (Winling) is reder van een drietal vissersbootjes. Zes jaar geleden werd hij door een ongeval op een van de scheepjes blind. Kort erop liet zijn vrouw hem en hun zes-jarige dochter Julie (Lefranc) zitten. Al die tijd heeft Julie haar vader geholpen en haar moeder in de huishouding vervangen. Nu is ze twaalf en de resultaten op school laten te wensen over. Pierre denkt dat het beter voor Julie zou zijn als zij naar een internaat gaat. Julie is hierover ongerust en ongelukkig. Ze wil een list bedenken. Haar kameraad Mathieu (Chamaillard) heeft een idee: zoek naar een geschikte vrouw voor Pierre. Ondertussen gaan de zaken door de daling van de visprijzen slecht en Pierre moet met bankkrediet werken. Op de bank leert hij Florence (Bouix) kennen, die daar stage loopt en zijn rekening behandelt. Door weer een ongeluk van Pierre, trekt Florence zich het lot van het gezinnetje aan. Verschrikkelijk sentimenteel gedoe dat echter een uitschieter is door de levenslustige, spontane vertolking van de jonge Lefranc. Het scenario van Langlois, Pierre Fauquet, Emmanuelle Sardou en regisseur Langlois staat echter bol van de clich[KA1]es, maar die weten af en toe de (jonge) kijk(st)er een fikse brok in de keel te bezorgen. Camerawerk van Jacques Guerin en Dominique Bonnot.

Julie Lescaut : Trafics

1993 | Actiefilm, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1993. Actiefilm van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy, Alexis Desseaux en Jacques Rosny.

Een chauffeur (Aurignac), die internationale transporten rijdt, wordt vermoord aangetroffen in de cabine van zijn trekker. Alles wijst erop dat het om een afrekening tussen chauffeurs gaat. Lescaut (Genest) en haar medewerkers dringen door tot het besloten wereldje van de truckers en houden een verdachte man aan. Hij heeft echter moeite om zijn onschuld te bewijzen, want hij werkt voor de douane en is op het spoor van een belangrijke goudsmokkel uit Oost-Europa, waarbij het vermoorde slachtoffer was betrokken. Routinematig misdaadverhaal, vaardig geregisseerd, en vlekkeloos gespeeld, maar zal uitsluitend de liefhebbers van een doordeweekse politiefilm behagen. Het scenario is van Alexis Lecaye, de geestelijke vader van Julie Lescaut. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 60 van 68. Stereo.

Flics de choc - Le dernier Baroud

1993 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Henri Helman. Met o.a. Pierre Cosso, Charlotte Kady, Ticky Holgado, Frédéric Gélard en Marie-Christine Rousseau.

Cosso, zijn vrouw Kady, Holgado en Gélard vormen een speciale politie-eenheid. Ze zijn gespecialiseerd in moeilijke zaken waar de officiële politie geen resultaat in boekt. Ze gaan incognito te werk en infiltreren regelmatig. Nu krijgen ze een zaak toegewezen die verband houdt met een reeks moordaanslagen op dure callgirls. De sporen leiden naar de private bewakingsfirma Baroud. Routinematige politiefilm gekenmerkt door een mengeling van humor, actie en spanning met een goede dosis stunts. Het scenario van Jean-Paul Lilienfeld, naar een verhaal van Alexandra Deman en David Lang, is gevuld met de bekende clichés en heeft weinig origineels te bieden. Een lichte ontspanningsfilm voor wanneer je niets beter te doen hebt. Gefotografeerd door Mario Barroso.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : Action Rouge

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Nathalie Roussel, Bernard Freyd en Alain Rimoux.

Tijdens de obscure oorlog tussen Iran en Irak wordt het embargo tegen Irak meerdere malen geschonden, wat de gemoederen in Iran hoog doet oplopen. In Beiroet wordt een aanslag gepleegd tegen zowel Amerikaanse mariniers als Franse parachutisten. Onderzoeksrechter Antoine Rives (Weber) moet uitzoeken of er een rechtstreeks verband bestaat tussen Iran en de Duitse RAF (Rote Armee Fraktion). Goede politieke thriller die net als de andere films in de ANTOINE RIVES-reeks aantoont dat internationale spionage niet altijd even spectaculair hoeft te zijn als de James Bond-verhalen. Weber speelt de rol van de hoge ambtenaar die niet voor een kleintje vervaard is. Daardoor worden realistische actiescènes afgewisseld met meer persoonlijke momenten van een onderzoeksrechter op zijn kantoor of thuis. Het scenario van Norbert Saada, Yves Ellena en Béhat is uitstekend gedocumenteerd en is weer gebaseerd op een authentiek onderzoek. Het camerawerk is van Roland Bernard. Aflevering 4 van het eerste seizoen, nummer 4 van 6.

Nestor Burma : Le soleil naît derrièrre le Louvre

1992 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1992. Mysterie van Joyce Buñuel. Met o.a. Guy Marchand, Tonya Kinzinger, Jean-Marie Winling, Jacques Destoop en Natacha Lindinger.

G[KA1]erard Corbin (Destoop), een steenrijke hotelier en kunstverzamelaar, huurt detective Burma (Marchand) in om tijdens een chique party zijn gasten in het oog te houden. Burma kan echter niet verhinderen dat vier gewapende gangsters de meest waardevolle schilderijen stelen en een lid van het orkest neerschieten. Getraumatiseerd door deze moord trekt de jonge en bloedmooie Jenny Corbin (Kinzinger), de echtgenote van de miljardair, zich gedurende enkele dagen in het Hôtel du Louvre terug. Burma is er snel van overtuigd dat de schuldigen in de intieme vriendenkring van Corbin gezocht moeten worden. Het is ook zeer de vraag of Burma nu al dan niet valt voor de charmes van een verdachte, maar hij is geëxcuseerd: niemand kan Jenny Corbin weerstaan, de jonge actrice met een droomfiguurtje en een verleidelijk engelensnoetje. Ze is bovendien met talent begenadigd. Het scenario is van Pierre Uytterhoeven en Christian Watton. Het camerawerk is van Francis Junek. Aflevering 5 van het eerste seizoen, nummer 5 van 40.

Les yeux de Cécile

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Jean-Marie Winling, Micheline Presle, Karine Foviau, Marc Andreoni en Caroline Chaniolleau.

Het twaalfjarige titelpersonage Foviau is een pied noir (de benaming voor Fransen in Algerije) en woont in 1957 met haar vader-senator Winling op een uitgestrekt domein. De weduwnaar is dol op zijn dochtertje. Op een dag ontmoet Foviau een groep strijders van het FLN, die voor de onafhankelijkheid van Algerije ijveren. Zij vereenzelvigt zich met één van hen, maar het geweld neemt toe en het Franse leger moet het domein van de senator beschermen. Het meisje wordt een en weer gesleurd tussen haar fantasieën en de bittere realiteit. Gevoelig meisjesportret in de vorm van een gezins- en historische saga, met de Algerijse onafhankelijkheidsoorlog als decor. Het scenario is van de in Algerije geboren Jean-Claude Héberlé en van de Griekse auteur-scenarist Vassilis Vassilikos, die destijds de roman Z schreef, verfilmd door Costa Gavras. Muziek: Yves Gilbert. Camerawerk van Jacques Guerin.

Un coeur qui bat

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Dominique Faysse, Thierry Fortineau, Jean-Marie Winling, Roland Amstutz en Chirstophe Pichon.

Een banaal thema, dat in twee woorden is samen te vatten. De liefde op het eerste gezicht tussen een vrouw en een onbekende in de Parijse metro. Ze bedrijven de liefde in een hotelkamer. Zij durft het niet te bekennen aan haar man, want ze voelt voor beiden evenveel passie. Er is gefilmd op een wijze, die niets van doen heeft met een klucht, en dat verandert de zaak. Een zeldzame zuinigheid in het gebruik van middelen om blikken, geheimen en gebaren te vangen, en de niet zozeer ontredderde als wel verwarde en gecompliceerde personages neer te zetten. Tweede film van deze cineast, die dezelfde obsessies in zijn opmerkelijke DROLE D`ENDROIT POUR UNE RENCONTRE tot uitdrukking bracht. Let op de goede decors (Carlos Conti) en de heldere beelden van Yves Angelo. Een fascinerende film, die echter ook wat lang is. Is dat te danken aan de zeer beladen dialogen, die deze filmer tot een epigoon van Eric Rohmer maken? Scenario van de regisseur en camerawerk van Yves Angelo.

Le dernier Lien

1991 | Thriller

Frankrijk 1991. Thriller van Joyce Buñuel. Met o.a. Christophe Malavoy, Olivia Brunaux, Judith Magre, Jean-Marie Winling en Jean-Louis Tribes.

Frank Orsini (Malavoy), die als onderhoudstechnicus op de Eiffeltoren werkt, wordt door zijn collega's 'de koorddanser' genoemd vanwege zijn kracht, zijn handigheid, zijn evenwichtsgevoel en zijn minachting voor hoogtevrees. Op een bleke herfstochtend ziet hij een totaal verwarde maar zeer knappe bezoekster. De vrouw intrigeert en verontrust hem tegelijkertijd. Hij besluit met haar op te trekken, waarna een reeks vreemde en onrustbarende verwikkelingen volgt. Het werk van deze regisseur is normaal gesproken niet meer dan een slap aftreksel van de prestaties van haar man Juan. Zij verbaast en verrukt ons deze keer door de mysterieuze sfeer die ze weet op te bouwen, door handig te manoeuvreren tussen droom en werkelijkheid waarvoor zelfs de grote Luis Bunuel zich niet geschaamd zou hebben. Terwijl Brunaux op subtiele wijze de rol van de verstrooide jonge vrouw speelt, vertolkt Malavoy een zeer aangrijpend personage, en hij is voor geen kleintje vervaard! Vervreemdende opnamen van Parijs onder heel wat merkwaardige invalshoeken. Meer opmerkelijk dan

La maison vide

1991 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1991. Oorlogsfilm van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Joachim Lombard, Serge Merlin, Isabelle Carré, Stanislas Carré de Malberg en Denise Chalem.

1942: de Franse provincie tijdens de bezetting. In een katholieke kostschool zweren twee jongens elkaar vriendschap en trouw. De eerste raakt zeer nauw betrokken bij een 'noodlottig ongeval' met een Duitse militair en wordt afgevoerd. Wanhopig besluit zijn vriend voortaan de gele jodenster te dragen. Hij is immers joods en wordt beschermd door de rector van het internaat. Ternauwernood wordt hij gered door een man die hem meeneemt naar een weeshuis in de Lot-streek. Zonder de roman van Claude Gutman gelezen te hebben, lijkt deze tv-produktie qua scenario een slappe kopie van AU REVOIR LES ENFANTS van Louis Malle. Het enige verschil is dat de kinderen gewoon pubers geworden zijn. Zeer zorgvuldig opgenomen en gespeeld, maar meer een uiting van toewijding dan van inspiratie. Leuke jonge acteurs.

Trois années

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jacques Villeret, Sabine Azéma, Lucas Belvaux, Philippe Volter en Zouc.

Een nauwgezette en toegewijde verfilming van een werk van Anton Tsjechov. Het kostte een vrouw drie jaar, om van de man te houden waarmee zij is getrouwd, maar na verloop van tijd houdt hij niet meer van haar. Een traag verhaal dat het trieste en beklemmende leven van deze personages als centraal thema heeft. De film is eveneens ontzettend traag, want de wereld van de roman- en toneelschrijver is veeleer schools overgenomen dan opnieuw vormgegeven, en het grote talent van Villeret en Az[KA1]ema (Volter is onmogelijk) voorkomt niet dat de kijker zich gaat vervelen. Een te moeilijk onderwerp voor een jonge cineast (LE ROI DE LA CHINE)? Dit is meer de liefde in het tempo van de slak. Jacques Tournier en regisseur Cazeneuve schreven het scenario. De fotografie was in handen van Pierre-Laurent Chenieux.

Mieux vaut courir

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Christian Clavier, Carmen Maura, Lydia Andrei, Jean-Marie Winling en Richard Leduc.

Wervelende bewerking van Charles Williams` roman [KL]Man On The Run[KLE], die draait rond de moord op een politieman. Terwijl een onschuldige meedogenloos achtervolgd wordt, tracht hij de ware dader te ontmaskeren, waarbij hij geholpen wordt door een schrijfster van politieromans. Een kunstig in elkaar gezette film met onverwachte wendingen, waarbij de spanning goed op peil wordt gehouden. De personages zijn voldoende uitgewerkt. Een (zeldzaam) goed gelukte film in dit genre.

Libertés, Libertés

1989 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Jean-Dominique de La Rochefoucauld. Met o.a. Sophie de La Rochefoucauld, Pierre Gérard, Aurélien Recoing, Didier Sandre en André Wilms.

Een verhaal over een liefde die op religieuze gronden en vanwege het bestaan van sociale verschillen niet geaccepteerd wordt in een klein stadje in het oosten van Frankrijk. Natuurlijk werd deze film gemaakt ter ere van de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie! Hij is echter nogal banaal en conventioneel en als hij al bedoeld is als familiefilm, dan moet het toch om een rare familie gaan! Hoewel zí[KA1]j een prachtige naam heeft is het produkt tamelijk bleekjes: Sandre redt zich aardig uit de brand, maar de genoemde Sophie zou een ander vak moeten kiezen.

Le nid tombe de l'oiseau

-1 |

. Alain Schwarzstein. Met o.a. Jean-Marie Winling, Rufus en Michèle Laroque.

Een verhaal over een liefde die op religieuze gronden en vanwege het bestaan van sociale verschillen niet geaccepteerd wordt in een klein stadje in het oosten van Frankrijk. Natuurlijk werd deze film gemaakt ter ere van de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie! Hij is echter nogal banaal en conventioneel en als hij al bedoeld is als familiefilm, dan moet het toch om een rare familie gaan! Hoewel zí[KA1]j een prachtige naam heeft is het produkt tamelijk bleekjes: Sandre redt zich aardig uit de brand, maar de genoemde Sophie zou een ander vak moeten kiezen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Marie Winling op televisie komt.

Reageer