Erick Deshors

Acteur

Erick Deshors is acteur.
Er zijn 15 films gevonden.

Dassault, l'homme au pardessus

2014 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2014. Biografie van Olivier Guignard. Met o.a. Denis Lavant, Judith Rémy, Erick Deshors en Jérôme Kircher.

Onderhoudende kroniek over de al bij zijn leven legendarische entrepreneur-vliegtuigbouwer-politicus-uitgever-filmproducent Marcel Dassault (1892-1986). Marcels achternaam luidde Bloch; Dassault ontleende hij na WO II aan Char d'Assaut ('Tank'), de Résistance-codenaam van zijn broer. Onconventioneel acteur Lavant geeft uitstekend gestalte aan de werkverslaafde duizendpoot die concentratiekamp Buchenwald overleefde en zijn zakenimperium uitbouwde tot een van de imposantste van Frankrijk. Dankzij z'n wereldwijd superieure straaljagers kon Dassault op warme belangstelling van de CIA rekenen. In Guignards televisiefilm levert dat een interessante episode op.

Merci pour le geste

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Claude Faraldo. Met o.a. Jacques Hansen, Marie Rousseau, Agathe De la Boulaye, Erick Deshors en Françoise Arnoul.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

Du poil sous les roses

2000 | Familiefilm, Komedie, Drama

Frankrijk/Luxemburg 2000. Familiefilm van Jean-Julien Chervier en Agnès Obadia. Met o.a. Julie Durand, Alexis Roucout, Alice Houri, Jean-Baptiste Pénigault en Marina Tomé.

Roudoudou (Durand) is een pittig meisje van veertien. Haar borsten beginnen zich te ontwikkelen en ze hoopt net zulke grote te krijgen als haar moeder Jeanne (Tom[KA1]e), maar zover is het nog niet en ze maakt zich zorgen over het feit dat ze ongelijk van grootte zijn. Ze heeft haar eerste menstruatie nog niet gehad, maar haar libido begint evenwel op te wellen. Romain (Roucout) is vijftien; Francis (P[KA1]enigault) is zijn onafscheidelijke, evenoude maat. Ze denken dat hun moeders, Dominique (co-regisseuse Obadia) en Sylviane (Rosette) iets met elkaar hebben en daar moet hoogst nodig iets aan gedaan worden. Dan ontmoeten Roudoudou en Romain elkaar en de eerste liefde ontluikt, maar niets lukt. Regisseur Chervier en regisseuse Obadia, die samen hun eerste lange speelfilm draaien, zijn vertrokken vanuit een interessant standpunt. De een bekijkt de situatie uit het perspectief van de jongen en de ander vanuit het meisje en brengen dan de situatie samen. Alles op het gebied van de seksualiteit voor pubers komt voor het voetlicht, inclusief een bezoekje aan de gynaecoloog, een voetballer die homo is, een gesprekje met de psycholoog en een prostituée. De kinderen doen het leuk en de humor en ironie ontbreken niet. De film is geschikt om in de klas te vertonen aan kinderen vanaf twaalf jaar of ouder om er achteraf met hen over te discussiëren. Aan voorlichting is altijd behoefte, zeker als het van een behoorlijk kaliber is. Het scenario is van beide regisseurs Chervier en Obadia. Het camerawerk is van Marie Spencer. Ook bekend als DIS POURQUOI, DIS COMMENT.

Un cadeau : la vie

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Edgard Givry en Noémie Kocher.

Paul (Bateau) en Genevi[KA2]eve Lesage (Richert) zouden dolgraag een kind hebben, maar elke poging is tot hiertoe mislukt. Na zeven jaar is het eindelijk zover: Geneviève is zwanger. De hele familie is dolgelukkig, maar dan dreigt een dom auto-ongeval een eind te maken aan dit geluk. Genevièves baarmoeder is gescheurd en de foetus kan dit niet overleven. Dit lijkt het einde van hun droom, want een nieuwe zwangerschap is uitgesloten. Bij de operatie blijkt de foetus onbeschadigd te zijn en de dokter besluit de vrucht in een kunstmatige baarmoeder verder te laten groeien. Maar is dit een verantwoorde beslissing? Kan een foetus zich harmonieus ontwikkelen buiten het lichaam van de moeder? Een ethisch probleem dat vragen oproept bij de vooruitgang van de wetenschap. Voor de enen schept dit een religieus dilemma, voor anderen wordt het een in vraag stelling van hoe ver de wetenschap mag gaan. In elk geval lijkt het ons in dit geval ver gezocht er een probleem van te maken, want vermits de foetus in goede gezondheid verkeert hoeven we ons toch de vraag niet te stellen of deze gered moet worden of niet. Goed gespeeld, maar de vraag is of het drama dit allemaal wel waard is. Chantal Renaud baseerde haar scenario op een verhaal van Gareth Jones, Fiona Howe, Nicolas Buri en Dominic Noble. Fotografie is van Claude Egger.

Un cadeau : La vie

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Francine Bergé en Edgar Givry.

In melodramatische Europudding, geschreven door Chantal Renaud naar `origineel idee` van Fiona Howe en Gareth Jones, wilden Paul Lesage (Bateau en zijn vrouw Genevi[KA2]eve (Richert) sinds lang een kind. Na zeven jaar is zij eindelijk zwanger. Hun geluk is van korte duur want bij verkeersongeluk wordt Geneviève zwaar gekwetst. Haar baarmoeder is gescheurd zodat elke zwangerschap uitgesloten is. Toch is er nog hoop, want de foetus is intact. Kijkers die ook pulpverhaaltjes lezen, weten wat volgt: de foetus wordt getransfereerd naar een artificiële uterus. Mirakel of catastrofe?

Le Sélec : Le clandestin

1998 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Michel Voïta, Julien Rivière, Mohammed Hamaidi, Sonia Mankaï en Andréa Ferréol.

J[KA1]er[KA4]ome Madec, bijgenaamd Le S[KA1]elec, moet in opdracht van de voetbalfederatie van Clairefontaine het land afschuimen, op zoek naar jong voetbaltalent. Mr. Bertier (Lagueyrie) van het ministerie geeft hem de opmerking dat er teveel vreemdelingen zijn in het Franse voetbal, zodat bij een overwinning nog met moeite de `Marseillaise` gezongen kan worden. J[KA1]er[KA4]ome belooft er, binnen zijn mogelijkheden, iets aan te doen. Op een dag speelt hij met enkele collega`s tegen de plaatselijke politieploeg wanneer twee adolescenten binnenbreken in de kleedkamers en de beroepskaarten van de agenten stelen. J[KA1]er[KA4]ome kan een van hen strikken. Het is Emir (Rivière) en het blijkt een natuurtalent in het voetbal te zijn. Probleem is echter dat Emir een Joegoslaaf is die illegaal in het land verblijft en die bovendien in de greep zit van een bende misdadigers. L'INSTIT overgeplaatst naar het voetbalveld. Het is weer allemaal ellende dat de klok slaat en je kan je zakdoek best binnen handbereik houden, want de tranen vloeien. De eerste aflevering van deze reeks is niet erg beloftevol. Het voorspelbare, sentimentele scenario is van Philippe Donzelot en Yves Ramonet. Fotografie van Gérard Vigneron.

Docteur Sylvestre : Lycée en crise

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van David Delrieux. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Stéphanie Pasterkamp, Sophie Bouilloux en Alexandra Winisky.

Dr. Sylvestre (Anger) werd aangesteld om het medisch onderzoek te leiden in de tweede klas van een lyceum in Noord- Frankrijk. Zo onderzoekt hij Cl[KA1]ementine (Pasterkamp) en stelt vast dat haar slankheid niet normaal is. Het meisje lijdt aan anorexia. Haar ouders weigeren dit te geloven. Met de hulp van een klasgenote, Maeva (Winisky), tracht hij Clémentine tot andere gedachten te brengen, maar dit leidt enkel tot leugens. Clémentine blijft alles uitbraken wat ze eet. Ondertussen is Maeva verkikkerd geworden op Sylvestre en tracht hem in haar bed te krijgen. Gelukkig komt de schoolverpleegster Hélène Danton hem ter hulp. De een lijdt aan magerzucht, de ander is een nymfomane. Heel wat werk aan de winkel voor Dr. Sylvestre en voor zijn fans is het weer genieten geblazen. Ons kon dit ver gezocht verhaaltje weinig boeien en lijkt het wel een gemakkelijk vluggertje in deze eindeloze reeks die steeds meer op de even oeverloze L'INSTIT gaat lijken. Uitsluitend voor de liefhebbers. Chantal Pelletier en Yann Le Nivet schreven het scenario dat in beelden werd omgezet door Anne Khripounoff.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Couzin-Mazure.

In het kader van een reclasseringsprogramma komt Charlotte (Leris) vrij uit de gevangenis. Ze vestigt zich met haar tien- jarige zoontje Fred (Goffette) in Saint-Michel-l`Observatoire, waar Fred een deel van de boerderij van zijn grootvader ge[KA3]erfd heeft. Het andere deel hoort toe aan zijn neefje J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). Hun komst wekt beroering in het anders zo stille dorpje. Vooral Th[KA1]er[KA2]ese, die een bar uitbaat, vreest dat Fred een slechte invloed zal hebben op de andere kinderen. Fred komt in de klas op de dag dat ook interim- leraar Victor Novak (Klein) er zijn eerste les zal geven. Ook Jérémy zit in dezelfde klas. Het spreekt vanzelf dat Novak zijn best zal doen om de jongen goed op te vangen. Niet bijzonder boeiende aflevering van deze langlopende reeks die weer in de nodige valkuilen van het goedkope sentiment valt. Uit de hele situatie en het schilderachtige decor van het bergdorpje valt heel wat meer te halen dan er in het scenario van Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez, naar een verhaal van Philippe Longchamp, zit. Cameraman Jacky Mahrer zet fraaie beelden neer.

Colère d'une mère

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Jacques Malaterre. Met o.a. Anne Richard, Erick Deshors, Nathalie Cardone, Josy Bernard en Frédéric Berthelot.

Op een dag in november wordt de kleine Amélie voor de ogen van haar moeder Marianne aangereden. De chauffeur gaat ervandoor en laat Amélie zwaargewond achter. De politie start onmiddellijk een onderzoek naar onvrijwillige doodslag, maar Marianne beweert dat het hier om moord gaat

Le refuge : La nuit du loup

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Alain Schwarzstein. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Erick Deshors en Jacques Alric.

Het anders zo rustige dorpje Chomerac staat in rep en roer. Langs de ene kant is er een kerkdief aan het werk, die zojuist een schilderij gestolen heeft en langs de andere kant heeft Paul, de beheerder van het dierenasiel, zojuist een wolf gevangen die al een tijdje in de buurt rondsloop. Gilles, een jongen die niet steeds de grens tussen realiteit en fictie kent, sluit vriendschap met de wolf, die uiteindelijk kan ontsnappen. De jacht is open op de wolf en op de kerkdief. Een reeks die vooral bedoeld is als een pleidooi voor de bescherming van dieren heeft er ditmaal een vleugje suspense bijgekregen met de dief, die uiteindelijk ook kidnapping en moordpoging op zijn palmares zal zetten. Goede ontspanningsfilm die vooral bij dierenliefhebbers in de smaak zal vallen, want zelden werd een wolf met meer gevoel in beeld gebracht. Spannende climax. Geschreven door Patrick Laurent en Schwarzstein, naar een origineel idee van Elisabeth Arnac. Fotografie van Maurice Giraud.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Navarro : Fort Navarro

1994 | Misdaad, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Jacques Martial, Christian Rauth, Daniel Rialet en Jean-Claude Caron.

Commissaris Navarro (Hanin) is het nieuwe jaar goed begonnen. Met hulp van ex-collega slaagt hij erin beruchte oplichter Sarkis (gespeeld door bekende Franse chansonnier Gilbert B[KA1]ecaud, onherkenbaar gemaakt) te arresteren. Maar Sarkis` zonen zinnen op wraak en maken plannen om hun vader uit zijn cel te bevrijden. Borelli (Caron), aan de drank verslaafde ex-smeris en vriend van Navarro, doet geslaagde entree in door Tito, Frédérique en Sandra Topin geschreven episode, die opvalt door vrij gewelddadige beelden. Bécaud weet te overtuigen als peetvader der peetvaders die terugkeert uit zijn verbanning in Uruguay. Tito Topin bedacht het personage van Navarro. Aflevering van het seizoen, nummer van 104.

La bavure

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Alain Tasma. Met o.a. Bernard Verley, Clovis Cornillac, Renaud Ménager, Caroline Proust en Erick Deshors.

Autodief Bruno (M[KA1]enager) wordt betrapt. Zijn schitterende zus Betty (Proust) bepleit bij inspecteur Corti (Cornillac) zijn vrijlating wat diens meerdere Lessner (Verley) goed vindt op voorwaarde dat Bruno verklikker wordt. Betty en Corti weten dat Bruno niet is opgewassen tegen het misdaadmilieu. Bij een door Bruno getipte afrekening, is de politie niet tijdig aanwezig. Als de gangsters zich uit de voeten maken, wordt smeris Bricourt (Deshors) neergeschoten, maar Corti ziet dat het moordwapen van de politie is en komt achter heel veel onwelriekends. Franse standaard policier, redelijk gedaan. Scenario van Mathieu Fabiani.

Deux fois vingt ans

1993 | Komedie

Frankrijk/Italië 1993. Komedie van Livia Giampalmo en Livia Gian Palmo. Met o.a. Marieangela Melato, Jean-François Stévenin, Valeria Milillo, Alessandro Gassman en Carole Franck.

De veertig-jarige Melato is een opgewekte, zelfstandige vrouw van Italiaanse afkomst die in Parijs woont. Ze ontwerpt tapijten en geeft les op een kunstacademie. Ze is gehuwd met Stévenin, expert op gebied van barokmuziek. Hun dochter Milillo voelt zich minderwaardig ten opzichte van haar ouders en laat daardoor haar artistiek talent onbenut. Ze staat op het punt te trouwen met Deshors, zoon van een vooraanstaande Franse familie. Wanneer de twee families met elkaar kennis willen maken worden de zaken erg ingewikkeld voor Milillo. Een portret van typische Franse families, geschreven met fijne pen door Giampalmo, Lidia Ravera en Mimmo Rafele, gebaseerd op de roman van Ravera. De situaties werden met veel cynisme in beeld gebracht, maar de psychologische karaktertekening van de personages lijkt niet voltooid, zodat de toeschouwer niet in hen geïnteresseerd raakt. De camera werd gehanteerd door Romano Albani.

La petite voleuse

1988 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1988. Drama van Claude Miller. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Didier Bezace, Simon de La Brosse, Raoul Billerey en Chantal Banlier.

François Truffaut bedacht ooit een tweede, vrouwelijke hoofdpersoon voor zijn Les 400 coups, maar liet haar toch maar weg omdat de film dan te vol zou worden. Na zijn dood maakte regisseur Miller als ode aan zijn gestorven makker een film over haar. De zestienjarige Janine Castang (Gainsbourg) is een wilde meid die na schooltijd haar dagen vult met het jatten van kleding en sigaretten. Ze ontmoet een echtpaar dat haar opneemt, maar de relatie loopt spaak. Millers portret van een angry young woman haalt het niet bij Truffaut, maar Gainsbourg speelt wel een heel sterke rol.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Erick Deshors op televisie komt.

Reageer