Pierre Laroche

Regisseur, Acteur, Scenarist

Pierre Laroche is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 14 films gevonden.

Tous les papas ne font pas pipi debout

1998 | Komedie, Drama

België/Frankrijk 1998. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Natacha Lindinger, Carole Richert, Marina Vlady, Corentin Mardaga en Fanny Valette.

Simon (Mardaga) is een pientere tien-jarige knaap. Hij heeft reeds opgemerkt dat hij, in tegenstelling tot zijn vriendjes, geen vader, maar wel twee moeders heeft. Hij is inderdaad het resultaat van een kunstmatige bevruchting van Zo[KA3]e (Richert), die al meer dan tien jaar een lesbische verhouding heeft met Danny (Lindinger). Ze wonen in een klein Belgisch stadje en al ging het aanvankelijk moeilijk, uiteindelijk werden Simon en zijn twee moeders door hun omgeving aanvaard. Toch kan Zo[KA3]e`s moeder (Vlady) de relatie van haar dochter nog steeds niet goedkeuren. Op een dag krijgen ze nieuwe buren, de Berthots. Simon en hun tienjarig dochtertje Jennifer (Valette) worden beste maatjes, maar haar twee jaar oudere broer Max (Sigona) pest Simon doorlopend met zijn twee moeders. Simon begint Zoë vragen te stellen over zijn vader. Een gevoelig relaas over tolerantie en het aanvaarden van mensen die anders zijn. Vlady steelt moeiteloos de show in elke scène waarin ze optreedt, maar ook de andere acteurs - en voornamelijk de kinderen - leveren prima werk. Het scenario werd geschreven door Chris Vander Stappen, die ook reeds het meermaals bekroonde MA VIE EN ROSE op zijn actief heeft. Fotografie is van Jean-Marie Dreujou. Dolby Surround.

C'est pour la bonne cause

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Dominique Blanc, Antoine de Caunes, Loïc Freynet, Laurie Lefret en Gaspart Jassef.

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens en helaas is het net zo gesteld met deze als vrolijk bedoelde film over racisme en vooroordelen. De twaalf-jarige Tonin (Freynet) zegt op school dat zijn ouders een Afrikaanse wees een maand lang onderdak zullen verschaffen tijdens de vakantie, maar als hij zijn overwerkte vader (De Caunes) die keukens ontwerpt, om toestemming vraagt, zegt hij vierkant nee, ondanks het ridderlijke initiatief. Tonin wil niet afgaan op school en neemt Moussa (Jassef) op sleeptouw. Op hun tocht als illegalen langs heg en steg ontmoeten ze nog veel meer huichelarij en ongegronde meningen. De film is veel te lang, heeft geen humor en vervalt algauw in een platte klucht met een schmierende rolverdeling. Dit ligt aan het magere scenario van regisseur Fansten, die zijn eigen verhaal bewerkte. Het camerawerk is van Laura Machuel.

Un orage immobile

1995 | Historische film, Romantiek

Frankrijk/België 1995. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Robin Renucci, Laura Morante, Christopher Thompson, Anaïs Jeanneret en Claudine Auger.

Rond 1830 wordt een rustig klein provinciestadje opgeschrikt door de terugkeer uit Engeland van Morante, een jonge weduwe die tijdens de revolutie vluchtte. De gemoederen raken verhit wanneer de jonge vrouw Renucci het hof maakt, die op zijn beurt door Auger, de vrouw van de burgemeester, openlijk wordt versierd. Dan gaat Morante achter Thompson aan, in wie ze een dichterlijke ziel vermoedt. Bakvis-romantiek met schitterende decors en prachtige kostuums, maar met weinig geestdrift. Het scenario van Robert Valey naar een roman van Françoise Sagan sleurt zich met moeite voort en de acteurs raken niet geïnspireerd. Zelfs een stille storm zou een welkome afwisseling geweest zijn. Leuke verpakking zonder inhoud, mooi in beeld gebracht door Roland Dantigny.

R.I.F.: Piège pour enfants seuls

1995 | Misdaad

België/Frankrijk 1995. Misdaad van Teff Erhat. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Yves Afonso, Roch Leibovich en Manuela Servais.

Op een nacht loopt Merlet weg uit het internaat in een Parijse voorstad. Hij vervoegt zijn zus, Bruneau, die hem in de regen opwacht. Hun vader, St[KA1]ephane, kan zich geen reden bedenken waarom de kinderen hun milieu ontvlucht hebben en doet beroep op de afdeling R.I.F. (Recherches dans L'Intérêt des Familles) van de Franse politie om hen terug te vinden. De zaak wordt internationaal wanneer de Brusselse jeugdpolitie melding maakt van het feit dat beide jongeren gearresteerd werden tijdens een routine-controle in het station van Schaarbeek. Spannende policier die zich afspeeld in de kringen van de Brusselse pornografische onderwereld, specialisatie-tak pedofilie. Scenaristen Luc Jabon en Erhat bewijzen dat dit zich in ieders buurt kan afspelen zonder dat er ook maar iemand achterdochtig is. De personages op zich zijn oppervlakkig, maar het gangsterwereldje wordt indrukwekkend in beeld gebracht. Fotografie van Jean-Claude Neckelbrouck. Formaat 16/9. Stereo.

Maigret : Les vacances de Maigret

1995 | Misdaad

Frankrijk/België 1995. Misdaad van Pierre Joassin. Met o.a. Bruno Cremer, Anne Bellec, Alain Doutey, Catherine Aymerie en Vincent Grasse.

Commissaris Maigret (Cremer) en zijn vrouw Louise (Bellec) brengen een paar dagen vakantie door in de Belgische Ardennen. Helaas moet madame Maigret worden opgenomen in het ziekenhuis met een acute blindedarmontsteking. Dezelfde avond vindt Maigret in zijn jaszak een briefje van de dokter om het geval van de gewonde vrouw, die naast zijn echtgenote ligt, nader te bekijken. Het is Liliane Godreau (Divito), het schoonzusje van de chirurg, dokter Delaunay (Doutey) die Louise Maigret opereerde. Ze is het slachtoffer van een bizar verkeersongeval. Ze is in coma geraakt en ze bezwijkt de volgende morgen aan haar verwondingen. Bij een kleine enqu[KA4]ete in het ziekenhuis stuit hij op een muur van stilte. Kort daarop wordt er een klein meisje gewurgd. Stof genoeg (uiteraard) voor Maigret om de zaak grondig uit te spitten en tot enkele onthutsende conclusies te komen. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Georges Simenon, die in 1948 uitgegeven werd en tot [KA1]e[KA1]en van zijn best verkochte boeken hoort. Het oorspronkelijke verhaal is gesitueerd in het Franse Sables d`Olonne aan de Atlantische Oceaan. Het contract voor deze co- productie bepaalde dat deze `Belgische` Maigret ook in Belgi[KA3]e moest worden gesitueerd. Regisseur Joassin verkoos de Ardennen boven de Noordzeekust, omdat... men er Frans spreekt. Cremer zet een menselijke Maigret neer (wat zelden het geval is) en het is leuk hem geconfronteerd te zien met de rondborstige Gentse acteur Coutteure als de Belgische commissaris Mansuy, een minzaam man die graag zijn relaties met de plaatselijke notabelen goed houdt.

Jeunesse sans dieu

1995 | Komedie, Historische film

Frankrijk/België/Zwitserland 1995. Komedie van Catherine Corsini. Met o.a. Marc Barbé, Roland Amstutz, Samuel Dupuy, Martin Amic en Josse De Pauw.

1938, een dorpje in het Ruhrgebied. De liberaal gezinde Pabst (Barbé) is een jonge, idealistische leraar aan het lyceum, die hoopt zijn gedachten van vrijheid op de jongeren over te brengen. Tijdens een gesprek in de klas over kleurlingen merkt hij dat de leerlingen zeer racistisch reageren. Met mooie woorden kan hij niets bereiken want heel zijn omgeving is reeds in de ban van het nationaal socialisme. Pabst vervreemd van de studenten. Een reis naar een vakantiekamp kan de gemoederen niet ontspannen. Sterke sfeerfilm over de opkomst van het nazisme en de wijze waarop de verantwoordelijken hun gif spuien bij jonge mensen. De acteurs kwijten zich goed van hun taak. Alain Le Henry baseerde zijn scenario op de roman Jugend ohne Gott van Ödön von Horvath. Gedeeltelijk gefilmd te Antwerpen door Agnes Godard. Formaat 16/9.

Ecole d'enfer

1993 | Drama

België/Frankrijk 1993. Drama van Jacques Bourton. Met o.a. Fabienne Loriaux, Sam Touzani, Christian Crahay, Daniel Decot en Nicole Duret.

Na jaren als invaller te hebben gewerkt, wordt Loriaux eindelijk aangesteld als lerares Frans op een beroepsopleiding. De vreugde om de benoeming verandert al vlug in een nachtmerrie. De leerlingen interesseren zich niet voor wat zij te melden heeft maar lopen blindelings aan achter een van hen, een stuk uitschot. Aan het einde van haar eerste les wordt de jonge vrouw gemolesteerd door vijf leerlingen. Toch blijft ze in haar taak geloven. Een niet al te opwekkend beeld, dat aspirant-leraren aan hun roeping kan doen twijfelen. Het geweld dat van de allesbehalve gemotiveerde leerlingen uitgaat, staat in schril contrast met de onverschilligheid van de leerkrachten. Luc Jabon baseerde zijn scenario op onderzoek van Françoise Van de Moortel.

Nuit et jour

1991 | Drama, Experimenteel, Komedie

België/Zwitserland/Frankrijk 1991. Drama van Chantal Akerman. Met o.a. Guilaine Londez, Thomas Langmann, François Négret, Nicole Colchat en Pierre Laroche.

Beiden - nieuw in Parijs - hebben elkaar gevonden; ze hebben genoeg aan de liefde: sensuele Londez en haar vrijer taxichauffeur Langmann. Op een dag neemt Langmann collega Négret mee. Hij werkt overdag en palmt haar langzaam maar zeker in - en zij hem. Ze meent dat de perfecte liefde met beide minnaars mogelijk is, totdat Langmann wantrouwig wordt en zijn recht van de eerste opeist. Een origineel portret van een driehoeksverhouding dat het moet hebben van de sterke dialoog, maar het gebrek aan actie wreekt zich evenwel tegen het einde van de film, al speelt Londez de sterretjes van de hemel. Scenario van Akerman en Pascal Bonitzer naar een idee van Michel Vandestien. De fraaie fotografie is van een heel team: Jean- Claude Neckelbrouck, Pierre Gordower, Bernard Delville en Oliver Dessalles. Voor een deel gefinancierd met geld van de Europese Gemeenschap en participatie van abonnee-tv Canal Plus en de Belgische zender RTBF.

Les estivants

1990 | Komedie

België 1990. Komedie van Philippe Van Kessel. Met o.a. Pierre Laroche, Yvette Theraulaz, Eric Firenz, Marie-Paule Kumps en Gérard Marti.

Een bewerking van het stuk van Maxime Gorki, die hierin op bitterzoete wijze de onderlinge relaties van de nieuwe Russische intelligentsia beschrijft, wier leden de zomer van het woelige jaar 1905 in hun datsja op het platteland doorbrengen. Een moeizame, alledaagse en op het filmische vlak fantasieloze regie met zowel zwakke als sterke acteerprestaties. Kortom, een tamelijk langdradige film, terwijl het talent van Gorki beter verdiende!

Merci, Monsieur Robertson

1985 | Drama, Historische film, Animatie

België/Frankrijk 1985. Drama van Pierre Levie. Met o.a. Alexandre von Sivers, Suzy Falk, Catherine Ferrière, Jean-Pierre Gandy en Pierre Laroche.

Rond 1800, in de nadagen van de Revolutie, begeeft de Luikenaar Robertson zich naar Parijs, waar hij adembenemende voorstellingen geeft met zijn uitvinding, de toverlantaarn. Zijn acties worden niet erg op prijs gesteld en zijn apparatuur wordt in beslag genomen. Aan een meisje uit het publiek voorspelt hij de toekomst van de beeldende kunst, via o.a. Joseph Plateau, Emile Reynaud, William Talbot, Leon Bouly, Thomas Edison, om uiteindelijk te belanden bij de gebroeders Lumière, die in 1895 de eerste filmvoorstellingen zullen geven. Een speelse en originele geschiedenis van de voordagen van de film, met enkele unieke voorbeelden van bewegende beelden, w.o. een voorstelling van PIERROT ET COLOMBINE, de eerste 'geprojecteerde tekenfilm' uit de geschiedenis, met behulp van de Praxinoscoop van Reynaud. Helder, duidelijk en frivool, met gespeelde scènes, archiefopnamen en animatiefilm. De verteller Robertson wordt gespeeld door Von Sivers. In het scenario van Pierre en Françoise Levie zijn fragmenten opgenomen uit de korte films MERCI, MONSIEUR ROBERTSON van Patrick Ledoux, LE CHEVAL DE FER van Gérald Frydman en Pierre Levie, UNE INVENTION SANS AVENIR van Daniel Schelfthout en vier films van Levie zelf: DES LANTERNES VRAIMENT MAGIQUES, ZOOTROPOMANIA, LA MÉMOIRE DE L'ŒIL en EMILE REYNAUD. Voor de animatie stonden Etienne De Bruyne, Daniel Schelfthout en Michel Bertiaux in, terwijl de camera werd bediend door Paul Vercheval, Michel Baudour, Raymond Fromont en Désiré Berckmans. De film werd gemaakt n.a.v. de negentigste verjaardag van de filmindustrie. Ook bekend als THANK YOU, MR. ROBERTSON.

La trame

1982 | Drama, Avonturenfilm, Mysterie

Israël/Frankrijk/België 1982. Drama van Claude Zaccaï. Met o.a. Ronald Gutman, Pierre Laroche, Assaf Dayan, Alexandre von Sivers en Frans Joubert.

Vijftien personen zijn verdwaald in de woestijn en koesteren ieder hun waanvoorstellingen, terwijl aan de horizon een zandstorm opdoemt. Werkelijkheid of droom? Het resultaat is een pretentieuze, onbegrijpelijke en lachwekkende film waarin de acteurs evenveel uitstraling hebben als stokken in het zand. Het Ministerie van de Franstalige Gemeenschap financierde zoals altijd dit waardeloze materiaal, bestemd om nimmer in het gewone commerciële circuit te worden gedistribueerd. En niet voor niets.

Il pleut dans ma maison

1972 | Komedie

België 1972. Komedie van Pierre Laroche. Met o.a. Marcelle St Amant, Hélène Dieudonné, Joëlle Lavie, Frédéric Latin en Evald Chikovsky.

Een luchtige, nauwgezette maar weinig bijzondere verfilming van de niet zo veel voorstellende maar amusante, dichterlijke, grappige, ironische, tedere en zelfs enge (er staat een spook op het programma) komedie van Paul Willems. Het belang schuilt dus in de dialogen, het goede acteerwerk, de aardige decors van Robert Luchaire en de springerige muziek van Nino Ferrer.

Le septième juré

1962 | Drama

Frankrijk 1962. Drama van Georges Lautner. Met o.a. Bernard Blier, Maurice Biraud, Francis Blanche, Danièle Delorme en Jacques Riberolles.

In een provinciestadje is notabele Duval (Blier), smetteloos van blazoen, de zevende gezworene in een moordproces - niemand vermoedt dat hij de moord heeft begaan. Terecht noemt Lautner dit psychologische misdaaddrama, dat in zijn oeuvre uit de toon valt en de naargeestige piranhamentaliteit van de Franse provinciebourgeoisie fileert, zijn beste film. Op dezelfde thema's bouwde Claude Chabrol later zijn carrière en faam. Veel figuranten in de film waren vrienden van Blier, die hier uitblinkt.

Huis clos

1954 | Drama

Frankrijk 1954. Drama van Jacqueline Audry. Met o.a. Frank Villard, Arletty, Gaby Sylvia, Yves Deniaud en Nicole Courcel.

Laffe revolutionair Garcin, tirannieke lesbienne Inès en slinkse kindermoordenares Estelle belanden na hun dood in de hel: een protserige hotelsuite waarin ze ad infinitum tot elkaar zijn veroordeeld. Oorspronkelijke gesloten ruimte-situatie van Sartres theaterstuk Huis clos werd losgelaten voor een filmtruc die niet werkt: een venster waarin het infernale trio scènes ziet van wat er op aarde rest van hun leven. Fraaie fotografie en muziek wegen niet op tegen het hysterische spel en de pijnlijk miscaste Arletty. Los daarvan een beproeving vanwege het naargeestige Sartriaanse nihilisme. Digitale restauratie 2017.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Laroche op televisie komt.

Reageer