Hanna ter Steege: cast.
Er zijn 2 films gevonden.

Rembrandt

1999 | Biografie, Historische film, Drama

Nederland​/​​Frankrijk​/​​Duitsland 1999. Biografie van Charles Matton. Met o.a. Klaus Maria Brandauer, Romane Bohringer, Jean Rochefort, Johanna ter Steege en Caroline van Houten.

Rembrandt Harmensz van Rijn (Brandauer) leefde van 1609 tot 1669. Hij stierf in grote armoede nadat hij in 1656 insolvent verklaard was. Hij heeft vrijwel tot zijn dood kunnen doorwerken en heeft meer dan zevenhonderd schilderijen, w.o. een honderdtal zelfportretten, driehonderd etsen en 1.600 tekeningen nagelaten. Hij kwam als 21-jarige van Leiden naar Amsterdam en werd algauw een geliefd kunstenaar die veel opdrachten kreeg, waardoor hij rijk werd. Hij trouwde in 1634 met Saskia van Uylenborch (Johanna ter Steege) en ze kregen drie kinderen, waarvan alleen Titus overleefde (Titus werd achtereenvolgens gespeeld door Hanna ter Steege, Jules Matton en L[KA1]eonard Matton). In 1642 overlijdt Saskia en Rembrandt kan niet hertrouwen - doet hij dit wel dan verliest hij het fortuin dat Saskia hem heeft nagelaten. Hij leeft samen met dienstmaagd Geertje Dircx (Van Houten), hetgeen hem in het Calvinistische Holland niet in dank wordt afgenomen. In 1645 hertrouwt hij toch met Hendrickje Stoffels (Romane Bohringer). Het stel krijgt een dochter maar dan beginnen de problemen met de machtige burgerij, die Rembrandts opdrachtgevers zijn. Ze willen meer inspraak in de door hun betaalde schilderijen en Rembrandt wenst het tegendeel en gaat -zeker voor die tijd - steeds vrijer werken. Tenslotte verraadt Jan Six ([KA1]Ecoffey) hem, zodat Rembrandt nog maar nauwelijks opdrachten krijgt (De familie Six bezit sedert die tijd menig zeventiende-eeuws kunstwerk en vormen een onaangename clan, die vierhonderd jaar later geen haar beter is en nog altijd evenveel moeite heeft om woord te houden). Het scenario van Sylvie Meyer (die in werkelijkheid Matton heet) en regisseur Matton is heel schools en nekt voor een groot deel de film. Anderzijds zijn de beelden van het camerawerk van Pierre Dupouey zeer geslaagd, temeer omdat regisseur Matton van huis uit schilder en beeldhouwer is. Brandauer is grandioos, en Johanna ter Steege laat in haar korte rol zien dat ze een goede actrice is, maar de film heeft meer aan zijn uiterlijk dan aan zijn innerlijk gedaan, waardoor het een kille bedoeling is gebleven. In 1936 draaide Alexander Korda met Charles Laughton ook een biopic en hij kampte met vergelijkbare problemen: Rembrandt was te complex voor een film van minder dan anderhalf uur en de talentvolle Laughton slaagde er niet in een bezielende Rembrandt op het doek te zetten; ook toen werden kosten nog moeite gespaard om Rembrandts spel met licht en donker in een film te vangen. Matton heeft te veel een familie-onderonsje gebouwd, zelfs de enigszins overheersende muziek is van zijn zoon Nicolas. De buitenopnames werden grotendeels in Duitsland gedraaid! De definitieve film moet nog gemaakt worden.

Een vrouw van het Noorden

1999 | Drama, Historische film

Nederland​/​​Italië 1999. Drama van Frans Weisz. Met o.a. Johanna ter Steege, Massimo Ghini, Douglas Henshall, Lena Headey en Claudio Amendola.

Emilie van Thuile (Johanna ter Steege) is in 1899 weduwe geworden. Ze is bedroefd en gedeprimeerd. Op doktersadvies reist ze naar Itali[KA3]e, waar haar veel te vroeg gestorven echtgenoot als archeoloog opgravingen deed. Ze wordt in de kuurplaats Bagni di Lucca hoffelijk ontvangen door Hugo Aylva (Ghini), de assistent van haar overleden man. Ze is zich niet bewust dat Hugo haar bewondert en heimelijk op haar verliefd is. Hugo wil de situatie rustig afwachten. In Bagno di Lucca arriveert ook Aldo Ardo (Amendola), een onstuimige officier uit het leger, die het leven in de kazerne even voor gezien houdt. Er ontwikkelt zich een intieme relatie tussen Emilie en Aldo, maar als Aldo hoog en breed zijn verovering gemaakt heeft, kiest hij toch voor het leger. Emilie staat in dubio of zij terug zal keren naar het Noorden. Regisseur Weisz is voorzichtig, subtiel en met precisie te werk gegaan. Zijn hoofdrol Ter Steege is waardig en goed gecast, maar de film is ondanks zijn fraaie aanpak en mooie uitvoering niet opvallend genoeg, vergeleken bij gelijksoortige werken van collega-cineasten uit Engeland, Itali[KA3]e of Frankrijk. Het scenario is van Ger Thijs en Angelo Pasquini naar de novelle [KL]Aan de weg der vreugde[KLE] van Louis Couperus. Het camerawerk van Goert Giltay is beslist indrukwekkend. De film werd geproduceerd met een niet gering budget (naar Nederlandse maatstaven althans) van ongeveer drie miljoen euro en subsidie voor de distributie (maar dat heeft weinig geholpen). Geen bioscoopfilm, maar wie de kans krijgt om hem op de tv te gaan zien, moet die grijpen. Heel wat beter dan de fraai ingepakte kitsch van Rosamunde Pilcher of Danielle Steel. Ook bekend als UNA DONNA DEL NORD.