Christophe Odent

Acteur

Christophe Odent is acteur.
Er zijn 34 films gevonden.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Amant de mes rêves

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Christian François. Met o.a. Christophe Odent, Bruno Slagmulder en Carole Richert.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Un aller simple

2001 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Laurent Heynemann. Met o.a. Jacques Villeret, Barbara Schulz, Lorànt Deutsch, Jean Benguigui en Eva Ionesco.

Jean-Pierre (Villeret) is een ambtenaartje en een nebbisjman op buitenlandse zaken. Zijn chef (Odent) heeft een relatie met zijn vrouw, maar Jean-Pierre voelt zich te impotent om er iets aan te doen. Hij meldt zich als vrijwilliger om Aziz (Deutsch), een illegale immigrant, te begeleiden naar zijn vaderland in het Atlasgebergte van Marokko. Jean-Pierre wordt er door de familie van Aziz met open armen en alle eerbetoon ontvangen, zodat hij eigenlijk niet meer terug wil naar Parijs. Om zijn nieuwe geluk nog meer te vergroten, is er de bevallige gids voor toeristen Val[KA1]erie (Schulz), die bereid is met hem een nieuwe toekomst te beginnen. Oh, wat is het leven toch mooi... Politiek correcte klucht van nul en generlei waarde, gespeeld door de populaire clown van het witte doek Villeret, die ondanks zijn geringe postuur het beeld voortdurend vult. Het scenario is van regisseur Heynemann en Albert Algoud naar de roman van Didier van Cauwelaert. Voor de fans van hoofdrol Villeret.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Le portret

1999 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1999. Misdaad van Pierre Lary. Met o.a. Mireille Darc, Daniel Ceccaldi, José Fonseca Costa, Nino Gauzy en Frédéric Gorny.

Vijftigjarige Nicole Garrel (Darc), ex-oplichtster uit Parijs, is naar Portugal uitgeweken en heeft in Lissabon haar intrek genomen bij haar vriend Luis (Costa). Hij weet dat Nicole in het verleden niet steeds rechte pad bewandelde maar heeft daar geen problemen mee. Nicole wil een streep trekken onder haar verleden. Zij wil trouwen met Luis, een unief-prof, haar kleinzoon F[KA1]elix (Gauzy) grootbrengen en haar werk als gerante in speelhol opgeven. Nicole wordt er echter willens nillers opnieuw geconfronteerd met haar verleden wanneer zij er geduchte crimineel Simon Hardelot (Ceccaldi) tegen het lijf loopt die net vijf jaar gevangenis achter de boeg heeft. Darc herneemt met geestdrift haar rol van Nicole Garrel, de heldin uit haar vorige tv-film NI VUE NI CONNUE. Jammer dat aan scenario van regisseur Lary reliëf ontbreekt. Alles wordt op gedempte manier verteld, niet als stijl maar door onkunde.

La voleuse de Saint Lubin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Denis Podalydès, Michelle Goddet, Maryline Even en Chantal Neuwirth.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

Nestor Burma : La poupée russe

1998 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1998. Mysterie van Philippe Venault. Met o.a. Guy Marchand, Jeanne Savary, Michel Fortin, Pierre Tornade en Patrick Guillemin.

Detective Burma (Marchand) wordt te hulp geroepen door zijn jeugdvriend Roger Barbier (Boucher). Diens verloofde Vera (Michalczuk), een jonge Russin, is spoorloos verdwenen luttele ogenblikken voor hun huwelijk. Spoedig blijkt dat het meisje, dat Barbier pas drie maanden eerder ontmoette, minder onschuldig deed dan vermoed werd. Burma belandt in kronkelingen en intriges van de Russische maffia waarin hij zich met zijn bekende ongedwongenheid en scherpzinnigheid doorheenworstelt. Het goed uitgebouwde scenario van Pierre Uytterhoeven schudt sporen door elkaar en zorgt voor suspense. Charmedetective Burma van Marchand krijgt leuke replieken van mooie Michalczuk en ontroerende Boucher. Aflevering van het seizoen, nummer van 40.

Port Djema

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Eric Heumann. Met o.a. Jean-Yves Dubois, Nathalie Boutefeu, Christophe Odent, Edouard Montoute en Claire Wauthion.

Een Franse dokter, Antoine Barasse, wordt vermoord in Port Djema, een vroegere Franse kolonie in Oost-Afrika. Via zijn testament krijgt zijn vriend en collega Pierre Feldman (Dubois) uit Parijs het verzoek om een bepaald kind zonder papieren op te halen en naar Frankrijk te brengen. Feldman komt terecht in een land, waarvan hij niets begrijpt en waarover hij niets weet. Hij bevindt zich midden in een oorlog tussen een corrupte regering en een nomadenstam. De oppositie is tandeloos, de bevolking lijdt door het wanbeleid en de Franse regering probeert zich in de chaos te mengen. Het blijkt dat Antoine de kant van de opstandelingen gekozen had en dat zijn praktijk zich nu in spergebied bevindt. De film is een lege huls en weinig overtuigend. Identificatie met het hoofdpersonage is onmogelijk, omdat je niets over hem te weten komt en hij bovendien geen enkele beslissing neemt. Om dit alles wat te camoufleren zit de film vol verwijzingen. Het gebrekkige scenario is van Heumann en Jacques Lebas. Verzorgde fotografie van Yorgos Arvanitis. Dolby Stereo.

Ni vue, ni connue

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Mireille Darc, Christophe Odent, Jean-Marie Winling, Jean-Paul Muel en Hugues Boucher.

Nicole, alias Anne, alias Claudia, alias Caroline, alias Brigitte (Darc) leidt al een dertigtal jaar een avontuurlijk leven via illegale zaakjes. Net wanneer zij na lange tijd haar zoon Herv[KA1]e (Boucher) weer wil opzoeken wordt die ongewild bij een gevecht tussen huurmoordenaars en politie betrokken en gedood. Nicole blijft achter met zevenjarig kleinzoontje (Gauzy) dat zij met hand en tand gaat beschermen. Indianenverhaalachtig scenario van Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en regisseur Lary waarin Darc de kans krijgt alle registers via kameleonistische personnage-vermommingen open te trekken.

Ni vue ni connue

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Jean-Marie Winling, Christophe Odent en Mireille Darc.

Nicole, alias Anne, alias Claudia, alias Caroline, alias Brigitte (Darc) leidt al een dertigtal jaar een avontuurlijk leven via illegale zaakjes. Net wanneer zij na lange tijd haar zoon Herv[KA1]e (Boucher) weer wil opzoeken wordt die ongewild bij een gevecht tussen huurmoordenaars en politie betrokken en gedood. Nicole blijft achter met zevenjarig kleinzoontje (Gauzy) dat zij met hand en tand gaat beschermen. Indianenverhaalachtig scenario van Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en regisseur Lary waarin Darc de kans krijgt alle registers via kameleonistische personnage-vermommingen open te trekken.

Les Cordier, juge et flic : Refaire sa vie

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Bruno Herbulot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, François Berléand en Frédéric Pellegeay.

Myriam Cordier (Valandrey) woont huwelijksfeest van jeugdvriendin Sophie Becker (Zahonero) bij. Deze heeft vijf jaar in buitenland gewoond waar zij haar echtgenoot leerde kennen: Michel (Pellegeay), een discrete, wat geheimzinnige man. Myriam`s vader, smeris Cordier (Mondy), meent die Michel te herkennen, houdt hem in de gaten en slaagt erin hem te ontmaskerten. Het betreft een ouwe bekende, een crimineel die vijftien jaar moest brommen na uit de hand gelopen hold-up. In scenario van Alain Robillard zitten te veel protagonisten die het verloop van het verhaal onnodig in de weg lopen, en ondanks een te voorspelbare ontknoping. Het enige positieve is de sympathie die de drie Cordier's oproepen, hoe ze ook geplaagd worden door familiale tribulaties en conflicten op het werk, in dit geval een hervorming van de politie.

Attends-moi

1996 | Drama

Frankrijk/Portugal 1996. Drama van François Luciani. Met o.a. Maria de Medeiros, Alain Bashung, Christophe Odent, Florence Viala en Catherine Ferran.

Wanneer haar ontrouwe echtgenoot (Bashung) terugkeert van een reisje naar Zuid-Frankrijk met nog maar een van zijn minaressen, schiet Jeanne Castejac (De Medeiros) hem neer. Dit zou een banaal liefdesdrama geworden zijn moest Jeanne niet weigeren verzachtende omstandigheden in te roepen. Nochtans kan haar advocaat Marc (Odent) er een hele reeks op een rijtje zetten en hij maakt zich zelfs sterk dat hij haar vrij zou krijgen. Halsstarrig weigert ze hierop in te gaan. Intrigerend psychologisch drama dat vooral gemaakt wordt door het sterke spel van De Medeiros, die de absolute huwelijkstrouw in haar vaandel draagt. Boeiend scenario van Philippe Madral, naar een roman van Françoise Xenakis. Prima fotografie van Mário De Carvalho.

Les clients d'Avrenos

1995 | Drama, Historische film

Frankrijk/Turkije 1995. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Jacques Gamblin, Carlotta Natoli, Claire Borotra, Ismaïl Incekara en Christophe Odent.

Istanbul, jaren 1950. Twee vrouwen hebben met elkaar afgesproken in Caf[KA1]e Avrenos in het oude stadsgedeelte. Ze rouwen beiden om de dood van dezelfde man, Bernard de Jonsac (Gamblin), bediende bij de Franse ambassade. Leyla (Borotra) wil uitzoeken wat haar aan Bernard bond, een verhouding die het platonische nooit oversteeg. Tevens wil ze zijn relatie uitdiepen met de Bulgaarse barmeid Nouchi (Natoli). En door welk drama werd Leyla tien jaar geleden tot de rolstoel veroordeeld? Genietbaar portret van twee vrouwen die, op een heel andere manier, van dezelfde man hielden. De regie is echter eerder onevenwichtig. Flashback-scenario van Emmanuel Carrère en Venault, naar de roman van Georges Simenon. Mooie fotografie van Anne Khripounoff.

L'avocate : Linge sale en famille

1995 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, Nathalie Cardone, Bernard Freyd, François Marthouret en Agnès Regolo.

Voor het assisenhof van Bouches-du-Rh[KA4]one verdedigt advocate haar cli[KA3]ent Dacla Cardone. De jonge vrouw wordt ervan beschuldigd met voorbedachte rade een oude rijke man vergiftigd te hebben met de medeplichtigheid van diens zoon. Dacla gelooft in de onschuld van haar cli[KA3]ente, temeer wanneer eensklaps Odent verschijnt, de schoonzoon, die het spel van de gerechtigheid komt meespelen. De Franse Perry Mason is weer in volle actie. Alle routine- gegevens worden mooi gemanipuleerd om uiteindelijk tot de `verhelderende` waarheid te komen. Het wordt allemaal mooi voorgesteld, maar je hebt het al zo dikwijls (veel beter) gezien en iets origineel moet je niet verwachten in dit scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en Lefèbvre. Fotografie van Gérard Vigneron. Formaat 16/9.

Chassés-croisés

1995 | Romantiek

Frankrijk 1995. Romantiek van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Zabou Breitman, Marc Duret, Isabelle Nanty, Christophe Odent en Laurence Masliah.

Na lang aarzelen wil muzikant Romain (Duret) er eindelijk werk van maken. Zijn vrouw Nina (Zabu) wil al geruime tijd een kind maar hij aarzelde steeds, bang voor de verantwoordelijkheid. Een zwangere zangeres (Lazlo) met wie hij werkte heeft hem overtuigd. Juist op het moment dat hij Nina het goede nieuws wil melden ontdekt hij iets dat hem doet vermoeden dat ze hem bedriegt. De volgende dag moet ze voor haar werk naar Amsterdam en Romain maakt van de gelegenheid gebruik om verdere bewijzen van haar ontrouw te zoeken. Zo ontdekt hij dat ze niet enkel niet in Amsterdam is, maar dat ze zelfs Parijs niet heeft verlaten. Een spel van toevalligheden en spelingen van het lot, dat wordt opgekrikt door de vinnige dialogen en het natuurlijke enthousiasme van Zabou. Alec Medieff en Elisabeth Depardieu schreven het scenario en Acacio De Almeida stond achter de camera.

Adieu les roses

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Philippe Venault. Met o.a. Maria Pacôme, Grace De Capitani, Philippe Caroit, Jacques François en Sylvie Orcier.

Terwijl het landgoed al meer dan een eeuw familiebezit is, wordt Pacôme nu gedwongen het te verkopen. Haar zoon Caroit wil persoonlijk de meest geschikte koper selecteren, want hij wil niet dat het prachtige landgoed in handen valt van de eerste de beste rijke nietsnut. Wie zal het worden? De danseres van de Folies-Bergère? Het bourgeois koppel met hun brutale kind? Of misschien wel de romanschrijfster, die het voordeel heeft knap en alleenstaand te zijn. Caroit heeft zich al voorgenomen om te trouwen met de nieuwe eigenares, zodat het landgoed in de familie blijft. Intelligente, verfijnde komedie, met veel leuk uitgetekende personages, die stuk voor stuk uitstekend vertolkt worden. Nina Companeez schreef het scenario samen met regisseur Venault. Aan de camera stond Anne Khripounoff. Mag Bodard produceerde.

Pas si grand que ça !

1993 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Zwitserland 1993. Komedie van Bruno Herbulot. Met o.a. Marianne Denicourt, Christophe Odent, Clément van den Bergh, Katia Douvalian en Marie Matheron.

Sinds hij gescheiden is van Camilla (Denicourt) mag Bruno (Odent) zijn zoontje Lucas (Van den Bergh) nog maar om de twee weken zien. Daar is hij niet mee akkoord. Tot groot genoegen van Lucas wint hij het vertrouwen van het kindermeisje Nina (Douvalian), zodat hij de dag, als Camilla werkt, met de jongen kan doorbrengen. Dit gaat goed tot Camilla zich zorgen begint te maken: Lucas zeurt niet meer over het feit dat hij zijn vader zo weinig mag zien. Ze neemt contact op met Bruno. Zwak relaas van de verhouding van een kind met zijn gescheiden ouders. Er zit veel meer in het scenario van Emmanuelle de Riedmatten, naar een idee van Francis Reusser, dan er door de regisseur uit gehaald werd. In zijn drang om het geheel licht verteerbaar te maken voor kinderen gaat hij veel te oppervlakkig te werk zodat hij naast zijn doel schiet. Achter de camera nam Guillaume Schiffman plaats.

Pas si grand que ca!

1993 |

Frankrijk 1993. Bruno Herbulot. Met o.a. Christophe Odent, Katia Douvalian en Marianne Denicourt.

Sinds hij gescheiden is van Camilla (Denicourt) mag Bruno (Odent) zijn zoontje Lucas (Van den Bergh) nog maar om de twee weken zien. Daar is hij niet mee akkoord. Tot groot genoegen van Lucas wint hij het vertrouwen van het kindermeisje Nina (Douvalian), zodat hij de dag, als Camilla werkt, met de jongen kan doorbrengen. Dit gaat goed tot Camilla zich zorgen begint te maken: Lucas zeurt niet meer over het feit dat hij zijn vader zo weinig mag zien. Ze neemt contact op met Bruno. Zwak relaas van de verhouding van een kind met zijn gescheiden ouders. Er zit veel meer in het scenario van Emmanuelle de Riedmatten, naar een idee van Francis Reusser, dan er door de regisseur uit gehaald werd. In zijn drang om het geheel licht verteerbaar te maken voor kinderen gaat hij veel te oppervlakkig te werk zodat hij naast zijn doel schiet. Achter de camera nam Guillaume Schiffman plaats.

Mort à l'étage

1993 | Drama

Servië en Montenegro/Frankrijk 1993. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Didier Bezace, Anne Roussel, Philippe Dormoy, Marie Pillet en Christophe Odent.

Op kerstavond dwaalt Bezace door de buurt waar hij opgroeide. Hij dringt binnen in zijn geboortehuis dat sinds de dood van zijn moeder verlaten is. Hij maakt de balans op van zijn leven en van zijn herinneringen. De bitterste hiervan is de moord op zijn vrouw, waaraan hij wordt herinnerd door een kranteknipsel. Hij gaat dineren in een bistro. Aan een tafel dicht bij hem zit een eenzame vrouw, Roussel. Enkele verholen glimlachjes, een enkele banale opmerking en ze stellen zich aan elkaar voor. Deze bevreemdende film wordt nog mysterieuzer door de Praagse decors, die doen denken aan het Duitse expressionisme. Het scenario dat Venault baseerde op de roman Le monte charge van Frédéric Dart is zeer Kafkaïaans. De minder bekende acteurs vullen hun rol uitstekend in. Prachtige fotografie van Anne-Claire Khripounoff, die gebruik maakt van elke schaduw.

Cible émouvante

1993 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1993. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. Jean Rochefort, Marie Trintignant, Guillaume Depardieu, Patachou en Charlie Nelson.

Rochefort is een beroepskiller van middelbare leeftijd. Depardieu, een boodschappenjongen, is getuige van een opdracht die Rochefort net uitvoert. Rochefort neemt de jongen in bescherming, en wil hem zijn beroep leren. Dan wordt Rochefort soft en wordt verliefd op zijn volgende slachtoffer, een dievegge en een zwendelaarster. Zij krijgt al gauw twee andere killers achter haar aan. Als zij ontdekt dat Rochefort en zijn assistent ook moordenaars zijn, kiest zij snel het hazepad. Komisch geacteerd naar een scenario van Pierre Salvadori, camerawerk van Gilles Henry, en werd al gauw voor tv bestemd.

Abus de confiance

1993 | Misdaad

Frankrijk 1993. Misdaad van Bernard Villiot. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Michel Duchaussoy, Pierre-Loup Rajot, François Caron en Christophe Odent.

Alex (Bourgine), Casanova (Rajot) en Mino (Caron) zijn inspecteurs van politie. Ze zitten in het GRAF[KA1]E-team (Groupe de Renseignements et d'Action contre les Fraudes Économiques). Ze zijn verbonden aan het Franse Ministerie van Financiën en Economische Zaken. Ze moeten de internationale economische en fiscale fraude bestrijden. Het trio voert een onderzoek naar een illegale handel in detonators. Er wordt een valstrik opgezet aan de grens, maar het plan loopt verkeerd en een van de douaniers wordt koelbloedig afgemaakt. De Vlaamse acteur Leysen speelt de rol van Hans Berger. Het scenario van Frédérique Topin en Sandra Topin is veel te complex, de regie mist punch. Ontgoochelend, want de acteurs doen hun best, vooral Odent als de angstaanjagende leider van een gevaarlijke secte.

Max et Jérémie

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Claire Devers. Met o.a. Philippe Noiret, Jean-Pierre Marielle, Christophe Odent, Feodor Chaliapin jr en Thierry Gimenez.

Devers pakt met dit verhaal over een gepensioneerde huurmoordenaar de misdaadfilm van de jaren 1950-60 weer op. De beroepskiller gaat zorgen voor een naïeve, kinderlijke en aan videospelletjes verslaafde jongeling die hij later moet doden. Een confrontatie tussen twee generaties en een mooie vertelling over vriendschap. De twee rollen worden respectievelijk gespeeld door Noiret en Lambert, die het heel goed doen. Hoewel de actiescènes een staaltje van prachtig vakwerk laten zien, geeft Devers de psychologie van zijn personages voorrang, uitgewerkt tot in details als kleding en kleuren. De film verkrijgt hierdoor een zeer Franse oorspronkelijkheid. Het scenario is van regisseuse Devers en Bernard Stora. Het camerawerk is van Bruno de Keyzer.

Juste avant l'orage

1992 | Drama, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Bruno Herbulot. Met o.a. Zabou Breitman, Laura Morante, Dominique Valadié, Lola Gans en Catherine Frot.

Herbulot schetst in zijn debuutfilm een melancholisch portret van een generatie die is vastgelopen in de desillusies van liefde en filosofisch engagement. Hij doet dit aan de hand van de levens van vijf vrouwen en vijf mannen, die op een avond bijeenkomen voor een reünie. Herbulot, een bewonderaar van Renoir en Eustache, heeft grip op de uitwerking van zijn karakters en geeft zijn verhaal een zeer hedendaags bitterzoet toontje mee. Scenario van regisseur Herbulot. Camerawerk van Guillaume Schiffman, Philippe Cordey en Florence Koechlin.

Vol d'enfant

1990 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1990. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Claire Nebout, Laure Killing, Luc Thuillier, Christophe Odent en Stéphanie Murat.

Om er financieel bovenop te komen, stemt Corinne (Nebout) erin toe om voor een bedrag van FF 170.000 als draagmoeder te fungeren voor een welgesteld echtpaar dat zelf geen kinderen kan krijgen. De zaken lopen echter anders dan verwacht. De regisseur van deze film moest na de publieke mislukking van twee opmerkelijke produkties van zijn hand (LA TORTUE SUR LE DOS en PLEIN SUD) aan een tweede carrière bij de TV beginnen. Deze film draagt het stempel van zijn sterke persoonlijkheid: de obsessie voor personages met wie het de verkeerde kant opgaat, de zeer lichamelijke en sensuele manier van regisseren, de verheerlijking van het lichaam en het leven en de suggestieve stijl. Uitstekend acteerwerk.

Un amour de trop

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Franck Landron. Met o.a. Christine Boisson, Christophe Odent, Jean-Michel Martial, Hélène Roussel en Bernard Ballet.

Het portret van een gecompliceerde, vage, verwarrende, raadselachtige, vreemde, smartelijke, dromerige en hartstochtelijke vrouw. Of ze het nu allemaal achter elkaar of tegelijk is, mag de kijker zelf uitmaken. Sandra (Boisson) flirt met de dood, vlucht in haar fantasie, de poëzie, de dronkenschap van een hartstochtelijke liefde en in de absurde humor, zoals wanneer zij op een regenachtige dag in december een zwempak aantrekt. Het zou een sterke film kunnen zijn, maar een scenario was er niet, en dan zijn er nog het aarzelende tempo en de weinig overtuigende, beslist niet spontane dialogen. Maar de hoofdrolspeelster redt met haar tederheid niettemin deze onaffe film.

Nouvelle vague

1990 | Experimenteel, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1990. Experimenteel van Jean-Luc Godard. Met o.a. Alain Delon, Domiziana Giordano, Roland Amstutz, Laurence Côte en Jacques Dacqmine.

Een niet na te vertellen film. De locatie is een villa dicht bij de oever van het meer van Gen[KA2]eve met als hoofdpersonen Hij (Delon) en Zij (Giordano). Op de aftiteling worden de acteurs en zelfs de regisseur niet eens vermeld. De inhoud bestaat uit een stortvloed van beelden (negen cameralieden!), `klanken` (vijf bewerkers) en, natuurlijk woorden. Datgene wat te zien en te horen is overlapt elkaar gedeeltelijk. Er wordt niets verteld maar situaties worden getoond en er is van een commentaarstem gebruik gemaakt, etc. Kortom, een film die de aan zijn lot overgelaten kijker opnieuw moet samenstellen. Maar de vraag is waarvan precies. De onvoorwaardelijke bewonderaars van de 'Meester' zullen het geniaal vinden, maar anderen zullen van een anti-film spreken. Het lijkt vooral kladwerk van een talentvol iemand die zich wilde amuseren. Camerawerk van William Lubtchansky.

Le train de Vienne

1989 | Misdaad, Mysterie

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1989. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Roland Blanche, Thérèse Liotard, Christophe Odent, Jean-Yves Berthelot en Marie Matheron.

Een man, die het onderwijs heeft verlaten, moet zijn wintersportvakantie onderbreken en terugkeren naar Parijs, waarvoor hij opstapt in de trein die uit Wenen afkomstig is. Daarin ontmoet hij een nare ex-leerling, de zoon van een Franse diplomaat uit Venetië, die destijds de aanleiding vormde de school te verlaten, en die hem opzadelt met een grote hoeveelheid geld, waardoor hij in opspraak dreigt te komen en een internationaal schandaal dreigt. Gebaseerd op het boek Le train de Venise van Georges Simenon, maar omwille van de coproductie komt de trein uit Wenen. Het scenario en de dialogen werden geschreven door Jean-Pierre Sinapi, Daniel Tonachella en regisseur Huppert.

Chimère

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Claire Devers. Met o.a. Béatrice Dalle, Wadeck Stanczak, Francis Frappat, Julie Bataille en Adriana Asti.

Alice verwacht een kind van Leo, die maar niet kan besluiten of hij het zal erkennen of niet. Onverwachts verlaat zij hem, zonder enige aankondiging vooraf. Zij zal het kind alleen krijgen. Na NOIR ET BLANC bevestigt Claire Devers met haar tweede lange speelfilm haar opmerkelijke talent. Deze nauwkeurige psychologische analyse is sober verfilmd. Met sterke, veelzeggende tegenstellingen in decor en belichting, duistere en gecompliceerde figuren en een beklemmende atmosfeer.

Blancs cassés

1989 |

Frankrijk 1989. Philippe Venault. Met o.a. Jacques Bonaffé, Sylvie Orcier, Christophe Odent, Marion Game en John Berry.

Het dagelijks leven binnen een blanke gemeenschap in een moderne Afrikaanse hoofdstad staat bol van de moeizame onderlinge verhoudingen tussen de moderne ontwikkelingswerkers en de autochtonen. Een beklemmende sfeer in een poging het merendeel van de blanken als week, laaghartig en cynisch af te schilderen. De maker lijkt geen vat op zijn onderwerp te kunnen krijgen. Het blijft allemaal nogal aan de oppervlakte en laat de toeschouwer onverschillig, ondanks talloze merkwaardige verwijzingen.

Main pleine

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Gérard Darmon, Christine Pascal, Ninetto Davoli, Caroline Chaniolleau en Christophe Odent.

Darmon heeft een gevangenisstraf uitgezeten en keert naar zijn vertrouwde buurt terug. Hij ontmoet er slechts minachting, onverschilligheid en wantrouwen. Ook bij zijn misdadige vrienden die een nieuwe overval plannen. Alleen bij zijn ex-vriendin Pascal is hij welkom.

L' An Mil

1988 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Jean-Dominique de la Rochefoucauld. Met o.a. Aurélien Recoing, Christophe Odent en Philippe Clévenot.

In Frankrijk bij het naderen van het jaar duizend functioneert de staat niet meer naar behoren: de onveiligheid is dermate groot dat de inwoners hun steden verlaten om op het platteland en in beschermde natuurgebieden hun toevlucht te zoeken terwijl de adel en de heren het tegen elkaar opnemen. Een tijdperk van grote angst, goed weergegeven door een regisseur-historicus die tegelijkertijd de hoop 'op een nieuwe lente in de wereld' weet uit te drukken. Een hele drukke film vol verbetenheid maar die uiteindelijk niet pessimistisch van toon is.

Ceux de la soif

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Bruno Cremer, Mimsy Farmer, Sylvie Orcier, François Berléand en Catherine Arditi.

De rust van Cremer als moedeloze ethiek professor die met zijn onderdanige vriendin al vijf jaar op een verlaten vulkaaneiland verblijft wordt danig verstoord wanneer eerst een echtpaar met dement kind, maar vooral Farmer als excentrieke en onuitstaanbare gravin met twee rare individuen zich op het eiland komen vestigen om een hotel te gaan neerzetten. Trage, maar wel mooie verfilming van het gelijknamige boek van Georges Simenon.

Prénom Carmen

1983 | Thriller, Experimenteel

Frankrijk 1983. Thriller van Jean-Luc Godard. Met o.a. Maruschka Detmers, Jacques Bonaffe, Myriem Roussel, Christophe Odent en Jean-Luc Godard.

Een jonge politieman wordt door een terroriste verleid tot medeplichtigheid aan kidnapping. De misdaad wordt gemaskeerd door zogenaamde filmopnamen onder leiding van de gestoorde oom van het meisje (Godard zelf). Deze voor Godard ongewoon toegankelijke film heeft treffende, en soms verrassende momenten, naast banale humor, maar voegt niets nieuws toe aan het verwante maar veel vitalere BANDE [KA2]A PART van twintig jaar tevoren. De experimenten met het geluid komen neer op een opzettelijk primitieve mixage en leiden tot weinig meer dan onverstaanbaarheid van de dialoog (waar men overigens weinig aan lijkt te missen). De Nederlandse Detmers, die stante pede Isabelle Adjani verving, is fotogeniek, maar of ze kan acteren zal uit haar volgende films moeten blijken.

Arrêt d'urgence

-1 | Thriller

. Thriller van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Christophe Odent, Marie Trintignant en Hippolyte Girardot.

Een jonge politieman wordt door een terroriste verleid tot medeplichtigheid aan kidnapping. De misdaad wordt gemaskeerd door zogenaamde filmopnamen onder leiding van de gestoorde oom van het meisje (Godard zelf). Deze voor Godard ongewoon toegankelijke film heeft treffende, en soms verrassende momenten, naast banale humor, maar voegt niets nieuws toe aan het verwante maar veel vitalere BANDE [KA2]A PART van twintig jaar tevoren. De experimenten met het geluid komen neer op een opzettelijk primitieve mixage en leiden tot weinig meer dan onverstaanbaarheid van de dialoog (waar men overigens weinig aan lijkt te missen). De Nederlandse Detmers, die stante pede Isabelle Adjani verving, is fotogeniek, maar of ze kan acteren zal uit haar volgende films moeten blijken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christophe Odent op televisie komt.

Reageer