Hélène de Saint-Père

Acteur

Hélène de Saint-Père is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Vendredi soir

2002 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 2002. Drama van Claire Denis. Met o.a. Valérie Lemercier, Vincent Lindon, Hélène Fillières, Florence Loiret Caille en Grégoire Colin.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Un meurtre de première classe

1999 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Thriller van Christian de Chalonge. Met o.a. Bruno Cremer, Alexandre Brasseur, François-Régis Marchasson, Veronika Varga en Hélène de Saint-Père.

Op het kleine station van Jeumont op de grens van België en Frankrijk blijven twee treinwagons staan; de eerste klas en de restauratiewagen. De jonge inspecteur Paul Lachenal is erop afgestuurd omdat er een moord is gepleegd in de eerste klas. De inspecteur roept de hulp in van zijn oom Maigret.

Le monde d'Angelo

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Pascal Kané. Met o.a. Georges Du Fresne, Hélène de Saint-Père, Nils Tavernier, Luis Rego en Leslie Lipkins.

Wanneer labiele Pierre (Tavernier) plots in gevangenis belandt verzint zijn vrouw Arlette (de Saint-P[KA2]er) een verhaaltje om het nieuws voor haar kinderen draaglijker te maken. De tienjarige Angelo (Du Fresne) verdraait de feiten op zijn beurt en gelooft dat zijn vader in een `geheim centrum` verblijft, waar hij werkt aan futuristische en virtuele tv- uitzendingen. Pierre wil zijn zoon niet teleurstellen en speelt het spelletje mee. Spelbreker wordt een psycholoog (Athanase) die Arlette de raad geeft haar zoontje met de waarheid te confronteren. Hoe poëtisch en inventief het scenario van regisseur Kané en Jean-Francois Goyet ook is, voor veel echte emoties is hier nauwelijks plaats.

La vie comme un dimanche

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Roger Guillot. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Philippe Uchan, Christophe Carollo, Christopher Gil en Ginette Garcin.

1952. Albert Marquefabe (Uchan), bediende bij de spoorweg, woont samen met zijn vrouw Ali[KA1]enor (De Saint-P[KA2]ere) en hun twee zoontjes Gaston (Carollo) en Denis (Gil) in het landelijke Argent. In de plaatselijke bioscoop zien ze een reportage over de 24 uur van Le Mans. Vanaf dat moment droomt Albert nog maar van een ding: samen met zijn gezin naar Le Mans trekken om er de befaamde autokoers bij te wonen. Eindelijk is het zover. Ze vertrekken per trein en brengen een bezoek aan Zuster Louise (Garcin), een tante-nonneke van Albert. Deze vindt voor hen onderdak in een hotelletje van verdacht allooi dat in de buurt ligt van het race-parcours. De volgende ochtend tijdens een wandeling verdwijnt Denis spoorloos. Een treffend nostalgisch portret van het Franse platteland begin jaren 1950. Het beeld van het leven in het dorpje wordt met veel gevoel voor detail weergegeven. Geen moeite werd gespaard om zoveel mogelijk atributen van die periode bij elkaar te krijgen om de sfeer van het na-oorlogse Frankrijk, op de drempel van de economische revolutie, weer te geven. De acteurs en het verhaal worden haast bijkomstig en lijken slechts per toeval door het decor te lopen. Josiane Maisse en regisseur Guillot baseerden het scenario op de roman La mallette van Yves Rouguette. Sfeervolle fotografie van Jean-Claude Saillier.

Autre chose à foutre qu'aimer

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Carole Giacobbi. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Michèle Moretti, Luca Vellani, Frédéric Quiring en Samy Naceri.

Het bestaan van een klein restaurantje in Montmartre, opengehouden door een charmante jonge dame die het niet al te zwaar neemt met de zeden, wordt bedreigd door de komst van een pizzeria. Het meisje staat op het punt van een zenuwinzinking. Haar toestand wordt niet bepaald geholpen door haar vijfjarig kleptomaan dochtertje, haar luie broer en haar moeder, die aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Maar de exploitant van de pizzeria is een warmbloedige Italiaan en dat zorgt voor wat leven in de brouwerij. Een vervelend vertelde geschiedenis die veel langer lijkt te duren dan de korte speelduur. De acteurs schmieren er op los en denken dat dit het is dat de film plezierig maakt. Het verschrikkelijk saaie scenario van regisseur Giacobbi moet een hulde voorstellen aan de liefde, maar lijkt meer op een toeristische promotiefilm. Een niemendalletje dat best zo vlug mogelijk vergeten wordt. Het camerawerk is van Yves Chahuneau.

Cauchemar d'une mère

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Jean-Claude Adelin, Diane Laske, Sandrine Caron en Marianne Groves.

Gescheiden kassi[KA2]ere Natalie Servin (De Saint-P[KA2]ere) zorgt alleen voor haar negen-jarige dochtertje Olivia (Laske). Hoewel de omstandigheden bescheiden zijn, leven moeder en dochter in goede harmonie en weten zij zich heel behoorlijk te redden. Nadat Natalie heel lang niets meer had gehoord van Olivia`s vader Guy Renau (Adelin), meldt hij zich onverwacht en eist de voogdij over Olivia op. Guy is een gewiekste schurk, die zijn zaken financiert met het geld van zijn bedrogen ex-echtgenotes. Natalie komt in verzet en weigert Guy zelfs het bezoekrecht, waarop hij een advocaat (Guillo) in de arm neemt, de sociale dienst (Andr[KA1]eoni) inschakelt en de zaak voor de kinderrechter (Le Masne) brengt. Het verslag van de zoveelste dramatische dwaling van de op hol geslagen mallemolen van ambtelijke instanties en justitie, die in de beginjaren 1990 Frankrijk in opschudding bracht. Helaas worden de gebeurtenissen met een overdosis aan sentiment opgelepeld. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens en regisseur Woreth. Het camerawerk is van Manuel Teran.

Le don

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van David Delrieux. Met o.a. Macha Méril, Sandrine Dumas, Dominique Guillo, Hélène de Saint-Père en Georges Ser.

Deze tv-film balanceert heel erg op het randje van goedkoop sentiment en het serieus behandelen van een onderwerp als (te?) ver gaande moederliefde. Een veelbelovende fotograaf (debuterend acteur Guillo in de rol van Marc) verliest door een naar (chemisch) ongeluk in de donkere kamer zijn gezichtsvermogen. Zijn hoornvlies is beschadigd en transplantatie kan hem redden, maar er zijn geen donors te vinden. Zijn moeder wil zich letterlijk voor hem opofferen. Het scenario is van Marie Sauvenat, en professor Pouliquen van het vermaarde ziekenhuis Hôtel-Dieu uit Parijs gaf adviezen waardoor details een authentiek karakter hebben gekregen. Deze film moet je zien om het te geloven.

Winter In Lisbon

1990 |

1990. Jose Antonio Zorilla. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Eusebio Poncela, Christian Vadim en Dizzy Gillespie.

Deze tv-film balanceert heel erg op het randje van goedkoop sentiment en het serieus behandelen van een onderwerp als (te?) ver gaande moederliefde. Een veelbelovende fotograaf (debuterend acteur Guillo in de rol van Marc) verliest door een naar (chemisch) ongeluk in de donkere kamer zijn gezichtsvermogen. Zijn hoornvlies is beschadigd en transplantatie kan hem redden, maar er zijn geen donors te vinden. Zijn moeder wil zich letterlijk voor hem opofferen. Het scenario is van Marie Sauvenat, en professor Pouliquen van het vermaarde ziekenhuis Hôtel-Dieu uit Parijs gaf adviezen waardoor details een authentiek karakter hebben gekregen. Deze film moet je zien om het te geloven.

Miss Missouri

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Richard Anconina, Hélène de Saint-Père, Wandy Visser, Margret Mazon Oquendo en Allen Hamilton.

Het scenario is een vrije bewerking van de roman [KL]Amours Americaines[KLE] van Michel Boujut (zelf filmcriticus). In feite staat het (afgezaagde) thema van de omzwerving en de dwaaltocht van een Fransman door de V.S. centraal. Hij zoekt een Amerikaanse met wie hij in Parijs een liefdesavontuur beleefde. Het ontbreken van een scenario maakt een even gestructureerde (en geïnspireerde) film als DEUX HOMMES DANS MANHATTAN van Jean- Pierre Melville noodzakelijk. Helaas moet de kijker zich tevreden stellen met een hele rits cliché's, gekoppeld aan een huis- tuin en keuken filosofie van het soort van 'morgen is er weer een dag'. Wervelend camerawerk in de stijl van Claude Lelouch op wiens werk deze film een persiflage lijkt.

Le bal du gouverneur

1990 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1990. Drama van Marie-France Pisier. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Vanessa Wagner, Didier Flamand, Jacques Sereys en Edwige Navarro.

Filmactrice Marie-France Pisier koos ervoor zelf haar roman te bewerken en dat bewijst slechts e[KA1]e[KA1]n ding: zij had de regie aan een beroepsfilmer moeten overlaten. Het (voortreffelijke) werk komt er zwakker, minder waardevol en inhoudsloos uit tevoorschijn. Ervoor in de plaats komt een onduidelijke film die zich afspeelt in de stad Nouméa in 1957, toen Nieuw Caledonië van kolonie overzeesgebiedsdeel werd. Scott Thomas, de jonge dochter van de vice-gouverneur en paardengek, moet juist in die tijd haar eigen weg naar de volwassenheid zoeken, terwijl de verhouding tussen ouders verslechtert. Een slappe regie en een halfslachtige begeleiding van totaal onbekende acteurs, waarmee de mislukking compleet is. De fotografie is van Denis Lenoir.

El invierno en Lisboa

1990 |

Frankrijk/Portugal/Spanje 1990. José A. Zorrilla. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Eusebio Poncela en Christian Vadim.

Filmactrice Marie-France Pisier koos ervoor zelf haar roman te bewerken en dat bewijst slechts e[KA1]e[KA1]n ding: zij had de regie aan een beroepsfilmer moeten overlaten. Het (voortreffelijke) werk komt er zwakker, minder waardevol en inhoudsloos uit tevoorschijn. Ervoor in de plaats komt een onduidelijke film die zich afspeelt in de stad Nouméa in 1957, toen Nieuw Caledonië van kolonie overzeesgebiedsdeel werd. Scott Thomas, de jonge dochter van de vice-gouverneur en paardengek, moet juist in die tijd haar eigen weg naar de volwassenheid zoeken, terwijl de verhouding tussen ouders verslechtert. Een slappe regie en een halfslachtige begeleiding van totaal onbekende acteurs, waarmee de mislukking compleet is. De fotografie is van Denis Lenoir.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Hélène de Saint-Père op televisie komt.

Reageer