Hélène Fillières

1972 Acteur

Hélène Fillières (1972) is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

À moi seule

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Frédéric Videau. Met o.a. Agathe Bonitzer, Reda Kateb, Noémie Lvovsky, Jacques Bonnaffé en Hélène Fillières.

Na acht jaar het levende speelgoed te zijn geweest van de zonderlinge arbeider Vincent (Kateb), ziet Gaëlle (Bonitzer) zich plotseling geconfronteerd met de vrijlating door haar ontvoerder. De verlossing wordt tot een verwarrend proces: voor de ex-gekidnapte blijkt de vrijheid om te gaan en staan waar ze wil een opgave. Waar is haar houvast? Videau filterde uit het Natascha Kampusch-gruwelverhaal alle sensatie en hield een klein, intens psychodrama over waarin het Stockholm-syndroom nooit ver weg is. Lvovsky en Jacques Bonaffé spelen Gaëlles al even gedesoriënteerde ouders.

Petite fille

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Hélène Fillières, Benjamin Biolay, André Wilms en Sophie Guillemin.

'Je nadert de uiterste verkoopdatum,' zegt een vriendin tegen vrijgezelle boerendochter Sylvie Neige. 'Als je nog langer wacht, ben je bedorven.' En daar, zo wil het lot, verschijnt zelfverzekerde charmeur Gabriel in Sylvies leven. Haar ouders zien de romance met lede ogen aan: hoe gaat ze met zo'n stadsjongen de boerderij overnemen? Voor France 3 gedraaid portret van een jonge vrouw tussen twee werelden staat in diverse opzichten dicht bij de eigenzinnige scenariste/filmmaakster uit de provincie. Over chansonniers Biolay (Gabriel) en Jean-Louis Murat (muziek) draaide Masson documentaires.

Coupable

2008 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2008. Misdaad van Laetitia Masson. Met o.a. Hélène Fillières, Jérémie Renier en Amira Casar.

'Je nadert de uiterste verkoopdatum,' zegt een vriendin tegen vrijgezelle boerendochter Sylvie Neige. 'Als je nog langer wacht, ben je bedorven.' En daar, zo wil het lot, verschijnt zelfverzekerde charmeur Gabriel in Sylvies leven. Haar ouders zien de romance met lede ogen aan: hoe gaat ze met zo'n stadsjongen de boerderij overnemen? Voor France 3 gedraaid portret van een jonge vrouw tussen twee werelden staat in diverse opzichten dicht bij de eigenzinnige scenariste/filmmaakster uit de provincie. Over chansonniers Biolay (Gabriel) en Jean-Louis Murat (muziek) draaide Masson documentaires.

Lady Chatterley

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk/België 2006. Drama van Pascale Ferran. Met o.a. Marina Hands, Jean-Louis Coullo'ch, Hippolyte Girardot, Hélène Alexandridis en Hélène Fillières.

Het klassieke verhaal van D.H. Lawrence - over de jonge vrouw van een invalide man die wegkwijnt in een saai huwelijk, maar helemaal opleeft als ze een knappe tuinman leert kennen - werd al meerdere malen verfilmd, met gemengd resultaat. Ferran is de eerste vrouwelijke regisseur die zich aan het verhaal waagt. Ze baseerde zich niet op de uiteindelijk gepubliceerde versie van het boek, maar vond een eerdere, minder grove en meer liefdevolle versie. Perfectioniste Ferran liet haar acteurs lang repeteren, en dat wierp vruchten af: ze kreeg een César, net als haar hoofdrolspeelster.

Un homme un vrai

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Jean-Marie Larrieu en Arnaud Larrieu. Met o.a. Pierre Pellet, Mathieu Amalric en Hélène Fillières.

Het klassieke verhaal van D.H. Lawrence - over de jonge vrouw van een invalide man die wegkwijnt in een saai huwelijk, maar helemaal opleeft als ze een knappe tuinman leert kennen - werd al meerdere malen verfilmd, met gemengd resultaat. Ferran is de eerste vrouwelijke regisseur die zich aan het verhaal waagt. Ze baseerde zich niet op de uiteindelijk gepubliceerde versie van het boek, maar vond een eerdere, minder grove en meer liefdevolle versie. Perfectioniste Ferran liet haar acteurs lang repeteren, en dat wierp vruchten af: ze kreeg een César, net als haar hoofdrolspeelster.

Vendredi soir

2002 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 2002. Drama van Claire Denis. Met o.a. Valérie Lemercier, Vincent Lindon, Hélène Fillières, Florence Loiret Caille en Grégoire Colin.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Demain et tous les jours après

2002 |

Frankrijk 2002. Bernard Stora. Met o.a. Bakary Sangaré, Hélène Fillières en Edouard Baer.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Bord de mer

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Julie Lopes-Curval. Met o.a. Bulle Ogier, Patrick Lizana, Hélène Fillières en Jonathan Zaccaï.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Au plus près du paradis

2002 | Romantisch drama

Frankrijk/Spanje/Canada 2002. Romantisch drama van Tonie Marshall. Met o.a. Catherine Deneuve, William Hurt, Bernard Le Coq, Hélène Fillières en Patrice Chéreau.

Dit romantische drama is bedoeld als ode aan de klassieker An Affair to Remember, maar is vooral een zootje. Fanette (Deneuve), een Franse schrijfster van middelbare leeftijd, ontvangt een briefje van een oude vlam die haar boven op het Empire State Building in New York wil ontmoeten, net als in de genoemde film. Of stelt ze het zich slechts voor? Onderweg naar New York bouwt ze een curieuze band op met een Amerikaanse fotograaf (Hurt). Vergezocht verhaal met afstandelijke personages.

Reines d'un jour

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Marion Vernoux. Met o.a. Karin Viard, Hélène Fillières, Victor Lanoux, Jane Birkin en Sergi López.

Vier verhalen over Parijse relatieperikelen. Fotografe Marie ontdekt tijdens een bruidsreportage dat ze die ochtend nog heeft geslapen met de bruidegom, de getrouwde logopedist Hortense wil ook wel eens op erotisch avontuur, de aimabele buschauffeur Luis krijgt in zijn volle bus van zijn echtgenote te horen dat ze wil scheiden en voormalig tv-kok Maurice heeft na 22 jaar nog altijd een zwak voor een lieftallige ex-collega. Een sympathieke, inventief gemonteerde stadsfabel, waarin regisseur Vernoux mooi balanceert tussen drama en komedie.

Aïe

2000 | Romantiek, Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Romantiek van Sophie Fillières. Met o.a. André Dussollier, Hélène Fillières, Emmanuelle Devos, Anne Le Ny en Lucienne Hamon.

Robert (Dussollier) is rond de vijftig. Hij lijdt aan allerlei neuroses en complexen en is daarom nog steeds niet getrouwd. Hij eet liever bij zijn vader (Pascal) en moeder (Casadesus) en blijft dan uit angst voor het donker bij hen slapen. Zijn zus Marie (Le Ny) sleept hem mee naar de kraamafdeling van het ziekenhuis om hem te laten kennismaken met Claire (Devos) die juist bevallen is van een baby. Ze hoopt hem te koppelen, want Marie heeft een verhouding met de vader. Marie wist niet dat Robert en Claire elkaar kenden en dat ze een inmiddels uitgedoofde relatie hadden. In een restaurant trekt Robert de stoute schoenen aan als hij Marie-Pierre (H[KA1]el[KA2]ene Filli[KA2]eres) ziet. Zij is de serveerster, die net aan haar lunchpauze is begonnen. Robert spreekt haar op onhandige wijze aan, maar haar reactie is overrompelend: ze wil hem best gelukkig maken en ze stelt hem voor om een romantische affaire te hebben. Ze heeft de bijnaam A[KA3]ie. Ze kotst regelmatig en ruikt daarna uit haar mond. Dan heeft Robert het wel weer gehad. Ze belanden evenwel onafhankelijk en na elkaar, onaangekondigd in Claire`s woning en moeten zich samen verstoppen in een grote kast als Claire`s vriend thuiskomt. Ze hervatten de afgebroken weg en als zij Robert mee naar huis neemt, stelt ze hem voor aan haar vader (Rimoux) en moeder (Hamon), die even idioot zijn als de ouders van Robert. Ze eindigen samen in bed. A[KA3]ie en haar ouders zijn van buitenaardse afkomst, maar hun planeet lijkt bijna als twee druppels op onze goede oude aarde (de grote vakantie is in juni in plaats van augustus, maar die vlieger gaat eigenlijk alleen maar op voor Frankrijk). Het scenario van regisseuse Sophie Filli[KA2]eres mag beslist origineel genoemd worden. Het bestaat uit grappige, losse dialogen die tot een bepaalde samenhang zijn gebracht. De rollen, met name Dussollier en H[KA1]el[KA2]ene Filli[KA2]eres (de zuster van regisseuse Sophie) zijn aardig en het resultaat is een aparte maar onderhoudende film, die goed is voor menige brede glimlach. Helaas is het einde teleurstellend. De rolprent werd vijf dagen achtereen vertoond in de Screening Room in New York en leverde slechts 660 dollar op - een forse tegenvalller voor een miljoenenstad. Wie in Amerika een film uitbrengt moet hem laten indubben, over een reclamebudget van ettelijke miljoenen dollars beschikken, en hem in veel zalen tegelijk laten uitkomen, hetgeen zeer kostbaar is omdat je een evenredig aantal zeer kostbare kopieën moet laten vervaardigen. Het camerawerk is van Christophe Pollock.

Peut-être

1998 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1998. Sciencefiction van Cédric Klapisch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Romain Duris, Géraldine Pailhas, Julie Depardieu en Emmanuelle Devos.

Portret van de Franse natie, een toekomstige welteverstaan. Tijdens een millenniumfeestje belandt de 25-jarige Arthur (Romain Duris) in het jaar 2070 waar zijn toekomstige familie - waaronder Belmondo als zoon Ako - hem smeekt om hen te verwekken. Een prachtig werk met dito beelden van een Parijs waar de bistrostoeltjes tot de zitting in het zand zakken en alleen de toppen van de hoogste monumenten resteren. Een verkwikkende film, met dito muziek van oa Fat Boy Slim. (VM/VPRO Gids)

Encore

1995 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1995. Romantiek van Pascal Bonitzer. Met o.a. Jackie Berroyer, Natacha Régnier, Laurence Côte, Hélène Fillières en Michel Massé.

Abel Vichac (Berroyer) is een ego[KA3]istische, oudere professor in de filosofie en een schrijver met een goede reputatie. Zijn huwelijk met Aliette (Bruni-Tedeschi) is na tien jaar passieloos geworden. Hij probeert echter zijn jonge, vrouwelijke studentes het hof te maken en fladdert van de ene relatie naar de andere. Aliette heeft zich gewonnen gegeven. Abel is bezeten van vleselijke liefde en is in zijn eer gestreeld als hij over de tong gaat. De laatste tijd echter slaapt hij slecht en heeft weinig zin in zijn werk: de typische midlife-crisis. Een van zijn discipelen, Florence (C[KA4]ote), is zijn holle gebazel zat en zegt dat ze haar scriptie onder een andere mentor wil schrijven. Abel luistert niet goed naar haar, want hij wordt in beslag genomen door een afspraakje met Aurore (Filli[KA2]eres), die zich echter voordoet als haar vriendin Catherine (R[KA1]egnier). De film gaat over liefdesperikelen in de middelbare leeftijd en probeert een boekje open te doen over de `moderne` relatie (die natuurlijk over een paar jaartjes na het uitkomen van deze rolprent weer flink achterhaald is). De bitterzoete toon maakt het een tijdje leuk, maar op de duur gaat de overvloed aan dialogen stierlijk vervelen. De acteurs doen hun best, maar het scenario van debuterend regisseur Bonitzer belooft meer dan het in feite biedt. Camerawerk van Emmanuel Machuel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Hélène Fillières op televisie komt.

Reageer