Patrick Quinet

Producer

Patrick Quinet is producer.
Er zijn 15 films gevonden.

Chez nous

2017 | Drama

Frankrijk/België 2017. Drama van Lucas Belvaux. Met o.a. Émilie Dequenne, Guillaume Gouix, André Dussollier, Catherine Jacob en Anne Marivin.

Verpleegster Pauline (Dequenne) heeft weinig met politiek, maar als een extreemrechtse partij (zichtbaar gemodelleerd naar Front National) haar vraagt een gooi te doen naar het burgemeesterschap in haar woonplaats voelt ze zich zo gevleid dat ze al haar principes (en de opvoeding van haar communistische vader) overboord gooit. Fascinerend politiek pamflet over populisme, racisme en verborgen idealen, al is de uiteindelijke conclusie nogal onbevredigend. Doel van de film is volgens regisseur-schrijver Belvaux (38 témoins) het afschrikken van Front National-stemmers: niet voor niets wordt de film in Frankrijk vlak voor de landelijke verkiezingen uitgebracht.

Melody

2014 | Drama

België/Luxemburg/Frankrijk 2014. Drama van Bernard Bellefroid. Met o.a. Lucie Debay, Rachael Blake en Don Gallagher.

Aangrijpende moraliteit in de stijl van de Dardennes. Emily (Blake), een vermogende Britse zakenvrouw, belooft Melody (Debay), een wispelturige Waalse straatkat, het bedrag dat zij nodig heeft om haar eigen kapsalon te openen. In ruil daarvoor vraagt ze Melody haar kind ter wereld te brengen. De zakelijke transactie heeft grote gevolgen voor beide vrouwen, die weinig tot niets van elkaar weten, maar tot elkaar zijn veroordeeld nadat de bevruchte eicel van Emily bij Melody is ingebracht in een schimmige kliniek in Oekraïne.

Les chevaux de Dieu

2012 | Drama

Marokko 2012. Drama van Nabil Ayouch. Met o.a. Abdelhakim Rachid, Abdelilah Rachid en Hamza Souidek.

Rauw-realistische film, gebaseerd op het boek Les étoiles de Sidi Moumen (2010) van de Marokkaan Mahi Binebine, waarin drie van de veertien zelfmoordterroristen worden gevolgd die in 2003 verantwoordelijk waren voor de aanslagen in Casablanca. Alle veertien terroristen kwamen uit de sloppenwijk Sidi Moumen, net even onder Casablanca. Regisseur Ayouchs grootste prestatie is dat hij aannemelijk weet te maken hoe drie straatjochies, die aanvankelijk niets met politiek of religie te maken willen hebben, zich uiteindelijk toch volhangen met bommen en als 'paarden van God' hun eigen dood tegemoet gaan.

38 témoins

2012 | Thriller

Frankrijk/België 2012. Thriller van Lucas Belvaux. Met o.a. Yvan Attal, Sophie Quinton en Nicole Garcia.

Waargebeurd: een vrouw wordt midden in de nacht vermoord en verkracht (inderdaad in die volgorde), 38 mensen zijn getuige, en niemand grijpt in. Het psychologische drama 38 témoins baseerde zich op bovenstaand geval, maar regisseur Belvaux is niet geïnteresseerd in waarom niemand ingreep. In plaats daarvan zoomt hij in op de gevolgen van dat collectieve zwijgen. Voor de getuigen zelf, hun directe omgeving en de gemeenschap waarin zij leven. Intelligent, stijlvast, maar ook kil. Want Belvaux blijft op afstand en observeert, en dwingt de kijker tot hetzelfde.

Mon pire cauchemar

2011 | Komedie, Romantiek

Frankrijk/België 2011. Komedie van Anne Fontaine. Met o.a. Isabelle Huppert, Benoît Poelvoorde, André Dussollier en Virginie Efira.

Romantische komedie over Agathe (Huppert), een chique moderne kunstpaus uit hartje Parijs, en Patrick (Poelvoorde), een lompe drankeboer uit de Waalse arbeidersklasse met een voorliefde voor Bruegeliaanse vrouwen en gehaktballen met bier. Hun enige overeenkomst: onbetrokken ouderschap. Acteertitanen Huppert en Poelvoorde staan hun mannetje, maar buiten de platgetreden paden van het genre waagt Mon pire cauchemar zich niet. Hoewel de film een pleidooi wil zijn voor fantasie, wordt maar niet invoelbaar wat de ijskoningin en bon vivant in elkaar zien.

La folie Almayer

2011 | Drama

België/Frankrijk 2011. Drama van Chantal Akerman. Met o.a. Stanislas Merhar en Marc Barbé.

Nina (Marion), dochter van een Maleisische moeder (Oum) en een Franse kolonist (Merhar) wordt als kind naar Europa gestuurd voor een degelijke opleiding. Als volwassene keert ze terug naar haar vader met wie ze een ongemakkelijke band heeft, en lijkt ze zich ergens thuis te voelen. Wat statische bewerking van Joseph Conrads boek Almayer's Folly verplaatst het verhaal van negentiende-eeuws Maleisië naar het heden, een wat geforceerde constructie. Laatste speelfilm van de Belgische regisseuse Akerman, die in 2015 overleed en vooral vereenzelvigd wordt met haar feministische meesterstuk Jeanne Dielman (1975).

All Good Children

2010 | Drama

Ierland/Verenigd Koninkrijk/België/Frankrijk 2010. Drama van Alicia Duffy. Met o.a. Jack Gleeson en David Wilmot.

Fascinerend debuut van de 38-jarige Duffy, die zich pas na studies opera en wiskunde bij de Britse filmacademie aanmeldde. In dromerige scènes vertelt ze het verhaal van twee broers die na de dood van hun moeder naar hun tante in Frankrijk verhuizen. Dara (Gleeson, de onaangename Joffrey uit Game of Thrones) valt al snel voor de mysterieuze Bella (Jones), maar als zij hem laat vallen voor zijn broer, verandert de droom in een gewelddadige nachtmerrie. Die overgang werkt niet, maar het spel van de jonge acteurs is prachtig.

Le jour où Dieu est parti en voyage

2009 | Drama

Frankrijk/België 2009. Drama van Philippe Van Leeuw. Met o.a. Ruth Nirere, Laetitia Reva, Afazali Dewaele en Pierrick Le Pochat.

Rwanda, 1994. Een jonge Tutsi (Rwandese popzangeres Nirere) weet aan de eerste slachtingen van de genocide te ontkomen door zich schuil te houden in het woud. Terwijl de horror voortduurt - hoorbaar buiten beeld - ontdekt de getraumatiseerde vrouw een zwaargewonde man. Barmhartigheid neemt de overhand maar haar psychische labiliteit geeft weinig speelruimte. Overweldigend, fel realistisch regie- en scenariodebuut van cinematograaf Van Leeuw (La vie de Jésus) waarin minutieus uitgedachte cameravoering en enscenering de noodzaak van tekst fijntjes naar de achtergrond manoeuvreren. Geschoten op locatie.

La régate

2009 | Drama

België/Frankrijk/Luxemburg 2009. Drama van Bernard Bellefroid. Met o.a. Joffrey Verbruggen, Thierry Hancisse, Sergi López en Pénélope Leveque.

Wanneer je door je alcoholistische pa door de woning wordt gemept, zoek je elders afleiding, affectie en agressieontlading. De vijftienjarige Alexandre (Verbruggen) is zo'n onfortuinlijk kind, het liefst zou hij soms helemaal verdwijnen. Er is één vluchtpunt: het sportroeien op de Maas, waarin trainer-surrogaatvader Sergi (López) hem aanmoedigt. Autobiografisch getint regiedebuut, gedraaid in en om Bellefroids geboortestad Namen, is een gevoelige mengeling van opgroeidrama, gebroken-gezinskroniek en doordouwersfilm. Hancisse, peetvader van de regisseur, speelt de pa met de verloren blik. Twee prijzen op het Franstalige-filmfestival Namen 2009.

La femme de Gilles

2004 | Drama

België/Frankrijk/Luxemburg/Italië/Zwitserland 2004. Drama van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Emmanuelle Devos, Clovis Cornillac, Laura Smet en Frédéric Fonteyne.

Ondanks de literaire basis (een roman uit 1937 van Madeleine Bourdouxhe) doet La femme de Gilles het verrassend met ongeveer de helft van de woorden van Fonteynes ontroerende Une liaison pornographique. Toegewijde echtgenote en moeder Elisa (Devos) merkt op dat haar man en schoonzus wel érg amicaal met elkaar zijn. Goede raad is duur in deze onderkoeld vertelde tragedie over de huwelijkse trouw en het mannelijk tekort. Devos blinkt uit als in stilte lijdend voorwerp, de mores en sfeer van werkend Noord-Frankrijk in de jaren dertig zijn zeer goed getroffen. Bijrolletje regisseur Fonteyne als staalarbeider.

Petites misères

2002 | Komedie

Frankrijk/België/Luxemburg 2002. Komedie van Philippe Boon en Laurent Brandenbourger. Met o.a. Albert Dupontel, Marie Trintignant, Bouli Lanners, Serge Larivière en Georges Siatidis.

De geschiedenis van Jean (Dupontel) en Nicole (Trintignant) zien we in een flashback nadat ze de deur is uitgezet, terwijl ze roept dat ze geen vervelend mens is en altijd haar plicht gedaan heeft. We gaan twee maanden terug en maken kennis met Jean, die deurwaarder is. Hij doet zijn werk hoffelijk, maar effici[KA3]ent onder begeleiding van smeris Eddy (Lanners), die menselijk is en de betroffen partij, die meestal heel diep in de schulden steekt, niet ongenegen is. Dit tot grote ergernis van Jean. Tussen Nicole en Jean gaat het eigenlijk niet goed: hij kan haar geen kinderen geven en als Nicole een antiekzaak wil beginnen, wil Jean eerst het huis afbetalen omdat hij bang is om nog meer schulden te maken en de gevolgen daarvan leiden tot de mis[KA2]ere, die hij dagelijks meemaakt. Nicole heeft een winkelfobie, maar daar helpt Georges (Larivi[KA2]ere), een postbode met koopzucht (teleshopping, postorder, enz.) haar wel van af. Georges kan nauwelijks zijn afbetalingen aan, maar tussen hem en Nicole bloeit een verstandhouding op, die leidt tot een intieme relatie. Dan wordt het Jean teveel. Het vindingrijke scenario van beide debuterende regisseurs Boon en Brandenbourger, dat vol zit met onverwachte incidenten uit het normaal lijkende dagelijkse leven, is een bijtende satire op de moderne consumptiemaatschappij. Ze schilderen het dagelijkse leven als een keten van onbenullige gebeurtenissen, die echter voor bepaalde individuen heel belangrijk zijn. Dit Belgische surrealisme wordt gebracht door uitstekende rollen. De brede beelden van de bekende cameraman Willy Stassen en de muziek van Jeff Bodart, Olivier Bodson en Pierre Gillet completeren het geheel in positieve zin. De speelduur varieert van 77 tot 100m. Dolby.

Pourquoi se marier le jour de la fin du monde ?

2000 | Drama

België/Luxemburg 2000. Drama van Harry Cleven. Met o.a. Jean-Henri Compère, Elina Löwensohn, Pascal Greggory, Lofti Yahya Jeddi en Sabrina Leurquin.

Op de vlucht voor haar bezitterige minnaar Guido (Greggory) wordt Juliette (Löwensohn) door een auto gegrepen. Haar gezicht in het maanlicht is zo bleek dat je zou zweren dat ze dood is, maar als ze weer bijkomt kijkt ze in de ogen van Gaspard (Compère), de bestuurder van de ambulance. Juliette is bang. Ze vreest dat de nachtmerrie nog niet voorbij is. Ze klampt zich vast aan Gaspard als een drenkeling aan een reddingsboei. Het gevaar ligt nog steeds op de loer. Guido wil haar terug, maar zijn liefde is voor haar verstikkend. In haar strijd om vrij te ademen sleurt ze Gaspard mee in een dramatische draaikolk, waarin ze beiden dreigen ten onder te gaan. Een perverse, maar boeiende lovestory over een allesvernietigende liefde. Regisseur/ scenarioschrijver Cleven neemt geen genoegen met het rechttoe rechtaan vertellen van zijn verhaal, maar hij laat droom en werkelijkheid naadloos in elkaar overvloeien. Hij maakt het de toeschouwer niet gemakkelijk, maar toch werken de personages fascinerend zodat je niet onder hun betovering uit kunt komen. Je moet wel even moeite doen om het spel mee te spelen. De oorspronkelijke versie van anderhalf uur werd ingekort voordat de film uitkwam. Het camerawerk is van Zvonock C.L.

Une liaison pornographique

1999 | Drama, Erotiek, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland/België/Luxemburg 1999. Drama van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Nathalie Baye, Sergi López en Paul Pavel.

Een vrouw van in de veertig (Baye, die een European Film Award-nominatie kreeg voor haar rol) zet een advertentie voor een 'pornografische' affaire. Ze wil haar fantasie uitleven, maar verder niets, ze wil zelfs haar naam niet noemen. Een iets jongere man (López) reageert. Vervolgens ontmoeten ze elkaar wekelijks in een hotelkamer. Een fascinerend drama over twee mensen die elkaar in een geheim verbond hebben gevonden, maar terugdeinzen zodra die intimiteit plaatsmaakt voor liefde. Ondertussen wordt er veel geneuzeld en is er van de seks weinig te zien. Dat u dat weet.

Max et Bobo

1998 | Komedie, Drama

België/Frankrijk/Luxemburg 1998. Komedie van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Alfredo Pea, Jan Hammenecker, Jean-Marie Petiniot, Ludo Busschots en Nathalie Laroche.

De van oorsprong Italiaanse kapper Max (Pea) wordt niet bepaald door het leven getrakteerd. Wanneer zich een eczeem op zijn handen nestelt, kan hij zijn beroep niet meer uitoefenen. Daarnaast verlaat zijn vrouw hem en belandt hij berooid op straat. Dan ontmoet hij de kleurrijke, fantaseergrage marginaal Bobo (Hammenecker) en Max' pad krijgt een nieuwe dwaaldimensie. Fonteynes regiedebuut is een troosteloosheidsballade over twee verliezers die tegen elkaar aanleunen om niet om te vallen. Gedoseerde tragihumor en bizarre situaties houden het geheel draaglijk. Scenario van romancier/dramaturg Philippe Blasband.

Un jour mon prince viendra...

1997 | Documentaire

België 1997. Documentaire van Marta Bergman. Met o.a. Mihalea, Liliana en Maria.

Op een dag zal mijn prins komen... De zoektocht van drie jonge Roemeense vrouwen naar een westerse man, met op de achtergrond hun familieconflicten, hun onzekere werk, hun verblindende dromen. Om deze droomman te vinden, zetten ze kleine advertenties en geven ze zich op bij relatiebemiddelingsbureaus. Bij een foto of een brief uit Italië bedenken zij hun eigen soap-opera van geluk waarin zij de eenzame sterren zijn

op televisie
1 uitzending

38 témoins (2012) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
zaterdag 16 december
NPO 2
23:35 - 01:10

Reageer