Pierre André Thiébaud

Producer

Pierre André Thiébaud is producer.
Er zijn 4 films gevonden.

Les amants de la Dent Blanche

2005 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 2005. Drama van Raymond Vouillamoz. Met o.a. Lisa Couvelaire, Alexis Michalik en Delphine Rich.

Een boerendorp in het Zwitserse kanton Wallis, 1803. Geliefden Marthe en Théophile trotseren ijzeren tradities wanneer ze, tegen de wil van familie en kerk, hun relatie voortzetten. Dit betekent het begin van een gevecht op meerdere fronten. Scenariste Anne Gonthier bewerkte voor deze middelmatige tv-film de roman Elle s'appelait Marie-Thérèse Seppey van de overtuigd antikerkelijke Narcisse Praz. Op dat script valt weinig af te dingen, maar Couvelaire en Michalik lijken met hun gepolijste stadskoppies voor geen meter op hun personages.

Des épaules solides

2003 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 2003. Drama van Ursula Meier. Met o.a. Louise Szpindel, Guillaume Gouix, Jean-François Stévenin, Dora Jemaa en Anne Coesens.

In de opgroeifilm 'Stevige schouders' steekt verliefdheid een spaak in het wiel der sportambities. In de Zwitserse Alpen geeft de zestienjarige Sabine alles om topatlete te worden. Ze wil zelfs met jongens trainen om haar tijden te verbeteren en filmt haar spurten met een digitaal cameraatje. Haar focus is totaal, totdat Rudi ten tonele verschijnt. Een pijnlijk juist script ligt aan de basis van deze tv-filmuitschieter met verbeten hoofdrol voor Szpindel. Stévenin is de robuuste trainer met een missie. Vliegende carrièrestart voor regiedebutante Meier: haar naturalistische adolescentenportret won diverse prijzen.

Azzurro

2000 | Drama

Italië/Frankrijk/Zwitserland 2000. Drama van Denis Rabaglia. Met o.a. Paolo Villaggio, Francesca Pipoli, Marie-Christine Barrault, Renato Scarpa en Julien Boisselier.

Giuseppe De Metrio (Villaggio), een voormalige Italiaanse gastarbeider, werkte dertig jaar als voorman voor de firma Broyer in Gen[KA2]eve, die zich gespecialiseerd had in de wegenbouw. Hij ontwikkelde een teerproc[KA1]ed[KA1]e dat zijn baas Gaston Broyer (Bideau) rijk maakte. Al die tijd ging hij nauwelijks naar huis en liet vrouw en kinderen aan hun lot over. Giuseppe ging met vervroegd pensioen en Gaston beloofde hem, dat als hij hem ooit nodig zou hebben, voor hem klaar zou staan. Nu is Giuseppe 75 en slijt de levensavond bij zijn zoon Robert (Petrocelli) en dochter Lucia (Gomaa). Zijn opstandige, lastige zeven-jarige kleindochter Carla (Pipoli) is blind en het geld voor een oogoperatie ontbreekt. Als Giuseppe een hartaanval krijgt, begrijpt hij dat hij niet eeuwig zal leven. Hij wil de verloren tijd, die hij nooit aan zijn gezin heeft kunnen besteden, weer goed maken door Carla te laten opereren. Hij vertrekt met haar zonder thuis iets te zeggen met de trein naar Zwitserland om bij Gaston Broyer de nog openstaande rekening te vereffenen. Gaston wordt echter verpleegd in een psychiatrische inrichting en diens zoon Pascal (Boisselier) heeft de firma, die praktisch failliet was, met veel pijn en moeite voortgezet, maar beschikt nauwelijks nog over geld. Ook Giuseppe`s bijzondere relatie met Gastons vrouw Elizabeth (Barrault), blijkt na zoveel tijd van nul en generlei waarde. Het scenario van regisseur Rabaglia, dat hij schreef met Antoine Jaccoud en Luce de Benedittis, is met Zwitserse precisie in elkaar gezet, maar het mist duidelijk een ziel en kan niet kiezen tussen een behoorlijk drama en een feelgoodfilm voor het gehele gezin. Het einde, waarin grootvader en kleindochter dichter bij elkaar zijn komen te staan, is bijna te mooi om waar te zijn. Hoofdrol Villaggio kwijt zich zeer goed van zijn taak onder de nauwgezette regie van Rabaglia in zijn tweede speelfilm. De flashbacks in zwart-wit, een uitstekende techniek die met succes door Steven Spielberg werd toegepast in SCHINDLER'S LIST, spreken niet iedereen aan. De in Duitsland uitgebrachte versie is twintig minuten korter - geen bezwaar. Het camerawerk is van Dominique Grosz.

Des heures sans sommeil

1998 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van Ursula Meier. Met o.a. Frédéric Gorny, Laurence Vielle, Erline O'Donovan, Benjamin Decol en Charles Callier.

Nadat hij bericht kreeg van het overlijden van zijn vader keert soldaat Thomas (Gorny) terug naar het ouderlijke huis voor de begrafenis. Hier ziet hij na jaren zijn zus Anna (Vielle) terug. Erg hartelijk is het weerzien niet. Tussen de tirannieke vader en zijn zoon heeft het nooit geklikt. Thomas en Anna halen herinneringen op aan vroeger, maar het blijkt dat ze hun herinneringen anders interpreteren, met steeds als metafoor hun relatie t.o.v. van hun vader. Een spel van wederzijdse beschuldigingen, vergiffenis, liefde-haat. Twee personen zien de jeugd die ze samen beleefden op een heel andere manier. Een originele film die je niet onmiddellijk loslaat. Ondanks de schoonheidsfoutjes is debutante Meier zeker een talent om in het oog te houden. Ze schreef het scenario samen met Nicole Borgeas en Laurence Veille. Fotografie is van Patrice Cologne. Bekroond op diverse festivals. Dolby Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre André Thiébaud op televisie komt.

Reageer