Elyane Legrand

Producer

Elyane Legrand is producer.
Er zijn 12 films gevonden.

Ouriga

1999 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Antoine Plantevin. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Branchet, Claudine Wilde, Gérard Rinaldi en Antoine Coesens.

Franck (Branchet) is een zeventien-jarige jongeman die zijn jeugd doorbracht in Parijs. Twee jaar geleden pleegde zijn vader zelfmoord en dit heeft hij nog steeds niet helemaal verwerkt. Daarom stuurt zijn moeder hem naar de Camargue bij zijn oom Fran[KA10]cois (Russo), een rijke landeigenaar die niet graag gezien wordt in het dorp, niet enkel omdat hij het landgoed opkoopt van boeren die het minder goed voor de wind gaat, maar ook omdat hij ervan verdacht wordt een dodelijk ongeval te hebben veroorzaakt waarna hij vluchtmisdrijf pleegde. De relatie tussen Franck en zijn oom is niet erg hoopgevend, want Franck acht François verantwoordelijk voor de dood van zijn vader. Een hopeloos sentimenteel en ongeloofwaardig verhaal dat zich afspeelt in een van de prachtigste locaties van West-Europa. Op enkele fraaie paardenritten na zit de film overvol dialogen en complexe geschiedenissen die zich ooit tussen bepaalde personages hebben afgespeeld. Vergeet het scenario van Soraya Meflah en geniet van de schitterende fotografie van Anne Khripounoff.

Le refuge : Vieux gamin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claude Ginberg. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Mathilde Lettry en Marie-Charlotte Dutot.

Door met haar fiets te botsen op een ziek schaap komt de jonge Adeline (Lettry) zwaar ten val. Veearts Paul (Leroux), die ter hulp geroepen wordt, stuurt V[KA1]eronique (Dessez) met het meisje naar het hospitaal, terwijl hij het schaap onderzoekt. Het enige dat Adeline aan het ongeval overhoudt is een buil, maar Paul stelt bij het schaap een besmettelijke vorm van t.b.c. vast. Hij neemt onmiddellijk de nodige maatregelen. Ondertussen maakt Adeline in het hospitaal kennis met Elsa (Dutot), een leeftijdsgenote die aan leukemie lijdt. Paul ontfermt zich over een oude ezel die door de ziekte ondermijnd wordt. Op uitnodiging van V[KA1]eronique komt Elsa enkele dagen doorbrengen in Henriette`s (Doll) huis om op krachten te komen. Ze verzorgt de ezel en diens naderende dood helpt haar om haar eigen ziekte te aanvaarden. Een gevoelig portret van de vriendschap tussen een ziek meisje en een stervend dier. De kaap van de gemakkelijke sentimentaliteit werd met succes omzeild, zodat je een aangrijpend verhaal krijgt dat tot op het einde blijft boeien. De kijker wordt volledig ingepalmd door de twee meisjes. Intelligent scenario van Françoise Pasquini en Jean-Paul Demure. Fotografie is van Paul Bonis.

L'avocate : Les fruits de la haine

1999 | Misdaad, Drama

België/Frankrijk 1999. Misdaad van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Corinne Dacla, Julien Rivière, Sophie Barjac, Victor Haim en Michel Lagueyrie.

Op kerstavond keert de 17-jarige matroos Cyril Bressols (Rivi[KA2]ere) terug naar huis en vermoordt zijn vader met enkele messteken. Hij wordt gearresteerd en beweert onomwonden dat hij geen spijt heeft van zijn daad. Advocate Laura Morelli (Dacla) wordt hem toegewezen. Hij moet terechtstaan voor het hof van assisen voor minderjarigen en kijkt op tegen een mogelijke straf van twintig jaar. Laura wil uitzoeken wat de jongen bezield heeft, maar stoot op een muur van stilzwijgen. Niemand in de familie van Cyril lijkt begaan met zijn lot en wanneer zijn jongere broer Mathieu (Fuchs) hem wil opzoeken wordt hem dit door zijn moeder verboden. Een doordeweekse misdaadfilm die zich afspeelt rond een niet alledaags gezin en advocate Laura zal de wortels van het kwaad laagje voor laagje moeten afschrappen om te ontdekken wat er juist is gebeurd. Onderhoudend, maar weinig origineel in stijl of in uitwerking. Je verveelt je niet, maar je mist ook niets als je niet kijkt. Aude Blanchard en regisseur Sussfeld schreven het scenario. Fotografie is van Gérard Vigneron. Stereo.

Petits nuages d'été

1998 | Romantiek

België/Hongarije/Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Langlois. Met o.a. Marie Matheron, Odette Laure, Yves Robert, Jean-Paul Roussillon en Giulia Demont.

Walter (Benedict) en Maria Mueller (Matheron) arriveren met hun elfjarig dochtertje Christina (Demont) in hun riante vakantiewoning in M[KA3]unchen. Ze hopen hier te redden wat nog rest van hun huwelijk. Maria is een fanatieke eco-militante en tijdens haar kruistochten voor een beter leefmilieu heeft ze haar gezin verwaarloosd. Hierdoor heeft ze Walter in de armen van andere vrouwen gedreven. Hun rust is echter van korte duur, want Maria verneemt dat er zich een kartonfabriek in de buurt zal komen vestigen en die zal ongetwijfeld de omgeving vervuilen. Walter op zijn beurt valt voor de charmes van de mooie Marl[KA2]ene (Arnold), secretaresse van het gemeentehuis. Onder het mom van een milieufilm wordt hier een stationsrommannetje opgeklopt tot een militant pamflet. De jonge Demont als Christina levert nog de beste prestatie van de hele cast: ze is natuurlijk en spontaan en steelt het hart van de kijkers. De rest komt, ondanks alle goede bedoelingen, geforçeerd en vooral gemanipuleerd over. Claude d'Anna en Laure Bonin baseerden het scenario op een verhaal van Jean-Louis Magnon. Gefilmd in Hongarije door Bruno Privat.

Le refuge : Entre chien et loup

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Philippe Roussel. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Annie Grégoire en François Caron.

De inwoners van Chom[KA1]erac gaan gebukt onder een verzengende hittegolf. Sommige eigenaars worden niet meer bevoorraad met water uit het kanaal en burgemeester V[KA1]eronique (Dessez) is ervan overtuigd dat enkele scrupuleuze dorpelingen hier de hand in hebben. Dierenarts Paul (Leroux) wordt bij de gekwetste hond van een nieuwe eigenaar, M[KA1]enard (Caron), geroepen. Na onderzoek is Paul ervan overtuigd dat het dier opgeleid werd als doder en hij geeft M[KA1]enard de raad zijn hond niet zonder muilband te laten loslopen. Paul en V[KA1]eronique geven onderdak aan J[KA1]er[KA1]emy (Chappelet), een adolescent die van zijn vader alles krijgt wat hij verlangd, behalve liefde. Alle ingredi[KA3]enten voor de wekelijkse dosis sentiment en ontroering zijn weer aanwezig. Eens te meer staat het vredig dorpje in rep en roer en weerom worden de `vreemdelingen` aansprakelijk gesteld voor alles wat verkeerd loopt. Maar Paul en V[KA1]eronique, geholpen door Henriette (Doll), zullen alles vanzelfsprekend weer onder controle krijgen. Voer voor de liefhebbers van lichtvoetige ontspanning op de zaterdagavond. Françoise Pasquini en Jean-Paul Demure baseerden het scenario op een verhaal van David Crozier en Patrick Amos. Fotografie is van Jacques Boumendil.

La femme du veuf

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Michel Favart. Met o.a. Marthe Villalonga, Patrick Fierry, Agathe De Laboulaye, Catherine Aymerie en Romain Redler.

Op een avondcursus ontmoet schoenenverkoopster Anne (De Laboulaye) Vincent (Fierry) terug. Twee jaar geleden kocht zijn vrouw bij haar rode schoenen en dit is haar bijgebleven omdat de vrouw er erg ziek uitzag. Ze is inderdaad intussen overleden. De volgende les is Vincent afwezig. Ge[KA3]intrigeerd gaat ze hem opzoeken. Hij blijkt een boer te zijn en zijn drukke bezigheden verhinderen hem om nog langer les te volgen. Het klikt echter tussen hen en korte tijd later treden ze in het huwelijk. Het is voor het stadsmeisje niet eenvoudig om te wennen aan het boerenleven en bovendien moet ze het nog opnemen tegen haar voorgangster, wiens geest nog steeds rondwaart op het landgoed. Vincents moeder Odette (Villalonga) vergelijkt hen steeds en bovendien begint Vincent te veel interesse te vertonen voor Anne`s achterlijke zuster Jeanne (Aymerie), waardoor ze jaloers wordt. Een degelijk romantisch drama van een stadsmus die eensklaps een boerin moet worden en zich in het proces langs alle kanten geviseerd voelt. De Laboulaye verpersoonlijkt het dilemma van het meisje op aanvaardbare manier. Het einde geeft wel een pathetische nasmaak. Julie Jezequel baseerde het scenario op de roman Une femme empêchée van Henriette Bernier. Fotografie is van Houchang Baharlou.

Nanou ou Gaëlle...

1997 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Christine François. Met o.a. Paulette Dubost, Yves Afonso, Magali Pillard-Godenne, Blandine Lenoir en Manuel Le Lièvre.

De zestien-jarige Nanou (Pillard-Godenne) en de negentien-jarige Ga[KA3]elle (Lenoir) wonen met hun ouders in een afgelegen boerderij in het noorden van Frankrijk. Nanou studeert nog en Ga[KA3]elle werkt in een benzinestation langs de autoroute. De twee meisjes delen dezelfde kamer en maken dikwijls ruzie. Hun leventje kabbelt rustig verder zonder veel opzienbarende gebeurtenissen. Tot op een winterochtend hun verre neef Gaston (Le Lièvre) op de boerderij arriveert. Hij zal ieders leven grondig overhoop halen. Twee schattige adolescenten die moeiteloos het hart stelen van de kijker. Dank zij hen blijf je geboeid kijken, maar ook Dubost als Mémé is hartverwarmend. Geen film die geschiedenis zal maken, maar als studie van ontluikende liefde en passie is het best onderhoudend. Dodine Herry en Christine François baseerden hun scenario op de roman Amours de jeunes filles idiotes van Herry. Fotografie is van François Kuhnel.

Faussaires & assassins

1997 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1997. Drama van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Daniel Prévost, Catherine Rich, Claude Evrard en Götz Burger.

Winter 1941. De Parijse kunstschilder Robert Fouquet (Cl. Rich) en zijn vrouw Mathilde (Cath. Rich) begeven zich naar hun buitenhuis op het platteland. Het dorp is praktisch helemaal verlaten op een detachement Duitse soldaten na. Een van de weinige dorpelingen die achterbleven is Goudeloup (Prévost), een boer die na het verlies van zijn veestapel nog maar een doel voor ogen heeft: zich wreken op de Duitse bezetter. Gevoelige hulde aan de heldenmoed van de Franse burgers die zich niet gewilloos overgaven aan de overmacht der Duitsers, zelfs al moesten ze hun halsstarrigheid met het leven bekopen. Claude Rich levert een schitterende prestatie als de gekwelde kunstenaar die in conflict komt met de bezetters omdat hij geen onrechtvaardigheid duldt. Het scenario van Kassovitz, Claude Rich en Marc Guilbert is gebaseerd op Journal d'un solitaire van Alphonse Daudet. Sobere, maar aangrijpende fotografie van Bruno Privat.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Et si on faisait un bébé?

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Macha Méril, Patrick Chesnais, Tsilla Chelston, Marina Foïs en Quentin Ogier.

De geboorte van hun kleinkind verandert het leven van vijftigers Lucille (M[KA1]eril) en Jean-Louis (Chesnais). Daar ze zelf geen kinderen konden krijgen hebben ze er destijds een geadopteerd. Nu de wetenschap verder staat en er veel meer mogelijk is verlangt Lucille naar een eigen kind, een droom die een vrouw van vijftig amper enkele jaren geleden niet kon realiseren. Een thema dat eind jaren 1990 erg actueel was. Mocht een oudere vrouw, zelfs na de menopauze, nog een kind krijgen? Wetenschappelijke mogelijkheid, maar hoe moet je er menselijk tegenover staan? De film brengt dit vraagstuk als een sentimenteel stationsromannetje dat eerder lachwekkend dan dramatisch ondersteund is. Méril en Chesnais doen hun best, maar dit zwak scenario van regisseur Spiero gaf hen niet de minste hulp. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

Terres gelées

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Henri Virlogeux, Aladin Reibel, Catherine Wilkening, Véronique Silver en Florence Giorgetti.

Bij een schermutseling tijdens een wegopstropping komt de jonge boer Arnaud Combarieux (Reibel) de mooie Olinka (Wilkening) ter hulp. Het kan natuurlijk niet uitblijven: de twee worden verliefd op elkaar. Probleem is echter dat Olinka in de stad opgegroeid is en dat minitel en computers haar meer zeggen dan koeien en graan. Arnauds moeder Paulette (Giorgetti) is niet erg ingenomen met deze vreemde eend in de bijt. Ze vreest dat deze het hoofd van haar zoon op hol zal doen slaan en dat deze het boerenleven vaarwel zal zeggen. Een weinig interessant Frans boerendrama dat vooral de nostalgische zielen die willen terugkeren naar de periode van kar en paard zal aanspreken. Wie wat met zijn tijd meegaat heeft weinig boodschap aan deze verdediging van de oude waarden. De acteurs geloofden duidelijk ook niet in wat ze moesten brengen en acteren vooral op automatische piloot. Serge Bercanau baseerde zijn scenario op de roman van Georges Coulonges. Prentkaartenfotografie van Jean Monsigny.

Gaffe Loulou !

1995 | Komedie, Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Niang. Met o.a. Patrick Catalifo, Chick Ortega, Michel Jonasz, Yvon Back en Thiam.

Als kind werd Loulou (Ortega) blind toen hij samen met zijn broer G[KA1]erard (Catalifo) een zelf in elkaar geknutselde raket wou afvuren. Twintig jaar later bevinden beide broers, die nog steeds onafscheidelijk zijn, zich in de marginaliteit. Ze wonen in een oude caravan en komen aan de kost met de verkoop van illegaal geschoten eenden. Dan op een dag ontdekt Loulou dat hij een speciale gave heeft: hij kan geld opsporen aan de hand van de geur. G[KA1]erard vat onmiddellijk een plannetje op: Loulou zal als pianostemmer zijn diensten aanbieden in de plaatselijke abdij en er het geld stelen. Wie zou er nu een blinde verdenken? Het plan lukt, maar commissaris Ventura (Jonasz), die zich in de zaak vastbijt, is een intelligente doordrijver. Eindelijk eens een warmmenselijke film waarin een gehandicapte niet als een meelijwekkende sukkel wordt uitgebeeld, maar als een geslepen (en sympathieke) misdadiger. De prestatie die Ortega neerzet is subliem en loont alleen al de moeite om te kijken. Een ontroerend beeld van twee niet alledaagse broers, gebracht met een groot gevoel voor humor. Niang bedacht het verhaal en schreef het scenario samen met Claude Bonin. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Elyane Legrand op televisie komt.

Reageer