Piero Piccioni

Componist

Piero Piccioni is componist.
Er zijn 86 films gevonden.

Diario napoletano

1992 | Documentaire

Italië 1992. Documentaire van Francesco Rosi. Met o.a. Francesco Rosi, Pietro Buontempo, Simona Caramelli, Pasquale Mari en Nino Vingelli.

Het is dertig jaar geleden sinds Francesco Rosi in Napels de regie van LE MANI SULLA CITTÀ regisseerde, waarin de enorme bouwspeculaties aan de kaak werden gesteld, en de film de Gouden Leeuw won in 1963 op het Festival van Venetië. In deze documentaire keert Rosi terug naar de stad om een verhaal over de feiten te vertellen en te laten zien. Hij is de regisseur, ster en verteller van deze tv-documentaire, waarin de geleidelijke groei van de corruptie in de stad, waar politiek en crimineel zakendoen samengaan, centraal staat. Maar Rosi brengt ook de positieve aspecten van deze ongewone stad naar boven. Het scenario schreef Rosi wederom met Raffaele La Capria. De beelden werden gemaakt door Pasqualino De Santis.

Comprarsi la vita

1989 | Drama

Italië/Frankrijk 1989. Drama van Domenico Campana. Met o.a. Marianne Basler, Philippe Leroy, Alessandro Gassman, Richard Berry en Eleonora Brigliadori.

Een gelukkig getrouwde jonge vrouw moet tot kunstmatige inseminatie overgaan, wil zij een kind krijgen. Na de geboorte van de baby besluit zij de biologische vader van haar kind te ontmoeten. Deze ontmoeting verandert haar leven en ze wordt verliefd op hem. Film over de ethiek van de genetica. Goed spel. Scenario van de regisseur, camerawerk van Nino Baragli.

Cronaca di una morte annunciata

1987 | Drama

Frankrijk/Italië 1987. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Rupert Everett, Ornella Muti, Gian Maria Volonté, Irene Papas en Lucia Bosè.

Deze film volgt het boek van Gabriel Garcia Marquez over het geweld en de strikte tradities in een Zuidamerikaanse gemeenschap in een slaperig stadje aan een Colombiaanse rivier in de jaren 1950-60. De film begint in het heden en springt heen en weer in de tijd om een verhaal van liefde, ontmaagding en wraak te ontvouwen. Spel en techniek zijn topklasse, alleen Everett past niet in het geheel. Het scenario is van regisseur Rosi en Tonino Guerra. Het camerawerk is van Pasqualino de Santis. Engelse titel: CHRONICLE OF A DEATH FORETOLD.

Quo Vadis

1985 | Historische film, Drama

Italië 1985. Historische film van Franco Rossi. Met o.a. Klaus Maria Brandauer, Frederic Forrest, Max von Sydow, Cristina Raines en Barbara DeRossi.

Naar de gelijknamige roman van de Poolse schrijver Sienkiewicz, die in 1905 de Nobelprijs voor literatuur kreeg. Deze televisiefilm met internationale bezetting gaat over drie gebeurtenissen die plaatsvonden tussen 64-67 n.Chr., toen Nero regeerde over het Romeinse keizerrijk: de brand van Rome, de vervolging van de Christenen en de samenzwering van Piso. Prachtig geënsceneerd en schitterend van fotografie. De in Amerika uitgebrachte versie is bekort tot 200m.

Il Tassinaro

1983 | Komedie

Italië 1983. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Marilù Tolo, Giulio Andreotti, Federico Fellini en Silvana Pampanini.

Sordi's gezellige huiselijk leven contrasteert sterk met de Romeinse straat waar hij als taxichauffeur zijn brood verdient en aanslagen op zijn geld, zijn gevoel voor eigenwaarde en zijn deugdzaamheid moet verduren. Een scenarioloze one-man-show van Sordi, die achter het stuurwiel twee uur lang moppert en klaagt tegen een doorzichtige achtergrondprojectie. Zijn beroemde passagiers Andreotti en Fellini mogen alleen tegen zich aan laten kletsen en kijken daar ongemakkelijk bij. Alleen ex-diva Pampanini biedt tegenspel op het niveau van een revuesketch. Voor wie vloeiend Italiaans verstaat is de film bij vlagen amusant, anders is het een slijtageslag.

Io so che tu sai che io so

1982 | Komedie

Italië 1982. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Monica Vitti, Isabella de Bernardi, Ivana Monti en Claudio Gora.

Een zelfingenomen burger ontdekt dat zijn leventje veel minder rooskleurig is dan hij veronderstelde: zijn vrouw is aan de drank en overspelig, zijn dochter is een junk en volgens zijn huisarts heeft hij nog slechts enkele maanden te leven. Deze onderhoudende komedie over een louteringsproces wordt geleidelijk aan langdradig en ontspoort tegen het einde volledig. Hierin is wel een interessant en effectief gebruik van acht millimeter- films, opgenomen door een privé-detective op het verkeerde spoor, waarmee alle onthullingen op gang worden gebracht.

In viaggio con papa

1982 | Komedie

Italië 1982. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Edy Angelillo, Ugo Bologna, Carlo Verdone en Giuliana Calandra.

De naieve zoon van een zakenman duikt onverwachts in zijn ouderlijk huis op en ontdekt geshockeerd dat zowel zijn moeder als zijn vader een buitenechtelijke verhouding heeft. Hij wordt door papa - tijdens zijn vakantie met diens jonge ma[KA4]itresse - wat meer mans gemaakt. De confrontatie tussen de komieken-filmmakers van twee generaties komt overtuigend over door de uiterlijke gelijkenis tussen Sordi en Verdone (die meeschreef aan het scenario). Tegenover de karikaturale maar vermakelijke onnozelheid van de zoon zijn Sordi's zelfgenoegzaamheid en dubbele moraal voor zijn doen nogal ingetogen, maar des te effectiever. Onderhoudend vermaak, al steunt de humor voor de export wat al te zeer op gepeperde dialoog- en dialectgrappen.

Tre Fratelli

1980 | Drama

Frankrijk/Italië 1980. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Philippe Noiret, Michele Placido, Vittorio Mezzogiorno, Charles Vanel en Marta Zoffoli.

Na de dood van een oude boerin komen drie zoons voor de begrafenis over, die onderling tien jaar in leeftijd verschillen, in verschillende steden wonen en respectievelijk pragmatische rechter, utopische onderwijzer en revolutionaire arbeider zijn. Gesprekken brengen hen nauwelijks nader tot elkaar, maar de oude weduwnaar vindt troost bij zijn kleindochter. Deze verrassend lyrische en gevoelige film van Rosi over de ontvolking van het zuidelijke platteland heeft een prachtige rol van Vanel. De ideologische geschillen tussen de broers zijn belangwekkend, maar al te schematisch en onderwijzend uitgewerkt.

Io e Caterina

1980 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk/Italië 1980. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Edwige Fenech, Catherine Spaak, Valeria Valeri en Rossano Brazzi.

Een Italiaanse wijnhandelaar - in de steek gelaten door vrouw, vriendin en huishoudster - schaft zich in de VS een op gehoorzaamheid en huishoudelijke taken geprogrammeerde robot aan. Deze wordt echter volledig en uiterst jaloers verliefd op de eigenaar. Ze schakelt al haar concurrentes uit en maakt de held tot een gevangene in zijn eigen huis. Sordi geeft zijn plot een inventieve wending door een robot te laten revolteren tegen haar object-rol. Hij blijft echter óók trouw aan zijn eigen traditie door niet met een bevredigend einde te komen voor zijn verder geslaagde komedie.

Ragioniere Arturo de Fanti, bancario-precario

1979 | Komedie, Erotiek

Italië 1979. Komedie van Luciano Salce. Met o.a. Paolo Villagio, Catherine Spaak, Annamaria Rizzoli, Gigi Reder en Enrica Bonacorti.

Een boekhouder kan de lasten van zijn grote landhuis niet meer opbrengen en besluit zijn minnares en de minnaar van zijn vrouw - en vervolgens weer diens echtgenote met haar minnaar - als betalende gasten op te nemen. Het gevolg is een verwarrende stoelendans door de diverse slaapvertrekken. De komedie vervalt in voorspelbare herhalingen en de cabaretteske humor in de dialogen is weinig doeltreffend. Villagio is een bekwaam komiek, maar zo onooglijk dat hij als seksueel middelpunt zeer onwaarschijnlijk is. Een leuke rol van Bonacorti als huishoudster die haar achterstallig loon compenseert met tiranniek gedrag en zich aan de tv gekluisterd láát bedienen.

Il Malato immaginario

1979 | Komedie, Historische film

Italië 1979. Komedie van Tonino Cervi. Met o.a. Alberto Sordi, Laura Antonelli, Marina Vlady, Bernard Blier en Stefano Satta Flores.

Rondom het ziekbed van een rijke zwartkijker spelen intriges en persoonsverwarringen waar een kordate huishoudster helderheid in brengt zodat haar baas voorlopig ook van zijn denkbeeldige kwaaltjes afkomt. De klassieke komedie van Molière werd naar het 17de-eeuws Rome verplaatst. De banale kluchteffecten doen aan de humor meer af dan toe, maar uitbundig acteren compenseert de stijlloze regie.

Per questa notte

1978 | Drama

Italië 1978. Drama van Carlo di Carlo. Met o.a. Adalberto Maria Merli, Eva Axon, Paolo Bonacelli, Caterina Boratto en Sara Franchetti.

Een revolutionair komt aan in de hoofdstad van een onbenoemde dictatuur, waar een revolte bloedig is neergeslagen en de oud-verzetsstrijders onder deze repressie het vertrouwen in de ideeën van weleer en in elkaar hebben verloren. Hij wil zich niet bij de nederlaag neerleggen en probeert contact te zoeken met de vroegere leider. Italiaans debuut van filmcriticus en documentarist Carlo, nadat hij een reeks van Duitse tv-produkties had gemaakt. Hij weet hier de zwerftocht van de anti-held tussen angst, wantrouwen en onzekerheid aanvankelijk beklemmend te maken, maar de al te grote onbestemdheid en de ontoereikende dramatische spankracht laten de aandacht en interesse vaak verslappen.

Le Témoin

1978 | Komedie

Italië/Frankrijk 1978. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Alberto Sordi, Philippe Noiret, Roland Dubillard, Giselle Préville en Paul Crauchet.

Een Italiaanse schilder wordt door een Franse kunst-mecenas naar Reims gehaald voor de restauratie van muurschilderingen in een kathedraal. Zijn introductie in de provinciale bourgeoisie laat hem buitenstaander, zodat hij onbewust zelf de verdenking op zich laadt van een lustmoord. De Franse satiricus Mocky zocht via een co-productie steun van Italiaanse scenarioschrijvers en acteur Sordi die op hun manier specialist zijn in zwarte humor. Zwartgallig pessimisme wordt daardoor versterkt, satirische grappen hinken op twee verschillende benaderingswijzen.

Cristo si è fermato a Eboli

1978 | Drama

Frankrijk/Italië 1978. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Gian Maria Volonté, Paolo Bonacelli, Alain Cuny, Lea Massari en Irene Papas.

Een arts wordt in 1935 wegens anti-fascistische activiteiten uit Turijn verbannen en gedeporteerd naar een dorpje in Zuidelijk Italië, waar hij als intellectueel door de notabelen als één van hen wordt beschouwd. Van observator van het voor hem vreemde plattelandsbestaan met scherpe sociale tegenstellingen, wordt hij deelnemer door als opvolger van de dorpsarts diens praktijk te gaan voortzetten. Verfilming - samengesteld uit de langere tv-serie - van de memoires van Carlo Levi die zijn ambivalente houding noteerde als Noordelijke intellectueel tegenover het hem vreemde Zuiden, waar zelfs de christelijke beschaving nauwelijks is doorgedrongen, geeft beide uitersten een gelijke overtuigingskracht door indringende landschapsfotografie en door de autochtonen in al hun primitieve ontbering toch het trotse besef van eigenwaarde te geven. Het scenario is van Rosi, Tonino Guerra en Raffaela La Capria. Het camerawerk is van Pasqualino de Santis.

Warum bellt Herr Bobikow?

1976 | Komedie, Sciencefiction

Duitsland/Italië 1976. Komedie van Alberto Lattuada. Met o.a. Max von Sydow, Eleonora Giorgi, Mario Adorf, Cochi Ponzoni en Vadim Glowna.

Een filmkomedie naar een roman van Michael Bulgakov. Na een transplantatie van menselijke organen wordt een hond langzamerhand mens. 'Meneer Bobikow' veroorzaakt op gehorige wijze onrust.

Quelle strane occasioni

1976 | Erotiek

Italië 1976. Erotiek van Nanni Loy, Luigi Magni en Luigi Comencini. Met o.a. Paolo Villagio, Valeria Moriconi, Nino Manfredi, Olga Karlatos en Alberto Sordi.

Een drieluik. Een gastarbeider in Amsterdam treedt met zijn vrouw in seksshow op en wordt vervangen door Turk. Man heeft een avontuurtje met de dochter van de minnaar van zijn vrouw. Een priester zit vierentwintig uur lang in een geblokkeerde lift met een aantrekkelijke jongedame. Minder pikanterie dan een ongenadig beeld van dubbele moraal, geacteerd door specialisten in het genre. De derde episode (van Comencini) is in alle opzichten een juweeltje.

Il Comune senso del pudore

1976 | Erotiek, Komedie

Italië 1976. Erotiek van Alberto Sordi. Met o.a. Florinda Bolkan, Claudia Cardinale, Philippe Noiret, Cochi Ponzoni en Alberto Sordi.

De film bestaat uit vier satirische sketches over de dubbele moraal van de Italianen ten aanzien van de nieuwe seksuele vrijheid op het filmdoek en in de pers, waarvan de verontwaardigde fatsoensrakkers in het geniep wel degelijk ook zélf profiteren. Deze Italiaanse komedie volgens het bekende recept is bovendien vermakelijk omdat regisseur Sordi zijn spelers even uitbundig laat schmieren als acteur Sordi gewoonlijk zelf doet. Noiret als de Napolitaanse producent van een Lady Chatterley-verfilming maakt de hele film al goed.

Cuore di cane

1976 | Fantasy

Italië/Duitsland 1976. Fantasy van Alberto Lattuada. Met o.a. Max von Sydow, Eleonora Giorgi, Mario Adorf, Cochi Ponzoni en Gina Rovere.

Een geleerde in het Rusland van vlak na de revolutie transplanteert de hypofyse van een dode zuiplap in een straathond, die uitgroeit tot een mens met alle kwalijke eigenschappen van zijn donor, waardoor hij de bureaucratie op zijn kop zet. Deze satirische roman van Mikhail Boulgakow werd een minder sfeervolle reconstructie dan Lattuada's eerdere verfilming van Russische literatuur en heeft in de overigens knappe rol van komiek Ponzoni als de hond-mens meer uitbundig-Italiaanse grappenmakerij dan filosofische fantasie of sociale satire. Op dat - wezenlijk andere - niveau goed en onderhoudend gemaakt, met fraai spel van Von Sydow.

Cadaveri eccellenti

1976 | Thriller

Italië/Frankrijk 1976. Thriller van Francesco Rosi. Met o.a. Lino Ventura, Charles Vanel, Max von Sydow, Fernando Rey en Alain Cuny.

Een politie-inspecteur wordt belast met het onderzoek naar de moorden op een reeks vooraanstaande rechters. Hij verdenkt eerst de maffia, dan een onschuldig veroordeelde, maar komt dan op het spoor van een extremistisch complot dat moorden pleegt om de schuld op linkse activisten te kunnen schuiven en zo bij de bevolking en de autoriteiten de wens tot harde tegenmaatregelen te doen ontstaan. Ook de communisten wensen een verdere polarisatie. Ze zullen zich na de zogenaamde zelfmoord van een politieman niet tegen de officiële lezing verzetten. Deze meesterlijke politieke thriller werkt pas geleidelijk aan met suggestief opgebouwde spanning naar de onthulling toe en laat de aandacht geen moment verslappen. De naamgeving en internationale rolbezetting situeren de film niet specifiek in Italië, waardoor Rosi ongecensureerd zeer directe politieke toespelingen kan maken. Scenario van Rosi, Tonino Guerra, Lino Januzzi naar een roman van Leonardo Sciascia. Camerawerk van Pasquale De Santis.

Chi dice donne, dice donna

1975 | Komedie, Erotiek

Italië 1975. Komedie van Tonino Cervi. Met o.a. Janet Agren, Adriana Asti, Stéphane Audran, Françoise Fabian en Lea Massari.

Een vijfluik. 1. Enkele zich in het huwelijk vervelende vrouwen openen een bordeel met zichzelf als sterattracties. 2. Een oplichter probeert misbruik te maken van het geheugenverlies bij een jonge vrouw, maar brengt haar identiteitsbesef terug. 3. De lezing van een erotisch instructieboek heeft voor een arbeidster een averechts resultaat. 4. Een mannelijke en een vrouwelijke travestiet trouwen met elkaar en krijgen een kind. 5. Een Zweedse vrouwelijke dominee helpt een gastarbeider van zijn remmingen af. De aantrekkelijke en begaafde actrices geven de episodes méér geest en smaak dan de scenario's en de regie verdienen.

Tutto a posto e niente in ordine

1974 | Drama, Komedie

Italië 1974. Drama van Lina Wertmüller. Met o.a. Luigi Diberti, Lina Polito, Nino Bignamini, Sara Rapisarda en Giuliana Calandra.

Siciliaanse sub-proletariërs zijn genoodzaakt werk te zoeken in Milaan en hebben alleen hun volkse vitaliteit om zich staande te houden in de chaos van de wereldstad. Een soort 'remake' van MIM METALLURGICO, FERITO NELL'ONORE waarbij de tragikomische lotgevallen van Giannini in die film nu verspreid worden over een hele reeks personages, zodat de regisseuse zich nóg rumoeriger te buiten kan gaan aan karikaturale typeringen en bijzakelijke kluchtscènes. Af en toe is er een treffend moment in deze veel te lange film die een aanslag doet op het uithoudingsvermogen van de toeschouwer.

Travolti da un insolito destino nell'azzuro mare d'agosto

1974 | Romantiek, Avonturenfilm, Erotiek

Italië 1974. Romantiek van Lina Wertmüller. Met o.a. Giancarlo Giannini en Mariangela Melato.

Een plezierjacht lijdt schipbreuk, waardoor een verwende bourgeoise Raffaella Pavone Lanzetti (Melato) en de door haar vernederde scheepsknecht Gennarino Carunchio (Gianni) op een onbewoond eiland komen, waar de rollen worden omgedraaid en verliefdheid het gevolg is totdat ze gered worden en de oude situatie zich herstelt. Voor de regisseuse een opmerkelijk seksistische film die humor en ideologie ontleent aan de gewelddadigheid waarmee de man het communisme bij de vrouw er letterlijk en (seksueel) figuurlijk inramt, is voor de toeschouwer een slijtageslag door niet aflatende rumoerigheid, hoewel het juist deze film was die als SWEPT AWAY, Wertmüller in Engelssprekende landen tot een onderwerp van snobverering maakte. Terwijl ze als scenario-bedenkster en spelleidster geen maat weet te houden, heeft ze onmiskenbare kwaliteiten in de vormgeving, zodat de fotografie de slotscènes melancholieke poëzie geeft die echter onvoldoende is om film als totaal te redden. Het scenario is van regisseuse Wertmüller. Het camerawerk is van Giulio Battiferri, Giuseppe Fornari, Ennio Guarnieri en Stafano Ricciottí. Technicolor, Mono.

Storia di una monaca di clausura

1973 | Drama, Historische film, Erotiek

Italië/Duitsland/Frankrijk 1973. Drama van Domenico Paolella. Met o.a. Cathérine Spaak, Suzy Kendall, Umberto Orsini, Eleonora Giorgi en Konrad Georg.

De komst van een jonge novice in een 16de-eeuws klooster wekt verlangens bij de gefrustreerde moederoverste. Haar rivale laat haar door de inquisitie veroordelen. Een nieuwe variant op de frustraties en lesbische verhoudingen binnen de kloostermuren, en martelpraktijken om bekentenissen af te dwingen. De fotografie is misplaatst artistiek en de plechtige muziek kan niet verhullen dat het hier om een ordinaire smartlap voor voyeurs gaat. Dit volstrekte anticlericalisme is voor een Italiaanse film ongewoon, maar heeft geen overtuigingskracht. Giorgi is zeer lichamelijk aanwezig in haar debuutrol als de begeerde novice. Ook bekend als STORY OF A CLOISTERED NUN.

Polvere di stelle

1973 | Komedie

Italië 1973. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Monica Vitti, John Phillip Law, Wanda Osiris en Eduardo Faieta.

Revue-gezelschapje heeft in 1943 geen publiek meer en trekt noodgedwongen naar het front. Succes bij de Amerikaanse militairen. Liefderijke reconstructie van een bijna uitgestorven theatervorm en een bewogen tijdperk, maar erg lang uitgesponnen.

Mio fratello Anastasia

1973 | Misdaad, Komedie

Italië 1973. Misdaad van Steno. Met o.a. Alberto Sordi, Richard Conte en Eddie Fay.

Een Italiaanse dorpspastoor gaat naar New York om zijn geëmigreerde broer te bezoeken, niet wetend dat deze hoofd van de plaatselijke mafia is. Uit de indruk die zijn achternaam maakt gelooft hij dat zijn broer een sociale weldoener is, tot een tv-uitzending over processen tegen het misdaadsyndicaat hem uit de droom helpt. Dit waar gebeurde verhaal, door een èchte priester ter verdediging van diens broer geschreven, kreeg een vrijblijvende, in het kluchtige en karikaturale getrokken verfilming als one man show van Sordi in zijn zoveelste rol van goedgelovige schlemiel. Als zodanig wel amusant.

Lucky Luciano

1973 | Biografie, Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1973. Biografie van Francesco Rosi. Met o.a. Gian Maria Volonté, Rod Steiger, Edmond O'Brien, Vincent Gardenia en Charles Cioffi.

Portret van een van New Yorks beruchtste maffiosi van de hand van Rosi, die eind jaren 40 in de filmwereld terecht kwam als assistent van Luchino Visconti en lang zou blijven werken in de stijl van het naoorlogse Italiaanse neorealisme, maar hier de voorkeur geeft aan een wat gepolijstere stijl. Hij schotelt de kijker een intrigerend maffiadrama voor, dat soms een tikje lastig te volgen, maar toch meer dan de moeite waard is. FBI-agent Siragusa, die Luciano in werkelijkheid arresteerde, speelt hier zichzelf.

Le Monache di Sant'Arcangelo

1973 | Drama, Historische film, Erotiek

Frankrijk/Italië 1973. Drama van Domenico Paolella. Met o.a. Anne Heywood, Luc Merenda, Ornella Muti, Muriel Catala en Martine Brochard.

Om de opvolging van een abdis van een Napolitaans klooster in de 16de eeuw ontstaat rivaliteit en geïntrigeer. Moeder Giulia die een lesbische relatie heeft met een jonge non, maar een novice boven haar verkiest, schakelt de mededingsters naar de machtspositie uit, maar de verlaten geliefde neemt wraak door het sturen van anonieme brieven naar de aartsbisschop. Een onderzoek, martelingen en een proces zijn het gevolg. Seksuele en andere frustraties bij vrouwen die zonder roeping door hun familie in een klooster zijn gestopt, kunnen boeiende dramatische stof opleveren maar het scenario en de regie zoeken het uitsluitend in effectbejag dat bovendien overdreven wordt aangedikt. De zeer verzorgde fotografie draagt tot weinig positiefs bij.

Finchè c'è guerra, c'è speranza

1973 | Komedie

Italië 1973. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Silvia Monti, Alessandro Cutolo, Eliana de Santis en Edy Saieta.

Vertegenwoordiger van een kleine wapenhandelaar in Afrika wordt door de spilzucht van zijn echtgenote gedwongen een beter betalende werkgever te zoeken en moet aan de Portugezen in Angola oorlogsmaterieel gaan verkopen. Hij raakt betrokken bij de vrijheidsstrijd en is onderwerp van een vernietigende journalistieke reportage, waardoor zelfs familieleden en opdrachtgevers hem euvel duiden. Omwille van het huishoudgeld wordt het schandaal echter snel vergeten. Satire over eenvoudige burger die niet weet (wil weten) wat hij aanricht. De film gebruikt vrijheidsstrijd als decor en nauwelijks meer dan dat, waardoor de karikaturale scènes misschien ergerlijk werken. Reeks van verwikkelingen is inventiever dan gebruikelijk in de films van Sordi, maar het resultaat is zoals altijd veel te langdradig.

Appasionata

1973 | Drama, Erotiek

Italië 1973. Drama van Gian Luigi Calderone. Met o.a. Gabriele Ferzetti, Agostina Belli, Eleonora Giorgi, Valentina Cortese en Ninetto Davoli.

Meisje met vaderbinding heeft vroegrijpe schoolvriendin die onbevredigend gehuwde man weet te verleiden. Als depressieve moeder naar inrichting is verdwenen en daarmee ook obstakel in relatie met jonge minnares, neemt dochter plaats van vriendin in in bed van vader. Curieus scenario kreeg ongewone tact en aandacht in verfilming waardoor scepsis niet altijd, maar vaak bestreden wordt. Belli en Giorgi werden koploopsters in Italiaanse nymfen-erotiek.

Mimi Metallurgico, ferito nell'onore

1972 | Erotiek

Italië 1972. Erotiek van Lina Wertmüller. Met o.a. Giancarlo Giannini, Mariangela Melato, Turi Ferro, Agostina Belli en Elena Fiore.

Een eenvoudige fabrieksarbeider haalt zich in het Italiaanse Zuiden per ongeluk de gram van de mafia op de hals en vlucht naar het Noorden, waar hij verliefd wordt op een militante communiste. Hij blijft echter gebonden aan de traditionele conventies en keert terug naar zijn woonplaats om zijn eer te wreken en verliest daarbij zijn ware liefde. De film maakte de regisseuse en de hoofdrolspelers beroemd door de aanvankelijk overrompelend uitbundige aanpak, maar het scenario (van de regisseuse) haalt politiek, sociaal en seksueel m[KA1]e[KA1]er overhoop dan Wertm[KA3]uller onder controle kan houden, waardoor de film ontspoort in steeds grovere komische effecten (die overigens allemaal ten koste van de vrouwen gaan). Giannini past zich aan en weet als acteur ook geen maat te houden. De fotografie is van Dario Di Palma. Opnieuw gefilmd als WHICH WAY IS UP?

Lo Scopone scientifico

1972 | Komedie

Italië 1972. Komedie van Luigi Comencini. Met o.a. Alberto Sordi, Silvana Mangano, Bette Davis, Joseph Cotten en Domenico Modugno.

Een arbeidersechtpaar is virtuoos in een Napolitaans kaartspel en laat zich door een Amerikaanse miljonaire en haar secretaris strikken als partners, maar vergeet dat de tegenstandster de sterkste troef heeft: geld. Zodoende kan ze met steeds hogere inzet blijven doorspelen. Drastisch ingrijpen van het dochtertje redt de ouders van de totale ondergang. Deze sterke sociaal-kritische fabel met zwarte humor kreeg een ideale rolbezetting (de beste rol van Davis in vele jaren) waarbij -als vaker bij Comencini - gezond instinct tot zelfbehoud door een kind vertegenwoordigd wordt.

Le Moine

1972 | Horror

Frankrijk/Duitsland/Roemenië 1972. Horror van Ado Kyrou. Met o.a. Franco Nero, Nathalie Delon, Nicol Williamson, Nadja Tiller en Elizabeth Wiener.

Een idealistische priester tijdens de Inquisitie wordt op gezag van Satan verleid door een vrouw in monnikskleding die hem meesleept in elke denkbare zonde, waardoor hij zijn ziel verliest en stijgt in de kerkelijke hiërarchie. Het scenario van Buñuel naar een 18e-eeuwse roman kon door pre-censuur jarenlang niet verfilmd worden tot hij zelf de interesse verloor. Criticus en Buñuel-kenner Kyrou nam de regie over en haalt het niet alleen niet bij de meester, maar schiet zelfs in de alleen vakmatige vormgeving tekort. Op Williamson na hebben de acteurs ook geen vat op hun rol.

II caso Mattei

1972 | Mysterie, Drama, Misdaad

Italië 1972. Mysterie van Francesco Rosi. Met o.a. Gian Maria Volonté, Peter Baldwin, Luigi Squarzina, Renato Romano en Edda Ferroano.

Enrico Mattei (Volontè), de directeur van staatsoliemaatschappij kwam in 1962 bij mysterieus vliegtuigongeval om het leven. Regisseur Rosi en zijn schrijvers gingen zelf op onderzoek uit, ontdekten vele verzwegen feiten, maar niet de oplossing van het raadsel. Fascinerende filmische journalistiek. Regisseur Rosi ontving de Gouden Palm op het festival van Cannes, terwijl Volontè een speciale vermelding kreeg. Deze prijs moesten ze overigens delen met 'La classe operaia va in paradiso' van Elio Petri, maar ook daarin speelde Volonté de hoofdrol, die zijn prijs dus met zichzelf moest delen.

E più, storia d'amore e di coltello

1972 | Drama, Misdaad, Komedie

Italië 1972. Drama van Sergio Corbucci. Met o.a. Adriano Celentano, Claudia Mori, Romolo Valli, Maurizio Arena en Gianni Macchia.

Een jonge gangster wil zich na zijn gevangenisstraf wreken op degenen in zijn wijk die hem erin hebben geluisd. Onterechte verdenkingen en tegenslagen doen hem uiteindelijk van wraak afzien, maar hebben inmiddels in zijn omgeving zo veel kwaad bloed gezet dat hij onmiddellijk na zijn huwelijksvoltrekking wordt neergeschoten. In de pittoreske en rumoerige misdaadfilm, die zich afspeelt binnen de onaangetast gebleven Romeinse wijk Borgo in een aankleding van rond 1900, wordt komische bravoure afgewisseld met harde actie. Het is géén tweede BORSALINO, wat duidelijk wel de opzet was.

The Light at the Edge of the World

1971 | Avonturenfilm, Drama

Spanje/Verenigde Staten/Liechtenstein 1971. Avonturenfilm van Kevin Billington. Met o.a. Kirk Douglas, Yul Brynner, Samantha Eggar, Jean-Claude Drouot en Fernando Rey.

Brynner, gewetenloos piratenkapitein, heeft zich meester gemaakt van een vuurtoren. Hierdoor is hij in staat schepen op de rotsen te pletter te laten slaan, waardoor ze een gemakkelijke prooi worden. Maar hij ondervindt tegenwerking van Douglas, de gevluchte torenwachter. Deze naïeve, simplistische avonturenfilm is met zorg gemaakt, maar heeft weinig meer met de originele roman van Jules Verne te maken. De idiote love-story met Eggar als inzet lijkt eerder bestemd voor een andere film. De acteurs zijn duidelijk in hun element en zorgen meermaals voor een ongewild komische noot. Nogmaals een bewijs dat het niet eenvoudig is een Europese filmcultuur met internationale allure van de grond te krijgen. Tom Rowe schreef het scenario, dat in beeld gebracht werd door Henri Decaë. Gedraaid in Panavision.

Puppet on a Chain

1971 | Thriller

Verenigd Koninkrijk 1971. Thriller van Geoffrey Reeve. Met o.a. Sven-Bertil Taube, Barbara Parkins, Alexander Knox, Patrick Allen en Vladek Sheybal.

Interpol-agent Paul Sherman reist naar Amsterdam om een bende op te sporen die zich met de smokkel van heroïne bezighoudt. Als een collega wordt doodgeschoten moet hij wel samenwerken met de Nederlandse politie. Halfbakken versie van Alistair MacLean's thriller over de internationale drugshandel. Alleen de spannende speedboatrace door de Amsterdamse grachten voorkomt een totale flop.

Uomini contro

1970 | Drama, Oorlogsfilm

Italië/YU/Tsjechië 1970. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Mark Frechette, Alain Cuny, Franco Graziosi, Pier Paolo Capponi en Giampieri Albertini.

Het Italiaanse leger heeft in 1916 in de oorlog met Oostenrijk drieduizend manschappen verloren in de slag om Monte Fiore. De generaal beveelt echter het voortzetten van de strijd waarbij twee secties door vijandelijke artillerie worden afgeslacht. Groeiend verzet bij de soldaten en officieren wordt voor het executiepeloton gesmoord. Dit vooral visueel nachtmerrieachtig pleidooi tegen de waanzin van de oorlog kreeg een beklemmende overtuigingskracht (hoewel de wrede slotscènes in een aantal landen gecoupeerd werden in commerciële poging om de film toch een heldenavontuur te laten lijken). Scenario van regisseur Rosi, Tonino Guerra en Raffaele La Capria naar het boek van Emilio Lussu Un anno sull'Altipiano. Achter de camera stond Pasqualino de Santis.

Contestazione generale

1970 | Komedie

Italië 1970. Komedie van Luigi Zampa. Met o.a. Vittorio Gasmann, Nino Manfredi, Alberto Sordi, Marina Vlady en Michel Simon.

Drieluik.I. Gegoede burgers van middelbare leeftijd komen in opstand tegen de establishment en een avant-garde artiest die van een tv-programma een protestactie maakt. II. De zaakwaarnemer van een miljonair geeft de brui aan de grillige willekeur van zijn chef. III. Een dorpspastoor wordt vals beschuldigd een verhouding te hebben met een lokettiste, maar zijn ontmoeting met een getrouwde dominee brengt hem op bepaalde ideeën. Na een zwakke eerste episode met ongetemde schmiere van Gasmann zijn de volgende delen uiterst boeiend, zowel dankzij de vernuftige scenario's met verrassend ironische verwikkelingen als treffende spelprestaties. Zampa evenaart zijn uitstekende komedies uit de jaren veertig.

Toh, è morta la nonna

1969 | Komedie, Thriller

Italië 1969. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Carole André, Peter Chatel, Valentina Cortese, Riccardo Garrone en Ray Lovelock.

De op een erfenis beluste nazaten zijn bijeen aan het sterfbed van hun rijke grootmoeder en komen een voor een op mysterieuze wijze om het leven. Een maoïstische kleinzoon wordt verdacht, maar de grootvader zelf is de schuldige. Na tientallen jaren wil hij eindelijk zijn verhouding met de huishoudster in de openbaarheid brengen. Deze interessante poging om met 'Engelse' zwarte humor de Italiaanse komedietraditie te doorbreken, is visueel van hoge kwaliteit door het Bauhaus-achtige decor, de aangepaste statische fotografie en mechanische enscenering. Echt leuk wordt de film zelden.

Le Dieci meraviglie dell'amore

1969 | Erotiek

Duitsland/Italië 1969. Erotiek van Sergio Bergonzelli. Met o.a. Brigitte Skay, Bernhard de Vries, Angelo Infanti, Isa Sala en Hanssi Linder.

Groep medische studenten richt een commune op en werkt gezamenlijk aan een scriptie over seksualiteit. Na voltooiing van onderzoek en enquêtes besluiten ze zich toch weer op te splitsen in paren. Quasi-wetenschappelijk onderzoek door middel van getruceerde straat-interviews en vette karikaturen krijgt cliché-commentaren in de stijl van een geavanceerd damesblad. Privé-intriges van het zestal zijn dom, burgerlijk en vol flauwe grappen, wat meer over de mufheid van de makers zegt dan over de generatie die ze zogenaamd portretteren. Wie zich afvraagt waarom provo De Vries zijn Italiaanse filmloopbaan niet heeft doorgezet, vindt hier het antwoord.

Giovinezza, giovinezza

1969 | Drama, Oorlogsfilm

Italië 1969. Drama van Franco Rossi. Met o.a. Alain Noury, Katia Moguy, Roberto Lande, Olimpia Carlisi en Guido Alberti.

De vriendschap tussen een groepje jongeren in het Italië van de jaren dertig lijkt aanvankelijk stand te houden ondanks de politieke geschillen: een jongen van eenvoudige komaf kiest uit hoop op maatschappelijke verbetering voor het fascisme, een jonge bourgeois komt tot steeds drastischer verzetsacties, maar kan ook door zijn vriend niet gered worden. De film probeert een brug te slaan van historisch verzet van jongeren naar protestacties in de tegenwoordige tijd. Dit resulteert in verwarrende stijlbreuken, maar de meer lyrische evocaties van de ongecompliceerde vriendschap, die door de buitenwereld wordt verziekt, zijn overtuigend. De jonge acteurs spelen spontaan, hoewel de Fransman Noury veel te elegant is voor zijn rol.

Camille 2000

1969 | Drama, Erotiek

Verenigde Staten/Italië 1969. Drama van Radley Metzger. Met o.a. Danièle Gaubert, Nino Castelnuovo, Massimo Serato, Eleonora Rossi-Drago en Philippe Forquet.

[KL]La dame aux cam[KA1]elias[KLE] van Alexandre Dumas fils verplaatst naar het [KLE]dolce vita[KLE] van Rome in de jaren zestig, waarbij Marguerite, na een leven in zonde, en een tragisch gedwarsboomde, oprechte liefde aan een voortijdig einde komen door een drugsverslaving. Deze zorgvuldig gemaakte [KLE](s)exploitation[KLE] met een cultureel alibi heeft voor dit genre redelijke acteerprestaties, maar de modieusheid van kleding en requisieten - veel erotische sc[KA2]enes door plastic waterbedden heen gefotografeerd - was ten tijde van de premi[KA2]ere al tamelijk zot, maar is inmiddels hopeloos gedateerd en zelfs ridicuul. (Overigens is die kleding vaker uit dan aan en leidt Metzgers zoeken naar ongewone invalshoeken ook tot een aantal suggestieve momenten.)

Pas des roses pour O.S.S. 117

1968 | Actiefilm

Frankrijk/Italië 1968. Actiefilm van André Hunebelle. Met o.a. John Gavin, Margaret Lee, Curd Jürgens, Robert Hossein en Luciana Paluzzi.

O.S.S. 117 neemt de identiteit van een beruchte killer aan om in een misdaadorganisatie binnen te dringen die een aanslag op een gedelegeerde van de Verenigde Naties voorbereidt. Dit zoveelste deel uit de reeks naar de Jean Bruce-romans heeft een sjiekere rolbezetting dan gewoonlijk, maar het scenario en vooral de regie blijven ver beneden het toch al niet hoge gemiddelde niveau. Scenario van Jean-Pierre Desagnat, Michel Levine, Pierre Foucaud en Renzo Cerrato naar de roman van Jean Bruce [KL]Pas de roses [KA1]a Ispahan pour OSS 117[KLE]. Fotografie van Tonino Delli Colli. Jean-Pierre Desagnat staat op de credits vermeld als co-tech (technical cooperation).

Niente rose per OSS 117

1968 | Actiefilm

Italië/Frankrijk 1968. Actiefilm van Renzo Cerrato en Jean-Pierre Desagnat. Met o.a. John Gavin, Margaret Lee, Curd Jürgens, Luciana Paluzzi en Robert Hossein.

Geheim agent OSS 117 infiltreert in een internationale organisatie, gespecialiseerd in het vermoorden van staatshoofden. De agent wint hun vertrouwen en zij sturen hem naar Tunesië met de opdracht een efficiënt werkende functionaris van de Verenigde Naties op te ruimen. OSS 117 doet alsof hij de moord pleegt en roept daarmee een reeks kettingreacties op binnen de organisatie. Hierdoor raakt deze verzwakt en uiteindelijk geneutraliseerd. Op het tempo en de spanning van de film is niets aan te merken. De regie is middelmatig en John Gavin als OSS 117 komt geloofwaardig over. Een interessant detail is dat Gavin in de jaren 1980-90 tot ambassadeur van de VS in Mexico benoemd werd.

Matchless

1967 | Actiefilm, Komedie, Thriller

Italië 1967. Actiefilm van Alberto Lattuada. Met o.a. Patrick O'Neal, Ira von Fürstenberg, Donald Pleasence, Henry Silva en Howard St. John.

Een avonturier wordt gezocht door China, Amerika, Rusland en Duitsland, maar weet alle geheime diensten te ontkomen door vernuft en vermommingskunsten en leidt een uitdagend luxe leventje. Uiteindelijk weet hij een chemische wereldoorlog te voorkomen die geen van de hem opjagende naties zelfs maar vermoed had. Deze avonturenkomedie in James Bond-stijl (maar zonder spectaculaire effecten) moest prinses Ira - ooit de gemalin van de sjah van Perzië - als filmster lanceren, maar in de weinig eisende rol als spionne blijkt ze geen actrice en nauwelijks fotogeniek. De ironie van O'Neal werkt ook beter in schurkenrollen dan als charmante anti-held.

Lo Straniero

1967 | Drama

Frankrijk/Italië 1967. Drama van Luchino Visconti. Met o.a. Marcello Mastroianni, Anna Karina, Georges Géret, Bernard Blier en Georges Wilson.

Een Fransman in Algiers in de jaren dertig woont zonder emotie de begrafenis van zijn moeder bij, begint een relatie met een secretaresse, helpt zijn buurman bij problemen met een Arabische vriendin en doodt de broer van dat meisje zonder motief en zonder duidelijke provocatie. Tijdens de rechtzaak worden onverdraagzaamheid en gevoelloosheid tegen hem aangevoerd en hij wordt ter dood veroordeeld. De zorgvuldige tijdsreconstructie en het voelbaar maken van de afstompende hitte nemen niet weg, dat Visconti de sfeer en de filosofie van Albert Camus' roman nergens weet te treffen, wat nog geaccentueerd wordt door letterlijke citaten in dialoog en gedachtencommentaar die los blijven staan van de beelden. Niettemin opmerkelijk spel.

Le streghe

1967 | Komedie, Experimenteel, Romantiek

Italië/Frankrijk 1967. Komedie van Luchino Visconti, Mauro Bolognini, Pier Paolo Pasolini, Franco Rossi en Vittorio De Sica. Met o.a. Silvana Mangano, Clint Eastwood, Annie Girardot, Francisco Rabal en Massimo Girotti.

Rode draden in deze intrigerende, zij het erg wisselvallige collectie korte films van Italiaanse regisseurs zijn producent Dino De Laurentiis, zijn vrouw Silvana Mangano, die in alle vijf episodes een rol speelt, en het thema 'heksen'. Geen van de regisseurs lijkt écht z'n best te hebben gedaan, maar elke bijdrage bevat wel een goede vondst of fijne, meestal absurdistische toon. Hoogtepunten zijn de surrealistische bijdrage van Pasolini en de onkarakteristieke rol van Eastwood in Una serata come le altre van De Sica. Eastwood kreeg er van De Laurentiis een Ferrari voor.
Het vijfluik bestaat uit:
1. La strega bruciata viva (The Witch Burned Alive) van Luchino Visconti.
2. Senso civico (Civic Sense) van Mauro Bolognini.
3. La terra vista dalla Luna (The Earth As Seen From The Moon) van Pier Paolo Pasolini.
4. La siciliana (The Girl From Sicily) van Franco Rossi.
5. Una serata come le altre (A Night Like Any Other) van Vittorio De Sica.

C'era una volta

1967 | Familiefilm, Fantasy, Komedie

Italië/Frankrijk 1967. Familiefilm van Francesco Rosi. Met o.a. Sophia Loren, Omar Sharif, Dolores del Rio, Georges Wilson en Leslie French.

Ondanks alle aandrang kan de kroonprins van Napels er niet toe komen zich een bruid te kiezen tot hij verliefd wordt op een temperamentvol boerenmeisje dat al haar aristocratische rivalen zal verslaan in een toernooi bordenwassen. Deze voor regisseur Rosi zeer ongewone sprookjesfilm kreeg een stijlvolle aankleding en een fantasierijke uitwerking en Loren was voor de camera's nooit mooier, maar al het talent blijft toch ietwat verspild aan een wel heel simpel verhaaltje. Scenario van Tonino Guerra, Raffacle La Capria, Giuseppe Patroni Griffi en de regisseur. Camerawerk van Pasqualino De Santis. Gefilmd in Franscope.

Scusi, lei è favorevole o contrario?

1966 | Komedie

Italië 1966. Komedie van Alberto Sordi. Met o.a. Alberto Sordi, Bibi Andersson, Tina Aumont, Caterina Boratto en Anita Ekberg.

Hoewel al jaren apart van zijn vrouw levend, is een prominente zakenman niet voor invoering van de Italiaanse echtscheidingswet, omdat die zijn liefdeleven zou compliceren dat hij net zo overzichtelijk heeft verdeeld over zes minnaressen op zes doordeweekse dagen en met de zondag om mediterend bij te komen. Dit zoveelste portret van zelfingenomenheid door Sordi heeft weinig verrassende varianten op het verhaalsstramien, maar blijft onderhoudend door de diverse optredens van een serie ster- actrices.

Io la conosceve bene

1966 | Drama

Duitsland/Frankrijk/Italië 1966. Drama van Antonio Pietrangeli. Met o.a. Stefania Sandrelli, Nino Manfredi, Mario Adorf, Jean-Claude Briarly en Karin Dor.

Deels uit goedhartigheid, deels uit gedachteloos opportunisme vervult een jonge manicure de object-rol die de mannenmaatschappij van haar verwacht en brengt het zo zelfs tot een carri[KA2]ere als filmster. Een schrijver raakt door de leegheid van haar bestaan ge[KA3]intrigeerd en merkt dat ieder van haar vroegere contacten een ander beeld van haar heeft en dat niemand haar echt kent. Het doorbrekend inzicht in haar eigen isolement brengt het meisje tot zelfmoord. De sterbezetting vertroebelt het zicht enigszins op alle nuances waarmee dit vrouwenportret is opgebouwd, terwijl Sandrelli zelf (nog) het instinctieve charisma mist voor de centrale rol. Niettemin een intrigerende en gevoelige tragi-komedie waarvoor Ettore Scola het scenario schreef.

Minnesota Clay

1965 | Western

Italië/Frankrijk/Spanje 1965. Western van Sergio Corbucci. Met o.a. Cameron Mitchell, Georges Rivière, Ethel Rojo, Diana Martín en Antonio Casas.

Regisseur Corbucci heeft altijd in de schaduw gestaan van voornaamgenoot Leone, maar maakte ook een aantal hoog aangeschreven spaghettiwesterns (Django, The Great Silence). Minnesota Clay is te beschouwen als een soort stijloefening, want veel plotdetails en andere elementen keren beter uitgewerkt terug in Corbucci's latere films. De titelheld is een ex-sheriff die vals werd beschuldigd, ontsnapte uit het gevang en nu zint op wraak. Zoals veel Corbucci-helden lijdt Clay aan een fysiek gebrek: hij wordt langzaam blind. Dat hoeft geen spektakel uit te sluiten, zoals op de poster wordt beloofd: 'The sightless gunman... who killed by sound!'

La Decima vittima

1965 | Sciencefiction

Italië 1965. Sciencefiction van Elio Petri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Ursula Andress, Elsa Martinelli, Salvo Randone en Massimo Serato.

In toekomst is oorlog uitgebannen en de agressie gekanaliseerd tot een reeks geselecteerde killers die elkaar onderling mogen uitroeien. Amerikaanse komt naar Rome om haar tiende slachtoffer te scoren en dringt zich als journaliste op aan kampioen-doder die haar onmiddellijk doorheeft, maar niettemin verliefd wordt. SF-satire kreeg visuele uitwerking volgens op-art-mode van jaren zestig die verrassend contrasterend werkt met ruïnes en monumenten van oude Rome. Atletische en expressieloze schoonheid van Andress kreeg hier ideale rol, al blijft het onwaarschijnlijk dat Mastroianni haar verkiest boven levendige Martinelli.

Il momento della verità

1965 | Drama, Biografie, Documentaire

Spanje/Italië 1965. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Miguel Mateo Migelin, José Gomez Sevillano, Pedro Basauri Pedrucho en Linda Christian.

Een arme plattelandsjongen maakt carrière als stierenvechter, maar het stadsleven en de roem groeien hem boven het hoofd en worden hem tenslotte fataal. Het filmverhaal is in grote lijnen geïnspireerd op het leven van torero Migelin zelf, maar legt een kritisch verband tussen de wreedheid van het stierengevecht en de fascinatie daarvan voor de door kerk en fascisme beknotte samenleving. De schilderachtige schoonheid van de talrijke documentaire stierengevechten levert echter een effect op, dat tegen deze erbij betrokken strekking ingaat. Het scenario is van Francesco Rosi, Pedro Portobella, Ricardo Munoz Suay en Pedro Beltran. Camerawerk van Gianni Di Venanzo, Pasquale de Santis en Aiace Parolin.

I Tre volti

1964 | Komedie

Italië 1964. Komedie van Michelangelo Antonioni, Mauro Bolognini en Franco Indovina. Met o.a. Soraya, Richard Harris, Alberto Sordi, Ralph Serpe en Ivano Davoli.

Deze mislukte poging om ex-keizerin Soraya van Iran als filmster te lanceren in een drieluik heeft een interessante episode van Antonioni waarin hij die lancering zelf op de korrel neemt (met gebruik van de echte proefopnamen), maar de volgende delen maken duidelijk dat Soraya noch als serieus actrice -de rol van een vrouw die op het moment van echtscheiding beseft dat ze minnaar Harris ook niet moet- noch als comédienne -een Amerikaanse zakenvrouw huurt gigolo Sordi en moet diens beroepseer opvijzelen - mogelijkheden heeft. Een andere actrice had de filmpjes overigens óók niet gered.

Un Tentativo sentimentale

1963 | Drama

Italië/Frankrijk 1963. Drama van Pasquale Festa Campanile en Massimo Franciosa. Met o.a. Françoise Prévost, Jean-Marc Bory, Letitia Roman, Gabriele Ferzetti en Barbara Steele.

Een getrouwde ingenieur begint een avontuurtje met een eveneens getrouwde vrouw. Het is niet zijn eerste avontuurtje, maar ditmaal weet hij de geliefde van haar man te vervreemden. Zelf blijft hij echter besluiteloos. Deze eerste film van het schrijversduo is een poging tot drama in de stijl van Antonioni, maar blijft steken in oever- en wezenloze dialogen.

Le mépris

1963 | Drama, Romantiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1963. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Brigitte Bardot, Jack Palance, Michel Piccoli, Fritz Lang en Giorgia Moll.

Scenarist Paul (Piccoli) worstelt met een opdracht: voor regisseur Fritz Lang (gespeeld door de regisseur zelf) moet hij de Odyssee bewerken tot een toegankelijk script. De filmproducent (Palance) is opvliegend en veeleisend. En zijn huwelijk met de fraaie Camille (Bardot) zit in een lastige fase. Godard had de beschikking over een ruim budget, wat resulteerde in veel oogverblindende shots. En de scènes met de blote Bardot zijn natuurlijk best oh là là. Maar bovenal is Le mépris een interessante studie over de onmogelijkheid van filmmaken, en de onmogelijkheid van liefde. Naar de roman van Alberto Moravia.

Le mani sulla città

1963 | Drama

Italië/Frankrijk 1963. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Rod Steiger, Salvo Randone, Guido Alberti, Carlo Fermariello en Angelo D'Alessandro.

Een aannemer gespecialiseerd in goedkope maar ondeugdelijke woningbouw in Napels, is altijd de hand boven het hoofd gehouden door de rechtse gemeenteraad. Bij nieuwe verkiezingen dreigt een verschuiving naar het midden en dan stort een woning in elkaar. Er wordt een onderzoek ingesteld. Een boeiende pamflet-film die de vermenging van ondernemers- en politieke belangen aan de kaak stelt. Het scenario is van Enzo Provenza, Enzo Forcella en regisseur Rosi naar de roman van Raffaele La Capria. Achter de camera stond Gianni Di Venanzo.

Il Terrorista

1963 | Drama

Italië/Frankrijk 1963. Drama van Gianfranco de Bosio. Met o.a. Gian Maria Volonté, Philippe Leroy, Anouk Aimée, Giulio Bosetti en Raffaella Carrà.

Acties van een verzetsgroep in een Venetië 1943 resulteren in bloedige vergelding van de SS onder de bevolking. Om herhaling van deze represailles te voorkomen besluit het collectief te stoppen, enkelen willen echter toch doorgaan. Deze debuutfilm van een beroemde toneelregisseur steunt vooral op de ideologische dialoog die niet nieuw is, maar actueel blijft. Het scenario is van regisseur Bosio en Luigi Squarzina. Het camerawerk is van Alfio Contini en Lamberto Caimi.

Il Diavolo

1963 | Komedie

Italië 1963. Komedie van Gian Luigi Polidoro. Met o.a. Alberto Sordi, Gunilla Elm-Tornkvist, Ann-Charlotte Sjöberg, Barbrö Wastenson en Monica Wastenson.

Een handelsreiziger uit de Italiaanse provincie wordt voor zijn werk naar Zweden gestuurd. Hij denkt daar als latin lover succes te hebben, maar de geëmancipeerde Zweedsen plaatsen hem voor onaangename verrassingen. Uiteindelijk heeft zijn enige échte avontuur waarover hij thuis zal kunnen opscheppen, niets met erotiek uitstaande. Polidoro maakte een hele reeks van komedies waarin het Italiaanse viriliteitsbesef stukloopt op andere culturen en een andere moraal. Voorspelbare situaties worden hier grappig door de schlemieligheid van Sordi, die ook klimatologisch steeds in de kou staat.

Il Boom

1963 | Komedie, Romantiek

Italië 1963. Komedie van Vittorio De Sica. Met o.a. Alberto Sordi, Gianna Maria Canale, Silvio Battistini, Ettore Geri en Elena Nicolai.

Een rijke ondernemer wordt vanwege een speculatieschandaal bedreigd met ruïnering. Hij vindt nergens financiële steun, terwijl zijn verwende echtgenote niet bereid blijkt om haar levensstijl te versoberen. Miljonair die een oog mist biedt een enorme geldsom aan degene die hem een gezond oog wil doneren; de zakenman geeft zich op in de hoop om alleen al met het voorschot tijdig orde op zaken te kunnen stellen. De Sica mist het geschikte temperament voor deze zwarte satire, zodat wat als venijnige humor is bedoeld in zijn aanpak vaak te sentimenteel wordt. De acteurs treffen echter de juiste toon.

Senilità

1962 | Drama

Frankrijk/Italië 1962. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Anthony Franciosa, Claudia Cardinale, Betsy Blair, Philippe Leroy en Stefano Balli.

Een vrijgezel van middelbare leeftijd die samen met zijn zuster een kleurloos bestaan leidt komt via een vriend in contact met een kokette jonge vrouw op wie hij hopeloos verliefd wordt. Pas na veel geschenken wordt ze zijn minnares. Te laat merkt hij dat zijn zuster sterft aan een onbeantwoorde liefde voor zijn vriend die ook zijn medeminnaar bij het meisje blijkt. Sfeervolle reconstructie van Triëst in jaren twintig houdt de film visueel steeds boeiend, maar het scenario maakt van genuanceerde roman van Italo Svevo tamelijk banaal melodrama. Franciosa is mislukt, maar Cardinale past perfect in deze periode-esthetiek en Blair speelt de ongelukkige zuster prachtig.

La commare secca

1962 | Drama, Mysterie, Experimenteel

Italië 1962. Drama van Bernardo Bertolucci. Met o.a. Francesco Ruiu, Marisa Solinas, Allen Midgette, Giancarlo De Rosa en Vincenzo Ciccora.

Er is een prostituée in een park vermoord. Er worden getuigen verhoord en ze hebben bijna allemaal iets te verbergen. Het onderzoek is de draad tussen de verschillende episodes en portretten waarvan een het sterkste is over de soldaat-met-verlof die zich alleen maar verveelt. Het regiedebuut van de 21-jarige Bertolucci met een scenario van Pasolini zit tussen de invloed van de laatste en het begin van zijn eigen stijl in.

La Città prigionera

1962 | Drama, Thriller, Oorlogsfilm, Historische film

Verenigde Staten/Italië 1962. Drama van Joseph Anthony. Met o.a. David Niven, Ben Gazzara, Lea Massari, Michael Craig en Martin Balsam.

Britse troepen hebben in 1944 Athene van de nazi's bevrijd, maar worden op hun beurt om politieke redenen aangevallen door de partizanen. Een groepje militairen verschanst zich in een hotel met de hotelhouder en zijn gezin, vinden in de kelders een wapenvoorraad, maar merken ook dat al hun plannen door een verrader naar buiten worden gebracht. Film is qua inhoud interessant om een vergeten historisch incident en geeft goed spel te zien, maar de van het toneel afkomstige regisseur laat de spanning en soms spektakel nogal verslappen.

Il Giorno più corto

1962 | Komedie, Oorlogsfilm

Italië 1962. Komedie van Sergio Corbucci. Met o.a. Franco Franchi, Ciccio Ingrassia, Anouk Aimée, Jean-Paul Belmondo en Pierre Brice.

De film handelt over de komische lotgevallen van twee Siciliaanse soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog, die door het per ongeluk opblazen van een vijandige oorlogsbodem de Italiaanse zege bewerkstelligen. Deze reeks van vaak flauwe en soms voor niet Italianen onbegrijpelijke revuesketches voert in hoog tempo 88 grote en kleine beroemdheden op, de enige overeenkomst met THE LONGEST DAY, waar dit geen satire op is.

Il Figlio di Spartacus

1962 | Avonturenfilm, Drama, Actiefilm

Italië 1962. Avonturenfilm van Sergio Corbucci. Met o.a. Steve Reeves, Gianna Maria Canale, Jacques Sernas, Ivo Garrani en Claudio Gora.

Julius Caesar belast een legionair met het bespioneren van zijn rivaal Crassus. Deze wordt herkend als zoon van slavenaanvoerder Spartacus en volgt geleidelijk in de voetsporen van zijn overleden vader in strijd voor de verdrukten. De film haakt kwa inhoud slim in op succesvolle Hollywoodspektakels en weet zowel oorlogsscènes als hofbacchanalen met de nodige flair in beeld te brengen. Dreigende martelingen worden suggestief in beeld gebracht, maar door de held steeds op het laatste moment voorkomen. Scenario van Adriano Bolzoni, Giovanni Grimaldi en Corbucci. Camerawerk van Enzo Barboni.

Anni ruggenti

1962 | Komedie

Italië/Frankrijk 1962. Komedie van Luigi Zampa. Met o.a. Nino Manfredi, Michèle Mercier, Gino Cervi, Françoise Prévost en Salvo Randone.

Een verzekeringsagent komt in 1937 in een Zuiditaliaans stadje, waar hij wordt aangezien voor een fascistische partijfunctionaris die incognito een inspectiebezoek zal gaan afleggen. Door een misverstand gaat hij door de offici[KA3]ele fa[KA10]cade heen kijken en wordt zijn eigen politieke overtuiging aan het wankelen gebracht. Deze zoveelste variant op Gogol`s [KL]Revisor[KLE] is ideaal voor maatschappelijke satire, waarbij aanpassingen aan nationaliteit en periode nauwelijks nodig blijken (zodat er voor wie het orgineel kent ook weinig verrassingen zijn).

Anima nera

1962 | Drama

Italië 1962. Drama van Roberto Rossellini. Met o.a. Vittorio Gassman, Annette Stroyberg, Nadja Tiller, Eleonora Rossi-Drago en Yvonne Sanson.

Een man wil een nieuw leven beginnen met een deugdzame echtgenote die niets weet van zijn morsig verleden. Hij heeft uit die tijd nog een aantal onbetaalde rekeningen en dus financiele problemen. Daardoor komt de waarheid boven, maar datzelfde verleden heeft ook nog positieve bindingen met vrouwen die hem helpen om een schandaal en chantage te voorkomen. Deze film van Rossellini die hij in opdracht draaide naar een ietwat geruchtmakend toneelstuk onderscheidt zich door boeiende vrouwenportretten rond Gassman als wilszwakke ex-gigolo.

Via Margutta

1961 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1961. Drama van Mario Camerini. Met o.a. Antonella Lualdi, Gérard Blain, Yvonne Furneaux, Franco Fabrizi en Christina Gaioni.

Een Romeinse straat is een ontmoetingscentrum voor jonge kunstenaars die het nog niet gemaakt hebben. Een bezeten schilder veronachtzaamt zijn toegewijde geliefde door zijn drukke werk voor een expositie, die echter door de homoseksuele galeriehouder is georganiseerd om hem aan zich te binden. Een ander verkoopt zijn doeken pas als hij voorgeeft dat ze 'naïef' werk van een serveerster zijn. De onderhoudende en episodische milieuschets heeft soms melodramatische of moraliserende trekken, maar de aandacht die verdeeld wordt over goed geacteerde personages houdt alles binnen de perken.

Salvatore Giuliano

1961 | Drama

Italië 1961. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Pietro Cammarata, Frank Wolff, Salvo Randone, Max Cartier en Cicero Fernando.

Na de oorlog ontstaat een separistische beweging in Sicilië, waarbij bandiet Giuliano zich aansluit. Ondanks zijn populariteit bij de bevolking komt hij echter steeds meer geïsoleerd te staan en wordt in 1950 gedood. Deze historische figuur werd minder hoofdpersoon dan aanleiding voor een sociaal pamflet over Sicilië, door Rosi in documentaire stijl opmerkelijk gefilmd.

Romolo e Remo

1961 | Avonturenfilm

Italië 1961. Avonturenfilm van Sergio Corbucci. Met o.a. Steve Reeves, Gordon Scott, Virna Lisi, Massimo Girotti en Jacques Sernas.

De krijgsgod Mars heeft bij een Vestaalse maagd een tweeling verwekt die te vondeling is gelegd en gezoogd door een wolvin, opgevoed door een herder. Van hun goddelijke vader krijgen ze de opdracht om een nieuwe machtige stad te stichten. Vóór het zover is ontstaat rivaliteit en wordt Remus onbedoeld door zijn broer gedood, zodat Romolus de enige grondlegger van Rome zal zijn. Dit mystieke spektakel heeft met de ex-Hercules en ex- Tarzan een fysiek overtuigende rolbezetting. De film komt door de bekwame regie en verdere rolbezetting boven het gemiddelde in het genre. Ook bekend als DUEL OF THE TITANS.

Mani in alto

1961 | Actiefilm, Komedie

Italië/Frankrijk 1961. Actiefilm van Giorgio Bianchi. Met o.a. Eddie Constantine, Renato Rascel, Dorian Gray, Fabienne Dali en Pierre Grasset.

Eddie moet een handel in drugs oprollen, waarbij de assistentie van een Italiaanse collega de zaak in het honderd dreigt te doen lopen. De introductie van de komiek is een variant op de standaardformule. De film is over het geheel nogal sloom uitgevallen.

L'assassino

1961 | Drama, Misdaad

Italië/Frankrijk 1961. Drama van Elio Petri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Micheline Presle, Christina Gaioni, Salvo Randone en Andrea Checchi.

Maatschappelijk geslaagde antiquair wordt gearresteerd op verdenking van moord op ex-geliefde. Uit onderzoek blijkt hoe hij zijn huidige status heeft bereikt. Politie-intrige is aanleiding voor psychologisch portret van karakterzwakke streber. Zeer goed geacteerd in alle rollen. De officiële debuutfilm van Petri.

L' Imprevisto

1961 | Drama, Thriller

Italië/Frankrijk 1961. Drama van Alberto Lattuada. Met o.a. Anouk Aimée, Tomas Milian, Raymond Pellegrin, Jeanne Valerie en Jacques Morel.

De hebzucht van een jonge leraar brengt hem tot het beramen van een kidnap. Hij wordt daarbij geholpen door een vroegrijpe leerlinge en zijn vrouw. Haar frustraties over steriliteit uiten zich in moedergevoelens voor de ontvoerde baby waarvan ze geen afstand wil doen. De film bevat elementen van het psychologisch drama en van de thriller: voor het laatste zijn de suspense-effecten te sporadisch en te bekend en voor het eerste blijft in elk geval de tekening van de anti-held erg aan de oppervlakte. Milian doet niettemin zijn best en Aimée is ronduit schitterend als zijn tragische echtgenote.

Gioventù di notte

1961 | Misdaad, Drama

Frankrijk/Italië 1961. Misdaad van Mario Sequi. Met o.a. Sami Frey, Tod Windsor, Christina Gaioni, Nadia Gray en Magali Noël.

Een nietsnut beraamt met een viertal vrienden een overval op een bioscoopeigenaar, die daarbij per ongeluk om het leven komt. Vier van de vijf worden gearresteerd, maar de vijfde geeft zich uit gewetensnood zelf aan. Dit vlot gemaakte melodrama legt meer accent op het amoureuze wel en wee van de jonge inbrekers dan op de misdaadintrige. De uitgebreide en sterke rolbezetting maakt de clichématigheid van de situaties en personages toch nog tamelijk bezienswaardig.

Congo vivo

1961 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Giuseppe Bennati. Met o.a. Jean Seberg, Gabriele Ferzetti, Bachir Touré, Alfredo Santagati en Fedrica Andrew.

Een Italiaanse journalist keert terug in Leopoldville, waar hij een jaar eerder getuige was van de machtsovername. Een in Kongo geboren en getogen Belgische en een idealistische zwarte vrijheidsstrijder, die sneuvelt in botsing tussen aanhangers en tegenstanders van Loemoemba, ziet hij daar terug. Hij had daar ingrijpende contacten mee. Deze op ware gebeurtenissen inhakende speelfilm heeft vele treffende en nog altijd interessante momenten, waarbij de quasi-documentaire realiteit de krampachtige fictie overvleugelt (negerhaat van Seberg komt voort uit traumatische verkrachting). Het journalistieke gewetensconflict bij Ferzetti loopt vooruit op DIE FALSCHUNG en THE YEAR OF LIVING DANGEROUSLY.

La viaccia

1960 | Drama

Italië 1960. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Claudia Cardinale, Pietro Germi, Paul Frankeur en Romolo Valli.

Een naïeve boerenzoon wordt door zijn ouders naar Florence gestuurd om bij een oom te gaan werken in de hoop dat hij diens erfgenaam zal worden. De fatale verliefdheid voor een prostituée doorkruist niet alleen die plannen, maar wordt hem in elk opzicht noodlottig. Dit melodramatisch verhaal kreeg een sfeervolle esthetische vormgeving met buitenopnamen vol regen en bordeelinterieurs die aan prenten van Toulouse Lautrec herinneren. Cardinale past perfect in het tijdsbeeld van 1885. Scenario van Pasquale Festa Campanile, Vasco Pratolini, Massimo Franciosa naar de roman van Mario Pratesi L'eredita.

La Giornata balorda

1960 | Drama

Italië/Frankrijk 1960. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Jean Sorel, Lea Massari, Jeanne Valerie, Paolo Stoppa en Rik Battaglia.

Een werkloze jongeman, die zijn buurmeisje zwanger heeft gemaakt, kan alleen een vaste baan 'kopen' en brengt de dag door met het zoeken naar klusjes om het benodigde bedrag bijeen te krijgen. Na tegenvallers en mislukkingen steelt hij de ring van een opgebaard lijk. Deze scenariobewerking door Pasolini van verhalen van Moravia heeft niet de indringende overtuigingskracht van zijn eigen latere films, omdat de vormgeving en de fysiek aantrekkelijke rolbezetting te veel traditionele 'film-gladheid' hebben. De vluchtige verbruiksseks waarvan de held gedurende zijn dag regelmatig het object is, wordt daardoor wel behoed van morsigheid en krijgt méér sensualiteit dan wellicht was bedoeld.

Il bell'Antonio

1960 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1960. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Pierre Brasseur, Rina Morelli en Tomas Milian.

Direct na La dolce vita gooide Mastroianni moedig zijn imago van viriele beau overhoop. Als Siciliaan 'Mooie' Antonio gaat hij een gearrangeerde verbintenis aan met notarisdochter Barbara (Cardinale), maar wanneer families, pastoor en dorpsgenoten in de gaten krijgen dat het huwelijk bedtechnisch een fataal slappe vertoning is, zijn de rapen gaar. Door Armando Nannuzzi prachtig gefotografeerd drama uit de gouden jaren van de Italiaanse cinema veegt de vloer aan met naargeestige mores. Scenariobijdragen van Pier Paolo Pasolini.

Il Gobbo

1960 | Drama, Misdaad, Oorlogsfilm

Frankrijk/Italië 1960. Drama van Carlo Lizzani. Met o.a. Gérard Blain, Anna-Maria Ferrero, Bernard Blier, Ivo Garrani en Teresa Pellati.

Een misvormde jongeman is vooral uit wrok tegen de samenleving bij het verzet in Rome gegaan en wordt door de partizanen afgestoten. Hij doodt in zijn eentje een fascist en wordt verliefd op diens dochter. Na de bevrijding gaat hij de misdaad in, en het meisje wordt prostituée om zo het vertrek uit Italië te kunnen betalen. De politie jaagt hen echter op. Het is méér een scherp getekend drama voor niet- ingewijden dan een verzetsfilm, hoewel de verwarring en corruptie in Italië vlak na de oorlog een treffende achtergrond geven. Opmerkelijke fotografie en gespannen rol van Blain. Ferrero is al te huilerig.

I Dolci inganni

1960 | Drama, Erotiek

Frankrijk/Italië 1960. Drama van Alberto Lattuada. Met o.a. Catherine Spaak, Christian Marquand, Jean Sorel, Giovanna Pignatelli en Laura di Ravello.

Een intelligente en vrij opgevoede zeventienjarige heeft een reeks activiteiten en interesses, tot de verliefdheid van een medescholier haar belangstelling in de richting van de erotiek stuurt. Na wat speelse en vrijblijvende flirts in de wereld van de volwassenen wordt het serieus in de armen van een veertiger. De eerste film waarin Lattuada met nadruk uiting gaf aan zijn obsessie met 'nymfjes-erotiek' dankt veel aan de frisheid van Spaak, die toen twee jaar jonger was dan haar personage. Het is nog geen klef voyeurisme, al zou de film sympathieker geweest zijn met een minder louche acteur dan Marquand als de rijpe verleider. Het scenario is van Francesco Ghedini, Claude Brule en Fabio Carpi.

Adua e le compagne

1960 | Drama, Komedie

Italië 1960. Drama van Antonio Pietrangeli. Met o.a. Simone Signoret, Sandra Milo, Emmanuelle Riva, Marcello Mastroianni en Gina Rovere.

Vier prostituées zijn uit een bordeel ontsnapt en willen voor zichzelf beginnen, maar verbergen dat achter de exploitatie van een wegrestaurant. De horeca biedt echter zoveel bevrediging en relatieve rust dat ze 'uit het leven' willen stappen. De eisen van hun geldschieter maakt dit onmogelijk. Deze tragikomische variant op vroegere trottoirfilm wordt gedragen door de laconieke en agressieve rol van Signoret en de contrasterende typeringen van haar vriendinnen. Mastroianni heeft een ondergeschikte rol als luie profiteur.

La notte brava

1959 | Drama

Frankrijk/Italië 1959. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Laurent Terzieff, Elsa Martinelli, Mylène Demongeot en Antonella Lualdi.

Twee ontspoorde jongeren willen in de omgeving van Rome gestolen waar verhandelen en nemen prostitu[KA1]ees mee. Een reeks van ontmoetingen en avonturen maakt het een veelbewogen nacht met een kater in de ochtend. Deze episodische film over de bandeloze jeugd onderscheidt zich in het genre door een duidelijke situering in het (sub-)proletariaat, dankzij het scenario van Pier-Paolo Pasolini en Laurence Bost, waaraan regisseur Bolognini meeschreef. Het oorspronkelijk effect wordt inmiddels tenietgedaan door de vergelijking met Pasolini's latere films, waarbij vooral de overigens goed acterende rolbezetting te glad en te conventioneel filmster-mooi is om in de rollen echt te overtuigen. Camerawerk van Armando Nannuzzi.

I Magliari

1959 | Drama

Italië/Frankrijk 1959. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. Alberto Sordi, Renato Salvatori, Belinda Lee, Linda Vandal en Aldo Giuffrè.

Een Italiaanse gastarbeider in Duitsland verliest zijn werk en komt via een landgenoot nietsvermoedend bij de 'Magliari', reizende verkopers wier werk een dekmantel is voor oplichting. Deze vroege poging van Rosi om sociale problematiek in een toegankelijke filmvorm te verpakken is interessanter als situatieschildering van gastarbeiders -inclusief hun succes bij de Fräuleins - dan als misdaad-intrige. Scenario van regisseur Rosi, Suso Cecchi d'Amico en Giuseppe Patroni Griffi. Camerawerk van Gianni Di Venanzo.

La tempesta

1958 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek

Frankrijk/Italië/YU 1958. Avonturenfilm van Alberto Lattuada. Met o.a. Silvana Mangano, Van Heflin, Geoffrey Horne, Viveca Lindfors en Agnes Moorehead.

Deze nieuwe, spectaculair uitgebouwde verfilming van Poesjkin`s [KL]Kapiteinsdochter[KLE] - rebellie en liefde tijdens de regering van Catharina de Grote - kreeg een internationale sterbezetting. Omdat iedereen ten minste [KA1]e[KA1]en grote sc[KA2]ene moet hebben, worden tempo en overzichtelijkheid ietwat ondermijnd. (Een aantal actie- en massascènes werd anoniem geregisseerd door Michelangelo Antonioni in geldnood).

Guendalina

1957 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1957. Drama van Alberto Lattuada. Met o.a. Jacqueline Sassard, Raf Vallone, Sylva Koscina, Raffaele Mattioli en Carla Gravina.

Tijdens een vakantie aan zee ontdekt een verwend 15-jarig meisje hoe slecht het huwelijk van haar ouders eigenlijk is en wordt zelf voor de eerste keer heimelijk verliefd. Haar beginnende erotische bewustwording en haar desillusies worden door Lattuada met gevoel en tact bekeken, z[KA2]onder het verlekkerde voyeurisme dat veel van zijn latere films kenmerkt. Sassard en Gravina maken hun debuut en Koscina (ook nog aan het begin van haar carrière) speelt een karakterrol als moeder van de hoofdpersoon.

La Spiaggia

1954 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1954. Drama van Alberto Lattuada. Met o.a. Martine Carol, Raf Vallone, Clelia Matania, Mario Carotenuto en Carlo Romano.

Een prostituée die als weduwe met haar kind de vakantie doorbrengt in een chique badplaats, wordt beschimpt als de waarheid uitkomt, tot een miljonair naar haar gunsten dingt en iedereen weer bij haar in het gevlei wil komen. De destijds doeltreffende aanval op de dubbele moraal heeft met de jaren veel scherpte verloren, maar blijft een boeiende milieuschets. Komt het door de regie of de Italiaanse nasynchronisatiestem dat Carol beter lijkt te acteren dan ze ooit heeft gedaan.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Piero Piccioni op televisie komt.

Reageer