Antoine Coesens

Acteur

Antoine Coesens is acteur.
Er zijn 10 films en 1 serie gevonden.

Marseille

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Met o.a. Gérard Depardieu, Benoît Magimel, Géraldine Pailhas, Nadia Farès en Stéphane Caillard.

Roule routier

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Line Renaud, Bernard Fresson, Patrick Raynal, Julie Dumas en Jean-Philippe Ker.

Sinds ze gescheiden is van transportondernemer Emile Juliani is Florence (Renaud) actief als vrijwilligster in een opvangcentrum voor kinderen uit ontwrichte gezinnen. Op een dag verneemt Florence dat haar ex-man spoorloos verdwenen is. Zou Emile, die hertrouwd is met de veel jongere Nadine (Dumas) met wie hij een zoontje heeft, met de noorderzon verdwenen zijn omdat zijn bedrijf voor het bankroet staat? Florence, die nog steeds haar weg kent in het complexe wereldje van de truckers, is bereid om met Nadine samen te werken om het bedrijf te redden. Een onverbloemde hulde aan het moeilijke beroep van vrachtwagenchauffeurs, die de speelbal zijn van de onvoorspelbare natuur en gelijktijdig het slachtoffer van doorlopende stress door de timing van hun bazen. Renaud zet een vastberaden, sterk personage neer dat de kijker van begin tot einde fascineert. Het scenario, geschreven door Daniel Saint Hamont, is niet steeds even goed opgebouwd en bevat heel wat lacunes, maar Renaud weet deze uitstekend op te vangen. Een aanrader voor liefhebbers van acteurfilms. De fotografie is van Bernard Malaisy. Dolby Surround.

Le battement d'ailes du papillon

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Audrey Tautou, Faudel, Eric Feldman, Eric Savin en Lysiane Meis.

De gedachte die achter deze film ligt, is dat een vlinder boven de Atlantische Oceaan een orkaan kan veroorzaken boven de Stille Oceaan (en omgekeerd). Met andere woorden regisseur Firode heeft met een aaneenschakeling van gebeurtenissen en diverse personages een film gemaakt die tot een climax komt zonder een echt hecht verhaal. Normaal gesproken gaat zo`n vlieger niet op, maar in dit geval is het Firode best gelukt dankzij de hoofdpersonages van Ir[KA2]ene (Tautou), die in de metro te horen krijgt dat d[KA1]it de dag is waarop ze de grote liefde zal ontmoeten - het is Youn[KA2]es (Faudel), die op dezelfde dag jarig is en praktisch naast haar zit, maar de wagon uitstapt en de andere kant opgaat. Vervolgens spelen zich allerlei gebeurtenissen af, waardoor het tweetal bij elkaar komt. Ook de bijrollen, die hier bijna even belangrijk zijn als de hoofdrollen, schenken de kijker voldoening als hij kennis maakt met hun dagelijkse, gewone leven. Voordat je het weet, is de tijd voorbij. De muziek van Peter Chase ondersteunt het geheel op een efficiënte wijze. Tautou zou een jaar later heel bekend worden als Amélie in de fantastische hit LE FABULEUX DESTIN D'AMÉLIE POULAIN. Faudel is van huis uit een begenadigd zanger en in Frankrijk populair; hij speelt hier zijn eerste filmrol en doet het goed. Het scenario is van regisseur Firode. Het camerawerk is van Jean-René Duveau.

Comme un aimant

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Kamel Saleh en Akhenaton. Met o.a. Kamel Saleh, Houari Djerir, Brahim Aimad, Sofiane Madjid Mammeri en Kamel Ferrat.

De tribulaties van acht lanterfanters in de volkswijk Panier in Marseille. Op zich best aardige jongens, geen echte criminelen, maar omdat ze geen kans hebben op werk, zijn ze gedwongen om door de straten te slijpen. Ze zijn op zoek naar vertier en kokette meisjes, die zoals later blijkt, op het FN van Jean-Marie Le Pen stemmen. Ze zijn buitenstaanders, immigranten, kinderen van Italianen en Noord-Afrikanen, die niet gemakkelijk in de maatschappij worden opgenomen. Een beeld van de milieus, waaruit ze komen, aan de hand van de portretten van hun ouders. Het tamelijk plotloze scenario van beide regisseurs Saleh en Akhenaton bevat nogal wat vals sentiment en is behoorlijk dik aangezet, maar de jonge hoofdrollen zijn levensecht. Kennis van Marseillaanse slang is noodzakelijk en je moet van hip-hop houden om het soundtrack te tolereren. De muziek is van Bruno Coulais (MICROCOSMOS en CARAVAN). Het camerawerk is van Denis Rouden.

Ouriga

1999 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Antoine Plantevin. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Branchet, Claudine Wilde, Gérard Rinaldi en Antoine Coesens.

Franck (Branchet) is een zeventien-jarige jongeman die zijn jeugd doorbracht in Parijs. Twee jaar geleden pleegde zijn vader zelfmoord en dit heeft hij nog steeds niet helemaal verwerkt. Daarom stuurt zijn moeder hem naar de Camargue bij zijn oom Fran[KA10]cois (Russo), een rijke landeigenaar die niet graag gezien wordt in het dorp, niet enkel omdat hij het landgoed opkoopt van boeren die het minder goed voor de wind gaat, maar ook omdat hij ervan verdacht wordt een dodelijk ongeval te hebben veroorzaakt waarna hij vluchtmisdrijf pleegde. De relatie tussen Franck en zijn oom is niet erg hoopgevend, want Franck acht François verantwoordelijk voor de dood van zijn vader. Een hopeloos sentimenteel en ongeloofwaardig verhaal dat zich afspeelt in een van de prachtigste locaties van West-Europa. Op enkele fraaie paardenritten na zit de film overvol dialogen en complexe geschiedenissen die zich ooit tussen bepaalde personages hebben afgespeeld. Vergeet het scenario van Soraya Meflah en geniet van de schitterende fotografie van Anne Khripounoff.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

La nuit des Hulottes

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Michaëla Watteaux. Met o.a. Julien Guiomar, Elizabeth Bourgine, Magali Noël, Antoine Du Merle en Jean Nehr.

Meubelmaker Cyprien (Guiomar) is van plan om van zijn oude dag te genieten. Ook al beseft hij dat de wijn, de tabak en zijn zalig nietsdoen zijn gezondheid kunnen schaden, toch is hij vast van plan zich er volledig aan over te geven, zeker na de dood van zijn echtgenote. Samen met de tienjarige Olivier (Du Merle) bouwt hij in zijn atelier een zweefvliegtuig. Zijn geluk kan niet meer op wanneer Rainette (No[KA3]el), zijn jeugdliefde, terug in de buurt komt wonen. Maar zijn zoon Laurent (Marchasson) en dochter Marthe (Bourgine) die nooit zijn liefde hebben gekend, hij was te trots om te zeggen dat hij van hen hield, zijn vastbesloten hem 'voor zijn bestwil' in een rusthuis te plaatsen. Het aangrijpende portret van een oude man die, door nooit emotie te tonen, moet vechten voor zijn vrijheid. Guiomar zet een knappe prestatie neer die voldoende motivatie moet zijn om de film te bekijken. De film is tevens een warm pleidooi om mensen in de herfst van hun leven niet als 'minderwaardig' te beschouwen. Catherine Moinot en Watteaux baseerden het scenario op de roman van Gilbert Bordes. Fotografie is van Mario Barroso.

Van Loc : Ennemis d'enfance

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Claude Barrois. Met o.a. Georges N'Guyen Van Loc, Jean-François Poron, Eric Dietrich, Denis Karvil en Françoise Viau.

In Marseille onderschept commissaris Van Loc (Van Loc) een drugstransport per schip. Hij is ervan overtuigd dat zijn aartsvijand Martial Narbone (Poron) hier achter zit. Al meer dan twintig jaar tracht hij deze te klissen, maar hij hield zich schuil in het buitenland. Destijds verliet Narbone het land na een afrekening die het leven kostte aan zijn vrouw en zijn broer. Hij was er tevens van overtuigd dat ook zijn dochter hierbij om het leven kwam, maar ontdekte onlangs dat deze nog leeft en bij adoptie-ouders woont. Van Loc wacht op de terugkeer van Narbone, die hij ervan verdenkt om een nieuw drugsnet uit te bouwen in Marseille. Routine-policier met weinig hoogtepunten en veel voorspelbare situaties. Van Loc kan charmeren met zijn filosofische uitspraken, maar de Viëtnamese politieman in Marseille kan er geen spannende film van maken. Het scenario werd geschreven door Yves Ramonet, Jacques Barberi en Barrois. Ion Marinescu stond achter de camera. Stereo.

Mer calme... mort agitée

1997 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1997. Mysterie van Charles Nemes. Met o.a. Patrick Fierry, Nadine Spinoza, Cachou, Paul Barge en Jean-Pierre Bagot.

Een dorpje aan de Middellandse Zee buiten seizoen. Laurent (Fierry) en zijn vrouw (Cachou) genieten van de zon en liggen met hun zeilboot voor de kust. Laurent gaat aan wal en wanneer hij korte tijd later terugkeert is Catherine spoorloos verdwenen. Hij vreest dat ze overboord gevallen is en verwittigt meteen de politie. Ook al is er niets dat het tegendeel bewijst toch gelooft de plaatselijke bevolking niet in een ongeval. Eens een geruchtenmolen op gang is er geen stoppen meer aan en is de betrokken persoon zelfs niet meer veilig. Dat is het wat dit drama duidelijk wil maken, alsof we dat nog niet wisten. Verder is het veel gepraat en weinig handeling, met een filmploeg die kon genieten van een lekkere betaalde vakantie in een schilderachtig decor. Een scenario zonder veel betekenis geschreven door Pierre Courrège, Bernard Rosselli en Claude- Michel Rome. Fotografie is van Etienne Fauduet.

Famille de cœur

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Vergez. Met o.a. Mimie Mathy, Pierre-Jean Cherit, Judith El Zein, Bruno Walkowitch en Isabelle Leprince.

Nadine Lefort (Mathy) werkt, samen met Jean-Pierre (Walkowitch), in een architectenbureau. Ze droomt ervan haar eigen onderneming te beginnen. Deze hoop wordt de grond ingeboord als haar moeder onverwacht sterft. Nadine erft de snoepwinkel van haar moeder en de twee huurders van de bovenverdieping, H[KA1]el[KA2]ene (El Zein) en haar zoontje F[KA1]elix (Cherit). De vrouw is werkloos en gedeprimeerd, temeer daar ze vreest dat haar zoontje in een instelling geplaatst zal worden. Tussen Nadine en Félix groeit een tedere vriendschap. Nadine wil het winkeltje omvormen tot een architectenbureau met de hulp van Jean-Pierre en ze wil tevens Hélène terug wat levensmoed geven. Een lichte dramatische komedie die aan elkaar hangt van de clichés, maar het is onmogelijk om niet in de ban te komen van de Mathy, klein van gestalte maar groot van allure. Haar spontane spel dwingt de kijker om de film toch uit te zien met alle ontroering vandien. Odile Barski schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera.

Docteur Sylvestre : Programme : substition

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Didier Grousset. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Marie Vincent, Olivier Granier en Thierry Magnier.

Dr. Sylvestre (Anger) komt Thierry (Magnier), een drugsverslaafde, ter hulp daar deze besloten heeft komaf te maken met zijn toestand. Sylvestre wil de jongeman een behandeling geven met methadon waarna hij hem wil begeleiden tijdens zijn herintegratie in familie en maatschappij. Het gemeentebestuur, dat in zijn kortzichtigheid verslaafden sowieso gelijkschakeld met criminelen, heeft geen oren naar Sylvestres zienswijze. Het is niet steeds een overdosis die fataal is voor een verslaafde. Soms kan het de maatschappij zijn die deze rol overneemt. Een idealistische, maar erg naïeve, benadering van een steeds groter wordend probleem. Het is allemaal goed bedoeld, maar waarom moet het de schijn krijgen van een sentimentele soap? Het scenario werd op papier gezet door Jean-Louis Boujenah, David Crozier, Michel Guilbert, Pierre Pauquet en Christian François. Achter de camera stond Bertrand Cassan.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Antoine Coesens op televisie komt.

Reageer