François-Régis Marchasson

Acteur

François-Régis Marchasson is acteur.
Er zijn 34 films gevonden.

Du goût et des couleurs

2006 | Drama, Komedie

Frankrijk 2006. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Sophie Broustal, François-Régis Marchasson, Pascal Légitimus, Julie Bataille en Jean Dell.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai n° 1

2005 | Thriller

Frankrijk 2005. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Astrid Veillon, Nicolas Wanczycki en François-Régis Marchasson.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai no.1: Surenchère

2005 | Thriller

Frankrijk 2005. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Nicolas Wanczycki, François-Régis Marchasson en Astrid Veillon.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai no.1: Petit loup

2005 | Thriller

Frankrijk 2005. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Nicolas Wanczycki, François-Régis Marchasson, Astrid Veillon en Ann-Gisel Glass.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai no. 1: Ne réveillez pas les morts qui dorment

2005 | Thriller

Frankrijk 2005. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Nicolas Wanczycki, François-Régis Marchasson, Astrid Veillon en Ann-Gisel Glass.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai no.1: Amie amie

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Nicolas Wanczycki, François-Régis Marchasson en Astrid Veillon.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Frères d'armes

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Patrick Jamain en Alain Robillard. Met o.a. Nicolas Wanczycki, François-Régis Marchasson en Astrid Veillon.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai no.1: Affaires de famille

2003 | Thriller

Frankrijk 2003. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Frank Monnier, Benoît Giros, Astrid Veillon, Nicolas Wanczycki en François-Régis Marchasson.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

24 Heures Gare du Nord

2003 | Thriller

Frankrijk 2003. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Frank Monnier, Benoît Giros, Astrid Veillon, Micky Sébastian en François-Régis Marchasson.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Quai no. 1: Voiture 13

2002 | Thriller

Frankrijk 2002. Thriller van Patrick Jamain. Met o.a. Micky Sébastian, François-Régis Marchasson en Astrid Veillon.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

Gangsters

2002 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België 2002. Misdaad van Olivier Marchal. Met o.a. Richard Anconina, Anne Parillaud, Gérald Laroche, François Levantal en Francis Renaud.

Als de film begint, valt de politie op rauwe wijze binnen in de woning van stripper Nina Delgado (Parillaud), die er met Franck Chaievski (Anconina) de liefde bedrijft. Franck, een gangster die uit een Italiaanse gevangenis was ontsnapt en naar zijn vaderland Frankrijk was gevlucht, wordt zeer hardhandig ingerekend. Hij wordt meegesleept naar het bureau, waar een verhoor begint, dat 24 uur mag duren. In de derde graad wordt hij ondervraagd over een overval op een nachtclub, waarbij kostbare edelstenen zijn buitgemaakt. In flashbacks maken we kennis met de rosse buurt van hoeren, pooiers, bars en stripclubs. We zijn getuige hoe Franck en zijn maat Petit Claude (Tribes) zich schietend een weg naar binnen banen en zich schietend een weg naar buiten banen, terwijl ze een bloedbad aanrichten. Over de buit zwijgt Franck echter in alle talen. Een harde politiefilm met een eersteklas bezetting en een scenario uit de eerste hand van debuterend regisseur Marchal, die van zijn 24ste tot zijn 34ste bij de Parijse politie zat en gewerkt heeft o.a. bij de anti-terreurbestrijding en de afdeling interne zaken om corruptiegevallen te onderzoeken. Parillaud, ooit gehuwd met filmer Luc Besson en hoofdrol Anconina, werd bekend door haar beklijvende rol in LA FEMME NIKITA - ze is nog altijd even fascinerend, fanatiek en frivool, maar rijper en gevoeliger. Het camerawerk is van Matthhieu Poirot-Delpech. Widescreen, Dolby.

Salut la vie

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, François Marthouret, François-Régis Marchasson, Cécile Cassel en Alain Lahaye.

Al twintig jaar zijn Charlotte (een sterk spelende Fanny Cottençon) en Paul (François Marthouret) samen. Nog steeds hebben ze plezier met en liefdevolle aandacht voor elkaar. Na hun terugkeer van een langdurig verblijf in Afrika naar het Franse platteland krijgt Paul de verschrikkelijke boodschap dat hij ongeneeslijk ziek is. Ooit hebben ze elkaar beloofd zich zelfs door de dood niet te laten scheiden... Het zijn moeilijke levensvragen die regisseur Daniel Janneau behandelt in deze prachtige, goed gespeelde ode aan de liefde.

Les fleurs de Maureen

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Dominique Baron. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Michel Dupuis, Caroline Baehr, Yael Simion en Bertrand Milliot.

De titel slaat op de bloemen voor het graf van de overleden vrouw van de aan de drank verslaafde ex-politieman Marc (Dupuis), die uit de dienst werd gewerkt door de machinaties van zijn corrupte collega Charles Bartali (Marchasson). Marc verzuipt in zijn sombere sousterrain zijn verdriet achter de tv en als hij dat niet doet, gaat hij naar het kerkhof. Hij betreurt dat hij nooit met Maureen terug is gegaan naar Ierland, haar geboorteland, zoals hij beloofd had, omdat hij telkens een of ander excuus vond om de reis uit te stellen. Hij stuit door een toeval, als hij weer eens op weg is naar de laatste rustplaats van Maureen, op Luc (Simion), een jongetje van tien, die met zijn moeder Karen (Baehr) in de tang van Charles geraakt is. En zo komt de kans voor Marcs eerherstel en de gerechtvaardigde afgang van Charles. Het scenario van Jean-Jacques Tarbès is eerder geroutineerd dan origineel, maar de kijkers worden getracteerd op een onderhoudende film met een positieve afloop over de flic, die een wrok koestert, maar in zijn hart eerlijk is, versus de smerige smeris. Oudgediende Girardot speelt de buurvrouw van Marc, die op haar stoeltje voor haar deur zit en aanvankelijk het enige lichtpuntje vormt in zijn neerslachtige bestaan. Het spel is van een redelijk niveau. De film werd geproduceerd o.a. met fondsen van omroep RTBF.

Joséphine, ange gardien : Le combat de l'ange

2000 | Komedie

België/Frankrijk 2000. Komedie van Laurence Katrian. Met o.a. Mimie Mathy, Éva Darlan, Samuel Labarthe, Julie Durand en Philippe Bizari.

Op onverwachte, ingenieuze manier kan beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) zich opdringen bij de veertigjarige weduwe Armelle Langlois (Darlan), die het onderwerp uitmaakt van haar nieuwe opdracht. Armelle is al drie jaar lid van de sekte van goeroe Germain Dieuleveut (Labarthe), tot groot ongenoegen van haar 19-jarige zoon Simon (Bizari), student medicijnen. Haar 16- jarige dochter Chlo[KA1]e (Durand) reageert haar frustraties anders af: ze spijbelt, rookt weed en zit hele dagen in de kroeg. Joséphine heeft er geen idee van hoe ze dit verscheurde gezin terug kan herenigen. De deprogrammatie van een vrouw die al drie jaar gehersenspoeld wordt door een gemene sekteleider is geen klein bier. Zulk een vrouw is zowel naar lichaam als ziel compleet gehecht aan haar 'weldoener'. Er zijn heel wat mensen in deze situatie en die kunnen niet steeds beroep doen op een beschermengel om hen te redden. Een pijnlijk probleem dat op de gekende tragi-komische manier van de altijd genietbare dwergactrice Mathy menselijk en gevoelig benaderd wordt. Chantal Renaud en Lorraine Lévy schreven het scenario. Fotografie is van Dominique Brabant.

Un meurtre de première classe

1999 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Thriller van Christian de Chalonge. Met o.a. Bruno Cremer, Alexandre Brasseur, François-Régis Marchasson, Veronika Varga en Hélène de Saint-Père.

Op het kleine station van Jeumont op de grens van België en Frankrijk blijven twee treinwagons staan; de eerste klas en de restauratiewagen. De jonge inspecteur Paul Lachenal is erop afgestuurd omdat er een moord is gepleegd in de eerste klas. De inspecteur roept de hulp in van zijn oom Maigret.

Quai N[KA15]o 1 : Meurtre entre les lignes

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Franck Monier.

Een zekere Luc Van Este (Lecaillon) is bereid om in ruil voor politiebescherming tegen neo-nazistische organisatie te getuigen. De f[KA3]uhrer hiervan zou student Henri Dewilder (Garreaud) zijn, die prompt door knappe vrouwelijke spoorwegcommissaris Marie Gare (!) (Duez) wordt gearresteerd maar die snel daarop weer wordt vrijgelaten. Toch gaat Dewilder niet vrijuit. Hij zou banden hebben met een organisatie die de Westerse wereld wil zuiveren en die verantwoordelijk is voor terroristische acties. Scenario van Jean-Claude Schinizer en Olivier Thiebaut gaat helemaal de mist in wanneer Van Este wordt opgepakt en gefolterd door broederpaar Jo en Guy Sarkos (Saint-Amand en Germain). De bewijzen die Van Este tegen Dewilder heeft, zitten verborgen in politieroman die hij op de trein achterliet. Gelukkig is er nog Marie die in ultieme instantie beslag kan leggen op het romannetje, de zaak verder 'tussen de lijnen' kan uitpluizen en tot een goed einde brengen.

Quai N[KA15]o 1 : Les Cobras

1998 | Misdaad

België/Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Christophe Hémon.

Om haar hachje te redden, nadat misdadigers haar gevangene doodden en collega Max (Marchel) zwaar verwondden, infiltreert politie-smeris Marie Saint-Georges (Duez) als 'criminele' in jongerenbende. Zij wordt er zwaar op de proef gesteld en moet zich bewijzen door steeds gevaarlijker opdrachten voor de bende uit te voeren. Scenario van Philippe Setbon is rommelig, omslachtig, ongeloofwaardig, te weinig logica. Formulewerk.

Quai N[KA15]o 1 : Jeu de massacre

1998 | Misdaad

België/Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Ann-Gisel Glass.

In ondergondse gangen van het Gare du Nord wordt spoorwegbeambte vermoord met het wapen van commissaris Marie Saint Georges (Duez). Onderzoek wordt uitgevoerd door politie- van-de-politie, het IGPN, onder leiding van commissaris Mich[KA2]ele Harris (Glass), die het echt gemunt heeft op Marie. Zij stapelt verdenkingen tegen Marie op. Marie heeft meteen in de smiezen dat zij zelf haar onschuld moet kunnen bewijzen. En dat doet ze uiteraard, zij het met veel moeite. Alles heeft te maken met diefstal van een Van Gogh in Amsterdam en de internationale crimineel Kali (Tribes) die met TGV vanuit Amsterdam in Parijs arriveert. Scenario van Francis Nief, Fabien Suarez en Didier Cohen. Vertrouwde spoorweg-politietoestanden, langzaam, drentelig opgebouwd. Ondermaats, mede door overdosering ongeloofwaardige elementen.

La nuit des Hulottes

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Michaëla Watteaux. Met o.a. Julien Guiomar, Elizabeth Bourgine, Magali Noël, Antoine Du Merle en Jean Nehr.

Meubelmaker Cyprien (Guiomar) is van plan om van zijn oude dag te genieten. Ook al beseft hij dat de wijn, de tabak en zijn zalig nietsdoen zijn gezondheid kunnen schaden, toch is hij vast van plan zich er volledig aan over te geven, zeker na de dood van zijn echtgenote. Samen met de tienjarige Olivier (Du Merle) bouwt hij in zijn atelier een zweefvliegtuig. Zijn geluk kan niet meer op wanneer Rainette (No[KA3]el), zijn jeugdliefde, terug in de buurt komt wonen. Maar zijn zoon Laurent (Marchasson) en dochter Marthe (Bourgine) die nooit zijn liefde hebben gekend, hij was te trots om te zeggen dat hij van hen hield, zijn vastbesloten hem 'voor zijn bestwil' in een rusthuis te plaatsen. Het aangrijpende portret van een oude man die, door nooit emotie te tonen, moet vechten voor zijn vrijheid. Guiomar zet een knappe prestatie neer die voldoende motivatie moet zijn om de film te bekijken. De film is tevens een warm pleidooi om mensen in de herfst van hun leven niet als 'minderwaardig' te beschouwen. Catherine Moinot en Watteaux baseerden het scenario op de roman van Gilbert Bordes. Fotografie is van Mario Barroso.

Tenue correcte exigée

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Philippe Lioret. Met o.a. Jacques Gamblin, Elsa Zylberstein, Zabou Breitman, Jean Yanne en Daniel Prévost.

De elite komt bijeen voor de jaarlijkse avond van het World Business Forum in het chique hotel Charles VII. Buiten bevindt zich Richard Poulenc (Gamblin), een dakloze zwerver met een hond. Hij heeft geprobeerd het hotel binnen te komen, maar is er uitgesmeten. Hij heeft jarenlang een uitkering genoten. Aangezien hij niet officieel gescheiden is van zijn vrouw Catherine (Zabou), die multi-miljonaire is geworden, dreigt hem gevangenisstraf als hij het geld niet terugstort. Hij wil van Catherine, die binnen is, scheiden, tegen een prijs natuurlijk. De directeur (Yanne) van de Charles VII is druk in de weer met de ontvangst van zijn dure gasten. De lagere klasse is echter ook vertegenwoordigd; de rusteloze conciërge (Prévost), een call-girl (Zylberstein), een nerveuze taxichauffeur met losse knuisten (Soualem), een maître d'hotel die alles observeert, en een Amerikaanse bodyguard. Een verwarrende koldereske vertoning van Jan Klaassen, waarin de betrekkelijkheid van het standsverschil op de korrel wordt genomen. Er wordt verschrikkelijk druk gedaan, maar het is uiteindelijk 'veel drukte om niets', zoals Shakespeare al zei. De film zit vol karikaturen, maar deze zijn allesbehalve leuk. Maker van reclamefilmpjes Lioret schreef zelf het idiote scenario en achter de camera stond Catherine Cabrol.

Quai N[KA15]o. 1 : Le tueur de la pleine lune

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Pierre Malet.

Het is weer een drukke nacht op Quai nummer 1. Commissaris Marie Saint-George (Duez) ontvangt het bericht dat haar vriendin Edith op haar wacht in de brasserie van het station. Als ze daar aankomt is de vrouw verdwenen. Marie vindt haar op het toilet waar ze aangevallen werd door een blinde (Malet). Edith is zwaargewond en Marie beseft dat de moordenaar van de volle maan weer heeft toegeslagen. Ze is er ook van overtuigd dat de maniak haar gezien heeft en is bereid als lokaas te dienen om hem eindelijk buiten strijd te stellen. Het vooral in Amerika erg populaire thema van de seriemoordenaar deed hiermee ook zijn intrede in de Franse tv-film. De makers trachtten, buiten een spannend verhaal te vertellen, ook binnen te dringen in de psyche van de psychopaat en de kijker met hem te laten meevoelen. Ondanks het uitstekende spel van Malet als de moordenaar is dit niet helemaal gelukt. Didier Cohen schreef het scenario dat door Daniel Diot in beelden werd omgezet. Stereo.

La rumeur

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Christine Boisson, Roger Mirmont, Alain Payen, Micheline Boudet en François-Régis Marchasson.

Na een ruzie met zijn vrouw Claire (Boisson) verlaat Pierre Noblet op een nacht woedend het echtelijk huis. De volgende ochtend tracht Claire de schijn op te houden, wat in een klein stadje als het hare waar iedereen iedereen kent niet eenvoudig is. Het minste gerucht krijgt hier in een mum van tijd een sneeuwbaleffect. De huishoudster vindt dan ook twee couverts voor het ontbijt en aan de buurvrouw, die Pierre niet naar zijn werk zag gaan, zegt ze dat hij vroeger vertrokken is. Als Pierre dan na twee dagen nog niet terug is wordt de toestand haast onmogelijk. Perier toont ons de machinatie van het opblazen van een gerucht. Het werd een cynische kijk op de voorstadsmentaliteit waarin alle personages met pijnlijke zorg getekend werden. Het onderhoudende scenario van Dominique Fabre geeft de acteurs volop kans om hun typetje tot in het detail op te bouwen. Martial Thury stond achter de camera.

Quai no. 1 : Compagnons de la Loco

1996 | Misdaad

Frankrijk/België 1996. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Marion Game.

Marie Saint-Georges (Duez) is commissaris bij de spoorwegpolitie. Destijds vormde ze met drie vrienden het groepje [KL]Les compagnons de la Loco[KLE], dat de dure eer zwoer om weer bijeen te komen bij het eerste huwelijk. Nu, vijftien jaar later, is het zover, maar juist die dag heeft ze met haar collega Max Urt[KA1]eguy (Marchal) slechts enkele minuten om een zekere Villard (Myers) te arresteren die met de Eurostar arriveert. Diens advocaat werd de vorige avond dood aangetroffen en Villard is verdachte nummer een. Pilotfilm voor een nieuwe Franse politiereeks die zich afspeelt in en rond het treinstation. Vlot gemaakt en keurig gespeeld mist de film echter toch dat tikkeltje originaliteit om de kijker in de ban te houden. Didier Cohen baseerde zijn scenario op een verhaal van Isabelle Sébastien en personages gecreëerd door Danielle Thiery, Pierre Grimblat en Sylvain Saada. Fotografie van Daniel Diot. Stereo.

Noces cruelles

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Annie Girardot, Mathilde May, François-Régis Marchasson, Ann-Gisel Glass en Philippe Volter.

May is halsoverkop getrouwd met een dynamische zakenman. Ze krijgen echter niet de tijd om van hun geluk te genieten, want diezelfde avond wordt de kersverse echtgenoot vermoord. Tijdens het onderzoek beseft de jonge vrouw dat ze eigenlijk niets weet over het verleden van haar man. Ze hoopt dat schoonmama Girardot een tipje van de sluier zal oplichten, maar die heeft het moeilijk om over haar zoon te praten. Een jonge vrouw duikt in het verleden van haar overleden man en wordt geconfronteerd met de meest onverwachte zaken. Goed gespeelde, maar bepaald niet originele, suspensfilm die als 'tijdverdrijver' nog best te pruimen is. Victor Haïm en van Effenterre schreven het scenario. Cameraman was Pierre-Laurent Chenieux. Formaat 16/9.

Le choix de la nuit

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. François Carron, Sophie Broustal, Julie-Anne Roth, Anne Deleuze en Michel Favory.

Claire en François zijn de ouders van een babytweeling. Eén van de baby's heeft een ongeneeslijke ziekte en met hulp van dr. Jarousse, een familievriend, proberen ze het kind alle mogelijke medische verzorging te geven. Op een ochtend treft François het kind levenloos aan in bed en het blijkt te zijn gestorven aan een overdosis medicijnen

L'instit: La méchante

1996 |

Frankrijk 1996. Met o.a. François-Régis Marchasson, Clotilde De Bayser en Gérard Klein.

Twee kinderen uit Victor Novaks klas trekken zijn speciale aandacht: Pablo, een zigeunerjongen die vaak afwezig is en Cecile, een verdrietig en stil meisje. Om er achter te komen wat er precies met Cecile aan de hand is, probeert Victor haar vertrouwen te winnen. Hij is duidelijk aangeslagen als Cecile hem vertelt dat ze door haar vader wordt misbruikt als haar moeder van huis is

L'instit : Méchante

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Gérard Klein, Clotilde De Bayser, Sylvie Audcœur, Bruno Léonetti en Eulalie Sgiaravello.

Victor Novak (Klein) vervangt Blanche Mouret, die met zwangersschapverlof is. Ze heeft Novak niet willen ontmoeten om haar klas over te dragen. De leerlingen behalen gemiddeld goede cijfers. Een goed cijfer is betrekkelijk. Novak is veel meer ge[KA3]interesseerd in de individuele leerlingen: bijv. Pablo (Fr[KA1]eoa), een zigeunerjongen; hij is vaak absent en is verliefd op C[KA1]ecile (Sgiaravello), een meisje dat een trieste indruk maakt en zich altijd probeert te verdedigen. Victor krijgt geen contact met haar. Het lijkt wel of zij bang voor hem is. Haar moeder vertelt dat onder juf Mouret alles goed ging. Victor tracht haar vertrouwen te winnen en komt er uiteindelijk achter dat zij misbruikt wordt door haar vader. Het thema incest moest ook in de serie aan de orde komen. Het gewaagde onderwerp wordt bekeken vanuit het standpunt van het meisje, dat getraumatiseerd raakt. Dankzij het gevoelige spel van Sgiaravello blijft de film bekijkenswaardig. Sylvie Simon schreef het niet erg diepgravende scenario dat afgestemd is op een weinig eisend, breed publiek. Het camerawerk is van Hughes De Haeck. Ook bekend als L'INSTIT : LA M[KA1]CHANTE.

L'instit - La méchante

1996 |

Frankrijk 1996. Denys Granier-Deferre. Met o.a. François-Régis Marchasson, Clotilde De Bayser en Gérard Klein.

Twee kinderen uit Victor Novaks klas trekken zijn speciale aandacht: Pablo, een zigeunerjongen die vaak afwezig is, en Cecile, een verdrietig en stil meisje. Om erachter te komen wat er precies met Cecile aan de hand is, probeert Victor haar vertrouwen te winnen. Hij is duidelijk aangeslagen als Cecile hem vertelt dat ze door haar vader wordt misbruikt als haar moeder van huis is

Nestor Burma : Le cinquième procédé

1995 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1995. Misdaad van Joël Séria. Met o.a. Guy Marchand, Pierre Tornade, Michel Fortin, Patrick Guillemin en Jeanne Savary.

Burma (Marchand) wordt ingehuurd om een ontrouwe echtgenoot op te sporen. Hij komt in het bezit van een videocassette, die de scheikundige formule bevat voor de aanmaak van een bijzonder doeltreffend en dodelijk gas. Zowel de Franse geheime dienst (de DST), als een contraspion die handelt in opdracht van een mogendheid uit het Nabije Oosten, proberen de cassette te bemachtigen. Een vrij banaal gegeven en een aflevering die lijdt onder willekeurige inkortingen. Het scenario is van Pierre Uytterhoeven naar de roman Le cinquième procédé van Léo Malet. Het camerawerk is van Francis Junek. Supervision. Aflevering 18 van het eerste seizoen, 18 nummer van 40.

Les vacances de l'Inspecteur Lester

1994 | Misdaad

Hongarije/Frankrijk/België 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Claude Rich, Agi Margitai, Clotilde de Bayser, François-Régis Marchasson en Maryvonne Schiltz.

In het onooglijke Wermusheim wordt de auto van politie- inspecteur Lester (gespeeld door Rich) gestolen. De dief heeft pech: hij rijdt zich te pletter. Rich vermoedt dat er meer achter de gebeurtenissen zit en zet een onderzoek op. Margitai, zijn buurvrouw in het hotel, bemoeit zich er van de meet af aan mee, en de inspecteur vraagt zich terecht af wat deze oude Hongaarse vrouw in Wermusheim van plan was of is. Dankzij de plaatselijke zuipschuit Ballet vindt de inspecteur een spoor van de dader. Wanneer Ballet wordt vermoord, gaat de bal pas echt aan het rollen en ontpopt Rich zich als een listige politie-inspecteur. Doordeweekse detective, geschreven door Pascal Laine.

Julie Lescaut : Charité bien ordonnée

1994 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Yvan Butler. Met o.a. Véronique Genest, François-Régis Marchasson, Caroline Gasser, Jean-Louis Tribes en Jean-René Clair.

Julie Lescaut (Genest) wordt door de Zwitserse tv uitgenodigd om deel te nemen aan een debat over vrouwelijke politie- functionarissen. De rechtstreekse uitzending wordt verstoord door een zekere Didier Fournier (Marchasson), die gezocht wordt wegens de moord op zijn vrouw. Hij ontvoert Julie met een getrokken revolver en neemt haar mee naar een onbekende plaats. Hij beweert dat zijn vrouw gedood werd door huurmoordenaars in opdracht van machtige zakenman M[KA1]elico (Godel) die bekend staat om zijn vrijgevigheid aan humanitaire instellingen. Mélico zou echter Didiers broer, rockzanger Rocky Malone, manipuleren door hem z.g. liefdadigheidsconcerten te laten geven, waarvan hij in werkelijkheid echter de recettes in eigen zak steekt. Onze charmante femme-flic uit Parijs staat er deze keer in een vreemd land alleen voor en bovendien is zij het slachtoffer van een kidnapping. Zo ondervindt ze dat deelnemen aan een talk-show net zo gevaarlijk kan zijn als het onderzoeken van een moordzaak. Alain Krief schreef het scenario, dat door Denis Jutzeler in beeld werd gebracht.

Germaine et Benjamin

1994 | Biografie

Frankrijk 1994. Biografie van Jacques Doillon. Met o.a. Anne Brochet, Benoît Régent, Francine Bergé, François-Régis Marchasson en Gérard Sergue.

Twaalfdelige Franse serie (met afleveringen van 26m) over de gepassioneerde liefde tussen de libertijnse schrijfster Germaine (Madame) de Sta[KA3]el en de politicus-schrijver Benjamin Constant, gestalte gegeven door resp. Brochet en de in 1994 gestorven R[KA1]egent. In september 1794 vergezelt de schrijfster Belle de Charri[KA2]ere (zie ook de Nederlandse film BELLE), gespeeld door Berg[KA1]e, Benjamin Constant naar Madame de Sta[KA3]el, die een grote aantrekkingskracht op hem uitoefent. Madame de Sta[KA3]el treurt om een van haar geliefden, die zijn bezoek heeft uitgesteld, en zij verwijt Constant dat hij haar aanbidders afschrikt. Voor Constant is dit een teken dat zij om hem geeft... Een jaar later is Germaine teruggekeerd bij haar echtgenoot (Zischler), maar die is daar allerminst blij mee. Zijn secretaris (gespeeld door de Vlaamse acteur Leysen) onderhandelt met haar om haar tot vertrekken te bewegen. Zij geeft toe maar vraagt Benjamin een oogje in het zeil te houden. Hij is vereerd, maar ook wat weemoedig door het naderende afscheid. De winter van 1796 kondigt zich beroerd aan voor Germaine. Zij hoort niets meer van haar vrienden, ze heeft geen nieuws van Benjamin, en het politieke klimaat is niet al te gunstig. Gelukkig duikt Benjamin onaangekondigd op en... negen maanden later bevalt zij van een dochter, Albertine. Voor de buitenwereld wil zij verborgen houden dat niet haar man maar Benjamin de vader is, en Benjamin houdt zich gedeisd. In 1798 heeft Germaine zich aan het schrijven gezet van een lijvig boek over de revolutie en de republiek. Ze hoopt het boek spoedig te kunnen uitgeven. Benjamin probeert haar te af te remmen, want hij vreest een furieuze reactie van Bonaparte. Een jaar later gaat het dan weer uitstekend met de `carri[KA2]eres` van Germaine en Benjamin. Benjamin, verscheurd tussen drie vrouwen, kiest uiteindelijk voor de Britse Anna Lindsay (gespeeld door Barber). Wanneer Germaine hem daarover aan de tand voelt, voelt Benjamin zich betrapt en in een hoek gedreven. Enkele jaren later, aan het begin van de 19e eeuw, brokkelt de sociale status van Germaine en Benjamin af. Wanneer Madame de Naussau (gespeeld door Silver), een tante van Benjamin, hem naar zijn mening over het jonge meisje Fabri vraagt, is dat een verkapt voorstel tot een huwelijk. Ondertussen sterft de vader van Germaine, en zij reist naar Itali[KA3]e om van de emoties te bekomen. Terug uit Itali[KA3]e zet Germaine in 1805 met vrienden gespreksavonden op. Over uiteenlopende zaken wordt van gedachten gewisseld. Een discussie over echtscheiding leidt tot een hooglopende ruzie tussen haar en Benjamin. Het wordt echter bijgelegd, en Germaine leest Benjamin voor uit [KL]Corinne[KLE], het boek waaraan zij op dat moment werkt. Een jaar later heeft Germaine, inmiddels persona non grata in Parijs, zich teruggetrokken op een kasteel in Rouen. Benjamin moet haar in het geheim naar Parijs vergezellen. Zij komt erachter dat Benjamin stiekem getrouwd is met Charlotte van Hardenberg (gespeeld door Bidaut). Ten slotte, het is intussen 1811, maakt Benjamin zich op voor een duel met Rocca (gespeeld door Beigel), de recentste minnaar van Charlotte. Germaine slaagt erin de heren van hun plan af te brengen. Het wordt nu erg duidelijk dat Germaine en Benjamin niet zonder elkaar kunnen leven. Het scenario van Jean-Francois Goyet legt de nadruk op de moderne politieke, sociale en amoureuze opvattingen van de twee protagonisten. De tijdgeest is knap weergegeven, dankzij regisseur Doillon en het camerawerk van William Lubtchansky. Uit deze tv-serie is een bioscoopfilm gedistilleerd: DU FOND DU COEUR: GERMAINE ET BENJAMIN.

Julie Lescaut: Charité bien ordonnée

-1 |

. Yvan Butler. Met o.a. Caroline Gasser, François-Régis Marchasson en Véronique Genest.

Twaalfdelige Franse serie (met afleveringen van 26m) over de gepassioneerde liefde tussen de libertijnse schrijfster Germaine (Madame) de Sta[KA3]el en de politicus-schrijver Benjamin Constant, gestalte gegeven door resp. Brochet en de in 1994 gestorven R[KA1]egent. In september 1794 vergezelt de schrijfster Belle de Charri[KA2]ere (zie ook de Nederlandse film BELLE), gespeeld door Berg[KA1]e, Benjamin Constant naar Madame de Sta[KA3]el, die een grote aantrekkingskracht op hem uitoefent. Madame de Sta[KA3]el treurt om een van haar geliefden, die zijn bezoek heeft uitgesteld, en zij verwijt Constant dat hij haar aanbidders afschrikt. Voor Constant is dit een teken dat zij om hem geeft... Een jaar later is Germaine teruggekeerd bij haar echtgenoot (Zischler), maar die is daar allerminst blij mee. Zijn secretaris (gespeeld door de Vlaamse acteur Leysen) onderhandelt met haar om haar tot vertrekken te bewegen. Zij geeft toe maar vraagt Benjamin een oogje in het zeil te houden. Hij is vereerd, maar ook wat weemoedig door het naderende afscheid. De winter van 1796 kondigt zich beroerd aan voor Germaine. Zij hoort niets meer van haar vrienden, ze heeft geen nieuws van Benjamin, en het politieke klimaat is niet al te gunstig. Gelukkig duikt Benjamin onaangekondigd op en... negen maanden later bevalt zij van een dochter, Albertine. Voor de buitenwereld wil zij verborgen houden dat niet haar man maar Benjamin de vader is, en Benjamin houdt zich gedeisd. In 1798 heeft Germaine zich aan het schrijven gezet van een lijvig boek over de revolutie en de republiek. Ze hoopt het boek spoedig te kunnen uitgeven. Benjamin probeert haar te af te remmen, want hij vreest een furieuze reactie van Bonaparte. Een jaar later gaat het dan weer uitstekend met de `carri[KA2]eres` van Germaine en Benjamin. Benjamin, verscheurd tussen drie vrouwen, kiest uiteindelijk voor de Britse Anna Lindsay (gespeeld door Barber). Wanneer Germaine hem daarover aan de tand voelt, voelt Benjamin zich betrapt en in een hoek gedreven. Enkele jaren later, aan het begin van de 19e eeuw, brokkelt de sociale status van Germaine en Benjamin af. Wanneer Madame de Naussau (gespeeld door Silver), een tante van Benjamin, hem naar zijn mening over het jonge meisje Fabri vraagt, is dat een verkapt voorstel tot een huwelijk. Ondertussen sterft de vader van Germaine, en zij reist naar Itali[KA3]e om van de emoties te bekomen. Terug uit Itali[KA3]e zet Germaine in 1805 met vrienden gespreksavonden op. Over uiteenlopende zaken wordt van gedachten gewisseld. Een discussie over echtscheiding leidt tot een hooglopende ruzie tussen haar en Benjamin. Het wordt echter bijgelegd, en Germaine leest Benjamin voor uit [KL]Corinne[KLE], het boek waaraan zij op dat moment werkt. Een jaar later heeft Germaine, inmiddels persona non grata in Parijs, zich teruggetrokken op een kasteel in Rouen. Benjamin moet haar in het geheim naar Parijs vergezellen. Zij komt erachter dat Benjamin stiekem getrouwd is met Charlotte van Hardenberg (gespeeld door Bidaut). Ten slotte, het is intussen 1811, maakt Benjamin zich op voor een duel met Rocca (gespeeld door Beigel), de recentste minnaar van Charlotte. Germaine slaagt erin de heren van hun plan af te brengen. Het wordt nu erg duidelijk dat Germaine en Benjamin niet zonder elkaar kunnen leven. Het scenario van Jean-Francois Goyet legt de nadruk op de moderne politieke, sociale en amoureuze opvattingen van de twee protagonisten. De tijdgeest is knap weergegeven, dankzij regisseur Doillon en het camerawerk van William Lubtchansky. Uit deze tv-serie is een bioscoopfilm gedistilleerd: DU FOND DU COEUR: GERMAINE ET BENJAMIN.

Joséphine, ange gardien: Pour l'amour d'un ange

-1 |

. Denis Malleval. Met o.a. Martine Gautier, François-Régis Marchasson en Mimie Mathy.

Twaalfdelige Franse serie (met afleveringen van 26m) over de gepassioneerde liefde tussen de libertijnse schrijfster Germaine (Madame) de Sta[KA3]el en de politicus-schrijver Benjamin Constant, gestalte gegeven door resp. Brochet en de in 1994 gestorven R[KA1]egent. In september 1794 vergezelt de schrijfster Belle de Charri[KA2]ere (zie ook de Nederlandse film BELLE), gespeeld door Berg[KA1]e, Benjamin Constant naar Madame de Sta[KA3]el, die een grote aantrekkingskracht op hem uitoefent. Madame de Sta[KA3]el treurt om een van haar geliefden, die zijn bezoek heeft uitgesteld, en zij verwijt Constant dat hij haar aanbidders afschrikt. Voor Constant is dit een teken dat zij om hem geeft... Een jaar later is Germaine teruggekeerd bij haar echtgenoot (Zischler), maar die is daar allerminst blij mee. Zijn secretaris (gespeeld door de Vlaamse acteur Leysen) onderhandelt met haar om haar tot vertrekken te bewegen. Zij geeft toe maar vraagt Benjamin een oogje in het zeil te houden. Hij is vereerd, maar ook wat weemoedig door het naderende afscheid. De winter van 1796 kondigt zich beroerd aan voor Germaine. Zij hoort niets meer van haar vrienden, ze heeft geen nieuws van Benjamin, en het politieke klimaat is niet al te gunstig. Gelukkig duikt Benjamin onaangekondigd op en... negen maanden later bevalt zij van een dochter, Albertine. Voor de buitenwereld wil zij verborgen houden dat niet haar man maar Benjamin de vader is, en Benjamin houdt zich gedeisd. In 1798 heeft Germaine zich aan het schrijven gezet van een lijvig boek over de revolutie en de republiek. Ze hoopt het boek spoedig te kunnen uitgeven. Benjamin probeert haar te af te remmen, want hij vreest een furieuze reactie van Bonaparte. Een jaar later gaat het dan weer uitstekend met de `carri[KA2]eres` van Germaine en Benjamin. Benjamin, verscheurd tussen drie vrouwen, kiest uiteindelijk voor de Britse Anna Lindsay (gespeeld door Barber). Wanneer Germaine hem daarover aan de tand voelt, voelt Benjamin zich betrapt en in een hoek gedreven. Enkele jaren later, aan het begin van de 19e eeuw, brokkelt de sociale status van Germaine en Benjamin af. Wanneer Madame de Naussau (gespeeld door Silver), een tante van Benjamin, hem naar zijn mening over het jonge meisje Fabri vraagt, is dat een verkapt voorstel tot een huwelijk. Ondertussen sterft de vader van Germaine, en zij reist naar Itali[KA3]e om van de emoties te bekomen. Terug uit Itali[KA3]e zet Germaine in 1805 met vrienden gespreksavonden op. Over uiteenlopende zaken wordt van gedachten gewisseld. Een discussie over echtscheiding leidt tot een hooglopende ruzie tussen haar en Benjamin. Het wordt echter bijgelegd, en Germaine leest Benjamin voor uit [KL]Corinne[KLE], het boek waaraan zij op dat moment werkt. Een jaar later heeft Germaine, inmiddels persona non grata in Parijs, zich teruggetrokken op een kasteel in Rouen. Benjamin moet haar in het geheim naar Parijs vergezellen. Zij komt erachter dat Benjamin stiekem getrouwd is met Charlotte van Hardenberg (gespeeld door Bidaut). Ten slotte, het is intussen 1811, maakt Benjamin zich op voor een duel met Rocca (gespeeld door Beigel), de recentste minnaar van Charlotte. Germaine slaagt erin de heren van hun plan af te brengen. Het wordt nu erg duidelijk dat Germaine en Benjamin niet zonder elkaar kunnen leven. Het scenario van Jean-Francois Goyet legt de nadruk op de moderne politieke, sociale en amoureuze opvattingen van de twee protagonisten. De tijdgeest is knap weergegeven, dankzij regisseur Doillon en het camerawerk van William Lubtchansky. Uit deze tv-serie is een bioscoopfilm gedistilleerd: DU FOND DU COEUR: GERMAINE ET BENJAMIN.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François-Régis Marchasson op televisie komt.

Reageer