Romolo Valli

1925 -1980 Acteur

Romolo Valli (1925-1980) is acteur.
Er zijn 23 films gevonden.

Clair de femme

1980 | Drama

Duitsland/Frankrijk/Italië 1980. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Yves Montand, Romolo Valli, Heinz Bennent, Lila Kedrova en Roberto Benigni.

Een man wiens vrouw op het ziekbed zelfmoord heeft gepleegd komt toevallig in contact met een vrouw met een verongelukt kind en een spraakgestoorde echtgenoot. Tijdens een nachtelijke zwerftocht geven ze elkaar de moed om verder te gaan zonder dat er een diepere relatie ontstaat. Het thema en sterk spel van de hoofdrollen helpen de film heen over een nadrukkelijke en literaire symboliek van ontmoetingen en situaties onderweg. Een ongewone film voor de regisseur, naar de roman van Romain Gary.

Un Borghese piccolo piccolo

1977 | Drama

Italië 1977. Drama van Mario Monicelli. Met o.a. Alberto Sordi, Shelley Winters, Romolo Valli, Vincenzo Crocitti en Renzo Carboni.

Een regeringsambtenaar die op het punt staat met pensioen te gaan, hoopt dat zijn weinig intelligente en luie zoon op zijn plaats zal kunnen komen en bereidt met omkoperij en vriendjespolitiek diens examen voor. Vlak daarvoor wordt de jongen echter getroffen door een verdwaalde kogel tijdens een terroristische actie. Als de vader de schuldige meent te herkennen gijzelt hij hem en begint een wraakactie. Deze beklemmende film start als een satire maar wordt - door Sordi's ontwikkeling van schlemiel tot wrekend monster, die levenslange frustaties uitleeft - steeds gruwelijker en heeft alleen oppervlakkig te maken met de kwalijke trend van Vigilante-films. Opmerkelijk stil spel van Winters als de door een beroerte verlamde en stomme moeder.

Holocaust 2000

1977 | Horror, Thriller

Italië/Verenigd Koninkrijk 1977. Horror van Alberto De Martino. Met o.a. Kirk Douglas, Simon Ward, Agostina Belli, Anthony Quayle en Virginia McKenna.

Een kern-geleerde ontdekt dat zijn zoon de nieuwe antichrist is, die via een reeks kernexplosies de mensheid wil vernietigen in het jaar 2000. Deze [KL]exploitation[KLE]-variant op THE OMEN heeft trucages en effecten boven het (Italiaanse) gemiddelde, maar de uiteenlopende accenten van de internationale rolbezetting maken de personages weinig geloofwaardig. De discussies over ecologie en toepassing van kernenergie zijn oppervlakkige franje en de spectaculaire scènes worden teniet gedaan door een 'symbolisch' open einde. Ook bekend als THE CHOSEN en RAIN OF FIRE.

Bobby Deerfield

1977 | Drama

Verenigde Staten 1977. Drama van Sydney Pollack. Met o.a. Al Pacino, Marthe Keller, Walter McGinn, Romolo Valli en Stephen Meldegg.

Langdradige lovestory met Al Pacino als coureur en titelheld, en Marthe Keller in de rol van beoogd partner annex Doodzieke Mooie Vrouw. Ondanks alles is het vrolijk luisteren naar de typische jaren zeventig-dialogen en het zware, destijds als charmant ervaren accent van de Zwitserse Keller.

Gruppo di famiglia in un interno

1974 | Drama

Italië/Frankrijk 1974. Drama van Luchino Visconti. Met o.a. Burt Lancaster, Silvana Mangano, Claudia Marsani, Helmut Berger en Stefano Patrizi.

Gedateerd Kammerspiel van adellijke Marxist Visconti over de botsing tussen twee generaties en mentaliteiten. Een door WO II getekende Amerikaanse professor, die voor de wetenschap en kunst heeft geleefd, laat zich overreden om de bovenetage van zijn reusachtige appartement in Rome aan een hautaine markiezin en haar ernstig disfunctionele gezin te verhuren. De invasie van in oud geld zwemmende libertijnen zonder levensrichting ontwricht zijn kluizenaarsleven. Ondanks potsierlijke dialogen, archaïsche strijkplankscore en symboolzwanger einde een merkwaardig fascinerend kijkspel. Lancasters opulente palazzoappartement is in 'Scope als een weids landschap gefilmd en Claudia Marsani maakt als onstuitbare aristocratendochter indruk.

Dragées au poivre

1973 | Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Jacques Baratier. Met o.a. Guy Bedos, Sophie Daumier, Jean Babilée, Jean-Paul Belmondo en Francis Blanche.

Jonge filmgekken proberen d.m.v. een verborgen camera uitwassen van het Parijse leven te betrappen voor een cinéma vérité-documentaire. Deze episodische komedie persifleert moderne/modieuze filmgenres, maar mengt daar al te veel opgeklopte flauwiteiten doorheen, vooral in de vermoeiende uitbundige activiteiten van de filmploeg zelf. Wel een aantrekkelijke sterbezetting met uitschieters van Signoret-Belmondo in een zgn. prostituée-legionair-smartlap en van Vitti-Vadim in een MARIENBAD-parodie.

Diary Of Forbidden Dreams

1973 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Roman Polanski. Met o.a. Sydne Rome, Roman Polanski, Hugh Griffith, Marcello Mastroianni en Romolo Valli.

De jonge Amerikaanse Nancy is aan de Middelandse Zee op de vlucht geslagen nadat ze bijna aangerand is en klopt aan bij de villa van de rijke Monsieur Noblart. Vanaf het moment dat Nancy haar intrek neemt in één van de kamers raakt ze in de ban van de excentrieke bewoners die het voorzien hebben op het vermogen van de heer des huizes

Paulina 1880

1972 | Historische film, Romantiek

Italië/Frankrijk 1972. Historische film van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Olga Karlatos, Maximilian Schell, Sami Frey, Michel Bouquet en Romolo Valli.

Een mooie Milanese burgervrouw wordt al vanaf de puberteit verdeeld tussen haar vurig godsbesef en wereldser passies en verbergt dat achter een hoogmoedig optreden. Tijdens haar debutantenbal wordt ze verliefd op een getrouwde graaf. De roman van Jean-Pierre Jouve werd een esthetisch prentenboek zonder emoties waardoor de romantische dramatiek inhoudsloos blijft en belachelijk wordt. Karlatos is als de film: mooi en zonder bezieling.

E più, storia d'amore e di coltello

1972 | Drama, Misdaad, Komedie

Italië 1972. Drama van Sergio Corbucci. Met o.a. Adriano Celentano, Claudia Mori, Romolo Valli, Maurizio Arena en Gianni Macchia.

Een jonge gangster wil zich na zijn gevangenisstraf wreken op degenen in zijn wijk die hem erin hebben geluisd. Onterechte verdenkingen en tegenslagen doen hem uiteindelijk van wraak afzien, maar hebben inmiddels in zijn omgeving zo veel kwaad bloed gezet dat hij onmiddellijk na zijn huwelijksvoltrekking wordt neergeschoten. In de pittoreske en rumoerige misdaadfilm, die zich afspeelt binnen de onaangetast gebleven Romeinse wijk Borgo in een aankleding van rond 1900, wordt komische bravoure afgewisseld met harde actie. Het is géén tweede BORSALINO, wat duidelijk wel de opzet was.

Che?

1972 | Komedie, Erotiek

Duitsland/Italië 1972. Komedie van Roman Polanski. Met o.a. Sydne Rome, Marcello Mastroianni, Hugh Griffith, Romolo Valli en Roman Polanski.

Een Amerikaanse liftster ontsnapt in Italie aan een aanranding en zoekt haar toevlucht in een villa waar ze als een van de (bizarre) gasten wordt gezien. Na bedreigd en belaagd te zijn, en haar oude gastheer bij de aanblik van haar charmes van genot te hebben laten sterven, ontkomt ze aan haar huisgenoten die haar achtervolgen, door weer te gaan liften. Deze variant op ALICE IN WONDERLAND mist door de zonnige Italiaanse situering en goedmoedig acteren, de verontrustende accenten van Polanski's andere werk, waardoor de film zonder verbindende sfeer chaotisch wordt met meer of minder leuke, losse scènes. Het scenario is van Polanski en Gerard Brach. Het camerawerk is van Marcello Gatti en Giuseppe Ruzzolini.

Morte a Venezia

1971 | Drama

Italië/Frankrijk 1971. Drama van Luchino Visconti. Met o.a. Dirk Bogarde, Björn Andrésen, Silvana Mangano, Romolo Valli en Mark Burns.

Gebaseerd op de novelle 'Tod in Venedig' (1912) van Thomas Mann. Bogarde speelt de Duitse componist Aschenbach (gebaseerd op Gustav Mahler) die tijdens een bezoek aan Venetië in een jonge Poolse toerist de kracht van zinnelijke schoonheid ontdekt die hij in zijn werk tevergeefs heeft nagestreefd. Bogarde was bijzonder tevreden: 'For me Death in Venice is the peak - the end - of my career. I can never hope to give a better performance or be in a better film.' Schitterend camerawerk van Pasquale de Santis, de meeslepende muziek van Mahler (onder andere het Adagietto uit de Vijfde Symfonie) en perfecte sfeertekening maken film en boek eindelijk eens gelijkwaardig.

Giù la testa

1971 | Western, Avonturenfilm

Italië 1971. Western van Sergio Leone. Met o.a. Rod Steiger, James Coburn, Romolo Valli, Maria Monti en Rik Battaglia.

Bandiet Juan Miranda (Steiger) haalt in Mexico ttv de revolutie de Ierse explosievenexpert (Coburn) over hem te helpen om een bank op te blazen. Als de bank geen goud maar politieke gevangenen blijkt te bevatten, wordt Miranda zijns ondanks de held van de revolutie. Een echte Sergio Leone spaghettiwestern, vol humor en spektakel. Zoals gebruikelijk voor de westerns van Leone gaat ook deze weer vergezeld van een uitstekende score van Ennio Morricone. Bekend onder maar vier liefst vier verschillende titels.

Il giardino dei Finzi-Contini

1970 | Drama, Oorlogsfilm

Italië/Duitsland 1970. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Lino Capolicchio, Dominique Sanda, Fabio Testi, Romolo Valli en Helmut Berger.

Na een mindere periode oogstte neorealist De Sica (Ladri di biciclette) een paar jaar voor zijn dood weer groot succes met deze kritische liefdesgeschiedenis, die onder meer de Gouden Beer, een Oscar en een Bafta won. De tuin uit de titel staat in het Ferrara van de late jaren dertig en behoort toe aan de rijke joodse familie Finzi-Contini, waarvan de volwassen kinderen de dagen doorbrengen met feestjes en tenniswedstrijden, zich onbewust van de ernst van het gevaar dat buiten dreigt. In deze setting is de romance van geheimzinnige dochter Micòl en haar minder fortuinlijke jeugdvriend Giorgio gedoemd te mislukken.

Barbarella

1968 | Sciencefiction, Fantasy

Frankrijk/Italië 1968. Sciencefiction van Roger Vadim. Met o.a. Jane Fonda, John Phillip Law, David Hemmings, Marcel Marceau en Milo O'Shea.

In de 41ste eeuw dreigt de jonge geleerde Duran Duran (inderdaad, de bekende Britse popgroep haalde hier haar naam vandaan) de wereld te vernietigen. De sexy Barbarella (Fonda) moet dit verhinderen en krijgt hulp van een blinde engel. Volkomen zotte verfilming van Jean-Claude Forests futuristische strip, die mede dankzij Fonda's sensuele en hoogst komische vertolking terecht een cultstatus kreeg. In maart 2004 ging in Wenen een op de film gebaseerde musical in première met Nina Proll in de hoofdrol.

Il Marito mio e l'ammazzo quando mi pare

1967 | Komedie, Misdaad

Italië 1967. Komedie van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Catherine Spaak, Hywell Bennett, Hugh Griffith, Paolo Stoppa en Vittorio Caprioli.

Een beroemd violist is gelukkig getrouwd met een dertig jaar jongere vrouw, maar hij maakt zich zorgen over haar toekomst na zijn dood. In overleg met haar selecteert hij een jonge huwelijkskandidaat, die echter geen geduld heeft om te wachten tot zijn voorganger een natuurlijke dood is gestorven. De vrouw laat zich inpakken door zijn vuur en wordt medeplichtig aan een reeks steeds mislukkende moordaanslagen. Een onderhoudende komedie wordt gedragen door de ironie en warmte van Griffith als de oude echtgenoot. Bennett daarentegen is zo'n oen dat Spaak overmatige moeite moet doen om aannemelijk te maken dat ze hem verkiest. Uit de luxueuze decors en verkleedpartijen is duidelijk op te maken dat het oorspronkelijk een theaterstuk was.

La Mandragola

1965 | Historische film, Romantiek

Italië/Frankrijk 1965. Historische film van Alberto Lattuada. Met o.a. Rosanna Schiaffino, Philippe Leroy, Jean-Claude Brialy, Romolo Valli en Totò.

Een student wil in Florence een beeldschone notarisvrouw veroveren, die haar man nog geen erfgenaam heeft geschonken. Hij geeft zich uit voor arts en zegt over een steriliteit genezende drank te beschikken, die echter bij de eerste paring na toediening dodelijk kan zijn voor de man. Ondanks verzet van de vrouw zelf laat de echtgenoot zich door kerk en familie overreden en haalt met geweld een zwerver van de straat en in de slaapkamer van zijn eega. De zwerver is de vermomde student zélf. De beroemde en ooit geruchtmakende komedie van Macchiavelli kreeg een stijlvol aangeklede en met verve geacteerde verfilming, waarin Lattuada aan de oorspronkelijke satire op de dubbele moraal nog een pleidooi toevoegt voor de heilzame werking van een gezonde erotiek.

I Complessi

1965 | Komedie

Italië 1965. Komedie van Dino Risi, Franco Rossi en Luigi Filippo d' Amico. Met o.a. Nino Manfredi, Ugo Tognazzi, Alberto Sordi, Franco Fabrizi en Gaia Germani.

Een episodenfilm: I Een verlegen werknemer wil op het personeelsfeestje zijn liefde aan een collega verklaren, maar wordt gestrikt door een hitsige oude vrijster. II Een vooraanstaande intellectueel wil een seks-film doen verdwijnen, waarin zijn echtgenote ooit speelde. III Ondanks de handicap van een paardengebit brengt een man het tot tv-presentator. Deze Commedia all'Italiana in kort bestek is wisselend van niveau, hoewel Risi's sketch een juweeltje van observatie is. Tognazzi en Sordi tillen zwakkere bijdragen boven matte regie uit.

Der Besuch

1964 | Drama, Misdaad

Italië/Frankrijk/Duitsland 1964. Drama van Bernhard Wicki. Met o.a. Ingrid Bergman, Anthony Quinn, Irina Demick, Paolo Stoppa en Hans-Christian Blech.

Een intrigerende, maar onevenwichtige filmparabel over hebzucht en verdorvenheid. De rijke Bergman keert terug naar haar Europese woonplaats en biedt de bewoners daar een enorm bedrag aan om op een wettelijk toegestane wijze haar eerste verleider (Quinn) te vermoorden. De acteurs hadden klaarblijkelijk moeite met het melodramatische script. De resultaten zijn interessant, maar niet steeds even geslaagd.

Il Gattopardo

1963 | Drama, Historische film

Italië/Frankrijk 1963. Drama van Luchino Visconti. Met o.a. Burt Lancaster, Alain Delon, Claudia Cardinale, Rina Morelli en Paolo Stoppa.

De patriarch (Lancaster) van een oude, adellijke familie op Sicilië ziet weemoedig toe hoe zijn neef (Delon) zich in 1860 aansluit bij de strijders van Garibaldi, en later ook nog trouwt met de dochter (Cardinale) van de burgemeester, al komt dat laatste goed uit, omdat ze weliswaar niet van adel is, maar wel schatrijk. Volgens regisseur Visconti is Il Gattopardo 'doortrokken van het gevoel van een naderende dood. De dood van een klasse, van een individu, van een wereld, van een mentaliteit, van bepaalde privileges.' Hij verwerkte het thema tot een klassieker en won er onder andere een Gouden Palm mee.

Un Giorno da leoni

1961 | Drama, Oorlogsfilm

Italië 1961. Drama van Nanni Loy. Met o.a. Renato Salvatori, Tomas Milian, Nino Castelnuovo, Romolo Valli en Anna-Maria Ferrero.

Groepje jonge Romeinen voegt zich in 1943 bij de partizanen en krijgt opdracht om een viaduct op te blazen. Het lukt, hoewel de nazi's de geallieerden verantwoordelijk stellen en de burgerbevolking de verzetsgroep van passiviteit beschuldigt. Boeiende historische reconstructie met gebruik van documentair archiefmateriaal maakt van de personages geen bovenmenselijke helden, maar tekent ze in hun beperkingen en zwaktes en toch in staat tot heroïsche prestaties. Rake karakteriseringen in het scenario krijgen navenante vertolking.

La ragazza con la valigia

1961 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Valerio Zurlini. Met o.a. Claudia Cardinale, Jacques Perrin, Renato Baldini, Corrado Pani en Gian Maria Volonté.

Een maar matig succesvolle nachtclubdanseres laat zich door tegenslagen in haar werk en de liefde niet uit het veld slaan. Om de financiële nood te lenigen begint ze een verhouding met de puberbroer van haar zoveelste ex-minnaar. Ze laat zich zijn verliefdheid aanleunen en begint die zelfs te beantwoorden. Er komt een einde aan de relatie als een priester stelt dat ze een nadelige invloed op de jongen heeft; ze gaat vervolgens weer haar eigen weg. De attente regie en sobere vormgeving laten smartlappigheid in dit simpele verhaal niet toe en geven deze ongelijksoortige romance échte aandoenlijkheid, waarbinnen Cardinale al aan het begin van haar carrière mag demonstreren dat ze niet alleen maar mooi is. Het scenario is van regisseur Zurlini. Het camerawerk is van Tino Santoni.

La viaccia

1960 | Drama

Italië 1960. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Claudia Cardinale, Pietro Germi, Paul Frankeur en Romolo Valli.

Een naïeve boerenzoon wordt door zijn ouders naar Florence gestuurd om bij een oom te gaan werken in de hoop dat hij diens erfgenaam zal worden. De fatale verliefdheid voor een prostituée doorkruist niet alleen die plannen, maar wordt hem in elk opzicht noodlottig. Dit melodramatisch verhaal kreeg een sfeervolle esthetische vormgeving met buitenopnamen vol regen en bordeelinterieurs die aan prenten van Toulouse Lautrec herinneren. Cardinale past perfect in het tijdsbeeld van 1885. Scenario van Pasquale Festa Campanile, Vasco Pratolini, Massimo Franciosa naar de roman van Mario Pratesi L'eredita.

La grande guerra

1959 | Komedie, Drama, Oorlogsfilm

Italië 1959. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Bernard Blier, Vittorio Gassman, Alberto Sordi, Folco Lulli en Romolo Valli.

Enige niet zo heldhaftige soldaten proberen met alle mogelijke middelen tijdens WO I (1914-18) aan de dienst te ontkomen, maar worden toch naar het front gestuurd. Ze overleven, maar worden in Duitse uniformen die ze tegen de kou hebben aangetrokken door de vijand gevangen genomen en voor spionnen aangezien. Opmerkelijke tragikomedie vestigde door afwisseling van burleske en dramatische momenten nieuwe traditie. Portret van mentaliteitsverschillen binnen verschillende streken van Italië met reeks dialecten op geluidsband komt internationaal niet over, maar afgezien daarvan zijn film en acteursprestaties indringend genoeg. Bekroond met de Gouden Lleeuw op het festival van Venetië. Het scenario is van Agenore Incrocci, Furio Scarpelli, Luciano Vincenzoni en regisseur Monicelli. Het camerawerk is van Leonida Barboni, Roberto Gerardi, Giuseppe Rotunno en Giuseppe Serrandi.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Romolo Valli op televisie komt.

Reageer