Stephan Guérin-Tillie

Acteur

Stephan Guérin-Tillie is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Richelieu, la pourpre et le sang

2014 | Historische film, Drama

Frankrijk 2014. Historische film van Henri Helman. Met o.a. Jacques Perrin, Pierre Boulanger, Hélène Seuzaret, Stephan Guérin-Tillie en Cecile Bois.

In het Franse koninkrijk van 1640 ziet de oude, met zijn gestel kwakkelende kardinaal de Richelieu, machtig man onder Lodewijk XIII, zich geconfronteerd met intriges van zijn gedoodverfde opvolger, de markies de Cinq-Mars. Een moordcomplot, verzorgde dialogen, fraaie locatieopnamen (onder andere in de immer fotogenieke Roquetailladeburcht in de Gironde) en de welbekende Franse kostuumperfectie. Toch voorkomen ook die merites niet dat deze telefilm aanvoelt als solide eikenhout. Wie de sluwe roman-Richelieu uit Dumas' De drie musketiers verwacht, zal zeker op zijn neus kijken.

Le fils de l'épicier

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Eric Guirado. Met o.a. Nicolas Cazalé, Clotilde Hesme, Jeanne Goupil, Daniel Duval en Stephan Guérin-Tillie.

Na een afwezigheid van tien jaar keert Parijzenaar Antoine Sforza (Cazalé) weer terug naar zijn geboortedorp in de Provence. Zijn vader heeft een hartinfarct gehad en Antoine moet een tijdje zijn plaats innemen als winkelier/chauffeur van een krakkemikkige SRV-wagen die in het saaie maar zeer pittoreske dorpje de boodschappen thuisbezorgt bij de grotendeels bejaarde inwoners. Gaandeweg went hij aan het lokale levenstempo, bovendien komt zijn Parijse overbuurvrouw Claire (Hesme) op bezoek. Ondanks een voorspelbaar verhaal is Le fils de l'épicier innemend in zijn eenvoud. En Guirado's liefdesverklaring aan het Franse platteland is besmettelijk.

HS

2001 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/België 2001. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Dieudonné, Lambert Wilson, François Berléand, Lorànt Deutsch en Jackie Berroyer.

Iedere maandagmorgen vertrekt Marchand (Dieudonn[KA1]e) die eind vijftig is, met zijn monsterkoffer met schoenen en iedere vrijdagavond komt hij dodelijk vermoeid weer thuis. Marchand is inmiddels vijf jaar getrouwd met H[KA1]el[KA2]ene (Gerini) en hij houdt heel veel van haar. Helaas ontdekt H[KA1]el[KA2]ene Marchands ware bezigheden: hij oefent het vak van huurmoordenaar uit, die zijn slachtoffers emotieloos afmaakt. Het leidt tot een heftige discussie, die ermee eindigt dat H[KA1]el[KA2]ene in een coma belandt. Marchand krijgt wroeging en wil zijn slachtoffers voortaan redden, maar daarmee gaan zijn opdrachtgevers niet akkoord. Met zijn volgende doelwit (Mouchat), een boekhoudster, maakt hij zich uit de voeten, want hij hoopt dat door zijn loutering H[KA1]el[KA2]ene uit haar coma zal ontwaken. Doch nu wordt hij achternagezeten door de psychopatische Francis (Wilson), veteraan in het vak Louis (Berl[KA1]eand) en de ambitieuze M`sieur (Deutsch). Marchand moet al zijn vaardigheden inzetten om het te overleven. Bedoeld als een zwarte komedie, maar niet altijd geslaagd, doch gered door het levendige spel van de hoofdrollen. Het scenario is van regisseur Lilienfeld naar de romans M'sieur en Les lumières du frigo van Alain Gagno. Het camerawerk is van Philippe Guilbert. HS betekent hors service - buiten gebruik.

Juste une question d'amour...

2000 | Romantiek, Drama

België/Frankrijk 2000. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Cyrille Thouvenin, Stephan Guérin-Tillie, Eva Darlan, Danièle Denie en Idwig Stephane.

Student vindt het moeilijk om aan zijn ouders te vertellen dat hij niet verliefd is op zijn verloofde Carole, maar op de jonge onderzoeker Cedric.

Le comte de Monte-Cristo

1998 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1998. Avonturenfilm van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Ornella Muti, Jean Rochefort, Pierre Arditi en Sergio Rubini.

Groots opgezette verfilming in vier delen naar het heldenepos van Alexandre Dumas dat in 1845 verschenen is. De Franse tv- kijker heeft er kennelijk na een aantal bioscoopverfilmingen nog niet genoeg van en wil telkens weer de helden uit de 19e eeuwse (Franse) literatuur zien herleven. De drang naar macho-helden, avontuurlijke ondernemingen en nobele gevoelens, die de gerechtigheid laten zegevieren tegen valsheid en gekonkel, lijkt onverzadigbaar. G[KA1]erard Depardieu wilde al twee decennia lang gestalte geven aan zijn Graaf van Monte-Cristo, alias Edmond Dant[KA2]es, Abb[KA1]e Busoni, Lord Wilmore en Vader Dant[KA2]es. Er kwam een gigantisch budget (miljoenen Euro`s), er werd een prestigieuze rolverdeling ingehuurd, men zorgde voor oogverblindende locaties (24 in totaal, waaronder de Franse volksvertegenwoordiging, het Gr[KA1]evin-museum, de kastelen van Nandy en Saussay, de opera van San Carlo in Napels en het eiland Malta, waar de vroeg-19e eeuwse haven van Marseille werd nagebouwd. Men liet vijfduizend kostuums maken en plaatste de miniserie van bijna zeven uur in 26 landen om de kosten weer terug te halen. De bezielende kracht van G[KA1]erard Depardieu moest de film dragen en tegelijkertijd leert de kijker de Depardieu-clan verder kennen: dochter Julie als Valentine de Villefort en zoon Guillaume als de jonge Edmond Dant[KA2]es. In het begin zien we Dant[KA2]es als de jonge kapitein ter zee, die ten onrechte wordt ingesloten in een fort op een eilandje, Ch[KA4]ateau d`If. Na twintig jaar in de kerker hebben zitten verkommeren, kan hij op miraculeuze wijze ontsnappen. Hij vindt een grote schat, vermomt zich als Monte-Cristo en gaat systematisch zijn vijanden opsporen, ontmaskeren en vernietigen. In Parijs rekent hij af met Baron Danglars (Aumont), Fernand De Morcef (Rochefort) en officier van justitie Villefort (Arditi). Ook op het amoureuze vlak laat Monte-Cristo zich niet onbetuigd. Italiaanse actrice Muti speelt zijn onfortuinlijke verloofde Mercedes, die hij later terugvindt. Franse coryfee[KA3]en maken hun opwachting: de zanger Moustaki als abb[KA1]e Faria in de kerker, 76-jarige Presle als Madame de Saint Meran en good-old- Brialy als vader Morrel. Het scenario is van Didier Decoin, een Prix-Goncourt-winnaar en voormalig hoofd drama van staatszender France 2. De handeling komt traag op gang met een aanvankelijk te gespannen Depardieu. Het zijn de schoften, Arditi en Rochefort, die vaak de show stelen. Halverwege krijgt men het beste gedeelte: het is ritmisch, hartstochtelijk, magisch met een Monte-Cristo die aarzelt tussen haat voor zijn vijanden, medelijden voor de onschuldigen en zijn liefde voor Mercedes. In het slot zien we bij de wedergeboorte van Dant[KA2]es de triomf van de liefde, zijn vergevingsgezindheid en zijn menselijkheid. Hoewel deze vierdelige film lang genoeg is om bijfiguren te ontwikkelen, komen ze te weinig uit de verf. De alom aanwezige en dominerende Depardieu moet het qua vertolking wel degelijk afleggen tegen zijn Monte-Cristo voorgangers Louis Jourdan (1961), Jean Marais (1954) en zelfs Robert Donat (1934) en... Richard Chamberlain uit de tv-film anno 1975. Of de Franse kijker het hiermede eens zal zijn, valt ten zeerste te betwijfelen, want toen de serie werd uitgezonden in het najaar van 1998 was het 's avonds stil in de straten en onmogelijk om mensen bijeen te krijgen voor bijeenkomsten en vergaderingen.

La mère de nos enfants

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Stéphane Freiss, Sophie Broustal, Antoine Duléry, Deborah Epstein en Pascale Roberts.

St[KA1]ephane (Freiss) en Romain (Dulery) zijn twee alleenstaande vaders die onder hetzelfde dak wonen. Ze hebben allebei kinderen van dezelfde vrouw, L[KA1]ea (Broustal), die hen beiden in de steek liet kort na de geboorte van de kinderen. Nooit hoorden ze nog iets van haar en ze leven beiden met de herinnering aan hun liefde. De verrassing is dan ook groot wanneer Léa, na zeven jaar afwezigheid, eensklaps weer voor de deur staat. Een dramatische komedie met een onderwerp dat iets te geforceerd is om aanvaardbaar te blijven. De acteurs doen zeker hun best, maar ze slagen er niet in om de sprankelende frisheid die dit soort films moet hebben op het scherm tot leven te doen komen. Alain Layrac en Serge Meynard schreven het onevenwichtige scenario, dat door Jacques Guérin in beelden werd omgezet.

L'orange de Noël

1996 | Drama, Historische film

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Sophie Aubry, Jean-Yves Berteloot, Lys Caro, Paul Le Person en Françoise Giret.

In september 1913 wordt de jonge onderwijzeres C[KA1]ecile (Aubry) aangesteld in een dorpje in de Beneden-Corr[KA2]eze. Hier stuit ze echter op het onbegrip en vijandschap van de dorpelingen, die weigeren het nut in te zien van de schoolplicht. Alle handen, hoe klein ook, zijn nodig op het land. C[KA1]ecile gaat van boerderij tot boerderij om kinderen te ronselen voor haar schooltje. Een van haar leerlingen is Malvina (Caro) die door iedereen, zelfs haar familie, als achterlijk beschouwd wordt. Enkel Cécile begrijpt dat het meisje erg intelligent is. Een sfeervol beeld van de moeilijkheden die men had in de pioniersjaren van de schoolplicht om geïsoleerde bevolkingsgroepen ertoe aan te zetten hun kinderen te laten studeren. Dit universele thema wordt indringend uitgewerkt en uitstekend gespeeld door Aubry. Het scenario van Béatrice Rubinstein en Lorenzi is gebaseerd op een roman van Michel Peyramaure. Fotografie van Jacques Guérin. Nicam Stereo.

Une femme dans la nuit

1995 | Drama, Thriller

Frankrijk/Canada 1995. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Natascha Lindinger, Frédéric Pierrot, Jean-Michel Tinivelli, Beata Nilska en Frédéric Pellegeay.

Laetitia (Lindinger) is een jonge vrouw die `s avonds op de parkeerplaats van de metro in een Parijse voorstad wordt overvallen door een aanrander, die haar verkracht. Bij de aangifte blijkt dat er een serie-verkrachter aan het werk is. Hij valt op een bepaald soort vrouwen (Laetitia was zijn type) en zoekt zijn slachtoffers onder de passagiers van dezelfde lijn van de ondergrondse. Hoewel Laetitia geschokt is en door een hel gaat, besluit ze zich te weren. Als de inspecteur die het onderzoek leidt tegen de engerd, haar voorstelt om als lokaas te dienen, kijkt ze er behoorlijk van op, maar ze accepteert het toch. Redelijk simpele tv-film die grotendeels in de gangen van een metrostation speelt, en met enkele spannende momenten als Laetitia het contact met haar beschermers/begeleiders op een cruciaal moment verliest. Praatgroepen voor slachtofferhulp kunnen zich van deze film bedienen om getroffenen uit hun isolement te helpen verlossen. Behoorlijk spel. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens, Nicolas Cuche en regisseur Woreth en is gebaseerd op authentieke getuigenissen van vrouwen die dit droeve lot troffen. Het camerawerk is van Manuel Teran, Thierry Pouget, Ali Lakrouf en Marc Tévanian. Formaat 16/9.

Les nuiteux

1994 | Misdaad

Bulgarije/Frankrijk/Duitsland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. François Marthouret, Roland Blanche, Carole Richert, Bernard Ballet en Alain Ganas.

Inspecteur Blanche heeft de leiding over een onrustig district, ergens buiten het centrum. Jeugdbendes maken hier het leven onveilig, maar voor de administratieve diensten is het de buurt waar ze minder geschikte elementen heen kunnen promoveren, en Blanche zit dan ook opgescheept met een waardeloos zootje agenten. Wanneer na een ondervraging een jonge misdadiger dood in zijn cel wordt aangetroffen, gaan commissaris Marthouret en plaatsvervanger Richert erheen om uit te zoeken wat er is gebeurd. Deprimerend beeld van het werk van nachtpatrouilles die in een wetteloze buurt de misdaad trachten in te tomen en daarbij hardhandig durven op te treden. Veel nieuws heeft de film niet te zeggen, maar hij werd met zorg gemaakt. Bernard Stora en Claudine Vergnes baseerden hun scenario op een verhaal van Mathieu Fabiani. Jean-Pierre Aliphat stond achter de camera.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Stephan Guérin-Tillie op televisie komt.

Reageer