Humbert Balsan

1954 -2005 Acteur, Producer

Humbert Balsan (1954-2005) is acteur en producer.
Er zijn 30 films gevonden.

Y aura-t-il de la neige à Noël?

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Sandrine Veysset. Met o.a. Dominique Reymond, Daniel Duval, Jessica Martinez, Alexandre Roger en Xavier Colonna.

Hoewel er schrijnende zaken in plaatsvinden, is deze film meer een sfeertekening van een streek in Zuid-Frankrijk en een boerengezin dan een scherp omlijnd drama met kop en staart. Dominique Reymond speelt met veel warmte een gescheiden moeder die met de moed der wanhoop probeert om haar kinderen een gelukkig leven te verschaffen. 'Misschien sneeuwt het wel met Kerst,' legt zij haar kinderen voor in een van haar geslaagde pogingen om ondanks alles dromen te koesteren. Kreeg de Franse Oscar voor beste film.

Travaux, on sait quand ça commence...

2005 | Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2005. Komedie van Brigitte Roüan. Met o.a. Carole Bouquet, Jean-Pierre Castaldi, Didier Flamand, Hugh Grant en Françoise Brion.

De Franse komedie Verbouwen, je weet wanneer het begint... (maar niet wanneer het eindigt) is een uitbundige, maatschappijkritische ensemblefilm over de bevlogen en alom geliefde Chantal (Bouquet), een advocate die opkomt voor immigranten. De ongedwongen jolijt begint als Chantal een groep illegalen inhuurt om haar appartement te verbouwen, zonder dat zij en haar twee tienerkinderen vertrekken. De verbouwing verloopt desastreus, mede omdat Chantal niet durft op te treden tegen haar protégés. Travaux is innemend en indrukwekkend omdat de makers kozen voor sentiment en humor in plaats van emotie en ernst. Met gastoptreden van Hugh Grant.

Quand la mer monte...

2004 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/België 2004. Drama van Yolande Moreau en Gilles Porte. Met o.a. Yolande Moreau, Wim Willaert, Olivier Gourmet en Jackie Berroyer.

'One woman performer' Yolande Moreau stond model voor deze lieve Franse roadmovie over een artieste, Irène, die door het land trekt voor geestige, absurdistische solo-optredens over hopeloze liefdes. En 's avonds voert ze liefdevolle telefoongesprekken met haar man en kind. Op een goed moment komt ze Dries (Willaert) tegen, een vriendelijke transporteur van carnavalspullen. Er groeit iets tussen de twee, zij het schoorvoetend. De twee acteurs zijn onweerstaanbaar, zoals ze elkaar stukje bij beetje leren kennen tegen de achtergrond van het weinig romantische Noord-Franse landschap.

Le grand voyage

2004 | Drama

Marokko/Frankrijk 2004. Drama van Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Nicolas Cazalé, Mohamed Majd en Jacky Nercessian.

'Waarom heb je niet gewoon het vliegtuig genomen?' vraagt Reda aan het eind van Le grand voyage aan zijn vader. De twee hebben dan een zware autorit van Frankrijk naar Saoedi-Arabië achter de rug. Reda's vraag illustreert de kloof tussen de generaties. Hij moet van z'n vader horen dat een pelgrimstocht naar Mekka de nodige moeite moet kosten. Maar de uitkomst van deze roadmovie is voorspelbaar: vader en zoon komen nader tot elkaar. De manier waarop dat gebeurt, ligt minder voor de hand. Goed kijken, en niet te snel oordelen, adviseert de regisseur. Dat geldt ook voor zijn film, die gaandeweg aan schoonheid en zeggingskracht wint.

L'intrus

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Claire Denis. Met o.a. Michel Subor, Grégoire Colin, Yekaterina Golubeva, Béatrice Dalle en Bambou.

Vervreemding en het ondefinieerbare staan centraal in dit drama naar motieven uit een kort autobiografisch werk van filosoof Jean-Luc Nancy. Na een illegale harttransplantatie wijzigt de bijna-70-jarige mysterieman Louis (Subor) zijn levenskoers. Hij verlaat zijn mensenschuwe bestaan in de Jura voor de zoektocht naar een zoon in Polynesië. Met hem verlaat durfal Denis vastberaden het traditioneel plotmechanisch narratief voor een karaktergerichte omzwerving, sfeerrijk in 'Scope gefotografeerd door Agnès Godard. De intrigerende nevenrollen van onder meer Béatrice Dalle, Bambou, Florence Loiret Caille en Lolita Chammah vormen een reis op zich.

Grande école

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Robert Salis. Met o.a. Gregori Baquet, Alice Taglioni, Jocelyn Quivrin, Élodie Navarre en Salim Kechiouche.

Vervelende relatieperikelen op een dure universiteit in Frankrijk. Paul is verliefd op de Noord-Afrikaan Mecir en kamergenoot Louis-Arnault, die weer meer oog heeft voor Pauls vriendinnetje. De verwarrende situatie wordt er door het eindeloze geleuter niet helderder op.

L'adversaire

2002 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 2002. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Daniel Auteuil, Géraldine Pailhas, François Cluzet, Emmanuelle Devos en Bernard Fresson.

Het is een ongelofelijk verhaal. Na zo'n twintig jaar zijn ouders, vrouw en kinderen te hebben voorgelogen besluit een man een einde te maken aan zijn bedrog door... zijn naasten dood te schieten. Actrice-regisseuse Garcia, die een paar jaar eerder een mooie rol creëerde voor Catherine Deneuve in Place Vendôme, betoont zich opnieuw een begaafd acteursregisseur met dit zware, sombere drama. Voor een César genomineerde Auteuil speelt de man met een omineus ingehouden woede die tot niets anders dan ellende kan leiden. Het gelijknamige, op ware gebeurtenissen gebaseerde boek van Emmanuel Carrère werd eerder verfilmd als L'emploi du temps.

Divine Intervention

2002 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk/Marokko/Duitsland 2002. Drama van Elia Suleiman. Met o.a. Elia Suleiman, Amer Daher, George Ibrahim, Manal Khader en Jamel Daher.

Op het filmfestival van Cannes met de internationale persprijs onderscheiden drama geeft een wrange en tegelijkertijd droogkomische kijk op het alledaagse leven van een aantal Palestijnen in de bezette gebieden. Regisseur-scenarist-acteur Elia Suleiman speelt zelf een man die een onmogelijke romance met een vrouw beleeft: in de auto, bij een Israëlisch militair checkpoint, houden ze elkaars handen vast. Verderop krijgen buren ruzie over de morele codes van afval in elkaars tuin gooien. Een rode ballon zweeft boven Jeruzalem. Met een minimum aan woorden vermengt Suleiman politiek en ironie.

Silence... on tourne

2001 | Komedie, Musical, Drama

Egypte/Frankrijk 2001. Komedie van Youssef Chahine. Met o.a. Latifa, Ahmed Wafik, Magda El Khatib, Rubi en Mostapha Chaaban.

Malak (Latifa), een beroemde, succesvolle zangeres en ster van het witte doek, wordt door haar echtgenoot Abbas (Mehrez) in de steek gelaten, omdat hij haar beste, maar oerlelijke vriendin wil trouwen. Haar gefortuneerde moeder probeert haar te koppelen aan scenarioschrijver Alphi (Bedeir), maar psychiater Lamei (Wafik), die er uitziet als een soort Marcello Mastroianni, probeert haar het hof te maken. De familie, met name grootmoeder (El Khatib), heeft door dat Lamei uit is op Malaks geld en dat hij via haar carri[KA2]ere wil maken in de film. Lamei wordt ontmaskerd als hij Malaks dochter Paula (Rubi) probeert te versieren omdat hij gehoord heeft dat grootmoeders geld naar haar gaat. De grootmeester van de Egyptische film neemt de kijker mee in een gemoderniseerd melodrama uit de jaren 1930 dat Bollywood combineert met de geest uit de relatiedrama's van Pedro Almodóvar, inclusief zang- en dansnummers. Net als de Bollywood films zijn ze maar matig interessant buiten de eigen parochie, in casu de Arabische landen. Mollige Latifa is in werkelijkheid een Tunesische zangeres, die aan de top staat in de Arabische wereld. Goed spel en een subplot dat een kijkje achter de schermen van het filmen gunt. De relatief korte speelduur van 108 minuten is een plus voor westerse kijkers. Het scenario is van regisseur Chahine. Het camerawerk is van Pierre Dupouey.

Martha... Martha

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Sandrine Veysset. Met o.a. Valérie Donzelli, Yann Goven, Lucie Régnier, Lydia Andrei en Séverine Vincent.

Martha (Donzelli) is de moeder van Lise (R[KA1]egnier), en Reymond (Goven) is waarschijnlijk de vader. Reymond verkoopt tweedehands kleren op de markt, en hij kan daarmee het gezin maar net onderhouden. Martha is een labiele losbol, die af en toe naar caf[KA1]es gaat om flink te drinken en stevig te flirten. Haar ijzige ouders (Ferran en Beal) weten niet eens dat Martha een dochter heeft. Martha heeft een zuster, Marie (Andrei), die moeder is van een tweeling en in Spanje woont. Marie is getrouwd met Juan (Cruz). De standvastige Reymond maakt zich regelmatig zorgen dat Martha zich wat zal aandoen of dat haar iets zal overkomen als zij aan de zwier gaat. Dat gebeurt ook als ze door een stel kerels na een zuippartij in een bar verkracht wordt. Een bezoek van Martha, Lise en Reymond aan Marie, die in het geheel niet blij is om haar zus te zien, eindigt in een ramp, waarbij Martha iedereen in verlegenheid brengt. Na het geslaagde Y AURA- T-IL DE LA NEIGE À NOËL ? de derde film van Veysset over de minder bevoorrechte klasse met kwetsbare personages. De verrassing is er nu wel vanaf, maar de spelprestaties zijn onder haar sterke regie uitstekend. Het scenario van regisseuse Veysset en Sebastien Regnier zit hecht in elkaar en blijft boeien. De kleine Régnier is beslist een openbaring. Het camerawerk is van Hélène Louvart.

Samia

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Lynda Benahouda, Mohamed Mohamed Chabane-Chaouche, Kheira Oualhaci, Farida Abdallah Hadj en Yamina Amri.

De 15-jarige Samia (Benahouda) is de zesde van een Algerijns immigrantengezin met acht kinderen in Marseille. Haar vader moet worden opgenomen in het ziekenhuis. Haar oudste broer Yacine (Chaouch) heeft de vaderrol overgenomen en onderdrukt op hardhandige wijze zijn zussen, vooral Samia. Samia en haar zus Farida (Hadj) proberen zich te bevrijden van het islamitische juk. Als reactie doet Samia verschrikkelijk haar best op school om zich aan haar milieu te ontworstelen. Als ze gedwongen wordt een bezoek aan een gynaecoloog te brengen om te laten controleren of ze nog maagd is, is voor Samia de maat vol. Het portret dat de in Marokko geboren regisseur Faucon neerzet, is vlijmscherp en realistisch. Zijn rolverdeling die grotendeels uit amateurs bestaat, is geloofwaardig en hij heeft zich niet bediend van de gebruikelijke clichés. Naar de roman 'Ils disent que je suis une beurette' van Soraya Nini. Samia betekent: zij die opstaat en zich ontwikkelt.

Rembrandt

1999 | Biografie, Historische film, Drama

Nederland/Frankrijk/Duitsland 1999. Biografie van Charles Matton. Met o.a. Klaus Maria Brandauer, Romane Bohringer, Jean Rochefort, Johanna ter Steege en Caroline van Houten.

Rembrandt Harmensz van Rijn (Brandauer) leefde van 1609 tot 1669. Hij stierf in grote armoede nadat hij in 1656 insolvent verklaard was. Hij heeft vrijwel tot zijn dood kunnen doorwerken en heeft meer dan zevenhonderd schilderijen, w.o. een honderdtal zelfportretten, driehonderd etsen en 1.600 tekeningen nagelaten. Hij kwam als 21-jarige van Leiden naar Amsterdam en werd algauw een geliefd kunstenaar die veel opdrachten kreeg, waardoor hij rijk werd. Hij trouwde in 1634 met Saskia van Uylenborch (Johanna ter Steege) en ze kregen drie kinderen, waarvan alleen Titus overleefde (Titus werd achtereenvolgens gespeeld door Hanna ter Steege, Jules Matton en L[KA1]eonard Matton). In 1642 overlijdt Saskia en Rembrandt kan niet hertrouwen - doet hij dit wel dan verliest hij het fortuin dat Saskia hem heeft nagelaten. Hij leeft samen met dienstmaagd Geertje Dircx (Van Houten), hetgeen hem in het Calvinistische Holland niet in dank wordt afgenomen. In 1645 hertrouwt hij toch met Hendrickje Stoffels (Romane Bohringer). Het stel krijgt een dochter maar dan beginnen de problemen met de machtige burgerij, die Rembrandts opdrachtgevers zijn. Ze willen meer inspraak in de door hun betaalde schilderijen en Rembrandt wenst het tegendeel en gaat -zeker voor die tijd - steeds vrijer werken. Tenslotte verraadt Jan Six ([KA1]Ecoffey) hem, zodat Rembrandt nog maar nauwelijks opdrachten krijgt (De familie Six bezit sedert die tijd menig zeventiende-eeuws kunstwerk en vormen een onaangename clan, die vierhonderd jaar later geen haar beter is en nog altijd evenveel moeite heeft om woord te houden). Het scenario van Sylvie Meyer (die in werkelijkheid Matton heet) en regisseur Matton is heel schools en nekt voor een groot deel de film. Anderzijds zijn de beelden van het camerawerk van Pierre Dupouey zeer geslaagd, temeer omdat regisseur Matton van huis uit schilder en beeldhouwer is. Brandauer is grandioos, en Johanna ter Steege laat in haar korte rol zien dat ze een goede actrice is, maar de film heeft meer aan zijn uiterlijk dan aan zijn innerlijk gedaan, waardoor het een kille bedoeling is gebleven. In 1936 draaide Alexander Korda met Charles Laughton ook een biopic en hij kampte met vergelijkbare problemen: Rembrandt was te complex voor een film van minder dan anderhalf uur en de talentvolle Laughton slaagde er niet in een bezielende Rembrandt op het doek te zetten; ook toen werden kosten nog moeite gespaard om Rembrandts spel met licht en donker in een film te vangen. Matton heeft te veel een familie-onderonsje gebouwd, zelfs de enigszins overheersende muziek is van zijn zoon Nicolas. De buitenopnames werden grotendeels in Duitsland gedraaid! De definitieve film moet nog gemaakt worden.

Les étrangers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Yamina Amri, Karim Ben Sadia, Zaïa Belabid, Mohamed Mohamed Chabane-Chaouche en Fatima Itim.

Sinds hij uit de kast kwam als homo heeft de jonge S[KA1]elim (Ben Sadia), een moslim van Algerijnse afkomst woonachtig in Marseille, af te rekenen met onbegrip en onverdraagzaamheid in streng religieuze familiale kring. Ten einde raad meldt hij zich als vrijwilliger bij de Franse blauwhelmen die ingezet worden bij de vredesmacht in Bosni[KA3]e. Maar ook hier wordt hij geconfronteerd met vooroordelen. Hij wordt gepest en beledigd door zowel de andere soldaten als door de officieren. Het ongewone beeld van de homoseksualiteit in moslimkringen. De intolerantie t.o.v. andere seksuele geaardheid die na eeuwen christelijke samenleving eindelijk (gedeeltelijk) weggeëbd is leeft nog op volle kracht in de Mohamedaanse wereld. Maar de pesterijen die onze jonge protagonist ondergaat worden evengoed uitgevoerd door zijn blanke medemens, een dubbel racisme zou je het kunnen noemen. Faucon baseerde zijn scenario op getuigenissen van Mussy Boufarra, Marc Benda en François Crémieux, zoals neergeschreven in het essay Paris- Bihac van Benda en Crémieux. Een uitstekend uitgangspunt voor een discussie.

L'autre

1999 | Drama, Musical

Egypte/Frankrijk 1999. Drama van Youssef Chahine. Met o.a. Nabila Ebeid, Mahmoud Hemeida, Hanane Tork, Hani Salama en Lebleba.

Chahine is een grootmeester van de zevende kunst en hij verpakt zijn boodschappen als soap opera`s met een lange speelduur, afgewisseld door musicalachtige showstoppers. Deze film wijkt niet af van het patroon, maar is redelijk kort en bevat in wezen een gedoemde love story, te midden van een politieke boodschap. Toch zijn de vaste aanhangers van Chahine minder tevreden en herkennen ze zijn werk minder. Deze film lijkt daarentegen redelijk toegankelijk voor de westerse kijker. Adam (Salama), een Egyptische rich kid van Egyptisch-Amerikaanse ouders, studeert aan UCLA en schrijft een scriptie over het moderne terrorisme. Op het vliegveld van Ca[KA3]iro onmoet hij de oogverblindende journaliste Hanane (Tork), die maatschappijkritische artikelen schrijft over big business. Ze worden verliefd en trouwen halsoverkop, hetgeen in het geheel niet naar de wens is van Adams moeder Margaret (Ebeid), die vervolgens alles in het werk stelt om haar schoondochter te vernietigen. Hanane, afkomstig uit bescheiden verhoudingen, heeft een broer die lid is van een terroristische organisatie. Margaret probeert hem over te halen een dodelijke val te zetten voor Hanane. Dit alles wordt wat ingewikkelder gemaakt door een Oedipuscomplex van Margaret (ooit misbruikt door haar vader toen haar moeder was overleden) dat geprojecteerd wordt naar Adam. Behalve voornoemde showstoppers wordt de handeling onderbroken met documentaire opnames over de fundamentalistische wreedheden in Algerije en kritische beelden over Amerika, want zo gaat de boodschap: Egypte wordt niet alleen door de fundamentalisten bedreigd, maar ook leeggezogen door de midden- en bovenklasse die samenwerkt met het Amerikaanse neokoloniaslisme. De spelprestaties zijn niet slecht, maar het is te breed uitgemeten en te warrig voor de tradionele Chahine-fan. Het scenario is van regisseur Chahine en Khaled Youssef. Het camerawerk is van Mohsen Nasr.

El Medina

1999 | Komedie, Drama, Sportfilm

Egypte/Frankrijk 1999. Komedie van Yousry Nasrallah. Met o.a. Bassem Samra, Ahmed Fouad Selim, Abla Kamel, Roschdy Zem en Inês De Medeiros.

Ali (Samra) heeft in Cairo een boekhoudopleiding met goed gevolg afgelegd, maar zijn hart gaat uit naar het theater. Zijn vader (Selim) wil dat hij naar Saoedi-Arabi[KA3]e gaat om er werk te vinden. In plaats daarvan gaat hij naar Frankrijk, waar hij illegaal verblijft, in de hoop zijn wens te kunnen vervullen. Hij ontmoet Roschdy (Zem), die hem helpt aan een onderkomen en valse papieren. In plaats van het voetlicht op de b[KA3]uhne komt Ali in de schijnwerpers van de ring van het illegale bokscircuit. Hij begrijpt niet meteen dat hij slechts moet schaduwboksen voor getruceerde matches, belandt daarom in het ziekenhuis, waar geconstateerd wordt dat hij aan geheugenverlies lijdt. Als hij is hersteld, keert hij terug naar zijn vader en moeder Bannoura (Kamel), een paar ervaringen rijker: hij meent dat alle grote steden op elkaar lijken en dat hij net zo goed in Cairo zijn idealen kan bereiken. Het spel is gevoelig en de film tot op zekere hoogte poëtisch, maar de productiekwaliteiten laten enigszins te wensen over. Geschikt voor kijkers die kennis willen maken met literaire verfilmingen uit den vreemde. Het scenario is van regisseur Nasrallah, Claire Denis en Nasser Abdel-Rahmane. Het camerawerk is van Samir Bahzan. Stereo.

Victor... pendant qu'il est trop tard

1998 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1998. Drama van Sandrine Veysset. Met o.a. Jérémy Chaix, Lydia Andrei, Mathieu Lané, Skan Guenin en Chantal Malebert.

Victor is thuis weggelopen nadat hij zijn ouders met perverse seksspelletjes in de weer zag. Hij komt terecht op de kermis. Duizelig geworden van de zweefcarrousel wordt Victor in één van de wagentjes gevonden. Mick, de eigenaar van de carrousel, brengt hem naar zijn vriendin Triche. De dertigjarige Triche werkt als prostituee en zit niet te wachten op een kind. Toch biedt ze hem onderdak op voorwaarde dat Victor, als mensen vragen stellen, zegt dat ze zijn tante is. In gezelschap van Triche komt Victor langzaam los en wordt het haar duidelijk dat hij niet voor niets is weggelopen. Zowel door hem als door de dood van haar vader wordt Triche weer geconfronteerd met haar jeugd. En wordt gedwongen om over haar toekomst na te denken.

Al massir

1997 | Historische film, Biografie

Egypte/Frankrijk 1997. Historische film van Youssef Chahine. Met o.a. Nour El Chérif, Laila Eloui, Khaled Nabawy, Mohamed Mounir en Safia El Emary.

Aan het begin van de late middeleeuwen, in de twaalfde eeuw om precies te zijn, wordt in Languedoc in Frankrijk een man verbrand op de brandstapel omdat hij werken van de Arabische vrijdenker-dokter-filosoof Averroes (El Ch[KA1]erif) in het Frans vertaalde. Zijn zoon verlaat daarop Frankrijk en begeeft zich op weg naar Cordoba in Andalusi[KA3]e in Spanje, waar Averroes woont en leeft. De ontmoeting stort hem in een groot avontuur. De Moren hebben het voor het zeggen en een kalief (Hemeida) heerst over Cordoba. Zijn zoons Nasser (El Nabaoui) en Abdallah (Salama) behoren tot de discipelen van Averroes. Abdallah is een losbol die een zigeunermeisje (Eloui) in verwachting heeft gemaakt, terwijl Nasser bedachtzaam is. Ondertussen wil de emir van een sekte (Idris) de godsdienst voor zijn eigen machtsdoeleinden inzetten en zo ontbrandt er een strijd tussen de emir en de kalief, waarvan Averroes het slachtoffer wordt, want zijn boeken worden verboden en moeten verbrand. Zijn leerlingen echter redden wat ze redden kunnen en brengen de geschriften in Egypte in veiligheid. Ze kennen zijn filosofie zo goed dat ze zijn ideeën uit het hoofd kunnen neerpennen. De boodschap van de film is dat de geest vrij is en het woord gevleugeld, zodat ze niet onderdrukt kunnen worden. In korte trekken is dit de inhoud van de film die gepresenteerd wordt als een groot bont spektakel, dat afgewisseld wordt met zang en dans, liefde, trouw, geboorte en rouw. Een westerse kijker weet aanvankelijk niet wat over hem heen komt omdat hij de grootste moeite heeft om de vele personages te onderscheiden, maar als hij er eenmaal in zit, valt het wel te volgen. Naar Chahine maatstaven niet eens verschrikkelijk lang en wellicht het best te vergelijken met een bonte Hollywood-bijbelfilm à la Cecil B. DeMille in de vorm van een muzikale komedie. Gedraaid op locatie in Syrië, Libanon en Egypte. Chahine is een moedig man, die geen blad voor zijn mond neemt om het fundamentalisme te laken - voor zijn contreien een zeer gewaagde zaak. Het scenario is van Khaled Youssef en grootmeester Chahine. Het camerawerk is van Mohsen Nasr.

Muriel fait le désespoir de ses parents

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Philippe Faucon. Met o.a. Catherine Klein, Dominique Perrier, Serge Germany, David Bigiaoui en Marie Rivière.

De zeventien-jarige Muriel (Klein) uit de provincie studeert in Parijs. Ze voelt zich aangetrokken tot haar vriendin, de flapuit Nora (Perrier), maar ze durft haar gevoelens niet te uiten. De vluchtige zoenen die ze uitwisselen zijn voor Nora slechts een spel. Tijdens een bezoek aan haar ouders zegt Muriel dat ze eerder valt op meisjes dan op jongens. Ze ontmoet bij haar vader (Caillat) en moeder (Rivi[KA2]re) een wereld van onbegrip. Enige tijd later gaat ze met Nora en diens vriend Fred (Germany), voor een korte vacantie naar de kust. Een gevoelig portret van moderne jongeren en een pleidooi om de kloof tussen de generaties (beginjaren 1990) te overbruggen. Hoe Muriel en Nora de weg naar de volwassenheid vinden is overtuigend gespeeld en is beslist niet geforceerd. Het scenario is van Catherine Klein en regisseur Faucon. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Al-mohager

1994 | Drama

Egypte/Frankrijk 1994. Drama van Youssef Chahine. Met o.a. Khaled Nabawy, Youssra, Michel Piccoli en Mahmoud Hemida.

Het jaar 1000 v. Chr. Ram, zoon van een arme boer droomt van een betere toekomst. Hij wil niet langer afhankelijk zijn van de willekeur van Moedertje Natuur. Bijna drie uur prachtige beelden, pakkende emoties, schitterende vertolkingen en oogverblindende decors. Een film vol poëzie, romantiek, avontuur en religieuze mysteries. Op de tv met bijna één uur bekort en dat is een stuk verteerbaarder voor gewone kijkers van vlees en bloed, die het niet met de waardering eens zullen zijn en het vooral langdradige kitsch vinden.

Mercedes

1993 | Drama, Misdaad

Egypte/Frankrijk 1993. Drama van Yousry Nasrallah. Met o.a. Youssra, Zaki Abdel Wahab, Seif Eddine, Seif Abdel Rahman en Abla Kamel.

Noubi (Wahab) is de onwettige zoon van Warda (Yousra) die, om een schandaal te voorkomen, onder druk van haar moeder een oude man huwde die kort na zijn geboorte stierf. Na vier jaar in een psychologische instelling komt Noubi, die een geboren christen is, terug vrij als een overtuigde communist op het ogenblik dat overal ter wereld het communisme in elkaar stort. Zijn moeder doet soms vreemd en zijn broer is homofiel. Tijdens een huwelijksfeest wordt hij benaderd door Mohamed Taher (Eddine), ex-politieman. Deze vraagt zijn medewerking in het ontmaskeren van de bruid die betrokken is bij drugshandel. Hij wil haar uitschakelen, maar ze wordt beschermd door belangrijke mensen. Noubi heeft al vlug door dat Taher hem wil inschakelen bij terroristische acties. Hij wordt geconfronteerd met zijn eigen verleden, maar wat kan men doen in een wereld waar je belangrijk bent als je met een Mercedes rijdt? Een verwarde, maar boeiende parabel over de botsing van verschillende culturen. Het is niet eenvoudig om alle dubbele gronden in een visie te ontmaskeren, maar het loont zeker de moeite. Het einde van de film is zuivere kitsch, een satire op de Amerikaanse actiefilm. Het intelligente scenario werd geschreven door Nasrallah (die o.a. nog regie- assistent was bij Volker Schlöndorff) en Sayed Hegab. Achter de camera stond Ramses Marzouk.

Marcides

1993 | Komedie, Drama

Egypte/Frankrijk 1993. Komedie van Yousry Nasrallah. Met o.a. Zaki Abdel Wahad, Youssra, Seif Eddine, Abla Kamel en Taheya Cariocca.

De blonde Wahab heeft een blanke huid en is daarom in zijn eigen land (Egypte) een buitenbeentje. Hij komt uit een steenrijke familie, die behoort tot de koptische christenen. Hij zou zijn fortuin wel aan de communistische partij willen schenken. Tijdens een huwelijksfeest krijgt hij opdracht de bruid te schaduwen. Zij wordt ervan verdacht met terroristen te maken te hebben. De zoektocht door de onderwereld van Cairo confronteert hem met zijn eigen, geheimzinnige verleden. Een merkwaardige film die enerzijds een gewelddadig politiek pamflet is en anderzijds een komische fabel over sociale toestanden in Cairo. Voor westerse kijkers is het verhaal niet gemakkelijk te doorgronden. Gefilmd in 1991 en ging in première op het filmfestival van Locarno. Het scenario is van regisseur Nasrallah. Het camerawerk is van Ramses Marzouk.

Grand bonheur

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Hervé Le Roux. Met o.a. Charlotte Léo, Pierre Gérard, Pierre Berriau, Christine Vouilloz en Lucas Belvaux.

De vrolijke wederwaardigheden aan de hand van een aantal portretjes van zeven studenten aan de Parijse film- en tv- academie, hun liefdes, kameraadschappelijkheden en een eindrevue vlak voor de grote vakantie. Zo is er de romantische Caroline (L[KA1]eo) die haar bed nooit met dezelfde vent deelt; en verder de zachtaardige Judith (Canto) die op oudere mannen valt, Paul (Berriau) de eeuwige dromer en filmer, Charly (Richard), een blondje dat een ex-vriendinnetje van een kameraad bang maakt, de ironische Philippe (G[KA1]erard) en het stel Luc (Belvaux) en Nanou (Vouilloz), would-be scenarioschrijvers. Als ze zich niet in hun stamcafé bevinden, brengen ze de tijd door in de bioscoop of ze maken de buurt onveilig. Het debuut van Le Roux, die zijn eigen scenario schreef, mag zeker geslaagd genoemd worden al is het laatste uur teveel van het goede. In het jaar 2000 bracht de Frans-Duitse cultuurzender ARTE een opnieuw gemonteerde versie op de tv van 87m, die we van harte aanbevelen. De film is vooral geschikt voor cinefielen, theater-en filmstudenten en een ieder die een warm gevoel kan opbrengen voor het grote witte doek of de kleine huisbioscoop. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Adieu Bonaparte

1984 | Historische film

Frankrijk/Egypte 1984. Historische film van Youssef Chahine. Met o.a. Michel Piccoli, Patrice Chéreau, Christian Patey, Claude Cernay en Jean-Pierre Michaud.

Deze groots opgezette film gaat over de Egyptische veldtocht van Napoleon in 1798. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Alexandrië. De Napoleontische mythe wordt ontzenuwd: Napoleon wordt hier voorgesteld als een opportunistische streber. De film mondt uit in een beschouwing over de zin van de geschiedenis. Chahine brengt de boodschap van verdraagzaamheid en jaagt tegelijkertijd de aanhangers van Napoleon, en de bewonderaars van militair vertoon tegen zich in het harnas. Een grootse film, met als echte hoofdpersonen de Franse geleerden en de Arabieren die open staan voor een uitwisseling van ideeën.

La tribu des vieux enfants

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Michel Favart. Met o.a. Caroline Silhol, Sophie Barjac, Dominique Laffin, Thierry Lhermitte en Pascale Bardet.

Een familiegeschiedenis naar de succesvolle roman van G.J. Arnaud. `Oude kinderen` omdat het om vijf broers van 23 tot dertig jaar gaat, allen getrouwd maar samen in een huis wonend met echtgenotes die niets in te brengen hebben, want zij vormen een ietwat eigenaardige maar zeer eensgezinde club. Een beetje humor, een beetje geheimzinnigheid, een beetje tragiek, een beetje avontuur, een beetje dwaasheid, kortom, een beetje van alles en nog wat in deze geslaagde mengelmoes, des te meer vanwege de schitterende acteerprestaties en de zonder meer fatsoenlijke regie. Vooral Lhermitte en Laffin, wiens overlijden even daarna (1985) op 33-jarige leeftijd te betreuren valt, vallen op.

J'ai épousé une ombre

1982 | Thriller, Drama

Frankrijk 1982. Thriller van Robin Davis. Met o.a. Nathalie Baye, Francis Huster, Richard Bohringer, Madeleine Robinson en Guy Tréjean.

Een ongehuwde zwangere vrouw wordt na een ontsporing van een trein verward met een verongelukte, pasgetrouwde passagiere. Haar schoonouders, die haar nooit ontmoet hebben, nemen haar liefderijk op. Er ontstaat een romance met de 'zwager' en de jonge 'weduwe', maar de ondeugdelijke vader van het kind duikt weer op en wil haar chanteren. Een bekwame, meer op het psychologisch realisme dan op suspense gerichte verfilming van William Irish' roman, met goede rollen van Baye en Robinson als de schoonmoeder. De film is echter niet altijd geloofwaardig. Scenario van Patrick Laurent en Robin Davis. Eerder werd het boek van Irish verfilmd als NO MAN OF HER OWN.

Aspern

1981 | Drama

Portugal 1981. Drama van Eduardo de Gregorio. Met o.a. Bulle Ogier, Jean Sorel, Alida Valli, Ana Marta en Teresa Madruga.

Statisch maar intens psychologisch drama met Sorel als Jean Decaux, een schrijver die werkt aan een biografie van de dichter Jeffrey Aspern en die diens ondertussen bejaarde vriendin opzoekt om van haar correspondentie en eventueel ongepubliceerd werk van de man los te krijgen. Het wordt een moeizame toenadering in de geïsoleerde villa waar de oude vrouw woont met haar nichtje. Een curieuze, maar strenge en steriele film. Naar het boek The Aspern Papers van Henry James.

Loulou

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Isabelle Huppert, Gérard Depardieu, Guy Marchand, Humbert Balsan en Christian Boucher.

'Ik zou zo nog meer films met hem maken, met de ogen dicht,' zei Isabelle Huppert na Loulou over cineast Pialat (1925-2003). Met haar hele hebben en houden was de actrice in het confronterende script van Pialat en co-scenariste Arlette Langmann gedoken. Resultaat: een hyperrealistisch psychodrama over verveelde bourgeoise Nelly die aan haar ziekelijk jaloerse wederhelft (Marchand) ontsnapt met semi-analfabete ex-bajesklant en uitvreter Loulou (Depardieu). Ongemakkelijk schurende cinema van een man voor wie het acteurtje tergen tot de modus operandi behoorde - en die daarmee vaak opmerkelijke resultaten boekte.

Le Maître-nageur

1979 |

Frankrijk 1979. Jean-Louis Trintignant. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Jean-Louis Trintignant, Moustache, Guy Marchand en Stefania Sandrelli.

Een interessante, zij het grotendeels mislukte zwembadversie van THEY SHOOT HORSES, DON'T THEY? met Moustache als een rijke snob die in het zwembad in zijn tuin een wrede zwemmarathon organiseert. Het eerste halfuur is cynisch en leuk, maar daarna valt de film constant in herhaling en begint al snel te vervelen. Brialy is opvallend aanwezig in een sterke bijrol als de opdringerige en efficiënte secretaris van Moustache en hij steelt voortdurend de show. Het scenario staat op naam van Françoise, Jean-Claude en Robert Emion naar de roman van Vahé Katcha. Het camerawerk is van Jean-Jacques Flori.

Un balcon en fôret

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Michel Mitrani. Met o.a. Humbert Balsan, Aïna Walle, Yves Afonso, Serge Martina en Jacques Villeret.

Een zwaarwegende en veel te lange verfilming van het gelijknamige boek van Julien Gracq over vier Franse soldaten die in oktober 1939 in een afgelegen post worden gesitueerd om verslag uit te brengen over eventuele Duitse troepenbewegingen in de omgeving. Regiseur Mitrani speelt zelf een klein rolletje als officier.

Lancelot du Lac

1974 | Drama, Historische film

Italië/Frankrijk 1974. Drama van Robert Bresson. Met o.a. Luc Simon, Laura Duke Condominas, Hubert Balsan, Vladimir Antolek-Oresek en Patrick Bernard.

Door de overspelige liefde voor zijn koningin slaagt ridder Lancelot er niet in de Graal te vinden en hij probeert tegen de pogingen in van de vorstin om hem te behouden zijn leven te beteren. Door deze morele tweestrijd ziet hij niet de hem en zijn ridders bedreigende gevaren. Deze uiterst ascetische benadering van de Graal-legende ziet af van alle spectaculaire en romantische elementen en stelt de worsteling tussen profane en sacrale liefde voorop. Een opmerkelijke geluidsband met gekletter van paardehoeven en metalen harnassen. Een groot aantal scènes in halfduister zouden op tv weleens fataal verlies aan beeldkwaliteit kunnen geven. Het scenario is van regisseur Bresson. Het camerawerk is van Pasqualino de Santis.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Humbert Balsan op televisie komt.

Reageer