Annie Grégorio

Acteur

Annie Grégorio is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Les diablesses

2007 | Drama

Frankrijk/België 2007. Drama van Harry Cleven. Met o.a. Anna Mihalcea, Stéphanie Sokolinski, Bernadette Lafont, Marianne Basler en Annie Grégorio.

In de jaren vijftig belanden Sylvie (Mihalcea) en Denise (Sokolinski) in een van de katholieke Bon Pasteur-tehuizen waar recalcitrante meisjes, tienermoeders en andere 'lastposten' vanaf hun negende jaar ter gedragscorrectie konden worden opgeborgen. Hoewel de filmtitel 'De duivelinnen' eenduidig op de internaatsmeiden lijkt te slaan, zegt hij meer over de zusters van Le Bon Pasteur ('De Goede Herder'). Hun vaak hardvochtige regime liet bij vele meisjes sporen na en uiteindelijk werden de archaïsche heropvoedingsinstituten gesloten. Dit Franse zusje van het schrijnende The Magdalene Sisters, werd grotendeels opgenomen in een voormalig internaatsgebouw in Lille.

Les courriers de la mort

2006 | Thriller

Frankrijk 2006. Thriller van Philomène Esposito. Met o.a. Annie Grégorio, Artus de Penguern, Victor Lanoux en Salvatore Ingoglia.

Schrijver Pierre Magnan (1922) schrijft sinds eind jaren zeventig pakkende romans policiers waarin het ruige landschap van zijn thuisprovincie Alpes-de-Haute-Provence een centrale plaats inneemt. In 1986 publiceerde hij Les courriers de la mort, een moordmysterie dat zich afspeelt in en rond Digne in de jaren zestig. In 2006 werd het boek nauwgezet verfilmd, onder toeziend oog van Magnan. Victor Lanoux speelt oud-commissaris Laviolette die door rechter Chabrand (Pengruern) van stal wordt gehaald nadat een rijke oude dame wordt omgebracht. De kleurrijke dorpelingen van Barles weten meer maar zeggen niets.

Un homme en colère : Mort d'un juge

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Laurence Katrian. Met o.a. Richard Bohringer, Annie Grégorio, Sylvain Thoirey, Corinne Marchand en Philippe Magnan.

Rechter De Coster (Br[KA1]ecourt) heeft zich sinds mensenheugnis ingezet in een strijd tegen de corruptie. Eigenlijk is dan ook niemand verbaasd wanneer de man op een dag vermoord wordt aangetroffen. Alle sporen wijzen in de richting van diens adoptiefzoon Christian (Nelet), die bovendien nog bekent ook. Onderzoeksrechter Paul Brissac (Bohringer) is er echter intu[KA3]itief van overtuigd dat de jongen onschuldig is. In de loop van zijn onderzoek ontdekt Paul dat Marine (Portal), de dochter van de rechter, een geheime relatie had met Christian en dat De Coster, die dit had opgemerkt, een gewelddadige woordenwisseling hierover had met haar. Conventionele politiefilm met bijzonder weinig verrassende momenten. Je hebt alles al zo dikwijls gezien in andere reeksen. Op de vertolking valt weinig aan te merken, maar scenaristen Robin Barataud, Jean Reynard, Christian François en Natalie Carter hadden beter voor wat originele plotwendingen kunnen zorgen. Achter de camera nam Dominique Brenguier plaats.

Le schpountz

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Smaïn, Sabine Azéma, Ticki Holgado, Martin Lamotte en Jean-Jérôme Esposito.

'Eigentijdse' versie van de gelijknamige succesfilm uit 1937 met Fernandel van Marcel Pagnol. De populaire artiest Smaïn in de rol van Irénée, de naïeveling die in zijn dorpje kennis maakt met een filmploeg en die hem voor de grap een vals, vet contract geeft voor een groot project dat in Parijs gedraaid zou worden. Kluchtenkoning Oury, die het scenario met Albert Algoud naar de roman van Marcel Pagnol schreef, heeft de oorspronkelijke tragikomedie beschouwd als een evergreen, die alleen maar in een nieuw jasje gestoken hoefde te worden en aangepast aan de tijd, waarin wij leven. Hij heeft echter vergeten dat zulke lachstukken niet meer gevraagd zijn, ook al speelt Smaïn de hoofdrol. Het camerawerk is van François Lartigue. Schpountz is iemand die je erop uitstuurt om een vierkante gatenboor te halen.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

Un printemps de chien

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Alain Tasma. Met o.a. Stéphane Audran, Jean-Pierre Cassel, Cérise, Thomas Chabrol en Jonathan Demurger.

Na veertig jaar te hebben samengewoond besluiten Michel (Cassel) en Genevi[KA2]eve (Audran) dan toch maar om in het huwelijkbootje te stappen. Toeval wil echter dat Michel, op weg naar de plechtigheid, een gewonde hond vindt aan de rand van de weg. Voor hem is het belangrijker de hond naar een dierenarts te brengen dan te verschijnen voor de burgemeester. Geneviève denkt er echter anders over en het komt tot een hoogoplopende ruzie. Uiteindelijk besluiten ze uit elkaar te gaan, Michel met zijn tweedehands autozaak, Geneviève met haar vertalingen. Toch hebben ze beiden het gevoel dat ze iets missen in hun leven. Sentimentele prent over liefde op latere leeftijd. Het vlotte spel van Audran en Cassel kan verhinderen dat de film uit de hand loopt. Hun dialogen zijn erg geestig en ze komen spontaan uit hun mond. Leuke ontspanningsfilm zonder verdere pretenties, geschreven door Isabelle Mergault en Thierry Bourcy. Antoine Roche stond achter de camera.

La voie est libre

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Stéphane Clavier. Met o.a. François Cluzet, Philippine Leroy-Beaulieu, Emma de Caunes, Éric Caravaca en Jean-Paul Muel.

`De Franse spoorwegen - ja, dat kan`; of: hoe kom je aan vijftig miljoen Franse Francs als je werkloos bent. Jules (Cluzet in een prima rol) is op de keien gezet door de Franse spoorwegen. Hij neemt de passagiers in gijzeling van een trein die een Parijze voorstad verbindt met het centrum, omdat hij response wil van de Minister van Verkeer, die zeventien brieven van hem onbeantwoord liet. In de lange nacht die de gijzeling duurt, ontstaan er banden van medeplichtigheid en amoureuze betrekkingen tussen inzittenden van de treinwagon en het eindigt met een onverwachte ontknoping in de finale. Het regiedebuut van Clavier, de broer van de andere, is een aardige en levendig gemonteerde komedie, die adequaat ondersteund wordt door de muziek van Michel Hardy. Enkele zwakheden in de film worden ruimschoots goed gemaakt door het enthouisiasme van de rolverdeling, in bijzonder de frisse en verleidelijke De Caunes.

L'amour à vif

1997 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1997. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Sophie Aubry, Samuel Le Bihan, Josy Bernard, François Caron en Nadine Alari.

Alice (Aubry) is een jonge vrouw die regelmatig tot bloedens toe geslagen wordt door haar man Thomas (Le Bihan). Ondanks deze gewelddadige uitbarstingen houdt ze nog steeds van hem en telkens weer verontschuldigd hij zich en zweert het nooit meer te doen. Op een avond, na een bezoek aan vrienden, gaat hij weer van leer. Alice ontvlucht het echtelijk dak en vindt onderkomen in een opvangcentrum voor mishandelde vrouwen. De directie van het centrum zal bemiddelen om Thomas naar een psychiater te sturen om zich te laten behandelen. Een realistisch echtelijk drama dat gebaseerd is op verschillende waargebeurde feiten. De liefde die Alice blijft koesteren voor haar gewelddadige echtgenoot is echter weinig geloofwaardig. Aubry speelt haar rol vol overtuiging. Het journalistiek gefundeerde scenario van Marie- Hélène Saller en Hélène Woillot wijst de weg die vrouwen die in hetzelfde geval verkeren moeten bewandelen en dat is ongetwijfeld positief aan dit docudrama. Yves Vandermeeren stond achter de camera.

Un petit grain de folie

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Sébastien Grall. Met o.a. Delphine Rich, Christian Charmetant, Roger Carel, Jacques Bonnaffé en Guilhelm Pellegrin.

Franck (Charmetant) en Florence Vernon (Rich) zijn gelukkig gehuwd. Ze delen alles, zelfs hun dokterspraktijk. Zij is psychologe, hij psychoanalyticus. De laatste tijd is Florence echter veel buiten de deur en dat is voldoende voor Franck om achterdochtig te worden. Steeds meer raakt hij ervan overtuigd dat Florence hem bedriegt. Dat komt voor Florence best uit, want in werkelijkheid is zij officier van de Franse geheime dienst en dat mag Franck niet weten. Maar deze besluit op een keer om haar te volgen en te betrappen in haar `liefdesnestje` op het platteland. Voorspelbare spionage-komedie die haar inspiratie duidelijk haalde bij LA TOTALE van Claude Zidi. Een aantal geslaagde gags en het pittige spel van Rich (dochter van Claude en Catherine) kunnen de film toch van de ondergang redden. Leuke ontspanning voor een regenachtige zomeravond, geschreven door Jacques en Eric Besnard. Voor de fotografie tekende Richard Andry.

L'orange de Noël

1996 | Drama, Historische film

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Sophie Aubry, Jean-Yves Berteloot, Lys Caro, Paul Le Person en Françoise Giret.

In september 1913 wordt de jonge onderwijzeres C[KA1]ecile (Aubry) aangesteld in een dorpje in de Beneden-Corr[KA2]eze. Hier stuit ze echter op het onbegrip en vijandschap van de dorpelingen, die weigeren het nut in te zien van de schoolplicht. Alle handen, hoe klein ook, zijn nodig op het land. C[KA1]ecile gaat van boerderij tot boerderij om kinderen te ronselen voor haar schooltje. Een van haar leerlingen is Malvina (Caro) die door iedereen, zelfs haar familie, als achterlijk beschouwd wordt. Enkel Cécile begrijpt dat het meisje erg intelligent is. Een sfeervol beeld van de moeilijkheden die men had in de pioniersjaren van de schoolplicht om geïsoleerde bevolkingsgroepen ertoe aan te zetten hun kinderen te laten studeren. Dit universele thema wordt indringend uitgewerkt en uitstekend gespeeld door Aubry. Het scenario van Béatrice Rubinstein en Lorenzi is gebaseerd op een roman van Michel Peyramaure. Fotografie van Jacques Guérin. Nicam Stereo.

Désiré

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Bernard Murat. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Fanny Ardant, Claude Rich, Béatrice Dalle en Dominique Lavant.

D[KA1]esir[KA1]e (Belmondo) is een grijzende butler, die zich bij zijn vorige baan uit de voeten had moeten maken omdat hij buiten zijn boekje gegaan was door een relatie aan te gaan met zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse. Hij wordt in dienst genomen door Monsieur Montignac (Rich), minister van de posterijen, telefoon en telegrafie en zweert zijn nieuwe meester heilig nooit meer in een dergelijke fout te vervallen. Montignac wil voor de zomer naar de chique Normandische badplaats Deauville met zijn ma[KA4]itresse, Odette (Ardant). Eenmaal ter plekke begint bijna iedereen last te krijgen van erotische dromen en mompelt Odette in haar slaap de naam van D[KA1]esir[KA1]e tot grote ontsteltenis en ergernis van Montignac. Als Montignac wegens een regeringscrisis naar Parijs geroepen wordt, wordt de verleiding om woord te houden voor D[KA1]esi[KA1]e wel heel groot - om erger te voorkomen, smeert hij hem. Door Daniel Toscan du Plantier (wiens vrouw onder mysterieuze, nimmer opgehelderde omstandigheden in Ierland vermoord werd) mooi geproduceerde herverfilming naar de gelijknamige film van Sacha Guitry uit 1937 (met Guitry in de hoofdrol). Regisseur Murat bewerkte Guitry's oorspronkelijke scenario naar een eigentijdse versie, hetgeen heel goed gelukt is. De oorspronkelijke film is eigenlijk een toneelstuk en deze versie steunt daarom ook enorm op dialoog, wat voor flamboyante hoofdrol Belmondo en medehoofdrol Ardant, die beiden op een ruime toneelervaringen kunnen bogen, geen enkele hinderpaal is. De fotografie van Ricardo Aronvich is optimaal en doet de kijker af en toe vergeten dat hij met een toneelmatige film te maken heeft. Dalle als het dienstmeisje is enigszins asynchroon, maar lekker sexy in haar grofheid. De zeer fraaie kostuums van Dominique Borg verdienen een speciale vermelding. Zou op de persoonlijke complexen van Guitry geënt zijn, wat voor zijn tijd heel aannemelijk is. Voor liefhebbers.

Maigret se trompe

1994 | Misdaad, Thriller

België/Frankrijk 1994. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Bruno Cremer, Danièle Lebrun, Bernadette Lafont, Brigitte Catillon en Anny Romand.

Call-girl Louise Filon (Lopez) wordt vermoord aangetroffen in haar luxe flat aan de Avenue Carnot. Maigret (Cremer) zet vraagtekens bij het gedrag van professor Gouin (Perrot), een vreemde, koude, cynische man die een verdieping hoger woont en zich door mooie vrouwen laat omringen. Een nooit van zijn stuk te brengen Maigret in een verrassend raadselachtig verhaal gesierd door de opvallende aanwezigheid van brunette Lafont in de rol van Madame Brault. Naar de gelijknamige roman van Georges Simenon uit 1953, die in 1988 ook al werd verfilmd voor tv (toen door Stéphane Bertin en met Jean Richard in de rol van Maigret). Scenario van Dominique Roulet.

Le zèbre

1992 | Romantische komedie

Frankrijk 1992. Romantische komedie van Jean Poiret. Met o.a. Thierry Lhermitte, Caroline Cellier, Christian Pereira, Annie Grégorio en François Dyrek.

Notaris Hippolyte (Lhermitte) wordt op zijn werk regelmatig geconfronteerd met uitgebluste huwelijken en vraagt zich bezorgd af of zijn Camille (Cellier) nog wel van hem houdt. Om dat te testen rijdt hij zijn auto met haar naast zich in de plomp om haar reactie te peilen over een gezamenlijke dood. En hij verlaat haar om te kijken of ze overstuur raakt. Ze blijft van hem houden, tot anonieme liefdesbrieven aan haar adres de relatie op scherp zetten. Een zeer genietbare romantische komedie, de enige film van toneelschrijver/acteur Poiret (1926-1992).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Annie Grégorio op televisie komt.

Reageer