Valérie Bonneton

1970 Acteur

Valérie Bonneton (1970) is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

Une heure de tranquillité

2014 | Komedie

Frankrijk 2014. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Christian Clavier, Carole Bouquet, Rossy de Palma en Valérie Bonneton.

Een uurtje rust. Dat is alles wat de Parijse chirurg Michel Leproux (volbloedkomiek Christian Clavier) verlangt als hij op een zonnige zaterdagochtend op de rommelmarkt een juweeltje van een jazzplaat ontdekt. Maar voor elke aandachtsvrager die hij de deur uitwerkt, kloppen er twee nieuwe aan. Onderhoudende komedie waarin Leproux langzaamaan wordt gefileerd tot een zelfingenomen grootgrutter in leugens. Prettige bijrollen van Almodóvars Rossy de Palma en oud-autocureur Stéphane De Groodt.

Jamais de la vie

2015 | Drama

Frankrijk/België 2015. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Olivier Gourmet, Valérie Bonneton, Marc Zinga, Thierry Hancisse en Paco Boublard.

IJzersterke melange van drama en thriller door meester van de 'kleine' films Jolivet (Simple mortel, Ma petite entreprise). Franck, een afgedankte arbeider en geknakte ex-vakbondsidealist die werkt als nachtwaker in een supermarktcomplex, leidt in een Noord-Franse stad een solitair leven met de fles. Wanneer hij mannen opmerkt die iets schemerigs bekokstoven, ontwaakt hij uit zijn lethargie. Weinig films vangen zo genadeloos de deprimerende staat van 21ste-eeuws Frankrijk als dit zwartgallige verliezersverhaal. Het decor reflecteert Francks gemoed: grauw, verlaten en hopeloos. Gourmet ademt, woedt en raast zijn personage.

Un amour de jeunesse

2011 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Duitsland 2011. Drama van Mia Hansen-Løve. Met o.a. Lola Créton, Sebastian Urzendowsky, Valérie Bonneton, Magne-Håvard Brekke en Serge Renko.

Prachtige kroniek over de verzengende liefde van de vijftienjarige scholiere Camille (Créton) voor de vier jaar oudere Sullivan (Urzendowsky) start in 1999 en eindigt in 2007. Wanneer Sullivan uit Camilles onvoorwaardelijke adoratie naar Zuid-Amerika ontsnapt, is het meisje ontroostbaar. Zowel de intensiteit als de wispelturigheid van adolescentenlevens worden met een Nouvelle Vague-achtige openheid verwoord en verbeeld. Reliëf in ieder detail en het spel van de frêle Créton zijn indrukwekkend in dit fijngeweven verhaal dat de jeugdliefde serieus neemt.

Qui a envie d'être aimé?

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Anne Giafferi. Met o.a. Erik Caravaca, Arly Jover, Valérie Bonneton en Philippe Duquesne.

Veertiger Antoine (Caravaca) heeft zijn leven prima voor elkaar: een gevierde carrière als jurist, een gelukkig huwelijk, een mooi gezin. Maar als hij op een dag naar een catechisatieklas voor volwassenen gaat, verandert er iets. Zijn spirituele zoektocht heeft vooral gevolgen voor de relaties met zijn naasten, onder wie zijn zus (Bonneton) en vader (Bideau). Aardig drama met prima acteurs is het speelfilmdebuut van televisieregisseuse Giafferi, die het boek van haar echtgenoot Thierry Bizot verfilmde, dat in het Nederlands werd vertaald als De onbekende gelovige.

L'heure d'été

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Olivier Assayas. Met o.a. Juliette Binoche, Charles Berling, Jérémie Renier, Edith Scob en Kyle Eastwood.

Internationaal vooral door critici bejubeld drama over een familie in transitie. Drie volwassen kinderen komen samen in het huis van hun overleden moeder en staan voor de vraag: wat te doen met haar bezittingen, het huis en het werk van een artistieke oudoom? Assayas is minder geïnteresseerd in grote wendingen en des te meer in de bespiegelingen die deze mijlpaal in het leven van het drietal losmaakt. Mooi kalme acteursfilm over afscheid. Kyle Eastwood, zoon van Clint, heeft een bijrol als de New Yorkse verloofde van Binoche.

Je vous trouve très beau

2005 | Romantische komedie

Frankrijk 2005. Romantische komedie van Isabelle Mergault. Met o.a. Michel Blanc, Medeea Marinescu, Wladimir Yordanoff, Eva Darlan en Elisabeth Commelin.

Agrariër Aymé (de altijd fascinerende Michel Blanc) vindt na de dood van zijn echtgenote, het leven op de boerderij maar zwaar. Hij wil een nieuwe vrouw. Luchtig boer zoekt vrouw-drama voert de wat knorrige man via een kundige bemiddelaarster naar Roemenië, waar een serie economisch wanhopige, kortgerokte dames hem opwacht. Allen hebben goed geoefend op de introductiezin 'Je vous trouve très beau', maar kaplaarzen-types zijn het niet. Dan ontmoet hij Elena (Marinescu). Actrice Meurgault kreeg een César voor haar debuut als speelfilmregisseur.

Voyance et manigance

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Fourniols. Met o.a. Emmanuelle Béart, Dieudonné, Anémone, Zinedine Soualem en Serge Hazanavicius.

Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hazanavicius) is toneelspeler en hij heeft tijdelijk geen engagement. In Frankrijk is dat geen bijzonderheid: drie maanden werken en de overige tijd van het jaar een aanvaardbare uitkering boven het minimumloon. De cultuur bestaat dankzij de belastingbetaler. Zijn vriendin geeft hem de bons, waarop hij besluit naar zijn halfbroer Alban (Dieudonn[KA1]e) in Montauban in de Midi te gaan. Alban verdient de kost als helderziende. Chantal Bardet (B[KA1]eart), een leuke, na[KA3]ieve meid uit Castelsarassin, heeft een onbenullig baantje op de sous-pr[KA1]efecture. Ze zit op de afdeling rijbewijzen, waar ze ruimschoots de tijd heeft om met haar toffe collega Jacqueline (An[KA1]emone) over van alles en nog wat te kletsen. Als Chantals man Roland (Soualem) zijn werk kwijtraakt, belandt Chantal in de put. Jacqueline raadt Chantal aan om naar Alban te gaan, zodat ze op zijn minst weet wat de diepere oorzaak van de ellende was en wat ze mag verwachten van de toekomst. Chantal heeft zo haar eigen ideetjes over haar ellende en denkt dat haar beste vriendin en buurvrouw Agn[KA2]es (Bonneton) erachter zit. Als ze naar Alban gaat, heeft hij onmiddellijk door dat Chantal een gemakkelijke prooi is. Het moet daarom met de hulp van Frédéric, die een aardig nummertje drama kan weggeven, niet bij één sessie te blijven. Door goed op te letten zegt Alban de juiste dingen, die Chantal horen wil en is ze volledig verkocht. Roland vindt ondertussen dat Chantal wel veel weg is en zoekt omdat hij niks te doen heeft, troost bij... Agnès, terwijl Frédéric steeds meer in Chantal gaat zien. Zo komen de eenvoudigste toekomstverwachtingen uit. Hoewel Fourniols, die ook het onderhoudende scenario schreef, de boodschap over de nep in de waarzeggerij er met de voorhamer inramt, is deze klucht zonder pretenties best aardig en om flink te lachen. De rolverdeling is goed gecast; een ieder geeft op plezierige wijze het nummertje weg dat van hem of haar verwacht wordt. Fijntjes wordt opgemerkt dat ex-First Lady Nancy Reagan en wijlen president François Mitterand regelmatig in de koffiedik lieten kijken. Staatszaken zijn blijkbaar voorspelbaar. Het camerawerk is van Gérard de Battista. Ook bekend als VOYANT LUMINEUX.

Les destinées sentimentales

2000 | Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 2000. Romantiek van Olivier Assayas. Met o.a. Emmanuelle Béart, Charles Berling, Isabelle Huppert, Olivier Perrier en Dominique Reymond.

Groots opgezet kostuumdrama van de regiseur die daarvoor uitsluitend films maakte die zich afspelen in het hedendaagse Parijs.

L'homme de ma vie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Patrick Chesnais, Bruno Solo, Marianne Denicourt, Valérie Bonneton en François Berléand.

Fondsdirecteur van een uitgeverij Simon (Solo) houdt zichzelf goed in evenwicht dankzij zijn psychiater Charles (Chesnais), maar als die op een dag verklaart dat hij genezen is, slaat hij uit het lood. Simon beseft dat hij niet meer zonder Charles kan, maar Charles wil van hem af, omdat hij denkt dat Simon zijn huwelijk in gevaar brengt. Charles' vrouw is actrice en in verwachting; ze wil het kind niet en is bereid Charles te verlaten. Op de uitgeverij komt een manuscript binnen. Als Simon het leest herkent hij zichzelf. Simon zou het willen verbranden, maar zijn partner staat erop dat hij het uitgeeft. Het komt tot een handgemeen tussen Simon en Charles, waarbij Charles gewond raakt, waarna Simon hem verzorgt. Nu denkt Charles' moeder dat hij homo is, omdat haar schoondochter weg is. Het begint Charles te dagen wie de auteur van het manuscript is: zijn mentor met wie hij al zijn gevallen bespreekt. Wie er voor gaat zitten en moeite doet om de dialogen te volgen kan zich kostelijk amuseren. Bovendien is Chesnais geknipt voor zijn rol wat het plezier verhoogt. De overige rollen zijn ook niet slecht. Het scenario is van Corinne Atlas, Christian Biegalski, Pierre Geller en regisseur Kurc. Het camerawerk is van Michel Cénet.

Mookie

1998 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1998. Familiefilm van Hervé Palud. Met o.a. Jacques Villeret, Eric Cantona, Emiliano Suarez, Carla Ortiz en Harry Porter.

In Mexico neemt een missionaris, pater Beno[KA4]it (Villeret), een aapje dat hij langs de weg aantreft, liefderijk op. Hij doopt het Mookie en een jaar later blijkt het een unieke chimpansee te zijn: ze kan praten. Als dit bekend wordt, willen wetenschappers Mookie onderzoeken om er achter te komen hoe zoiets mogelijk is. Pater Beno[KA4]it is hier niet van gediend en neemt de wijk. Hij ontmoet onderweg bokser Antoine Capella (Cantona), die probeert te ontsnappen aan de wraak van de maffia, want hij weigerde een getrukeerd gevecht te verliezen. Het ongebruikelijke trio - de pater, de bokser en de aap -beleeft samen een hachelijk avontuur. Door deze film krijg je de indruk dat de filmindustrie al vijftig jaar stilstaat, want dit is een oubollige en ongenietbare rolprent. Ook het kleine volkje zal er niets aan vinden. Voetballer Cantona speelt de rol van macho, maar hij kan niet acteren. Villeret schmiert er lustig op los en heeft van zijn personage als geestelijke een afgrijselijke karikatuur gemaakt, waaraan je je ergert, zelfs als je niet gelovig bent. Onbegrijpelijk dat Claude Berri dit onding heeft willen produceren, maar vergissen is menselijk. Het scenario is van regisseur Palud, Igor Aptekman en Simon Michael naar een verhaal van Palud en Aptekman. Het camerawerk is van Bernard Lutic. Dolby Stereo.

La mort du chinois

1998 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Isabelle Carré, François Berléand en Frnaçois Morel.

Michel (Garcia) is schrijver van kinderboeken. Hij laat in zijn verhalen dieren de heldenrol spelen. Hij is ontroostbaar als zijn vriendin hem in de steek heeft gelaten voor een Chinees. Michel is al zijn inspiratie kwijt. Zijn vriend G[KA1]erard (Podalyd[KA2]es) doet vruchteloze pogingen om hem enige afleiding te bezorgen. Ook de lieve Lise (Carr[KA1]e) lukt het niet om Michel zijn oude vriendin te laten vergeten. Hij wordt verteerd door het verlangen om wraak te nemen op de Chinees. Na een forse slok en heel wat drugs die Lise hem had bezorgd, probeert hij in een benevelde toestand en midden in een delirium tremens aan inspecteur Chevalot (Berléand) het geval uit te leggen. Alles eindigt ermee dat hij het vliegtuig naar Hong Kong neemt om zijn vriendin en de Chinees op te sporen. Dit komische en verbijsterende avontuur vermengt het gesloten wereldje van een schrijver met een steeds idioter wordende geschiedenis die groter is dan zijn eigen fantasie. Het meest geslaagde stuk van de film is het gesprek tussen de schrijver en de inspecteur van politie, dat de kijker zowel op een dwaalspoor brengt als dat het te gek is. Helaas begint al dat verbijsterende gedoe van de hoofdrol Garcia je na een tijdje te vervelen ondanks diens sublieme spel. Het camerawerk is van Dominique Chapuis.

Jeanne et le garçon formidable

1998 | Romantiek, Musical

Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Virginie Ledoyen, Mathieu Demy, Jacques Bonnaffé, Valérie Bonneton en Frédéric Gorny.

Een zeldzame en bijna volmaakte film. Daarbij komt nog dat het onderwerp (AIDS) bloedserieus is; de vorm (een musical) is mild. Al met al bijna een meesterwerk dat moed, wanhoop, vreugde en droevenis met elkaar in evenwicht houdt. De film treft beter doel dan het traangas wat op de kijker wordt losgelaten in PHILADELPHIA. Het regisseursduo, dat bestaat uit Martineau en Ducastel, heeft de juiste toonhoogte gevonden voor een tragische geschiedenis over de liefde en de dood. Het scenario is van Martineau, die eveneens de songteksten schreef en het gaat over een momentopname uit het jonge leven van Jeanne (Ledoyen), een aantrekkelijke meid, die door veel mannen bemind wordt. De grote Liefde vindt ze bij Olivier (Demy), de jongen uit de titel. Helaas is hij seropositief. E[KA1]en opmerking uit de mond van Jeanne illustreert op welke lichte wijze de film zijn onderwerp behandelt: als Olivier haar zegt dat hij seropositief is, antwoordt zij dat het geen probleem is, want ze hebben immers kapotjes gebruikt. Je bent in eerste instantie geneigd te denken dat je met grote onverschilligheid te maken hebt, maar het is het bewijs van onbevooroordeeld te zijn en dat is de kracht van deze rolprent. Het is de reactie van een leuke jonge vrouw, die om iemand geeft en zich met enthousiasme vastbijt in het leven. Ledoyen is spontaan en straalt frisheid af, terwijl Demy tot op een zekere hoogte een beetje saai is. Grote waardering voor de zingende rolverdeling (met uitzondering van Ledoyen die ingedubd is) en in het bijzonder voor Bonnaffé. Het camerawerk is van Mathieu Poirot-Delpech. Scope, Dolby SRD.

Jeanne et le garcon formidable

1998 | Musical, Drama, Romantiek

1998. Musical van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Virginie Ledoyen, Mathieu Demy, Jacques Bonnaffé en Valérie Bonneton.

Jeanne (Ledoyen) denkt na verschillende flirts eindelijk de juiste man ontmoet te hebben in Olivier (Demy). Hij blijkt echter HIV te hebben. Muzikale tragikomedie.

Le feu sous la glace

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Françoise Decaux-Thomelet. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, François Levantal, Rufus, Valérie Bonneton en Pierre-Olivier Mornas.

Pierre Autrac (Levantal), een vermaard journalist, wordt ervan verdacht een interview te hebben vervalst. In afwachting dat hij van alle blaam gezuiverd zal worden aanvaardt hij een baantje als cultureel redacteur van een regionale provinciekrant. Hij is de alleenstaande vader van een dochtertje en daar hij dikwijls weg moet doet hij beroep op Eve (Bonneton), een jonge, levenslustige babysit. In het appartementsgebouw waar hij zijn intrek neemt maakt hij kennis met Constantine Duparc (Leroy- Beaulieu), zijn onaangename, verwende, antipathieke buurvrouw en haar norse vader Albert (Rufus). Op een winteravond treft hij Constantine aan aan de rand van een plattelandsweg. Ze heeft autopech en gaat tegen haar zin met hem mee. Wat verder begeeft ook zijn wagen het en in de storm vluchten ze in een leegstaande villa, waar ze elkaar beter leren kennen. Gevolg: hij komt te laat op een afspraak voor een interview met een bekende thrillerauteur. Een sentimentele komedie over het krijgen van een tweede kans, zowel in het privéleven als professioneel en de moeilijke geboorte van een liefdesrelatie. Het verhaaltje verliest dikwijls ritme en soms lijkt het alsof de acteurs niet meer weten waar het met hun personage heen moet. Niet bepaald vervelend, maar evenmin erg interessant. Decaux-Thomelet schreef het scenario samen met Nathalie Steinberg en François Bonaventura. Fotografie is van Hans Meier.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Valérie Bonneton op televisie komt.

Reageer