Philippe Faure

Acteur

Philippe Faure is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Les mômes

1999 | Komedie

België/Frankrijk 1999. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Charles Aznavour, Marie-Joséphine Crenn, Anissa Stili, Pascale Robert en Philippe Faure.

De Parijse vioolbouwer Gaspard (Aznavour) baant zich een weg om in de metro zijn trein te halen. In de gang staan twee meisjes te zingen. Eensklaps verschijnt de politie, die de meisjes wegens bedelarij wil aanhouden. Het jongste meisje, de tienjarige Manon (Crenn) werpt zich in de armen van Gaspard en noemt hem haar grootvader. Het andere meisje, de veertienjarige Sarah (Stili), speelt het spelletje mee en de politie blijft achterdochtig, maar laat hen toch gaan. Op de vraag waar hun moeder is antwoordt Manon dat ze in de gevangenis zit. Al gauw gaat Gaspard zich aan de meisjes hechten en zich over hen ontfermen. Het gevoelige portret van een oudere man die zich het lot aantrekt van twee door iedereen verlaten kinderen. Een verhaal dat zich uitstekend leent tot goedkoop sentiment, maar door de ijzersterke vertolking van Aznavour en de ontwapenende (en ondeugende) onschuld van de kleine Crenn wordt het een aangrijpend, droefgeestig stukje realiteit, verteld met veel humor. Een klein juweeltje, geschreven door David Pharao en in beeld gebracht door Hans Meier.

Die Sekretärin des Weihnachtsmanns

1999 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1999. Drama van Dagmar Damek. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Roland Giraud, Eric Prat, Thylda Bares en Birgit Doll.

Als de film begint, zien we een gezette vrouw in het historische centrum van een Frans stadje bijna een trap om ver lopen, waarop een man staat, die aan de gevelklok van een horlogezaak prutst. Het is de ongetrouwde Marl[KA2]ene (S[KA3]agebrecht) die het snoepwinkeltje van haar overleden moeder heeft opgedoekt, nadat zij haar tien jaar verpleegd had. Vlak voor de kerst wordt er weer eens gestaakt (typisch Frans) bij de post. Marl[KA2]ene, die op het brievencentrum van het postkantoor de post aan de kerstman sorteert, besluit zich over twee espistels te ontfermen. Eentje is van een zekere S[KA1]ebastien die om een olifant vraagt en werk voor zijn vader. De andere is van C[KA1]eline Rivi[KA2]ere (Bares), een verkeers- slachtoffertje. Ze ligt met een lelijke beenbreuk in het ziekenhuis en bij het ongeluk heeft ze haar moeder verloren. Ze moet weer leren lopen, maar weigert dit te doen totdat haar vader haar komt. Daarom moet de kerstman moet haar vader zoeken en hem vragen haar af te halen, want ze wil niet in een kindertehuis terecht komen. Marl[KA2]ene legt haar een bezoekje af en stelt zich voor als de secretaresse van de kerstman. C[KA1]eline gaat alvast proberen te lopen. Ze wil graag helpen, maar ontdekt dat niemand haar vader kent. Ze heeft intussen een grote olifant van papier en karton gemaakt. S[KA1]ebastien Roche (Giraud) blijkt echter helemaal geen kind te zijn: hij is een werkloze uurwerkmaker met de safari en olifanten als hobby; hij stuurt ieder jaar voor de grap een brief aan de kerstman. Ze besluiten om samen de olifant aan C[KA1]eline te brengen, maar het kind denkt dat de secretaresse van de kerstman is teruggekomen met haar eigen vader. De strenge hoofdzuster, die denkt dat Marl[KA2]ene van de kinderbescherming is, vindt dat het de hoogste tijd is geworden voor C[KA1]eline`s vader dat hij verantwoording op gaat nemen... Zo wordt het voor C[KA1]line een hele gelukkige kerst, maar eerst krijgt zij nog een forse teleurstelling te verwerken, ontvlucht het ziekenhuis en moet de voogdij voor de rechtbank worden behandeld - gelukkig sjoemelt de vrouwelijke rechter in C[KA1]eline`s belang. Ook de eenzame Marl[KA2]ene blijft niet meer alleen en `vader` Sebastien krijgt werk [KA21]en een gezin. Na de succesvolle samenwerking tussen de Franse en de Duitse regionale tv een tweede film met S[KA3]agebrecht in de hoofdrol en wederom bij de post. Opgenomen in Colmar in de Elzas aan de voet van de Vogezen, niet ver van de Duitse grens. Het suikerzoete, aarzelende scenario, dat soms bij het belachelijke af is (de losse moraal van Céline's welgestelde moeder, de illegale immigrant die in de verzegelde woning woont, de woedeuitbarstingen van Marlène, de seksuele frustraties van de oudere benedenbuur en moeders minnaar), van Françoise Dorner voor dit toch wel heel wat wat mindere Sägebracht-vehikel is te Frans en veel te weinig film. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Anne Le Guen : Un poids lourd sur la conscience

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Maxime Mansion, Nathalie Krebs en Paul Allio.

Na verkeersongeval waarbij scholier het leven laat wordt stadsbestuur van Mareuil-en-Artois verweten niets ondernomen te hebben om verkeersveiligheid in stadscentrum te bevorderen. Moeilijke momenten voor gemeenteraadslid Le Guen (Cottençon) die door oppositie wordt aangevallen omdat zij een half jaar eerder belast werd verkeer van zware vrachtwagens in stadscentrum te reglmenteren. Karikaturale voorstelling van de feiten. Léa Drucker, die rolletje speelt van meisje Louise, is niet de dochter maar het nichtje van tv-superster Michel Drucker...

La façon de le dire

1998 | Romantiek, Familiefilm

Frankrijk/Ierland 1998. Romantiek van Sébastien Grall. Met o.a. Annie Girardot, Sonia Vollereaux, Laura Brennan, Romain Redler en Eithne Dempsey.

Nicolas (Deutsch) is een zestien-jarige, intelligente jongen die erg lijdt onder het feit dat hij verschrikkelijk stottert. Hij is niet in staat een woord in een maal uit te spreken. Sinds een achttal maanden voert hij correspondentie met de Ierse Cynthia (Brennan). Op die manier kan hij zich uitdrukken zonder tegengewerkt te worden door zijn handicap. Als zij opbelt komt zijn oudere broer Bertrand (Redler) aan het toestel. Maar nu schrijft Cynthia dat ze tijdens de vakantie naar Frankrijk wil komen en hem ontmoeten. Nicolas wil een therapie volgen om van zijn stotteren af te raken. Gevoelige, intelligent geschreven dramatische film over een jongen die zijn handicap wil overwinnen. Deutsch geeft op onvergetelijke manier gestalte aan dit personage en hij wordt uitstekend geholpen door Girardot als een vrouw die gekwetst werd door het leven en die de jongen hetzelfde lot wil besparen. Ondanks het gegeven wordt de film nergens sentimenteel. Anne Valton en Marina Ni Dhubhain schreven het opmerkelijke scenario. Mooie fotografie van Richard Andry. Stereo.

De gré ou de force

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Julien Boisselier, Philippe Duclos, Laurent Arnal, Marie Desgranges en Philippe Faure.

Er heerst onrust onder de werknemers van Medic-Hall, een filiaal van de G[KA1]en[KA1]erale Financi[KA2]ere d`Investissement. Daar werken een tiental mensen die gespecialiseerd zijn in de verkoop van medisch materiaal. In het kader van herstructurering wil de directie van G.F.I. deze tak afstoten, maar ze voelen er niets voor om enorme ontslagpremies te betalen. Ze hebben een welomlijnd plan voor ogen: `mobbying`: door morele intimidatie de bedienden dwingen zelf ontslag te nemen. Via doorgedreven controle, voortdurende vernederingen, het opleggen van ondankbare taken en andere pesterijen wordt het leven voor deze mensen een hel. De man die de hele operatie in handen heeft is S[KA1]ebastien Jalabier (Duclos). Een les voor werkgevers om van hun personeel af te geraken zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken over vakbondsacties. Ook al is dit fictie, toch is de kans dat dit zich in de realiteit afspeelt alles behalve denkbeeldig. Een pakkende film die sterk vertolkt wordt door een grotendeels onbekende reeks acteurs waardoor het realisme nog sterker benadrukt wordt. Knap scenario van Laurent Chouchan en Sarah Lévy. Fotografie is van Pierre Novion.

La bonne âme de Setchouan

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Bernard Sobel. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Andrzej Seweryn, Myriam Boyer, Philippe Faure en David Gabison.

Zeer theatrale bewerking van het meesterwerk van Bertolt Brecht (1940). Weinig vernieuwends voor het oog in deze film, waarvan de lengte niet overeen lijkt te komen met het originele werk. Ongeacht haar elders bewezen talent, komt Bonnaire weinig geloofwaardig over als Chinese in haar alles beheersende dubbelrol van Chen Té, 'de goede ziel', en Chui Ta, het negatief van Chen Té op aarde. Daarom oogt het geheel ook onevenwichtig. De oorspronkelijke kracht van het episch theater wordt trouwens nauwelijks overgebracht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Faure op televisie komt.

Reageer