Jean-Paul Roussillon

Regisseur, Acteur

Jean-Paul Roussillon is regisseur en acteur.
Er zijn 44 films gevonden.

Un conte de Noël

2008 | Drama, Komedie

Frankrijk 2008. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Paul Roussillon, Mathieu Amalric, Anne Consigny en Melvil Poupaud.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

Zone libre

2007 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2007. Drama van Christophe Malavoy. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Mathilde Seigner, Lionel Abelanski, Tsilla Chelton en Olga Grumberg.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vindt een Joodse stadse familie een onderkomen in de 'vrije zone' in zuidelijk Frankrijk. Het gezelschap, dat bestaat uit Simon (Abelanski), zijn vrouw en zwangere schoonzus, zijn moeder en neefje, bouwt tijdens het heimelijke verblijf in een oude boerderij een band op met plattelander Monsieur Maury (Roussillon) en zijn schoondochter. Voormalig acteur Malavoy (Isabelle Hupperts minnaar in Madame Bovary) concentreert zich in zijn eerste bioscoopfilm met herfstige tinten op het alledaagse gedurende een uitzonderlijke episode. Naar een toneelstuk van Jean-Claude Grumberg.

Une preuve d'amour

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Bernard Stora. Met o.a. Jean Yanne, Eric Elmosnino, Anouk Grinberg en Jean-Paul Roussillon.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

En jouant 'Dans la compagnie des hommes'

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Sami Bouajila, Jean-Paul Roussillon en Wladimir Yordanoff.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

Mischka

2002 | Drama, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 2002. Drama van Jean-François Stévenin. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Jean-François Stévenin, Rona Hartner, Salomé Stévenin en Pierre Stévenin.

Tijdens de grote vakantie naar de zee in het zuidwesten van Frankrijk brengt het lot een viertal personen bijeen, die in de eerste instantie niets met elkaar gemeen heeft. De hoogbejaarde opa Mischka (Roussillon) wordt door zijn onhebbelijke zoon, die voor hem alleen nog maar een plaatsje in de kofferbak van zijn stationwagen had, in zijn stinkende plunje `vergeten` bij een pompstation aan de autoweg. Daar ontmoet Mischka verpleger G[KA1]eg[KA2]ene (Jean-Fran[KA10]cois St[KA1]evenin), die ook niet meer de jongste is. Later voegt zich bij hen een overjarige rockster (Hartner) met de legendarische naam Joli Coeur (het aapje uit [KL]Alleen op de wereld[KLE] van Hector Malot) en de vijftien-jarige wegloopster Jane (Salom[KA1]e St[KA1]evenin) die met haar jongere broertje L[KA1]eo (Pierre St[KA1]evenin) op zoek is naar haar vader. Ze beleven onderweg van alles en nog wat en komen allerlei bonte vogels tegen, waaronder zelfs de verdwaalde rocker Johnny Hallyday (die zichzelf speelt). Zo wordt het niet alleen een ongelooflijke reis, maar ook een vakantie om nooit meer te vergeten. Een ensemblestuk, waarvan men in Frankrijk hoog opgaf, maar de kijker daarbuiten herkent het als het zoveelste drukke en nodeloze gedoe langs 's heeren wegen in het hoogseizoen. Het scenario is van regisseur Stévenin, die er met zijn derde, minimalistische film een gezellig familieonderonsje van maakte - dat spaart kosten. Het camerawerk is van Pierre Aïm.

Une hirondelle a fait le printemps

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Christian Carion. Met o.a. Michel Serrault, Mathilde Seigner, Jean-Paul Roussillon, Frédéric Pierrot en Marc Berman.

Mathilde besluit een boerderij buiten Parijs over te nemen, waar de eigenaar nog woont. Omdat ze uit de grote stad komt mogen de mensen uit de buurt haar niet zo. Ook moet ze proberen om te gaan met de oude eigenaar van de boerderij.

Petits nuages d'été

1998 | Romantiek

België/Hongarije/Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Langlois. Met o.a. Marie Matheron, Odette Laure, Yves Robert, Jean-Paul Roussillon en Giulia Demont.

Walter (Benedict) en Maria Mueller (Matheron) arriveren met hun elfjarig dochtertje Christina (Demont) in hun riante vakantiewoning in M[KA3]unchen. Ze hopen hier te redden wat nog rest van hun huwelijk. Maria is een fanatieke eco-militante en tijdens haar kruistochten voor een beter leefmilieu heeft ze haar gezin verwaarloosd. Hierdoor heeft ze Walter in de armen van andere vrouwen gedreven. Hun rust is echter van korte duur, want Maria verneemt dat er zich een kartonfabriek in de buurt zal komen vestigen en die zal ongetwijfeld de omgeving vervuilen. Walter op zijn beurt valt voor de charmes van de mooie Marl[KA2]ene (Arnold), secretaresse van het gemeentehuis. Onder het mom van een milieufilm wordt hier een stationsrommannetje opgeklopt tot een militant pamflet. De jonge Demont als Christina levert nog de beste prestatie van de hele cast: ze is natuurlijk en spontaan en steelt het hart van de kijkers. De rest komt, ondanks alle goede bedoelingen, geforçeerd en vooral gemanipuleerd over. Claude d'Anna en Laure Bonin baseerden het scenario op een verhaal van Jean-Louis Magnon. Gefilmd in Hongarije door Bruno Privat.

Drancy avenir

1997 | Documentaire, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Documentaire van Arnaud des Pallières. Met o.a. Aude Amiot, Thierry Bosc, Anne-Lisa Nathan, Jean-Paul Roussillon en Hanns Zichler.

VV.

A chacun son Tour

1997 | Misdaad, Sportfilm

Frankrijk/Duitsland 1997. Misdaad van Jean-Jacques Kahn en Jean-Jacques Khan. Met o.a. Philippe Volter, Jean-Paul Roussillon, Nicolas Silberg, Franck Maurin en Daniel Guzman.

Voor het eerst werd bekende wielerrace Tour de France als achtergrond gebruikt voor fictief verhaal. Filmploeg reisde in 1997 gedurende twee weken met de Tour-karavaan mee voor sfeerbeelden. In filmverhaal, geschreven door Didier Daeninckx, wordt de twintigste etappe, met aankomst in Duitsland (Duitse co- productie!) gewonnen door jonge Alex Pelletier (Maurin). Op weg naar dopingcontrole wordt hij vermoord! Het onderzoek wordt toegewezen aan Duitse, knap ogende commissaris Maryse Chartrain (Weitzenbock). Gelukkig kan zij rekenen op medewerking van Jean Savoy (Volter), de veiligheidsverantwoordelijke van de Tour. Gevreesd wordt dat een psychopaat aan het werk is. De schrik zit er bij renners en hun begeleiders dik in. Maar de show must go on. De Tour wordt uitgereden en de dader gepakt. Mislukt mengsel van Tour de France, policier en krimi. Enkel te genieten als kijkje in coulissen van de Tour.

Maigret : Maigret a peur

1995 | Misdaad, Mysterie, Thriller

Frankrijk/Servië en Montenegro/Zwitserland/België 1995. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Bruno Cremer, Jean-Paul Roussillon, Raymond Gérôme, Didier Flamand en Maurice Aufair.

Naar in 1953 verschenen gelijknamige roman van Georges Simenon waarin commissaris Maigret (Cremer), op bezoek bij zijn vriend-onderzoeksrechter Chabot (Roussillon), bij ingewikkelde zaak wordt betrokken. In provinciestadje Fontenay worden drie moorden gepleegd. De hoofdverdachte, dokter Vernoux (Flamand), wordt nadien dood aangetroffen...Maigret blijkt (eens te meer) een aandachtig observator van de karakters der personages. Zwitsers bekend regisseur Goretta zorgt voor nauwkeurige en doeltreffende film met acteurs in topconditie. Alles draagt bij tot een knappe Maigret-episode. Beter dan eerdere (1989) gelijknamige tv-film met Jean Richard als Maigret.

Novacek: Un château en Bohème

1994 | Misdaad, Actiefilm

Portugal/Servië en Montenegro/België/Frankrijk 1994. Misdaad van Andrzej Kostenko. Met o.a. Patrick Catalifo, Ann-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Ottokar Brousek.

Een Franse schrijver verdwijnt spoorloos tijdens een rondreis door Tsjechi[KA3]e. De hulp van Novacek (Catalifo) wordt ingeroepen. Hij begeeft zich naar Praag, waar hij geconfronteerd wordt met een land dat zich nog onzeker voelt in de veranderde politieke situatie. Routine-misdaadverhaal dat met veel bravour en visuele rijkdom gebracht wordt. Regisseur Kostengo is duidelijk tot beter werk in staat en voelde zich wat verloren met dit clichématige scenario van Simon Michael, dat hij nog wat heeft bijgewerkt. Dat kon echter niet verhinderen dat het vol hiaten zit. De acteurs spelen hun rol zonder veel overtuiging, maar cameramannen Jiri Machane en Eric Guichard zorgden voor prachtige beelden van het historische Praag en omgeving.

Novacek: Souvenirs d'Anvers

1994 | Misdaad

Frankrijk/Portugal/België 1994. Misdaad van Marc Lobet. Met o.a. Patrick Catalifo, Ann-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Karen Van Parijs.

Baron Beukelaers, een belangrijke figuur uit de Antwerpse financi[KA3]ele wereld, wordt ontvoerd en vermoord. Zijn vrouw, Van Parijs, roept de hulp in van de Franse ex-journalist Novacek (Catalifo), die haar man ooit heeft geïnterviewd. Samen met een tv-journalist doorzoekt deze Antwerpen, waar hij een groep fanatieke nationalisten op het spoor komt. Een niet bijster originele maar spannend gemaakte politiefilm, die prachtige plaatjes oplevert van een paar van de mooiste hoekjes van de Scheldestad. Een paar Vlaamse acteurs kregen uitstekende bijrolletjes in deze coproduktie, die werd geschreven door Didier Daeninckx en Simon Michael. Fotografie van Michel Baudour en Eric Guichard.

Novacek: La star de Babelsberg

1994 | Misdaad, Actiefilm

Portugal/België/Frankrijk/Duitsland 1994. Misdaad van Peter Goedel. Met o.a. Patrick Catalifo, Ann-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Madeleine Robinson.

In Parijs wordt het lijk gevonden van een jonge vrouw uit het voormalige Oost-Duitsland, die stierf aan een overdosis. Een vriendin van haar, vroeger een bekende filmactrice, roept de hulp in van Novacek (Catalifo), want ze is ervan overtuigd dat er hier misdaad in het spel is. De detective geworden ex- journalist volgt het spoor van het slachtoffer in omgekeerde richting: van Parijs naar de Berlijnse Potzdammer Platz. Novacek en zijn metgezellen trachten weer een onmogelijke opdracht tot een goed einde te brengen, met als omgeving ditmaal de ex-communistische gemeenschap van Oost-Duitsland. Over het algemeen goede vertolkingen. Het scenario van Simon Michael en Marie Montarnal is niet bepaald origineel, maar zit toch goed in elkaar en zorgt voor anderhalf uur spanning. Fotografie van Ulrich Jaenchen en Eric Guichard. Ook bekend als LA STAR DE BABELSBERG.

Novacek: Cargo Infernal

1994 | Misdaad, Actiefilm

België/Frankrijk/Portugal 1994. Misdaad van Fernando Silva. Met o.a. Patrick Catalifo, Ann-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Teresa Madruga.

Bij een aanslag in Portugal komt de vriend om van een man die zich steeds sterk maakt voor het milieu. Een kolfje naar de hand van ex-journalist nu amateur-detective Novacek (Catalifo) die tijdens het onderzoek dat hem in deze film naar Portugal voert, stoot op een sluikhandel met voedselhulp, waarin het vrachtschip dat de verbinding tussen Odessa in de Oekra[KA3]iene en Luanda in Mozambique (Oost-Afrika) onderhoudt, centraal lijkt te staan. Een goedgemaakte, gemakkelijk te verteren politiefilm met veel actie en aardig wat spanning, maar even vlug vergeten als gezien. De acteurs leveren behoorlijk werk af. Simon Michaël en Laurent Chouchan schreven het scenario, dat door Eric Guichard van mooie plaatjes voorzien werd.

Novacek : Le croisé de l'ordre

1994 | Misdaad, Actiefilm

Portugal/België/Frankrijk 1994. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Patrick Catalifo, Anne-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Jean-Marie Winling.

Een politie-inspecteur wordt gevonden met een revolver in de hand en een wond aan het hoofd. Het oordeel wordt vlug geveld: zelfmoord. Maar zijn vriend, Roussillon, gelooft niet in deze theorie en hij doet een beroep op ex-journalist Novacek (Catalifo) om onopvallend rond te kijken in het gebouw waar het slachtoffer werkzaam was. Novacek ontdekt al vlug dat er heel wat meer achter zit. Voor zijn allereerste tv-onderzoek blijft Novacek in eigen land, waar hij op het spoor komt van een groots corruptieschandaal. Goed opgebouwd scenario van Simon Michaël, Laurent Couchan en Jo Camacho, naar de roman van Didier Daeninckx, waarin de tijd genomen wordt om de diverse vaste personages te beschrijven. De voornaamste kenmerken van Novacek zijn: hij is steeds ongewapend en hij gedraagt zich als een anti-held. Ontspannend zonder verdere pretenties. Internationaal uitgebracht als LE CROISÉ DE L'ORDRE.

Les truffes

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Bernard Nauer. Met o.a. Jean Reno, Christian Charmetant, Isabelle Candelier, Anne Roussel en Jean-Paul Roussillon.

Platte klucht cum road-movie over een derderangs bokser met een rauw geslagen oog. Patrick Lemaire (Reno) en groezelige gauwdief Nathaniel (Charmetant), die elkaar in een bar in het Noorden van Frankrijk leren kennen. Patrick is uitgeteld in de sport en wil zijn neef in Narbonne opzoeken. De grond is te heet onder Nathaniels voeten en hij moet ijlings de stad verlaten. Bij een pompstation leidt Patrick de kassi[KA2]ere (Vialleton) af en verleidt haar tot een vies vluggertje, terwijl Nathaniel de geldla leeggraait. Nathaniel heeft zo`n haast om weg te komen, dat hij Patrick vergeet, maar kort erop zijn ze weer bij elkaar en krijgen wel even een ruzie. Dan pikt Nathaniel het etui van het zoontje van een bijna failliete wijnbouwer (ze geven het terug), en vervolgens versiert Nathaniel een leuk meisje - Huguette (Candelier) - wier moeder een fraaie slee heeft, waarmee ze in Narbonne aanlanden. De flauwe, kinderachtige grappen in deze film, waar het spel slechts een karikatuur is, zijn van het volgende gehalte: heel leutig - een varken een luier omdoen tot niet meer bijkomen - het tot moes slaan van een vrouwelijke parkeerwachter. De titel betekent truffels, een peperdure delicatesse, die door varkens als regel wordt opgespoord, maar in het kringtaaltje (ook bekend als argot of slang) heeft het de waarde van 'domme eikels'. Het meer dan achterlijke scenario voor deze z.g. dijenkletser is van Philippe De Chauveron en regisseur Nauer. Het camerawerk is van Vincent Jeannot en is waarschijnlijk het sterkste aspect aan de film.

La fille de d'Artagnan

1994 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Sophie Marceau, Sami Frey, Jean-Luc Bideau, Raoul Billerey en Claude Rich.

De drie musketiers, de rechtschapen zeventiende-eeuwse helden van auteur Alexandre Dumas, keren terug in deze kleurrijke avonturenfilm. De dochter van de vierde musketier, D'Artagnan (Noiret), is opgegroeid in een klooster maar vindt nu haar roeping aan de zij van de inmiddels wat stramme, maar nog immer goedgemutste heren. De energieke Marceau in de titelrol heeft leuke schermscènes - én een nadrukkelijk uitgelicht decolleté - maar wordt toch een beetje overschaduwd door de veteranen. De muziek van Philippe Sarde werd genomineerd voor een César.

Ferbac et le festin de Miséricorde

1993 | Mysterie

Frankrijk/Luxemburg 1993. Mysterie van Christian Faure. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Alain Meneust, Cathérine Hiegel, Jean-Paul Roussillon en Gérard Séty.

Als oud-leerling wordt Ferbac (Brially) uitgenodigd om als peetvader op te treden bij het doopritueel van de aspirant koks van de kloosterschool van Misericorde. Het hoogtepunt van deze ceremonie is een uitgebreid eetfestijn voor de ouders en de leerkrachten. Er gebeuren natuurlijk mysterieuze zaken waarvoor Ferbac al zijn spitsvondigheid nodig heeft om ze op te lossen. Vermakelijke detectivefilm met een steeds binnensmonds lachende Brially voor wie dit personage een kolfje naar zijn hand is. Bovendien is hij steeds omringd door beeldschone vrouwen, zodat zijn talenten als charmeur eveneens van pas komen. Zoals steeds in deze reeks hangt er over het verhaal een macaber sausje. Het scenario is van Alain Demouzon en Michel Friedman en voor de fotografie stond Jean-Bernard Aurouet borg.

La fille de l'air

1992 | Romantiek, Drama, Thriller

Frankrijk 1992. Romantiek van Maroun Bagdadi. Met o.a. Béatrice Dalle, Thierry Fortineau, Hippolyte Girardot, Jean-Claude Dreyfus en Roland Bertin.

Een doorsnee-moeder haalt met een helikopter haar man, een gangster die meer dan dertig jaar moet uitzitten voor een reeks gewelddadige overvallen op supermarkten, op van het dak van de Santé-gevangenis in Parijs. Dit waar gebeurde verhaal over een gewone vrouw die na deze ongewone daad een volksheldin wordt, sprak de Franse cineast van Libanese komaf kennelijk aan. Hij heeft deze rol aan Dalle toevertrouwd, die haar sexy gedrag even laat voor wat het is om te tonen, dat ze ook intens gevoelig spel aan kan. Wat betreft Fortineau, hij geeft uitstekend de tragiek van het opgesloten zitten weer. De film werd gemaakt in reportage-vorm en kenmerkt zich door een nuchtere regie. Blijft spannend tot aan het eind, al is dat bij iedereen bekend. Scenario van Bagdadi en Florence Quentin. Camerawerk van Thierry Arbogast.

Cherokee

1991 | Mysterie, Romantiek

Frankrijk 1991. Mysterie van Pascal Ortega. Met o.a. Bernadette Lafont, Roland Blanche, Gérard Desarthe, Alain Fromager en Daniel Rialet.

In deze film draait alle actie om een mysterie: is er een erfgenaam (en zo ja, waar?) voor het prachtige aan zee gelegen huis dat de naam Ferro draagt? Geen echte detective, maar een beschrijving van een reeks personages die we veeleer bij Jean- Pierre Mocky zouden verwachten: twee zeer verschillende broers (de ene een bedachtzame zakenman en de andere een onverbeterlijke romantische dromer), een directrice van een afdeling juridische zaken, een nogal originele oom en een grote, dikke, brute vrouw met een hart van goud. Verwarrende en altijd lichtelijk onrealistische sfeer. Er moet wel gezegd worden dat Frankrijk ons altijd veel te bieden heeft op het gebied van nieuwe regisseurs met een flinke dosis inventiviteit!

Quartier Nègre

1990 | Drama

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1990. Drama van Pierre Koralnik. Met o.a. Tom Novembre, Fabienne Babe, Jean-Paul Roussillon, Jacques Denis en Jérôme Anger.

Een pasgehuwde jong Frans mijningenieur arriveert met zijn vrouwtje in 1937 in Panama, maar vindt er geen werk, geraakt aan lager wal, gaat samenhokken met minderjarige negerhoertje tot grote consternatie van eigen vrouw, en de blanke gemeenschap, die hem als mislukt beschouwt. De zwarte gemeenschap vereert hem als een held. Tien jaar later is hij dood en laat hij zijn autochtone bijzit een rits kinderen en een huis in Frankrijk na. Geslaagde sfeerschepping, die bekroond werd op het internationale tv- festival van Nonte Carlo, maar een papierdunne intrige waarin de psychologische motivatie totaal ontbreekt. Naar gelijknamige roman van Georges Simenon.

Plein fer

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Serge Reggiani, François Négret, Jean-Pierre Bisson, Patrick Bouchitey en Julien Guiomar.

Bewerking van de roman van Serge Martina over het thema van een man die is teruggegaan naar de plaats, een steengroeve, waar zijn vader, toen hij zes jaar was, twintig jaar ervoor zich heeft opgehangen. Een trage vertelling in een bijzondere, haast angstaanjagende sfeer, terwijl het dubbele gewicht van herinnering en verleden zwaar drukken op deze film die weinig recht toe, recht aan is. Veel is te danken aan het eensgezinde spel en het gevoelige camerawerk van André Domage.

Le brasier

1990 | Drama, Historische film

Frankrijk/België/Polen 1990. Drama van Eric Barbier. Met o.a. Maruschka Detmers, Wladimir Kotliarov, Thierry Fortineau, François Hadji-Lazaro en Sylvia Wels.

De debuutfilm van een dertig-jarige regisseur die al meteen aantoont een talent te zijn, iets unieks. Deze film die speelt van 1931 tot 1934 in het noorden van Frankrijk, in het gebied van de steenkoolmijnen, bevat een aantal thema`s: a) de rivaliteit tussen Victor (Barr) en Emile (Fortineau) rond Alice (Detmers), weinig origineel dus; b) een afschrikwekkende schets, die op een bijna mythische manier gewelddadig is (doet denken aan Fritz Lang of G.W. Pabst), van de arbeid van deze Poolse mijnbouwwerkers in de diepte, evenals het meer verraderlijke, verontwaardigde en kritische beeld van hun integratieproblemen; c) een venijnig portret van het politieke uitschot van toen dat als verkiezingsstunt bokswedstrijden organiseerde. Deze film is dan ook, hoewel hij over het verleden gaat, in het geheel niet gedateerd. Integendeel, de beschouwing van de maker is heel actueel. Dezelfde verwarde, onrustige en stormachtige periode rond 1990, met eenzelfde opkomst van het fascisme in Frankrijk, en dezelfde politieke zeden (voetbal is eenvoudigweg voor boksen in de plaats gekomen). De beelden van Thierry Arbogast doen soms dromerig en lyrisch aan, en de acteurs komen zeer waarheidsgetrouw over. Kortom, de kracht van Germinal van Emile Zola is in deze film aanwezig.

La dame de chez Maxim's

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Paul Roussillon. Met o.a. Annie Ducaux, Denise Gence, Jean Le Poulain, Claude Winter en Yves Gaac.

Het gaat hier natuurlijk om een van de beroemdste komedies van Georges Feydeau (1899), netjes op voor de tv op film gezet, zonder enige andere pretentie. Nu al bijna een eeuw regelmatig opgevoerd en geenszins verouderd, dankzij de komische dialogen. Voortreffelijk spel.

La Manivelle

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Paul Roussillon. Met o.a. Jean-Paul Rousillon en Jean-Paul Molinat.

Bewerking van een stuk van Robert Pinget (1960) met twee personages. Een oude man speelt op een draaiorgel op de hoek van een straat (vandaar de titel) als hij een oude vriend ontmoet. Samen halen ze herinneringen op. De bijtende toon en de absurditeit van deze toneel- en romanschrijver die aan Samuel Beckett doet denken, blijven in de film overeind. In plaats van deze originaliteit te benutten (door zijn `flashbacks` bijvoorbeeld), heeft Roussillon zich er makkelijk vanaf gemaakt. Een verpletterende bewegingsloosheid is het resultaat. Wat op het toneel zeer goed uit de verf komt, lijkt op de buis alleen maar langdradig, vooral omdat de vertolkers (die het overigens bijzonder goed doen) honderd minuten dialoog moeten opvullen.

L'huissier

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Georges Wilson, Pierre Tornade, Judith Magre en Jean-Paul Roussillon.

In de dertiger jaren is deurwaarder Malicorne (Serrault) ergens in Frankrijk zo gewetensvol dat hij niet geaarzeld zou hebben zijn eigen meubelen in beslag te nemen, als dat noodzakelijk zou zijn geweest! Natuurlijk heeft hij zo niet alleen maar vrienden gemaakt. Aan het einde van een enorme zwelgpartij sterft hij en verschijnt hij voor de heilige Petrus, die hem tot zijn grote verbijstering naar de hel stuurt. De beschermheilige van de deurwaarders, Sint Yves, neemt het voor hem op en God neemt dan de uiteindelijke beslissing. Het onderwerp is niet interessant, maar zoals altijd bij deze regisseur zijn de beschrijvingen van de kleurrijke personages en de tussen satire en folkore te plaatsen geestige dialogen dat wel. Met zijn trouwe bondgenoot Serrault in topvorm zal dit pretentieloze werkje van Tchernia heel wat andere produkties overleven en op een waardige manier oud worden.

L'argent

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Claude Brasseur, Miou-Miou, Michel Galabru, Jean-Pierre Bisson en Anna Gaelina.

Een verfilming over de corrupte bankdirekteur uit de beroemde roman van Emile Zola. Geen afgewogen geheel, want Jacques Rouffio schetst zijn personages in een agressieve, ongenuanceerde stijl en wel zodanig, dat de belangwekkende naturalistische inhoud van dit meesterwerk tot een karikatuur verwordt. Fantastisch spel en dito tijdsreconstructie.

Un week-end à tuer

1989 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1989. Thriller van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Laure Duthilleul, Ferdinand Verhaeghe, Jean-Paul Roussillon en Catherine Ferran.

Uit de serie [KL]Le masque[KLE] van uitgeverij Librairie des Champs-Elys[KA1]ees. Weer zo`n dubbelzinnige titel waar Alexandre Terrel patent op heeft. Zijn akelig spannende roman speelt zich af tijdens het genoemde weekeinde, binnenshuis en voor de ogen van een negen-jarig jongetje. Klassiek thema: Antoine (Verhaeghe) gaat op een vrijdag na school naar zijn moeder, die twee vreemde `neven` aan hem voorstelt. In feite gaat het om twee radeloze voortvluchtige misdadigers, die hen in het huis van Antoines moeder gijzelen. Het verhaal loopt goed af voor de twee gijzelaars (maar hoe!) en heel slecht voor de twee gangsters. Als we hier nog aan toevoegen dat de mannen gewelddadig en gestoord zijn, weet u het wel. De regisseur stelt de zenuwen van de kijker op de proef, hoewel de film ook zijn trage momenten kent. Toch is het een pittige produktie. Een van de bandieten (Roussillon) doet denken aan de angstaanjagende Peter Lorre. Tamelijk

Les grandes familles

1989 |

Frankrijk 1989. Denys de La Patellière. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Piccoli, Roger Hanin, Anna Galiena en Renée Faure.

In feite een `remake` van de film uit 1958 van de regisseur zelf, toendertijd een immens commercieel succes. Het is een bewerking van de complexe trilogie ([KL]Les grandes familles, La chute des corps[KLE] en [KLE]Le rendez-vous aux enfers[KLE])over een puissant rijke familie, die fortuinen aan elkaar verspelen en op cynische wijze wraak op elkaar nemen worden die Maurice Druon de Prix Concourt opleverde. Deze tv-bewerking is beter dan de (wat trage, boodschapuitdragerige en nogal op Gabin afgestemde) bioscoopfilm. Hij blijft dichter bij het boek, is minder demagogisch en bevat omdat hij langer is een meer uitgewerkte karaktertypering. Een onpersoonlijke maar goede regie, want technisch is het allemaal heel goed uitgewerkt.

Les grandes familles

1989 |

Frankrijk 1989. Edouard Molinaro. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Piccoli, Roger Hanin, Evelyne Bouix en Catherine Arditi.

Een tot in de puntjes uitgewerkte bewerking (door Maurice Druon zelf, Pierre Moustiers en de regisseur) van het succesvolle epos van de romancier Maurice Druon, die op realistische en meedogenloze wijze de heersende klasse in Frankrijk ten tijde van het interbellum (de periode tussen WO I en WO II) beschrijft. Denys de la Patelli[KA2]ere maakte in 1958 van deze roman al eens een (slechte) bewerking voor film. Deze plichtmatige versie lijdt aan wisselvallig spel en een gebrek aan persoonlijke stijl. Daarentegen zijn wel de sfeer en de mentaliteit van destijds goed weergegeven.

Comédie d'amour

1989 | Biografie, Komedie

Frankrijk 1989. Biografie van Jean-Pierre Rawson. Met o.a. Michel Serrault, Annie Girardot, Aurore Clément, Patrick Bauchau en Roger Carel.

Het voor film bewerken van het leven en werk van Paul L[KA1]eautaud komt neer op zelfmoord tenzij je Alain Resnais kent die deze taak op zich neemt. Dus de tweede film van deze cineast is al net zo`n mislukking als zijn eerste (GROS CALIN, 1979). Centraal staan de merkwaardige liefdesrelaties (?) die de onbarmhartige, eenzelvige schrijver met zijn twee maitresses van 1933 tot aan zijn dood onderhield. Een stugge en statische stijl, die verlammend werkt hoewel dit is gedaan uit respect voor het werk, dat eveneens deze kenmerken bevat. Kortom, een wassenbeelden-gala, met uitzondering van Annie Girardot wier persoonlijkheid absoluut niet 'klikt' met dit filmgenre, dat veeleer aan een soort van antiek aandoend toneelspel doet denken. Scenario van Hélène Doering, Robert Kuperberg en regisseur Rawson. Jean-Pierre Rawson is een pseudoniem voor Jean- Pierre Doering.

Baxter!

1988 | Horror, Fantasy

Frankrijk 1988. Horror van Jérôme Boivin. Met o.a. Baxter, Lise Delamare, Jean Mercure, Jacques Spiesser en Catherine Ferran.

De `hoofdpersoon` in deze film is een zeer fotogenieke bull- terri[KA3]er, duidelijk niet afkomstig uit de kennel van Disney, want hij doodt mensen... , maar dat uit zelfbehoud. Hij krijgt te maken met diverse personen, (hij begint zijn carrière als geschenk van de bejaarde Delamarre, die hij van de trap laat vallen, en komt dan in handen van de overburen, die hij al beloerde, het jonge stel Rialet en Leurquin) de één nog onsympathieker dan de ander. Deze negatieve invalshoek is het zwakke punt van de film. Het kind dat de hond doodt, is buitengewoon weerzinwekkend als het die daad pleegt. De moraal van deze eigenaardige en zeer persoonlijke film is zonder twijfel: gehoorzaam nooit. Het debuut van Boivin.

Alouette je te plumerai

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Zucca. Met o.a. Valérie Allain, Claude Chabrol, Valerie Allain, Fabrice Luchini en Micheline Presle.

Een zestiger, die in het ziekenhuis is opgenomen vanwege een hartkwaal haalt een jong stelletje ertoe over hem bij hen thuis op te vangen 'zodat hij niet alleen sterft'. In ruil daarvoor zal hij hen zijn vermogen nalaten. Aldus geschiedt, maar al snel blijkt dat 'de stervende' zo gezond is als een vis én zonder een cent zit. Deze originele oplichtingsgeschiedenis is nogal vlak en slapjes gefilmd. Het komische schuilt in de dialogen en de gebaren. Deze film zou flauw en zelfs middelmatig zijn geweest als niet regisseur Chabrol de hoofdrol had gespeeld: hij maakt de film de moeite waard. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Paul Bonis.

Abel et Bela

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van André Teisseire. Met o.a. Jean-Paul Roussillon en Michel Aumont.

Het stuk Abel et Bela van Robert Pinget is simpelweg verfilmd aan de hand van de mise en scène van Roussillon. De verontrustende, absurde en cynische denkwereld van de toneelschrijver wordt er goed in weergegeven. Twee werkloze acteurs proberen een toneelstuk te maken voor een niet-bestaand publiek. Goede acteerprestaties.

Maladie d'amour

1987 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1987. Drama van Jacques Deray. Met o.a. Nastassja Kinski, Jean-Hugues Anglade, Michel Piccoli, Jean-Claude Brialy en Souad Amidou.

Amoureuze wederwaardigheden van een trio gevormd door een rijpe man, de almachtige directeur van een kankeronderzoeksinstituut, een jonge internist bij dit instituut en een jonge vrouw die zich door haar hart laat meeslepen boven haar maatschappelijke ambities. Alles is nauwkeurig verfilmd, het portret van de vrouw is veelomvattend en pakkend. Jammer genoeg slaat de film snel om in een zeer gangbaar melodrama. Het scenario is van Danièle Thompson die gewoonlijk de scenario's voor haar vader Gérard Oury schrijft en die zich beter tot komedies kan beperken. Deze eerste film van Deray, goed gemaakt maar langdradig, telt niet mee.

Les Clowns de Dieu

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jean Schmidt. Met o.a. Daniel Kenisjber, Jean-Paul Roussillon, Jean-Roger Milo en Nathalie Schmidt.

Een groep paria's die nog steeds niet doorhebben dat mei 1968 al lang voorbij is, hangt 's nachts rond in de bistro's van Montparnasse, in afwachting van de Messias. Hun levensspreuken zijn 'Ieder volk is uitverkoren, elk mens is uniek', 'Kunst moet als een onrijpe vrucht blijven bestaan' en 'Kunst verkeert in levensgevaar'. Ongewild komisch, slechts de vertolking van Milo is geloofwaardig.

Hôtel de France

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Patrice Chéreau. Met o.a. Jean-Louis Richard, Ivan Desny, Roland Amstuz en Jean-Paul Roussillon.

Zoals altijd in zijn bewerkingen (LA CHAIR DE L'ORCHIDEE) houdt Patrice Chéreau, die veel meer theater- dan filmregisseur is, zich op geen enkele wijze aan het oorspronkelijke werk. Hij gaat hier aan de haal met Platonov van Tsjechov. De handeling is eenvoudigweg overgeplaatst naar een hedendaags Frans streekhotel! Zijn eerste geslaagde film heeft veel te danken aan het oprechte, spontane en intelligente spel van de komedianten - allen van het Théatre des Amandiers uit Nanterre - die zodoende een zeer literaire tekst onder een uitbundige regie weten over te brengen.

On ne meurt que deux fois

1985 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1985. Misdaad van Jacques Deray. Met o.a. Michel Serrault, Charlotte Rampling, Xavier Deluc, Elisabeth Depardieu en Gérard Darmon.

Deze bewerking is Robin Cooks boek totaal niet trouw, en is tot het uiterste vereenvoudigd ten behoeve van het grote publiek, zodat alle personages verbasterd zijn. Had de regisseur een origineel scenario gebruikt dan was de kritiek minder negatief geweest. De handeling gaat over inspecteur Serrault, die een moord onderzoekt waarbij Rampling betrokken is. Hij wordt verliefd op haar en als hij ontdekt dat zij in bed ligt met haar broer Deluc, onbrandt er een strijd tussen de twee mannen, waarop Rampling haar broer doodt. Scenario van de regisseur en Michel Audiard. Camerawerk van Jean Penzer.

Monsieur de Pourceaugnac

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Michel Mitrani. Met o.a. Michel Galabru, Roger Coggio, Fanny Cottençon, Jérôme Anger en Jean-Paul Roussillon.

Deze bewerking van Molières toneelstuk is zeer origineel. Hij gaat diep in op de persoon van Lodewijk XIV die zowel koning is, in al zijn pracht en praal, als bevoorrecht toekijker. Een fundamentele dubbelzinnigheid maakt zodoende het verhaal boeiend, alsmede de bedriegelijke decors en hun overgang tot werkelijke vormen. Van grote klasse, maar de vertolking is niet altijd van hoog niveau, en de Fransen laten weer eens zien hoe chauvinistisch ze kunnen zijn.

Hors-la-loi

1984 | Misdaad

Frankrijk 1984. Misdaad van Robin Davis. Met o.a. Clovis Cornillac, Wadek Stanczak, Nathalie Spilmont, Isabelle Pasco en Madeleine Robinson.

Vijftien jongeren van diverse etnische groeperingen (misschien wil de cineast beschouwd worden als iemand die ook namens anderen spreekt?) richten een bloedbad aan na provocerende opmerkingen van een haatdragende racist tijdens een dansavond. Omdat ze gezocht worden door de politie proberen ze een verlaten dorp te bereiken - met de nodige pech onderweg - waar de politie hen uiteindelijk omringt. Het onderwerp spreekt voor zich, maar de manier waarop de maker te werk is gegaan is net zo eenzijdig als de racistische houding van sommige personages: alle jongeren stuiten tegen een muur van onbegrip en alle volwassenen (behalve een excentrieke boerin) zijn diep in hun hart bruten! Het is begrijpelijk dat het publiek zich niet bepaald aangetrokken voelt tot deze film die door een 'bevooroordeelde' pers aangeprezen is. De jongeren kunnen zich er niet mee identificeren, en de volwassenen zijn het geweld van het dagelijkse leven beu.

Une affaire d'hommes

1981 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Nicolas Ribowski en Nicolas Ribovsky. Met o.a. Claude Brasseur, Jean-Louis Trintignant, Jean Carmet, Jean-Paul Roussillon en Patrice Kerbrat.

Parijzenaars van middelbare leeftijd vinden in zondagse amateur-wielrennerij vriendschap zonder sociale verschillen. Als de vrouw van een aannemer tijdens hun wekelijkse rit wordt vermoord, blijkt dat de aannemer een 'tweede leven' voor zijn makkers verzwegen heeft. De gevoelens van de politiecommissaris worden verdeeld tussen loyaliteit en zijn twijfel aan het ijzeren alibi van zijn sportvriend. Het ingenieuze en oorspronkelijke thrillerscenario kreeg van debutant Ribowski een wat vlakke regie, maar geeft de acteurs boeiende rollen. Scenario van Georges Conchon. Camerawerk van Jean-Paul Schwartz.

Le malade imaginaire

1966 | Komedie

Frankrijk 1966. Komedie van Jean Pignol. Met o.a. Louis Seigner, Georges Chamarat, Jean-Paul Roussillon, Louise Conte en Michel Aumont.

Film van een vergeten regisseur die zich beperkt tot een vlakke registratie van de beroemde komedie van Molière en die blijk geeft van een totaal gebrek aan inventiviteit op filmisch gebied. Wat overblijft zijn de mooie decors, de onvergetelijke tekst, het verzorgde camerawerk en de eerlijke vertolking. De film verzinkt echter in het niet vergeleken bij IL MALATO IMMAGINARIO van Tonino Cervi!

Voici le temps des assassins...

1956 | Drama, Thriller

Frankrijk 1956. Drama van Julien Duvivier. Met o.a. Jean Gabin, Danièle Delorme, Lucienne Bogaert, Gérard Blain en Germaine Kerjean.

André Chatelin, restaurateur-chef van Au Rendez-vous des Innocents in het Parijse quartier des Halles, ontfermt zich over de dochter van zijn ex. Catherine, echter, speelt een duister spel. Dit meesterwerk van classicist Duvivier (1896-1967) kon zwartgalliger niet zijn. Charmante schoonheid Delorme - die later met echtgenoot Yves Robert het succesvolle productiehuis Le Guéville oprichtte - is vilein gecast als giftige intrigante. Iedere bijrol is perfect bezet. Decors van Robert Gys en fotografie van Armand Thirard vangen het mythische Parijs van de 1001 grijzen. Titel verwijst naar een Rimbaud-dichtregel. Gerestaureerd in 2016.

Nestor Burma: Fièvre au marais

-1 |

Frankrijk. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Pierre Tornade en Guy Marchand.

André Chatelin, restaurateur-chef van Au Rendez-vous des Innocents in het Parijse quartier des Halles, ontfermt zich over de dochter van zijn ex. Catherine, echter, speelt een duister spel. Dit meesterwerk van classicist Duvivier (1896-1967) kon zwartgalliger niet zijn. Charmante schoonheid Delorme - die later met echtgenoot Yves Robert het succesvolle productiehuis Le Guéville oprichtte - is vilein gecast als giftige intrigante. Iedere bijrol is perfect bezet. Decors van Robert Gys en fotografie van Armand Thirard vangen het mythische Parijs van de 1001 grijzen. Titel verwijst naar een Rimbaud-dichtregel. Gerestaureerd in 2016.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Paul Roussillon op televisie komt.

Reageer