Léo Ferré

Componist

Léo Ferré is componist.
Er zijn 10 films gevonden.

Je rentre à la maison

2001 | Drama, Komedie

Portugal/Frankrijk 2001. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Michel Piccoli, Antoine Chappey, Catherine Deneuve, John Malkovich en Leonor Baldaque.

De theateracteur Gilbert Valence (Michel Piccoli) krijgt na een voorstelling te horen dat zijn vrouw, dochter en schoonzoon bij een auto-ongeluk om het leven zijn gekomen. Gilbert blijft verslagen achter met zijn kleinzoon. Na van de ergste schok bekomen te zijn hervat hij zijn dagelijks leven. Hij blijkt een man van gewoonten; op vaste tijden koopt hij zijn krant bij de kiosk, bezoekt zijn café en wandelt door de straten van Parijs. De teruggetrokken levende acteur verdeelt zijn tijd tussen zijn kleinzoon en het theater, waarvoor hij nog steeds een passie koestert. Wanneer hem een rol in een hedendaagse televisieserie wordt aangeboden, gelardeerd met veel seks en geweld, wijst hij het aanbod verontwaardigd van de hand. Een rol in de verfilming van de literaire klassieker 'Ulysses' accepteert hij wel. Tijdens de opnamen heeft hij echter zichtbaar moeite met de Engelse dialogen; als zijn geheugen hem in de steek laat verlaat Gilbert de set met de woorden 'Je rentre à la maison'.

Les passagers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Garziano, Bruno Putzulu, Stéphane Rideau en Gwenaëlle Simon.

Twee voorsteden van Parijs, Saint-Denis en Bobigny, zijn verbonden door een moderne sneltram. Deze verbinding vormt het decor voor een serie schetsen, de een beter dan de ander, over seks, seksualiteit, AIDS, maatschappij, milieu, relaties, fantasie[KA3]en, enz. Iedere gebeurtenis wordt afgewisseld door een monoloog van `de reiziger` (Bouvet). Zijn onderwerpen vari[KA3]eren van mannelijkheid en biseksualiteit tot zelfbevrediging. Wiskundeprof David (Putzulu) geeft student Marco (Rideau) een college statistiek over AIDS, terwijl verpleegster Anna (Babe) speculeert over de afloop van haar relatie met nachtwaker Pierre (Garziano), een verbintenis, die nog niet eens begonnen is. Tegelijkertijd verborgen referenties voor uitsluitend cinefielen over beroemde films als L`ATALANTE van Jean Vigo uit 1934 en vergelijkingen tussen LES NUIT FAUVES (1992) van de jong gestorven Cyril Collard over een seropositieve jongeman en LA MAMAN ET LA PUTAIN, de autobiografische film van Jean Eustace (1973). Guiguet's film, waarin direct in de camera gepaat wordt, is uitsluitend interessant voor kenners van de Franse cinema, terwijl gewone kijkers algauw de indruk hebben dat het geheel ontspoord is. In de originele versie met de stem van Bruno Masure, een voormalige anchorman van de Franse televisie. Het scenario is van regisseur Guiguet en Haydée Caillot. De monoloog is van Gwenaëlle Simon van het toneelstuk C'était bien. Het camerawerk is van Philippe Bottiglione en hij toont de kijker prachtige, sfeervolle beelden.

Les parents modèles

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Jean-François Stévenin, Laurence Masliah, Clémentine Pasco, Bastien Prévosto en Hubert Saint-Macary.

Na twaalf jaar huwelijk besluiten Marc (St[KA1]evenin) en Sophie (G[KA1]elinas) te scheiden. Met wederzijdse goedkeuring, dus zonder al te veel problemen. Maar een reeks misverstanden beslist er anders over. Tot overmaat van ramp blijkt Marc een flat tegenover die van Sophie gehuurd te hebben. De kinderen Chlo[KA1]e (Pasco) en Arthur (Prévosto) spioneren zowel bij de ene als bij de andere. Als er een nieuwe vrouw opduikt in het leven van papa vrezen beide kinderen dat ze de hoop op een regulier gezinsleven mogen vergeten. De problemen van een gebroken gezin, maar dan gezien door de ogen van de kinderen. De film werd met veel tederheid, maar ook met een dosis gezonde humor in elkaar gestoken. Een teveel aan verwikkelingen doet het scenario van Dan Franck wat geforceerd overkomen. De kinderen stelen ongetwijfeld het hart van menig kijker. Fotografie was in handen van Jean-Claude Saillier.

Dalida, le grand voyage

1997 | Documentaire, Biografie, Muziek

Frankrijk 1997. Documentaire van Philippe Kohly.

Een uitvoerig portret van zangeres Dalida, die in 1933 geboren werd als Yolanda Gigliotti in Kaïro uit Italiaanse ouders. Haar liefde voor muziek kreeg ze van huis uit mee: haar vader was violist. In 1954 werd ze Miss Egypte en dat was de start van een carrière die haar gedurende dertig jaar aan de top van de show-business bracht. Deze documentaire is het resultaat van een grondige zoektocht naar beeldmateriaal van de zangeres. We volgen haar triomfen, zowel als haar tragisch liefdesleven. Gebroken door het leven stierf ze in 1987. Er werd gretig gebruik gemaakt van archiefbeelden van optredens en tv- interviews, haar succestochten doorheen de vijf werelddelen en fragmenten uit de films waarin ze optrad. Enkele dramatische momenten uit haar leven werden gerecreëerd op de authentieke plaatsen van het gebeuren. Voor de vele fans van de zangeres is dit een juweeltje om te bezitten. Niet enkel brengt ze zowat al haar grote hits ten gehore, maar er worden tevens enkele minder bekende details van haar leven en werk getoond. Kohly schreef het scenario en de commentaar, die gesproken wordt door Christine Gagnieux. Christian Girier tekende voor de montage. Fotografie is van Pierre Ferry.

Mélanie

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Michel Duchaussoy, Pascale Roberts, Marie Matheron, Marion Ducamp en Alexis Tomassian.

M[KA1]elanie (Ducamp) is dertien. Ze woont met haar zeventien-jarige broer Patrick (Tomassian) bij haar alleenstaande moeder Florence (Matheron) die een antiekwinkeltje heeft. Ze is een teer, maar vrolijk meisje dat erg aan haar moeder gehecht is. Ze is een redelijke leerling op school. Op een dag komt mamma haar niet van school halen en thuis is ze ook niet. Haar grootouders (Duchaussoy en Roberts) zeggen dat ze in het ziekenhuis ligt, maar later komt Mélanie achter de waarheid als haar broer zich verspreekt en die is hard: haar moeder is aangehouden en zit in de gevangenis. Alles, waarin ze geloofde, is nu kapot. Een integer drama over de gevolgen van de arrestatie van een moeder op een gevoelig kind dat groot wordt. Mélanie, schitterend gespeeld door de jonge Ducamp maakt een veranderingsproces door in enkele uren, waarover ze onder normale omstandigheden jaren gedaan zou hebben. Bij gevolg is ze totaal uit het lood geslagen. Knap uitgewerkt scenario van Paul Irrtum. Sombere fotografie van Hans Meier.

Léo Ferré

1989 | Biografie, Muziek, Documentaire

België 1989. Biografie van Christian Mesnil en Catherine. Met o.a. Sauvage, Richard Marsan, Paco Ibanez, Dominique Mira-Milos en Paul Castanier.

Een herinnering aan het leven en de loopbaan van de zanger- tekstschrijver Léo Farré, geboren in 1916. Pas eind jaren zestig werd hij, na vele jaren grote armoede gekend te hebben, beroemd. Het verhaal wordt met veel verve op melancholische wijze en op een enigszins bittere toon verteld. Hij creëerde zelf zijn oeuvre, zonder rekening te houden met wat 'in' was, en al evenzeer zijn eigen, zeer omstreden persoonlijkheid. Verder zijn getuigenissen van bekenden uit zijn directe omgeving opgenomen. Helaas heeft de regisseur ervoor gekozen een heleboel weg te laten, met als gevolg een portret van een devoot en zwijgzaam man met weinig persoonlijkheid. Gelukkig resten ons Ferré, Sauvage en anderen. Ook bekend als SAGA DE LA CHANSON FRANÇAISE.

Mon cher sujet

1988 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1988. Drama van Anne-Marie Miéville. Met o.a. Gaële Le Roi, Anny Romand, Hélène Roussel, Yves Neff en Bernard Woringer.

Een schildering van drie vrouwen, de grootmoeder van zestig, de moeder van veertig en de dochter van twintig jaar. De regisseuse heeft zich vooral geconcentreerd op de bitterzoete ontleding van drie eenzame zielen. De film doet denken aan het werk van Ingmar Bergman. Het slot is voor velerlei uitleg vatbaar en laat de toeschouwer in onzekerheid over de toekomst van het drietal. Het zelfstandige speelfilmdebuut van Miéville, na eerdere samenwerking met Jean-Luc Godard.

Passion

1982 | Drama, Muziek, Experimenteel

Frankrijk/Zwitserland 1982. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Isabelle Huppert, Hanna Schygulla, Michel Piccoli, Jerzy Radziwilowicz en Jean-François Stévenin.

Een regisseur probeert beroemde schilderijen voor de camera te reconstrueren, maar zijn onvrede over de belichting leidt tot conflicten met de producent en de figuranten. Parallel daaraan loopt een staking in een nabije fabriek. De stakingsleidster wil bij de film en de regisseur wil de vriendin van de fabrieksdirecteur voor de camera hebben. De omstreden film van Godard is geprezen als reflectie over artistieke onmacht, maar ook aangevallen als demonstratie van die onmacht. Het chaotische scenario van regisseur Godard en Jean-Claude Carri[KA2]ere (die niet op de aftiteling staat vermeld) en de onverstaanbare dialogen bieden geen enkele houvast, zodat de werking uitsluitend moet komen van het beeld en de klassieke muziekfragmenten. Het camerawerk is van Raoul Coutard, die hiervoor de prijs der techniek ontving op het filmfestival van Cannes. Eastmancolor, Mono.

Numéro deux

1975 | Experimenteel, Drama, Documentaire

Frankrijk 1975. Experimenteel van Jean-Luc Godard. Met o.a. Pierre Oudrey, Rachel Stefanopoli, Alexandre Rignault, Pierre Dudry en Sandrine Battistella.

Gezeten voor zijn video-equipment legt Godard zijn werk uit en laat behalve journaalopnamen en willekeurige filmfragmenten van anderen, een film zien waaraan hij bezig is, over een arbeidersgezin met twee kinderen waarvan de vrouw zich in het huishouden en seksueel leven verveelt, wat gecontrasteerd wordt met het grootouderpaar. Korte, losse fragmenten die zowel met geschreven teksten in beeld als gesproken tekst op de geluidsband worden becommentarieerd. Dit zowel fascinerend als hoogst irritant zoeken naar beelden of situaties die exemplarisch kunnen zijn, 'geen schouwspel maar communicatie', is weinig geschikt voor tv, omdat de overdaad van informatie en signalen binnen één beeld op verkleind formaat onontwarbaar wordt.

Douze heures d'horloge

1959 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1959. Misdaad van Géza von Radványi. Met o.a. Lino Ventura, Eva Bartok, Laurent Terzieff, Hannes Messemer en Gert Fröbe.

Drie misdadigers maken gebruik van de Quatorze Juillet- feestelijkheden om te ontsnappen en hebben dan twaalf uur om hun verborgen buit op te halen en valse papieren te bemachtigen voor hun vlucht naar het buitenland. Diverse tegenslagen en rivaliteiten worden elk van hen fataal, zodat alleen de maîtresse van de jongste met het geld overblijft. De thriller heeft een sterke rolbezetting, maar de verwikkelingen van het scenario om de spanning gaande te houden zijn erg geforceerd. Scenario van Geza von Radvanyi, René Lefevre en Claus Hardt, die een idee van het bekende schrijversduo Boileau en Narcejac uitwerkten. Camerawerk Henri Alekan.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Léo Ferré op televisie komt.

Reageer