Pierre Chevalier

Regisseur, Acteur, Producer

Pierre Chevalier is regisseur, acteur en producer.
Er zijn 27 films gevonden.

Son frère

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Patrice Chéreau. Met o.a. Bruno Todeschini, Éric Caravaca, Maurice Garrel, Antoinette Moya en Nathalie Boutefeu.

Cineast Chéreau was de hijgstemmen en opgeheven vingers om zijn seksueel expliciete Intimacy zat, en boog zich in Zilveren Beer-winnaar Son frère over twee broers, om te onderstrepen dat zijn thema niet seks maar relaties is. Lichamelijkheid gaat Chéreau opnieuw niet uit de weg. Thomas (Todeschini) heeft een ernstige bloedziekte en ondergaat allerlei onaangename onderzoeken en behandelingen. Thomas intensiveert het contact met zijn broer Luc (Caravaca) en naarmate de ziekte vordert snijden beide mannen hun andere relaties af. Chéreau toont ziekte als iets waarin een mens geen keuze heeft, als iets puur biologisch. En in feite ziet hij relaties vanuit datzelfde standpunt.

Nationale 7

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Jean-Pierre Sinapi. Met o.a. Nadia Kaci, Olivier Gourmet, Lionel Abelanski, Chantal Neuwirth en Julien Boisselier.

Vijftiger René woont in een instelling voor lichamelijk gehandicapten aan de Franse Route nationale 7. Hij is berucht vanwege zijn slechte humeur totdat de jonge verpleegster Julie ontdekt waar het hem aan mankeert: seks. Een prostituee lijkt de oplossing maar wanneer René's medebewoners lucht krijgen van het nieuwe zorgaanbod is het hek van de dam. Debuutfilm van Sinapi die met fijn uitgewerkte personages en een bitterkomisch script een festivalfavoriet afleverde. Winnaar van de publieksprijs op het Berlijns Filmfestival 2000.

La chambre des magiciennes

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van Claude Miller. Met o.a. Anne Brochet, Mathilde Seigner, Annie Noël, Yves Jacques en Edouard Baer.

Een studente, geplaagd door migraine, laat zich opnemen in een neurologische kliniek, waar ze een kamer deelt met twee medepatiënten. Regisseur Miller, wiens La classe de neige een week geleden werd uitgezonden, maakte dit televisiedrama met behulp van twee digitale camera's, die het geheel een documentaire indruk geven. Naar een hoofdstuk uit het boek 'Les yeux bandés' van Siri Hustvedt, die met echtgenoot Paul Auster het verhaal schreef voor het recente The center of the world. (RdL/VPRO Gids)

Petit Ben

1999 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1999. Komedie van Ismaël Feroukhi en Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Francis Renaud, Pierre Mazollier, Nathan Mazollier en Caroline Ducey.

Ben (Nac[KA2]eri), een kleine macho crimineel, heeft net een grote slag geslagen. Eindelijk zal hij rustig kunnen genieten van een luxe-leventje in het prachtige appartement van zijn vriend die achter de tralies zit. Maar lang duurt die rust niet. Eensklaps staat zijn gedumpte vriendin Ramona (Ducey) voor de deur en duwt hem een baby in de handen. Naar verluidt zou het zijn kind zijn. Vaderlijke gevoelens zijn vreemd voor Ben en hij tracht zich van het wicht te ontdoen, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, zeker als zijn buurvrouw Claire (Leroy- Beaulieu) zich over hen ontfermt. Een gewelddadig, sentimentele film die verder borduurt op het thema van TROIS HOMMES ET UN COUFFIN, maar dan minder geestig. Het is allemaal erg voorspelbaar, maar de baby zal niemand onberoerd laten. Geschikt voor een avondje ontspanning, maar dan weer vlug vergeten. Ferroukhi schreef het scenario samen met Catherine Rihort en Laurent Vachaud. Voor de fotografie tekende Jeanne Lapoirie.

The Hole

1998 | Drama, Experimenteel

Taiwan 1998. Drama van Tsai Ming-liang. Met o.a. Kuei-Mei Yang, Tien Miao, Hsiang-Chu Lin, Lin Kun-huei en Lu Li-chin.

VV.

Mar Baum

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Israël 1997. Komedie van Assi Dayan. Met o.a. Assi Dayan, Tomer Sharon, Rivka Noiman, Yossef Carmon en Guil Alon.

Om negen minuten voor elf krijgt zonnenbrilimporteur Micki Baum (Dayan) van zijn dokter (Alon) te horen dat hij een fatale kanker heeft aan de halsslagader die groeit met een snelheid van 14 mm per seconde. De arts berekent dat Micki nog maximum 92 minuten zal leven. Totaal verrast stapt hij in zijn wagen en al vlug beseft hij dat hij nergens terecht kan. Zijn vrouw Dalia (Noiman), een tv-productrice, denkt dat het om een grap gaat. Zijn zoon Guy (Sharon), een drilsergeant, begrijpt niet waarover hij het heeft. Micki wil alles in gereedheid brengen voor zijn heengaan. Intussen overdenkt hij hoe zijn familie zal reageren op zijn tragisch lot. Na LIFE ACCORDING TO AGFA en ELECTRIC BLANKET sluit Dayan zijn trilogie over de onvoorspelbaarheid van het leven af met deze tragische zwarte komedie over een man die verneemt dat hij nog maar anderhalf uur te leven heeft en die dan merkt hoeveel tijd er in een mensenleven verloren gaat met onbelangrijke zaken. Ondanks het gegeven wordt de film nergens bitter of deprimerend, integendeel, Dayan die ook de titelrol speelt stopte zijn scenario vol relativerende humor. Avi Korn stond achter de camera. Ook uitgebracht als THE 92 MINUTES OF MR. BAUM.

L'honneur de ma famille

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Rachid Bouchareb. Met o.a. Séloua Hamsé, Karole Rocher, Roschdy Zem, Alex Descas en Firmine Richard.

Dat ze samen met haar vriendin Carole (Rocher) in een disco werkt moet een geheim blijven voor Noras (Hams[KA1]e) ouders. Deze dochter van diepgelovige, traditiegebonden Algerijnse ouders wil echter van het juk dat haar van thuis uit opgelegd wordt af. Na een slippertje met een Franse jongen blijkt Nora echter zwanger te zijn. Ze weigert abortus, dus het enige dat ze kan doen om de eer van haar familie te redden is zo vlug mogelijk met een moslim-jongen in het huwelijk treden. Haar moeder tracht haar aan winkelier Hamid (Zem) te koppelen. Een multi-culturele komedie die niet altijd even vlot verloopt, maar dit portret van een jonge vrouw die gevangen zit tussen het hedendaagse leven en verroeste tradities is toch leuk en toont enkele door blanken minder gekende (en niet steeds plezierige) aspecten van het migrantenbestaan. Het scenario werd geschreven door Alain Broders, Gilles Adrien en Bouchareb. Fotografie is van Youcef Sahraoui.

Das Frankfurter Kreuz

1997 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1997. Drama van Romuald Karmakar. Met o.a. Michael Degen, Manfred Zapatka, Jochen Nickel, Kajsa Reingardt en Ulrich von Dofschütz.

31 december 1999. Voor Walter (Degen), uitbater van de kroeg annex winkel Das Frankfurter Kreuz, is het een dag als alle anderen. Ook zijn stamgasten hebben weinig redenen tot feestvieren. Ze praten honderduit met Walter over politiek en hun persoonlijke problemen. Harry (Zapatka) heeft er genoeg van en wil zich verhangen. Herr Faltermann (von Dofsch[KA3]utz) wordt op de zenuwen gewerkt door zijn vrouw en de werkloze Manni (Nickel) zit financiëel aan de grond. De komt van een nieuw millenium verandert niets aan hun problemen. Troosteloze praatfilm met weinig opbeurende toekomstvisies. Gesprekken als deze hoor je dagelijks in de kroeg op de hoek, maar hier staan ze in scherp contrast met de feeststemming buiten, waardoor je als kijker nog meer gedeprimeerd wordt. De goede acteerprestaties kunnen het artificiële en theatrale van het geheel niet verdoezelen. Karmakar en Michael Farin baseerden het scenario op het luisterspel Für eine Mark und Acht van Jörg Fauser. Sombere fotografie van Fred Schuler.

Muriel fait le désespoir de ses parents

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Philippe Faucon. Met o.a. Catherine Klein, Dominique Perrier, Serge Germany, David Bigiaoui en Marie Rivière.

De zeventien-jarige Muriel (Klein) uit de provincie studeert in Parijs. Ze voelt zich aangetrokken tot haar vriendin, de flapuit Nora (Perrier), maar ze durft haar gevoelens niet te uiten. De vluchtige zoenen die ze uitwisselen zijn voor Nora slechts een spel. Tijdens een bezoek aan haar ouders zegt Muriel dat ze eerder valt op meisjes dan op jongens. Ze ontmoet bij haar vader (Caillat) en moeder (Rivi[KA2]re) een wereld van onbegrip. Enige tijd later gaat ze met Nora en diens vriend Fred (Germany), voor een korte vacantie naar de kust. Een gevoelig portret van moderne jongeren en een pleidooi om de kloof tussen de generaties (beginjaren 1990) te overbruggen. Hoe Muriel en Nora de weg naar de volwassenheid vinden is overtuigend gespeeld en is beslist niet geforceerd. Het scenario is van Catherine Klein en regisseur Faucon. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Court toujours : L'inconnu

1995 | Romantiek, Korte film

Frankrijk 1995. Romantiek van Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Catherine Deneuve, Miki Manojlovic en Anny Romand.

Ook al lijkt Marianne (Deneuve) in alle opzichten geslaagd in het leven, toch lijdt ze erg onder haar eenzaamheid. Dit drukt vooral op haar sinds haar beste vriendin Claire (Romand) een liefje heeft. Op een avond ontdekt ze een bewusteloze man (Manojlovic) op de parking voor haar appartement. Ze roept er de hulpdiensten bij. De onbekende blijkt een dronken zwerver te zijn die door de politie wordt meegenomen. Marianne krijgt er spijt van dat ze er een zaak van maakte. Ze vindt de man in een oude Volkswagen en wil hem kost wat kost helpen. Een kleine studie in levenservaring. De regisseur/scenarist vraagt zich af wie het best in het leven geslaagd is: zij met al haar verantwoordelijkheden of hij, die zorgeloos leeft van dag tot dag. Helemaal bevredigend is het filmpje niet, maar zeker wel interessant, vooral dank zij de uitmuntende vertolking van Deneuve als de vertwijfelde vrouw die eensklaps weer een zin aan haar leven geeft, ook al worden haar goede bedoelingen niet helemaal gunstig beantwoord. Voor de fotografie tekende Jeanne Lapoirie.

Court toujours : Joséphine et les Gitans

1995 | Drama, Muziek, Korte film

Frankrijk 1995. Drama van Vincent Ravalec en Vincent Ravalec. Met o.a. Miou-Miou, Claire Nadeau, Guy Amram, Hyppolite Baillardo en Claude Baillardo.

Als productieverantwoordelijke van een platenfirma trekt Jos[KA1]ephine (Miou-Miou) op verzoek van een zekere Carla (Nadeau) naar de Camargue om er audities in te richten voor enkele zigeunerbands. Ze wordt ontvangen als een koningin en leert heel wat over de zigeunertradities. Tevens ontdekt ze dat zigeuners geen liefdadigheid zoeken, maar erkenning van hun statuut. Ze voelt zich als een vreemdeling in een merkwaardig vreemd land. Een korte film die voortdavert op het ritme van levenslustige zigeunermuziek. Op enkele minimale dramatische scènes na wordt er van Miou-Miou weinig acteertalent gevraagd. De belangrijkste rollen worden gespeeld door de zigeuners en hun bands en wie van hun muziek houdt, zal ongetwijfeld genieten van de film. Voor gewone filmliefhebbers heeft de film te weinig dramatische kracht. Regisseur Ravalec baseerde zijn scenario op een verhaal uit zijn bundel Clefs du bonheur. Voor de fotografie waren Jeanne Lapoirie, Aleksander Kaufman en Alice Capronnier verantwoordelijk.

La mort de Molière

1994 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1994. Drama van Robert Wilson. Met o.a. Robert Wilson, Bulle Ogier, Isabelle Chemin, Cléonus Shannon en Francis Bouc.

Een statisch-po[KA3]etisch essay over de doodstrijd van de Franse schrijver Moli[KA2]ere, wiens echte naam Jean-Baptiste Poquelin (1622-1673) was. Ooit schreef hij [KL]Le malade imaginaire[KLE] maar nu ligt Moli[KA2]ere (Wilson) zelf op sterven. Hij wordt bezocht door zijn eigen creaties en door personen uit de realiteit zoals de Franse koning, Racine en zijn geliefde Madeleine B[KA1]ejart (Ogier). Ze dansen voor hem, halen citaten aan uit zijn werk en kijken toe hoe hij met veel pijn de dood tegemoet treedt. Visueel erg knap gemaakt en voorzien van een uitzonderlijke muzikale omlijsting door Philip Glass, maar dramatisch totaal onbegrijpelijk. De cineast springt kris-kras door leven en werk van de schrijver en wie niet met dit oeuvre vertrouwd is loopt al vlug hopeloos verloren. Bovendien stikt het scenario van Wilson, Philippe Chemin en Jan Linders van holle symbolen. De teksten van Heiner Muller worden gelezen door Bulle Ogier, Sami Frey en Jeanne Chemin. Adembenemend mooie fotografie van Renato Berta.

Mercedes

1993 | Drama, Misdaad

Egypte/Frankrijk 1993. Drama van Yousry Nasrallah. Met o.a. Youssra, Zaki Abdel Wahab, Seif Eddine, Seif Abdel Rahman en Abla Kamel.

Noubi (Wahab) is de onwettige zoon van Warda (Yousra) die, om een schandaal te voorkomen, onder druk van haar moeder een oude man huwde die kort na zijn geboorte stierf. Na vier jaar in een psychologische instelling komt Noubi, die een geboren christen is, terug vrij als een overtuigde communist op het ogenblik dat overal ter wereld het communisme in elkaar stort. Zijn moeder doet soms vreemd en zijn broer is homofiel. Tijdens een huwelijksfeest wordt hij benaderd door Mohamed Taher (Eddine), ex-politieman. Deze vraagt zijn medewerking in het ontmaskeren van de bruid die betrokken is bij drugshandel. Hij wil haar uitschakelen, maar ze wordt beschermd door belangrijke mensen. Noubi heeft al vlug door dat Taher hem wil inschakelen bij terroristische acties. Hij wordt geconfronteerd met zijn eigen verleden, maar wat kan men doen in een wereld waar je belangrijk bent als je met een Mercedes rijdt? Een verwarde, maar boeiende parabel over de botsing van verschillende culturen. Het is niet eenvoudig om alle dubbele gronden in een visie te ontmaskeren, maar het loont zeker de moeite. Het einde van de film is zuivere kitsch, een satire op de Amerikaanse actiefilm. Het intelligente scenario werd geschreven door Nasrallah (die o.a. nog regie- assistent was bij Volker Schlöndorff) en Sayed Hegab. Achter de camera stond Ramses Marzouk.

Convoi de femmes

1977 | Erotiek, Historische film

Frankrijk 1977. Erotiek van Pierre Chevalier. Met o.a. Anna Gladysek, Marianne Remont, Paul Muller, James Mattei en André Paul Taylou.

Avonturen beleefd in 1740 in Amerika, hoewel de opnamen in Italië plaatsvonden. Twee jonge meisjes uit de hogere kringen worden in La Rochelle verward met een groepje prostituées dat wordt overgebracht. Dit lijkt op porno, een genre waarin deze middelmatige regisseur gespecialiseerd is, maar trap er niet in want de censuur heeft de film drastisch ingekort! Armetierig en sinister knoeiwerk.

Des hommes de joie

1976 | Erotiek

Frankrijk 1976. Erotiek van Pierre Chevalier. Met o.a. Gisèle Grandpré, Alix Mahieux, France Nicolas, Lynn de Monteill en Daniel Darnault.

Een luxueus bordeel, waar in plaats van vrouwen mannen werken. Het enige eigen (?) idee achter deze film met verder de gebruikelijke scènes voor voyeurs, puisterige middelbare scholieren en overige liefhebbers. Ook bekend onder de titel LES HOMMES DE JOIE.

La Maison des Filles perdues

1974 | Avonturenfilm, Misdaad

Frankrijk/Italië 1974. Avonturenfilm van Pierre Chevalier. Met o.a. Sylvie Solar, Yul Sanders, Mario Santini, Antonia Lotito en Olivier Mathot.

Een agent, geholpen door een prostitu[KA1]ee, slaagt er in een netwerk van handel in blanke vrouwen te ontmantelen alvorens een wettig huwelijk aan te gaan. Deze slechte film is het laatste recente werk van Pierre Chevalier (geboren in 1916), die betere tijden kende voor hij in de soft-porno belandde.

Pigalle, carrefour des illusions

1971 | Erotiek, Thriller

Italië/Frankrijk 1971. Erotiek van Pierre Chevalier. Met o.a. Evelyne Scott, Jean-Michel Dhermay, Béatrice Constantini en Dominique Rollin.

De jacht op een waardevolle microfilm in de Parijse onderwereld is het excuus voor deze reeks goedkope en schamele striptease- en nachtclubacts. Chevalier regisseerde als Peter Knight.

Orloff y el hombre invisible

1970 | Horror, Erotiek

Frankrijk/Spanje 1970. Horror van Pierre Chevalier. Met o.a. Howard Vernon, Isabel del Rio, Francisco Valladares, Brigitte Carva en Fernando Sancho.

Dr. Orloff slaagt erin een man onzichtbaar te maken en bestudeert vervolgens zijn seksueel gedrag. De proefpersoon wordt echter langzaam gek. Deze sfeervolle horrorfilm wordt verpest door de, later toegevoegde, pornofragmenten. Een vervolg op GRITOS EN LA NOCHE/L'HORRIBLE DR.ORLOFF. Ook bekend als ORLOFF ET L'HOMME INVISIBLE en LA VIE AMOUREUSE DE L'HOMME INVISIBLE.

Nathalie L'amour S'eveille

1968 | Erotiek

Frankrijk 1968. Erotiek van Pierre Chevalier.

Dr. Orloff slaagt erin een man onzichtbaar te maken en bestudeert vervolgens zijn seksueel gedrag. De proefpersoon wordt echter langzaam gek. Deze sfeervolle horrorfilm wordt verpest door de, later toegevoegde, pornofragmenten. Een vervolg op GRITOS EN LA NOCHE/L'HORRIBLE DR.ORLOFF. Ook bekend als ORLOFF ET L'HOMME INVISIBLE en LA VIE AMOUREUSE DE L'HOMME INVISIBLE.

Le Bon roi Dagobert

1963 | Komedie, Historische film

Frankrijk/Italië 1963. Komedie van Pierre Chevalier. Met o.a. Fernandel, Gino Cervi, Marthe Mercadier, Pascale Roberts en Darío Moreno.

Een jongetje moet als strafwerk een opstel maken over Koning Dagobert en fantaseert dan avonturen van de vorst die echter de trekken aanneemt van zijn vader, en die ten strijde trekt tegen zijn verraderlijke broer die zich in Reims wil laten kronen. Gul denkt hij zijn vader vijf concubines toe. Deze anachronistische komedie - waarbij Mata-Hari opduikt in de zevende eeuw - blijft ondanks vijf scenarioschrijvers steken in de uitwerking van het kansrijke idee. De fantasieloze regie laat alles over aan typeringen van de beproefde komieken, maar alleen Cowl als pietluttige beul is in een te kort optreden ècht leuk.

Règlements de comptes

1962 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1962. Misdaad van Pierre Chevalier. Met o.a. Daniel Gélin, Dany Carrel, René Dary, Bryant Haliday en Noël Roquevert.

Een Amerikaanse gangster ontsnapt uit de gevangenis in Marseille. Hij wil de poet van een jaren eerder gepleegde Parijse overval ophalen, maar anderen zijn daar ook in geïnteresseerd en zij proberen hem quasi-behulpzaam op een dwaalspoor te leiden. Het weinig oorspronkelijke, maar in de verfilming kansrijke scenario gaat de mist in door de houterige regie. Door dit laatste mislukt zelfs een spectaculair bedoelde scène op de daken van de Notre-Dame.

Auguste

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Pierre Chevalier. Met o.a. Fernand Raynaud, Valérie Lagrange, Jean Poiret, Pierre Palau en Roger Carrel.

Een impresario verzint voor een actricetje een publiciteitsstunt, waarbij ze tijdens de officiële opening van een luxe-zwembad een zelfmoordpoging door verdrinking moet doen, zodat ze gered kan worden door een aanwezige Hollywood-ster. In diens plaats duikt een simpele ambtenaar haar achterna, die zo in de pers de held van de dag wordt. Aardig gegeven van een toneelklucht zou een amusante film hebben kunnen opleveren, maar helaas blijkt de regisseur niet in staat om zelfs de simpelste scènes overzichtelijk in beeld te brengen.

Le Mouton

1960 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1960. Komedie van Pierre Chevalier. Met o.a. Fernand Raynaud, Danielle Lebrun, Jean-Pierre Ma, Kay en Patricia Karim.

Een sullige politieman wordt in de cel gesloten met een beruchte bandiet. Samen ontsnappen ze en beroven ze een spaarbank. Hoewel hij de politie tijdig heeft ingelicht, wordt de agent per ongeluk met de echte gangster verward en wordt hij weer in de cel gestopt, waaruit zijn makker hem dan komt bevrijden. Een lamlendig geregisseerde politiekomedie waarin door Raynaud zó overdreven onnozel wordt geacteerd, dat geërgerde verbazing over waar hij zijn succes in 's hemelsnaam aan te danken heeft het resultaat is.

Le Sicilien

1958 | Komedie

Frankrijk 1958. Komedie van Pierre Chevalier. Met o.a. Fernand Raynaud, Pascale Roberts, Raymond Devos, Marcel Bozzuffi en Jean-Roger Caussimon.

Een couturier die op weg is naar een Parijse modeshow wordt aangezien voor een moordenaar die gangsters in dezelfde trein moet liquideren. Een gangsterliefje palmt hem in, maar als het misverstand uitkomt, krijgt hij alle partijen achter zich aan. Het tientallen malen eerder gebruikt gegeven had toch nog een onderhoudende komedie kunnen opleveren, als de regisseur enig vakmatig benul had gehad. In de slonzige opvolging van willekeurige beelden doen de acteurs maar raak.

Fernand clochard

1957 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1957. Komedie van Pierre Chevalier. Met o.a. Fernand Raynaud, Jean-Marc Tennberg, Renée Devillers, Magali de Vendeuil en Colette Castel.

Maakt deel uit van een serie films, speciaal gemaakt ten behoeve van de talentvolle komisch acteur Raynaud. Ditmaal is hij een eerlijke zwerver, die de juwelen die hij heeft gevonden, terugbrengt naar een rijke bourgeois-dame. Haar dochter wil hem daarop de meest uiteenlopende carrières laten maken, van bokser en vrij worstelaar tot volksvertegenwoordiger. Een dergelijke film moet het geheel hebben van de casting. De regie speelt nauwelijks een rol. Heeft niettemin de tand des tijds doorstaan en is het bekijken waard, vanwege verschillende humoristische scènes met uiteraard doldwaze grappen.

Vous pigez

1955 | Actiefilm, Thriller

Frankrijk/Italië 1955. Actiefilm van Pierre Chevalier. Met o.a. Eddie Constantine, Maria Frau, François Perrot, Yorick Royan en Michel Etcheverry.

Lemmy Caution komt in Italië een professor te hulp op wiens uitvinding een gangsterbende het heeft voorzien. Behalve dat hij de zaak tot klaarheid weet te brengen, adopteert hij ook nog een klein weesmeisje. Het scenario is beter en met meer humor uitgewerkt dan veel latere Constantine-avonturen, maar de regie blijft matig.

Les Impures

1954 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1954. Drama van Pierre Chevalier. Met o.a. Micheline Presle, Raymond Pellegrin, Dora Doll, René Sarvil en Jo Dest.

Handelaars in blanke slavinnen hebben het op een nachtclubzangeres voorzien die in opdracht verleid moet worden door een aan lager wal geraakte jongeman. Hoewel hij echt verliefd op haar wordt, belandt ze toch in Tanger, waar de aanbidder haar met verlies van zijn leven weet te redden. De kwaliteitsacteurs en de uitstekende fotografie (van Henri Alékan) zijn verspild aan het driestuiversscenario waar de regie óók niets van weet te maken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Chevalier op televisie komt.

Reageer