Sophie Barrat

Acteur, Producer

Sophie Barrat is acteur en producer.
Er zijn 4 films gevonden.

La belle personne

2008 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2008. Drama van Christophe Honoré. Met o.a. Léa Seydoux, Louis Garrel, Grégoire Leprince-Ringuet, Jeanne Audiard en Agathe Bonitzer.

Na Les chansons d'amour en Dans Paris het sluitstuk in Honoré's trilogie over Parijse adolescenten en de liefde. In de vrije bewerking van Madame de La Fayettes La princesse de Clèves belandt introverte Junie (Seydoux) na haar moeders dood op het Molière-lyceum in het chique XVIe arrondissement. Meteen wordt ze opgenomen in de vriendenkring van haar neef en ontketent een sneeuwbaleffect van allengs treuriger wordende liefdesperikelen. Tegenover wonderschone verrassing Seydoux speelt vaste Honoré-bleekneus Garrel op zijn navrante wijze een jonge, rokkenjagende leraar Italiaans. De voor Arte gedraaide mini-productie kwam direct na zijn tv-première in de Franse bioscoop.

L'amour à vif

1997 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1997. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Sophie Aubry, Samuel Le Bihan, Josy Bernard, François Caron en Nadine Alari.

Alice (Aubry) is een jonge vrouw die regelmatig tot bloedens toe geslagen wordt door haar man Thomas (Le Bihan). Ondanks deze gewelddadige uitbarstingen houdt ze nog steeds van hem en telkens weer verontschuldigd hij zich en zweert het nooit meer te doen. Op een avond, na een bezoek aan vrienden, gaat hij weer van leer. Alice ontvlucht het echtelijk dak en vindt onderkomen in een opvangcentrum voor mishandelde vrouwen. De directie van het centrum zal bemiddelen om Thomas naar een psychiater te sturen om zich te laten behandelen. Een realistisch echtelijk drama dat gebaseerd is op verschillende waargebeurde feiten. De liefde die Alice blijft koesteren voor haar gewelddadige echtgenoot is echter weinig geloofwaardig. Aubry speelt haar rol vol overtuiging. Het journalistiek gefundeerde scenario van Marie- Hélène Saller en Hélène Woillot wijst de weg die vrouwen die in hetzelfde geval verkeren moeten bewandelen en dat is ongetwijfeld positief aan dit docudrama. Yves Vandermeeren stond achter de camera.

Mariage d'amour

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Pascale Bailly. Met o.a. Mathilde Seigner, Roschdy Zem, Marianne Groves, Marion Loran en Frédéric Quiring.

Nadine (Seigner) werkt in de modezaak van haar vriendin L[KA1]ea (Groves). Op een avond, bij het verlaten van een bioscoop, leert ze Georges (Zem) kennen, een Egyptische student, en het is liefde op het eerste zicht. Voor Nadine is Georges de man waarmee ze de rest van haar leven wil doorbrengen. Georges, wiens gevoelens even sterk zijn, blijft echter nuchter. Binnen een maand vervalt zijn verblijfsvergunning en hij bezit niet de financiële waarborgen om deze te laten verlengen. Maar Nadine is vastbesloten. De autoriteiten verdenken haar er echter van een schijnhuwelijk te willen sluiten. Voor Nadine en Georges begint een lange lijdensweg met de bureaucratie. Een omgekeerde GREEN CARD. Liefde wordt door de administratieve diensten niet herkend. Een romantisch drama dat deze toestanden aanklaagt maar er geen geldig alternatief tegenover plaatst. Er wordt verschrikkelijk veel gepraat en het verhaal gaat maar niet vooruit. Interessant maar langdradig scenario van Bailly en Alain Tasma. Jeanne Lapoirie stond achter de camera.

La vie en face

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Dussaux. Met o.a. Nathalie Richard, Patrick Pineau, Alex Descas, Antonin Lebas-Joly en Camille Japy.

Claire (Richard) is een alleenstaande moeder die met veel toewijding haar zoontje Maxime (Lebas-Joly) opvoedt. De jongen droomt ervan cellist te worden. Ze heeft het druk in het hospitaal waar ze werkt en weet dat ze op Maxime kan rekenen voor lichte huishoudelijke taken. Tot op de dag dat Claire geplaagd wordt door hevige hoofdpijnen. Bij onderzoek blijkt dat ze een hersentumor heeft. Ze weigert zich te laten verzorgen om haar zoontje niet te alarmeren, want die kan het niet vinden met zijn onstabiele vader Alex (Pineau). Enkel haar vrienden en collega`s D[KA1]esir[KA1]e (Descas) en Fabienne (Japy) weten van haar ziekte. Tranerig melodrama dat het gebruik van enkele tientallen zakdoeken laat aanbevelen. De situatie is kunstmatig en dit kan niet verholpen worden door het middelmatige spel van de hoofdacteurs. Toch zal een groot deel van het (voornamelijk vrouwelijke) publiek zich laten ontroeren door deze sentimentaliteit die voor eerlijke emotie moet doorgaan. Geschreven door Elvire Murail, Dussaux en Marianne Groves. Achter de camera stond Jean-Philippe Bouyer. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sophie Barrat op televisie komt.

Reageer