Natacha Régnier

1972 Acteur

Natacha Régnier (1972) is acteur.
Er zijn 25 films gevonden.

La vie domestique

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Isabelle Czajka. Met o.a. Emmanuelle Devos, Julie Ferrier, Natacha Régnier, Héléna Noguerra en Laurent Poitrenaux.

Toen Juliette (Devos) met man en kinderen naar een chique voorstad verhuisde, gaf ze haar werk en ambities op. Nu zit ze tussen andere moeders die eindeloos lunchen en shoppen. Dat maakt haar niet gelukkig of vrij van stress. Aan haar man Thomas (Poitrenaux) heeft ze niet veel. Regisseuse-scenariste Czajka verplaatste voor deze losse bewerking van Arlington Park, het boek van Rachel Cusk, van een Londense naar een Parijse voorstad en schetst een benauwend wereldje van bevoorrechte mensen met een nogal paternalistische, seksistisch en racistische kijk op de samenleving.

Qui sème le vent

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van Frédéric Garson. Met o.a. Laurent Lucas, Natacha Régnier, Émile Abossolo M'Bo en Daniel Martin.

Wie wind zaait... (zal storm oogsten) is een goeddeels onderhoudende pamfletfilm van Frans-Duitse zender Arte, over de ontvoering van twee anti-kernenergie-activisten bij een uraniummijn in Niger. Het overkoepelende verhaal is de driehoeksmachtsstrijd tussen de belerende Franse staat, voormalig kolonisator en uitbater van de mijn; de standvastige lokale overheid en de naar grondstoffen hunkerende Chinese staat, die overal in Afrika mijnbouwrechten opkoopt. Westers postkolonialisme en ontwikkelingshulp versus onverbloemde handel en omkoping, gebaseerd op de teloorgang van het Franse uraniummonopolie in Niger van begin deze eeuw.

1 journée

2007 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 2007. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Bruno Todeschini, Natacha Régnier, Noémie Kocher, Zinedine Soualem en Louis Dussol.

Drie leden van hetzelfde Zwitserse gezin beleven dezelfde dag op zeer uiteenlopende wijze, terwijl hun verhalen toch met elkaar zijn verweven. Radiojournalist Serge, bij dageraad per auto onderweg, raakt iets en rijdt door. Echtgenote Pietra ontdekt in het middaguur dat Serge haar bedriegt. Hun achtjarige zoontje Vlad beleeft zijn eerste liefdesdeceptie. Scenario van Berger en actrice Kocher, als een vernuftige puzzel gelegd, verschuift telkens subtiel het perspectief. Monotone forenzenflatwijk is zo gefotografeerd dat een onbestemde sfeer ontstaat: soms lijken de personages net dolende fantomen in een parallelluniversum.

Sunduk predkov

2006 | Drama, Komedie

Frankrijk/Duitsland/Kirgizië/Rusland 2006. Drama van Nurbek Egen. Met o.a. Natacha Régnier, Bolot Tentimyshov, Marat Zhantelier en San Amanov.

Aidar (Tentimyshov) keert vol trots met zijn Franse geliefde Isabelle (Régnier) vanuit Parijs terug naar zijn geboortedorp in Kirgizië. Maar het bezoek is niet helemaal onbezorgd. Aidar komt in een spagaat terecht tussen het oude leven dat hij kent en het nieuwe leven dat hij inmiddels leidt. Eerste lange speelfilm van regisseur Egen, wiens korte film Sanzhyra zich ook aan het immense Ysykköl meer in het noordoosten van Kirgizië afspeelde. Régnier kreeg eind jaren negentig verschillende prijzen voor haar rol in La vie rêvée des anges.

Les amitiés maléfiques

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Emmanuel Bourdieu. Met o.a. Malik Zidi, Thibault Vinçon, Alexandre Steiger en Natacha Régnier.

Dit meer dan onderhoudende psychologische drama speelt zich af in de van pretenties overlopende literaire wereld van Parijs. Literatuurstudenten Eloi en Alexandre raken aan het begin van een nieuw semester in de ban van de zelfingenomen maar charismatische André, die hen inspireert hun dromen na te jagen, maar op den duur steeds meer psychopathische trekjes gaat vertonen. Bourdieu presenteert zijn praatfilm met bravoure en houdt de aandacht vast met subtiel opgebouwde spanning en onderkoelde humor. Dat leverde hem in 2006 in Cannes de prijs van de internationale filmkritiek op.

La raison du plus faible

2006 | Misdaad, Drama, Thriller

België/Frankrijk 2006. Misdaad van Lucas Belvaux. Met o.a. Lucas Belvaux, Éric Caravaca, Claude Semal, Patrick Descamps en Natacha Régnier.

De Waalse acteur Belvaux vervolgt zijn pad als scenarist-regisseur met een verhaal dat ergens tussen sociaalrealistisch drama, misdaadfilm en zwarte komedie in zit. In een Luikse kroeg leggen Robert, rolstoelrijder Jean-Pierre en Patrick graag samen een kaartje: het 'klein respijt' in hun deprimerende werklozenbestaan. Dan krijgt Robert het onzalige idee om de fabriek te beroven waar hij is ontslagen en haalt ex-bajesklant Pirmet over als handlanger. Meer een verkapte aanklacht tegen de wrakkige Wallonië-overheid dan overtuigend overvalverhikel. Niettemin kijkwaardig dankzij de acteurs in het inmiddels bekende Dardenniaanse faillissementsdecor.

Gaspard le bandit

2006 | Avonturenfilm, Romantiek

Frankrijk 2006. Avonturenfilm van Benoît Jacquot. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Natacha Régnier, Jean-Pierre Jorris en Vladimir Consigny.

Pakkende avonturenfilm over bandiet Gaspard (Anglade), de Franse Robin Hood die in de achttiende eeuw huishield in de Provence. Gaspard was een held onder de arme bevolking en geliefd bij de vrouwen. In deze verfilming brengt verraad hem dicht bij de dood. Het levert hem een visioen op van de schone Anne (Régnier), de vrouw van zijn aartsvijand. Nadat hij van de schrik is bekomen neemt hij zich voor haar te schaken. Overtuigende acteerwerk van met name Anglade, de vrijbuiter uit Betty Blue. Gaspard 'le bandit' de Besse werd in 1781 op 24-jarige leeftijd onthoofd in Aix-en-Provence.

Ne fais pas ça!

2004 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2004. Drama van Luc Bondy. Met o.a. Natacha Régnier, Miki Manojlovic, Nicole Garcia en Barbet Schroeder.

Pakkende avonturenfilm over bandiet Gaspard (Anglade), de Franse Robin Hood die in de achttiende eeuw huishield in de Provence. Gaspard was een held onder de arme bevolking en geliefd bij de vrouwen. In deze verfilming brengt verraad hem dicht bij de dood. Het levert hem een visioen op van de schone Anne (Régnier), de vrouw van zijn aartsvijand. Nadat hij van de schrik is bekomen neemt hij zich voor haar te schaken. Overtuigende acteerwerk van met name Anglade, de vrijbuiter uit Betty Blue. Gaspard 'le bandit' de Besse werd in 1781 op 24-jarige leeftijd onthoofd in Aix-en-Provence.

Le silence

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Orso Miret. Met o.a. Mathieu Demy, Natacha Régnier, Thierry de Peretti en Laurent Barbolosi.

Het gezegde 'Spreken is zilver, zwijgen is goud' kan twee kanten uit en in deze psychothriller kiest Olivier (Demy) de faliekant verkeerde. Met zwangere vriendin Marianne (Régnier) op vakantie in zijn Corsicaanse geboortedorp, is hij plotseling getuige van een moord. Instinctief teruggrijpend op de traditie van zijn voorouders in het ruige gebied, zwijgt hij - met alle gevolgen van dien. Miret, zelf van Corsicaanse origine, schetst in zijn tweede regie de zware, soms natuurmystieke sfeer van een gesloten eilandcultuur verankerd in machismo en oeroude codes. De scènes rond de wildzwijnenjacht hebben een morbide intensiteit.

Le pont des Arts

2004 | Drama, Muziek

Frankrijk 2004. Drama van Eugène Green. Met o.a. Adrien Michaux, Natacha Régnier, Alexis Loret, Denis Podalydès en Olivier Gourmet.

De brug der kunsten, hier de Parijse Pont des Arts, verbindt het leven met de dood en vice versa. Ziedaar het thema van deze barok-muzikale, filosofisch-literaire mozaïekvertelling over twee weinig gelukkige koppels in de jaren zeventig. Om hen heen cirkelen markante nevenfiguren, waaronder een tiranniek-perfectionistische dirigent (Denis Podalydès) en een valse theatermaker (Olivier Gourmet). Deze talige, het intellect uitdagende en elegant gefotografeerde luchtspiegeling vol verwijzingen naar Europese kunst en cultuur herinnert soms aan de slimme toverlantaarncinema van Raoul Ruiz.

Demain on déménage

2004 | Komedie

Frankrijk/België 2004. Komedie van Chantal Akerman. Met o.a. Sylvie Testud, Aurore Clément, Jean-Pierre Marielle, Natacha Régnier en Elsa Zylberstein.

Een van de leukere titels van de productieve Belgische schrijver/regisseur Akerman, deze kluchtige, maar toch ook understated spraakwaterval van een komedie. Testud is een smoezelige schrijfster (naar Akermans eigen zeggen een autobiografisch personage) die na de dood van haar echtgenoot haar drukke moeder in huis neemt, en moet concluderen dat dit de voortgang van haar erotische roman weinig goed doet. Ze besluit haar krappe appartement te koop te zetten, met een hoop bijzondere korte ontmoetingen als gevolg. Net als voor haar Proust-verfilming La Captive schreef Akerman het script met filmmaker Eric de Kuyper.

Vert paradis

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Emmanuel Bourdieu. Met o.a. Clovis Cornillac, Natacha Régnier en Denis Podalydès.

Een van de leukere titels van de productieve Belgische schrijver/regisseur Akerman, deze kluchtige, maar toch ook understated spraakwaterval van een komedie. Testud is een smoezelige schrijfster (naar Akermans eigen zeggen een autobiografisch personage) die na de dood van haar echtgenoot haar drukke moeder in huis neemt, en moet concluderen dat dit de voortgang van haar erotische roman weinig goed doet. Ze besluit haar krappe appartement te koop te zetten, met een hoop bijzondere korte ontmoetingen als gevolg. Net als voor haar Proust-verfilming La Captive schreef Akerman het script met filmmaker Eric de Kuyper.

Cadets de Gascogne

2003 |

Frankrijk 2003. Emmanuel Bourdieu. Met o.a. Clovis Cornillac, Natacha Régnier en Denis Podalydès.

Een van de leukere titels van de productieve Belgische schrijver/regisseur Akerman, deze kluchtige, maar toch ook understated spraakwaterval van een komedie. Testud is een smoezelige schrijfster (naar Akermans eigen zeggen een autobiografisch personage) die na de dood van haar echtgenoot haar drukke moeder in huis neemt, en moet concluderen dat dit de voortgang van haar erotische roman weinig goed doet. Ze besluit haar krappe appartement te koop te zetten, met een hoop bijzondere korte ontmoetingen als gevolg. Net als voor haar Proust-verfilming La Captive schreef Akerman het script met filmmaker Eric de Kuyper.

La fille de son père

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Jacques Deschamps. Met o.a. Natacha Régnier, François Berléand, Fanny Cottençon, Frédéric Pierrot en Circé Lethem.

Om zich te wreken op zijn overspelige vrouw introduceert Henri (François Berléand) zijn buitenechtelijke achttienjarige dochter Anna (Natacha Régnier), een nietsvermoedend meisje dat haar vader nooit heeft gekend. Hoewel de twee biologisch niets met elkaar te maken hebben ontstaat gaandeweg een intieme vader-dochter relatie met alle man-vrouw spanning van dien. Een interessante film over liefde, jaloezie en wraak. De makers werden geïnspireerd door het boek Njetotsjka Njezwanowa van Dostojewski.

Comment j'ai tué mon père

2001 | Komedie, Drama

Spanje/Frankrijk 2001. Komedie van Anne Fontaine. Met o.a. Michel Bouquet, Charles Berling, Natacha Régnier, Amira Casar en Stéphane Guillon.

Jean-Luc (Berling) is een succesvolle gerontoloog die bakken met geld verdient met hormoonbehandelingen voor de rijke senioren van Versailles. Uit het niets doemt vader Maurice (Bouquet) op, een charmante maar harteloze oude man die zijn vrouw en kinderen jaren geleden inruilde voor een dokterspraktijk in Afrika. Hij toont geen enkel berouw, een vader is immers 'niet verplicht om van zijn zoon te houden'. Jean-Luc probeert hem op afstand te houden maar is tegelijkertijd gefascineerd door diens kille autonomie. Zijn fascinatie slaat om in afschuw en (zelf)haat als het besef doordringt dat hij niet wezenlijk verschilt van zijn vader. Michel Bouquet kreeg een César voor zijn gelaagde vaderrol.

Tout va bien, on s'en va

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Claude Mouriéras. Met o.a. Miou-Miou, Sandrine Kiberlain, Natacha Régnier, Michel Piccoli en Caroline Pilli.

De drie zussen in Tout va bien, on s'en va hebben het best met elkaar getroffen. Natuurlijk zijn er af en toe wat wrijvingen; zo wordt de jongste (Régnier) tegen haar zin bemoederd, en speelt er tussen de andere twee (Miou-Miou en Kiberlain) een milde machtsstrijd over wie het meeste geld en de beste baan heeft. Als op een dag hun vader (Piccoli) na een afwezigheid van vijftien jaar voor de deur staat zijn de gevoelens gemengd. Tout va bien is een intelligent familieportret, vol realistische details over de soms hartverwarmende, soms tenenkrommende relaties die familieleden met elkaar kunnen hebben.

Les amants criminels

1998 | Drama, Experimenteel

Frankrijk/Japan 1998. Drama van François Ozon. Met o.a. Natacha Régnier, Miki Manojlovic, Salim Kechiouche, Yasmine Belmadi en Jérémie Renier.

Bonnie & Clyde, Natural born killers, The Texas chainsaw massacre en Hans en Grietje, die vier tezamen sommen Les Amants criminels wel op. Scenarist en regisseur Ozon (Sous le sable) laat de manipulatieve tiener Alice (Régnier) de perfecte moord wensen. Ze verleidt de naïeve Luc (Rénier) om schoolgenoot Saïd (Kechiouche). Zo gezegd zo gedaan, maar van het lijk afkomen blijkt moeilijker. Frankrijks enfant terrible Ozon toont stijl en sluwheid te over, maar de moraalloosheid en kilte wreken zich. (IdH/VPRO Gids)

La vie rêvée des anges

1998 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1998. Documentaire van Erick Zonca. Met o.a. Élodie Bouchez, Natacha Régnier, Jo Priesta, Patrick Mercado en Jo Prestia.

Op het filmfestival van Cannes werden Bouchez en Régnier als beste actrices onderscheiden voor hun hoofdrollen in dit intrigerende, ontroerende drama over twee jonge vrouwen die het beste van hun uitzichtloze leven in Lille proberen te maken. Isa en Marie ontmoeten elkaar op het werk en betrekken samen een appartement. Maar de keuze voor een man die Marie op een gegeven moment maakt, vormt een bedreiging voor hun vriendschap - en mogelijk voor Marie zelf. Het verhaal over Isa en Marie is een eigentijdse geschiedenis, zonder freudiaanse prietpraat of politiek getinte explicaties. Zonca zoekt grote woorden in kleine gebaren.

La spirale

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Julie Debazac, Jean-François Garreaud, Dominique Guillo, Emannuelle Escourrou en Alain Beigel.

Fabienne (Debazac) werkt achter de kassa van een supermarkt. Ze is gescheiden en heeft een baby. Dankzij wat geld dat zij van haar vader erfde, kan zij een kleine flat kopen, die in een somber gebouw aan het einde van een lange gang gelegen is. Ze is er heel gelukkig mee, want nu kan zij eindelijk zichzelf zijn. Haar enige buurman is Perrin (Garreaud); een onverzorgde, eenzame man van midden in de veertig - niet direct een uitnodigende en innemende figuur. Hij blijkt echter aardig en behulpzaam; maar dan wordt hij opdringerig en plakkerig. Wat Fabienne ook probeert, ze komt bijna niet van hem af en hij begint haar lastig te vallen. Haar zo pas geordende leventje dreigt een hel te worden. Moet Fabienne verhuizen vanwege Perrin voordat de zaak escaleert? Een alarmistische film die de omgang van buren met elkaar tot onderwerp heeft en laat zien dat dit heel snel uit de hand kan lopen - in werkelijkheid gebeurt dat soms ook: mensen gaan elkaar met bijlen te lijf en bejaarde burgers komen voor de rechter na ergernissen over geringe zaken. Het vrij sterke scenario voor deze prent is van Riccardo Cascal, de regie van de 38-jarige Courtois (die bekendheid verwierf door LEILA, NÉE EN FRANCE) hoort bij het product en de spelprestaties zijn navenant. De fotografie was in handen van Dominique Bouilleret.

Petite sœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Natacha Régnier en Quentin Ogier.

Dos Santos is een twaalfjarige gymnaste die van de ene dag op de andere bekend wordt. Die plotse roem zal haar leven duchtig door elkaar schudden. Zij is de jongste dochter van Lamotte, die samen met zijn moeder Girardot een Italiaans restaurantje runt. Sinds de dood van Dos Santos' moeder is het vooral haar oudere zus Régnier, een briljante studente, die voor haar zorgt. Wanneer Dos Santos op het punt staat kampioene te worden, wordt vader Lamotte extatisch en Régnier is de enige die met beide voeten op de grond blijft, ook wanneer deurwaarders hun opwachting maken in de eettent van haar in financiële problemen zittende vader. Onderhoudende familiekroniek, met een lach en een traan, geschreven door Alain Leblanc. Jammer dat de plot te sterk als een karikatuur van het turn-sportmilieu overkomt. Gelukkig zijn er de acteurs die een en ander geloofwaardig maken. De kleine elite-turnster Dos Santos ontroert in haar eerste filmrol, Lamotte overtuigt in zijn eerste grote dramatische rol en La Girardot hoeft slechts zichzelf te zijn als de eeuwige mama en oma. Muziek van Didier Vasseur.

Les Cordier, juge et flic : Cécile, mon enfant

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Charlotte Valandrey, Bruno Madinier, Antonella Lualdi en Dominique Labourier.

Vader-politiecommissaris Cordier (Mondy) en zijn ploeg kunnen jongerenbende oprollen, gespecialiseerd in het overvallen van oude dames die postkantoren verlaten. Een bendelid kan ontsnappen, C[KA1]eline Caster (R[KA1]egnier), een drugsverslaafde die inwoont bij haar moeder, Sarah Caster (Labourier), een bekende zangeres uit de jaren 1970. Myriam Cordier (Valandrey), journaliste en dochter van politiecommissaris Cordier, wil reportage maken over de ex- zangeres en komt op haar beurt een en ander te weten wat niet meteen voor publicatie vatbaar is. Door Jacques Espagne geschreven scenario staat bol over de hel die drugs veroorzaakt en het verhaal ontsnapt niet aan stereotypes en situaties uit het drugsmilieu die al honderden keren zijn getekend en behandeld.

Un monde meilleur

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Laurent Dussaux. Met o.a. Natacha Régnier, Roger Mirmont, Marie Matheron, Fabien Thomann en Jean-Bernard Guillard.

Het taaie gevecht van een vader tegen een sekte, die ontdekt dat zijn tienerdochter onder hun invloed dreigt te komen. Niet wars van gemeenplaatsen en platgetreden paden, maar voldoende alarmistisch. Eersteling van scenarioschrijver Dussaux, nu aan het roer van een actueel tv-drama. Redelijk spel van alle betrokkenen.

Petite Sœur

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Marion Larguier en Emilie Capel.

Sinds de dood van haar moeder is de vijftienjarige Regnier de belangrijkste vrouw in het gezin van Lamotte. Zij moet de studies volgen van haar jonger zusje, Dos Santos, en voor het huishouden zorgen. Dos Santos is echter meer geïnteresseerd in turnen dan in studeren en ze ontpopt zich tot een eersteklas athlete. Tijdens een ontmoeting tussen liefhebbers wordt ze opgemerkt. Ze wordt uitgenodigd op een nationale competitie. Trots stemt haar vader toe. Een hulde aan familiale eensgezindheid die echter verzinkt in goedkope melodramatiek. Enkel het spontane spel van de jonge Dos Santos redt de film van de volledige ondergang. Alain Leblanc en Julien Gadé schreven het scenario. Aan de camera werd plaatsgenomen door Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Dolby Surround.

Le nid tombé de l'oiseau

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Michèle Laroque, Rufus, Jean-Marie Winling, Elisabeth Margoni en Catherine Alcover.

Na een ongeluk met haar mobylette ligt Julie Savigneau (Regnier) die nog maar pas achttien is, in het ziekenhuis. Ze is in coma. Er is een complicatie. Julie blijkt al vijf maanden zwanger en de foetus is in prima gezondheid, terwijl de moeder een maand later klinisch dood verklaard wordt na een fatale hartaanval. De zwangerschap is dan al zes maanden, twee weken en vijf dagen gevorderd. De specialisten, ouders en de vader komen met elkaar in botsing. Er is onenigheid tussen partijen die menen dat het kind gered moet worden, terwijl de anderen vinden dat een kind niet geboren kan worden uit een moeder die overleden is. De vader Thomas Perrot (Bayle) is 24 en studeert voor architect; hij bevond zich ten tijde van het ongeluk in het buitenland. Er worden heel wat prangende vragen gesteld in dit indringende, ethische drama. Is ongeboren leven onaantastbaar? Moet een ongeboren kind met zijn moeder sterven of heeft het recht op het leven, waardoor de moeder kunstmatig in leven gehouden wordt tot het zo ver is dat het geboren kan worden? Het scenario van Chantal Renaud en Michel Boisrond, naar een verhaal van Boisrond, is gebaseerd op een ware gebeurtenis, die (in 1988) ook de pers haalde - ook bij ons. De film is iets te gedramatiseerd en te geromantiseerd, maar Rufus en Margoni zijn uitstekend als Emile en Mariette, de ouders van Julie. Anne Khripounoff stond achter de camera. Formaat 16:9.

Encore

1995 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1995. Romantiek van Pascal Bonitzer. Met o.a. Jackie Berroyer, Natacha Régnier, Laurence Côte, Hélène Fillières en Michel Massé.

Abel Vichac (Berroyer) is een ego[KA3]istische, oudere professor in de filosofie en een schrijver met een goede reputatie. Zijn huwelijk met Aliette (Bruni-Tedeschi) is na tien jaar passieloos geworden. Hij probeert echter zijn jonge, vrouwelijke studentes het hof te maken en fladdert van de ene relatie naar de andere. Aliette heeft zich gewonnen gegeven. Abel is bezeten van vleselijke liefde en is in zijn eer gestreeld als hij over de tong gaat. De laatste tijd echter slaapt hij slecht en heeft weinig zin in zijn werk: de typische midlife-crisis. Een van zijn discipelen, Florence (C[KA4]ote), is zijn holle gebazel zat en zegt dat ze haar scriptie onder een andere mentor wil schrijven. Abel luistert niet goed naar haar, want hij wordt in beslag genomen door een afspraakje met Aurore (Filli[KA2]eres), die zich echter voordoet als haar vriendin Catherine (R[KA1]egnier). De film gaat over liefdesperikelen in de middelbare leeftijd en probeert een boekje open te doen over de `moderne` relatie (die natuurlijk over een paar jaartjes na het uitkomen van deze rolprent weer flink achterhaald is). De bitterzoete toon maakt het een tijdje leuk, maar op de duur gaat de overvloed aan dialogen stierlijk vervelen. De acteurs doen hun best, maar het scenario van debuterend regisseur Bonitzer belooft meer dan het in feite biedt. Camerawerk van Emmanuel Machuel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Natacha Régnier op televisie komt.

Reageer