Lucien Jean-Baptiste

Acteur

Lucien Jean-Baptiste is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Je fais le mort

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. François Damiens, Géraldine Nakache, Lucien Jean-Baptiste en Anne Le Ny.

Voor acterende veertiger Jean Renault is het succes zo non-existent dat hij een onalledaagse rol accepteert: het lijk in een moordreconstructie. Op locatie leeft hij zich dermate in, dat de zaak onder supervisie van charmante onderzoeksrechter Noémie Desfontaines nogal anders verloopt dan verwacht. Het span Damiens/Nakache heeft zichtbaar lol in deze originele, sympathieke farce annex whodunit. Regisseur Salomé, op dramagebied bepaald geen natuurtalent, houdt verrassend greep op de komieke zaak. Affiche en optiteling knipogen naar Saul Bass' ontwerpen voor Premingers Anatomy of a Murder.

13m2

2007 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2007. Misdaad van Barthélemy Grossmann. Met o.a. Barthélemy Grossmann, Lucien Jean-Baptiste, Youssef Hajdi, Thierry Lhermitte en Bérénice Béjo.

Drie jongelingen in een verpauperde Parijse banlieue raken in het nauw na een overval en verschuilen zich dagenlang - met de buit - in een bunker van 13 vierkante meter. Cineast Grossmann geeft in zijn spotgoedkope eersteling een raak beeld van dolende, met uiterlijk vertoon geobsedeerde jongeren die langzaam desintegreren in hun claustrofobische onderkomen, waarbij de bunker fungeert als snelkookpanversie van de banlieue. Jonge hond Grossmann (1983) debuteerde als regisseur, producent, scenarist en speelfilmacteur met 13m2, een werk dat door de gevestigde Franse filmwereld terecht met enthousiasme werd ontvangen vanwege het waarachtige acteerwerk en de energieke stijl.

De l'amour

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Jean-François Richet. Met o.a. Virginie Ledoyen, Yazid Aït, Mar Sodupe, Stomy Bugsy en Jean-François Stévenin.

Maria (Ledoyen) is twintig. Ze is afkomstig uit een kleinburgerlijk, maar net milieu van Spaanse immigranten. Ze woont in een banlieu, die geleidelijk in verval raakt. Er wordt gedealed, gewed op vechtende pitbulls en er is vandalisme, maar het schijnt Maria niet te deren. Temidden van de jonge beurs, die rondkarren in glanzende BMW-tjes op afbetaling, voelt zij zich happy met haar vriendje Karim (Aït), wiens ouders uit de Maghreblanden afkomstig zijn. Ze droomt ervan om een restaurant te openen, maar vindt werk op een kussenfabriek, waar ze aan de lopende band moet staan. Na een aantal weken hangt het monotone werk haar de keel uit en geeft ze de pijp aan Maarten. Bij het shoppen in een grote hypermarkt steelt ze zonder na te denken een stuk lingerie en wordt op heterdaad betrapt. Rebellerend tegen haar omstandigheden, ontkent ze hardnekkig de diefstal, belandt op het politiebureau en het gaat van kwaad tot erger. Kleine oorzaken, grote gevolgen. Richet, die naam heeft gemaakt als geëngageerde filmer met talent, die geen blad voor de mond neemt, heeft een luchtig drama over jongeren uit de voorsteden gebracht. Hoofdrol Ledoyen vult gemakkelijk het scherm, daarbij adequaat gesteund door bijrollen Stévenin als flic Bertrand, hip-hop muzikant Stomy Bugsy als drugsdealer Manu en Putzulu als Pascal de inspecteur van politie. Het scenario van regisseur Richet en Aït is misschien net iets te luchtig als drama, maar het bevat een scherpe milieuschets. Het camerawerk is van Christophe Beaucarne.

Antilles-sur-Seine

2001 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2001. Komedie van Pascal Légitimus. Met o.a. Med Hondo, Chantal Lauby, Thierry Desroses, Edouard Montoute en Pierre-Olivier Mornas.

Horace Sainte Rose (Hondo) is burgemeester van Marie Galante, het hoofdstadje van het gelijknamige, nietige eilandje dat tot de Franse Antillen behoort. Hij is getrouwd met Lucia (Moutoussamy) en heeft twee zoons; Manuel (Desroses) is dokter en Freddy (Montoute) is kunstenaar. Lucia vertrekt naar Parijs, waar ze prompt gekidnapt wordt door Cic[KA1]eron (Jacques Martial) en Tib[KA2]ere (Jean-Michel Martial). Na twee dagen krijgt Horace de boodschap: zijn vrouw in ruil voor een goed gelegen terrein, waarop een appartementen- en hotelcomplex gebouwd zal worden. Horace vertrekt met zijn zoons naar Parijs en neemt contact op met Gertrude Boisec (Mathieu) van de RG (de algemene inlichtingendienst). Het spoor leidt naar de Antilliaanse gemeenschap in Parijs. Onverwachte hulp komt van een blanke smeris Herman (Lauby) en uiteindelijk blijken de boosdoeners een blanke vrouw, Elizabeth Sauveur (Vincent) met haar zoon Mathias (Maurel) te zijn. Een komisch en bont portret van een overzeese bevolkingsgroep in de Franse hoofdstad, aardig gespeeld en regisseur L[KA1]egitimus, die tevens het scenario schreef, speelt vier rolletjes, w.o. twee vrouwen (Madame Dorval en een vrouwelijke postbode) en twee mannen (een opa en een taxichauffeur). Hondo zorgt voor de voice-over en hij doet dat heel goed. Het camerawerk is van William Watterlot.

Véga : Anouchka

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Claude Brasseur, Brigitte Roüan, Clotilde Baudon, Anne-Marie Polster en Christophe Raûlt.

Zoals elk jaar biedt circusdirecteur Charles V[KA1]ega (Brasseur) zich aan in het stadje St. Andr[KA1]e om er zijn tenten op te slaan op de Place de la Mairie. Maar het stadje heeft een nieuwe, extreem rechtse, burgemeester (Clavier) en die weigert hen een vergunning te geven. Ze werden gesteund door de oude gemeenteraad, dus moeten ze maar verdwijnen. Charles beslist het circus op te zetten op de weiden rond het stadje. Het gezelschap wordt vergroot met de komst van het trapeze-duo Anouchka (Polster) en Ivan (Ra[KA4]ult) van het Circus van Moskou, maar Charles moet de transfer op het einde van het weekend betalen en de tegenwerking van het stadsbestuur neemt extreme vormen aan, zeker wanneer Charles de schoolkinderen voor een voorstelling uitnodigt. De vroegere burgemeester Baldini (Burgel) besluit Charles te helpen. Onder het mom van een dramatische komedie rond een circus wordt de dreiging van een extreem-rechts stadsbestuur voelbaar gedemonstreerd. Waag het niet hen tegen te werken, want ze schrikken zelfs niet terug voor moord. Het geheel wordt vanzelfsprekend opgefleurd met heel wat schitterende circusnummers, gemaakt in samenwerking met het Circus Joseph Bouglione. Patrick Chêne en Gérard Carré schreven het scenario. Fotografie van Mathieu Poirot- Delpech.

La justice de Marion : Les filles de Vincennes

1998 | Drama, Misdaad

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Mireille Darc, Féodor Atkine, François Dunoyer, Emilie Ohana en Loïc Corbery.

In een nachtclub wordt op de toiletten het lijk gevonden van een prostitu[KA1]ee, die stierf aan een overdosis. In de bar zit haar vriendin Charlotte (Serina), die haar de drugs bezorgde. Ze wordt onmiddellijk gearresteerd. Advocate Marion (Darc) is bereid de verdediging van het meisje op zich te nemen, zeker nu ze te weten komt dat Charlotte de zus is van Franck (Quiring), de vriend van haar dochter Zo[KA3]e (Ohana). Charlotte wordt veroordeeld tot een week gevangenisstraf. Indien ze belooft een ontwenningskuur te volgen mag ze dan vrij. Een klassiek verhaaltje dat we al tientallen keren gezien hebben. Darc is uitstekend zoals steeds, maar het materiaal dat ze in handen kreeg voor deze eerste aflevering van een nieuwe reeks, valt wat magertjes uit. De clichés stapelen zich op van scène tot scène. Onderhoudend, maar niet erg memorabel. Gabriel Aghion bedacht het personage en schreef het scenario samen met Renaud Bertrand. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Lucien Jean-Baptiste op televisie komt.

Reageer