Samir

1955 Regisseur, Scenarist, Producer, Cameraman, Geluidsman, Editor

Samir (1955) is regisseur, scenarist, producer, cameraman, geluidsman en editor.
Er zijn 16 films gevonden.

Opération Libertad

2012 | Drama

Frankrijk/Zwitserland/Portugal 2012. Drama van Nicolas Wadimoff. Met o.a. Karine Guignard, Natacha Koutchoumov, Laurent Capelluto, Nuno Lopes en Stipe Erceg.

Uit een oude doos opgediepte VHS-cassettes flitsen ex-kunstacademiestudent Hugues dertig jaar terug in de tijd: het links-revolutionaire Utopia van 1978. De Zwitserse Groupe Autonome Révolutionnaire ontvoert in Zürich een bankdirecteur en diens topcliënt. Laatstgenoemde is een verachtelijk sujet dat voor de Paraguayaanse dictator Stroessner een kapitaal in veiligheid moet brengen. Hugues filmt de gewapende actie. Ambitieuze mockumentary van Geneefse idealist-documaker Wadimoff leeft van dynamiek en met elkaar incongruente personages. Plausibel is de overgeënsceneerde 'gevonden filmmateriaal'-structuur echter bepaald niet. Punksoundtrack met Richard Hell, Stranglers, Johnny Thunders.

Das Fräulein

2006 | Drama

Zwitserland/Duitsland 2006. Drama van Andrea Staka. Met o.a. Mirjana Karanovic, Marija Skaricic, Ljubica Jovic, Andrea Zogg en David Imhoof.

In haar speelfilmdebuut focust de Zwitserse Staka op drie vrouwelijke immigranten uit het voormalige Joegoslavië, die ieder op eigen wijze een nieuw leven proberen op te bouwen in Zürich. De strenge cafébaas Ruza dompelt zich onder in haar werk, terwijl de oudere serveerster Mila in stilte droomt van een terugkeer naar Kroatië. De komst van de jonge, vrijgevochten Ana zorgt voor opschudding in hun geroutineerde levens. Het tempo ligt niet hoog, maar de complicaties van het immigrantenbestaan zijn subtiel en smaakvol vastgelegd. Winnaar van de hoofdprijs op het filmfestival van Locarno.

Skinhead Attitude

2003 | Documentaire, Drama

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 2003. Documentaire van Daniel Schweizer. Met o.a. Karole, Laurel Aitken, Jimmy Pursey, Del O'Connor en Gavin Watson.

Een boeiend portret over de skinhead-beweging, die zijn oorsprong heeft in de beginjaren 1960 onder invloed van reggae toen een Jamaicaans musicus voor het eerst het woord skinhead bezigde. De beweging kwam toen uit een sociale stroming van de arbeidersklasse en was vooral anti-racistisch. Door muzikale invloeden van anarchistische punkgroepen zoals Sham 69 en ska- muziek van Laurel Aitken ontstonden er scheuringen en afscheidingen. In de jaren 1990 namen extreem rechtse groeperingen in Engeland en Duitsland het beeld over en associeerden de beweging met racisme en fascisme. De Zwitserse maker van documentaires Schweizer begaf zich met de 22-jarige Franse punker Karole, een innemende verschijning met androgyne trekken, op weg van Zwitserland naar Duitsland, Engeland, Zweden, Canada en Amerika om een kijkje te nemen in diverse punkbewegingen. Zo komen de extreme beweging Combat 18 en Red Necks uit Texas voor het voetlicht. Buitenstaanders krijgen een goed beeld over de skinheads, maar de betrokkenen zelf, afhankelijk in welke groepering zij zich bevinden, hebben nauwelijks een goed woord over voor rivale bewegingen. Het scenario is van regisseur Schweizer. Het camerawerk is van Denis Jutzeler en Schweizer. MiniDV-to-35mm. Opgenomen in de serie Das kleine Fernsehspiel in de reeks Ich möchte Teil einer Jugendbewegung sein.

Epsteins Nacht

2003 | Thriller, Oorlogsfilm, Drama

Oostenrijk/Duitsland/Zwitserland/Zweden 2003. Thriller van Urs Egger. Met o.a. Mario Adorf, Bruno Ganz, Otto Tausig, Günter Lamprecht en Annie Girardot.

Als de film begint, is Jochen Epstein (Adorf) na vijftien jaar achter de tralies weer een vrij man. Doch hij denkt dat zijn leven geen zin meer heeft totdat hij thuiskomt en begroet wordt door een oudere vrouw, die zegt dat ze Hannah (Girardot) heet. Hannah was zijn jeugdliefde, maar die was toch omgekomen in het concentratiekamp dat hij met zijn vrienden Karl Rose (Tausig) en Adam Rose (Ganz) had overleefd. In een flashback terug naar wat er vijftien jaar geleden was voorgevallen. Karl Rose bedenkt dat zij met zijn drie[KA3]en hun christelijke vrienden een vrolijk kerstfeest moeten bezorgen. Epstein belooft Josefa (Hoss), de dochter van de huishoudster naar de nachtmis te begeleiden omdat ze in het koor zingt. Als Epstein op de kerkbank zit, herkent hij in priester Groll (Lamprecht) SS-Hauptsturmf[KA3]uhrer Giesser, die de rest van hun familie de dood had ingejaagd. Als hij met Josefa huiswaarts is gekeerd, vertelt hij aan Adam en Karl dat hij hun kwelgeest meent te hebben herkend. Verder is hij stil en gulpt achter elkaar het bier weg, terwijl Adam en Karl zich om de gasten bekommeren. De volgende morgen is Adam verdwenen met het pistool van Karl. Epstein en Karl gaan naar de kerk, waar het tot een confrontatie komt en Giesser nog steeds de machtige manipulator speelt. Plotseling gaat er een schot af... Wie DE AANSLAG (1986) van Fons Rademakers een goede film vindt, moet beslist naar deze film gaan kijken. Hij heeft een topbezetting, de regie is strak en het verhaal, vol emoties over complexe loyaliteiten, is spannend ondanks dat men de afloop al weet. Het scenario is van Jens Urban. Het camerawerk is van Lukas Strebel. Dolby.

Forget Baghdad: Jews and Arabs - The Iraqi Connection

2002 | Documentaire

Zwitserland/Duitsland 2002. Documentaire van Samir. Met o.a. Shimon Ballas, Ella Habiba Shohat, Moussa Houry, Sami Michael en Samir Naqqash.

Tot 1941 was Irak door de olie onder het wakende oog van de Britten een ogenschijnlijk welvarend koninkrijk. Tijdens WO II bleef het aan geallieerde zijde, maar in 1945 was het mede- oprichter van de Arabische Liga en zette een `neutrale` koers. Er was na de oprichting en de erkenning van Isra[KA3]el als zelfstandige staat door de VN in 1948 geen plaats meer voor de joden in het land van Ali Baba. Ze moesten snel hun biezen pakken en zonder hun hebben en houwen het land verlaten omdat ze hun leven niet meer zeker waren. Deze mensen kwamen terecht in vluchtelingenkampen in Isra[KA3]el en werden beschouwd als arabieren en er werd op hen neergekeken, hoewel zij ook joden waren. Ze werden de Mezrahim genoemd. Documentairemaker Samir kwam als joods-Iraakse vluchteling met zijn ouders in 1961 in Zwitserland terecht. Hij gaat als filmer naar Tel Aviv en interviewt een viertal lotgenoten van zijn vader, die terugkijken op hun leven. In New York spreekt hij met sociologe Ella Habiba Shohat. De eerste die voor het voetlicht komt is Samir Naqqash, een joodse auteur, die in het Arabisch schrijft en daarom geen uitgever vindt en door niemand gelezen wordt. Vervolgens zijn de auteurs Sami Michael en Shimon Ballas aan de beurt - zij schrijven tenminste in het Hebreeuws en worden daarom wel gelezen. Als laatste vertelt Moshe Houry, eigenlijk Moussa, hoe het hem als vluchteling is vergaan. Oorspronkelijk was hij een ambtenaar, maar in Isra[KA3]el sloeg hij zich erdoor als krantenverkoper en later als voorman in de bouw. Samir wisselt de interviews af met filmfragmenten uit speelfilms (THE THIEF OF BAGHDAD, EXODUS enz.) om de thema's te illustreren en dat werkt niet alleen verhelderend, maar soms ironisch, spottend of humoristisch. Hierdoor vergeet je algauw dat je naar een documentaire over een bloedserieus onderwerp kijkt, maar aan het einde treft Samir doel, dat je over Bagdad niet nostalgisch hoeft te zijn. Ook het gebrek aan tolerantie in Israël komt aan de orde. Het scenario dat uitdagende gedachten bevat, is van regisseur Samir. Het camerawerk is van Nurith Aviv en Philippe Bellaiche. Bekroond met de prijs der kritiek op het filmfestival van Locarno. Dolby.

Tödliche Schwesternliebe

1998 | Drama

Duitsland 1998. Drama van Samir. Met o.a. Anica Dobra, Claudia Messner, Maja Maranow, Axel Wandtke en Stephan Ullrich.

Lena (Messner) is de oudste van de twee; ze draaide altijd voor alles op, terwijl jaar jongere zus Meike (Dobra) met de eer ging strijken. Op een gegeven moment zelfs, pikte Meike Lena`s vriend Kai (Wandtke) in. Het stel trouwde en kreeg een zoontje. Inmiddels is Lena de 35 gepasseerd en ze is nog steeds alleen. Ze raakt gefrustreerd en hun wederzijdse vriendin Nadine (Maranow) gooit steeds vaker olie op het smeulende vuur met haar stekelige opmerkingen. Dan keert het tij. Meike krijgt leukemie en kan alleen gered worden door een beenmergtransplantatie van Lena. Zal ze het doen? Als die twijfel is weggenomen, heeft Lena wel eisen gesteld, waarbij ze eerst geld wil, dan Kai opeist en daarna Meike's kleine zoontje. Nu wil de getergde Meike terugslaan door Lena te vergiftigen en bij de lijkschouwing het merg te laten aftappen zodat niets haar redding meer in de weg staat. Andreas Föhr en Thomas Letocha, die het scenario pleegden, hadden de bedoeling een dramatisch verhaal te maken over de verschillen tussen het oudste kind, dat ijverig en rechtlijnig is en het jongste dat meestal chaotisch en creatief is. Van een interessante psychologische studie is niets terecht gekomen, behalve een zwaar melodramatisch verhaal met tamelijk onwaarschijnlijke situaties. Het behoorlijke spel en de geroutineerde regie van Samir houden de film nog net in balans voor een geïnteresseerd publiek dat grotendeels uit strijkende en breiende huisvrouwen bestaat. Het camerawerk is van Ingo Hamer.

Projecziuns Tibetanas

1998 |

Zwitserland 1998. Samir.

Lena (Messner) is de oudste van de twee; ze draaide altijd voor alles op, terwijl jaar jongere zus Meike (Dobra) met de eer ging strijken. Op een gegeven moment zelfs, pikte Meike Lena`s vriend Kai (Wandtke) in. Het stel trouwde en kreeg een zoontje. Inmiddels is Lena de 35 gepasseerd en ze is nog steeds alleen. Ze raakt gefrustreerd en hun wederzijdse vriendin Nadine (Maranow) gooit steeds vaker olie op het smeulende vuur met haar stekelige opmerkingen. Dan keert het tij. Meike krijgt leukemie en kan alleen gered worden door een beenmergtransplantatie van Lena. Zal ze het doen? Als die twijfel is weggenomen, heeft Lena wel eisen gesteld, waarbij ze eerst geld wil, dan Kai opeist en daarna Meike's kleine zoontje. Nu wil de getergde Meike terugslaan door Lena te vergiftigen en bij de lijkschouwing het merg te laten aftappen zodat niets haar redding meer in de weg staat. Andreas Föhr en Thomas Letocha, die het scenario pleegden, hadden de bedoeling een dramatisch verhaal te maken over de verschillen tussen het oudste kind, dat ijverig en rechtlijnig is en het jongste dat meestal chaotisch en creatief is. Van een interessante psychologische studie is niets terecht gekomen, behalve een zwaar melodramatisch verhaal met tamelijk onwaarschijnlijke situaties. Het behoorlijke spel en de geroutineerde regie van Samir houden de film nog net in balans voor een geïnteresseerd publiek dat grotendeels uit strijkende en breiende huisvrouwen bestaat. Het camerawerk is van Ingo Hamer.

La eta knabino au kiel oni trovas ian helpon

1997 |

Zwitserland 1997. Samir. Met o.a. Alexandra Prusa, Werner Lüdi, Andrea Zogg en Tonia Maria Zindel.

Lena (Messner) is de oudste van de twee; ze draaide altijd voor alles op, terwijl jaar jongere zus Meike (Dobra) met de eer ging strijken. Op een gegeven moment zelfs, pikte Meike Lena`s vriend Kai (Wandtke) in. Het stel trouwde en kreeg een zoontje. Inmiddels is Lena de 35 gepasseerd en ze is nog steeds alleen. Ze raakt gefrustreerd en hun wederzijdse vriendin Nadine (Maranow) gooit steeds vaker olie op het smeulende vuur met haar stekelige opmerkingen. Dan keert het tij. Meike krijgt leukemie en kan alleen gered worden door een beenmergtransplantatie van Lena. Zal ze het doen? Als die twijfel is weggenomen, heeft Lena wel eisen gesteld, waarbij ze eerst geld wil, dan Kai opeist en daarna Meike's kleine zoontje. Nu wil de getergde Meike terugslaan door Lena te vergiftigen en bij de lijkschouwing het merg te laten aftappen zodat niets haar redding meer in de weg staat. Andreas Föhr en Thomas Letocha, die het scenario pleegden, hadden de bedoeling een dramatisch verhaal te maken over de verschillen tussen het oudste kind, dat ijverig en rechtlijnig is en het jongste dat meestal chaotisch en creatief is. Van een interessante psychologische studie is niets terecht gekomen, behalve een zwaar melodramatisch verhaal met tamelijk onwaarschijnlijke situaties. Het behoorlijke spel en de geroutineerde regie van Samir houden de film nog net in balans voor een geïnteresseerd publiek dat grotendeels uit strijkende en breiende huisvrouwen bestaat. Het camerawerk is van Ingo Hamer.

Die Metzger

1997 |

Duitsland 1997. Samir. Met o.a. Brigitte Böttrich, Katja Studt en Wilfried Dziallas.

Lena (Messner) is de oudste van de twee; ze draaide altijd voor alles op, terwijl jaar jongere zus Meike (Dobra) met de eer ging strijken. Op een gegeven moment zelfs, pikte Meike Lena`s vriend Kai (Wandtke) in. Het stel trouwde en kreeg een zoontje. Inmiddels is Lena de 35 gepasseerd en ze is nog steeds alleen. Ze raakt gefrustreerd en hun wederzijdse vriendin Nadine (Maranow) gooit steeds vaker olie op het smeulende vuur met haar stekelige opmerkingen. Dan keert het tij. Meike krijgt leukemie en kan alleen gered worden door een beenmergtransplantatie van Lena. Zal ze het doen? Als die twijfel is weggenomen, heeft Lena wel eisen gesteld, waarbij ze eerst geld wil, dan Kai opeist en daarna Meike's kleine zoontje. Nu wil de getergde Meike terugslaan door Lena te vergiftigen en bij de lijkschouwing het merg te laten aftappen zodat niets haar redding meer in de weg staat. Andreas Föhr en Thomas Letocha, die het scenario pleegden, hadden de bedoeling een dramatisch verhaal te maken over de verschillen tussen het oudste kind, dat ijverig en rechtlijnig is en het jongste dat meestal chaotisch en creatief is. Van een interessante psychologische studie is niets terecht gekomen, behalve een zwaar melodramatisch verhaal met tamelijk onwaarschijnlijke situaties. Het behoorlijke spel en de geroutineerde regie van Samir houden de film nog net in balans voor een geïnteresseerd publiek dat grotendeels uit strijkende en breiende huisvrouwen bestaat. Het camerawerk is van Ingo Hamer.

Der Metzger

1997 | Drama

Duitsland 1997. Drama van Samir. Met o.a. Wilfried Dziallas, Katja Studt, Brigitte Böttrich, Kazim Demir en Süleyman Galis.

Slager Ferdinand Schm[KA3]olling (Dziallas) ziet hoe in zijn buurt Turkse handelaren zaken openen en tot bloei komen. De client[KA2]ele verandert. Het staat hem niet aan om tussen de exotische groentensoorten en kebab zijn brood te verdienen en hij verhuist met zijn zaak naar een ander deel van de stad, waar hij tegelijkertijd een kapitaal herenhuis betrekt. Zijn benedenwoning verhuurt hij aan het stel Isabell en Daniel Heyse-Forberg (Wandtke en Beringer). Daniel zit in de reclame en is bezig met een ide[KA3]ele campagne voor Dr. D[KA3]uppe (Radzun) van de gemeente die de plaatselijke overheid een positief imago moet verschaffen t.o.v. het buitenlanders- en vluchtelingenbeleid. De opvangcentra zitten vol en de vroedevaderen willen de burgers ertoe bewegen vluchtelingen op te nemen. Ferdinand ontdekt dat Isabell en Daniel een drietal Koerdische vluchtelingen hebben ingekwartierd op zolder. Hij is ziedend. Hij duldt geen onderhuurders. Hij dwingt het stel ze als gasten op te nemen, want gastenbezoek is beperkt tot zes weken. Volgens Dr. D[KA3]upp past dit `bezoek` heel goed in zijn beleid. Om de afloop van de termijn enige luister bij te zetten, stemt Ferdinand toe in een tuinfeest, waarbij de pers wordt uitgenodigd. Een van de Koerden Yilmaz Kaya (Kazim Demir) wil zijn dankbaarheid tonen en een schaap slachten. Ferdinand neemt dit met argusogen van achter een venster waar, maar herkent in Yilmaz de absolute vakman, waardoor Ferdinand 180 graden draait: hij begint met Yilmaz een vleesbedrijf en stelt voor zijn gastarbeiders wooncontainers beschikbaar in de tuin. Daarmee overtreedt Ferdinand de wet (illegale arbeid, onderkomen zonder woonvergunning, enz.) en krijgt het aan de stok met het gezag met als gevolg dat hij achter de tralies geslingerd wordt. Nu moet Dr. Düpp hem uit zijn benarde positie bevrijden. Aardige satire met een scenario van Mechthild Heckmann en Rosemarie Motzko, dat te veel zijpaden bevat om flitsend te zijn. De spelpresaties zijn behoorlijk. De fotografie is van Hans Meier.

Miel et cendres

1996 | Drama

Tunesië/Zwitserland/Duitsland 1996. Drama van Nadia Farès. Met o.a. Nozha Khouadra, Amel Ledhili, Samia Mzali, Lara Chaouachi en Naji Najeb.

De verliefde, twintig-jarige Leila (Khouadra) en haar vriend Hassan (Larnaout) worden lafhartig overvallen door drie wrede kerels. Door de tijdige komst van Dr. Boukri en haar vijftien- jarige dochter Mounia (Chaouachi) wordt Leila voor verkrachting behoed. Thuis wacht haar een afranseling door haar vader. Leila ontvlucht het ouderlijke huis, maar krijgt geen hulp van Hassan, die onder druk staat van zijn moeder. Zij vervalt tot prostitutie om aan de kost te komen. Ondertussen brengt Dr. Boukri haar dochter naar de universiteit. Elders in de stad tracht de jonge Naima (Mzali) te ontsnappen aan een gedwongen huwelijk met een man die ze niet kent en wordt Amina (Ledhili) door haar man mishandeld. Beide vrouwen kruisen het pad van Leila. Het portret van vrouwen in een door mannen gedomineerde islamitische maatschappij. De Zwitsers-Egyptische regisseuse Fares is niet bepaald minzaam jegens de mannelijke helft van de bevolking die volgens haar vooral bestaat uit macho's en sadisten. Ondanks haar subjectieve kijk leverde ze een schrijnend document af dat schitterend vertolkt wordt. Een film die uiterst geschikt is als inleiding voor een boeiend debat. Het scenario werd geschreven door Fares, Yves Kropf en Mahmoud Larnaout. De fotografie is van Ismael Ramirez. De film werd overladen met prijzen op kleine festivals in Europa, w.o. het prestigieuze filmfeest van Locaro en Saarbrücken.

Babylon 2

1993 |

Zwitserland 1993. Samir. Met o.a. Eva Enderlin, Knopp Hinterecker, Tutu Müller, Georg Radanowicz en Roger Nyedegger.

De verliefde, twintig-jarige Leila (Khouadra) en haar vriend Hassan (Larnaout) worden lafhartig overvallen door drie wrede kerels. Door de tijdige komst van Dr. Boukri en haar vijftien- jarige dochter Mounia (Chaouachi) wordt Leila voor verkrachting behoed. Thuis wacht haar een afranseling door haar vader. Leila ontvlucht het ouderlijke huis, maar krijgt geen hulp van Hassan, die onder druk staat van zijn moeder. Zij vervalt tot prostitutie om aan de kost te komen. Ondertussen brengt Dr. Boukri haar dochter naar de universiteit. Elders in de stad tracht de jonge Naima (Mzali) te ontsnappen aan een gedwongen huwelijk met een man die ze niet kent en wordt Amina (Ledhili) door haar man mishandeld. Beide vrouwen kruisen het pad van Leila. Het portret van vrouwen in een door mannen gedomineerde islamitische maatschappij. De Zwitsers-Egyptische regisseuse Fares is niet bepaald minzaam jegens de mannelijke helft van de bevolking die volgens haar vooral bestaat uit macho's en sadisten. Ondanks haar subjectieve kijk leverde ze een schrijnend document af dat schitterend vertolkt wordt. Een film die uiterst geschikt is als inleiding voor een boeiend debat. Het scenario werd geschreven door Fares, Yves Kropf en Mahmoud Larnaout. De fotografie is van Ismael Ramirez. De film werd overladen met prijzen op kleine festivals in Europa, w.o. het prestigieuze filmfeest van Locaro en Saarbrücken.

(It Was) Just a Job

1991 |

Zwitserland 1991. Samir.

De verliefde, twintig-jarige Leila (Khouadra) en haar vriend Hassan (Larnaout) worden lafhartig overvallen door drie wrede kerels. Door de tijdige komst van Dr. Boukri en haar vijftien- jarige dochter Mounia (Chaouachi) wordt Leila voor verkrachting behoed. Thuis wacht haar een afranseling door haar vader. Leila ontvlucht het ouderlijke huis, maar krijgt geen hulp van Hassan, die onder druk staat van zijn moeder. Zij vervalt tot prostitutie om aan de kost te komen. Ondertussen brengt Dr. Boukri haar dochter naar de universiteit. Elders in de stad tracht de jonge Naima (Mzali) te ontsnappen aan een gedwongen huwelijk met een man die ze niet kent en wordt Amina (Ledhili) door haar man mishandeld. Beide vrouwen kruisen het pad van Leila. Het portret van vrouwen in een door mannen gedomineerde islamitische maatschappij. De Zwitsers-Egyptische regisseuse Fares is niet bepaald minzaam jegens de mannelijke helft van de bevolking die volgens haar vooral bestaat uit macho's en sadisten. Ondanks haar subjectieve kijk leverde ze een schrijnend document af dat schitterend vertolkt wordt. Een film die uiterst geschikt is als inleiding voor een boeiend debat. Het scenario werd geschreven door Fares, Yves Kropf en Mahmoud Larnaout. De fotografie is van Ismael Ramirez. De film werd overladen met prijzen op kleine festivals in Europa, w.o. het prestigieuze filmfeest van Locaro en Saarbrücken.

Immer & Ewig

1990 |

Zwitserland 1990. Samir. Met o.a. Ingold Wildenauer, Ozay Fecht, Werner Gerber, Christoph Künzler en Roeland Wiesnekker.

De verliefde, twintig-jarige Leila (Khouadra) en haar vriend Hassan (Larnaout) worden lafhartig overvallen door drie wrede kerels. Door de tijdige komst van Dr. Boukri en haar vijftien- jarige dochter Mounia (Chaouachi) wordt Leila voor verkrachting behoed. Thuis wacht haar een afranseling door haar vader. Leila ontvlucht het ouderlijke huis, maar krijgt geen hulp van Hassan, die onder druk staat van zijn moeder. Zij vervalt tot prostitutie om aan de kost te komen. Ondertussen brengt Dr. Boukri haar dochter naar de universiteit. Elders in de stad tracht de jonge Naima (Mzali) te ontsnappen aan een gedwongen huwelijk met een man die ze niet kent en wordt Amina (Ledhili) door haar man mishandeld. Beide vrouwen kruisen het pad van Leila. Het portret van vrouwen in een door mannen gedomineerde islamitische maatschappij. De Zwitsers-Egyptische regisseuse Fares is niet bepaald minzaam jegens de mannelijke helft van de bevolking die volgens haar vooral bestaat uit macho's en sadisten. Ondanks haar subjectieve kijk leverde ze een schrijnend document af dat schitterend vertolkt wordt. Een film die uiterst geschikt is als inleiding voor een boeiend debat. Het scenario werd geschreven door Fares, Yves Kropf en Mahmoud Larnaout. De fotografie is van Ismael Ramirez. De film werd overladen met prijzen op kleine festivals in Europa, w.o. het prestigieuze filmfeest van Locaro en Saarbrücken.

Filou

1988 | Drama

Zwitserland 1988. Drama van Samir. Met o.a. Werner Haltinner, Marianne Schmid en Stanislav Oriesek.

Een ongeorganiseerde film over onaangepaste mensen, in de stijl van de opstandige films uit de zestiger jaren. Een opeenstapeling van mini-plots rond de werkloze Max en zijn vriendin, het hoertje Lizzy. Snel, energiek, gericht op jonge mensen.

Morlove - Eine Ode für Heisenberg

1986 |

Zwitserland 1986. Samir. Met o.a. Ingold Wildenauer, Anke Schubert en Michel Hüttner.

Een ongeorganiseerde film over onaangepaste mensen, in de stijl van de opstandige films uit de zestiger jaren. Een opeenstapeling van mini-plots rond de werkloze Max en zijn vriendin, het hoertje Lizzy. Snel, energiek, gericht op jonge mensen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Samir op televisie komt.

Reageer