Marie-José Nat

Acteur

Marie-José Nat is acteur.
Er zijn 40 films gevonden.

L'oncle de Russie

2006 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2006. Drama van Francis Girod. Met o.a. Claude Brasseur, Marie-José Nat, Mathieu Bisson en Thomas Chabrol.

Oude rot Brasseur, met zijn zeemanskop en grofkorrelstem van eredivisiekroegtijger, kreeg voor deze tv-film een karakterrol met uitbouwmogelijkheden. En hij benut ze. Gaston Boissac verdween tijdens WO II achter het prikkeldraad van een STALAG in chaotisch Rusland. Het einde van de oorlog bracht hem geen bevrijding: de communistische dictatuur hield hem vast achter het IJzeren Gordijn. Zijn familie heeft sindsdien nooit meer een levensteken van hem vernomen. Met Gorbatsjov, Glasnost en 1989 dient zich voor de ontwortelde zeventiger de verlate terugkeer aan naar zijn Franse geboortedorp. Eén oorlogsverhaal, symbool voor duizenden andere, opgetild door zijn charismatische hoofdrolspeler.

L'année de mes sept ans

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Irène Jouannet. Met o.a. Clémence Meyer, Gilles Segal, Marie-José Nat en Arthur Pellisier.

De Franse televisiefilm L'année de mes sept ans is een fijngevoelig opgroeidrama dat speelt in de vroege jaren vijftig van de vorige eeuw. Zevenjarige Hélène (Clémence Meyer) wordt door haar scheidende ouders bij opa en oma in Lille ondergebracht, samen met haar iets oudere broer. Hij past zich snel aan maar het meisje vereenzaamt. Ze ontdekt dat ze joods is en leert over de concentratiekampen. Haar isolement verdiept als ze haar persoonlijke drama begint te spiegelen aan de recente geschiedenis. Integer, triest en lieflijk.

Ceux qui aiment ne meurent jamais

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Christophe Malavoy. Met o.a. Vladimir Volkov, Christophe Malavoy, Caroline Victoria, Marie-José Nat en Vladimir Volkov.

Acteur Christophe Malavoy bewerkte zijn eigen boek rond een persoonlijke familiegeschiedens, 'Parmi tant d'autres'. André (Malavoy) is een soldaat die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn laatste dagen slijt in een veldhospitaal. Hij overdenkt zijn leven, zijn liefde. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van zijn zoon Albert die als het ware getuige is van de ontmoeting tussen zijn ouders, het vertrek van zijn vader naar 't front en diens dood. (Nederlands ondertiteld)

La caracole

2000 |

Frankrijk 2000. Marco Pauly. Met o.a. Danny Quinn, Evelyne Bouix en Marie-José Nat.

Acteur Christophe Malavoy bewerkte zijn eigen boek rond een persoonlijke familiegeschiedens, 'Parmi tant d'autres'. André (Malavoy) is een soldaat die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn laatste dagen slijt in een veldhospitaal. Hij overdenkt zijn leven, zijn liefde. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van zijn zoon Albert die als het ware getuige is van de ontmoeting tussen zijn ouders, het vertrek van zijn vader naar 't front en diens dood. (Nederlands ondertiteld)

Deux mamans pour Noël

1998 | Drama, Familiefilm

Italië/Frankrijk 1998. Drama van Paul Gueu. Met o.a. Antoine Duléry, Julie Jézéquel, Hubert Saint-Macary, Marie-José Nat en Ottavia Piccolo.

De familie Maubert zit rond de kerstboom. De drie kinderen geven hun vader Eric (Dul[KA1]ery) een cd cadeau. Wanneer hij de muziek hoort denkt hij met pijn in het hart aan zijn kindertijd. Zijn moeder liet hem in de steek. Onder impuls van zijn vrouw V[KA1]eronique (Jézéquel) en kinderen besluit Eric zijn moeder op te sporen. Na lange zoektocht houdt hij twee vrouwen over die overeenstemmen met gegevens waarover hij beschikt... Eenvoudige, frisse debuutfilm van Gueu, die ook het scenario schreef met Valérie Bonnier. De melodramatische emoties worden te vaak gesmoord door ritmeloos verloop.

La nuit du destin

1997 | Thriller, Mysterie

Algerije/Frankrijk 1997. Thriller van Abdelkrim Bahloul. Met o.a. Philippe Volter, Gamil Ratib, Sonia Mankai, Marie-José Nat en Boris Terral.

De oude Mr. Slimani (Ratib) wordt in Parijs achtervolgd door de daders van een moord waarvan hij getuige was. Hij speelt hen kwijt door zijn toevlucht te zoeken in een nabije moskee waar juist het gezamenlijk gebed plaatsvindt. Op de plaats van de misdaad werd hij echter herkend en inspecteur Leclerc (Volter), zojuist overgeplaatst vanuit het noorden van Frankrijk, wil de verdwenen getuige vinden. Slimani, die in angst ondergedoken is, ziet maar een oplossing om het er levend vanaf te brengen: terugkeren naar zijn geboorteland dat hij dertig jaar geleden verliet. Zijn plotse beslissing wekt echter achterdocht bij zijn familie. Ondertussen heeft Leclerc de mooie, dynamische Noria (Mankai) ontmoet. Hij vraagt haar hem te helpen als Arabische tolk, maar het meisje verdwijnt. Voor Leclerc blijft er niets anders over dan de hem totaal onbekende Arabische wijk van Parijs uit te kammen op zoek naar zowel Slimani als Noria. Een bevreemdende thriller die heel wat actuele thema's aansnijdt. Racisme, culturele verschillen en religie worden belangrijke elementen in de opbouw van de spanning. De titel verwijst naar de herdenking door de moslims van de openbaring door God aan Mohammed van de Koran. Bahloul schreef het scenario samen met Pascal Bonitzer. Fotografie van Jean-Luc Rigaut. Stereo.

Terre indigo

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Francis Huster, Marie-José Nat, Xavier Deluc, Thomas Sagols en Mireille Darc.

Achtdelige Franse soap, meteen ook de achtste `histoire fleuve` van regisseur Sagols, die hiervoor met de hele omvangrijke ploeg voor zes maanden naar Cuba trok voor de buitenopnamen. Het verhaal begint in 1920 wanneer een bourgeoisfamilie hun wijngaarden in de buurt van Bordeaux moet verlaten. Zij emigreren naar Cuba waar zij enkele generaties eerder land kochten als een vorm van belegging. Nat regeert als douairi[KA2]ere met ijzeren hand over haar familie, waaronder haar zoon Huster, zijn vrouw Reali en hun zevenjarig zoontje Sagois (het zoontje van de regisseur). Hun ontgoocheling is groot wanneer in Cuba wordt vastgesteld dat hun grond bestaat uit moeras en helemaal onvruchtbaar is. Na een bijzonder trage start beginnen de melodramatische elementen zich op te stapelen. De kleine Sagois wordt ziek en sterft. Reali krijgt een depressie en als compensatie voor het verlies van zijn zoontje gaat Huster zich bekommenren om de doofstomme Brendler, de dochter van ene signora Santana. Peetmoeder Nat vreest dat de familie door de tegenspoed uiteen zal spatten en besloten wordt een dijk te bouwen om het moeras te draineren. Intussen verdwijnt ook Deluc, de broer van Huster. Deluc trekt op zijn eentje op onderzoek naar de moordenaar van zijn vader, waarvoor hij vijf jaar eerder onterecht werd veroordeeld. Reali heeft ook een geheime aanbidder: Thibault, de rijkste eigenaar van de streek. Zijn dochter Kady verlooft zich met de inmiddels weer opgedoken Deluc maar ook dat loopt niet van een leien dak. Verder zijn er nog Darc als een bordeelmadame (`een vrouw, die zich opoffert voor het plezier van de anderen...`), Schultz, de idealistische en dromerige zus van Reali en Delarive, de jongste broer van Reali, een moderne romanticus die ook, koste wat kost, de familiedomeinen wil redden. Gilles G[KA1]erardin en Eric-Emmanuel Schmitt schreven het scenario dat alle ingredi[KA3]enten bevat van dit soort soaps [KA2]a la fran[KA10]caise: een begeerlijke hoofdrolspeelster (de Braziliaanse Reali), rivaliteiten tussen broers, groeiende verliefdheden, alles verslindende passies, sinds lang gekoesterde wrokgevoelens, weelderige decors, het exotische Cuba. Opgedragen aan de cameraman Roland Dantigny, die in dramatische omstandigheden tijdens de opnamen overleed. Muziek van Catherine Lara.

Cancoon : Le mont des bisons

1995 | Komedie, Avonturenfilm, Thriller

Canada/Frankrijk 1995. Komedie van Jean Sagols. Met o.a. Caroline Tresca, Dominique Paturel, Philippe Caroit, Marie-José Nat en Thibaut Ducrocq.

Architect Pierre Depary (Caroit) is voor een opdracht in Qu[KA1]ebec, samen met zijn vriendin Julie Sauvagnac (Tresca), haar vader Charles (Paturel) en haar kinderen Chris (tweeling Ducrocq) en Sophie (tweeling Dor). Een truck die moet uitwijken voor een jeep raakt van de baan af. Even later verschijnt een auto met twee mannen die de truckchauffeur koelbloedig doodschieten. De man met de jeep is getuige van het gebeuren. Bij nader onderzoek ondekt deze dat de vrachtwagen geladen is met vaten vol toxische stoffen. Rond die tijd begeven Pierre en Julie zich naar het buitenhuis van Madeleine (Nat), een vriendin van Charles, om de verbouwingsplannen uit te werken. De twee moordenaars willen hen echter weglokken van deze plaats, zodat ze kans krijgen de lading van de truck te doen verdwijnen, en ze trachten Sophie te ontvoeren. Zwakke misdaadfilm die nooit echt kan uitmaken of hij nu als komedie of als thriller bedoeld is. De twee onverlaten zouden het misschien nog doen in een Laurel & Hardy-komedie, maar hun onhandigheid is hier gewoonweg idioot. Het scenario van Gilles Tourman, Gilles Morris-Dumoulin, Sylvie Dervin en Aaron Barzman is niet erg opwindend of origineel. Mooie fotografie van Georges Barsky.

Les Duchesnay : Histoire d'une revanche

1993 | Biografie, Sportfilm

Canada/Frankrijk 1993. Biografie van Richard Martin. Met o.a. Geneviève Rioux, Michel Bérubé, Marie-José Nat, David La Haye en Hans-Jürgen Baümler.

In 1992 staan Isabelle en Paul Duchesnay (Rioux en B[KA1]erub[KA1]e) op het punt om deel te nemen aan het wereldkampioenschap kunstschaatsen. Zij heeft veertig graden koorts en een pijnlijk verstuikte voet. Terwijl ze op de dokter wachten, denken ze terug aan hun carri[KA2]ere die begon in een klein Canadees dorpje en leidde naar de grootste ijsstadions ter wereld. Het kostte bloed, zweet en tranen om het Russische meesterschap te breken en zelfs de eigen Canadese bond lag regelmatig dwars vanwege hun controversi[KA3]ele stijl. Alledaagse biografie van een duo dat in onwaarschijnlijk korte tijd de top bereikt met de bekende moeilijkheden. De schaatskampioenen hadden zelf de supervisie over het scenario van hun geromantiseerde biografie. De choreografie van Alain Goldberg (die in zijn eigen functie optreedt in de film) geeft een meerwaarde aan het zoetsappige verhaal. Knap in beeld gebracht door Allen Smith.

Rio Negro

1990 | Drama

Venezuela/Frankrijk 1990. Drama van Atahualpa Lichy. Met o.a. Ángela Molina, Frank Ramirez, Daniel Alvarado, Marie-José Nat en Nathalie Nell.

Venezuela 1912: in het Amazonegebied uit de titel wordt Alvaro gouverneur van de Spaanse regering. Hij zorgt ervoor dat hij zijn zakken vult met een deel van de opbrengsten uit de locale rubberplantage; hij stelt de roulettetafel in en laat uit Frankrijk prostitu[KA1]ees overkomen, waaraan hij ook weer schandelijk verdient. Het hoofd van de beveiliging van de plantage Ramirez maakt een einde aan de heersende zedeloosheid door de decadente gouverneur af te zetten. Hij regeert voortaan het gebied met ijzeren hand (en de onvermijdelijke willekeur). Het volk is het kind van de rekening en komt van de regen in de drup. Een typisch Zuid-Amerikaans noodlot: van dictatuur verwisselen. Het scenario staat op naam van Frank Butler, Joaquin Gonzales, Eduardo De Gregorio, Antonio Larreta, Manolo Matji, Diana Lichy en regissuer Lichy. Het camerawerk is van Mario Garcia Joya.

La mort a dit peut-être

1990 | Thriller

Frankrijk 1990. Thriller van Alain Bonnot. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Leslie Malton, Angelo Infanti, Marie-José Nat en Virginie Ledieu.

`Hallo, ik ga zelfmoord plegen!` roept een onbekende vrouw door de telefoon tegen Herv[KA1]e Laube (Dauphin) die onmiddellijk naar haar toe snelt, niet wetende dat hij in een merkwaardig raderwerk, een combinatie van eigenaardigheden en zonderlinge gebeurtenissen, terecht zal komen, terwijl hij ook de grote passie leert kennen! Het scenario is niet erg samenhangend, maar deze tv-maker weet een beklemmende sfeer te creëeren die grenst aan het onirisme en het surrealisme. Eindelijk een origineel geschreven detective die voor de tv werd gemaakt! Ondanks zijn grote gebrek aan verhaalkracht.

Témoin en péril

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Victor Lanoux, Marie-José Nat, Gérard Hérold, Catherine Rich en Benoît Robert.

Of hoe het auto-ongeluk waarbij een jongetje overreden wordt, en de moord op de echtgenoot van een tv-presentatrice ten slotte toch samenvallen. Hoewel er een aantal langdradige momenten in deze tv-film zitten, heeft de regisseur de in dit genre gebruikelijke open deuren en clich[KA1]es weten te vermijden. Bovendien is hij erin geslaagd een degelijk scenario in elkaar te zetten, dat hij bekwaam heeft geregisseerd (Victor Lanoux schreef mee aan de dialogen). Daarbij geeft hij zowel een sociologische als een kritische kijk op onze samenleving.

Le clan

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Claude Barma. Met o.a. Victor Lanoux, Marie-José Nat, Jeane Manson, Jean Sorel en Daniel Duval.

Het speelt omstreeks 1955. Inspecteur Farina (Lanoux) heeft zo zijn twijfels over de zogenaamde achtenswaardigheid van de meest invloedrijke man van Marseille: César Manotte. Na een roerig verleden bezit hij nu de meest luxe zaal van de stad, waar zowel zwervers als belangrijke personen komen en zowel sociëteiten van projectontwikkelaars als transportbedrijven en spelerskringen elkaar ontmoeten. Onderling tekent zich meer en meer een achterbakse strijd af, die de nodige verwikkelingen met zich meebrengt. André G. Brunelin werkte mee aan het scenario. Redelijke regie.

Désiré

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Marie-José Nat, Bernadette Lafont, Christiane Muller, Annie Savarin en Jean-Claude Brialy.

Een bewerking van een van de meest spirituele en leukste komedies van Sacha Guitry. Op een weke manier verfilmd, zonder een greintje verbeelding. Brialy speelt kleurloos als altijd.

Litan

1981 | Horror, Mysterie

Frankrijk 1981. Horror van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Marie-José Nat, Jean-Pierre Mocky, Nino Ferrer, Marysa Mocky en Roger Lumont.

Een onheilspellende nachtmerrie waarin een vrouw de dood van haar geliefde voorziet, is het begin van een reeks geheimzinnige ongevallen, waarvan de slachtoffers 'zombies' worden. Het spoor leidt naar een man, die bijna gelyncht wordt, maar hij kan zijn onschuld bewijzen vóór hij zelf het slachtoffer wordt. De vrouw zal dan als enige het geheim doorgronden en overleven. Een voor Frankrijk ongewone poging tot een fantastische horrorfilm. Het doet een beroep op bekende effecten en stijlmiddelen, die bij vlagen werkzaam zijn, maar het geheel botst door burleske scènes een al te prozaïsche toon, alsof de regisseur-hoofdrolspeler zijn eigen scenario onvoldoende serieus heeft genomen.

Urgent ou à quoi bon exécuter des projets puisque le projet est en lui-même une jouissance suffisante

1977 | Experimenteel

Frankrijk 1977. Experimenteel van Gérard Courant. Met o.a. Nicole Deschaumes, Martine Rousset, Jérôme de Missolz, Mouna en Christian Fouchet.

Deze film is een metafoor van de film, de toepassingsmogelijkheden en de relatie tot de ideologie. Al het werk van de maker, van wie ook het fameuze CINEMATION is, is gebaseerd op een minimalistische esthetiek en verkeert in de marge van de gangbare cinema. Deze film bevat een beschouwing over de kunstvorm en over de relatie tot de kijker. 'Mijn gedachtenwereld wordt totaal beheerst door kleingeestige twijfels en geen tegenspraak duldende zekerheden die zich laten uitdrukken in heldere en samenhangende bewoordingen.' Een in ieder geval origineel onderzoek naar filmtaal waarin onder andere scènes met zich niet bewegende personages en fragmenten uit de correspondentie tussen Antonin Artaud en Jacques Rivière te zien zijn. Deze film kreeg een speciale vermelding op de negende ontmoeting van de jonge filmmakers, Belfort 1977.

Le Passé simple

1977 | Drama, Thriller

Frankrijk 1977. Drama van Michel Drach. Met o.a. Marie-José Nat, Victor Lanoux, Anne Lonnberg, Vania Vilers en Philippe March.

Een vrouw lijdt na een auto-ongeval aan geheugenverlies. Haar pogingen om het verleden te reconstrueren worden tegengewerkt door haar echtgenoot. Dit overbekende uitgangspunt voor een psychologische thriller weet altijd weer te intrigeren.

Dis-moi que tu m'aimes

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Michel Boisrond. Met o.a. Mireille Darc, Marie-José Nat, Jean-Pierre Marielle, Daniel Ceccaldi en Geneviève Fontanel.

Drie echtgenoten worden door hun vrouw verlaten en zoeken steun bij elkaar in een hervonden vrijgezellenbestaan. Dat hun vrouwen het alleen ook best redden, kunnen ze moeilijk verwerken. Voorspelbare, wat ouderwetse komedie, maar met verve geacteerd.

Les violons du bal

1973 | Biografie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1973. Biografie van Michel Drach. Met o.a. Marie-José Nat, Jean-Louis Trintignant, David Drach, Yves Afonso en Guido Alberti.

Een regisseur (Trintignant) slaagt er ondanks commerciële bedenkingen van zijn producent (Yak) in om een film te maken over zijn riskante maar geslaagde ontsnapping als joods jongetje (David Drach) tijdens WO II (1939-44) naar Zwitserland, dankzij en samen met zijn kranige moeder (Nat). De autobiografie, zowel qua jeugdervaringen als weerstanden die de volwassen regisseur ontmoet, maakt niet écht indruk omdat Drach met te veel vertedering kijkt naar zijn jeugdig alter ego (gespeeld door zijn eigen zoon) en de moeder (gespeeld door zijn vrouw) uitsluitend idealiseert waardoor overtuigingskracht ontbreekt. Ondanks de barre realiteit lijkt de vlucht meer een avontuurlijk sprookje. Als eis van het 'star-system' neemt Trintignant voor de camera de rol van de volwassen Drach over. Nat kreeg in Cannes de prijs als Beste Actrice. Het scenario is van regisseur Drach, die trouwens in de film ook te zien is, maar niet op de aftiteling staat vermeld.

6, rue du Calvaire

1972 | Drama

België 1972. Drama van Jean Daskalides. Met o.a. Marie-José Nat, Lut Tomsin, René Prevel, Pros Verbruggen en Nand Baert.

Een Frans ingenieur wordt door een zakenvriend uitgenodigd in diens huis te blijven logeren. De man wordt ongewild getuige van allerlei familiespanningen, die zullen uitmonden in een gruwelijke moord. Een ronduit vervelend salondrama, sober gefotografeerd, vermoeid vertolkt en futloos geregisseerd.

Élise ou la vraie vie

1970 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Algerije 1970. Drama van Michel Drach. Met o.a. Marie-José Nat, Mohamed Chouikh, Jean-Pierre Bisson, Bernadette Lafont en Catherine Allégret.

Toen Drach deze film maakte, was de mei '68-revolutie nog vers en het Algerije-conflict niet echt geliefd producentenmateriaal. Daarom verpakte hij het gevoelige thema in een romance tussen een Franse fabrieksarbeidster en een Algerijnse militant. Élise (Nat), die zich in 1957 vanuit Bordeaux bij broer Lucien (Bisson) in Parijs voegt, valt voor FLN-activist Arezki (Chouikh). Naar de gelijknamige semi-autobiografische roman van Claire Etcherelli. Titel refereert zowel aan Élises droom van de grote stad als aan de deprimerende alledag van Algerijnen in de beschreven periode. Truffaut-lievelinge en bohémienne Bernadette Lafont speelt een bijrol.

L'opium et le bâton

1970 | Oorlogsfilm

Algerije 1970. Oorlogsfilm van Ahmed Rachedi. Met o.a. Mustapha Kateb, Mohamed Bachtarzi, Sid Ali Kouiret, Rouiched en Marie-José Nat.

Een Algerijnse arts verlaat de hoofdstad om zijn beroep in het rustige dorpje Thala in Kabylie uit te voeren. Die rust is echter maar schijn, want een eenheid van het bevrijdingsleger (FLN) houdt alles wat er gebeurt in het oog. Geleidelijk krijgt de kleine apolitieke burgerman in de gaten wat er aan de hand is en hij besluit met zijn geloofsgenoten mee te vechten. De hele film is rond dit thema opgebouwd in de vorm van een dagelijkse kroniek van het plaatselijke gemeenschapsleven. Hoewel hij bij gebrek aan tempo af en toe een beetje langdradig is, analyseert hij met een oplettende en scherpe geest het gedrag van elk personage afzonderlijk en verplaatst hij zich grondig in het dorpsgebeuren en de realiteit van die tijd. Fascinerende muziek en opzettelijk poëtisch camerawerk van Merabtine.

Le Paria

1968 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Spanje 1968. Misdaad van Claude Carliez. Met o.a. Jean Marais, Marie-José Nat, Horst Frank en Nieves Navarro.

Oorlogservaringen in Algerije en het verlies van vrouw en kind hebben een Fransman tot een steeds grotere risico's nemende gangster gemaakt. Na een roof van industriële diamanten moet hij in de bergen onderduiken bij een jonge weduwe, maar hun toenadering wordt verstoord door een smokkelbende die achter de poet aanzit. De als regisseur debuterende stuntman stelt ook in de spectaculaire scènes - de overval op een exprestrein - nogal teleur en heeft geen greep op het drama. Jean Marais is op gevorderde middelbare leeftijd nog verbazend lenig, maar zet zijn spel te emotioneel aan voor het vlakke scenario.

Dacii

1966 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk/Roemenië 1966. Avonturenfilm van Serge Nicolaescu. Met o.a. Pierre Brice, Marie-José Nat, Georges Marchal, Amza Pellea en Mircea Albulesco.

Romeinse legers zijn over de Donau getrokken om het rijk van de Daciërs te verslaan. Een jonge strijder wil het resultaat van onderhandelingen niet afwachten, tot hij ontdekt dat zijn eigen vader óók een Daciër is. Niettemin voert hij, gepromoveerd tot veldheer, het Romeinse leger aan, dat door de Daciërs verslagen wordt. Groots opgezette historische film in Italiaanse spektakeltraditie schildert naïef eenvoudig romantiek, tragiek en heldendom die met navenant pathos worden geacteerd. De locaties zijn imponerend.

Safari-diamants

1965 | Misdaad, Actiefilm

Duitsland/Frankrijk 1965. Misdaad van Michel Drach. Met o.a. Marie-José Nat, Jean-Louis Trintigant, Horst Frank, Jean-Pierre Kalfon en Hellmut Lange.

De vriendin van een gedode juwelendief gaat met haar nieuwe aanbidder naar Monte Carlo, waar de in geld omgezette buit verborgen is. Ze worden echter achtervolgd door zowel de politie als haar gangsterrivalen. Het achtervolgingsavontuur van de in een serieuzer genre gespecialiseerde regisseur Drach, weet de juiste toon niet te treffen, en lijkt door laconiek acteren in de richting van een parodische komedie te gaan, maar neemt dan plotseling wel weer onverwachte noodlottige wendingen. Onderhoudend, maar geen moment overtuigend.

Journal d'une femme en blanc

1965 | Drama

Frankrijk 1965. Drama van Claude Autant-Lara. Met o.a. Marie-José Nat, Jean Valmont, Paloma Matta, Claude Gensac en Jacques Santi.

Een gynaecologe doet stage in een kraamkliniek en maakt mee hoe jonge vrouw sterft aan miskraam. Zelf wordt ze zwanger van een collega, maar kiest voor abortus. Deze film hield zeker voor de ontstaansperiode een dapper pleidooi voor 'baas in eigen buik', maar doet dat, om een zo groot mogelijk publiek te bereiken, binnen de clichés van de doktersroman. Het spel van de hoofdrolspelers legt de nadruk op de smartlap in plaats van een strijdvaardige overtuigingskracht.

La Bonne occase

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Michel Drach. Met o.a. Francis Blanche, Claude Brasseur, Jacques Charrier, Darry Cowl en Edwige Feuillère.

Tweedehands DS wisselt voortdurend van eigenaar en is decor en aanleiding voor reeks van komische sketches. Cabaretachtige humor wisselt per sc[KA2]ene van toon en niveau (tien scenarioschrijvers), maar film heeft in elk geval tempo en laat naast overbekende komieken niet in dit genre gespecialiseerde acteurs zien met soms verrassend resultaat.

Anatomy Of A Marriage

1964 |

1964. André Cayatte. Met o.a. Georges Rivière, Jacques Charrier en Marie-José Nat.

Tweedehands DS wisselt voortdurend van eigenaar en is decor en aanleiding voor reeks van komische sketches. Cabaretachtige humor wisselt per sc[KA2]ene van toon en niveau (tien scenarioschrijvers), maar film heeft in elk geval tempo en laat naast overbekende komieken niet in dit genre gespecialiseerde acteurs zien met soms verrassend resultaat.

La Vie conjugale

1963 | Drama

Frankrijk 1963. Drama van André Cayatte. Met o.a. Jacques Charrier, Marie-José Nat, Michel Subor, Macha Méril en Gianni Esposito.

Het verhaal van een mislukkend huwelijk in twee afzonderlijke films, vanuit de visie van de man Jean-Marc en vanuit de vrouw Françoise. De op papier interessante opzet faalt door de eenzijdigheid per deel. De vrouw is materialistisch ingesteld en heeft langs die weg een en ander bereikt en bedriegt hem uit armzalige oppervlakkigheid met mondaine heren, ofwel; de man is een verwende slappeling die zich niet door de vrouw laat stimuleren en een ongerechtvaardigd ziekelijke jaloezie ontwikkelt. De wisselwerking tussen beide visies functioneert niet door gebrek aan de èchte raakvlakken en de echtelieden hebben zo weinig zelfkritiek dat de interesse voor hen snel verslapt. Het Jean-Marc-deel is het boeiendst van de twee.

Les sept péchés capitaux

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Sylvain d' Homme, Jacques Demy, Philippe de Broca, Claude Chabrol en Edouard Molinaro. Met o.a. Jean-Pierre Aumont, Claude Brasseur, Jean-Claude Brialy, Jean-Pierre Cassel en Eddie Constantine.

Het nouvelle vague-antwoord op het onder dezelfde titel gemaakte zevenluik van de gearriveerde regisseurs uit de jaren vijftig geeft door het beperkt bestek de beroemde regisseurs, acteurs en schrijvers weinig speelruimte, waardoor het resultaat vlak en nauwelijks onderhoudend is. Een aardige sketch van Godard met Constantine, die zelfs te lui is om op de avances van een starlet in te gaan, en zowaar een uitschieter van Vadim, die een overspelrelatie laat stuk lopen op de verongelijkte hoogmoed van de gelieven ten aanzien van hun huwelijkspartners. Een gaaf klein verhaal dat de barokke ontsporingen van zijn lange films mist.

La Menace

1961 | Misdaad

Frankrijk/Italië 1961. Misdaad van Gérard Oury. Met o.a. Robert Hossein, Marie-José Nat, Philippe Caster, Henri Tisot en Elsa Martinelli.

Naar de roman Les Mariolles van Frédéric Dard, die zelf voor de bewerking en de dialogen zorgde. Hossein bedacht een vernuftig bedoeld scenario, dat in wezen niets voorstelt. Over de tegenspoed van een dom gansje dat allerlei domme streken uithaalt om indruk te maken op Les Mariolles, een bende jonge motorrijders. Zij verleidt een eerbiedwaardige en gerespecteerde apotheker, die van haar zijn tweede wurgingsslachtoffer wil maken. Hossein, die dankzij een dubbelrol nadrukkelijk aanwezig is, is onuitstaanbaar, en Oury, die nog aan het begin van zijn loopbaan stond, raffelde het af in 75 minuten. Meer was trouwens ook niet nodig geweest.

L' Education sentimentale

1961 | Drama

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Alexandre Astruc. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Marie-José Nat, Michel Auclair, Dawn Addams en Carla Marlier.

Jonge provinciale student wordt in Parijs verliefd op getrouwde vrouw, die uit plichtsbesef toch voor echtgenoot kiest. Beroemde roman van Gustave Flaubert over verlies van romantische illusies is bij plaatsing in tegenwoordige tijd banaler en onwaarschijnlijker geworden. Verzorgde vormgeving weegt niet op tegen weinig gelukkige acteurskeuze.

Amélie ou le temps d'aimer

1961 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1961. Drama van Michel Drach. Met o.a. Marie-José Nat, Jean Sorel, Clotilde Joano, Sophie Daumier en Jean Babilée.

Een weesmeisje wordt in de tweede helft van de vorige eeuw opgenomen in het Bretons burgergezin van haar oom en wordt daar in stilte verliefd op haar neef die naar zee trekt. Ze sterft aan een gebroken hart, maar ondertussen heeft haar ervaring haar nichtje de moed gegeven om met haar milieu te breken. Een zorgvuldig geobserveerde, vrijwel actieloze film over statisch vegeterende mensen die zonder inzicht in hun situatie de gevangenen zijn van hun fantasieën. Nat - die met de regisseur zou trouwen - was nooit beter als in de titelrol, maar wordt overspeeld door Joano als haar schuchtere nicht.

Vive le duc!

1960 | Avonturenfilm, Komedie

België 1960. Avonturenfilm van Michel Romanoff en Jean-Marc Landier. Met o.a. Francis Blanche, Charles Janssens, Marie-José Nat, Victor Guyau en Renate Grassin.

Een grove, zware, moeizame, vulgaire en penibele klucht, die ter wereld werd gebracht door de Franstalige Belgische cinema, maar die eerder thuishoort in het genre 'Vlaamse Kermis'. Een Brabants dorpje vertrouwt de papiermolen van het ministerie niet en zal in de vorm van een mysteriespel zelf geld inzamelen voor de broodnodige riolering. Deze film werd met een loodzware camera in elkaar gestoken. Talrijke wederwaardigheden rond de genoemde hertog in een stijl die enigszins doet denken aan AUBERGE DU CHEVAL BLANC. Humor van het allerlaagste niveau. Van Blanche weten we dat hij al in alle mogelijke films gespeeld heeft, maar het doorgaans zo veelzijdige talent van Nat gaat hier volledig teloor. Met hoempamuziek voor slechthorenden. Het is mogelijk dat er versies in omloop zijn die nog langer zijn dan 78m, hoewel dat al te veel is.

La vérité

1960 | Drama

Frankrijk 1960. Drama van Henri-Georges Clouzot. Met o.a. Brigitte Bardot, Charles Vanel, Sami Frey, Paul Meurisse en Marie-José Nat.

Dominique (BB) staat terecht voor de moord op haar echtgenoot, een ambitieuze jonge dirigent. Stelde ...et Dieu créa la femme Bardots godinnenlijf ten toon, La vérité openbaart haar talent als rauwe actrice met fiks dramaregister. Op briljante wijze gebruikt Clouzot het ongeleide projectiel BB als scharnierfiguur in de strijd tussen de mores van het stoffige oude Frankrijk en de waarden van de generatie die mei '68 zal vormgeven. Het proces, en daarmee de film, is een puzzel van getuigenissen en ellipsen, gekruid met soms overstuurde emotionaliteit. Krachttoercinema à la Clouzot, koortsachtig jagend op de perfectie in mise en scène.

La Française et l'amour

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Henri Decoin, Michel Boisrond, René Clair, Jean Delannoy en Henri Verneuil. Met o.a. Jacqueline Porel, Darry Cowl, Sophie Desmarets, Pierre Mondy en Valérie Lagrange.

Zeven min of meer beroemde regisseurs en een reeks sterren in amoureuze ontwikkelingstadia van de (Franse?) vrouw, van een kind dat zijn geloof in de ooievaar verliest tot en met een oude vrijster die prooi is voor een huwelijkszwendelaar. De film wordt onderhoudender naarmate het onderwerp ouder wordt: de eerste drie episoden zijn leuk noch treffend. Clair maakt iets aardigs van een huwelijksreis - met - hindernissen. Meurisse domineert als bedrogen echtgenoot die wraak neemt in een overspelsketch. Papieren echtscheidings-rompslomp wordt satirisch aangevat en het laatste deel heeft een mooie rol van Montfort als een muurbloem die opbloeit van de attenties van een fortuinjager.

Vous n'avez rien à déclarer?

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Clément Duhour. Met o.a. Jean Poiret, Pierre Mondy, Jacqueline Maillan, Jean Richard en Michel Serrault.

Een gedeputeerde heeft zijn dochter uitgehuwelijkt aan een rijke graaf. De op het meisje verliefde zangleraar verstoort vervolgens de huwelijksreis per trein zó dat de echtgenoot impotent wordt en van zijn psychiater herstel moet zoeken bij een andere vrouw. De vaudeville-klucht vol persoonsverwarringen kreeg een sterke rolbezetting van specialisten in het genre, maar de regie weet toneel-effecten niet naar film te vertalen.

Rue des prairies

1959 | Drama

Frankrijk 1959. Drama van Denys de La Patellière. Met o.a. Jean Gabin, Marie-José Nat, Claude Brasseur, Roger Dumas en Renée Faure.

Een arbeider heeft drie kinderen van wie één zoon het gevolg is van een buitenechtelijke verhouding van zijn overleden vrouw, maar niettemin zijn favoriet is. De andere dochter en zoon komen maatschappelijk goed terecht, al tonen ze weinig affectie voor hun vader, maar zijn lieveling raakt op het slechte pad. Dit gezins-melodrama krijgt van Gabin meer oprechtheid dan het verdient, maar Dumas als de voorkeurszoon heeft zo'n onaangename uitstraling dat het in hem gestelde vertrouwen voor de toeschouwer hoogst onwaarschijnlijk is. Scenario van Michel Audiard en de regisseur, naar een roman van René Lefèvre. Camerawerk van Louis Page.

Secret professionnel

1958 | Drama

Frankrijk 1958. Drama van Raoul André. Met o.a. Raymond Pellegrin, Dawn Addams, Renée Devillers, René Blancard en Jean Wall.

Een met een arts getrouwde gynaecologe wordt geconfronteerd met enige vrouwen die zwanger zijn van dezelfde losbol. Eén van de moeders halen ze over om haar kind zelf op te voeden, terwijl ze de baby van een ander meisje zelf adopteren. De vlak gefilmde en clichématige doktersroman draait omzichtig om de hete brij van de abortus heen en wisselt de problemen van de medische ethiek af met enkele uitermate flauwe komediescènes.

Arènes joyeuses

1957 | Komedie, Muziek

Frankrijk 1957. Komedie van Maurice Canonge. Met o.a. Fernand Raynaud, Colette Ripert, Danielle Godet, Jean Vinci en René Sarvil.

Een werkloze treedt als knecht in dienst van een fokker van corrida-stieren die drie aantrekkelijke dochters heeft. De complicaties en weerstanden die door zijn hofmakerij ontstaan, verdwijnen met het bericht dat hij een forse erfenis heeft gekregen. Zouteloze verfilming van toneeloperette, met deels dezelfde rolbezetting als op de planken, heeft als enig pluspunt de landschapsfotografie van de Midi. Ondanks flauwiteiten en banaliteiten heeft de film een mogelijk aanstekelijke opgewektheid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marie-José Nat op televisie komt.

Reageer