Eric Elmosnino

Acteur

Eric Elmosnino is acteur.
Er zijn 17 films gevonden.

Box 27

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Arnaud Sélignac. Met o.a. Eric Elmosnino, Zabou Breitman, Marius Blivet, Natalia Dontcheva en Clovis Couillard.

De tienjarige Tom (Blivet) leeft in ongewone omstandigheden: in een garagebox. Vader Vincent (Elmosnino), ontredderd en werkloos weduwnaar, doet alles om voor zijn zoontje te zorgen. Hoe treurig hun situatie ook is, het tweetal slaat zich er doorheen - totdat de kinderbescherming er lucht van krijgt. Ietwat gechargeerde ontleding van de vele dwaalwegen der hulpverlening maakt nu eens razend en doet dan weer naar de snotterdoekjes tasten. Sélignac, na de fantasyfilmflops Nemo: Dream One en Gawin van bioscoop naar tv verhuisd, werkt vaak met kinderen en dat doet deze telefilm beslist goed.

La famille Bélier

2014 | Komedie, Muziek

Frankrijk/België 2014. Komedie van Eric Lartigau. Met o.a. Karin Viard, François Damiens, Eric Elmosnino en Louane Emera.

De zestienjarige Paula (Emera) woont op de boerderij van haar doofstomme ouders, en ze helpt ze ook mee in het bedrijf, handig, omdat zij wel kan horen en spreken. Het harmonieuze gezin dreigt uit elkaar te worden gescheurd wanneer Paula door haar muziekleraar wordt opgemerkt tijdens een repetitie van het schoolkoor: ze kan werkelijk prachtig zingen. Heeft ze geen zin om een zangopleiding in Parijs te gaan volgen? Fijne feelgood-film, met een mooie debuutrol van Emera, eerder winnares van een tv-talentenshow. Werd gepositioneerd als de nieuwe Intouchables, maar dat is misschien iets te veel eer.

Des gens qui s'embrassent

2013 | Romantische komedie

Frankrijk/België 2013. Romantische komedie van Danièle Thompson. Met o.a. Eric Elmosnino, Lou de Laâge, Kad Merad, Clara Ponsot en Max Boublil.

De zestienjarige Paula (Emera) woont op de boerderij van haar doofstomme ouders, en ze helpt ze ook mee in het bedrijf, handig, omdat zij wel kan horen en spreken. Het harmonieuze gezin dreigt uit elkaar te worden gescheurd wanneer Paula door haar muziekleraar wordt opgemerkt tijdens een repetitie van het schoolkoor: ze kan werkelijk prachtig zingen. Heeft ze geen zin om een zangopleiding in Parijs te gaan volgen? Fijne feelgood-film, met een mooie debuutrol van Emera, eerder winnares van een tv-talentenshow. Werd gepositioneerd als de nieuwe Intouchables, maar dat is misschien iets te veel eer.

Mike

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Lars Blumers. Met o.a. Marc-André Grondin, Christa Theret, Eric Elmosnino, Olivier Barthelemy en Monir Ait Hamou.

In een Elzasser gehucht zijn de twintigjarige Mike (Grondin) en zijn vrienden opgegroeid. Ze vermaken/vervelen zich met voetbal en baantjes. Mike's grote passie: joyriding. In een gestolen Porsche probeert hij, samen met Sandy (Theret), wat leven in de brouwerij te krijgen. De Duitse, in New York opgeleide en in Frankrijk werkzame Blumers liet zich inspireren door een verhaal rond een autodief dat zich nabij Mulhouse afspeelde. De Canadese Grondin (C.R.A.Z.Y.) heeft een innemende rol als het langharige titelpersonage in spijkerjasje-met-schapenvel.

La guerre des boutons

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Yann Samuell. Met o.a. Eric Elmosnino, Fred Testot, Vincent Bres, Mathilde Seigner en Louis Lefebvre.

1960. Schoolknapen uit het Zuid-Franse dorp Longeverne knokken graag met hun rivalen uit het naburige gehucht Velrans. Wie het onderspit delft, verliest de knopen van zijn kleding. Vierde adaptatie van Louis Pergauds gelijknamige roman uit 1912, waarin universele thema's als vriendschap en trouw vanuit opgroeiperspectief worden beschreven. Een week na Samuels filmversie verscheen Christophe Barratiers adaptatie La nouvelle guerre des boutons, gesitueerd tijdens WO II, in de Franse bioscoopzalen. Beide films, hoewel zeer verschillend, ontberen het frisse, energieke van Yves Roberts klassieke verfilming uit 1962.

La très excellente et divertissante histoire de François Rabelais

2010 | Drama, Biografie

Frankrijk 2010. Drama van Hervé Baslé. Met o.a. Michel Aumont, Eric Elmosnino, Bernadette Lafont, Jacques Boudet en Anne Azoulay.

Aan turbulentie geen gebrek in het zeer voortreffelijke en vermakelijke leven van François Rabelais (circa 1494-1553). Televisietweedeler over de arts/geestelijke/schrijver uit de Middeleeuwen/Renaissance is met 220 minuten dus niets te lang. Humanist Rabelais, die met Pantagruel en Gargantua belangrijke teksten naliet, maakte zich vrolijk over adel en clerus, en bekritiseerde christelijke dogma's. Aumont (oude Rabelais) en Elmosnino (jonge Rabelais) bezitten in respectievelijk meerdere en mindere mate het schelmachtige elan van hun personage. Visueel oninteressante vorm en eikenhouten toneelregie van kroniek in flashback devalueren de stof. Deel 1.

Gainsbourg (Vie héroïque)

2010 | Biografie, Drama, Muziek

Frankrijk/Verenigde Staten 2010. Biografie van Joann Sfar. Met o.a. Eric Elmosnino, Lucy Gordon, Laetitia Casta, Doug Jones en Anna Mouglalis.

Visueel fraaie film over Lucien Ginsburg, in arte Serge Gainsbourg (1928-1991), smaakt zoals het stripmakersoeuvre van de debuterende regisseur: kleurrijk, fantasievol, eigengereid. Elmosnino excelleert als de royaal geflapoorde componist-chansonnier-agent provocateur die WO II-Parijs overleefde en de liederlijkheid tot kunst verhief. Scènes met Serges alter ego 'la Gueule' ('de Tronie') zijn sprookjesachtig en geestig. Vele gastrolletjes, Sfar zelf speelt Georges Brassens. De Britse actrice Lucy Gordon, hier een beeldschone en sensuele Jane Birkin, verhing zichzelf in mei 2009 en maakte première en triomf van de film niet meer mee.

Le père de mes enfants

2009 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2009. Drama van Mia Hansen-Løve. Met o.a. Louis-Do de Lencquesaing, Chiara Caselli, Alice de Lencquesaing, Eric Elmosnino en Sandrine Dumas.

In 2005 stapte de Franse producent Humbert Balsan uit het leven als gevolg van een verwaarloosde depressie. Zijn kracht was het produceren van commercieel moeilijke films, waaronder een nooit afgemaakt werk van cineast en Cahiers du Cinéma-filmcriticus Mia Hansen-Løve. Als eerbetoon aan Balsan maakte de toen 27-jarige Hansen-Løve enkele jaren later Le père de mes enfants, gebaseerd op Balsans publieke en privé leven. 'Neutraal', was steevast haar regie-aanwijzing, zodat de intensiteit van Balsans artistieke veldtocht zonder vals sentiment kon schitteren.

Une preuve d'amour

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Bernard Stora. Met o.a. Jean Yanne, Eric Elmosnino, Anouk Grinberg en Jean-Paul Roussillon.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

Zéro défaut

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Pierre Schoeller. Met o.a. Abdellah Moundy, Nade Dieu en Eric Elmosnino.

Mondaine Parijse verpleegster Cathie (Grinberg) raakt tijdens haar werk in de provincie verzeild in een rumoerige boerenmanifestatie waar ze contact maakt met woeste boer Sébastien (Elmosnino). Na een enerverende vlucht voor de oproerpolitie brengt de man met haar de nacht door. Cathie vermoedt diepgang maar blijft bij haar leest, totdat de man dagen later dronken voor haar deur staat en ze hem naar zijn huis moet begeleiden. En ziedaar, de hoeve blijkt vol met boeken! Une preuve d'amour is een fraai romantisch drama waarin de kloof tussen stad en land wordt overbrugd door passie en gedicht door intellect.

Liberté-Oléron

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Guilaine Londez, Bruno Podalydès, Patrick Pineau en Eric Elmosnino.

Het gezin Monot, dat bestaat uit vader Jacques (Denis Podalyd[KA2]es), moeder Albertine (Londez) en hun vier zoons, Beno[KA4]it (Jalbert), Anatole (Ruz[KA1]e), Fr[KA1]ed[KA1]eric (Font) en Nicolas (Jean Podalyd[KA2]es), brengen ieder jaar hun vakantie door op Ile d`Ol[KA1]eron, een eiland van bijna dertig kilometer lengte voor de kustplaats La Rochelle. Dit jaar wordt het verblijf toch te veel routine. Jacques, die niet gauw een initiatief neemt, laat zich door de handige verkoper Chevreteau (Bruno Podalyd[KA2]es) een `jacht` aansmeren, waarvoor hij zelfs een lening aangaat. Het jacht is niet meer dan een wrakkig zeilbootje, waarmee het gezin het ruime sop kiest en waarop je de klok gelijk kunt zetten hoe deze lui hilarische avonturen beleven door hun constante geblunder, gekibbel enz. Sergio (Elmosnino), de baas van de plaatselijke werf voor kleine bootjes, wrijft zich in de handen over de kostbare reparaties die ze hem vragen uit te voeren. Ondertussen neemt landschapsarchitect Gaboriau (Pineau) die deze gebeurtenissen ziet, met de nodige korrels zout. Franse kijkers en kenners van de Franse vakantietraditie bescheuren zich om zoveel onhandigheid, zoveel nodeloos gedoe en boertigheid, maar buiten het eigen land ligt deze dikwijls onbegrepen kost toch behoorlijk zwaar op de maag. Dit familieonderonsje (van de Podalydès) over vakantievreugde en vakantieleed wordt leuk gespeeld en Elmosnino en Pineau zijn misschien wel het meest om te lachen, maar zij hebben helaas de kleinere rollen. De titel slaat op de naam die de Monots aan hun nieuwe vaartuig geven. Het scenario is van regisseur Podalydès, en Denis Podalydès. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Electroménager

2001 |

Frankrijk 2001. Sylvain Monod. Met o.a. Isaac Sherry, Camille Japy en Eric Elmosnino.

Het gezin Monot, dat bestaat uit vader Jacques (Denis Podalyd[KA2]es), moeder Albertine (Londez) en hun vier zoons, Beno[KA4]it (Jalbert), Anatole (Ruz[KA1]e), Fr[KA1]ed[KA1]eric (Font) en Nicolas (Jean Podalyd[KA2]es), brengen ieder jaar hun vakantie door op Ile d`Ol[KA1]eron, een eiland van bijna dertig kilometer lengte voor de kustplaats La Rochelle. Dit jaar wordt het verblijf toch te veel routine. Jacques, die niet gauw een initiatief neemt, laat zich door de handige verkoper Chevreteau (Bruno Podalyd[KA2]es) een `jacht` aansmeren, waarvoor hij zelfs een lening aangaat. Het jacht is niet meer dan een wrakkig zeilbootje, waarmee het gezin het ruime sop kiest en waarop je de klok gelijk kunt zetten hoe deze lui hilarische avonturen beleven door hun constante geblunder, gekibbel enz. Sergio (Elmosnino), de baas van de plaatselijke werf voor kleine bootjes, wrijft zich in de handen over de kostbare reparaties die ze hem vragen uit te voeren. Ondertussen neemt landschapsarchitect Gaboriau (Pineau) die deze gebeurtenissen ziet, met de nodige korrels zout. Franse kijkers en kenners van de Franse vakantietraditie bescheuren zich om zoveel onhandigheid, zoveel nodeloos gedoe en boertigheid, maar buiten het eigen land ligt deze dikwijls onbegrepen kost toch behoorlijk zwaar op de maag. Dit familieonderonsje (van de Podalydès) over vakantievreugde en vakantieleed wordt leuk gespeeld en Elmosnino en Pineau zijn misschien wel het meest om te lachen, maar zij hebben helaas de kleinere rollen. De titel slaat op de naam die de Monots aan hun nieuwe vaartuig geven. Het scenario is van regisseur Podalydès, en Denis Podalydès. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Fin août, début septembre

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Olivier Assayas. Met o.a. Mathieu Amalric, François Cluzet, Virginie Ledoyen, Jeanne Balibar en Alex Descas.

Literatuurcriticus Adrien (Almaric) is ten dode opgeschreven. De ziekte die hem al zo lang sloopt, kan hij niet langer verborgen houden voor de buitenwereld. De leegte die Adrien zal achterlaten wordt door niemand beter gevoeld dan schrijver Gabriel (Cluzet) voor wie Adrien steeds het grote voorbeeld was. Tot overmaat van ramp is het ogenblik slecht gekozen: Gabriel heeft juist een punt gezet achter een relatie van tien jaar. Hij leeft nu samen met een andere vriendin en bovendien is hij er eindelijk in geslaagd een vaste betrekking te vinden. Kan de leegte dan niet gevuld worden door alledaagse beslommeringen? Een oervervelende filosofische beschouwing over het leven, de liefde en de vriendschap, gevuld met opgeklopte lucht en een hoop niet ter zake doende details. De acteurs leveren goed werk, maar het eindeloze geleuter werkt iedereen op de zenuwen en niemand zal een traan laten als Adrien uiteindelijk zijn laatste adem uitblaast. Assayas die meer in zijn mars heeft, schreef zelf het scenario. Het camerawerk is van Denis Lenoir.

Petites

1997 | Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1997. Familiefilm van Noémie Lvovsky. Met o.a. Ingrid Molinier, Julie-Marie Parmentier, Camille Rousselet, Magali Woch en Jean-Luc Bideau.

In[KA2]es (Molinier), Stella (Parmentier), Marion (Rousselet) en Emilie (Woch) zijn vier onafscheidelijke vriendinnen die samen studeren in een Frans college in de jaren 1970. Elk van hen profiteert van hun groepje om te ontsnappen aan hun omgeving, hun onzekerheden, hun problemen. De film vertelt een reeks anecdotes over deze adolescenten, i.v.m. hun ouders, de school, de jongens, hun milieu. Op een dag besluiten de meisjes om uit de jongens van de eerste klas elk hun eigen 'bibi', hun ideale verloofde, te kiezen. Toch weten ze dat niets hen zal kunnen scheiden, zelfs de jongens niet. Een onsamenhangend, maar vertederend portret van enkele jonge meisjes en hun ontdekking van de liefde. De vier prille actrices leveren prima werk en behoren zeker tot de revelaties van hun generatie. Ze worden omringd door enkele bekende namen in kleine rolletjes. Charmant, maar niet over de hele lijn geslaagd. Lvovsky schreef het auto-biografisch getinte scenario samen met Florence Seyvos. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Agnès Godard en Bertrand Chatry. Dolby Stereo.

Le sujet

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Christian Rouaud. Met o.a. Liliane Rovère, Eric Elmosnino, Maria Pitarresi, Jean-Claude Leguay en Martine Audrain.

Antoine (Elmosnino), een jonge filmregisseur, is op zoek naar een vrouw die het onderwerp moet worden van zijn volgende film. In een caf[KA1]e ontmoet hij haar in de persoon van Stella (Rovere), een zestigjarige vrouw met een rijk maar triest verleden. Ze verwacht niets meer van het leven en aanvankelijk stelt ze zich erg arrogant op. Langzaam maar zeker wint hij haar vertrouwen. De vrouw fascineert hem. Hij wil alles over haar te weten komen. Zo krijgt hij een heel ander beeld van deze eenvoudige volksvrouw. Indrukwekkende korte film die aantoont dat de façade niet steeds toont wie een mens eigenlijk is. Het einde van de film is onvoorspelbaar, maar des te aangrijpender. Rouaud, die tevens het scenario schreef, reveleerde zich met deze meermaals bekroonde korte film als een beloftevol talent voor de toekomst. Pierre Milon stond achter de camera.

Le colonel Chabert

1994 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardent, Fabrice Luchini, André Dussollier en Daniel Prévost.

Gesitueerd begin 1800. De titelpersonage komt uit een tehuis voor vondelingen in Parijs, neemt dienst in het leger van de Republiek, huwt met een jonge vrouw, verdient zijn strepen aan het front, wordt kolonel en blijft voor dood liggen tijdens de slag van Eylau. Hij ontwaakt tussen de lijken, is zijn geheugen kwijt, wordt door boeren opgevangen en door een arts verzorgd, en krijgt langzamerhand zijn geheugen terug.

La photo de Paul

1989 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1989. Misdaad van Michel Favart. Met o.a. Alexandra Stewart, Jean-Pierre Sentier, Bernard Waver, Cécilia Hornus en Nicolas Tronc.

De ouders van Paul wenden zich tot een bureau dat vermiste personen helpt opsporen en er komt een privé-onderzoek op gang. Deze film is eigenlijk niet meer dan een grove bewerking van een reeks boeken, verschenen bij de 'Librairie des Champs- Elysées'. Noch in goede noch in slechte zin valt er verder veel over op te merken maar het is altijd leuk om de mooie Stewart weer te zien.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Eric Elmosnino op televisie komt.

Reageer