Patrick Bonnel

Acteur

Patrick Bonnel is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Comme un homme

2012 | Drama

Luxemburg/België/Frankrijk 2012. Drama van Safy Nebbou. Met o.a. Emile Berling, Charles Berling, Sarah Stern, Mireille Perrier en Patrick Bonnel.

De nukkige Louis, zoon van een strenge rector, laat zich door zijn niet deugende klasgenoot Greg uit stoerigheid en nieuwsgierigheid in een avontuur zuigen, waarvan hij de consequenties nauwelijks overziet. En dan is er opeens geen weg terug… Comme un Homme van de Franse acteur en regisseur Safy Nebbou is lange tijd een interessante combinatie van een thriller, karakterstudie en coming of age. Gaandeweg nemen de onwaarschijnlijkheden en de uitleggerige dialogen echter toe, waardoor de film snel aan kracht inboet.

Oui, mais...

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Yves Lavandier. Met o.a. Émilie Duquenne, Gérard Jugnot, Cyrille Thouvenin, Alix de Konopka en Vanessa Jarry.

Eglantine Laville (Duquenne) is zeventien, heeft een opdringerig ouder vriendje, S[KA1]ebastien Douglas (Thouvenin), die dingen wil waarvoor zij nog niet klaar is. Haar moeder Denise (De Konopka) kibbelt te veel met haar hardwerkende vader Andr[KA1]e (Bonnel), die veel te veel weg is. Eglantine mag van haar moeder veel te weinig, terwijl mama af en toe te diep in het glaasje kijkt. Kortom Eglantine heeft normale opgroeiproblemen. In zo`n geval gaan kinderen uit de betere gesitueerde milieus naar een psychiater. De keuze valt op een oddball, alleen de verschijning al, Moenner (Jugnot), maar hij loodst Eglantine vaardig door haar moeilijke periode en bereidt haar voor op het leven. Deze eersteling van Lavandier is minstens om twee redenen geslaagd, ten eerste: het scenario heeft hij met grote kennis van zaken geschreven (hij komt uit het vak en heeft daardoor onzin vermeden). Ten tweede: Duquenne is volledig geloofwaardig en speelt haar rol met verve. Ieder meisje van gelijke leeftijd met soortgelijke problemen kan zich moeiteloos met haar identificeren. Het camerawerk is van Pascal Caubère, die op locatie in Lyon draaide en het ziet er goed uit.

À L'attaque !

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Pierre Banderet, Frédérique Bonnal, Patrick Bonnel en Jacques Boudet.

Scenarioschrijvers Yvan (Podalyd[KA2]es) en Xavier (Pieiller) willen een sociale komedie schijven over de moderne klassenstrijd. Ze debatteren en argumenteren met elkaar, voegen sc[KA2]ene`s toe, halen sc[KA2]ene`s weg en ongemerkt beleven we de geschiedenis van het garagebedrijf Moliterno & Cie. Lola (Ascaride) is weduwe en probeert het autobedrijf van haar schoonvader (Boudet) overeind te houden met twee monteurs, Jean- Do (Darroussin) die een oogje op haar heeft en Gigi (Meylan), wiens vrouw Marthe (Bonnal), de boekhouding verzorgt. Lola heeft geen belangstelling voor Jean-Do, maar voor Neils (Lenglet), de directeur van de bank, die hen een krediet op het pand heeft verschaft. Een grote klant, die in containers doet, moet zonder al te veel kosten op een nieuwe locatie terechtkomen en wil dat via een faillissement bereiken. Daardoor komt de firma Moliterno in de problemen, want Neils wil het krediet intrekken. Dan nemen ze allemaal het heft in handen om te strijden tegen het kapitalisme en de globalisatie. Nodeloos om op te merken dat Lola het dan met Neils gehad heeft. Met MARIUS ET JEANETTE (ook met Meylan en Ascaride) bewees Guédiguian de nieuwe Marcel Pagnol te zijn en ook aan deze film kunnen liefhebbers hun hart ophalen. De aanpak, die soms hilarisch en dan weer vol onverwachte wendingen zit, is origineel. Het spel staat op een even hoog peil als voornoemde film, die vooral in eigen land met 2,6 miljoen bezoekers een groot succes was. Buiten Frankrijk minder gemakkelijk te doorgronden als je niet op de hoogte bent van de toestanden, maar er valt voor buitenstaanders evenveel plezier te beleven als aan vergelijkbare Britse komedies. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavaliè.

Grossesse nerveuse

1993 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1993. Komedie van Denis Rabaglia. Met o.a. Tom Novembre, Sabine Haudepin, Isabelle Townsend, Catherine Samie en Patrick Braoudé.

Martin (Novembre) is vertegenwoordiger van een fabrikant van hondenvoer. Hij heeft een hekel aan viervoeters, wat tot spanningen leidt met zijn baas. Het wordt nog erger als hij erachter komt dat het Britse au-pair-meisje Sally (Townsend) na een avontuurtje van [KA1]e[KA1]en nacht met hem, zwanger is. Het meisje is vastbesloten haar kind alleen groot te brengen. Martin gaat Sally opzoeken, niet alleen om het vaderschap op te eisen, maar ook omdat hij verliefd is op haar. Hij heeft alleen geen rekening gehouden met zijn moeder (Samie), en zijn ex-vrouw Genevi[KA2]eve (Haudepin). Een nogal naïeve fabel over de verantwoordelijkheden van het ouderschap, voorspelbaar en vol kunstmatig aandoende wendingen. Rabaglia schreef zelf het scenario, maar zijn film overtuigt niet. Pierluigi Zaretti stond in voor de fotografie.

Six crimes sans assassin

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Bernard Stora. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Fabrice Luchini, Etienne Chicot, Thierry Gimenez en Patrick Bonnel.

Een verfilming van de roman van Pierre Boileau rond een tweevoudige moord in 'een afgesloten kamer'. Stora heeft niets van zijn persoonlijkheid verloren sinds zijn overstap naar de televisie. Een troebele atmosfeer en bizarre, angstige personages wier gewone leventje plotseling in de war wordt gestuurd door allerlei mysterieuze gebeurtenissen. Een beklemmende sfeer en nauwelijks merkbare overgangen van de bestaande naar een niet bestaande wereld. Kortom, een geslaagde film in een moeilijk genre.

L'echo

1990 | Romantiek

Frankrijk 1990. Romantiek van Maurice Failevic. Met o.a. Serge Reggiani, Annick Brard, Claudio Remondi, Luciano Bartoli en Sandro Daneri.

De trouwe bewerking van een novelle van John Berger. Gefilosofeer over een levensavond terwijl de liefde wordt ontdekt. Centraal staat de persoon van een herder - een bewonderenswaardig rol van Reggiani - die al vele jaren helemaal alleen in de alpenweiden, zo'n beetje het einde van de wereld, woont. Aangrijpend, sober en een bevredigende regie die de ruige lokaties, waarin zich een groep houthakkers hoe dan ook in leven moet zien te houden, goed weet te benutten. Lijkt erg op Jean Giono.

Résidence surveillée

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Frédéric Compain. Met o.a. Jacques Bonnaffé, Maria Schneider, François Siener, Patrick Bonnel en Myriam Mézières.

Een pas in gebruik genomen flatgebouw met dure appartementen wordt belaagd door gluurders. De nachtwaker speelt handig in op de angst van de huurders. Onbewust worden deze huurders het slachtoffer van een nieuwe terreur, ondanks de bemoeienissen van een architect en zijn vrouw. Het verhaal kon geschreven zijn door Orwell: het actuele onderwerp van het opkomend fascisme speelt in op de gevoelens van onveiligheid. Hugo Santiago schreef mee aan het scenario. Deze eerste lange speelfilm van Compain heeft als nadeel dat Bonnaffé alle aandacht naar zich toetrekt, terwijl de rest van de hoofdrolspelers vrij onbenullig overkomt.

Spécial police

1985 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1985. Thriller van Michel Vianney. Met o.a. Richard Berry, Carole Bouquet, Fanny Cottençon, Jean-Pierre Malo en Benoît Régent.

Politieman Berry, verzot op electronica, verslaat uiteindelijk een bende professionele moordenaars dankzij zijn hobby. Goed opgebouwd, met prachtig camerawerk (Claude Agostini), sterk gespeeld en vol kanttekeningen bij de alledaagse werkelijkheid. Deze politiefilm bevat desondanks niets nieuws; we hebben het allemaal al eens eerder gezien. Een aardig serieproduct dat de aandacht weet vast te houden dankzij een personage dat weinig overeenkomst vertoont met de traditionele smeris: hij heeft een baard en een bril. Scenario van Michel Vianey.

Diesel

1985 | Misdaad, Thriller, Sciencefiction

Frankrijk 1985. Misdaad van Robert Kramer. Met o.a. Gérard Klein, Agnès Soral, Richard Bohringer, Niels Arestrup en Magali Noël.

Bloedbaden, afrekeningen en opnieuw bloedbaden rondom een gebouw, een huis van plezier in een futuristische stad die geregeerd wordt door Diesel, een echte despoot. Door een bekende Amerikaanse regisseur verfilmd (THE EDGE, MILESTONES, ICE). Deze Franse MAD MAX is bespottelijk, gemaakt zonder enige vernieuwing, en zelfs de acteurs lijken enigszins belachelijk. Is Kramer slecht op z'n gemak buiten z'n land? Nog even vermeld: er zit extreem geweld in deze film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Patrick Bonnel op televisie komt.

Reageer