Jean-Claude Aumont

1957 Cameraman

Jean-Claude Aumont (1957) is cameraman.
Er zijn 5 films gevonden.

Tempêtes

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Marc Rivière, Dominique Baron en Michel Sibra. Met o.a. Philippe Torreton, Arno Chevrier en Alexia Barlier.

Tempêtes betekent Stormen, en dat is waar de acteurs van deze televisiefilm mee te maken krijgen, op zee welteverstaan. Ter lering en vermaak kwam de Société Nationale de Sauvetage en Mer (de Franse kustwacht) samen met de Franse Marine op de proppen met boten, helikopters en vliegtuigen waarmee de sportieve acteurs een verhaal uitbeelden over heroïek, romantiek, faalangst en onverwerkte trauma's. Het geënsceneerde drama is een goeddeels onzinnige exercitie, want Tempêtes ontstijgt nergens het niveau van de propagandafilm voor de Franse redders. Gefilmd aan de kust van Bretagne bij Saint-Malo.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

L'homme idéal

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Xavier Gélin. Met o.a. Pascal Légitimus, Christophe Malavoy, Daniel Russo, Amélie Pick en Zabou Breitman.

Marie (Pick) is een vrijgevochten jonge vrouw die er drie minnaars op nahoudt. Dit maakt haar leven behoorlijk ingewikkeld en ze besluit ermee te kappen. Ze geeft ze alle drie de bons door te zeggen dat ze een ander heeft. De teleurgestelde jongens willen hun rivaal wel eens zien, maar zij weten niet dat het er twee zijn. Ten lange leste arrangeert Marie een ontmoeting in een caf[KA1]e. Als eerste komt St[KA1]ephane (L[KA1]egitimus), een sympathieke muzikant. Als tweede komt Paul (Russo), die nogal impulsief is. Binnen de kortste keren gaan de heren op de vuist. Hieraan komt een eind als Fabrice (Malavoy), een gedistingeerd heer, ten tonele komt. Ze begraven snel de strijdbijl, want ze willen Marie desnoods gezamenlijk heroveren. Ze zijn ervan overtuigd dat de optelsom (gedeeld door drie) van hun individuele eigenschappen, de ideale man voor Marie vormt. De film is tamelijk langdradig, want de ongeloofwaardige boodschap komt niet over. Het enige lichtpunt wordt gevormd door Zabou als de prettig gestoorde zus van Paul. Het oppervlakkige scenario is van Gélin, Légitimus, Dominique Chaussois en Gilles Niègo. Het camerawerk is van Jean-Claude Aumont.

Le fou de la tour

1994 | Thriller

Frankrijk 1994. Thriller van Luc Béraud. Met o.a. Marc Citti, Christine Citti, Stanislas Crevillen, Denis Podalydès en Brigitte Chamarande.

Gus (Marc Citti) zit opgesloten in de psychiatrische instelling van Toulouse. Hij wordt beschouwd als een gevaarlijk element. Met de hulp van zijn zuster Sonia (Christine Citti) kan hij ontsnappen. Samen vluchten ze naar Parijs. Het is augustus en de stad is verlaten. Ze nemen hun intrek in een appartement van haar baas op de negentiende verdieping van een torengebouw. Doordeweekse thriller rond een jonge onvoorspelbare, psychisch gestoorde kerel. Je hebt het allemaal al zo dikwijls - en meestal beter - gezien in Amerikaanse weekend films. Dominique Roulet baseerde het scenario op de roman La tour d'angoisse van Jean-Pierre Bastid en Michel Martens. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Formaat 16/9.

La peau du chat

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jacques Otmezguine. Met o.a. Pierre Arditi, Anne Canovas, Roger Mirmont, Bernard Pinet en Bernard Ballet.

Georges (Arditi) is een acteur die zowat alles aanneemt wat hem aangeboden wordt. Tussen de kleine jobs in en de lange periodes van werkloosheid heeft hij een pracht van een snor laten groeien. Op de vooravond van de vakanties wordt hem een rol aangeboden: deze van een kat in een provincie-theater. Ondanks het protest van zijn familie aanvaardt hij de rol en terwijl hij het masker van de kat op zet moeten zijn vrouw en kinderen zonder hem op reis. Een acteur moet kiezen tussen werk en gezin. Een alledaags probleem dat hier zonder veel enthousiasme uitgewerkt werd tot een doordeweekse dramatische komedie zonder veel diepgang. Jean-Claude Grumberg en Otmezguine baseerden het scenario op de roman La nuit tous les chats sont gris van Grumberg. Jean-Claude Aumont stond aan de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Aumont op televisie komt.

Reageer