Michel Boujenah

Acteur

Michel Boujenah is acteur.
Er zijn 25 films gevonden.

Les bureaux de Dieu

2008 | Komedie

Frankrijk/België 2008. Komedie van Claire Simon. Met o.a. Anne Alvaro, Nathalie Baye, Michel Boujenah, Rachida Brakni en Isabelle Carré.

Twee uur lang laat Les bureaux de Dieu gesprekken zien tussen medewerksters van het Parijse bureau voor gezinsplanning en hun clientèle: seksueel actieve pubermeisjes, ongewenst zwangere vrouwen, moslims die het maagdenvlies van hun vriendin willen laten controleren. De film doet documentair aan, regisseuse Simon bezocht verschillende van zulke centra en woonde er talloze consultaties bij. De bezoeksters worden door amateurs gespeeld, de consulentes door diva's van de Franse cinema. Wonderlijk hoe het naturel van de amateurs samengaat met de filmgenieke uitstraling van veteranen als Nathalie Baye. Subtiel pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw.

Inséparables

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Isabelle Gélinas, Charles Berling en Michel Boujenah.

Twee uur lang laat Les bureaux de Dieu gesprekken zien tussen medewerksters van het Parijse bureau voor gezinsplanning en hun clientèle: seksueel actieve pubermeisjes, ongewenst zwangere vrouwen, moslims die het maagdenvlies van hun vriendin willen laten controleren. De film doet documentair aan, regisseuse Simon bezocht verschillende van zulke centra en woonde er talloze consultaties bij. De bezoeksters worden door amateurs gespeeld, de consulentes door diva's van de Franse cinema. Wonderlijk hoe het naturel van de amateurs samengaat met de filmgenieke uitstraling van veteranen als Nathalie Baye. Subtiel pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw.

Par accident

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Jérôme Kircher, Michel Boujenah en Lisa Martino.

Twee uur lang laat Les bureaux de Dieu gesprekken zien tussen medewerksters van het Parijse bureau voor gezinsplanning en hun clientèle: seksueel actieve pubermeisjes, ongewenst zwangere vrouwen, moslims die het maagdenvlies van hun vriendin willen laten controleren. De film doet documentair aan, regisseuse Simon bezocht verschillende van zulke centra en woonde er talloze consultaties bij. De bezoeksters worden door amateurs gespeeld, de consulentes door diva's van de Franse cinema. Wonderlijk hoe het naturel van de amateurs samengaat met de filmgenieke uitstraling van veteranen als Nathalie Baye. Subtiel pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw.

18 ans après

2003 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2003. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. André Dussollier, Michel Boujenah, Roland Giraud, Madeleine Besson en Line Renaud.

Vervolg op de Franse Césarwinnende, kaskrakende komedie 3 hommes et un couffin uit 1985. Achttien jaar later is de kleine baby geslaagd voor haar eindexamen en gaat ze met haar drie vaders (gespeeld door dezelfde acteurs als in 1985), haar moeder, de nieuwe, stompzinnige Amerikaanse man van haar moeder, en diens twee zoons (onder wie James Thiérrée, de kleinzoon van Charles Chaplin) op vakantie in Zuid-Frankrijk. De kleine meid wordt voor de eerste keer verliefd, tot ontsteltenis van haar vaders. Verder biedt de film zouteloze grappen over viagra.

Don Juan

1998 | Romantiek, Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk/Spanje/Duitsland 1998. Romantiek van Jacques Weber. Met o.a. Jacques Weber, Michel Boujenah, Emmanuelle Béart, Penélope Cruz en Ariadna Gil.

De onverschrokken rokkenjager-edelman Don Juan (Weber) trekt met zijn trouwe bediende Sganarelle (Boujenah) begin 1600 door Spanje. Zonder enige wroeging doodt hij zijn vijanden en verleidt de vrouwen, waarop hij zijn oog laat vallen, zonder zich achteraf te bekommeren om hun gevoelens. Hij heeft Elvire (B[KA1]eart) van het klooster naar de sponde gelokt en daarna heeft hij haar vergeten. Elvire voelt zich gekrenkt en hitst haar broers op om de achtervolging van Don Juan inzetten en haar eer te wreken. Intussen belooft Don Juan afzonderlijk aan twee dorpsschonen, Mathurine (Cruz) en Charlotte (Gil), met hen te trouwen. Hun hoofd is zodanig op hol gebracht dat ze om hem gaan vechten. Nadat Don Juan met beiden de liefde bedreven heeft, vertrekt hij weer met de noorderzon. Dit kan natuurlijk niet eeuwig voortduren. Als Don Juan opnieuw Elvire ontmoet, heeft zij hem al afgeschreven, maar hij is en blijft onverbeterlijk en begrijpt het pas als het te laat is. Het scenario is van debuterend regisseur en hoofdrol Weber naar het blijspel uit 1665 Don Juan van Molieère, die in werkelijkheid Jean-Baptiste Poquelin heette. Het is een zeer vrije bewerking geworden, waarin Weber zijn rol op maat heeft gemaakt. De film is oppervlakkig en biedt niets nieuws, maar het camerawerk van Jose Luis Alcaine is verschrikkelijk mooi en de dames zijn stuk voor stuk heel aantrekkelijk, hetgeen niet van Weber opgemerkt kan worden. Boujenah geeft misschien wel de beste rol weg. Kostuums van Sylvie de Segonzac. Dolby Digital.

XXL

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Ariel Zeitoun. Met o.a. Michel Boujenah, Gérard Depardieu, Elsa Zylberstein, Catherine Jacob en Gina Lollobrigida.

De ondertitel van XXL luidt: 'Een film met grote ideeën', waarop een Franse criticus schreef 'Ja, maar welke ideeën?' Wat precies groot is aan de film en waar de warrige, kluchtige verwikkelingen op slaan, is onduidelijk. Alain denkt geramd te zitten met zijn modewinkel en verloofde in Parijs. De poppen gaan echter aan het dansen vanaf het moment dat de dood van een oude vent allerlei mensen aantrekt, onder wie Jean die er met Alains verloofde vandoor gaat.

Une femme très, très, très amoureuse

1997 | Fantasy, Komedie

Frankrijk 1997. Fantasy van Ariel Zeitoun. Met o.a. Nagui, Cristiana Réali, Michel Boujenah, Thomas Langmann en Maria Pacôme.

De populaire striptekenaar Zak (Nagui) is voer voor psychologen. Zijn vader stierf 25 jaar geleden aan een hartaanval, nadat hij het weinige geld dat er in de familie was, aan de roulette verspeeld had. Uit wraak liet Zak zijn vader opdraven als het duivelse centrale personage van zijn stripverhalen. Hij houdt van vrouwen, maar wil geen verantwoordelijkheid dragen. Zijn vader (Boujenah) verschijnt in zijn droom. Hij wil dat zijn zoon vader wordt voor zijn 33e verjaardag. Er heerst een vloek in de familie, indien hij geen kind verwekt, zal hij impotent worden! Een moeilijke opdracht, want zijn vriendin Florence (R[KA1]eali), die getrouwd is en al kinderen heeft, weigert te fungeren als legbatterij voor een spook. Dan komt zijn oom Joseph (Langmann), een rabbijn met een obsessie voor topmodellen, hem uit de brand helpen. Op enkele rake gags na valt er om deze komedie nauwelijks te lachen. De joodse zelfspot is zelfs flauw te noemen. Zeïtoun wil duidelijk laten blijken dat vrouwen al sinds het begin der tijden de mannen manipuleren, maar de komische misverstanden uit het scenario dat Zeïtoun samen met Valérie Gion schreef, zijn te slordig en te slapjes gedaan. Het camerawerk is van Bernard Zitzermann. Dolby Stereo.

Une femme très très très amoureuse

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Ariel Zeitoun. Met o.a. Nagui, Michel Boujenah en Cristiana Réali.

De populaire striptekenaar Zak (Nagui) is voer voor psychologen. Zijn vader stierf 25 jaar geleden aan een hartaanval, nadat hij het weinige geld dat er in de familie was, aan de roulette verspeeld had. Uit wraak liet Zak zijn vader opdraven als het duivelse centrale personage van zijn stripverhalen. Hij houdt van vrouwen, maar wil geen verantwoordelijkheid dragen. Zijn vader (Boujenah) verschijnt in zijn droom. Hij wil dat zijn zoon vader wordt voor zijn 33e verjaardag. Er heerst een vloek in de familie, indien hij geen kind verwekt, zal hij impotent worden! Een moeilijke opdracht, want zijn vriendin Florence (R[KA1]eali), die getrouwd is en al kinderen heeft, weigert te fungeren als legbatterij voor een spook. Dan komt zijn oom Joseph (Langmann), een rabbijn met een obsessie voor topmodellen, hem uit de brand helpen. Op enkele rake gags na valt er om deze komedie nauwelijks te lachen. De joodse zelfspot is zelfs flauw te noemen. Zeïtoun wil duidelijk laten blijken dat vrouwen al sinds het begin der tijden de mannen manipuleren, maar de komische misverstanden uit het scenario dat Zeïtoun samen met Valérie Gion schreef, zijn te slordig en te slapjes gedaan. Het camerawerk is van Bernard Zitzermann. Dolby Stereo.

Ma femme me quitte

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Michel Boujenah, Miou-Miou, Thierry Lhermitte, Line Renaud en Daniel Russo.

Joanna Martin (Miou-Miou) is presentatrice van het acht uur- journaal bij de regionale tv. Samuel Bousquier (Boujenah) is een succesvol advocaat. Joanna en Samuel leven al vijftien jaar samen, zonder met elkaar getrouwd te zijn. Ze houden veel van elkaar en zijn nog net zo verliefd als op het moment dat ze elkaar voor het eerst zagen. Joanna wordt gevraagd een reportage te maken over huwelijkszwendel, die zijn oorsprong heeft in Mali. Daarvoor moet ze de schijn ophouden met een dubieuze Hongaar, Pavel Kovacs (Lhermitte). De conci[KA3]erge van het gebouw, waar zij met Samuel woont, vraagt haar een stuk op te stellen, waarin ze echtscheiding aanvraagt, net voor het vertrek van haar reportage. `s Avonds leest Samuel de argumenten voor de concept- brief... Een ambtenares van de burgerlijke stand Margot Piquet (Renaud) gelooft niet dat Joanna en Pavel getrouwd zijn; ze achtervolgt het stel en Joanna is gedwongen voornoemde schijn een tandje bij te zetten... Redelijk flauwe komedie der misverstanden naar een oppervlakkig scenario van regisseur Kaminka, bijgestaan door Pierre Aknine, Stéphane Kaminka en Samuel Kaminka. Dit alles is gebaseerd op een idee van de Franse ongekroonde kluchten- koning der gulle lach, Claude Zidi. Onopvallende fotografie van Alain Choquart en Myriam Vinocour. Voor lieden die hun verstand op nul willen zetten en zich door een boulevardkomedie op de thuisbuis willen laten pakken.

Halk-El-Wad

1996 | Komedie

Frankrijk/België/Tunesië 1996. Komedie van Férid Boughedir. Met o.a. Michel Boujenah, Claudia Cardinale, Gamil Ratib, Mustapha Adouani en Guy Nataf.

Drie vriendinnen uit resp. joods, christelijk en moslim-milieu willen - nog voor het feest van de Madonna van Trapani - maagd af zijn, om te voorkomen dat ze net als hun oudere zusters tegen hun zin worden uitgehuwelijkt. Un été à La Goulette is een komische hommage aan de havenwijk La Goulette (Tunis) waar joden, christenen en Arabieren aan het eind van de jaren ´60 soepel en vrijwel probleemloos samenleefden. Maar destijds kon niet alles door de beugel: gemengde huwelijken waren taboe, en maagdelijkheid was voor een huwbaar meisje een eerste vereiste. De filmmaker (die in 1990 debuteerde met Halfaouine) baseerde zijn film op herinneringen uit zijn middelbare schooltijd.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Les miserables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Philippe Léotard, Annie Girardot, Alessandra Martines, Michel Boujenah en Jean-Paul Belmondo.

Henri Fontin is voormalig bokskampioen en hij is straatarm. Ziman, een rijke, joodse advocaat, loopt Henri tijdens de oorlogsjaren tegen het lijf. Hij verzoekt Fontin om zijn familie per auto naar Zwitserland te brengen, zodat ze niet door de nazi's worden opgepakt. Henri Fontin gaat akkoord en tijdens de reis vraagt hij de Zimans om hem uit een boek voor te lezen. Hij raakt volledig in de ban van het verhaal dat de Zimans aan hem voorlezen, want het heeft wel erg veel overeenkomsten met zijn eigen levensverhaal

Le nombril du monde

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Ariel Zeitoun. Met o.a. Michel Boujenah, Delphine Forest, Thomas Langmann, Souad Amidou en Natacha Amal.

Speelt in Tunesi[KA3]e in de beginjaren 1930-40, waar Bajou (Boujenah) het ver schopt door hard te werken, en omdat hij goed kan rekenen, en door af en toe een beetje vals te zijn. Tijdens de Duitse bezetting gaat hij samen met zijn neef (Langmann) in het verzet, gedreven door geld en vaderlandsliefde. Hij zet zijn zinnen op Habiba (Forest), de dochter van zijn voormalige baas, Hanin, in een sterke rol, die door hem nu geen cent meer bezit. Onder andere om die reden heeft zij er geen zin in, en ook omdat ze al een vriend heeft. Hij koopt haar vader om, en denkt dat hij nu een gezin kan stichten. Boujenah zet een zelfzuchtige figuur neer, die toch weer sympathiek overkomt. Blijft boeiend ondanks de lengte van de film. Goede kleding die past in die tijd van Edith Vesperini. Scenario van de regisseur Zeitoun.

La totale !

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Thierry Lhermitte, Eddy Mitchell, Miou-Miou, Michel Boujenah en François Hadji-Lazaro.

Deze zeer Franse lichtgewicht is een parodie op de spionagefilm. Lhermitte en Mitchell spelen twee agenten van de Franse geheime dienst die hun brave ambtenaren-uiterlijk als dekking gebruiken. Alles gaat goed, totdat Lhermitte op een dag ontdekt dat zijn vrouw een relatie heeft met een zekere Marcel. Nieuwsgierig maar ook gepikeerd begint hij haar af te luisteren. Zidi komt hier dicht in de buurt van de klucht en doorweeft zijn komedie met misverstanden en onvoorziene wendingen, bedrogen en bedriegende echtgenoten en echte en namaakspionnen. De acteurs vermaken zich kostelijk in deze doldwaze en niet altijd even waarschijnlijke situaties. Scenario van Zidi en Simon Michael. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Un, deux, trois soleils

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Michel Favart. Met o.a. André Dussollier, Catherine Leprince, Michel Boujenah, Sophie Barjac en Christian Morin.

Marc (Dussolier) is geslaagd op het maatschappelijke vlak en gelukkig in zijn huwelijk, maar hij krijgt het moeilijk wanneer Christine (Leprince) er een kind bij wil. Hij is van mening dat een nieuw kind een blok aan zijn been en een inbreuk op zijn vrijheid zal betekenen. Het gezin valt langzaam maar zeker uit elkaar. Een oud verhaaltje, waaraan niets nieuws wordt toegevoegd, noch door de schoolse, routineuze regie, noch door de gevoelig spelende acteurs, die echter vrij zouteloze dialogen moeten uitspreken. De verveling ligt voortdurend op de loer. Maar nét

Moitié-moitié

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Paul Boujenah. Met o.a. Michel Boujenah, Zabou Breitman, Jean-Pierre Bisson, Janine Darcey en Ged Marlon.

Een vrouw van zeventig sterft. Zij laat haar huis in de Provence en haar naai-atelier na aan kleindochter Sarah en pleegzoon Arthur. Nu wil laatstgenoemde in het huis gaan wonen en het bedrijfje weer opstarten, terwijl eerstgenoemde alles met de grond gelijk wil maken. De kijker raadt de afloop al, vooral als we erbij vermelden dat deze onbelangrijke, mislukte film noch vindingrijk noch humoristisch is.

Incertain Léo ou l'Amour flou

1988 |

Frankrijk 1988. Michel Favart. Met o.a. Michel Boujenah, Christine Pascal, Catherine Leprince en Saskia Cohen Tanugi.

Een overjarige adolescent van dertig heeft problemen met de liefde. Een onevenwichtige, vervelende film vol cliché's.

Levy et Goliath

1987 | Komedie, Thriller

Frankrijk 1987. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Sophie Barjac, Saouad Amidou, Richard Anconina, Maxime Leroux en Jean-Claude Brialy.

Een overjarige adolescent van dertig heeft problemen met de liefde. Een onevenwichtige, vervelende film vol cliché's.

Lévy et Goliath

1986 | Komedie

België/Frankrijk 1986. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Richard Anconina, Michel Boujenah, Jean-Claude Brialy, Souad Amidou en Maxime Leroux.

Een vervelend vervolg op RABBI JACOB. Hoewel ook geen hoogvlieger, had die film toch op z`n minst het voordeel dat Louis De Fun[KA2]es erin meedeed, die het publiek in zijn ban weet te houden. Hier gaat het om de absurde wederwaardigheden van een jonge orthodoxe jood en een hasjiesroker uit Antwerpen. Zij vervoeren door een vergissing verdovende middelen naar Parijs, terwijl ze denken diamantslijpsel bij zich te hebben. Is nauwelijks interessant, want totaal `voorspelbaar` met inbegrip van de ergste clich[KA1]es (de politiecommissaris die een travestiet is, de verplichte homoseksuelen, de dito jeugdige rellenschoppers) en een karikaturale en erg onsympathieke beschrijving van Antwerpen, die ver van de werkelijkheid afstaat. En niet te vergeten: twee komedianten uit het Middellandse Zee- gebied spelen de hoofdrollen en moeten dus joden afkomstig uit Centraal Europa voorstellen! Scenario van de regisseur en Danièle Thompson. Camerawerk van Wladimir Ivanov.

La Dernière image

1986 | Komedie

Algerije/Frankrijk 1986. Komedie van Mohamed Lakhdar-Hamina. Met o.a. Véronique Jannot, Merwan Lakhdar-Hamina, Michel Boujenah, Jean-François Balmer en Jean Bouise.

Liefdesperikelen van een Franse onderwijzeres in een dorpje in Algerije in 1939 met het gebruikelijke racisme en de gebruikelijke Pétain-mentaliteit. Deze regisseur gokt graag op geëngageerde onderwerpen en gebruikt ze in het algemeen voor filmfestivals en in het bijzonder voor het filmfestival van Cannes. Goed gefilmd, zonder enige twijfel, dus is het produkt over het algemeen heel rendabel. Laten we dus niet ingaan op zijn opportunisme, de simplistische psychologie, de zwart-wit-stelling van goed en kwaad en de ideologische inschikkelijkheid van deze Algerijnse sub-Costa Gavras.

Le Voyage à Paimpol

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van John Berry. Met o.a. Myriam Boyer, Michel Boujenah, Jean-François Garreaud en Dora Doll.

Een getrouwe bewerking van de roman van Dorothée Letessier. Berry is een mythe op zich: hij heeft met Brecht en Welles samengewerkt, is een slachtoffer van het McCarthyisme, en hoewel hij al lang in Frankrijk werkt is hij daar slecht bekend. Dit is een kroniek van het alledaagse leven, aantrekkelijk dankzij de grappige benadering van ernstige zaken zoals de vergankelijkheid van het leven en de bijbehorende ontgoocheling.

3 hommes et un couffin

1985 | Komedie, Drama

Frankrijk 1985. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Roland Giraud, Michel Boujenah, André Dussollier, Philippine Leroy-Beaulieu en Dominique Lavanant.

Drie drukbezette vrijgezellen, woonachtig in een aanzienlijk Parijs' appartement, ontfermen zich broederlijk-vaderlijk over het baby’tje Marie, dat door een samenloop van omstandigheden op hun drempel is beland. Onbevangen potpourri van mild-progressief verhaaltje en burgermanskomedie wint op sympathiepunten dankzij de uitstekende acteurs, de immer innemende Dussollier voorop. Met drie Césars, een verlaat vervolg (18 ans après in 2003) en het Amerikaanse hermaaksel 3 Men and a Baby werd deze Franse kassakraker van ex-trapezewerkster, actrice en dramaturge Serreau een duurzame surprisehit. Marianne 'Eline Vere' Basler speelt een bijrolletje.

Rock'n Torah

1983 | Komedie, Musical

Frankrijk 1983. Komedie van Marc-André Grynbaum. Met o.a. Christian Clavier, Charles Denner, Rosy Varte, Patricia Fauron en Michel Boujenah.

Abraham laat regelmatig zijn bijbelwinkel in de steek om te gaan musiceren. Met dit beeld voor ogen wil de Parijzenaar Isaac Stern tweeduizend jaar later in eigen stad een rock-opera op poten zetten. In deze opzet is de regisseur niet tot het uiterste gegaan: hij speelt met tijd en grootse effecten, terwijl hij in een hele reeks afgezaagde komische clichés over joodse gebreken blijft steken. Het komt allemaal wat moeizaam over. Enkele scènes uitgezonderd een echte mislukking.

On va casser la baraque

1982 | Komedie, Musical

Frankrijk 1982. Komedie van Marc-André Grynbaum. Met o.a. Christian Clavier, Charles Denner, Rosy Varte en Michel Boujenah.

Ene Isaac zegt zijn werk vaarwel om een muzikale groep te stichten die zal luisteren naar de naam 'Rock and Thora'. Franse komedies op zich zijn al maagzweerverwekkend maar gecombineerd met Franse would-be rock kan het bekijken ervan een traumatische ervaring zijn. Achteraf niet klagen dat u niet gewaarschuwd was. Alternatieve titels: ROCK AND THORA en PREFER.

Mais qu'est-ce que j'ai fait au bon dieu pour avoir une femme qui boit dans les cafés avec les hommes?

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Jan Saint-Hamont. Met o.a. Robert Castel, Antoinette Moya, Michel Boujenah, Lorraine Bracco en Jacques Legras.

Een hysterische en bijna steeds vervelende komedie die uitgaat van het idee dat het gesticuleren en het rare accent van een pied-noir (een Fransman die in Algerije geboren is en na de Algerijnse onafhankelijkheid naar Frankrijk kwam) per definitie geestig zijn. Verder is alle energie van de vier (!) scenarioschrijvers duidelijk in de marathontitel gekropen en werd de film door de acteurs ter plaatse geïmproviseerd. Gezien het talent, of althans het opvallende gebrek daaraan, van die acteurs beslist geen goed idee. Scenario van regisseur Jan Saint- Hamont, Daniel Saint-Hamont, Alain Le Henry en Robert Castel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Boujenah op televisie komt.

Reageer