Smaïn

Acteur, Scenarist

Smaïn is acteur en scenarist.
Er zijn 12 films gevonden.

Pour l'amour de Dieu

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Ahmed Bouchaala en Zakia Tahri. Met o.a. Rachid Hami, Leïla Bekhti, Smaïn en Farida Rahouadj.

De zeventienjarige Kevin, kind van tweede generatie Algerijnse immigranten, worstelt met levensvragen die hij eindelijk beantwoord ziet wanneer hij zich, geïnspireerd door zijn vrome klasgenote Meriem, begint te verdiepen in de islam. Hij verruilt zijn naam voor Mohammed en wordt steeds standvastiger en fanatieker in zijn geloof: vroegere 'haram' lekkernijen gaan overboord en de ramadan neemt hij voor het eerst uiterst serieus. Tot wanhoop van zijn moderne, liberale ouders. Mooi geacteerd, sober televisiedrama van het regisseurduo Zakia Tahri en Ahmed Bouchaala dat eerder Origine Contrôlée maakte.

Harkis

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Leïla Bekhti, Smaïn en Baya Belal.

Algerijnen die tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog (1954-1962) collaboreerden met de Fransen werden Harkis genoemd. De term is sindsdien zeer beladen in Frankrijk en in Algerije. Na de oorlog vluchten velen van hen naar Frankrijk waar ze onder barre omstandigheden werden geïnterneerd in afgelegen kampen. Tasma's Harkis begint in 1972 met het berooide gezin van Saïd (ingetogen spel van komiek Smaïn) in een kamp in Zuid-Frankrijk. De vermoeide Saïd buigt voor de vernederingen binnen en buiten het kamp maar zijn kordate dochter Leïla (Bekthi) besluit te vechten voor zichzelf, haar familie en haar lotgenoten. Een hoopvol, levenslustig verhaal.

Un prof en cuisine

2005 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 2005. Komedie van Christiane Lehérissey. Met o.a. Smaïn, Matila Malliarakis, Valérie Karsenti en Thérèse Liotard.

Stand-up komiek Smaïn levert vermaak als zelfgeschoolde chef-kok Adam die een succesvol restaurant bestiert in de Provence. Zijn flair levert hem een baan op in een koksschool waar hij kansarme, kookvreemde maar vooral losbandige jongeren moet zien te inspireren. Een kookconcours zet de ploeg op scherp. Jamie Olivers Fifteen maar dan leuker, op z'n Frans in speelfilmformaat. Het onderwerp is niet helemaal uit de lucht gegrepen: cabaretier Smaïn bezit twee restaurants in Parijs. Le 404 in de Rue des Gravilliers (goeie couscous naar verluidt) en Le 108 in de Rue Oberkampf (traditionele Franse keuken).

Recto/Verso

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Jean-Marc Longval. Met o.a. Smaïn, Michel Muller, Linda Hardy, Sophie Forte en Ronald Guttman.

Rondom de populaire stand-up comedian Sma[KA3]in werd een vreselijke klucht gebouwd. Fred (Sma[KA3]in), de onmogelijke presentator van een tv-programma wordt ten onrechte op staandevoet ontslagen. Hij kan geen werk meer vinden. Bij een tv- kanaal dat speciaal voor homo`s is, hebben ze een presentator nodig voor de homeshopping. Fred, die een notoire rokkenjager is, krijgt de job omdat hij zich voordoet als homo. Als de directeur avances gaat maken, recruteert hij zijn na[KA3]ieve neefje Jo[KA3]el (Muller) als vaste vriend, die juist van een provincienest naar Parijs is gekomen voor een karaoke- kampioenschap. Hoewel er hier en daar goede grappen in de film zitten, stelt de film de homowereld als manvijandig voor en zijn de personages karikaturen. Jammer, want het idee leek niet eens slecht. Het als satirisch bedoelde scenario dat de tv-wereld in de kijk moet zetten, is van Michel Delgado, Fabrice Blind, Jean- Luc Lemoine en regisseur Longval, die hiermede zijn derde speelfilm afleverde. Het camerawerk is van Carlo Varini.

Le schpountz

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Smaïn, Sabine Azéma, Ticki Holgado, Martin Lamotte en Jean-Jérôme Esposito.

'Eigentijdse' versie van de gelijknamige succesfilm uit 1937 met Fernandel van Marcel Pagnol. De populaire artiest Smaïn in de rol van Irénée, de naïeveling die in zijn dorpje kennis maakt met een filmploeg en die hem voor de grap een vals, vet contract geeft voor een groot project dat in Parijs gedraaid zou worden. Kluchtenkoning Oury, die het scenario met Albert Algoud naar de roman van Marcel Pagnol schreef, heeft de oorspronkelijke tragikomedie beschouwd als een evergreen, die alleen maar in een nieuw jasje gestoken hoefde te worden en aangepast aan de tijd, waarin wij leven. Hij heeft echter vergeten dat zulke lachstukken niet meer gevraagd zijn, ook al speelt Smaïn de hoofdrol. Het camerawerk is van François Lartigue. Schpountz is iemand die je erop uitstuurt om een vierkante gatenboor te halen.

Charité biz'ness

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Thierry Barthes en Pierre Jamin. Met o.a. Smaïn, Elie Semoun, Marina Tomé, Princess érica en Pierre Meyrand.

VV.

Bingo!

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Maurice Illouz. Met o.a. Jean Benguigui, Daniel Russo en Smaïn.

VV.

Bingo !

1997 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Maurice Illouz. Met o.a. Smaïn, Daniel Russo, Jean Benguigui, Ged Marlon en Alika Del Sol.

Vincent (Sma[KA3]in) is een jonge nietsnut die zich in het gokwereldje beweegt. Paardenkoersen, pokerspelletjes, geluksdagen en momenten van absolute tegenslag, dat alles is hem maar al te goed bekend. Inventief als hij is, kan hij zich met glans door de zwaarste tegenslagen heenwerken. Hij is de tegenpool van zijn vriend en buurman Andr[KA1]e (Russo), een aspirant schrijver die zich steeds weer in zijn kamer opsluit om eindelijk zijn eerste roman af te werken. Momenteel zit Vincent in een diepe put. Overladen met schulden en omringd door schuldeisers, die steeds dreigender worden, is het van het grootste belang dat hij kan deelnemen aan het grootste pokerspel van het jaar. Hiervoor heeft hij echter een hoop geld nodig. Anderhalf uur gelul met personages die je geen bal kunnen schelen en die verzeild geraakt zijn in situaties waarvan je hoopt dat ze er nooit meer uit komen. En dat alles onder het mom van komedie. Het is meer een verschrikking met een ergerlijke, hyperactieve Smaïn, die uitsluitend irritant is. Je reinste tijdverlies. Het scenario voor dit onding is van Philippe De Chauveron, Daniel Russo en regisseur Illouz. Yves Cape stond achter de camera.

Les 2 papas et la maman

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Marc Longval. Met o.a. Arielle Dombasle, Smaïn, Antoine de Caunes, Julie Gayet en El Kébir.

Na vijf jaar huwelijk krijgen Jerome en Delphine te horen dat Jerome steriel is. Een spermabank zien ze niet zo zitten, dus vragen ze Jerome's beste vriend Salim om zaad te doneren. Voor de buitenwereld probeert het drietal hun geheim verborgen te houden, maar hoe lang dat goed kan gaan...?

On peut toujours rêver

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Smaïn, Edith Scob, Géraldine Bourgue en Pierre Palmade.

Een vermoeide Richard speelt een sombere, egoïstische, misanthropische mediamagnaat. Hij heeft nog een gebrek: hij is kleptomaan. Bij een licht vergrijp in een warenhuis betrapt Merzahoui hem op heterdaad, een leerling-kapper van Algerijnse afkomst. Het komt tot een beledigende woordenwisseling en een dreigend handgemeen. Hieruit ontstaat tijdig wederzijds begrip en mediakeizer Richard krijgt weer zin in het leven. Voorspelbare onzinfilm met zwart-wit personages. Scenario van Olivier Dazat en regisseur/hoofdrolspeler Richard. Camerawerk van François Lartigue.

J'aurais jamais dû croiser son regard

1989 | Komedie, Drama

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Marc Longval. Met o.a. Nathalie Cardone, Smaïn, Luc Thuillier, Marie Caries en Philippe Chambon.

Bambi en Lucky zijn twee onafscheidelijke vrienden, te lui om te werken maar best sympathiek. Ze leven van wat zwarte klusjes zo hier en daar tot op de dag dat Zoé in het leven van Bambi opduikt. Zij stelt zich niet tevreden met zo'n miserabel bestaan en sleept hen mee in allerlei louche zaakjes. Daar hadden ze beter niet aan kunnen beginnen. De toon is niet tragisch en de kijker vermaakt zich prima bij het volgen van de grappige avonturen en de tegenslagen. Het aarzelende tempo, de grove montage die resulteert in een soort opeenvolging van sketches en de aarzelende overgangen maken deze eerste lange speelfilm in ieder geval even ongelijkmatig als veelbelovend.

L'oeil au beurre noir

1987 | Komedie, Drama

Frankrijk 1987. Komedie van Serge Meynard. Met o.a. Julie Jézéquel, Pascal Légitimus, Smaïn, Dominique Lavanant en Martin Lamotte.

De liefde, avonturen en ruzies van Virginie en haar twee jeugdige vrienden, Arabier Rachid en de zwarte schilder Denis. Een ironische ontknoping: een derde (een zakkenroller) duikt op en wint het van de anderen. Opgenomen in Parijs in de stijl van de cinema-direct tegen de achtergrond van werkloosheid, latent racisme en woningnood. Serge Meynard, wiens eerste film dit is, heeft op basis van dit vrij realistische thema een scherpe, sarcastische en spontane komedie gemaakt, waarin een eerlijk beeld van de werkelijkheid van de jaren 1980-90 wordt gegeven. Wisselend van kwaliteit, omdat het thema wat op de achtergrond raakt, de karakters soms oppervlakkig zijn en sommige beschuldigingen een beetje zwaar, maar de film op zich is heel aardig. Scenario van Patrick Braoudé en Jean-Paul Lilienfeld. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Smaïn op televisie komt.

Reageer