Jean-Claude Petit

Acteur, Componist

Jean-Claude Petit is acteur en componist.
Er zijn 63 films gevonden.

Visage

2009 | Drama

Frankrijk/Taiwan/België/Nederland 2009. Drama van Tsai Ming-liang. Met o.a. Lee Kang-sheng, Jean-Pierre Léaud, Laetitia Casta, Fanny Ardant en Lu Yi-Ching.

Meester-cineast Tsai stelt teleur met dit op uitnodiging van het Parijse Louvre gemaakte drama. Museumfilm of niet, ergens tussen de verdwaalde edelherten, talloze acteurscameo's, musicalnummers en onopzettelijke zelfparodieën gaat het Bijbelse verhaal van Herodes en Salomé schuil - met Tsais vaste hoofdrolspeler Lee Kang-sheng als de Taiwanese regisseur die het in Frankrijk verfilmen wil. Het ziet er allemaal prachtig uit, en sommige scènes zouden als video-installatie in een museum inderdaad niet misstaan. Maar als speelfilm is Visage zware kost.

Podium

2004 | Komedie, Muziek

Frankrijk/België 2004. Komedie van Yann Moix. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Jean-Paul Rouve, Julie Depardieu, Marie Guillard en Anne Marivin.

Als op tv een Claude François-soundmixwedstrijd wordt aangekondigd, geeft bankbediende Bernard zijn baan op om als zijn voorbeeld te gaan optreden. Podium schetst op fraaie wijze een beeld van de fans die alle feitjes over het leven van hun held François uit het hoofd kennen, en de mannen die zijn wilde dansroutines nadoen.

Aime ton père

2002 | Drama

Frankrijk/Canada/Verenigd Koninkrijk/Zwitserland 2002. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Depardieu, Sylvie Testud, Julien Boisselier en Noémie Kocher.

Een vlaag van latent sadisme of een geïnspireerde coup? Dat is de vraag die men zich kan stellen bij het casten van vader en zoon Depardieu in een film over een rotte vader-zoonrelatie. Pa is een egocentrisch en gevierd auteur die per motor zijn Nobelprijs voor de Literatuur gaat ophalen. Hij krijgt een ongeluk en vervolgens de boemerang van zijn gebrekkige vaderschap op de neus: zoonlief gijzelt papa. Met de zus/dochter (een giftig acterende Testud) doet het disfunctionele-familiedrama er nog een zwartgallige schep bovenop. Bergers deels autobiografische afrekening is intens gespeeld, maar zoveel bitter ressentiment vraagt enig incasseringsvermogen.

Les misérables

2001 | Drama, Historische film, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Verenigde Staten/Italië/Verenigd Koninkrijk 2001. Drama van Josée Dayan en Lewis Milestone. Met o.a. Gérard Depardieu, John Malkovich, Virginie Ledoyen, Christian Clavier en Enrico LoVerso.

Miniserie in vier delen met mooie hoofdrollen, bewerking van de beroemde gelijknamige roman van Victor Hugo uit 1862. Depardieu kruipt in de huid van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven betert, maar desondanks 17 jaar lang door de Franse justitie wordt achtervolgd. Malkovich speelt de rol van Javert en Moreau is een ideale Moeder Innocence.

Les gens en maillot de bain ne sont pas (forc[KA1]emant) superficiels

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Assous. Met o.a. Isabelle Gélinas, Serge Hazanavicius, Agnès Soral, Véronique Boulanger en Gad Elmaleh.

Het regiedebuut van Assous, die meer dan tachtig scenario`s schreef, is een plezierige relatiekomedie die speelt tijdens de vakantie op de Antillen op het Frans-Nederlandse eiland Sint Maarten. Assous geeft minzame portretjes van uiteenlopende types, die heel aardig worden ingevuld door de rolverdeling. Zo hoopt secretaresse Laurette (Gelinas) een minnaar te vinden, omdat ze haar eenzame leventje meer dan zat is. Pauline (Boulanger) is lesbisch; haar vriendin Anita (Soral) is zwanger en raakt in alle staten als Pauline`s ex-vriend plotseling opduikt. Philippe (Hazanavicius) is met zijn vrouw en twee kinderen op vakantie, maar trekt bleek weg als hij Camille (Le Berre) ziet, zijn ma[KA4]itresse, die zeer beslist met hem tussen de lakens wil duiken. Als hij het niet doet, zal zij hun relatie onthullen aan zijn vrouw. Jimmy (Elmaleh), die namens het hotel de gasten moet bezighouden, telt zijn veroveringen; Aziz (Kamoun) en Rafik (Belmadi), twee broers, die van hun baas een ticket hebben gekregen om een voor hen vreemde wereld binnen te stappen. Het luchtige scenario van regisseur Assous is niet zo plat als LES BRONZÉS van Patrice Lecomte uit 1978, maar het heeft Assous wel geïnspireerd. Het camerawerk van Gilles Henry geeft je zin om ook zelf met vakantie te gaan. Ook bekend als LES COCOTIERS.

Lumumba

2000 | Biografie, Drama

Haïti/Frankrijk/België/Duitsland 2000. Biografie van Raoul Peck. Met o.a. Eriq Ebouaney, Alex Descas, Théophile Sowié, Maka Kotto en Mariam Kaba.

Koloniale geschiedenis voor de zuiderburen, het explosieve verhaal over Patrice Lumumba (1925-1961), de eerste premier van de onafhankelijke Republiek van Kongo. De film begint met zijn ondergang en springt vervolgens terug in de tijd naar de opkomst en ontwikkeling van de gedreven rebel. Acteur Eriq Ebouaney geeft een bloedstollende vertolking van de man die volgens de makers is verslonden door de VS en de VN in de geopolitieke arena van de Koude Oorlog. Regisseur Raoul Peck maakte acht jaar eerder een documentaire over Lumumba getiteld Lumumba: La mort du pro­phète.

Le prof

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Yvan Attal, Hélène de Fougerolles, Odette Laure en Jean-Marie Winling.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Un cadeau : la vie

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Edgard Givry en Noémie Kocher.

Paul (Bateau) en Genevi[KA2]eve Lesage (Richert) zouden dolgraag een kind hebben, maar elke poging is tot hiertoe mislukt. Na zeven jaar is het eindelijk zover: Geneviève is zwanger. De hele familie is dolgelukkig, maar dan dreigt een dom auto-ongeval een eind te maken aan dit geluk. Genevièves baarmoeder is gescheurd en de foetus kan dit niet overleven. Dit lijkt het einde van hun droom, want een nieuwe zwangerschap is uitgesloten. Bij de operatie blijkt de foetus onbeschadigd te zijn en de dokter besluit de vrucht in een kunstmatige baarmoeder verder te laten groeien. Maar is dit een verantwoorde beslissing? Kan een foetus zich harmonieus ontwikkelen buiten het lichaam van de moeder? Een ethisch probleem dat vragen oproept bij de vooruitgang van de wetenschap. Voor de enen schept dit een religieus dilemma, voor anderen wordt het een in vraag stelling van hoe ver de wetenschap mag gaan. In elk geval lijkt het ons in dit geval ver gezocht er een probleem van te maken, want vermits de foetus in goede gezondheid verkeert hoeven we ons toch de vraag niet te stellen of deze gered moet worden of niet. Goed gespeeld, maar de vraag is of het drama dit allemaal wel waard is. Chantal Renaud baseerde haar scenario op een verhaal van Gareth Jones, Fiona Howe, Nicolas Buri en Dominic Noble. Fotografie is van Claude Egger.

Un cadeau : La vie

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Francine Bergé en Edgar Givry.

In melodramatische Europudding, geschreven door Chantal Renaud naar `origineel idee` van Fiona Howe en Gareth Jones, wilden Paul Lesage (Bateau en zijn vrouw Genevi[KA2]eve (Richert) sinds lang een kind. Na zeven jaar is zij eindelijk zwanger. Hun geluk is van korte duur want bij verkeersongeluk wordt Geneviève zwaar gekwetst. Haar baarmoeder is gescheurd zodat elke zwangerschap uitgesloten is. Toch is er nog hoop, want de foetus is intact. Kijkers die ook pulpverhaaltjes lezen, weten wat volgt: de foetus wordt getransfereerd naar een artificiële uterus. Mirakel of catastrofe?

Paddy

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Marc Barbé, Julie Gayet, Julie Jézéquel, Florence Thomassin en Luc Thuillier.

Ben was de minnaar van Paddy (Gayet), maar tegelijkertijd ook van Jean (Barb[KA1]e). Ben wilde dat alles steeds sneller ging, hoe wilder hoe beter. Na een dodelijk ongeluk laat hij een leegte achter die ieder moment lijkt te kunnen exploderen. Paddy en Jean haten elkaar, maar beminnen elkaar eveneens. Ze leven in het halfduister, want sedert Bens dood hebben ze de luiken niet meer open gedaan. Jean werkt met zijn buurman Paul (Thuillier) bij een fabriek, waar men geleidewapens die met de laser worden aangestuurd, maakt. Op een kwade dag staan ze op straat en dat maakt het leven nog ingewikkelder. Dan komt Doroth[KA1]ee (Vaidis-Bogard), Bens jonge zus. Zo kan dan de duivelse cirkel weer van voren af aan beginnen. Regisseur Mordillat heeft een film over jongeren willen maken die snel willen leven, intens genieten, voordat alles voorbij is. Hij is zijn doel voorbij geschoten, omdat de kijker maar nauwelijks warm kan lopen voor de door hem opgevoerde personages. Het scenario van Jérôme Prieur en regisseur Mordilliat is gebaseerd op de klassieke roman van de Franse intellectuele schrijver Henri Thomas John Perkins, die in 1960 is verschenen. Het camerawerk is van Laurent Barèrs. Bevat zeer gewelddadige scène's.

Saraka bô

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Denis Amar. Met o.a. Richard Bohringer, Yvan Attal, Anne Roussel, Thierry Ancisse en Aïssa Maïga.

Commissaire Diamant (Bohringer) wordt geconfronteerd in Saint-Denis, een voorstad van Parijs waarin zich een Afrikaans getto bevindt, met de lijken van twee jonge vrouwen, die opgehangen werden en getooid zijn met een Malinees masker. Hij meent met een rituele moord te maken te hebben en verdenkt onmiddellijk Ciss[KA1]e (Kouyate), een Malinees, die met zijn oogverblindende achttien-jarige dochter Dani[KA2]ele (Ma[KA3]iga) naast de lugubere vindplaats woont. In het kader van het onderzoek kruist hij de degens met een in Egypte geboren psychiater, Nessim Fran[KA10]cois-Xavier Ta[KA3]ieb (Attal), die meent dat Ciss[KA1]e onmogelijk de dader kan zijn, al is hij belast door een eed van zijn vader, die om dorpshoofd te worden gezworen had alle kinderen te doden, maar Ciss[KA1]e`s leven spaarde. Ciss[KA1]e moet daarom een mensenoffer brengen om de schuld te vereffenen, in het Arabisch, saraka b[KA4]o (de titel). Diamant is een nuchtere kerel en gelooft niet in dergelijke hokus-spokus, maar vervolgt onder de invloed van Ta[KA3]ieb toch een aantal alternatieve sporen en zo valt de verdenking ook op Olivier Lamiral (Ancisse), een veilingmeester, die gespecialiseerd is in primitieve Afrikaanse kunst, en om zich goed in de materie te verdiepen uitsluitend in bed duikt met mooie, jonge zwarte meiden; een andere verdachte is Snow White (Kounde), de dubieuze uitbater van een nachtgelegenheid. Deze wie-is-de-dader is tegelijkertijd een kaleidoscoop van het Franse immigratieprobleem, waarbij de diverse zienswijzen tegenover elkaar gezet worden. Hoewel die problematiek universeel is, zal de manier waarop deze behandeld is, buiten Frankrijk niet altijd even goed begrepen worden en maakt een dergelijke benadering verpakt als policier de rolprent in de ogen van buitenstaanders te praterig ondanks de voortreffelijke rollen van Bohringer, Attal en Kouyate. Marc Guilbert, Simon Michael, Marie Devort en regisseur Amar bewerkten de gelijknamige roman van Tobie Nathan. Het camerawerk is van Manuel Teran en de muziek van Lokua Kanza en Jean-Claude Petit zorgen voor de juiste sfeer.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

La serre aux truffes

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Jacques Audoir. Met o.a. Pierre Vaneck, Jean-Michel Fête, Stéphanie Braunschweig, Raoul Billerey en Christian Barbier.

In het Franse departement Dr[KA4]ome worden een rijke truffelgrond en een goede truffelhond erg naar waarde geschat door de boeren. De familie Sigliat was jaren geleden in het bezit van zulk een stuk land, maar hun overgrootvader speelde dit destijds kwijt. Stamvader Pierre-Simon (Vaneck) droomt er al lang van de fel begeerde truffelgrond te recupereren. Deze is nu in het bezit van de familie Manier en die willen van geen wijken weten. Overbodige boerenoorlog die zelfs niet gered kan worden door een uitstekende Vaneck. Het probleem raakt ons niet en de manier waarop het uitgewerkt werd kan ons er niet bij betrekken. Pierre Fabre en regisseur Audoir (die bovendien ook nog de rol van pastoor speelt) bewerkten de roman van Pierre Sogno. François Kuhnel was verantwoordelijk voor de fotografie.

La nuit du destin

1997 | Thriller, Mysterie

Algerije/Frankrijk 1997. Thriller van Abdelkrim Bahloul. Met o.a. Philippe Volter, Gamil Ratib, Sonia Mankai, Marie-José Nat en Boris Terral.

De oude Mr. Slimani (Ratib) wordt in Parijs achtervolgd door de daders van een moord waarvan hij getuige was. Hij speelt hen kwijt door zijn toevlucht te zoeken in een nabije moskee waar juist het gezamenlijk gebed plaatsvindt. Op de plaats van de misdaad werd hij echter herkend en inspecteur Leclerc (Volter), zojuist overgeplaatst vanuit het noorden van Frankrijk, wil de verdwenen getuige vinden. Slimani, die in angst ondergedoken is, ziet maar een oplossing om het er levend vanaf te brengen: terugkeren naar zijn geboorteland dat hij dertig jaar geleden verliet. Zijn plotse beslissing wekt echter achterdocht bij zijn familie. Ondertussen heeft Leclerc de mooie, dynamische Noria (Mankai) ontmoet. Hij vraagt haar hem te helpen als Arabische tolk, maar het meisje verdwijnt. Voor Leclerc blijft er niets anders over dan de hem totaal onbekende Arabische wijk van Parijs uit te kammen op zoek naar zowel Slimani als Noria. Een bevreemdende thriller die heel wat actuele thema's aansnijdt. Racisme, culturele verschillen en religie worden belangrijke elementen in de opbouw van de spanning. De titel verwijst naar de herdenking door de moslims van de openbaring door God aan Mohammed van de Koran. Bahloul schreef het scenario samen met Pascal Bonitzer. Fotografie van Jean-Luc Rigaut. Stereo.

Langevin : Le secret

1996 | Drama, Fantasy

Frankrijk 1996. Drama van Patrick Jamain. Met o.a. Jean-François Garreaud, Michel Robin, Muriel Combeau, Louis Beyler en Frédérick Meininger.

Roger Loustalot (Robin) staat bekend in de streek als de `Meester`. Zijn helende krachten worden alom geroemd. Tijdens werkzaamheden in de wijngaard wordt hij het slachtoffer van een ongeval. Hij vreest voor zijn en hij besluit het geheim van zijn kracht over te dragen aan zijn buurman, de wijnbouwer Gilles Langevin (Garreaud). De rationele Langevin reageert erg sceptisch op de verklaringen van Loustalot, maar wanneer zijn zoontje Thibault (Duclos) op een dag zware brandwonden heeft opgelopen beseft Gilles dat hij werkelijk in staat is de jongen te genezen. Pilotfilm voor een nieuwe reeks die start onder een zwak gesternte. Niet enkel is het verhaal verre van geloofwaardig, bovendien gaat de film ten onder aan een overvloed aan dialogen. De acteurs presteren met moeite middelmatig. Tito Topin schreef het scenario, dat in beelden werd omgezet door Daniel Diot.

Beaumarchais l'insolent

1996 | Biografie, Avonturenfilm, Historische film, Komedie

Frankrijk 1996. Biografie van Edouard Molinaro. Met o.a. Fabrice Luchini, Manuel Blanc, Sandrine Kiberlain, Michel Aumont en Michel Serrault.

Het turbulente leven van de Parijse societyschrik, entrepreneur en schrijver Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) is een schelmenroman tjokvol woordduels, valkuilen en rake pointes. Luchini, in cinema en theater dé pleitbezorger der klassieke Franse letteren, was dan ook de ideale keuze voor de titelrol in deze even 'talige' als dynamische filmbiografie. Met veel zin voor theater werkt de aristocraat annex revolutionair zich steeds in de nesten, om zich daar telkens toch ook weer uit te redden. Scenario wortelt in toneelstuk van Sacha Guitry, zelf een romaneske figuur die taalvirtuositeit niet vreemd was. Schatkamer van knipogen en leuke bijrollen.

Avocat d'office : Marchands de rêves

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Marlène Jobert, Agathe De la Boulaye, Françoise Bette, Marie Ravel en Dolorès Chaplin.

Claire (Jobert) en Adrien Moretti (Verley) hebben de zorg op zich genomen van Agathe (De la Boulaye), terwijl haar moeder in Canada een architectencursus volgt. Het meisje studeert medicijnen in Parijs. Het is niet de eerste maal dat de Moretti's moeten zorgen voor het dochtertje van Claire's zuster. Ditmaal heeft Agathe hen echter meer nodig dan ooit, want haar beste vriendin, Inès, is zojuist omgekomen in een verkeersongeluk. Agathe is ervan overtuigd dat het niet om een ongeval ging. Volgens haar pleegde het meisje zelfmoord en ze verwijt zichzelf het feit dat ze niet merkte dat er iets met haar mis was. Claire onderzoekt de zaak en stoot op een sekte die haast onmerkbaar haar leden recruteert. Jobert slaagt erin om met haar spontane menselijke vertolking een onwaarschijnlijke gebeurtenis logisch te maken. De regie is uiterst zwak en het verhaal weinig opmerkelijk, maar toch kan Jobert de kijker boeien. Odile Barsky schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera. Stereo.

Avocat d'office : L'amour piégé

1996 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1996. Misdaad van Bernard Stora. Met o.a. Marlène Jobert, Hélène de Fougerolles, Alexandre Medvedev, Bernard Verley en Kathie Kriegel.

Met de hulp van zijn minnares tracht Anton Lopakine (Medvedev), een jonge Rus met een niet al te zuiver verleden, haar echtgenoot te doden zodat ze van diens geld kunnen genieten. Geboren manipulator kan hij de verdenking probleemloos op Nadine (Babe), zijn ex doen vallen. Ten einde geloofwaardig over te komen contacteert hij een advocaat om Nadine te verdedigen. Zo komt hij in contact met Claire Moretti (Jobert), die de zaak met tegenzin aanvaardt. Dat hij juist haar koos is ook geen toeval, want op dat ogenblik heeft hij een verhouding met Marie (De Fougerolles), Claire's dochter. Het is voor Claire een klein kunstje om Nadine van de verdenking te zuiveren, maar dan komt ze in conflict met haar dochter. Het dilemma van het gerecht. Wat is het belangrijkste: moederliefde of de waarheid? Niet al te opwindend gerechtsdrama dat ondanks de uitstekende vertolking van Jobert niet kan overtuigen. Het is allemaal zo ver gezocht. Stora schreef het scenario samen met Gabriel Aghion, Rémi Waterhouse en Guy-Patrick Sainderichin. Fotografie van Gérard De Battista.

Le hussard sur le toit

1995 | Historische film, Avonturenfilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 1995. Historische film van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Olivier Martinez, Juliette Binoche, Pierre Arditi, François Cluzet en Gérard Depardieu.

Ten tijde van de release de duurste film ooit gemaakt in Frankrijk, dit historische melodrama van Cyrano de Bergerac-regisseur Rappeneau. De film speelt zich af in 1832. Napoleon is van het toneel en er heerst een machtsvacuüm in Frankrijk, dat bovendien geteisterd wordt door verschrikkelijke cholera-epidemieën. Dit is het decor van een onmogelijke liefdesgeschiedenis tussen een Italiaanse avonturier (Martinez) en een getrouwde Franse adellijke dame (Binoche). Mooie mensen, fraaie kostuums, prachtige landschappen, aangrijpende beelden van de cholera-patiënten en -slachtoffers, maar Martinez slaagt er niet in om de film een ziel te geven.

Nobody's Children

1994 | Drama

Verenigde Staten 1994. Drama van David Wheatley. Met o.a. Ann-Margret, Dominique Sanda, Jay O. Sanders, Clive Owen en Valentin Teodosiu.

Een geheel in Roemeni[KA3]e opgenomen film over het echtpaar Carol (Ann-Margret) en Joe Stevens (Sanders) uit Detroit, die geen kinderen kunnen krijgen. Ze raken bewogen door de smeekbeden van Roemeense kinderen op het nieuws en besluiten naar Roemenië af te reizen. Carol wordt in haar gevecht met de Roemeense bureaucratie om twee kinderen te adopteren, bijgestaan door een nogal gecompliceerde vrouwelijke Franse arts. Wheatley's regie is ongeïnspireerd en het camerawerk van Franco Di Giacomo is niets bijzonders. Alleen scenarioschrijvers Petru Popescu en Iris Friedman hebben er nog enige vaart in weten te brengen. Er wordt, met uitzondering van Sanda, stijf en onwennig geacteerd. Slechts de reële nieuwsbeelden van achtergelaten baby's en van het brute post-Ceaucescu-regime zijn visueel en emotioneel interessant.

Les hirondelles ne meurent pas à Jerusalem

1994 |

Frankrijk/Tunesië 1994. Ridha Behi. Met o.a. Jacques Perrin, Ben Gazzara, Laurence Massliah, Selim Dhaou en Tim Turkhi.

Aan de vooravond van de ondertekening van het akkoord van Oslo tussen de Palestijnen en Isra[KA3]el wordt Richard (Perrin) een Franse journalist naar Jerusalem gestuurd om een reportage te maken over de stemming onder de Palestijnen en de Isra[KA3]eli[KA3]ers. Richard profiteert tegelijkertijd van het feit dat deze gelegenheid hem de mogelijkheid biedt om een vriendin van vroeger Esther (Massliah) op te zoeken, die voor haar oude vader Moshe (Gazzara) zorgt, een overlevende van de holocaust. Ter plekke huurt hij een taxichauffeur in als gids. Het is Hammoudi (Dhaou), die bekend staat als Local Radio en op zoek is naar zijn grootmoeder die bij de uittocht der Palestijnen in 1948 verdwenen is. Hammoudi`s zuster Zeinab (Turkhi), een moderne westers geori[KA3]enteerde vrouw, moet zuchten onder de terreur van haar echtgenoot Riadh (Khalil); hij is door zijn exil in Jordani[KA3]e tot fundamentalistisch heethoofd gemaakt. Als Richard een tv-ploeg uit Parijs laat overkomen om de story van Hammoudi in beeld te brengen, vallen zij in handen van terroristen, die dreigen Hammoudi voor hun ogen neer te schieten. Aan de hand van deze hoofd- en bijfiguren wordt het Palestijns- Isra[KA3]elische conflict uiteengezet. Behi`s bekroonde film is boeiend en uitdagend; hij is rijk aan details en zonder overdrijving gemaakt - niet iedereen (afhankelijk van het kamp, waarin hij zich bevindt) zal hem positief beoordelen, maar de rolprent laat zien dat de intifada aan beide kanten slachtoffers heeft gemaakt en mensen angst aanjaagt. De film is onderhoudend en een buitenstaander krijgt een interessant en verdienstelijk beeld van de onderlinge verhoudingen en de onderhuidse spanningen. De spelprestaties met uitzondering van een zwakke Gazzara, zijn goed. Het scenario is van regisseur Behi, Didier Decoi en Tijani Zalila. Het camerawerk van Nederlander Theo van de Sande is uitmuntend en draagt in hoge mate bij aan het positieve resultaat.

Foreign Student

1994 | Romantiek, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1994. Romantiek van Eva Sereny. Met o.a. Marco Hofschneider, Robin Givens, Rick Johnson, Charlotte Ross en Edward Herrmann.

Een Franse uitwisselingsstudent op een Amerikaanse high-school in de jaren 1950. Hij ervaart er dat American football niks te maken heeft met 'le soccer' in Europa, raakt bevriend met de sportheld van de school, die hem aan de knappe meisjes voorstelt en het verschil uitlegt tussen goede en slechte meisjes.

Avocat d'office

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Gabriel Aghion. Met o.a. Picciolli, Marlène Jobert, Hélène de Fougerolles, Vladimir Weiss en Bernard Verley.

Claire (Jobert) en Adrien Moretti (Verley) vormen een gelukkig paar. Zij is advocate en ze beleeft haar beroep als een roeping. Hun dochter Marie (De Fougerolles) viert haar twintigste verjaardag en haar ouders willen er een onvergetelijk feest van maken. Op het moment echter dat al haar vrienden van de unif haar willen feliciteren draait Marie zich om en vlucht weg. Het meisje zit met een zware depressie, sluit zich af van de buitenwereld en geeft haar studies op. Gelijktijdig moet Claire Denis (Weiss) verdedigen, een jongeman die dezelfde symptomen vertoont als haar dochter. Ze neemt de zaak erg ter harte en ontdekt het geheim van Denis en dit vult haar met de grootste angst. Een moedig drama dat vertolkt wordt door competente acteurs maar gebukt gaat onder een oppervlakkig scenario (van regisseur Aghion), dat duidelijk de mensen niet durft choqueren (de film werd gemaakt voor een commerciëel tv-station). Bovendien schrikt de maker er niet voor terug goedkoop sentiment over het scherm te smeren. Spijtig voor de acteurs want die hadden beter verdiend. Fabio Conversi stond achter de camera. Stereo.

Lady Chatterley

1993 | Romantiek

Verenigd Koninkrijk 1993. Romantiek van Ken Russell. Met o.a. Joely Richardson, Sean Bean, James Wilby, Shirley Anne Field en Hetty Baynes.

Constance (Richardson) is gehuwd met Clifford Chatterley, die invalide (en impotent) uit WO I terugkeerde naar Engeland dat rond 1920 een grote maatschappelijke verandering ondergaat. Constance is Lady Chatterley. Hun landgoed imponeert en straalt macht en rijkdom uit. Clifford heeft er alles voor over om die macht te houden. Daarom wil hij bovenal een erfgenaam, ook al kan hij die zelf niet verwekken.

En compagnie d'Antonin Artaud

1993 | Drama, Biografie

Frankrijk 1993. Drama van Gérard Mordillat. Met o.a. Sami Frey, Marc Barbé, Julie Jézéquel, Valérie Jeannet en Clothilde De Bayser.

In mei 1946 wordt Antonin Artaud vrijgelaten uit het tehuis van Rodez, waar hij negen jaar opgesloten heeft gezeten. Hij keert terug naar Parijs. De jonge dichter Jacques Prevel besluit Artaud te volgen in zijn omzwervingen door het na-oorlogse Parijs en zijn lot wordt onverbrekelijk verbonden met dat van het onbereikbare genie. Prevel is de enige vriend die Artaud nog had tot zijn dood twee jaar later. Op basis van de kroniek die Prevel over hun vriendschap schreef, hebben scenarioschrijvers Mordillat en Jérôme Prieur een intimistisch-literair essay geschreven dat enige inspanning vraagt van de kijker, maar dat zeker de moeite loont. Frey is een sublieme Artaud. Hij werd voor zijn prestatie beloond met de Gouden Fifa voor de beste mannelijke acteur. Als Prevel is Barbé een fantastische tegenspeler. Prachtige zwartwit-fotografie van François Catonné.

The Playboys

1992 | Drama

Ierland/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1992. Drama van Gillies MacKinnon. Met o.a. Robin Wright, Aidan Quinn, Albert Finney, Milo O'Shea en Niamh Cusack.

Kalm meanderend drama over de perikelen rond diverse bewoners van een Iers dorpje eind jaren 50. Actrice Wright Penn (The Princess Bride) speelt de eigenzinnige Tara die tot afgrijzen van de godvrezende gemeente niet wil zeggen van wie haar kind is. Lokale bromsnor Hegarty (een majestueuze Finney) wil kost wat kost met haar trouwen maar Tara neigt naar de zielsverwante Tom (Quinn), de leider van een reizend toneelgezelschap dat wedijvert met de eerste televisies in Ierland. Krachtig acteerwerk en een fraai tijdsbeeld compenseren voor het zouteloze en voorspelbare draaiboek.

Le zèbre

1992 | Romantische komedie

Frankrijk 1992. Romantische komedie van Jean Poiret. Met o.a. Thierry Lhermitte, Caroline Cellier, Christian Pereira, Annie Grégorio en François Dyrek.

Notaris Hippolyte (Lhermitte) wordt op zijn werk regelmatig geconfronteerd met uitgebluste huwelijken en vraagt zich bezorgd af of zijn Camille (Cellier) nog wel van hem houdt. Om dat te testen rijdt hij zijn auto met haar naast zich in de plomp om haar reactie te peilen over een gezamenlijke dood. En hij verlaat haar om te kijken of ze overstuur raakt. Ze blijft van hem houden, tot anonieme liefdesbrieven aan haar adres de relatie op scherp zetten. Een zeer genietbare romantische komedie, de enige film van toneelschrijver/acteur Poiret (1926-1992).

Le fils Cardinaud

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Gérard Mordillat. Met o.a. Jean-Pierre Bisson, Caroline Silhol, Camille Clavel, Christian Barbier en Jacques Pater.

Naar de gelijknamige psychologische thriller van Georges Simenon uit 1942. Wanneer Bisson en zijn zoontje Clavel zoals iedere zondag na de mis thuiskomen, treffen zij daar niemand aan. De rosbief staat in de oven, maar Sihol, Bissons echtgenote, is spoorloos. Bisson heeft snel in de gaten dat er weinig tijd is om haar terug te vinden, en de twaalf volgende uren zullen zijn leven helemaal omgooien. Werd eerder verfilmd door Gilles Grangier, onder de titel LE SANG [KA2]A LA T[KA4]ETE (1956). Jean Gabin speelde toen de hoofdrol, niet als verzekeringsagent, zoals in het boek, maar als industrieel. Bisson doet zijn best als de zoekende monsieur Cardinaud, maar hij slaagt er niet in zijn voorganger Gabin te doen vergeten.

Coupable d'innocence

1992 | Thriller

Frankrijk/Polen 1992. Thriller van Marcin Ziebinski. Met o.a. Andrezej Rychcik, Wojciech Ziminski, Ute Lemper, Philippine Leroy-Beaulieu en Wojtek Pszoniak.

Een jonge meester-klokkenmaker uit Wenen komt aan het einde van de 18e eeuw in het kasteel van de uitvinder Alexander Plant aan, om zijn vak uit te oefenen. Hij ontdekt een andere wereld en neemt deel aan het onbeduidende tijdverdrijf van de paleisgasten. Het uitgangspunt van Ziebinski, een enigszins surrealistisch politieonderzoek midden in voornoemd tijdperk, is aardig. Maar Ziebinski beschikt nog niet over het talent van een Greenaway en kan het verhaal niet helemaal aan. Soms gaat hij teveel op in de best wel interessante personages, zodat het lijkt, alsof de acteurs het avontuur waarin ze beland zijn zelf niet altijd even goed begrijpen. Scenario van Andrzej Richcik en Wojciech Ziminski. Camerawerk van Dariusz Kuc.

Toujours seul

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Annie Girardot, Marius Colucci, Yan Epstein, Claude Evrard en Julie Jezequel.

Sommigen dachten dat het succes van LA VIE EST UN FLEUVE TRANQUILLE (Etienne Chatillez, 1988) Mordillat slapeloze nachten zou bezorgen. Die mensen zijn dan wel tamelijk snel een serie komische, meedogenloze en verfrissende satires, zoals BILLY ZE KICK vergeten! Deze keer gaat zijn film uit van een bizar gegeven: bij Chevillard zijn ze met zijn twaalven en op een avond wordt er aangebeld en dient nummer dertien zich aan! Aangezien dertien een ongeluksgetal is moet er iemand vertrekken, maar niemand weet wie. Een variatie op de stoelendans met absurde situaties en met typische personages met even typische tronies! Als een echte remedie tegen waanwijsheid is deze zedenstudie bedoeld voor de `gemiddelde Fransman` en dat proeft u! De regisseur is even gemeen als Bu[KA6]nuel en we treffen dan ook niet voor niets de onvergelijkelijke Jezequel in deze film aan. Je zou kunnen denken dat Girardot alle andere acteurs wegspeelt, maar dat is echt niet zo en ze past prima in deze galerij der imbecielen (zo, dat is eruit). Zeer stichtend.

Touch And Die

1991 | Actiefilm, Thriller

Duitsland/Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1991. Actiefilm van Piernico Solinas. Met o.a. Martin Sheen, Véronique Jannot, Horst Buchholz, Renée Estevez en Luca Venantini.

De Amerikaanse journalist Sheen wordt naar Rome gestuurd om in het verleden te snuffelen van een presidentskandidaat van Italiaanse origine. Hij raakt echter gefascineerd door de moord op een zeeman, waarvan beide handen werden afgehakt. Diens compagnon werd zwaar gewond naar het ziekenhuis overgebracht. Sheen hoort van hem dat het slachtoffer besmet werd met een radio-actieve stof. Dit brengt hem op het spoor van een groots opgezette nucleaire smokkelzaak. Interessante spionagethriller die te lang duurt om te blijven boeien. De internationale acteurs zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Het scenario van John Howlett en Solinas is niet altijd even goed te volgen, maar dat wordt goed gemaakt door de opbouw van de spanning. Cameraman Michel Carré haalt alles uit zijn internationale locaties. Van deze tv-film bestaat ook een bioscoopversie van 108 minuten die helemaal onbegrijpelijk is.

Tawk al Hamama al Mafkoud

1991 | Drama

Italië/Tunesië/Frankrijk 1991. Drama van Nacer Khemir. Met o.a. Mohamed Mourali, Jamil Joudi, Chl Rejon, Noureddine Kasbaoui en Ninar Esber.

De Amerikaanse journalist Sheen wordt naar Rome gestuurd om in het verleden te snuffelen van een presidentskandidaat van Italiaanse origine. Hij raakt echter gefascineerd door de moord op een zeeman, waarvan beide handen werden afgehakt. Diens compagnon werd zwaar gewond naar het ziekenhuis overgebracht. Sheen hoort van hem dat het slachtoffer besmet werd met een radio-actieve stof. Dit brengt hem op het spoor van een groots opgezette nucleaire smokkelzaak. Interessante spionagethriller die te lang duurt om te blijven boeien. De internationale acteurs zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Het scenario van John Howlett en Solinas is niet altijd even goed te volgen, maar dat wordt goed gemaakt door de opbouw van de spanning. Cameraman Michel Carré haalt alles uit zijn internationale locaties. Van deze tv-film bestaat ook een bioscoopversie van 108 minuten die helemaal onbegrijpelijk is.

Mayrig

1991 |

Frankrijk 1991. Henri Verneuil. Met o.a. Claudia Cardinale, Omar Sharif, Isabelle Sadoyan, Nathalie Roussel en Cédric Doucet.

Regisseur Verneuil heette in werkelijkheid Achad Malakian (in de film is hij Azad Zacharian) en is afkomstig uit Armeni[KA3]e, waar hij in 1920 werd geboren. In 1915 maakten de Turken handig gebruik om in de luwte van WO I middels volkerenmoord zich van de lastige Armeni[KA3]ers te ontdoen. In 1921 gingen zijn ouders aan land in Marseille. Zijn vader was van beroep wapensmid, begon daar een overhemdenwinkeltje dat goed ging lopen en het hele gezin in het levensonderhoud kon voorzien. Verneuil kreeg een uitstekende schoolopleiding en belandde in het Franse filmvak, waarin hij beschouwd wordt als een regisseur van de betere amusementsfilms van Hollywood formaat. In 1985 schreef hij zijn (gelijknamige) autobiografie, die hij in twee delen verfilmde; het tweede deel is getiteld 588 RUE PARADIS en van het geheel maakte hij ook nog een zes uur durende miniserie. Er is veel moeite gedaan om de sfeer op te roepen van het tijdperk dat dankzij de fraaie decors van Oscarwinnaar (TESS) Pierre Guffroy gelukt is, hoewel een enkel speciaal effect zich verraadt. Het spel van de hoofdrollen is uitmuntend en de regisseur heeft veel warmte in zijn verhaal gelegd. Het Pagnol-achtige scenario is van Verneuil zelf en Edmond Richard verzorgde het camerawerk. Mayrig betekent moeder (gespeeld door Cardinale), die een paar goudstukken tot knopen had verwerkt, het startkapitaal voor de familie-onderneming.

La malédiction d'Imogène

1991 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1991. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Marie-Christine Adam en Andrzej Jagora.

Uiteraard naar Exbrayat, die het personage van de vrouwelijke gelegenheidsdetective Imogène in het leven riep. Ze is in deze film de erfgename van een afgelegen Bretons kasteel op een klif, waar al decennia lang geheimzinnige moorden plaatsvinden. Zij ontdekt dat het natuurlijk om komplotten gaat. Deze serie voor grote kinderen heeft als bijzondere eigenschappen, dat hij wordt verfilmd door echte onbenullen, ook al zijn ze technisch wel goed, en dat hij het vooral moet hebben van de pikante schoonheid van Lavanant als Imogène.

588 rue Paradis

1991 |

Frankrijk 1991. Henri Verneuil. Met o.a. Richard Berry, Claudia Cardinale, Omar Sharif, Diane Bellego en Zabou Breitman.

Tweede, wat zoetere deel van Verneuil`s autobiografische film met Berry in de hoofdrol als Pierre Zakar, die nu zijn oorspronkelijke Armeense naam Azad Zakarian verfranst heeft. Veertig jaar zijn voorbij en zijn ouders (wat ongeloofwaardig oud gemaakt) Cardinale en Sharif mogen zijn succes proeven. Vader Sharif wil met beide benen op de grond blijven staan en kan de pracht en praal waarop zijn succesvolle zoon hem wil onthalen, niet goed verdragen. Nog voordat Berri de kans krijgt hierover met zijn vader te spreken, overlijdt die. De titel slaat op het herenhuis met bijbehorende tuin, waar de Armeense familie uiteindelijk terecht kwam, nadat het hen goed ging. Over het geheel behoorlijk gedaan, vooral Berry, naar Verneuils eigen scenario en gebaseerd op zijn autobiografie Mayrig. Het camerawerk is van Edmond Richard.

Uranus

1990 | Komedie, Historische film

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Michel Blanc, Gérard Depardieu, Jean-Pierre Marielle, Philippe Noiret en Gérard Desarthe.

Vlak na WO II staan in een Frans dorpje nog maar weinig huizen ongeschonden overeind. Ingenieur Archambaud (Marielle) huisvest daarom een aantal van zijn dorpsgenoten. Het is een bont gezelschap, met een communist (Blanc) maar ook met een voormalige nazi-collaborateur (Desarthe). Tegelijk banen roddel en achterklap de weg voor lieden die willen afrekenen met zuiplap en vrouwenversierder Leopold (Depardieu). Berri maakte Uranus na zijn enorme succes met Jean de Florette en Manon des sources. Het werd wederom een verhaal waarin hij de hardvochtigheid van sommige van zijn landgenoten geraffineerd aan de kaak stelt.

Notre imogène

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Sylvain Madigan. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Ginette Garcin, Riton Leibman en Béatrice Agenin.

Een nieuw avontuur van deze politieagente in de stijl van MISS CATASTROPHE, een creatie van de produktieve Charles Exbrayat, zeker niet te beschouwen als een geweldig detectiveschrijver. Hier grijpt zij in om onmogelijke liefdes mogelijk te maken, maar slaagt er slechts in de zaak alleen maar erger te maken. Uiteraard komt alles op zijn pootjes terecht. Een beetje gek, maar Lavanant getuigt nog altijd van dezelfde ongebreidelde fantasie en politiekomedies zijn nogal zeldaam, dus

Le déserteur

1990 | Mysterie

Frankrijk 1990. Mysterie van Gérard Mordillat. Met o.a. Jean-Claude Bisson, Christine Pascal, Danièle Delorme, Jacques Pater en Claude Dunetton.

Een opmerkelijke bewerking van de roman van Jean Giono rond een schilder van bovennatuurlijke, dromerige en surrealistische werken. Een drukke, suggestieve stylering met uitgebreide zorg voor het geringste detail. Een tegelijk fascinerende en wat onzekere vertolking van Adelin. Kwalitatief hoogstaande muziek. Op Mordillat, die zowel voor de bioscoop als de televisie regisseert en bovendien schrijft, mogen ze bij de tv zeker trots zijn (hoewel hij er overigens werd ontslagen). Zijn commentaar: `Filmen betekent voor mij niet het verstand op nul zetten` (Le Nouvel Observateur, 10 januari 1986).

Le collier perdu de la colombe

1990 | Familiefilm, Fantasy

Frankrijk/Italië/Tunesië 1990. Familiefilm van Nacer Khemir. Met o.a. Navin Chowdhry, Walid Arakji, Ninar Esber, Sonia Hochlaff en Chloé Rejon.

Schitterende film in 1001-nacht-stijl over een leerling- calligraaf, die verliefd is op de schone dochter van zijn meester. Hoewel zij fysiek onbereikbaar is, hebben zij toch contact via een acht-jarig jongetje dat postillon d'amour is. Op zoek naar de tweede helft van een manuscript over de geheime taal der liefde, belandt hij op zijn tocht in een heilige oorlog die ook zijn stad zal teisteren, maar in de finale krijgen de twee geliefden elkaar. Hoewel bedoeld als spectaculaire prent voor jong en oud, zal hij vooral kinderen aanspreken. Gefilmd op locatie in Tunesië met mooie beelden van Georges Barsky en prachtige gewaden van Maud Perl. Het oppervlakkige, maar niet onplezierige scenario is van regisseur Khemir. Gesitueerd in de 11e eeuw.

La grande dune

1990 | Film noir

Frankrijk 1990. Film noir van Bernard Stora. Met o.a. Danièle Delorme, Bulle Ogier, Niels Arestrup, André Marcon en Mila Parély.

Gezusters Delorme en Ogier bewonen het familiehuis dat gebouwd werd naast een dominerende duin, die het huis bedreigt. Het heeft betere dagen gekend, maar ze wonen er rustig. Op een avond wordt er gebeld. Het is Ogiers ex-echtgenoot die dringend geld nodig heeft. Ook al zijn ze gescheiden, haar naam staat nog steeds genoteerd als mede-eigenaar van zijn firma en als ze hem geld weigert zal hij ervoor zorgen dat ze de gevangenis in gaat wegens frauduleuze handelingen. Delorme, die vreest dat haar zuster gevaar loopt, schiet de man neer. Knap in elkaar gestoken série noire-film die de toeschouwer op handige wijze manipuleert. Prachtig spel van beide hoofdactrices. Het scenario van Berroyer en Stora is gebaseerd op een thriller van Madeleine Coudray. Goede fotografie van Jacques Guerin en een macabere score van Jean-Claude Petit.

Imogène et la veuve blanche

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Thierry Chabert. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Bernard Haller en Pierre Gérard.

Naar de roman van Exbrayat, die een expert is in het schrijven van politieverhalen die men niet serieus kan nemen. Een nieuw avontuur van Imogène, die deze keer op zoek is naar een verdwenen 'humanitaire wereldreiziger'. Deze film is vooral onderhoudend dank zij Lavanant in de rol van Imogène. Bewerking van Christian Biegalski en Eric Kristy.

Imogène est de retour

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van François Leterrier. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Martin Lamotte, Ginette Garcin en Jean-Claude Bollet-Reddat.

De figuur van Imog[KA2]ene (Lavanant) doet deze film enigszins denken aan het werk van Exbrayat. Zij keert terug in haar Bretonse geboortedorp, waar het prompt begint te spoken en ook een moord laat niet lang op zich wachten. Als de politie de zaak niet weet te klaren, begint zij haar eigenzinnige onderzoek. Een grappige misdaadkomedie waarin Leterrier erin slaagt iets van zijn persoonlijkheid over te brengen. Maar er kan net zo goed gesteld worden dat de regisseur van het filmmeesterwerk UN ROI SANS DIVERTISSEMENT (1963) erin is geslaagd een parodie op zijn eigen werk te maken.

Cyrano de Bergerac

1990 | Romantisch drama, Historische film, Komedie

Frankrijk 1990. Romantisch drama van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Anne Brochet, Vincent Perez, Jacques Weber en Roland Bertin.

Nooit verouderende romantiek over hoe de buitenkant vaak het zicht belemmert op innerlijke schoonheid. Mooie jongeling Christian wil de schone Roxane het hof maken, maar is verbaal ietwat zwakbegaafd. Vervolgens fungeert de met een immense neus uitgeruste poëet Cyrano - overigens een historisch figuur die leefde van 1619-1655 - als souffleur d’amour. Depardieu op z’n uitbundigst, Rappeneau op z’n zwierigst, componist Jean-Claude Petit op z’n kamerbreedst: deze Cyrano is zonder twijfel de heerlijkste filmadaptatie ooit van Edmond Rostands theaterstuk. Terecht met prijzen overladen.

All Out

1990 | Film noir, Misdaad, Thriller, Actiefilm

Duitsland/Italië/Frankrijk/Zwitserland 1990. Film noir van Thomas Koerfer. Met o.a. Dexter Fletcher, Fabienne Babe, Uwe Ochsenknecht, Paolo De Giorgio en Peter Fitz.

Fletcher in de rol van een Italiaanse spitsboef uit Genua die in het Zwitserse Zürich een bank overvalt, waarbij zijn maat neergeknald wordt en de chauffeur van de vluchtauto te snel wegrijdt. Hij neemt Babe in gijzeling en slaat met haar op de vlucht. Hij weet niet dat zij de dochter van de bankdirekteur is en dat de magere buit uit drugsgeld bestaat, die aan de mafia toebehoort.

The Return of the Musketeers

1989 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Spanje 1989. Avonturenfilm van Richard Lester. Met o.a. Christopher Lee, Michael York, Oliver Reed, Geraldine Chaplin en Frank Finlay.

We schrijven het jaar 1649. Na twintig jaar zoekt luitenant D'Artagnan weer contact met de andere musketiers. Portos is inmiddels getrouwd met een rijke dame, Athos is aan de drank en Aramis is zowaar abt geworden, hoewel hij meer van vrouwen houdt dan van religie. D'Artagnan heeft hun hulp nodig, maar Porthos is aanvankelijk de enige die bereid is zijn degen weer uit het vet te halen. Matig vervolg op The Four Musketeers (1974) van dezelfde regisseur, opnieuw naar het verhaal van Alexandre Dumas.

Les cigognes n'en font qu'à leur tête

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Marlène Jobert, Patrick Chesnais, Virginie Demians, Claude Rich en Roland Giraud.

Een echtpaar kan geen kinderen krijgen. Hun verzoek om een kind te mogen adopteren wordt afgewezen. Waarom blijft onduidelijk. Ze komen in contact met een jonge zwangere vrouw die geen kind wil, maar ook geen abortus. Dan begint de komedie van de (schijn)zwangerschap van de vrouw. Kaminka, slaagt erin de kijker te vermaken met enkele leuke grappen, maar het geheel hangt als los zand aan elkaar.

Deux

1989 | Drama, Komedie

Frankrijk 1989. Drama van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Maruschka Detmers, Michelle Goddet, Philippine Leroy-Beaulieu en Beata Tyszkiewicz.

Na uitsluitend komedies geregisseerd te hebben, maakte Zidi verrassend genoeg deze film over een moeizame, stormachtige en nogal sadomasochistische relatie tussen een wispelturige man, Marc Lambert (Depardieu) en een ordelijke vrouw, H[KA1]el[KA2]ene Muller (Detmers). De dialogen zijn van de romanschrijfster Catherine Rihoit, die samen met Zidi het scenario schreef. Er wordt ontzettend veel gepraat in deze film. Niet dat feit is irritant, maar wel de slordige wijze waarop de film in elkaar is gezet. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Bille en tête

1989 |

Frankrijk 1989. Carlo Cotti. Met o.a. Thomas Langmann, Kristin Scott Thomas, Danielle Darrieux, Patrick Raynal en Michel Albertini.

Een zestien-jarige adolescent gaat behalve met zijn vader en zijn grootmoeder ook om met een iets oudere vrouw op wie hij verliefd wordt. Hoewel de personages op gevoelige wijze worden neergezet en het hen aan levendigheid niet ontbreekt, hangt het scenario als los zand aan elkaar. De scènes zijn onsamenhangend en vertonen ook onderling weinig verband. Iets meer zorgvuldigheid zou bij de uitwerking en opbouw van dit verhaal wenselijk zijn geweest. Deze veelbelovende debuutfilm is een bewerking van de roman van Alexandre Jardin, die ook bijdroeg aan scenario en dialogen.

Savannah

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Jacques Higelin, Daniel Martin, Elodie Gautier, Sylvie Granotier en René Féret.

Iedereen denkt dat het kleine meisje Savannah ontvoerd is en wacht op de eis voor losgeld. In werkelijkheid is ze weggelopen en heeft ze zelf twee ontsnapte gevangenen gegijzeld! Nogal onwaarschijnlijk. Gemaakt in de stijl van ZAZIE DANS LE METRO. Pico heeft vooral een satire op het hedendaagse Frankrijk willen maken en op de domheid van de volwassenen ten opzichte van kinderen. Scenario van Marck Miller.

Ne vous fâchez pas, Imogène !

1988 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1988. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Dominique Lavanant, Roger Mirmont, Antoine Duléry, Jean-Michel Molé en Julie Jezequel.

Imog[KA1]ene Le Dantec (Lavanant) groeide op in Plouquirec, een stadje in Bretagne, als dochter van een admiraal/oorlogsheld. Na de dood van haar vader vestigt ze zich in Parijs waar ze werk vindt als secretaresse bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Daar ze de streek goed kent wordt ze door haar baas naar Bretagne gezonden om een belangrijk document, dat betrekking heeft op de nucleaire situatie van Frankrijk, op te halen en, onder strikte geheimhouding, af te leveren aan een contactpersoon in haar geboortestadje. Al van in het begin loopt alles verkeerd en bovendien zijn er nog andere partijen geïnteresseerd in de inhoud van het pakje dat ze ontving. Een overtrokken komedie van vergissingen. De situaties zijn voorspelbaar en de acteurs schmieren dat het een lust is. Het eerste deel van een reeks van dertien films rond het personage van Imogène, een doodgewone jonge vrouw die in allerlei onfrisse praktijken betrokken wordt, volgens de producenten met plezierige gevolgen. Het scenario werd geschreven door Michel Crisolia en Martin Lamotte naar een roman van Exbrayat. Fotografie is van Martial Thury. Gevolgd door IMOGENE EST DE RETOUR.

Vent de panique

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Bernard Giraudeau, Caroline Cellier, Olivia Brunaux, Jean-Pierre Kalfon en Robert Manuel.

De losbollige achttien-jarige Brunaux wil erg graag weg van thuis en antwoordt op een advertentie, waarin men een au pair zoekt aan de Rivi[KA2]era. Het stel (Giraudeau-Cellier) dat de advertentie heeft geplaatst, zoekt wel jongedames, echter niet voor de huishouding, maar voor dubieuze nachtgelegenheden. Als ze de lieftallige Brunaux zien, bedenken ze zich, maar deze wil beslist niet meer terug naar huis. Ze blijft, en ze raken op elkaar gesteld. Een dolle ménage à trois is het gevolg. Redelijke klucht met twee bekende gezichten van het kleine scherm, die razend populair waren door hun uiterste domme, infantiele situatie-komedie Zoup et Zoupette. Het scenario is van Luc Béraud, Claude Miller en regisseur Stora. Achter de camera stond Robert Alazraki.

Tant qu'il y aura des femmes

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Roland Giraud, Fanny Cottençon, Marianne Basler, Fionna Gélin en Martin Lamotte.

Scenario-schrijver Sam bedenkt verhalen die uiteindelijk minder gecompliceerd blijken dan zijn echte leven. Hij is namelijk verplicht om een verhouding te onderhouden met drie vrouwen tegelijk. Zoals men kan begrijpen voelt hij zich gemanipuleerd. Rond dit weinig bijzondere boulevardthema zou een begaafd regisseur (Michel Deville bijvoorbeeld) een sprankelende komedie kunnen maken. Maar dit vreselijke stuk is zonder enig belang. Het scenario is van regisseur Kaminka. Voor de fotografie tekende Eduardo Serra.

L'île

1987 | Avonturenfilm, Historische film

Zwitserland/Canada/België/Frankrijk 1987. Avonturenfilm van François Leterrier. Met o.a. Bruno Cremer, Gérard Darrieu, Serge Dupire, Jean-Pierre Castaldi en Karina Lombard.

Een bewerking van de gelijknamige roman van Robert Merle naar een historische gebeurtenis, de bewogen zwerftocht van een van de muiters van de `Bounty`, in 1799. De filmer heeft het gruwelijke verhaal (dat begint met een kapitein die een scheepsjongen doodt omdat deze hem in opspraak bracht, en op zijn beurt wordt gedood door zijn eerste officier, hetgeen uitloopt op een wederzijdse afslachting van muiters en Tahitianen) aanzienlijk afgezwakt: programmatijdstip verplicht! Een degelijk in elkaar zittende televisiefilm, waarin het accent vooral op avontuur ligt, met acteurs die hun best doen om hun personages zo goed mogelijk gestalte te geven.

Fucking Fernand

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Gérard Mordillat. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean Yanne, Marie Laforêt, Martin Lamotte en Charlotte Valandrey.

Bewerking van de gelijknamige roman van Walter Lewino waarin tegen de achtergrond van de Duitse bezetting in Frankrijk, een schatrijke blinde de liefde wil leren kennen samen met een criminele slager die ontsnapt is uit de gevangenis. Het is vreselijk en met een verwoestende humor... Met een mise-en- scène die de roman min of meer reduceert tot een soort werktekening. Conclusie: je kunt beter het boek lezen. Scenario van regisseur Mordillat, Jean Aurenche en Véra Belmont.

Manon des sources

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Italië 1986. Drama van Claude Berri. Met o.a. Emmanuelle Béart, Yves Montand, Daniel Auteuil, Hippolyte Girardot en Elisabeth Depardieu.

In de voorganger Jean de Florette (1986) erft stadsmens Jean een boerderij in de Provence, waar zijn akelige buren hem het leven onmogelijk maken. Manon des sources begint een paar jaar later. De dochter van Jean (Béart) is inmiddels herderin in de heuvels. Bij toeval ontdekt ze de ware toedracht achter de dood van haar vader. Ze besluit wraak te nemen. Een van de prachtige elementen van Manon des sources is het decor: het ruwe, weidse, droge landschap van de Provence dat afwisselend mooi, lelijk, lieflijk en vijandig oogt en het gekonkel van de mensen nietig maakt.

L' Inconnue de Vienne

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Marie-France Pisier, Richard Bohringer, Gérard Klein, Catherine Frot en Jean-Claude Adelin.

Een sjieke Parisienne verlaat haar man en komt terecht in de provincie Vienne waar zij als pompbediende werkt, totdat haar man haar terugvindt en komt halen. Een onbeduidende komedie die echter opgetrokken wordt door de talentvolle Pisier en Bohringer; kijk maar eens hoe zij benzine tankt.

Jean de Florette

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk/Zwitserland/Italië 1986. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Yves Montand, Gérard Depardieu, Daniel Auteuil, Elisabeth Depardieu en Margarita Lozano.

Stadsmens Jean de Florette (Depardieu) erft een landgoed in de Provence en verhuist met vrouw en dochter Manon (Ernestine Mazurowna) naar de boerderij. Maar buurboeren Le Papet (Montand) en Galignette (Auteuil) azen zelf op het stuk grond en proberen hem geniepig en achterbaks beentje te lichten. Het acteerwerk van vooral Depardieu, Montand en Auteuil is geïnspireerd en komt optimaal tot zijn recht op de sissend hete gronden van Zuid-Frankrijk. Sterk psychologisch drama naar een roman van Marcel Pagnol. Al snel verscheen een vervolg: Manon des sources.

Tristesse et beauté

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Joy Fleury. Met o.a. Charlotte Rampling, Andrzej Zulawski, Myriem Roussel, Béatrice Agenin en Jean-Claude Adelin.

Met het situeren van de subtiele en briljante roman van de Japanse schrijver Yasunari Kawabata in Frankrijk heeft de regisseuse een kardinale fout begaan. Uit de mond van weinig geloofwaardige - want slecht geregisseerde - acteurs, klinken de verplichte, wat al te literaire dialogen nergens naar. Deze chaotische film, vol stilistische en volledig overbodige kunstgrepen, gaat dan ook ten onder in melodrama van de ergste soort: dit is niet meer Kawabata, maar d'Annunzio! Ambitie is prima zolang het resultaat maar geen algehele mislukking is.

Tranches de vie

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Laura Antonelli, Michel Boujanah, Jean-Pierre Cassel, Christian Clavier en Jean-Pierre Darroussin.

Tien sketches uit het stripverhalenalbum van Lauzier die de scenario- en dialogenschrijver van de film is. Leterrier is bovendien een goede filmmaker en dat maakt het resultaat des te teleurstellender. Andere sketches hadden de voorkeur verdiend boven deze. Veel herhalingen en montagefouten maken het geheel lomp en overdreven. De elegante, amorele en wrede wereld van Lauzier komt helemaal niet uit de verf.

Le Caviar rouge

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Robert Hossein. Met o.a. Robert Hossein, Candice Patou en Yvan Desny.

Twee geheimagenten bevechten elkaar in een oud huis vol herinneringen aan een Russische prins. Robert Hossein is altijd even serieus, en misschien heeft hij wel Russische voorouders. Lijkt teveel op Huis Clos of Les séquestrés d'Altona in een nieuw jasje gestoken. Opvallend weinig acteurs voor een verfilmd toneelstuk.

Billy-Ze-Kick

1985 | Komedie, Horror

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Francis Perrin, Cerise Bloc, Dominique Lavanant, Zabou Breitman en Michael Lonsdale.

Verfilming van de roman van Jean Vautrin waarin de verbeelding zich zodanig mengt met de werkelijkheid dat de lezer c.q. de kijker beide niet meer uit elkaar kan houden. Het lijkt wel of de regisseur een soort ZAZIE wilde maken van Raymond Queneau die Louis Malle inspireerde. Dit mengsel lukt niet: alles is even zwaar aangedikt en deze bizarre overdrijving is niets anders dan een trage vervelende film waarin bovendien slecht geacteerd wordt met uitzondering van Lonsdale en Robert die hun rollen nog wat inhoud kunnen geven.

L'addition

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Denis Amar. Met o.a. Richard Berry, Richard Bohringer, Victoria Abril, Farid Chopel en Fabrice Eberhard.

Deze film geeft een sombere beschrijving van het keiharde leven achter de tralies, waar een jonge toneelspeler, Berry, per ongeluk is terechtgekomen. In zijn verstandhouding met bewaarder Bohringer die hem haat en hem vals beschuldigt, blijken zowel fascinatie als afkeer te overheersen. Een jonge kleptomane, Abril, geeft hem steun en liefde; anders zou hij waarschijnlijk geheel ten onder gaan in deze wereld van geweld. Gehard en niet geheel onveranderd door het leven in de gevangenis wacht Berry op het onvermijdelijke moment dat hij de bewaker zal moeten trotseren. Uiteindelijk lukt het hem te ontsnappen. Een interessante maar tegelijk onuitstaanbare film. Prima rol van Bohringer, die je na een tijdje echt gaat haten. Scenario van Denis Amar, Jean-Pierre Bastid en Jean Curtelin.

Vive la sociale!

1983 | Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Drama van Gérard Mordillat. Met o.a. François Cluzet, Robin Renucci, Elizabeth Bourgine, Jean-Yves Dubois en Yves Robert.

Een in een communistisch gezin opgegroeide jongeman begint een catering service en wordt steeds meer besmet met bourgeois- idealen. Deze half satirische tragikomedie laat de proletarische anti-held naadloos door heden en recent verleden bewegen in een groeiend besef van middelmaat en is een van de zeldzame Franse films die het arbeidersmilieu laat zien. De humoristische observaties van de in het Sovjet-communisme gestagneerde oudere generatie, maar ook van mei 1968 als een middenstandsrevolte maken deze film met goed spel en een flitsende vormgeving, tot een meer dan veelbelovend debuut.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Petit op televisie komt.

Reageer