Yoann Sover

Acteur

Yoann Sover is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Les âmes câlines

2002 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2002. Romantiek van Thomas Bardinet. Met o.a. François Berléand, Laetitia Coti, Valérie Donzelli, Laure Duthilleuil en Aurore Clément.

De zoveelste film over een hitsige vijftiger die meisjes van in de twintig achterna zit. In dit geval gaat het om Jacques (Berl[KA1]eand), die een vindingrijke, straatarme kunstschilder is en het hartje van studente Claire (Coti) probeert te veroveren, terwijl hij dankbaar misbruik maakt van de vrijgevigheid van zijn buurvrouw H[KA1]el[KA2]ene (Duthilleuil). Niet alleen dat hij bij haar eet, maar zij dekt hem als Jacques` ex Christine (Cl[KA1]ement) komt zeuren en wil weten, waar hun opstandige zoon S[KA1]ebastien (Boidin) kan zijn; Hélène legt dan snel uit dat Claire de vriendin van Sébastien is. Het wordt koddig als Jacques regelmatig in zijn ondergoed op de gang voor de dichte deur van zijn woning staat, omdat hij geen sleutel bij zich heeft. Met geleende kleren, die niet bij elkaar passen, gaat hij op de versiertoer en probeert Claire in de bistro om de hoek over te halen hem bij haar te laten slapen. Het tot op de draad versleten scenario is van regisseur Bardinet en Gilles Marchand naar een anekdote van Daniel Martínez, dat geïnspireerd zou zijn op een song uit de jaren 1960 van Michel Polnaref. De film is te harden dankzij Berléand's spel en de uitstekende rol van de oudere Presle als Juliette met wie Jacques een platonische verhouding heeft. Het camerawerk is van Antoine Roch. Ook bekend als LE FOSSÉ DES GÉNÉRATIONS EST UN LIT DOUILLET.

Madame la proviseur : Ce que Mathilde veut

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Charlotte de Turckheim, Anne Malraux, Hubert Saint-Macary, Josiane Levèque en Rebecca Potok.

Oktober. Het is nu een maand sinds Alice Vandeleur (De Turckheim) het vaandel heeft overgenomen van haar voorgangster Valentine als directrice van het Belgrand-lyceum. Ze begint zich er al goed thuis te voelen, maar ze beseft maar al te goed dat het lerarenkorps zich tegen elke verandering zal verzetten. In afwachting stellen deze zich defensief op, de lof zingend van Valentine. Filosofieleraar Lequier (Saint Macary) heeft een boek geschreven dat in aanmerking komt voor een prestigieuze literaire onderscheiding. Ondertussen weigert leerlinge Mathilde (Malraux) zich neer te leggen bij de leerrichting die haar op het einde van vorig schooljaar werd opgelegd. Een andere directrice, maar duidelijk dezelfde elementen van de reeks waarin Danièle Delorme lange tijd schitterde. De problemen zijn de kleine schoolproblemen van elke dag, geen sensationele drama's. De Turckheim zal nog wel heel wat moeten bijschaven aan haar personage om het een even groot impact te geven als Delorme, maar ze kan zich toch al wel aanvaardbaar uit de slag trekken. Het is natuurlijk ondankbaar om in de voetsporen van een instituut als Delorme te moeten treden, maar De Turckheim verdient wel aanmoediging. Chantal De Rudder en Hervé Hamon schreven het scenario. Fotografie is van Richard Andry. Stereo.

Julie Lescaut : L'ex de Julie

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Joséphine Serré.

Het is voor commissaris Julie Lescaut (Genest) een hele verrassing als blijkt dat Boissier (Corraface) aangesteld werd als nieuwe directeur van de P.J.J., het tehuis voor jonge delinquenten. Boissier is namelijk haar ex-vriend en ze hebben heel wat gezamenlijke herinneringen op te halen. Daar krijgen ze echter niet de tijd toe want de buurtbewoners zijn niet te spreken over het tehuis, wat leidt tot geregelde incidenten. Op een ochtend wordt een van de burgers vermoord aangetroffen. De man had de avond voordien een meisje van het tehuis een flinke bolwassing gegeven. Boissier wil echter niet geloven dat de moordenaar een van zijn kinderen is. Aan Julie om het uit te zoeken. Voorspelbare policier die het opneemt voor kansarme jongeren. Ondanks hun verleden mag je hen niet op voorhand veroordelen. We leren tevens enkele elementen uit het vroegere leven van Julie, wiens oudste dochter (Jennifer Lauret) er voor een keer niet bij is daar ze op reis is. Routineus scenario van Charlotte Oubitza. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Délit de justice

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het gaat er onrustig aan toe op het departement van Julie Lescaut (Genest). Het lijkt wel of het onmogelijk is er de orde te handhaven en Julie wordt met haar mensen ter verantwoording geroepen bij haar superieuren. In deze sfeer neemt Leveil (Rouve), die op rust gaat, afscheid van zijn collega`s. Dan krijgt Julie bovendien nog te horen van een inspecteur van belastingen dat haar man Paul (Marthouret) gezocht wordt wegens fraude. Maar waar is Paul ergens? Via buitenlandse betrekkingen komt ze te weten dat het vliegtuig naar Singapore, waarop Paul zou moeten zitten, gecrasht is in de jungle. Julie is ten einde raad. Is Paul een misdadiger of het slachtoffer van opgezet spel? Leeft hij nog of is hij verongelukt? Is haar eigen leven soms in gevaar? Heel wat vragen waarop de geroutineerde inspectrice binnen de 100 minuten een antwoord moet vinden. Zoals uit bovenstaande plot blijkt gebeurt er heel wat in deze aflevering. Niets dat aan het patroon van de serie veel zal veranderen, maar er zit wel heel wat vaart in en vervelen doe je je geen ogenblik. Julie's geestelijke vader Alexis Lacaye schreef zelf het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Surround. Aflevering van het seizoen, nummer van 72.

Julie Lescaut : Piège pour un flic

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Bij de arrestatie van een dronken zwerver wordt N`Guma (Diouf) door deze laatste licht gekwetst. N`Guma wil hier geen zaak van maken, maar de volgende ochtend blijkt de man dood in zijn cel te liggen. Wanneer bij de autopsie blijkt dat het slachtoffer sporen vertoont van slagen wil Julie Lescaut (Genest) de zaak tot op het bot uitspitten. Ze vreest dat iemand van haar mensen hem, na de verwonding van N`Guma, te hardhandig heeft aangepakt. De zaak neemt onverwachte proporties aan als de dochter van de dode beweert dat haar vader nooit een druppel alcohol dronk. Zou er iemand een valstrik voor een van haar agenten spannen? Spannende aflevering van deze goede reeks, met steeds een aantal interessante neventhema`s. Ditmaal vreest Julies man Paul (Mathouret) dat hij wel eens ernstig ziek zou kunnen zijn. De vlotte dialogen maken het kijken naar deze in wezen doodgewone policier een aangenaam tijdverdrijf. Het scenario werd geschreven door Alexis Lecaye, de geestelijke vader van het personage. Achter de camera stond Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'affaire Darzac

1998 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouff, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een journaliste werd vermoord in het Grand-H[KA4]otel des Clairi[KA2]eres. Julie (Genest) wordt belast met het onderzoek en tot haar grote verbazing ontdekt ze dat het slachtoffer een lat- relatie onderhield met niemand minder dan Darzac (Rocca), haar directe baas. Hiermee geconfronteerd ontkent deze niet, maar volgens hem was het slechts een onschuldig slippertje. Verder onderzoek brengt echter aan het licht dat de twee elkaar al minstens twee jaar kenden en dat ze op de dag van de moord een hooglopende ruzie hadden over eventuele trouwplannen. Julie staat voor zowat de moeilijkste zaak uit haar rijkgevulde loopbaan. Een plot die erg actueel was ten tijde van het Clinton-schandaal waardoor het duidelijk ge[KA3]inspireerd werd. Voor de rest is alles zowat routine, met interventies uit het priv[KA1]e-leven van de commissaris en de humoristische one-liners van haar eeuwige assistenten N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx). Niet vervelend of ondermaats, maar consumptie-voer dat je vlug vergeten bent. Het scenario is van de hand van Thomas Saez en achter de camera nam Jean-Claude Hugon plaats.

Julie Lescaut : Bal masqué

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het heeft er alles van om een leuke avond te worden. Sarah (Lauret), Julie Lescauts oudste dochter, organiseert een gemaskerde `rave party`. Op een kleine schermutseling na loopt alles gesmeerd, tot eensklaps een vijftiental jongeren ziek worden van giftige ecxtasy. Als kroon op de avond wordt dan nog een vriend van Sarah dood aangetroffen, vermoord. Julie (Genest) en haar ploeg kunnen in actie schieten. Tot overmaat van ramp is het liefje van het slachtoffer de dochter van substituut Ferral (Pater), de rechtstreekse overste van Julie. Hij meisje gaat blijkbaar gebukt onder een drukkend geheim dat wel eens de sleutel tot de hele affaire zou kunnen zijn, maar Julie krijgt weinig contact met haar. Een belangrijke zaak voor Julie (haar dochter is erbij betrokken), maar een routineklus voor de kijker. Het scenario van Thierry Wong, Pierre Forette en Alexis Lecaye loopt volledig lang bekende paden en heeft weinig verrassends te bieden. Goed gemaakt maar erg voorspelbaar. Achter de camera nam Bernard Malaisy plaats. Stereo.

Julie Lescaut : Les fugitives

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Julie Lescaut (Genest) en haar mensen worden naar de plaats van een moord gezonden. In een openbare tuin werd het lijk gevonden van een man. Het lichaam werd half ontmand. Het spoor leidt naar een nabijgelegen huis voor jonge ongehuwde moeders. Een van hen, Marie (Sobel), het nichtje van het slachtoffer, is spoorloos. Tijdens het onderzoek staat Julie erg onder spanning, temeer daar haar beide dochters - en vooral Sarah (Lauret), de oudste - midden in een puberteitscrisis zitten. Redelijke aflevering van deze reeks waarin, naast het politiewerk, de jongste tijd ook het privé-leven van de titelfiguur erg centraal staat. Het scenario werd geschreven door Alexis Martin, Patrick Pessis en Alexis Lacaye. Voor de fotografie tekende Roberto Venturi.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yoann Sover op televisie komt.

Reageer