Renato Scarpa

Acteur

Renato Scarpa is acteur.
Er zijn 32 films gevonden.

Habemus Papam

2011 | Komedie, Drama

Italië/Frankrijk 2011. Komedie van Nanni Moretti. Met o.a. Michel Piccoli, Nanni Moretti, Jerzy Stuhr, Renato Scarpa en Margherita Buy.

Wanneer kardinaal Melville wordt verkozen tot nieuwe paus raakt hij in ernstige paniek. Een toppsychiater (Moretti) moet uitkomst bieden. Anoniem in de straten van Rome heeft Melville vervolgens de tijd van zijn leven en herinnert hij zich wat hij ooit wilde worden: acteur. Warmbloedige film zoals we dat gewend zijn van Moretti (La stanza del figlio) heeft een fraaie hoofdrol van de 86-jarige, energieke Piccoli, is licht van toon en houdt toch het instituut Vaticaan overeind. In Cannes genomineerd voor een Gouden Palm.

Marcello Marcello

2008 | Komedie, Romantiek

Zwitserland/Duitsland 2008. Komedie van Denis Rabaglia. Met o.a. Francesco Mistichelli, Elena Cucci, Alfio Alessi, Renato Scarpa en Antonio Pennarella.

Zoetsappige Italiaanse komedie, vol clichérijk melodrama, over arme visserszoon – Marcello – die de astmatische liefde van zijn leven wil veroveren, en daarbij steeds nieuwe obstakels op zijn weg vindt. Schaamteloos oubollig in toon en vorm, maar voor wie wil wegdromen bij mooie kustlijnen, nauwe straatjes en kolderieke dorpsgeschiedenissen, is Marcello, Marcello nog best te verteren.

La stanza del figlio

2001 | Drama

Italië/Frankrijk 2001. Drama van Nanni Moretti. Met o.a. Nanni Moretti, Laura Morante, Jasmine Trinca, Giuseppe Sanfelice en Sofia Vigliar.

Nanni Moretti biedt een intiem kijkje in het bestaan van een familie die wordt geconfronteerd met de dood van een kind. Moretti zelf speelt psychiater Giovanni die een hecht, warm privéleven deelt met zijn vrouw en twee tienerkinderen. Dan komt zijn zoon om bij een duikongeluk en alle gezinsleden trekken zich terug in hun eigen rouw. Met grote precisie, in zachte tinten, volgt Moretti het drietal tijdens de grootste turbulentie van hun leven. Bijzonder, dat de filmmaker die juist bekend is om luchtiger werk als Caro diario en Aprile, in deze film zo'n beetje alle denkbare emoties van het ouderschap laat passeren zonder dat hij nadrukkelijk sentimenteel wordt. Winnaar van De Gouden Palm in Cannes.

Azzurro

2000 | Drama

Italië/Frankrijk/Zwitserland 2000. Drama van Denis Rabaglia. Met o.a. Paolo Villaggio, Francesca Pipoli, Marie-Christine Barrault, Renato Scarpa en Julien Boisselier.

Giuseppe De Metrio (Villaggio), een voormalige Italiaanse gastarbeider, werkte dertig jaar als voorman voor de firma Broyer in Gen[KA2]eve, die zich gespecialiseerd had in de wegenbouw. Hij ontwikkelde een teerproc[KA1]ed[KA1]e dat zijn baas Gaston Broyer (Bideau) rijk maakte. Al die tijd ging hij nauwelijks naar huis en liet vrouw en kinderen aan hun lot over. Giuseppe ging met vervroegd pensioen en Gaston beloofde hem, dat als hij hem ooit nodig zou hebben, voor hem klaar zou staan. Nu is Giuseppe 75 en slijt de levensavond bij zijn zoon Robert (Petrocelli) en dochter Lucia (Gomaa). Zijn opstandige, lastige zeven-jarige kleindochter Carla (Pipoli) is blind en het geld voor een oogoperatie ontbreekt. Als Giuseppe een hartaanval krijgt, begrijpt hij dat hij niet eeuwig zal leven. Hij wil de verloren tijd, die hij nooit aan zijn gezin heeft kunnen besteden, weer goed maken door Carla te laten opereren. Hij vertrekt met haar zonder thuis iets te zeggen met de trein naar Zwitserland om bij Gaston Broyer de nog openstaande rekening te vereffenen. Gaston wordt echter verpleegd in een psychiatrische inrichting en diens zoon Pascal (Boisselier) heeft de firma, die praktisch failliet was, met veel pijn en moeite voortgezet, maar beschikt nauwelijks nog over geld. Ook Giuseppe`s bijzondere relatie met Gastons vrouw Elizabeth (Barrault), blijkt na zoveel tijd van nul en generlei waarde. Het scenario van regisseur Rabaglia, dat hij schreef met Antoine Jaccoud en Luce de Benedittis, is met Zwitserse precisie in elkaar gezet, maar het mist duidelijk een ziel en kan niet kiezen tussen een behoorlijk drama en een feelgoodfilm voor het gehele gezin. Het einde, waarin grootvader en kleindochter dichter bij elkaar zijn komen te staan, is bijna te mooi om waar te zijn. Hoofdrol Villaggio kwijt zich zeer goed van zijn taak onder de nauwgezette regie van Rabaglia in zijn tweede speelfilm. De flashbacks in zwart-wit, een uitstekende techniek die met succes door Steven Spielberg werd toegepast in SCHINDLER'S LIST, spreken niet iedereen aan. De in Duitsland uitgebrachte versie is twintig minuten korter - geen bezwaar. Het camerawerk is van Dominique Grosz.

Commissario Montalbano : Il ladro di merendine

1999 | Misdaad, Mysterie

Italië 1999. Misdaad van Alberto Sironi. Met o.a. Luca Zingaretti, Katharina Böhm, Peppino Mazzotta, Guija Jelo en Mouna Noureddine.

Salvo Montalbano (Zingaretti) onderzoekt de moord op zakenman Lap[KA2]ecora die in de lift naar zijn appartement is doodgeschoten. Hij hoort Karima (Jnifen), een beeldschone Tunesische, die de ma[KA4]itresse van het slachtoffer was. Volgens de weduwe van het slachtoffer heeft Karima het gedaan, maar Montalbano ziet geen duidelijk motief. Als hij Karima nog eens wil ondervragen, is zij verdwenen. Ondertussen worden kinderen op een school in de buurt geplaagd door een dief die hun versnaperingen pikt. De boosdoener is algauw in de kladden gegrepen en het is Karima`s zoon die zijn moeder kwijt is. Mantalbano heeft medelijden met het kind en neemt het in huis. Zowel zijn vriendin Livia (Böhm) als hij zelf hechten zich gauw aan de jongen, die hem onverwacht aan een clou over de moord op Lapècora bezorgt. Ondertussen was de commissario ook betrokken bij het onderzoek naar de toedracht hoe een jonge Tunesische visser per ongeluk door de Italiaanse kustwacht kon zijn doodgeschoten. De zaak Lapècora en de onnatuurlijke dood van de visser blijken met elkaar in verband te staan. Na een ziekenhuisreeks met Böhm, nu een halfgare misdaadserie; of zij nu met een collega-dokter samenleeft of met een speurder, het is en blijft min of meer oude wijn in nieuwe zakken. Sfeervol, puur Italiaans, veel gepraat maar zonder dat er veel actie is. Het trage scenario is van Francesco Bruni en Andrea Camilleri naar de gelijknamige roman van Camilleri. Het camerawerk is van Franco Lecca en Stefano Ricciotti.

For Roseanna

1997 | Komedie, Experimenteel, Romantiek

Italië/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1997. Komedie van Paul Weiland. Met o.a. Jean Reno, Mercedes Ruehl, Polly Walker, Mark Frankel en Trevor Peacock.

De originele titel Roseanna's grave - de film is op video in omloop gebracht met de titel For Roseanna - is zwartgallig maar wel accuraat. Tegen de achtergrond van een lieflijk Italiaans dorpje is Marcello (Jean Reno) bezig met het regelen van een graf voor zijn vrouw Roseanna (Mercedes Ruehl). Zij is ziek, niets van te merken in de film, en er zijn nog drie plekken op de lokale begraafplaats waar enkele aftakelende dorpelingen ieder moment gebruik van kunnen gaan maken. De taak aan Marcello om de lieden in leven te houden. Zwaar geschmier alom, een vergezocht plot en toch een aanrader dankzij de inzet van Jean Reno.

Noi siamo angeli I

1996 | Komedie, Actiefilm

Duitsland/Frankrijk/Italië 1996. Komedie van Roggero Deodato. Met o.a. Bud Spencer, Philip Michael Thomas, Renato Scarpa, Syd Brisbane en Mike Kirton.

Nietsnutten Bob (kleerkast Spencer) en Joe (Thomas) zitten te brommen en te verkommeren in een gevangenis in een Midden- Amerikaans staatje. Ze breken uit en vermommen zich als priesters, resp. als pater Orso en pater Zacharias. Ze verstoppen zich in een dorp, waar ze algauw populair worden bij de bevolking die ze met open armen ontvangen. Een jong meisje wordt ontvoerd en beide paters, die hun mannetje staan, ontpoppen zich als ridderlijke redders uit de nood. Onbenullige, komische tv-actie naar een idee van Bud Spencer hoogst persoonlijk, waarin de omroepen RAI en RTL TELEVISION voldoende kijkdichtheid zagen om het te financieren met de promesse van een serie. Tja, het kijkersvolk krijgt wat het verdient. Het scenario is van Alessandro Moretti en Lorenzo De Luca. De producent was Guiseppi Pedersoli, in het werkelijke leven de zoon van hoofdrol Spencer, een familie-onderonsje dus.

Noi siamo angeli

1996 | Komedie, Actiefilm

Duitsland/Frankrijk/Italië 1996. Komedie van Ruggero Deodato. Met o.a. Renato Scarpa, Philip Michael Thomas, Bud Spencer, Max Herbrechter en Syd Brisbane.

De twee schurken Bob en Joe ontsnappen uit de gevangenis en geven zich tijdens hun vlucht uit voor monniken. Ze komen terecht in de afgelegen missiepost San Fernando en worden opgenomen bij de plaatselijke kloosterorde. De rust is echter maar van korte duur, want er wordt een meisje uit het dorp ontvoerd en Bob en Joe besluiten er achteraan te gaan

The Bible: Joseph

1995 | Avonturenfilm, Drama

Verenigde Staten/Nederland/Duitsland/Spanje/Frankrijk/Servië en Montenegro/Italië/Oostenrijk 1995. Avonturenfilm van Roger Young. Met o.a. Ben Kingsley, Paul Mercurio, Martin Landau, Lesley Ann Warren en Dominique Sanda.

Met dit derde luik uit de groots opgezette internationale superproductie van het Oude Testament wordt Genesis afgesloten. Het gigantisch budget is zichtbaar in elk beeld, maar dat kan niet verhinderen dat de film veel te lang is. Evenwel schitterende acteursprestaties.

Trinity & Bambino... e adesso tocca a not !

1994 | Western, Komedie, Actiefilm

Italië 1994. Western van Enzo Barboni. Met o.a. Heath Kizzier, Keith Neubert, Yvonne De Bark, Ronald Nitschke en Siegfried Rauch.

Zou het Enzo Barboni (E.B. Clucher) verboden moeten worden of niet om door te mogen gaan met zijn volledig uitgemolken western- formule, zwanger van de uitgekouwde grappen, omdat hij Bud Spencer en Terence Hill vervangen heeft met een stel verse jongeren? Er is absoluut niets nieuws onder de zon vergeleken met zijn films van 35 jaar ervoor: de nieuwe Trinity (Kizzier) gaat met Babyface (Neubert), de nieuwe Terence Hill, achter paardendieven aan die een stadje aan de Mexicaanse grens onveilig maken. Of moet men bewondering hebben voor de durf van Barboni en grote minachting hebben voor de financiers van het project, de videodistributeurs en de filminkopers bij de omroepen? Of zijn voornoemde lieden een stuk genialer dan de kijker? Eén argument gaat beslist op: er is inmiddels een hele generatie die dit gejongleer van de regisseur nog niet kent. Wij adviseren deze prent over te slaan of naar een oude film op video te grijpen als men een dringende behoefte heeft aan dit flauwe gedoe. Het armetierige scenario is van Marcotullio Barboni - familie of maffia? Het camerawerk is van Juan Amoros Andreu.

Il postino

1994 | Drama, Komedie, Biografie, Romantiek

Italië/België/Frankrijk 1994. Drama van Michael Radford. Met o.a. Massimo Troisi, Philippe Noiret, Maria Grazia Cucinotta, Linda Moretti en Anna Buonaiuto.

Poëzie is bedoeld om vrouwen te veroveren. Dat is de filosofie van Mario, de postbode op een Italiaans eilandje die iedere dag de post bezorgt bij een zojuist gearriveerde Chileense dichter in ballingschap. De dichter (Noiret) helpt hem, schoorvoetend, bij zijn pogingen het hart te winnen van Beatrice, de plaatselijke schoonheid. Warm poëtisch drama met Troisi als de schuchtere Mario die vol ontzag opkijkt tegen de intellectuele poëet, maar zelf eigenlijk veel slimmer is dan iemand (inclusief hij zelf) ooit heeft beseft. Troisi overleed een dag na de laatste opname en kreeg postuum een Oscarnominatie.

Amico mio : Lieto evento

1994 | Drama

Italië/Duitsland 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

Luisa (Gabriel) is bevallen van een baby. Ze krijgt van dokter Magri (Dapporto) te horen dat het aan het syndroom van Down lijdt en dat het (daarom) een mongooltje is. Luisa en haar echtgenoot Aldo (Bianchi) willen het ter adoptie afstaan. Magri brengt hen - met succes - op andere gedachten. Onderussen heeft dokter Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) een miskraam gehad en probeert ze aan het idee te wennen dat ze nooit meer kinderen zal kunnen krijgen. Zevende en voorlaatste aflevering van de ziekenhuisserie waarvan de populariteit (in Italië) omgekeerd evenredig staat met de kwaliteit. De regisseur noemt zijn tv-films een 'sentimentele komedie', maar wat er zo leuk aan zou moeten zijn, valt ver te zoeken. Deze keer werden soap- cliché's voor het scenario op een rijtje gezet door Massimo De Rita, Marina Garroni, Giovanni Lombardo Radice en regisseur Poeti. Emilio Loffredo deed wederom de fotografie.

Stefano Quantestorie

1993 | Komedie

Italië 1993. Komedie van Maurizio Nichetti. Met o.a. Maurizio Nichetti, Elena Sofia Ricci, Amanda Sandrelli, Caterina Sylos Labini en James Thierrée.

Een ontmoeting, een ongeluk, een droom en een jong leven gaan een richting op die beschreven kan worden als een fantasierijke metamorfose. Is [KA1]e[KA1]en leven niet genoeg voor Stefano Quantestorie (Nichetti)? Hij wil verschillende levens leiden als verschillende karakters. Nichetti is groots in zijn interpretatie van de diverse karakters in deze raadselachtige en humoristische film over uiteenlopende situaties en kansen, die het leven zo drastisch kunnen veranderen. De geschiedenis doet denken aan iets tussen Zelig en Pirandello in: niets is onmogelijk. Vermakelijk maar een beetje dronkemansachtig. Het scenario is van regisseur en Laura Fischetto. Het camerawerk is van Mario Battistoni.

Scoop - Segreto professionale

1992 | Thriller

Italië 1992. Thriller van José Maria Sanchez. Met o.a. Michele Placido, Alessandra Acciai, Guido Alberti, Simonetta Stefanelli en Pao Pei Andreoli.

Journalist Marco Bonelli (Placido) probeert in Calabri[KA3]e (Zuid-Itali[KA3]e) een exclusief interview te krijgen met een ontvoerde jongen. Hij moet behoedzaam manoeuvreren met de `ndrangeta (de Calabrische mafia). Moord en ontvoering zijn in Calabrië aan de orde van de dag en Bonelli ontdekt dat het brein achter deze meedogenloze misdaden gezocht moet worden onder uiterlijk respectabele lieden, onder wie een voormalig magistraat. Een sterk plot, dat in Italië met z'n corruptie, politieke chaos en georganiseerde misdaad, helaas maar al te dicht bij de realiteit ligt.

Cronaca nera

1992 | Mysterie, Thriller

Italië 1992. Mysterie van Faliero Rosati. Met o.a. Gioia Maria Scola, Clayton Norcross, Renato Scarpa, Anna Nogara en Duilio Del Prete.

De film speelt in 1986 in de Italiaanse provincie Emilia- Romagna. Lori, verkoopster in een provinciestadje, wordt door een onbetrouwbare dame ge[KA3]introduceerd in de betere kringen. Vijf jaar later is Lori de respectabele, doch onbegrepen echtgenote van de rijke Dr. Pozzi (Scarpa). Op een feestje ontmoet ze Roberto Sacchi (Norcross), een flitsend advocaat, waar ze algauw een verhouding mee krijgt. Op een dag wordt Pozzi vermoord en gezien haar achtergrond wordt Lori meteen gezien als hoofdverdachte. Maar Sacchi verdedigt haar. Realistische video- film, naar een waar gebeurde geschiedenis.

Volere volare

1991 | Komedie, Animatie

Italië 1991. Komedie van Maurizio Nichetti en Guido Manuli. Met o.a. Maurizio Nichetti, Angela Finocchiaro, Mariella Valentini, Patrizio Roversi en Renato Scarpa.

Een zeer onderhoudende film van de origineelste filmmaker van Itali[KA3]e, een mengeling van animatie en spel. Maurizio (Nichetti) is een verlegen striptekenaar van de oude stempel. Martina (Finocchiaro) zoekt een romance die anders is dan anders. Deze twee zo verschillende karakters worden verliefd op elkaar. Kort na hun eerste ontmoeting wordt Maurizio geconfronteerd met een wrede werkelijkheid: langzaam maar zeker verandert hij in een bewegende stripfiguur. Hoe verder die metamorfose gaat, hoe meer Martina van hem houdt. Tenslotte zocht ze naar iets buitengewoons. Scenario van regisseurs Nichetti en Manuli. Camerawerk van Mario Battistoni.

Una casa a Roma

1989 | Komedie

Italië 1989. Komedie van Bruno Cortini. Met o.a. Valerie Perrine, Tomas Milian, Michel Galabru, Lavinia Pozzi en Daniel Ceccaldi.

Een televisiefilm vol maffe figuren. Gieren van het lachen om Perrine als de Amerikaanse die gaat scheiden van haar Italiaanse man. Als hij naar de Bahama's vertrekt met een fotomodel van twintig is thuis de deur voor hem dicht gegooid en maakt zijn vrouw van hun penthouse, met uitzicht op de Piazza Navona, een luxe pension waar ze, met behulp van haar opgeschoten dochter, voor veel geld kamers verhuurt. Intussen gaat haar man door een hel in het huis van zijn fotomodel. Goede dialogen, uitstekend spel en ook technisch zit de film goed in elkaar.

Ladri di saponette

1989 | Komedie

Italië 1989. Komedie van Maurizio Nichetti. Met o.a. Maurizio Nichetti, Caterina Sylos Labini, Federico Rizzo, Matteo Auguardi en Renato Scarpa.

Een spotternij met reclamespots die de kijkbuispopulatie van de V.S. overspoelen. Een gezin kijkt naar een zwart-wit film op de televisie, die steeds wordt onderbroken door commercials in kleur waarin een mooie meid centraal staat. Ze denken dat het een grap is. Een aardige satire waarin Nichetti toont dat de tv een grote reclameplaag geworden is. Meervoudig bekroond in de V.S. en Sovjetunie. Mauro Monti en de regisseur schreven het scenario. Mario Battistoni deed de fotografie.

32 Dicembre

1988 | Drama

Italië 1988. Drama van Luciano De Crescenzo. Met o.a. Luciano De Crescenzo, Renato Scarpa, Caterina Boratto, Massimo Serato en Enzo Cannavale.

In verschillende episoden worden diverse types uitgebeeld, zoals werklozen, geestelijk gestoorden en verliefde bejaarden, die door de regisseur/schrijver/acteur sarcastisch, filosofisch, goedaardig en ironisch worden neergezet. Goed spel, maar de film lijkt uitsluitend bedoeld voor Italianen.

Julia & Julia

1987 | Drama, Fantasy, Romantiek, Thriller

Italië/Verenigd Koninkrijk 1987. Drama van Peter Del Monte. Met o.a. Kathleen Turner, Gabriel Byrne, Sting, Gabriele Ferzetti en Angela Goodwin.

In deze film worden vorderingen op het gebied van de elektronische filmtechnologie gepaard aan de verworvenheden van de Italiaanse kunstfilm, in de hoop daarmee een produkt van internationale allure tot stand te brengen. Het resultaat is van gemengde kwaliteit. Is het video-idioom geschikt voor de bioscoop? Het verhaal gaat over Julia die nog steeds niet over haar verloren liefde heen is en op een nacht in een andere dimensie belandt, waar haar dode echtgenoot nog in leven is. De ingewikkelde plot gaat ten onder aan seksscènes en gebrek aan humor. Het scenario is van Silvia Napolitano, Sandro Petraglia en de regisseur. Het camerawerk is van Giuseppe Rotunno.

Cosi parlo Bellavista

1984 | Komedie, Misdaad

Italië 1984. Komedie van Luciano De Crescenzo. Met o.a. Luciano De Crescenzo, Renato Scarpa, Sergio Solli, Lorella Marlotti en Benedetto Casillo.

Schrijver-regisseur-hoofdrolspeler De Crescenzo bedacht en schiep voor zijn goed ontvangen debuutfilm de komische figuur van een zonderlinge filosofie-professor, die in een huurflat in Napels woont met een grote interesse in douches en badkuipen. Zijn dochter krijgt kennis aan een werkloze architect, die een zaak van zijn oom beheert en niet weet dat deze connecties met de Camorra heeft. De voor niet geheel snik gehouden prof lost de situatie uiteindelijk op waarin ze verzeild geraakt waren. Werd een jaar later gevolgd door MISTERO DI BELLEVISTA.

Benvenuta

1983 | Drama, Mysterie

België/Frankrijk/Italië 1983. Drama van André Delvaux. Met o.a. Vittorio Gassman, Fanny Ardant, Françoise Fabian, Mathieu Carrière en Claire Wauthion.

Een filmer wil van een schrijfster de achtergrond weten van haar roman over de gedoemde passie tussen een concertpianiste en een Italiaanse magistraat van middelbare leeftijd. Ze houdt vol dat het pure fictie is, maar haar tragische heldin bestaat wel degelijk. Door de stijlvolle aanpak van Delvaux en de opmerkelijke spelprestaties een boeiende film, al maakt de raamvertelling het liefdesverhaal eerder triviaal dan dat het er dubbele bodems aan geeft. Niettemin is Delvaux de meest eigenzinnige en begaafde filmer van zijn land, die ook internationaal zijn eigen plaats meer dan verdient.

Ricomincio da tre

1981 | Komedie

Italië 1981. Komedie van Massimo Troisi. Met o.a. Massimo Troisi, Fiorenza Marchegiani, Lello Arena, Lino Troisi en Renato Scarpa.

Een Napolitaan gaat voor vakantie naar Florence. Zijn ouders zien dat als emigratie. De grote stad en de mentaliteitsverschillen in het Noorden zijn voor hem onaangename verrassingen, tot een geëmancipeerd meisje door zijn stugge afweer heenbreekt. Deze komedie is het debuut van de jonge Troisi, die met opmerkelijke spontaniteit observeert en de karikaturen niet al te stevig aanzet. In deze film, gemaakt in 'vrije' vorm, staat hij zijn eigen hoofdrol soms een al te erge breedsprakigheid toe, maar het resultaat wijkt verfrissend af van de traditionele satire en de platte kluchten die de Italiaanse filmhumor bepalen.

Occhio alla penna

1980 | Western, Komedie

Italië 1980. Western van Michele Lupo. Met o.a. Bud Spencer, Joe Bugner, Piero Trombetta, Carlo Reali en Sara Franchetti.

Een stompzinnige knokfilm met de lompe, en totaal uitdrukkingsloze Spencer. Het toenmalige bioscoopsucces van dit soort voorspelbare gooi- en smijtfilms was een deprimerende zaak. Scenario van Sergio Donati. Ook bekend als BUDDY GOES WEST.

Un Sacco bello

1979 | Komedie

Italië 1979. Komedie van Carlo Verdone. Met o.a. Carlo Verdone, Veronica Miriel, Mario Brega en Renato Scarpa.

Op de nationale feestdag, 15 augustus, als heel Rome leegstroomt, worden de plannen van drie jongemannen (allen gespeeld door Verdone), die van hun alledaagse sleur los willen komen, volbracht met een dagje aan het strand en in een religieuze sekte. Bovendien nog met een reis naar Polen om daar als jonge getikten de blits te maken. Dit alles wordt doorkruist zodat van hun vertrek niets komt. Dit is het filmdebuut van de cabaretzanger Verdone en toont zijn veelzijdigheid als acteur aan in de door elkaar heenlopende episodes. Als scenarioschrijver is hij minder inventief: er zitten nogal wat dode plekken tussen de geslaagde grappen. Als filmer is zijn tv-achtergrond wat àl te duidelijk, met een overmaat aan close-ups. Niettemin verfrissend voor de Italiaanse humor.

Il Giocattolo

1979 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Italië 1979. Drama van Giuliano Montaldo. Met o.a. Nino Manfredi, Marlène Jobert, Olga Karlatos, Arnoldo Foa en Vittorio Mezzogiorno.

Na overval neemt geldtransporteur van aannemer lessen in zelfverdediging en krijgt pistool. Wapenbezit maakt hem een ander mens, zeker als hij bij volgende overval misdadiger neerschiet en als held wordt gefêteerd. Zijn vrouw probeert hem van zijn gevoel boven de wet te staan af te brengen. Film is keerzijde van wrekerfilms als DEATH WISH, waarbij hoofdpersoon zonder ideologie en cultuur weerloos staat tegenover waandenkbeelden maatschappij. Film wordt topzwaar gemaakt door aanvallen op Italiaans matriarchaat met al te negatief karikaturaal aangezette vrouwenportretten die uit de pen van hoofdrolspeler-schrijver Manfredi komen.

Un Borghese piccolo piccolo

1977 | Drama

Italië 1977. Drama van Mario Monicelli. Met o.a. Alberto Sordi, Shelley Winters, Romolo Valli, Vincenzo Crocitti en Renzo Carboni.

Een regeringsambtenaar die op het punt staat met pensioen te gaan, hoopt dat zijn weinig intelligente en luie zoon op zijn plaats zal kunnen komen en bereidt met omkoperij en vriendjespolitiek diens examen voor. Vlak daarvoor wordt de jongen echter getroffen door een verdwaalde kogel tijdens een terroristische actie. Als de vader de schuldige meent te herkennen gijzelt hij hem en begint een wraakactie. Deze beklemmende film start als een satire maar wordt - door Sordi's ontwikkeling van schlemiel tot wrekend monster, die levenslange frustaties uitleeft - steeds gruwelijker en heeft alleen oppervlakkig te maken met de kwalijke trend van Vigilante-films. Opmerkelijk stil spel van Winters als de door een beroerte verlamde en stomme moeder.

Piedone a Hong Kong

1974 | Avonturenfilm, Komedie, Actiefilm

Italië 1974. Avonturenfilm van Steno. Met o.a. Bud Spencer, Al Lettieri, Robert Webber, Enzo Cannavale en Nangy Sit.

Het tweede deel van de avonturen van de gezette Napolitaanse politiecommisaris Rizzo (Spencer) voert hem op het spoor van drugssmokkel van Bangkok naar Hong Kong, waar hij samen met een FBI-agent het complot oprolt en een behulpzaam Japans weesje adopteert. De gebruikelijke knokpartijen van kolos Spencer tegen exotische achtergronden, waarin zijn ruwe bolster-blanke-pit karakter gedemonstreerd wordt aan de roerende zorg voor een schattig jongetje. Steno heet in werkelijkheid Stefano Vanzina. Ook bekend als FLATFOOT GOES EAST, FLATFOOT GOES TO HONGKONG, en BUDDY IN HONGKONG.

Giordano Bruno

1973 | Drama, Historische film

Italië/Frankrijk 1973. Drama van Giuliano Montaldo. Met o.a. Gian Maria Volonté, Charlotte Rampling, Hans Christian Blech, Mathieu Carrière en Mark Burns.

Afvallige monnik keert op eind 16de eeuw terug in Venetië waar interesse is voor zijn filosofieën die overigens verkeerd worden geïnterpreteerd. Edelman die van hem zwarte kunst hoopte te leren om daarmee aan de macht te komen, levert hem over aan de Inquisitie. Martelingen en toezegging op gratie doen hem theorieën niet herroepen, omdat hij niet gelooft in mogelijkheid tot kerkhervorming. Meer didactische dan spectaculaire historische film legt nadruk op parallellen met tegenwoordige tijd waarin kerk en staat zich nog altijd tegen verandering verzetten en compromissen geen resultaat hebben. Fraaie vormgeving, maar soms al te dor en breedsprakig.

Don't Look Now

1973 | Thriller, Horror

Verenigd Koninkrijk/Italië 1973. Thriller van Nicolas Roeg. Met o.a. Donald Sutherland, Julie Christie, Hilary Mason, Clelia Matania en Massimo Serato.

Don't Look Now opent met de verdrinkingsdood van het dochtertje van John (Sutherland) en Laura, die onmachtig zijn het drama in hun eigen tuin te voorkomen. De meteen gekweekte verontrustende sfeer wijkt in deze griezelklassieker niet meer. In Venetië, waar John en Laura later naartoe gaan in verband met Johns werk, vertellen twee zusters hen dat het dochtertje signalen uitzendt vanuit het hiernamaals. Laura wil het graag geloven, John is sceptisch, maar raakt steeds verder uit zijn evenwicht als hij iets roods ziet, de kleur van het regenjasje van zijn overleden dochtertje.

San Michele aveva un gallo

1971 | Drama

Italië 1971. Drama van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Giulio Brogi, Samy Pavel, Virginia Ciuffini, Renato Scarpa en Cinzia Bruno.

Een anarchist, aan het eind van de vorige eeuw tot tien jaar eenzame opsluiting veroordeeld, weet met grote inzet en concentratie zijn geestvermogens en strijdvaardigheid intact te houden, maar merkt na zijn vrijlating dat ze in de veranderde samenleving nergens toe dienen. Het onderwerp is ontleend aan een novelle van Tolstoi, die goed aansloot bij de katterigheid van ná 1968 en die inspireerde tot een film over historische ontwikkelingen die te snel gaan voor de mensen. Een hoogtepunt hierin zijn de celscènes, met doorleefd spel van Brogi.

Nel nome del padre

1971 | Drama, Biografie

Italië 1971. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Yves Beneyton, Aldo Sassi, Renato Scarpa, Laura Betti en Piero Vida.

Leerlingen van een jezuïeten-internaat verzetten zich tegen de paternalistische onderdrukking. Eén alleen met de mond, de ander saboteert religieuze feesten en zet het lekenpersoneel tot een staking aan. De autobiografische, in 1958 spelende film geeft een beeld van de religieuze overgangsperiode - de installatie van de vernieuwende Paus Johannes XXIII - die verdeeldheid onder de priesters veroorzaakt en laat zien hoe leerlingen die zelf uit de heersende klasse komen het subproletariaat tot verzet aanzetten, alleen uit eigen onlust. De door Beneyton fascinerend geacteerde rebel groeit benauwend toe naar fascisme.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Renato Scarpa op televisie komt.

Reageer