Hervé de Luze

1949 Acteur, Producer, Editor

Hervé de Luze (1949) is acteur, producer en editor.
Er zijn 36 films gevonden.

Rock'n Roll

2017 | Komedie, Muziek

Frankrijk 2017. Komedie van Guillaume Canet. Met o.a. Guillaume Canet, Marion Cotillard, Philippe Lefebvre, Gilles Lellouche en Kev Adams.

Guillaume Canet is een succesvolle acteur die zich, na een opmerking over zijn leeftijd, afvraagt of hij nog wel relevant en 'rock'-n-roll' genoeg is. Canet, in het echte leven ook getrouwd met tegenspeelster Marion Cotillard, realiseert zich dat het tijd is voor een radicale verandering en gaat op zoek naar zijn innerlijke rockster.

Le tout nouveau testament

2015 | Komedie

België/Frankrijk/Luxemburg 2015. Komedie van Jaco Van Dormael. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Catherine Deneuve, Pili Groyne, François Damiens en Yolande Moreau.

In deze heerlijk inventieve komedie van Jaco Van Dormael (Toto le héros, Mr. Nobody) is God geen barmhartig opperwezen maar een chagrijnige despoot die met zijn gezin in een ranzig driekamerappartement in Brussel woont. Vanachter z'n computer stort hij grijnzend hel en verdoemenis uit over de mensheid. Uit protest hackt dochterlief de computer, stuurt alle mensen op aarde hun sterfdatum en gaat op zoek naar zes nieuwe apostelen om een nieuw testament te schrijven. Kandidaten die zelfs Christus over het hoofd zou hebben gezien – een aspirant-huurmoordenaar, een seksverslaafde. En Catherine Deneuve die in bed duikt met een gorilla.

L'homme qu'on amait trop

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van André Téchiné. Met o.a. Guillaume Canet, Catherine Deneuve, Adèle Haenel, Jean Corso en Judith Chemla.

Het is een mysterie dat de Fransen al sinds 1977 bezighoudt: de verdwijning van Agnès Le Roux, erfgename van het roemruchte Palais de la Méditerranée-casino in Nice. Veteraan Téchiné (Les témoins) verfilmt het als een tragische familiegeschiedenis, zonder suspense of groots drama. Spaarzaam zoekt hij de lyriek op — hoogtepunt is een met de radio meezingende Deneuve — met als resultaat een film die nooit echt tot leven wil komen. Gelukkig is er Canet, die schittert als schimmige advocaat.

Venus in Fur

2013 | Drama

Frankrijk/Polen 2013. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Emmanuelle Seigner en Mathieu Amalric.

Prikkelende en geestige 'battle of the sexes' tussen wulps geklede actrice die auditie komt doen (Seigner) en pedante theaterregisseur (Amalric). De auditie is voor een theaterversie van Venus im Pelz, Leopold von Sacher-Masochs baanbrekende boek over seksuele onderwerping. De op een Broadwaystuk van David Ives gebaseerde film staat sowieso al bol van de erotische spanning, maar profiteert ook nog eens van het feit dat Seigner Polanski's vrouw is en Amalric er precies zo uitziet als de jonge Polanski (zeg maar die uit Chinatown en The Tenant).

Blood Ties

2013 | Misdaad, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 2013. Misdaad van Guillaume Canet. Met o.a. Clive Owen, Billy Crudup, Mila Kunis, James Caan en Marion Cotillard.

Amerikaanse remake van het Franse misdaaddrama Les liens du sang uit 2008. Over twee broers in de jaren zeventig die aan weerszijden van de wet staan. Zo'n misdaaddrama laat zich makkelijk naar Amerika vertalen. En dat is ook gelijk het probleem van Blood Ties: het voelt alsof je hem al vaker hebt gezien. Veel vaker. Het plezier zit dan ook niet in de som, maar in de delen. Canet kon voor zijn Amerikaanse debuut beschikken over een waslijst aan filmsterren. Die op momenten de film naar hoog niveau weten te tillen. Hoger dan de film eigenlijk verdient.

The Patience Stone

2012 | Drama

Afghanistan/Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk 2012. Drama van Atiq Rahimi. Met o.a. Golshifteh Farahani, Hamid Djavadan, Hassina Burgan en Massi Mrowat.

In een door strijd kapotgeschoten stad in het Midden-Oosten ligt een verlamde man. Terwijl de familie vlucht, begint zijn vrouw aan het bed te praten. Ze vertelt over haar frustraties, dromen, angsten, verlangens. De man wordt zo haar 'steen van geduld' waarbij je je hart kunt luchten. Verfilming van het boek van de Afghaanse, naar Frankrijk gevluchte Atiq Rahimi, die samen met Jean-Claude Carrière het scenario schreef. Indringend drama over een vrouw die haar eigen stem ontdekt, werd namens Afghanistan ingestuurd voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film.

Impardonnables

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van André Téchiné. Met o.a. André Dussollier, Carole Bouquet, Mélanie Thierry, Adriana Asti en Mauro Conte.

Impardonnables is Téchiné's derde film op rij die met losse stroken en een niet aflatend tempo laat zien hoe liefdes, vriendschappen en familiebanden groeien en aangehaald worden of juist weer uit elkaar vallen en verdwijnen. Hier draait het om een oudere Franse schrijver die op een eilandje buiten Venetië een huis huurt om er aan een nieuw boek te werken. Kinderen komen langs, een nieuwe liefde verschijnt en anderen vertrekken weer. Tempo en muziek geven Téchiné's films iets lichts en speels, terwijl de films stiekem het wezen van het bestaan raken.

Vous n'avez encore rien vu

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Alain Resnais. Met o.a. Mathieu Amalric, Michel Piccoli, Lambert Wilson, Anne Consigny en Sabine Azéma.

In dit drama van oudgediende Alain Resnais komt een groep acteurs samen in het huis van een overleden toneelregisseur om zijn testament door te nemen en herinneringen op te halen.

La terre outragée

2011 | Drama

Frankrijk/Oekraïne/Polen/Duitsland 2011. Drama van Michale Boganim. Met o.a. Olga Kurylenko, Andrzej Chyra, Nikita Emshanov, Vyacheslav Slanko en Sergey Strelnikov.

Op een mooie lentedag in het stadje Pripyat in Oekraïne, halverwege de jaren tachtig, trouwen brandweerman Piotr en zijn geliefde Anya. Maar Piotr wordt van de bruiloft weggeroepen: er is brand uitgebroken in de kerncentrale van het nabijgelegen Tsjernobyl. Indrukwekkend drama over de nasleep van de catastrofe, waarin de bewoners geen informatie krijgen en veel te traag worden geëvacueerd. Velen willen trouwens niet weg: dit is de plek waar ze geworteld zijn. Speelfilmdebuut van de Frans/Israëlische Boganim deed het goed op diverse filmfestivals.

Carnage

2011 | Komedie, Drama

Frankrijk/Duitsland/Polen 2011. Komedie van Roman Polanski. Met o.a. Jodie Foster, Kate Winslet, Christoph Waltz en John C. Reilly.

Een film die zich in real time afspeelt binnen vier muren, laat dat maar aan Polanski over. Het benauwde strijdtoneel van dienst is een chique appartement in New York, waar twee stellen elkaar treffen om de ruzie tussen hun elfjarige zonen uit te praten. Het bezoek begint vluchtig en beleefd, maar binnen tachtig minuten is de boel onherstelbaar ontploft. Carnage ontstijgt zelden het niveau van gefilmd toneel, maar voor wie van stevig acteerwerk houdt is dat geen probleem. De formidabele cast stelt niet teleur.

The Ghost Writer

2010 | Drama, Mysterie, Thriller

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Duitsland 2010. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Ewan McGregor, Pierce Brosnan, Olivia Williams, James Belushi en Kim Cattrall.

De Britse voormalig premier Adam Lang (Brosnan) huurt een ghostwriter (McGregor) in voor zijn memoires. Deze stuit op zaken die het daglicht nauwelijks verdragen. Goed gemaakte, klassieke, Hitchcockiaanse thriller met prima acteurs is gebaseerd op de roman The Ghost die politiek journalist Robert Harris schreef vlak na het aftreden van Tony Blair. De overeenkomsten met het tijdperk Blair-George Bush zijn overduidelijk. Regisseur Polanski had huisarrest in Zwitserland wegens een oude zedenzaak toen The Ghost Writer een zegetocht langs filmfestivals maakte.

Les petits mouchoirs

2010 | Komedie, Drama

Frankrijk 2010. Komedie van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Marion Cotillard, Benoît Magimel, Gilles Lellouche en Jean Dujardin.

Terwijl één van hen na een verkeersongeluk in coma ligt, brengt een vriendengroep toch zoals elk jaar enkele zomerweken door in het tweede huis van restaurateur Max (Cluzet). Gaandeweg gaan de maskers af in dit tergend lange, met popdeuntjes behangen melodrama dat welbeschouwd even leeg en onaangenaam is als zijn hoofdfiguren. Regisseur Canet verwerkte autobiografische zaken in het script, maar mist pijnlijk de subtiliteit van zijn voorbeeld Claude Sautet. Het verzameld acteertalent in de kapitale strandvilla te Cap Ferret werd niettemin gadegeslagen door meer dan vijf miljoen Franse bioscoopbezoekers.

Les herbes folles

2009 | Romantisch drama

Frankrijk/Italië 2009. Romantisch drama van Alain Resnais. Met o.a. Sabine Azéma, André Dussollier, Anne Consigny en Emmanuelle Devos.

De redeloze wispelturigheid van de mens, vervat in 104 minuten jongleren met cinema, dramaturgie en toeschouwersverwachtingen. Wanneer Georges in een parkeergarage de gestolen portefeuille van Marguerite opraapt, zet dat een ketting van absurde gebeurtenissen in gang. Tachtigplusser Resnais ontvoert, uitgaand van l'Incident van literator Christian Gailly, de kijker naar een alledag vol raadsels, toeval en chaos. Dussollier en Azéma zijn geweldige protagonist-plaaggeesten in wie het verlangen en de waanzin woekeren als het onkruid uit de titel. Suggestieve belichting, elegante cameravoering, onheilspellende muziek. Affiche van stripauteur Blutch.

Kabuli Kid

2008 | Drama

Frankrijk/Afghanistan 2008. Drama van Barmak Akram. Met o.a. Hadji Gul, Valéry Schatz, Amélie Glenn en Mohammad Chafi Sahel.

Komisch drama van Barmak Akram over taxichauffeur in Kabul die ineens de zorg voor een zes maanden oude baby op zich moet nemen.

Ne le dis à personne

2006 | Misdaad, Drama, Mysterie

Frankrijk 2006. Misdaad van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Kristin Scott Thomas, André Dussollier en Marie-Josée Croze.

Op deze adaptatie van Harlan Cobens roman Tell No One is het doorgaans inflationair gebruikte adjectief 'Hitchcockiaans' nu eens ten volle van toepassing. Waarin arts Alexandre Beck acht jaar na de moord op zijn echtgenote een mysterieuze e-mail ontvangt. Is zijn betreurde Margot wellicht nog in leven? Dit is slechts de opmaat tot het Coben-wervelwindverhaal, door Canet en Philippe Lefèbvre voortreffelijk tot filmscenario omgetoverd. Cluzet vlamt als manische waarheidszoeker annex opgejaagd wild. Topcast, gedreven regie, dynamische 'Scope-fotografie, TGV-tempo: superieure genrecinema met stijl. Vier Césars.

Coeurs

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië 2006. Drama van Alain Resnais. Met o.a. Sabine Azéma, Isabelle Carré, Laura Morante, Pierre Arditi en André Dussollier.

Net als Paris je t'aime, die andere romantische Parijse ensemblefilm uit 2006, schept de opzet van Coeurs verwachtingen die niet helemaal worden ingelost. Aan de basis ligt het toneelstuk Private Fears in Public Places van de Britse schrijver Alan Ayckbourn, dat door nouvelle-vague-veteraan Resnais, 84 inmiddels, werd verplaatst naar Frankrijk. Of het aan de vertaling ligt is moeilijk te zeggen, maar de diverse tragikomische verhaallijnen willen maar niet tot leven komen. Dat de film toch grote prijzen won (oa in Venetië) moet vooral te danken zijn aan het fraaie acteer- en camerawerk.

Oliver Twist

2005 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Tsjechië/Frankrijk/Italië 2005. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Barney Clark, Ben Kingsley, Jamie Foreman, Harry Eden en Leanne Rowe.

De jonge Oliver Twist leidt een ellendig leven. Eerst moet hij slavenarbeid uitvoeren. Dan wordt hij te werk gesteld bij een doodkistenmaker, waar zijn collega's hem verachten. Hij loopt weg en sluit zich in Londen aan bij de zakkenrollersbende van Fagin (Ben Kingsley). Polanski verfilmde het verhaal van Dickens in klassieke stijl, met fraai en een tikje ouderwets gebruik van kleursymboliek. Het titelpersonage is een speelbal van krachten die hij niet kan controleren. Dat hij daardoor blanco blijft is de zwakte van de film, die schitterend is vormgegeven, maar een emotionele kern ontbeert.

Le parfum de la dame en noir

2005 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2005. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Pierre Arditi, Sabine Azéma, Jean-Noël Brouté en Olivier Gourmet.

Verfilming van een van de romans over journalist/speurneus Rouletabille van schrijver Gaston Leroux (Het spook van de opera). Met behulp van zijn rechterhand, fotograaf Sainclair, onderzoekt de held de dood van een illusionist en gaat op zoek naar zijn moeder, de vrouw in het zwart uit de titel, van wie hij zich alleen haar opvallende geur herinnert. Er gebeurt nog veel meer in dit overvolle avontuur, maar veel leuker dan de plot zijn de absurdistische bijrollen en prachtige decors, die doen denken aan de films van Jean-Pierre Jeunet.

Bienvenue en Suisse

2004 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 2004. Komedie van Léa Fazer. Met o.a. Denis Podalydès, Vincent Perez, Emmanuelle Devos en Marianne Basler.

Om een erfenis van twee miljoen Zwitserse franken te toucheren dient de naar Frankrijk geëmigreerde etnoloog Thierry zich opnieuw de mores en gebruiken eigen te maken van het Alpenland dat hij ooit bewust verliet. Neef Aloïs biedt Thierry een stoomcursus herintegratie aan. Bergen, burgerlijkheid, beleefdheid, netheid, chocolade, zwartbankieren, klokjes, avant-gardekunst, kaas - alle Zwitserland-clichés komen even gedag zeggen in deze aimabele zedenkomedie à l'ancienne waarin Podalydès weer eens perfect is gecast. Geestige optiteling, verrassend slot.

Le mystère de la chambre jaune

2003 | Mysterie, Komedie

België/Frankrijk 2003. Mysterie van Bruno Podalydès. Met o.a. Jean-Noël Brouté, Claude Rich, Denis Podalydès, Christophe Beaucarne en Michael Lonsdale.

In de vijfde filmadaptatie van Gaston Leroux' misdaadfeuilleton uit 1907 buigt reporter-speurneus Joseph Rouletabille (Podalydès) zich op Château du Glandier over de moordaanslag op Mathilde Stangerson (de immer verrukkelijke Azéma). De gele kamer waarin het delict heeft plaatsgegrepen blijkt van binnenuit hermetisch afgesloten en de dader spoorloos. Mysterie! Ondanks de lengte en de voor het genre nogal contraproducteve lolbroekerij biedt deze versie van de klassieke breinbreker topacteurs in fruitige rollen en fraaie 'Scope-composities van Christophe Beaucarne. Hetzelfde team tekende twee jaar later voor de evenwichtigere Rouletabille-film Le parfum de la dame en noir.

Corps à corps

2003 | Thriller

Frankrijk 2003. Thriller van François Hanss. Met o.a. Emmanuelle Seigner, Philippe Torreton en Clément Brilland.

Na een zwaar auto-ongeluk ontwaakt Laura uit een coma. Ze kan zich niets meer van haar ongeluk herinneren en is blij dat haar partner Marco zich liefdevol om haar bekommert. Hoe meer Laura echter over hem te weten komt, des te sterker vraagt ze zich af wat er werkelijk is voorgevallen in de nacht van het ongeluk.

Loin

2001 | Drama

Spanje/Frankrijk 2001. Drama van André Téchiné. Met o.a. Stéphane Rideau, Lubna Azabal, Mohamed Hamaidi, Yasmina Reza en Jack Taylor.

De Franse regisseur Téchiné, maker van het ondergewaardeerde meesterwerk Les roseaux sauvages (1994), heeft de gave om een coherent verhaal te creëren, doordrenkt met onvoorspelbaarheid. Téchiné's grillige werkelijkheid speelt zich in Loin af in Tangers waar een drietal personages hunkert naar anders en elders. Franse vrachtwagenchauffeur Serge (Rideau) pendelt tussen Afrika en Europa terwijl zijn vriendin Sarah (Azabal), een joodse hotelhouder, na de dood van haar moeder naar Canada wil. Met hulp van Sarahs werknemer Said (Hamaidi) probeert Serge zijn relatie te redden. De existentiële onrust in Loin wordt versterkt door chaotisch digitaal camerawerk en gebrek aan overlap tussen de verschillende verhalen.

Le goût des autres

2000 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Agnès Jaoui. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Anne Alvaro, Alain Chabat, Brigitte Catillon en Gérard Lanvin.

Actrice Agnès Jaoui schreef samen met partner en hoofdrolspeler Bacri haar lichtvoetige regiedebuut. Materieel komt zakenman Castella (Bacri), getrouwd met een interieurontwerpster, niets tekort. Maar dat hij iets mist merkt hij wanneer hij actrice Clara ontmoet, die hem Engels moet leren. Langzaamaan gaat er een nieuwe wereld voor hem open: met zijn eerste Engelse woorden flanst hij zowaar een liefdesgedicht in elkaar. Wordt hij nu een bohémien? Deze lichtvoetige kijk op de midlife crisis en op culturele smaak werd genomineerd voor een Oscar in de categorie beste niet-Engelstalige film. Jaoui speelt zelf een bardame die tevens in de hasjhandel zit.

Esther Kahn

2000 | Biografie, Historische film

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2000. Biografie van Arnaud Desplechin. Met o.a. Summer Phoenix, Ian Holm, Fabrice Desplechin, Frances Barber en László Szabó.

Rond 1890 is Esther (Deda) een stil kind uit een talrijk, joods kleermakersgezin in de Londense East End. Haar ouders, broers en zusters denken dat Esther een beetje achterlijk is. Ze kan nauwelijks lezen en schrijven. Ze gaat `s avonds mee met haar broers en zusters naar het theater omdat zij hard hebben gewerkt in het naai-atelier. Esthers eenvoudige taak bestaat uit strijken. Ze raakt onder de indruk van het toneel en wil actrice worden. Als ze een jonge vrouw is - we zijn dan een aantal jaren verder en Esther wordt nu gespeeld door Phoenix - maakt ze kennis met een oude acteur die op zijn retour is, Nathan Quellen (Holm). Hij wordt haar mentor en leert haar de kneepjes van het vak. Als hij ontdekt dat ze nog maagd is, zegt hij dat ze nodig een vriend moet hebben. De uitverkorene is Philippe Haygard (Fabrice Desplechin), een rokkenjager, toneelschrijver en theatercriticus. Zo brengt hij haar beschaving bij en als hij van Esther de Noorse uitgave van Ibsen's toneelstuk Hedda Gabler krijgt, vertaalt hij het, weet het onder te brengen, met natuurlijk Esther in de hoofdrol. Het stuk heeft succes en daarmee is de weg geopend voor Esther. Ze wordt een gevierd actrice. Regisseur Desplechin heeft geprobeerd een film over het theater en de toneelspelers te brengen. Hij probeert de kijker te laten zien wat een een jonge vrouw drijft om actrice te worden en hoe zij de top bereikt. In theorie klinkt dit heel goed en er zijn illustere filmvoorbeelden te bedenken, die het bekijken waard zijn. Helaas is Desplechin's film veel te lang en komt eigenlijk niet tot leven. Desplechin is een Franse regisseur en misschien nam hij teveel hooi op zijn vork door een Engelstalige film te draaien. Phoenix doet haar best, ze is een schatje, maar haar resultaat is niet stralend. Het is niet duidelijk of dit nu aan haar ligt of aan haar regisseur. Het scenario is van regisseur Desplechin en Emmanuel Bourdieu naar novelle van Arhtur Symons, die bekender is als dichter dan als schrijver. Het camerawerk is van Eric Gautier.

The Ninth Gate

1999 | Horror, Thriller, Mysterie

Verenigde Staten/Frankrijk/Spanje 1999. Horror van Roman Polanski. Met o.a. Johnny Depp, Frank Langella, Lena Olin, Emmanuelle Seigner en Barbara Jefford.

Dertig jaar na zijn beroemde Hollywooddebuut Rosemary's Baby, roert de Poolse scriptschrijver/regisseur Polanski opnieuw het onderwerp Satan aan. Hij laat Depp Dean Corso spelen, die op het spoor komt van de Duivel nadat hij van miljonair Balkan (Langella) opdracht gekregen heeft om twee exemplaren van het boek 'The Nine Gates to the Kingdom of Shadows' op te duikelen. Polanski laat de zoektocht dik twee uur duren en die zit boordevol sfeer, met barokke beelden van Darius Khondji (Se7en) en bijzondere geluiden van Polanski's landgenoot Wojciech Kilar (The Pianist). Maar uiteindelijk zal waarschijnlijk ook voor u het einde als een tegenvaller komen.

Astérix et Obélix contre César

1999 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Roberto Benigni, Gottfried John en Michel Galabru.

Belastinginner Incorruptus doet goede zaken in Gallië maar krijgt geen cent los in het dorp van Asterix en Obelix (Christian Clavier en Gérard Depardieu). Hoogste tijd voor Caesar om zelf een kijkje te nemen. Zijn plan is om de druïde en de permanent gedrogeerde Obelix te ontvoeren zodat de Galliërs het zonder toverdrank moeten stellen. De listige Destructivus (Roberto Benigni) staat de veldheer bij. Een zeer vermakelijke film die het bronmateriaal eer aandoet. In 1999 goed voor een verdubbeling van het jaarlijkse bioscoopbezoek in Frankrijk.

On connaît la chanson

1997 | Musical, Romantiek, Experimenteel, Komedie

Frankrijk 1997. Musical van Alain Resnais. Met o.a. Pierre Arditi, Jean-Pierre Bacri, Sabine Azéma, Agnès Jaoui en André Dussollier.

Net als in werken van Dennis Potter, aan wie beroemd regisseur Resnais deze luchtige komedie opdroeg, onderdrukken de personages in On connaît la chanson hun ware gevoelens. Die komen slechts tot uiting voor ons kijkers, in plotse playback-nummertjes die ongelooflijk naadloos overlopen in gewone scènes. Het is telkens weer absurd en geestig om uit de mond van een serieus karakter bijvoorbeeld de stem van Josephine Baker te horen, maar het is tragisch om tegelijk te merken dat geen persoon zichzelf durft te zijn. Zo is er Parijse toeristengids Camille (Jaoui), die haar depressie niet onderkent en daarom fysieke problemen krijgt. Via Camille leren we nog vijf hoofdkarakters kennen, die met elkaar in contact staan en allen op de een of andere wijze te maken hebben met onroerend goed. Ondanks volhardende ontkenningen draait hun wereld eigenlijk om de liefde. Dat is `altijd hetzelfde liedje´ (titelvertaling), maar onder regie van Resnais nooit saai. (IdH/VPRO Gids)

L'atelier d'Alain Resnais

1997 | Documentaire

Frankrijk 1997. Documentaire van François Thomas. Met o.a. Pierre Arditi, Sabine Azéma, Jean-Pierre Bacri, Sylvette Baudrot en Renato Berta.

Met als centraal gegeven de opnamen van de nieuwe film van Alain Resnais, ON CONNAIT LA CHANSON, tracht deze documentaire een idee te geven van de manier waarop Resnais zijn films concipieert. Verschillende medewerkers, w.o. scriptgirl Baudrot, cameraman Berta, monteur Lenoir en componist Fontaine, evenals een reeks acteurs en actrices, waarvan de meesten al jarenlang met de cineast werken, vertellen over zijn techniek en zijn opvatting van verhaalstructuur, decoropbouw, montage, e.d.. Voor ON CONNAIT LA CHANSON haalde Resnais zijn inspiratie bij Dennis Potter en diens THE SINGING DETECTIVE. Midden in de actie beginnen de acteurs een liedje, gezongen door de originele zanger(es), te lippen. Alain Resnais vertelt zelf, off-screen, over zijn werk. Het geheel wordt geïllustreerd met fragmenten uit bovengenoemde film, evenals MURIEL OU LE TEMPS D'UN RETOUR, LA VIE EST UN ROMAN, L'AMOUR A MORT, MELO en het tweeluik SMOKING/NO SMOKING. Thomas schreef het scenario en de commentaar, die ingesproken werd door Philippe Laudenbach. Voor de montage werd beroep gedaan op Laure Mercier en Christophe Maizou stond achter de camera. Voor interessant voor filmhistorici en Resnais-fans.

Le garçu

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Elisabeth Depardieu, Fabienne Babe, Dominique Rocheteau, Antoine Pialat en Géraldine Pailhas.

Le Garcu heeft iets weg van een 'home movie' op bioscoopformaat, een ogenschijnlijke willekeurig gemonteerde compilatie van fascinerende 'tranches de vie' uit het leven van een gescheiden stel (Depardieu en Palhas) en hun 4-jarige spruit ('gespeeld' door het zoontje van de regisseur). Pialat wekt met zijn bijna documentaire stijl van filmen de suggestie dat de alledaagse werkelijkheid -het 'gewone leven' buiten beeld- even belangrijk is als 'het verhaal' in de film. Een van de centrale gebeurtenissen uit Le Garcu -de dood van Depardieu's vader (gespeeld door Claude Davy)- wordt al even 'alledaags' in beeld gebracht: geen emotionele close-ups van een stervende man maar een paar op afstand gefilmde -hier en daar bijna tragikomische- scenes waarin een zenuwachtige Depardieu soms moeite heeft om z'n lachen in te houden.

Death and the Maiden

1994 | Drama, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1994. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Sigourney Weaver, Ben Kingsley, Stuart Wilson, Krystia Mova en Jonathan Vega.

Paulina Escobar (Weaver) staat na jaren oog in oog met dokter Miranda (Kingsley), de man die haar heeft gefolterd tijdens de dictatuur in het Zuid-Amerikaanse land. Tenminste, dat denkt zij afgaande op zijn stem en lichaamsgeur, tijdens de martelingen was ze geblinddoekt. Haar man (Wilson), die kans maakt op een ministerschap, is niet helemaal overtuigd van Miranda's schuld. Een onderhoudend en spannend drama over macht: tussen dader en slachtoffer, man en vrouw. Het is niet Polanski's beste film, daarvoor is hij te afstandelijk en komen er te veel clichés voorbij. De film is gebaseerd op een toneelstuk van Ariel Dorfman.

Germinal

1993 | Drama

Frankrijk/België/Italië 1993. Drama van Claude Berri. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean Carmet, Renaud, Judith Henry en Jean-Roger Milo.

Na Albert Capellani (1913) en Yves Allégret (1963) waagde ook Claude Berri zich aan de verfilming van Zola's gelijknamige roman over de kommervolle arbeidsomstandigheden van mijnwerkers in het laat negentiende-eeuwse Frankrijk. De nuances uit Zola’s verhaal zijn in Berri's peperdure productie ver te zoeken. De meeste personages zijn weinig meer dan karikaturen waaraan de solide spelende acteurs te weinig eer konden behalen. Depardieu speelt een tekortgedane mijnwerker voor wie de maat nu echt vol is. Cameraman en inmiddels ook regisseur Yves Angelo deed vooral z'n best bij het in beeld brengen van de frequent langsmarcherende 'verworpenen der aarde'.

Uranus

1990 | Komedie, Historische film

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Michel Blanc, Gérard Depardieu, Jean-Pierre Marielle, Philippe Noiret en Gérard Desarthe.

Vlak na WO II staan in een Frans dorpje nog maar weinig huizen ongeschonden overeind. Ingenieur Archambaud (Marielle) huisvest daarom een aantal van zijn dorpsgenoten. Het is een bont gezelschap, met een communist (Blanc) maar ook met een voormalige nazi-collaborateur (Desarthe). Tegelijk banen roddel en achterklap de weg voor lieden die willen afrekenen met zuiplap en vrouwenversierder Leopold (Depardieu). Berri maakte Uranus na zijn enorme succes met Jean de Florette en Manon des sources. Het werd wederom een verhaal waarin hij de hardvochtigheid van sommige van zijn landgenoten geraffineerd aan de kaak stelt.

Pirates

1986 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk/Tunesië/Verenigde Staten 1986. Avonturenfilm van Roman Polanski. Met o.a. Walter Matthau, Chris Campion, Damien Thomas, Olu Jacobs en Ferdy Mayne.

Zeven jaar al had cineast Polanski geen film meer gemaakt. Pirates moest van de geldschieters een grote, spannende actiefilm worden, maar Polanski maakte er een parodie van. Komiek Matthau ziet er ook zonder houten poot, baard en zwaard al als piraat uit en speelt hier de morsige kapitein Red. Hij komt samen met scheepsmaat Frog (Campion) op een Spaans galjoen terecht dat een schat vervoert. Polanski had waarschijnlijk het soort succes voor ogen dat de recente piratenparodie Pirates of the Caribbean oogstte, maar Pirates werd gekielhaald aan de kassa omdat de spotternij nergens duidelijk of grappig is. Polanski waagde zich nooit meer aan komedie.

Manon des sources

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Italië 1986. Drama van Claude Berri. Met o.a. Emmanuelle Béart, Yves Montand, Daniel Auteuil, Hippolyte Girardot en Elisabeth Depardieu.

In de voorganger Jean de Florette (1986) erft stadsmens Jean een boerderij in de Provence, waar zijn akelige buren hem het leven onmogelijk maken. Manon des sources begint een paar jaar later. De dochter van Jean (Béart) is inmiddels herderin in de heuvels. Bij toeval ontdekt ze de ware toedracht achter de dood van haar vader. Ze besluit wraak te nemen. Een van de prachtige elementen van Manon des sources is het decor: het ruwe, weidse, droge landschap van de Provence dat afwisselend mooi, lelijk, lieflijk en vijandig oogt en het gekonkel van de mensen nietig maakt.

Jean de Florette

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk/Zwitserland/Italië 1986. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Yves Montand, Gérard Depardieu, Daniel Auteuil, Elisabeth Depardieu en Margarita Lozano.

Stadsmens Jean de Florette (Depardieu) erft een landgoed in de Provence en verhuist met vrouw en dochter Manon (Ernestine Mazurowna) naar de boerderij. Maar buurboeren Le Papet (Montand) en Galignette (Auteuil) azen zelf op het stuk grond en proberen hem geniepig en achterbaks beentje te lichten. Het acteerwerk van vooral Depardieu, Montand en Auteuil is geïnspireerd en komt optimaal tot zijn recht op de sissend hete gronden van Zuid-Frankrijk. Sterk psychologisch drama naar een roman van Marcel Pagnol. Al snel verscheen een vervolg: Manon des sources.

Tchao Pantin

1983 | Drama, Thriller

Frankrijk 1983. Drama van Claude Berri. Met o.a. Coluche, Richard Anconina, Agnès Soral, Philippe Léotard en Mahmoud Zemmouri.

Sinds de dood van zijn zoon leidt voormalig politieman Lambert (Franse topkomiek Coluche, 1944-1986) een troosteloos bestaan als een veelal beschonken pompbediende in de Parijse voorstad Pantin. Zijn lethargie slaat om in catastrofale wraakzucht nadat zijn surrogaatzoon, de jonge crimineel Bensoussan (Anconina), voor zijn ogen wordt vermoord. Een onderhoudende film over de zelfkant van het Parijse leven, die speelt in de milieus van punks en Noord-Afrikanen. Meesterfilmer Berri (Jean de Florette) baseerde het scenario op de roman van Alain Page.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Hervé de Luze op televisie komt.

Reageer