Marie Masmonteil

Producer

Marie Masmonteil is producer.
Er zijn 20 films gevonden.

Par accident

2015 | Thriller

Frankrijk 2015. Thriller van Camille Fontaine. Met o.a. Hafsia Herzi, Émilie Dequenne, Mounir Margoum en Emmanuel Salinger.

Algerijnse Amra, illegaal in Frankrijk, rijdt 's avonds naar huis wanneer haar mobieltje uit haar handen glipt. Meteen daarop schept ze een voetganger, die in coma belandt. Verkeken lijkt haar kans op legalenstatus. Totdat de mysterieuze Angélique een valse getuigenverklaring in Amra's voordeel aflegt. Maar: waarom? Ongemakkelijke mengelmoes van sociaal drama en psychothriller schuift de misdadige idiotie van bellen achter het stuur doodleuk terzijde voor sympathiek illegalenportret. Muziek van veteraan-chansonnier Christophe, die wegens notoire wegpiraterij zijn rijbewijs kwijtraakte, zet donkere accenten.

Les délices du monde

2015 | Komedie

Frankrijk 2015. Komedie van Alain Gomis. Met o.a. Ndeye Seynabou Sene, Bass Dhem, Nozha Khouadra en Zohra Benali.

'Les délices du monde' ('de smaken van de wereld') is een instelling die in een Parijse achterstandswijk mensen bij elkaar brengt via eten en kookkennis. In de praktijk biedt het project een platform voor verschillende vrouwen die heel even weg willen van gezin en huis. Wanneer leidster Diminga (Sene) - groot, luid, onontkoombaar én charmant - hoort dat de tent moet sluiten, komt ze in het verweer. Sterker, het maakt haar eigen politieke ambities los. Goedgemutste sociale komedie met een leuke rol van de van oorsprong Senegalese Sene.

Party Girl

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Marie Amachoukeli-Barsacq, Claire Burger en Samuel Theis. Met o.a. Angélique Litzenburger, Joseph Bour en Samuel Theis.

De zestigjarige dame van de nacht Angélique (Litzenburger) speelt zichzelf - tot op zekere hoogte - in dit warmgetinte, licht nostalgische portret waarin een klant haar ten huwelijk vraagt. Ook zij riep vervolgens haar vier verraste kinderen bijeen. Een van hen - Samuel Theis - was een van de drie scenaristen/regisseurs. Een alleszins bekoorlijke film over menselijke banden en verleidingen in een volks milieu. Alleen jammer dat Angélique een enigma blijft. De film ging in première in Cannes, waar onder andere de prijs voor het beste debuut werd weggesleept.

Gett

2014 | Drama

Israël/Frankrijk/Duitsland 2014. Drama van Ronit Elkabetz en Shlomi Elkabetz. Met o.a. Ronit Elkabetz, Simon Abkarian, Menashe Noy, Sasson Gabai en Ze'ev Revach.

Viviane wil scheiden van haar man, simpelweg omdat ze niet meer van hem houdt. Haar echtgenoot geeft echter geen toestemming, dus kunnen de vrouwonvriendelijke rabbijnen van de religieuze rechtbank de scheiding niet bekrachtigen. Gett, het slotdeel van een trilogie over de huwelijkse perikelen van een Israëlische vrouw van middelbare leeftijd, is een even schrandere als schrijnende combinatie van rechtbankfilm en echtscheidingsdrama. Met messcherpe dialogen én een geweldige hoofdrol van coregisseur Elkabetz, die, als ze tijdens de vele zittingen niet mag spreken, voldoende heeft aan haar blik en lichaamstaal.

À la vie

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Julie Depardieu, Johanna ter Steege, Suzanne Clément, Hippolyte Girardot en Mathias Mlekuz.

Hélène, Lili en Rose zijn lotgenoten in het concentratiekamp Auschwitz. In de chaos aan het eind van WO II raken ze elkaar kwijt. Totdat de drie elkaar, dankzij een ieder jaar opnieuw geplaatste advertentie van Hélène, uiteindelijk in 1962 terugzien. Zilbermanns ode aan het leven is niets minder dan een hommage en laatste groet aan zijn moeder en haar twee vriendinnen die de Holocaust overleefden. Daarbij wordt het grote gebaar vermeden en spelen de actrices met de onuitwisbare gezamenlijke herinneringen van hun personages. De vakantie van het drietal in de badplaats Berck-Plage is een treffend tijdsbeeld.

Le roman de ma femme

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Jamshed Usmonov. Met o.a. Léa Seydoux, Olivier Gourmet, Maruf Pulodzoda, Sacha Bourdo en Thibault Vinçon.

Wanneer haar echtgenoot, een zakenman, spoorloos verdwijnt en Ève (Seydoux) achterlaat met verdriet, vraagtekens en een schuldenberg, vindt ze steun bij diens advocaat Chollet (Gourmet). Eerste Franse regie van Tadzjiekse regisseur is een geslaagde, sterk aan Simenon-romans en -verfilmingen herinnerende melange van drama en psychologische thriller. De aanvankelijk ietwat vergezochte toenadering tussen elegante schoonheid Ève en stoffige eenzaat Chollet wordt dankzij het geleidelijke verloop plausibel. Contra alle modes met een zekere ouderwetse kalmte geregisseerd, gespeeld, gefotografeerd én gemonteerd - een verademing.

Made in Italy

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Stéphane Giusti. Met o.a. Gilbert Melki, Amira Casar, Françoise Fabian, Caterina Murino en Vittoria Scognamiglio.

Veertiger Luca (Melki) is geboren Italiaan, maar woont al het grootste deel van zijn leven in Frankrijk. Voor de begrafenis van zijn vader, een levensgenieter eerste klas, keert hij terug naar Turijn en realiseert zich dan hoezeer hij tussen twee werelden in zit - en wat een puinhoop zijn leven eigenlijk is. Luchtige komedie over culturele verschillen zet een en ander dik aan met in strak zwart geklede, sexy dames in de rouw. Melki is best leuk als de man die een tweede coming of age doormaakt.

La traque

2008 | Biografie, Drama

Duitsland/Frankrijk 2008. Biografie van Laurent Jaoui. Met o.a. Hanns Zischler, Franka Potente, Yvan Attal en Christophe Brault.

Biografische tv-film over Serge en Beate Klarsfeld, het Frans-Duitse echtpaar dat tientallen oorlogsmisdadigers opspoorde en voor het gerecht sleepte. Centraal staat de jacht op Klaus Barbie, 'de beul van Lyon', die begin jaren zeventig wordt aangetroffen in Zuid-Amerika, waarop twaalf jaar onderzoek, undercoverwerk en politiek getouwtrek volgen voordat hij kan worden berecht. Ondanks het boeiende gegeven en de bedreven acteurs in de hoofdrollen, komt de film maar niet op gang. Warrige montage en een overdaad aan informatie zitten de spanning en karakterontwikkeling in de weg.

Bihisht faqat baroi murdagon

2006 | Drama

Rusland/Frankrijk/Tadzjikistan/Duitsland/Zwitserland 2006. Drama van Jamshed Usmonov. Met o.a. Khurshed Golibekov, Dinara Drukarova en Maruf Pulodzoda.

Indringend zorgvuldig geënsceneerd en gemonteerd drama over een negentienjarige plattelandsjongen (Golibekov) in Tadzjikistan die het niet voor elkaar krijgt om zijn prille huwelijk te consummeren. Ten einde raad probeert hij in de stad samen met zijn wereldwijze neef een vrouw te regelen die hem kan ontmaagden, een zoektocht die uitmondt in aanranding en moord. Regisseur/scenarist Usmonov (1965) toont zich een meester in het verbeelden van de neerwaartse spiraal van een naar mannelijkheid smachtende dwaalgast.

Va, vis et deviens

2005 | Drama

Frankrijk/Israël/België/Italië 2005. Drama van Radu Mihaileanu. Met o.a. Moshe Abebe, Yaël Abecassis, Roschdy Zem, Sirak M. Sabahat en Roni Hadar.

Soedan, 1984. Een zwarte christelijke moeder dwingt haar negenjarige zoon Schlomo zich voor te doen als het kind van een Ethiopisch-joodse vrouw die haar eigen zoon verloren heeft. Het is zijn enige kans aan de hongerdood te ontkomen. Regisseur Mihaileanu volgt Schlomo in drie belangrijke levensfasen: als hij in 1984 in Israël wordt geadopteerd door een liberaal Frans-joods gezin. In 1989 als hij in een kibboets gaat wonen, en vanaf 1993, als Schlomo naar Frankrijk vertrekt om te studeren. Met de politieke ontwikkelingen als achtergrond komt juist het kleine, persoonlijke verhaal van Schlomo goed uit de verf. Ontroerend en humaan.

Permis d'aimer

2005 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2005. Drama van Rachida Krim. Met o.a. Fejria Deliba, Charles Berling, Sofia Boutella en Farida Rahouadj.

Malika (Deliba) is een 40-jarige weduwe van Algerijnse afkomst die haar dochter (danseres, model en beginnend actrice Boutella) heeft opgevoed met de notie dat ze alleen mag trouwen met een Algerijn. Moeder Malika’s cultuur is haar houvast maar de grond verdwijnt onder haar voeten als ze tijdens haar kantinewerk verliefd wordt op Fransoos Jean (Berling). Tot overmaat van ramp staat dochterlief op het punt te trouwen met een ‘geschikte’ kandidaat. Permis d’aimer maakt invoelbaar hoe het is om langzaam te ontwortelen en vervolgens te worstelen met de plotselinge lichtvoetigheid. Een tedere film over dwingende moraal, verstikkende heimwee en bevrijdende liefde.

Tout le plaisir est pour moi

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Isabelle Broué. Met o.a. Marie Gillain, Julien Boisselier, Garance Clavel, Brigitte Roüan en Tsilla Chelton.

'Graag zou ik een film doen zoals When Harry met Sally,' zei actrice Marie Gillain ooit tegen Paris Match. Met deze eigentijdse vrouwenkomedie kwam die wens tenminste gedeeltelijk uit. Gillain speelt de hippe, hedonistische Louise die op een dag tot haar schrik vaststelt dat ze niet meer kan klaarkomen. Volgens Louise is een orgasme veinzen een doodzonde en aldus begint een heroïsche queeste om - we citeren de filmheldin - 'de verloren clitoris' te hervinden. Seksueel genot gezien en becommentarieerd vanuit vrouwenperspectief, zonder mannenhaat en met een flinke scheut humor, is in de cinema een zeldzaamheid. Karikaturaal grappig, maar verfrissend.

Bella ciao

2001 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 2001. Drama van Stéphane Giusti. Met o.a. Jacques Gamblin, Yaël Abecassis, Jalil Lespert, Vahina Giocante en Océane Mozas.

'Graag zou ik een film doen zoals When Harry met Sally,' zei actrice Marie Gillain ooit tegen Paris Match. Met deze eigentijdse vrouwenkomedie kwam die wens tenminste gedeeltelijk uit. Gillain speelt de hippe, hedonistische Louise die op een dag tot haar schrik vaststelt dat ze niet meer kan klaarkomen. Volgens Louise is een orgasme veinzen een doodzonde en aldus begint een heroïsche queeste om - we citeren de filmheldin - 'de verloren clitoris' te hervinden. Seksueel genot gezien en becommentarieerd vanuit vrouwenperspectief, zonder mannenhaat en met een flinke scheut humor, is in de cinema een zeldzaamheid. Karikaturaal grappig, maar verfrissend.

Petit Ben

1999 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1999. Komedie van Ismaël Feroukhi en Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Francis Renaud, Pierre Mazollier, Nathan Mazollier en Caroline Ducey.

Ben (Nac[KA2]eri), een kleine macho crimineel, heeft net een grote slag geslagen. Eindelijk zal hij rustig kunnen genieten van een luxe-leventje in het prachtige appartement van zijn vriend die achter de tralies zit. Maar lang duurt die rust niet. Eensklaps staat zijn gedumpte vriendin Ramona (Ducey) voor de deur en duwt hem een baby in de handen. Naar verluidt zou het zijn kind zijn. Vaderlijke gevoelens zijn vreemd voor Ben en hij tracht zich van het wicht te ontdoen, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, zeker als zijn buurvrouw Claire (Leroy- Beaulieu) zich over hen ontfermt. Een gewelddadig, sentimentele film die verder borduurt op het thema van TROIS HOMMES ET UN COUFFIN, maar dan minder geestig. Het is allemaal erg voorspelbaar, maar de baby zal niemand onberoerd laten. Geschikt voor een avondje ontspanning, maar dan weer vlug vergeten. Ferroukhi schreef het scenario samen met Catherine Rihort en Laurent Vachaud. Voor de fotografie tekende Jeanne Lapoirie.

À découvert

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Jaoui. Met o.a. Isabelle Renauld, Féodor Atkine, Pierre Cassignaro, Emmanuelle Michelet en Romain Legrand.

De vijfendertig-jarige France (Renauld) wil scheiden van haar man Lo[KA3]ic (Atkine) na acht jaar huwelijk. Ooit was hij een beloftevol fotograaf, maar nu is hij hopeloos verslaafd aan de drank. France wil herbeginnen met haar zoon Quentin (Legrand). Ze vinden onderdak in een goedkoop appartement. In de rechtszaal neemt Loïc alle schuld op zich. Op een dag echter krijgt ze per post een ongedekte cheque. Haar advocaat verklaart haar de valstrik waarin ze getrapt is. De gevolgen van drankzucht op de onmiddellijke omgeving en vooral het gezin worden hier op uiterst naïeve wijze geïllustreerd via een stationsromannetje. De acteurs spelen op automatische piloot. Jaoui schreef het scenario samen met Olivier Roche. Fotografie van Jean-Louis Sonzogni.

La vie en face

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Dussaux. Met o.a. Nathalie Richard, Patrick Pineau, Alex Descas, Antonin Lebas-Joly en Camille Japy.

Claire (Richard) is een alleenstaande moeder die met veel toewijding haar zoontje Maxime (Lebas-Joly) opvoedt. De jongen droomt ervan cellist te worden. Ze heeft het druk in het hospitaal waar ze werkt en weet dat ze op Maxime kan rekenen voor lichte huishoudelijke taken. Tot op de dag dat Claire geplaagd wordt door hevige hoofdpijnen. Bij onderzoek blijkt dat ze een hersentumor heeft. Ze weigert zich te laten verzorgen om haar zoontje niet te alarmeren, want die kan het niet vinden met zijn onstabiele vader Alex (Pineau). Enkel haar vrienden en collega`s D[KA1]esir[KA1]e (Descas) en Fabienne (Japy) weten van haar ziekte. Tranerig melodrama dat het gebruik van enkele tientallen zakdoeken laat aanbevelen. De situatie is kunstmatig en dit kan niet verholpen worden door het middelmatige spel van de hoofdacteurs. Toch zal een groot deel van het (voornamelijk vrouwelijke) publiek zich laten ontroeren door deze sentimentaliteit die voor eerlijke emotie moet doorgaan. Geschreven door Elvire Murail, Dussaux en Marianne Groves. Achter de camera stond Jean-Philippe Bouyer. Stereo.

Une femme dans la nuit

1995 | Drama, Thriller

Frankrijk/Canada 1995. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Natascha Lindinger, Frédéric Pierrot, Jean-Michel Tinivelli, Beata Nilska en Frédéric Pellegeay.

Laetitia (Lindinger) is een jonge vrouw die `s avonds op de parkeerplaats van de metro in een Parijse voorstad wordt overvallen door een aanrander, die haar verkracht. Bij de aangifte blijkt dat er een serie-verkrachter aan het werk is. Hij valt op een bepaald soort vrouwen (Laetitia was zijn type) en zoekt zijn slachtoffers onder de passagiers van dezelfde lijn van de ondergrondse. Hoewel Laetitia geschokt is en door een hel gaat, besluit ze zich te weren. Als de inspecteur die het onderzoek leidt tegen de engerd, haar voorstelt om als lokaas te dienen, kijkt ze er behoorlijk van op, maar ze accepteert het toch. Redelijk simpele tv-film die grotendeels in de gangen van een metrostation speelt, en met enkele spannende momenten als Laetitia het contact met haar beschermers/begeleiders op een cruciaal moment verliest. Praatgroepen voor slachtofferhulp kunnen zich van deze film bedienen om getroffenen uit hun isolement te helpen verlossen. Behoorlijk spel. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens, Nicolas Cuche en regisseur Woreth en is gebaseerd op authentieke getuigenissen van vrouwen die dit droeve lot troffen. Het camerawerk is van Manuel Teran, Thierry Pouget, Ali Lakrouf en Marc Tévanian. Formaat 16/9.

Éclats de famille

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Emmanuelle Riva, Yves Robert, Etienne Chicot en Denise Chalem.

Daar de huur steeds maar weer hoger wordt dreigt de zeventig- jarige Riva uit haar appartement gezet te worden. Er zit voor haar niets anders op dan werk te zoeken om tegemoet te komen aan de stijgende eisen van haar huisbaas. Voor een vrouw van haar leeftijd is dat zeker niet eenvoudig. Een job als kinderoppas lijkt haar best geschikt, maar de familie waar ze zich gaat aanbieden was eigenlijk op zoek naar een koppel. Geen probleem voor haar. Lichte komedie met sociale ondertoon. Het is een lust om doorwinterde acteurs aan het werk te zien als Riva en Robert, zelfs al is dit in een niet bijster sterk scenario als dit van Grousset, Stéphane Giusti en Bruno Déga, waaruit veel meer te halen was dan er in de film zit. Yves Dahan stond achter de camera.

Cauchemar d'une mère

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Jean-Claude Adelin, Diane Laske, Sandrine Caron en Marianne Groves.

Gescheiden kassi[KA2]ere Natalie Servin (De Saint-P[KA2]ere) zorgt alleen voor haar negen-jarige dochtertje Olivia (Laske). Hoewel de omstandigheden bescheiden zijn, leven moeder en dochter in goede harmonie en weten zij zich heel behoorlijk te redden. Nadat Natalie heel lang niets meer had gehoord van Olivia`s vader Guy Renau (Adelin), meldt hij zich onverwacht en eist de voogdij over Olivia op. Guy is een gewiekste schurk, die zijn zaken financiert met het geld van zijn bedrogen ex-echtgenotes. Natalie komt in verzet en weigert Guy zelfs het bezoekrecht, waarop hij een advocaat (Guillo) in de arm neemt, de sociale dienst (Andr[KA1]eoni) inschakelt en de zaak voor de kinderrechter (Le Masne) brengt. Het verslag van de zoveelste dramatische dwaling van de op hol geslagen mallemolen van ambtelijke instanties en justitie, die in de beginjaren 1990 Frankrijk in opschudding bracht. Helaas worden de gebeurtenissen met een overdosis aan sentiment opgelepeld. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens en regisseur Woreth. Het camerawerk is van Manuel Teran.

La source des femmes

2011 | Drama

België/Italië/Frankrijk 2011. Drama van Radu Mihaileanu. Met o.a. Leïla Bekhti, Hafsia Herzi, Hiam Abbass en Biyouna.

In een Noord-Afrikaans dorp moeten de vrouwen, ook hoogzwangere, iedere dag een gevaarlijke tocht over een rotsachtig pad afleggen naar de waterbron. Als dat een keer flink fout gaat, komen de vrouwen in opstand: als de mannen geen waterleiding aanleggen, gaan de vrouwen 'in liefdesstaking'. Leidster van de opstand is de gelukkig getrouwde, beeldschone Leila (Bekhti). Ze krijgt veel tegenstand van conservatieve krachten in het dorp. Soms mooie, aanstekelijke tafereeltjes, maar filmmaker Mihaleanu (Trahir) schiet te vaak door in kitsch, clichés en melodrama, waarbij elk idee ook nog moet worden uitgespeld.

op televisie
1 uitzending

La source des femmes (2011) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
zaterdag 25 maart
VRT Canvas
22:40 - 00:40

Reageer