Gérard Darmon

1948 Acteur

Gérard Darmon (1948) is acteur.
Er zijn 43 films gevonden.

Deux vies... plus une

2007 | Drama, Komedie

Frankrijk 2007. Drama van Idit Cebula. Met o.a. Emmanuelle Devos, Gérard Darmon, Michel Jonasz, Jocelyn Quivrin en Solange Najman.

Schooljuf liane Weiss is zo'n veertigster die het een leven lang al iedereen naar de zin maakt en zichzelf vergeet. Wanneer onder haar schedeldak de drang naar een beetje onafhankelijkheid en een boekproject almaar heftiger heen en weer stuiteren, is er echter geen houden meer aan. In deze lichtgewicht-feministische dramedy met een Joodse achtergrond en de Franse slag, herken je duidelijk de goede wil van debuterend regisseuse/scenariste Cebula. Het vloeipapierdunne déjà vu-script geeft de immer innemende hoofdrolspeelster Devos anderhalf uur lang de bühne. Een charmante genremiddenmoter.

Callas et Onassis

2006 | Biografie

Zwitserland/Italië 2006. Biografie van Giorgio Capitani. Met o.a. Gérard Darmon, Luisa Ranieri en Serena Autieri.

Schooljuf liane Weiss is zo'n veertigster die het een leven lang al iedereen naar de zin maakt en zichzelf vergeet. Wanneer onder haar schedeldak de drang naar een beetje onafhankelijkheid en een boekproject almaar heftiger heen en weer stuiteren, is er echter geen houden meer aan. In deze lichtgewicht-feministische dramedy met een Joodse achtergrond en de Franse slag, herken je duidelijk de goede wil van debuterend regisseuse/scenariste Cebula. Het vloeipapierdunne déjà vu-script geeft de immer innemende hoofdrolspeelster Devos anderhalf uur lang de bühne. Een charmante genremiddenmoter.

Les parrains

2005 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2005. Komedie van Frédéric Forestier. Met o.a. Jacques Villeret, Gérard Darmon en Gérard Lanvin.

Schooljuf liane Weiss is zo'n veertigster die het een leven lang al iedereen naar de zin maakt en zichzelf vergeet. Wanneer onder haar schedeldak de drang naar een beetje onafhankelijkheid en een boekproject almaar heftiger heen en weer stuiteren, is er echter geen houden meer aan. In deze lichtgewicht-feministische dramedy met een Joodse achtergrond en de Franse slag, herken je duidelijk de goede wil van debuterend regisseuse/scenariste Cebula. Het vloeipapierdunne déjà vu-script geeft de immer innemende hoofdrolspeelster Devos anderhalf uur lang de bühne. Een charmante genremiddenmoter.

Le coeur des hommes

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Marc Esposito. Met o.a. Gérard Darmon, Jean-Pierre Darroussin, Bernard Campan, Marc Lavoine en Ludmila Mikaël.

Sympathieke herenfilm van voormalig filmjournalist Marc Esposito (medeoprichter van filmblad Première) over de vriendschap tussen vier veertigers. Rond hun vijftiende voetbalden ze samen in een Parijse voorstad en sindsdien zoeken ze elkaar regelmatig op om problemen te relativeren rond werk, vrouwen, nageslacht en vriendschap. Zoals gebruikelijk in dit type film ligt de nadruk op de potentieel splijtende invloed van echtgenoten, vriendinnen en maîtresses. Maar gelukkig kan 25 jaar vriendschap dienen als rots in de branding. Plezier van en met heren, geschikt voor beide seksen. In 2007 volgde meer oude-jongens-stokbrood in Le coeur des hommes 2.

The Good Thief

2002 | Misdaad, Drama, Thriller

Verenigd Koninkrijk/Canada/Frankrijk/Ierland 2002. Misdaad van Neil Jordan. Met o.a. Nick Nolte, Tchéky Karyo, Nutsa Kukhianidze, Gérard Darmon en Saïd Taghmaoui.

Aan de Franse Rivièra houdt Bob (Nick Nolte) zich bezig met gokken, drugs en misdaad. Ondertussen kan hij het met velen, ook de politie, prima vinden. Hij bereidt zich voor op de perfecte kraak. In deze bewerking van Jean-Pierre Melville's Bob le Flambeur (1955) speelt Nolte een op het lijf geschreven rol van morsige randfiguur. De acteur, zelf niet onbekend met de grenzen van de wet en verslaving, vertelde dat hij kleine hoeveelheden heroïne tot zich had genomen om zich werkelijk te kunnen verdiepen in zijn personage. Ja ja.

Le boulet

2002 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2002. Komedie van Alain Berbérian en Frédéric Forestier. Met o.a. Gérard Lanvin, Benoît Poelvoorde, José Garcia, Djimon Hounsou en Rossy de Palma.

Lollige misdaadkomedie in de glansrijke traditie van de pretentieloze Franse buddyfilm met Lanvin in de hoofdrol als lompe crimineel Moltès die achter de tralies zit vanwege de moord op de broer van De Turk (Garcia). Cipier Reggio (Poelvoorde) geeft hem iedere week een loterijlot in ruil voor relatietips. Wanneer het lot in de prijzen valt, ontsnapt Moltès om zijn prijs te innen. Daarvoor moet hij wel samen met Reggio naar Afrika waar Reggio's vriendin met het lot rondtrekt. Twee botsende karakters, een hectische jacht door Afrika, jagende criminelen op de hielen: Le boulet is de ideale combinatie van Amerikaans popcornvermaak en Franse charme.

Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre

2002 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Duitsland 2002. Komedie van Alain Chabat. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Monica Bellucci, Alain Chabat en Jamel Debbouze.

De beeldschone Cleopatra (Bellucci) wedt met Caesar (scenarist/regisseur Chabat zelf) dat ze in drie maanden een paleis kan oprichten. Architect Numérobis ziet het niet gebeuren en roept de hulp in van Asterix & Obelix (Clavier en Depardieu) en hun vermaarde brouwer Panoramix. Cleopatra's vaste architect Amonbofis voelt zich gepasseerd en probeert de bouw te saboteren. Een magnifieke en peperdure productie, gebaseerd op de strip Astérix et Cléopâtre, en voorzien van leuke extra's als een dansnummer op 'Walk like an Egyptian'. Vervolg op het kassucces Astérix et Obélix contre César uit 1999.

Un flic presque parfait...

1998 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1998. Komedie van Marc Angelo. Met o.a. Gérard Darmon, Emma Colberti, Nozha Khouadra, François Berléand en Yves Pignot.

Politie-inspecteur Michel Blanev (Darmon) heeft afspraak met zijn dochter Louisiane (Ducamp) die hij al vijftien jaar niet meer heeft gezien. Het meisje verwacht veel van de rendez-vous en hoopt op een verzoening. Maar ter plekke is Blanev getuige van een overval op een supermarkt. Hij ziet hoe twee kassiersters van de verwarring gebruik maken om er met de buit vandoor te gaan. Hij gaat erachteraan en neemt ze te grazen. Het afspraakje met zijn dochter gaat hierdoor aan zijn neus voorbij. Darmon moet al zijn charmes aanwenden opdat je zou blijven kijken naar deze huilerige tv-film met een plot (geschreven door Daniel Saint- Hamont) die totaal ongeloofwaardig is.

Amour & confusions

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Patrick Braoudé. Met o.a. Patrick Braoudé, Michèle Garcia, Gérard Darmon, Kristin Scott Thomas en Valeria Bruni Tedeschi.

Romantische komedie waarin Dan (Braoudé) en Sarah (Scott Thomas) ten prooi vallen aan liefde op het eerste gezicht. Na een romantische nacht vertrekt Sarah zonder Dan wakker te maken, voor ze weggaat schrijft ze haar telefoonummer op een vaas. Helaas: die wordt gebroken door de werkster.

La Ferme du Crocodile

1996 | Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Didier Albert. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Bernadette Lafont, Christian Vadim en Raymond Gér[KA5]ome.

Sandrine Gossier (May) moet, tot groot ongenoegen van haar zoontje, voor haar werk naar Afrika, waar ze in opdracht van haar makelaarskantoor een lap grond moet kopen om er een hotel-casino op te bouwen. Via een plaatselijk contact werd het eigendom van Serge Maillard, de Ferme du Crocodile, getipt als uiterst geschikt. Deze laatste weigert echter halsstarrig te verkopen en bovendien is hij erg charmant en een goede vriend van de president. De kansen van Sandrine om te lukken zijn bijzonder klein. Een romantisch avontuur in het exotische kader van een Afrikaans land. Niet veel zaaks in zichzelf, maar lekker ontspannend. De acteurs spelen allen hun rolletje met plezier. Het scenario is van de hand van Daniel Saint Hamont, naar een idee van Henri de Turenne en Akli Tadjer. Mooie fotografie van Serge Palatsi en Rod Stewart. Nicam Stereo.

Pourvu que ça dure

1995 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1995. Komedie van Michel Thibaud. Met o.a. Jean-Pierre Bisson, Catherine Jacob, Olivier Pajot, Didier Benureau en Emmanuelle Seigner.

Dit is het avondvullende speelfilmdebuut van Thibaud, die het vak leerde bij regisseurs als Claude Sautet, Claude Pinoteau, Francis Veber en Diane Kurys. Als second-unit regisseur bij succesvolle kluchten-koning Jean-Marie Poir[KA1]e kreeg hij de smaak te pakken van de komedie. Thibaud haalde een motorrijdersduo, dat naam gemaakt had als stuntrijders, in de film als hoofdrollen. Darmon en Holgado spelen, resp. Victor Brulin en Joseph Ponty, die motorordonnance bij de politie zijn. Ze moeten in weer en wind adjunct-burgemeester Jacques Debreuil (Bisson) begeleiden op zijn verkiezingstoernee. Victor wordt verliefd op de lieftallige assistente van Debreuil, Julie Neyrac (Seigner), maar als Debreuil de twee tortelduifjes betrapt, schorst hij Victor voor onbepaalde tijd. Victor zich wil wreken en ontdekt toevallig dat Debreuil in smerige zaakjes verwikkeld is. De combinatie van het onbenullige scenario van Christian Biegalski en Philippe Isars met de twee motorrijders, die wel goed kunnen stunten, maar niet zo geweldig acteren, heeft ervoor gezorgd dat het een vederlichte film is geworden, die men gerust mag missen. De fotografie is van Bruno Delbonnel.

L'enfer vert

1995 | Misdaad

Frankrijk/Portugal 1995. Misdaad van Philippe Bensoussan. Met o.a. Gérard Darmon, Didier Bezace, Valéria Cavalli, Gaiia De Laurentis en Valory Valmond.

Door tegenslag bij het pokerspel en wegens zijn dubieus verleden aanvaardt Maurice Laporte (Darmon) een moord uit te voeren voor een onbekende opdrachtgever. Dan blijkt het slachtoffer in kwestie Tommy Flamand (Bezac) te zijn, een vriend van Maurice. Samen bedenken ze een plannetje om de opdrachtgever op te lichten. Een brutale gangsterfilm over de genadeloze wereld van de speelzalen. Wie daarin verzeilt raakt en schulden maakt is het eigendom van de uitbater. Een knap gegeven dat nogal banaal uitgewerkt werd zonder veel originaliteit. Veel gepraat, weinig actie. Geschreven door Tito Topin en in beeld gebracht door Robert Alazraki. Formaat 16/9.

Comment épouser un héritage?

1995 |

1995. Patrice Ambard. Met o.a. Gérard Darmon, Maria Pacôme en Cécile Pallas.

Door tegenslag bij het pokerspel en wegens zijn dubieus verleden aanvaardt Maurice Laporte (Darmon) een moord uit te voeren voor een onbekende opdrachtgever. Dan blijkt het slachtoffer in kwestie Tommy Flamand (Bezac) te zijn, een vriend van Maurice. Samen bedenken ze een plannetje om de opdrachtgever op te lichten. Een brutale gangsterfilm over de genadeloze wereld van de speelzalen. Wie daarin verzeilt raakt en schulden maakt is het eigendom van de uitbater. Een knap gegeven dat nogal banaal uitgewerkt werd zonder veel originaliteit. Veel gepraat, weinig actie. Geschreven door Tito Topin en in beeld gebracht door Robert Alazraki. Formaat 16/9.

La teta y la luna

1994 | Komedie, Romantiek

Spanje/Frankrijk 1994. Komedie van Bigas Luna. Met o.a. Biel Durán, Mathilda May, Gérard Darmon, Miguel Poveda en Javier Bardem.

'Ik heb een borst nodig voor mijzelf,' mijmert de tienjarige Catalaan Tete (Durán) wanneer hij zijn nieuwe broertje aan de borst van zijn moeder ziet. Het object van zijn verlangen wordt danseres Estrellita (May), een teerhartige Franse schone die rondreist met haar circuscollega en minnaar Maurice (Darmon). Regisseur en coscenarist Bigas Luna (Jamón, jamón) treft de onschuld van het jongetje met kinderlijk aseksuele observaties van volwassen handelingen. Het resultaat is een intelligente opgroeifilm gedrenkt in Catalaans machismo en gelardeerd met aangenaam surrealistische details. La teta i la lluna won goud voor Beste Scenario op het filmfestival van Venetië.

Tout ça...pour ça!

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Marie-Sophie L., Fabrice Luchini, Vincent Lindon, Gérard Darmon en Alessandra Martines.

Na het floppen van zijn BELLE HISTOIRE maakte Lelouch deze sprankelende komedie, over de vorm van afleiding die mannen en vrouwen al bezighoudt zo lang als de mensheid bestaat: hoe elkaar te ontmoeten en zonder al te veel ophef weer van elkaar af te komen. Lelouch legt een voor zijn doen ongebruikelijke verbale en visuele durf aan den dag. Deze dynamische, frisse, provocerende en humoristische film is een uitgelaten en vrolijke belevenis, vooral dankzij het verbale delirium van Luchini, een verrukkelijke nieuweling in de filmfamilie van Lelouch. De andere openbaring van deze film is Marie-Sophie L., die haar gebruikelijke rollen als huilerig provinciaaltje achter zich heeft gelaten, om hier bloeiend, uitdagend, gedurfd en vol humor voor den dag te komen. Films van Lelouch zijn meeslepend òf irritant. Deze keer hebben we met een goede Lelouch van doen. Camerawerk van Philippe Pavans de Cecatty.

Pas d'amour sans amour

1993 |

Frankrijk 1993. Evelyne Dress. Met o.a. Patrick Chesnais, Evelyne Dress, Jean-Luc Bideau, Gérard Darmon en Aurore Clément.

Dress, die samen met Chesnais een bureau voor avontuurlijke reizen runt is in de veertig en al drie jaar gescheiden. Ze zou weleens lekker met een kerel tussen de lakens willen glijden, want daarvan is het sedert de scheiding niet meer gekomen. Chesnais heeft geen belangstelling voor haar en je moet de gouden regel van het rommelen met je klanten niet overtreden. Ze is dus veroordeeld tot vriendinnen met dito ervaringen. Saaie debuutfilm van Dress, die behalve de hoofdrol ook de regie voerde en het scenario schreef. Met uitzondering van zichzelf komt iedereen tamelijk ongeloofwaardig over. Bertrand Chantry stond achter de camera. Op een klein festival voor de feministsche film evenwel bekroond met de publieksprijs. Tot dat publiek beperkt.

Le voleur et le menteuse

1993 | Romantiek

Frankrijk 1993. Romantiek van Paul Boujenah. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Philippe Léotard, Nathalie Cerda en Jacques Bonnot.

Suzanne Henson (May) is costumi[KA2]ere bij de film; ze is op de set ontslagen. Paul Salomon (Darmon) is een dief, die ontsnapt is uit de bak. In een haventje aan Het Kanaal wacht hij op een bootje dat hem zal meenemen. Suzanne mist haar trein. Ze was Paul al eerder op die dag tegen het lijf gelopen. Hij gaat bij haar aan tafel zitten in het restaurant. Ze vindt het goed dat hij aanschuift en ze gaan samen eten. Paul begint te praten en vertelt over zijn leven als schurk - het is te erg om waar te zijn. Suzanne bedenkt een verhaal (uit de film) met haar in de hoofdrol dat zo echt klinkt, dat het wel waar moet zijn. Die twee liggen elkaar wel, vooral als Suzanne ontdekt dat Paul de waarheid sprak. Ze beleven een heerlijke, onstuimige romantische nacht, maar hun geluk is van korte duur, want smeris Jeff (L[KA1]eotard) zit Paul op de hielen. Verhaal zonder al te grote verrassing over man-ontmoet-vrouw, maar de vonk tussen beide hoofdrollen slaat beslist over en sleept de kijker geheel mee. Er is een aardig subplot over serveerster Solange (een schitterende Cerda) die met de plaatselijke commissaris van politie een buitenechtelijke relatie onderhoudt. De film is vlot van tempo (in achttien draaidagen geschoten) en het effectieve scenario is van regisseur Boujenah. De fotografie was in handen van Philippe Pavans De Ceccatty. Geproduceerd door niemand minder dan Claude Lelouche. Dolby-geluid en Widescreen.

La cité de la peur

1993 | Horror, Komedie

Frankrijk 1993. Horror van Alain Berbérian. Met o.a. Chantal Lauby, Alain Chabat, Dominique Farrugia, Sam Karmann en Gérard Darmon.

Tijdens het Festival van Cannes doet Lauby die hoofd van de persafdeling is, vergeefse moeite om mond tot mond reclame aan de gang te krijgen over [KL]RED IS DEAD[KLE], een horrorfilmpje gemaakt zonder geld. Ze krijgt onverhoopte publiciteit als een maniak de filmoperateurs vermoordt net zoals dat in die film gebeurt. Lauby laat geen kans voorbij gaan en trommelt onmiddellijk hoofdrolspeler Farrugia op uit Parijs, een `kind` van dertig dat gaat braken om te laten zien dat hij blij is. Wie op zoek is naar `good taste`, zit hier duidelijk verkeerd. De film (om dit onding maar een naam te geven) werd opgebouwd rond de tv-ploeg [KL]Les Nuls[KLE] (die officieel tekende voor het scenario) en dat is het enige dat erover te zeggen valt. Een ronduit beschamend schouwspel, dat in werkelijkheid geschreven (?) zou zijn door Dominique Farrugia, Chantal Lauby en Alain Chabat. In beeld gebracht door Laurent Dailland.

Vagabond

1992 | Romantiek

Frankrijk 1992. Romantiek van Ann Le Monnier. Met o.a. Gérard Darmon, Ludmila Mikaël, Jean-Jacques Moreau en Aurore Colas Rimbert.

Een man is arm en dakloos geworden om te kunnen ontsnappen aan de spookbeelden van zijn pijnlijke verleden. Als clochard zoekt hij bij gebrek aan geluk alleen maar rust. Om elke hoek, elke keer wanneer de zon opgaat, is er de eenzaamheid. Met dit schitterende uitgangspunt, dat herinnert aan LA LEGGENDA DEL SANTO BEVITORE van Olmi, maakt Le Monnier een wisselvallige film, die de kijker toch niet onberoerd laat. Maar het ligt er een beetje te dik bovenop en het is niet evenwichtig genoeg. Het gaat mis wanneer het verhaal - te snel - de kant van een onwaarschijnlijke liefdesgeschiedenis op wankelt. Olmi's magie is ver te zoeken.

Le grand pardon II

1992 | Misdaad, Thriller, Drama, Actiefilm

Frankrijk 1992. Misdaad van Alexandre Arcady. Met o.a. Roger Hanin, Richard Berry, Gérard Darmon, Christopher Walken en Jill Clayburgh.

Men neme dezelfde personages van tien jaar geleden, inmiddels rijper, wijzer en ouder geworden, en begint opnieuw. Het decor is veranderd en het gedoe er omheen ook. Plaats van handeling is Florida en de familie Beytoun gaat, onder leiding van Raymonds zoon Maurice, lijden onder de ambities van dit ventje, dat zich gaat bezighouden met drugssmokkel. Een beetje nostalgie, een behoorlijke hoeveelheid verloren waarden, een vleugje familiebesef en nog wat wraak ook. Dat alles regelmatig verspreid over pure actiescènes en een psychologische studie. Arcady heeft zich sterk laten inspireren door de opbouw van zijn eerste Grand pardon, en levert hiermee een publieksfilm af met een boodschap: laten we tevreden zijn met wat we hebben en gelukkig verder leven. De boodschap komt over. De talentvolle acteurs, van Berry tot Hanin, verdienen een aparte vermelding. Ze voelen zich duidelijk thuis in hun rol.

La belle histoire

1992 | Avonturenfilm, Romantiek, Drama, Komedie

Frankrijk 1992. Avonturenfilm van Claude Lelouch. Met o.a. Béatrice Dalle, Vincent Lindon, Marie-Sophie L., Patrick Chesnais en Gérard Darmon.

Lelouch houdt ervan om het lot van verschillende personages door elkaar te hutselen en vervolgens toe te kijken hoe het leven ermee omspringt. Met Jesus de zigeuner, Odona, Marie-Madeleine uit de jaren 1990, Simon de smeris, Pierre de kunstkenner, Marie de jonge onderwijzeres en nog vele anderen, gaat de cineast terug in de tijd om het grote avontuur te vertellen van een op het eerste gezicht ontbrande liefde: twee duizend jaar beproeving voor één seconde eeuwigheid. Hij doet dit met de handige en naïeve bekwaamheid die hem eigen is, vol dichterlijke vervoering t.o.v. het leven, met een intieme blik op zijn personages, terwijl hij trouw blijft aan het onuitputtelijke thema van de liefde, waar de mens allerlei toeren mee uithaalt. Maar voor het vertonen van oppervlakkige woorden en ontoegankelijke, steeds weer herhaalde scènes, is meer dan drie uur toch wat teveel van het goede. Het scenario is van de regisseur en camerawerk van Jean Yves Le Mener.

Sale temps pour l'assassin

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Daniel Duval. Met o.a. Ricky Tognazzi, Gérard Darmon, Daniel Duval, Albert Dray en Nathalie Nell.

De tv-regisseur werkte samen met Michel Vianey aan het scenario van de klassiek geworden roman van James Hadley Chase. De succesvolle scenariosschrijver Harry (Darmon) trekt zich alleen terug in een afgelegen bergchalet. Hij krijgt er bezoek van een moordenaar die op de vlucht is, en al zes moorden op zijn naam heeft staan. Geleidelijk aan groeit er een merkwaardige vriendschap tussen hen, maar dan verschijnt plotseling de politie... Hoewel het thema platvloers is, is de aanpak daarvan dat minder, en Duval weet de enorm ambivalente personages en een angstaanjagende sfeer, die een gevoel van onbehagen oproept, goed weer te geven. Hij past dus de persoonlijke stijl die hij in zijn bioscoopfilms hanteert (LA DEROBADE) ook in zijn tv-films toe. Dat hij op zo treffende wijze randfiguren weet te schetsen, is waarschijnlijk te danken aan het feit dat hij als kind van de Armenzorg is en voorheen een alternatief leven leidde. En ook al is het zwakke punt van deze tv-film de zeer matige muziek.

Mais qui arrêtera la pluie?

1991 | Misdaad, Thriller

Italië/Frankrijk 1991. Misdaad van Daniel Duval. Met o.a. Gérard Darmon, Daniel Duval en Nathalie Nell.

Bewerking van een roman van James Hadley Chase door een andere regisseur: Michel Vianey. Het regent de hele film door, en niet alleen water! Een man krijgt midden op het platteland een zwaar auto-ongeluk. Hij komt er echter zonder kleerscheuren vanaf en gaat ervandoor. In een boerderij vermoordt hij een man en verkracht hij een vrouw. Vervolgens brengt hij op even brute wijze een politie-agent om het leven, waarna hij zich in diens auto uit de voeten maakt. Op de snelweg toert intussen een aangeschoten scenarioschrijver rond in zijn Jaguar. Hij wordt aangehouden door een politiewagen en verwacht een bekeuring, maar de `politieman` stapt in. En zo gaat het door. Vianey, Duval en Chase vinden elkaar in de duisternis. Verbijsterende hoeveelheden waanzin en nodeloos (zij het met talent in beeld gebracht) geweld; psychologie van de personages (pathologie zou een beter woord zijn) en de schokeffecten maken onpasselijk.

Passport

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Cuergui Daniela. Met o.a. Gérard Darmon, Dieg Iankoski, Armen Djigarkhanien, Christian Fellat en Nathalie Goudareva.

Een grote versierder is gereed om van zijn geboortestreek Géorgië naar Israël te gaan. Als gevolg van een misverstand komt hij in Wenen terecht, maar slaagt er toch in naar het beloofde land te komen, waar hij de meest uiteenlopende avontuurtjes beleeft, alvorens naar de huiselijke haard terug te keren. Daniela, zelf Géorgiër, heeft het thema zoals altijd in de stijl van een bitterzoete satirische komedie verpakt, want zijn komische observaties hebben eerder op de karakters dan op de situaties gemunt. Nostalgie en poëzie zijn in deze tegelijk ontroerende en buitennissige film vertegenwoordigd. Er bestaan meerdere versies met een verschillende lengte.

Il y a des jours... et des lunes...

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Gérard Lanvin, Patrick Chesnais, Annie Girardot, Marie-Sophie L. en Francis Huster.

Een komedie over de pech van anderen als de zomertijd bij volle maan ingaat. Dertien dagelijkse onopzettelijke persoonlijke rampjes (een politie-agent vergeet zijn werk en gaat swingen, een bruidegom wordt tijdens de bruidsnacht in de steek gelaten, een man zet zijn dochter in bij een gokspel, etc.), die zich voltrekken in de uren die op de tijdsverandering volgen. Het idee voor het scenario van de regisseur zelf is goed, maar de film maakt weinig indruk. Er zijn zowel wezenlijke als ontroerende momenten, maar ook langdradige gedeelten, trivialiteiten en de typische gezwollenheid van Lelouch, wanneer hij aan het denken slaat. Levendig is het allemaal wel, en ietwat oppervlakkig. Goed spel. Valérie Bonnier en Marc Rosenbaum werkten mee aan het scenario. Camerawerk van Jean-Yves Le Mener.

Gaspard et Robinson

1990 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Tony Gatlif. Met o.a. Gérard Darmon, Vincent Lindon, Suzanne Flon, Bénédicte Loyen en Charlotte Girault.

Twee onafscheidelijke vrienden, Gaspard (Darmon) en Robinson (Lindon), knappen een strandhuis op om er een caf[KA1]e van te maken. Ondanks een moeilijke jeugd heeft de een, Robinson, een zonnig karakter, en doet al het mogelijke om zijn vriend Gaspard, die depressief is na het vertrek van zijn vrouw, er moreel weer bovenop te helpen. Op een dag ontmoeten zij een verwaarloosd omaatje (Flon), nemen haar met zich mee naar huis en adopteren haar vervolgens. Een heel eenvoudig thema, voorzien van een aanpak waarin de rake typeringen, waardoor deze cineast (een trotse zigeuner!) zich kenmerkt, niet ontbreken. Hij weet zijn altijd min of meer marginale, maar boeiende en sympathieke (RUE DU DEPART) karakters op een warme en menselijke wijze neer te zetten. Het onbeduidende scenario (Gatlif en Marie- Th[KA1]er[KA2]ese Rudel) brengt enkele langdradige momenten met zich mee, maar het voortreffelijke spel van de drie hoofdpersonen (een film met weinig personages en met weinig geld gemaakt) compenseert dit zeker weer. Vooral Flon, als een net zo ongewone grootmoeder als LA VIEILLE DAME INDIGNE van René Allio, valt op. Dominique Chapuis deed de fotografie.

Sans peur et sans reproche

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Rémi Martin, Ann-Gisel Glass, Victoria Abril en Gérard Darmon.

De titel (zonder vrees of blaam) was het motto van de ridder Bayard (1476-1524), maar het gaat hier niet om zijn biografie. Regisseur Jugnot heeft een film gemaakt rond de komische acteur Jugnot. Een zeer vrije interpretatie van de geschiedenis. De Italiaanse oorlogen worden op een kluchtige manier in beeld gebracht, hoewel er om die periode in de geschiedenis weinig te lachen valt. Deze vrijheden zouden hem zeker vergeven zijn als hij zo talentvol was als de heren van Monty Python, maar dat is bepaald niet het geval.

Preuve d'amour

1988 | Avonturenfilm, Mysterie, Film noir

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Michel Courtois. Met o.a. Gérard Darmon, Anaïs Jeanneret, Philippe Combenègre, Sylvie Orcier en Michel Auclair.

Martin is tijdens een treinreis op het eerste gezicht verliefd geworden op Lou. Zij sleept hem echter mee in een trieste meervoudige moordzaak, waarbij de schuldigen van hem af willen, met het risico dat hij op zijn beurt uit de weg wordt geruimd. Wie is Lou? Deze geschiedenis vol intriges is slecht geregisseerd, de mise-en-scène is al even weifelend en ook de acteurs presteren niet altijd even goed, want ze zijn slordig geregisseerd.

Pathos

1988 | Mysterie, Misdaad

Italië 1988. Mysterie van Piccio Raffanini. Met o.a. Virginia Hey, Gérard Darmon, Gioia Scola, Carlo Mucari en Dario Parisini.

Twee fotomodellen worden onder vreemde omstandigheden vermoord. Een fotografe is geschokt en verdenkt haar mysterieuze, excentrieke echtgenoot. Nadat een eigenwijze politieman haar ergernis heeft opgewekt, besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan. Ze slaagt erin een videofilm te bemachtigen waarop de moordenaar te zien is, terwijl hij een van de modellen vermoordt. Er worden nog twee mensen uit haar omgeving vermoord, voordat ze de dader tegen het lijf loopt. Niet erg spannend, matig geacteerd, veel bloot.

Main pleine

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Gérard Darmon, Christine Pascal, Ninetto Davoli, Caroline Chaniolleau en Christophe Odent.

Darmon heeft een gevangenisstraf uitgezeten en keert naar zijn vertrouwde buurt terug. Hij ontmoet er slechts minachting, onverschilligheid en wantrouwen. Ook bij zijn misdadige vrienden die een nieuwe overval plannen. Alleen bij zijn ex-vriendin Pascal is hij welkom.

Main plein

1987 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1987. Misdaad van Jean Marc Meastracci. Met o.a. Gérard Darmon, François Berléand, Caroline Chaniolieau en Jean-François Derac.

Darmon speelt een laffe slappe zak door wiens schuld ooit een kameraad de bak indraaide. Als hij een auto geleend heeft van een oudere kennis, wordt het karretje 's nachts gestolen en bij een bankoverval gebruikt. De onschuldige, niets vermoedende eigenaar wordt prompt gearresteerd en sterft door de schok aan een hartaanval. Darmon neemt wraak. Doorsnee misdaad- en actie film.

Le Beauf

1987 | Komedie, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Komedie van Yves Amoureux. Met o.a. Gérard Jugnot, Gérard Darmon, Marianne Basler, Zabou Breitman en Didier Sauvegrain.

Een bescheiden employé bij de Banque de France, die al zijn idealen verloren heeft, leidt een eentonig en rustig bestaantje in zijn huisje in een voorstad. Dan komt een oude vriend uit Sydney langs. Deze sleept hem mee in het avontuur, met inbegrip van de 'inbraak' bij genoemde bank. De pech met deze debuutfilm is dat de regie het scenario en de opmerkelijke dialogen van Guy Beaumart niet waard is. De film schommelt namelijk onophoudelijk heen en weer tussen een komedie en een detective en wel zodanig dat het de intrige nadelig beïnvloedt. Maar het portret van deze 'boeven' en de visuele weergave bewijzen dat Amoureux een begenadigd regisseur is.

Rue du départ

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. François Cluzet, Christine Boisson, Ann-Gisel Glass, Jean-Pierre Bacri en Maurice Barrier.

Een intiem beeld van de gewone mensen in het armoedige milieu van de Parijse buitenwijken. Een erg precies uitgewerke regie maar met in een vreemde omgeving geplaatste decors, overdadige belichting en veel pittoreske beelden. Jammer genoeg is het een mooie film over vieze buurten en een brave film over randfiguren. Onsamenhangend scenario en onduidelijke personnages die nooit overtuigen, met uitzondering van Boisson. Na LES PRINCES een teleurstellende film van Gatlif.

37°2 le matin

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jean-Jacques Beineix. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Béatrice Dalle, Gérard Darmon, Consuelo De Haviland en Clémentine Célarié.

'De wereld is te klein voor haar, ik moet haar redden,' aldus dertiger Zorg (Anglade) over zijn psychisch labiele 19-jarige vriendin Betty (debuut Dalle). Wat vooraf gaat is een zonovergoten amour fou tussen de klusjesman en de wulpse tiener, kleurrijk verbeeld in Zuid-Frankrijk (oa palendorp Gruissan Plage) en stemmig verlucht met dromerige pianomuziek van componist Gabriel Yared. Franse cultklassieker Betty Blue was halverwege de jaren 80 een ongekende internationale hit vanwege de invoelbaar uitgewerkte en wellustig verbeelde jeugdige passie. In 1991 presenteerde Beineix zijn zelf gemonteerde versie (185 minuten) waarin Zorg en Betty's relatie meer aandacht krijgt.

On ne meurt que deux fois

1985 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1985. Misdaad van Jacques Deray. Met o.a. Michel Serrault, Charlotte Rampling, Xavier Deluc, Elisabeth Depardieu en Gérard Darmon.

Deze bewerking is Robin Cooks boek totaal niet trouw, en is tot het uiterste vereenvoudigd ten behoeve van het grote publiek, zodat alle personages verbasterd zijn. Had de regisseur een origineel scenario gebruikt dan was de kritiek minder negatief geweest. De handeling gaat over inspecteur Serrault, die een moord onderzoekt waarbij Rampling betrokken is. Hij wordt verliefd op haar en als hij ontdekt dat zij in bed ligt met haar broer Deluc, onbrandt er een strijd tussen de twee mannen, waarop Rampling haar broer doodt. Scenario van de regisseur en Michel Audiard. Camerawerk van Jean Penzer.

Liberté, Egalité, Choucroute

1985 |

Duitsland/Frankrijk/Italië 1985. Jean Yanne. Met o.a. Jean Poiret, Ursula Andress, Michel Serrault, Jean Yanne en Daniel Prévost.

Onder het mom van een historische fabel (de kalief van Bagdad en zijn vizier brengen een bezoek aan Parijs in 1789 om guillotines te kopen!) heeft Jean Yanne een scherpe satire gemaakt op het socialistische bewind van Mitterand. De socialisten, de immigranten en de buitenlanders worden allen afgekraakt, en dat nog wel door een cineast die niets meer te maken wil hebben met kortzichtigheid, die demagogisch is en zowel in het goed als in het kwade gelooft. Gezien tegen de huidige Franse achtergrond is de maker wel moedig geweest, maar het geheel is grof, niet bepaald komisch, middelmatig gefilmd en meer in de trant van cabaret.

Les loups entre eux

1985 | Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk 1985. Avonturenfilm van José Giovanni. Met o.a. Claude Brasseur, Bernard-Pierre Donnadieu, Gérard Darmon, Niels Arestrup en Jean-Hugues Anglade.

Giovanni en J. Schmitt maakten een bewerking van hun eigen roman. Eigenlijk maakt Giovanni al twintig jaar dezelfde film met als verandering dat hij door de jaren heen zijn aandacht steeds meer legt bij het landschap in plaats van de stereotype personages.

Notre Histoire

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Alain Delon, Nathalie Baye, Gérard Darmon, Geneviève Fontanel en Jean-Pierre Darroussin.

Een drankzuchtige garagehouder (Delon) zit in de trein en overpeinst zijn leven. Een vrouw (Baye) komt de coupé in. Ze hebben seks en zij verdwijnt weer. Hij gaat achter haar aan. In het niet altijd navolgbare universum van cineast Blier (Buffet froid) is dit het begin van een filmisch commentaar met surrealistische trekjes op burgerlijkheid, liefde en seks. Delon speelt nadrukkelijk iets anders dan de gangster die het Franse publiek voordien van hem kende en werd beloond met een César. Blier kreeg er een voor zijn scenario.

Les Princes

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. Gérard Darmon, Céline Militon, Muse Dalbray, Concha Tavora en Dominique Maurin.

Een familie van Algerijnse zigeuners moet haar appartement in een woonkazerne ontruimen en wordt zo gedwongen tot een nomadenbestaan. Een bouwvakker neemt met zijn drie zwagers uit sociaal protest deel aan oplichterijen en diefstal en verstoot vanuit traditioneel macho-gevoel zijn vrouw, die zich door een sociaal werkster de anti-conceptiepil heeft laten aanpraten. Zijn inwonende grootmoeder houdt de tradities hoog, maar ze is nieuwsgierig en bereid te profiteren van de beschaving en ze leert met haar achterkleinkind lezen. Ondanks de soms grove karikaturen van een afkeurende maatschappij, is dit een door milieu, onderwerp en doorvoelde aanpak belangwekende film van de jonge Algerijnse regisseur die hiermee eigen ervaringen van zich af filmde. Er is een prachtige oma-rol van de tachtigjarige Muse Dalbray.

Le grand carnaval

1983 | Drama, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Philippe Noiret, Roger Hanin, Peter Riegert, Gérard Darmon en Macha Méril.

Tegen de achtergrond van de invasie in Noord-Afrika door de geallieerden wordt het leven in een Algerijns stadje getoond en de vriendschap tussen de Algerijnse kroegbaas en de koloniale burgemeester, die tenslotte ontdekken halfbroers te zijn. De combinatie van sentimentele komedie en epische historische reconstructie (de invasie en de andere spectaculaire scènes werden geregisseerd door Luc Besson) werkt niet door de zwakke dramaturgie. De kleurrijk gespeelde rollen en de verzorgde vormgeving houden, ondanks de overmatige lengte, de aandacht vast.

La baraka

1982 | Film noir

Frankrijk 1982. Film noir van Jean Valère. Met o.a. Roger Hanin, Gérard Darmon, Magali Renoir, Henri Tisot en Marthe Villalonga.

Verhaal van een vriendschap met hindernissen tussen een notabele Fransman uit Marseille (afkomstig uit Algerije) en een stille jongeman die half Algerijns blijkt te zijn. De jongeman doodt per ongeluk een racisitische caf[KA1]ehouder en wil naar het buitenland vluchten, maar de dochter van de Fransman geeft hem aan. Hij pleegt dan zelfmoord. Of dit tragische einde nodig was in deze interessante verfilming naar Jean Val[KA2]ere, is de vraag. Hanin (de Fransman) legt het er te dik bovenop. Scenario van Henri Graziani.

Cap Canaille

1982 | Misdaad, Drama

Frankrijk/België 1982. Misdaad van Juliet Berto en Jean-Henri Roger. Met o.a. Juliet Berto, Richard Bohringer, Jean-Claude Brialy, Bernadette Lafont en Patrick Chesnais.

Een meisje uit de onderwereld van Marseille leeft samen met een individualistische gangster. Samen met een reporter die de corruptie en belangenconglomeratie in onroerend goed aan de kaak wil stellen, komt zij tot de ontdekking dat tegen de medeplichtigheid van schijnbaar respectabele financiers met georganiseerde misdaad weinig te beginnen valt. Deze teleurstellende tweede film van het duo Berto-Roger is te voorspelbaar om als sociale thriller de aandacht vast te kunnen houden; de uit-de-losse-pols-vormgeving vol filmcitaten is voornamelijk storend. Het beeld van Marseille lijkt minder authentiek dan dat van Pigalle in NEIGE en de acteurs zijn beter dan uit hun rollen blijkt.

Le grand pardon

1981 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Alexandre Arcady. Met o.a. Roger Hanin, Jean-Louis Trintignant, Richard Berry, Anny Duperey en Bernard Giraudeau.

Het hoofd van een maffia-familie raakt met een concurrent in een strijd gewikkeld over de aankoop van een casino. Hij schakelt de mededinger uit, maar geeft zich aanvankelijk geen rekenschap van een verrader in zijn eigen gelederen. Hij breekt de wetten van Jom Kippoer door op deze Grote Verzoendag de intrigant zelf te executeren. Terwijl hij zijn gevangenisstraf uitzit, draagt hij alle verantwoordelijkheid over aan zijn zoon. Deze Franse variant op THE GODFATHER vervangt het katholieke traditionalisme en familiebesef door een joods milieu, maar dat blijft een oppervlakkig vernisje voor een onderhoudende, maar conventionele misdaadfilm. Wel voortreffelijke acteerprestaties. Scenario van de regisseur, Daniel Saint-Hamont en Alain Le Henry. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gérard Darmon op televisie komt.

Reageer