Francis Blanche

Regisseur, Acteur

Francis Blanche is regisseur en acteur.
Er zijn 87 films gevonden.

Une Baleine qui avait mal aux dents

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Bral. Met o.a. Bernadette Lafont, Francis Blanche, Julian Guiomar, Henri Labussière en Jean-Claude Drouot.

Een vrouw leeft ongecompliceerd met drie mannen, haar echtgenoot en zijn twee vrienden, maar tijdens het weekend gaan hun platvloerse grappen en eindeloze kaartspelletjes haar danig vervelen en ze voegt een vierde, wat subtielere man toe aan haar entourage. Deze met de losse pols gemaakte debuutfilm vol improvisatie heeft spontane en rake scènes en een verbazende zwartheid tussen alle opgewektheid, maar de optelling is te episodisch en te schetsmatig. Binnen de Franse cinema een ongewone vrijheid in cameravoering en acteren, die aan de Newyorkse underground-films doet denken. Het geheel is echter veel zonniger.

Un Linceul n'a pas de pôches

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Jean-Pierre Mocky, Francis Blanche, Jean Carmet, Michel Constantin en Michel Galabru.

Om aan de censuur van de hoofdredacteur te ontkomen, richt een journalist een onafhankelijk dagblad op, waarin corruptie en in de doofpot gestopte schandalen bij notabelen in een grote provincieplaats aan de kaak worden gesteld. Ondanks drastische tegenmaatregelen zet hij door, tot hij wordt vermoord. De verplaatsing naar het eigentijds Frankrijk maakt dit vooroorlogs Amerikaans romanverhaal van Horace McCoy no pockets in a shroud minder waarschijnlijk, ook omdat actuele toespelingen een strakke intrige onnodig verwarren en verzwaren. Mocky speelt zelf de hoofdrol al te ijdel en heeft daardoor weinig aandacht voor de regie. Een curieus gebruik van komische acteurs in schurkenrollen die door bewust onflatteus camerawerk tot een 'monstergalerij' worden gemaakt.

France société anonyme

1974 | Drama, Sciencefiction

Frankrijk 1974. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Michel Bouquet, Allyn Ann McLerie, Roland Dubillard, Joël Barcellos en Michel Vitold.

Het hoofd van clandestiene Franse handel in drugs ziet zijn imperium bedreigd als de Verenigde Staten drugs willen legaliseren om de enorme illegale opbrengsten te kunnen herinvesteren in multinationals. Hij ziet zich genoodzaakt om oppositie te gaan voeren, maar verliest de strijd nu iedereen van overheidswege tot verslaafde wordt gemaakt. Corneau heeft in dit debuut al veel van de virtuoze vormbeheersing van zijn latere genrefilms, maar combineert dit met bizarre humor en ongebreidelde satire die doet betreuren dat hij hierin niet is doorgegaan. (De film speelt in 2222 als de hoofdpersoon uit diepvries-coma ontwaakt en wordt geïnterviewd over de jaren 1970-1980). Scenario van Jean-Claude Carrière en regisseur Corneau. Achter de camera stond Pierre William Glenn.

Par le sang des autres

1973 | Misdaad

Canada/Italië/Frankrijk 1973. Misdaad van Marc Simenon. Met o.a. Yves Beneyton, Francis Blanche, Bernard Blier, Robert Castel en Riccardo Cucciola.

Een man heeft in een villa twee vrouwen gegijzeld en vraagt in ruil voor hen het mooiste meisje uit de streek. Politie en overheden in het gewoonlijk rustig dorpje komen in het geweer, maar de gestoorde gijzelaar blijkt gewapend. De pogingen om een prostituée en een Italiaanse gastarbeidster zonder werkvergunning als losprijs te sturen mislukken en burgemeestersdochter biedt zichzelf aan. De zoon van schrijver Simenon werkt het curieus verhaal uit tot een degelijk geconstrueerd scenario en regisseert bekwaam, maar heeft kennelijk moeite met het leiden van acteurs die soms al te karikaturaal uitpakken. Bovendien lijkt de enige functie van sommige personages om een bekende naam op de rolverdeling te krijgen.

O.K. patron

1973 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1973. Komedie van Claude Vital. Met o.a. Jacques Dutronc, Mireille Darc, Axelle Abbadie, Michel Constantin en Francis Blanche.

De weduwe van een Franse mafioso zoekt een plaatsvervanger om een machtsovername door Amerikanen te voorkomen en strikt daartoe een jonge vertegenwoordiger in relikwie[KA3]en, die niet begrijpt wat hem overkomt. Dit vroege vehikel voor Dutronc als ster speculeert op diens nonchalante image als chansonnier. Hij brengt inderdaad een welkome lichtheid in deze logge en voorspelbare misdaadburleske. (Deze debuutfilm ontstond onder supervisie van George Lautner, met het merendeel van diens vaste acteurs, wat er alleen aan herinnert hoeveel vlotter hij zelf dit genre beheerst).

La Dernière bourrée à Paris

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Raoul André. Met o.a. Patricia Lesieur, Tony Kendall, Francis Blanche, Roger Coggio en Annie Cordy.

Onder invloed van de film LAST TANGO IN PARIS is de fantasie van een studente op hol geslagen. Ze verwart een Amerikaanse weduwnaar, die ze toevallig in een leeg appartement ontmoet, met Marlon Brando. Deze heeft echter potentieproblemen en vlucht voor haar avances. Deze banale parodie op Bertolucci's film moet het vooral hebben van dubbelzinnige grappen over boter - de held heeft een zuivelfabriek geërfd -, die nooit leuk worden, evenmin als de bekende reeks tweederangskomieken die op klompen door hun amechtige scènes baggeren.

L' Histoire très bonne et très joyeuse de Colinot Trousse-Chémise

1973 | Historische film, Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Historische film van Nina Companéez. Met o.a. Francis Huster, Brigitte Bardot, Muriel Catala, Nathalie Delon en Bernadette Lafont.

In de 16de eeuw wordt de verloofde van een jonge boer ontvoerd, die tijdens zijn speurtocht allerlei vooral galante avonturen beleeft. Huster heeft te weinig ervaring voor zijn dragende rol en omdat de regisseur een vrouw is, is het vreemd dat zijn veroveringen grof en karikaturaal getekend worden. Bardots afscheidsrol van de cinema is op het gênante af.

Dragées au poivre

1973 | Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Jacques Baratier. Met o.a. Guy Bedos, Sophie Daumier, Jean Babilée, Jean-Paul Belmondo en Francis Blanche.

Jonge filmgekken proberen d.m.v. een verborgen camera uitwassen van het Parijse leven te betrappen voor een cinéma vérité-documentaire. Deze episodische komedie persifleert moderne/modieuze filmgenres, maar mengt daar al te veel opgeklopte flauwiteiten doorheen, vooral in de vermoeiende uitbundige activiteiten van de filmploeg zelf. Wel een aantrekkelijke sterbezetting met uitschieters van Signoret-Belmondo in een zgn. prostituée-legionair-smartlap en van Vitti-Vadim in een MARIENBAD-parodie.

Quand c'est parti, c'est parti

1972 | Komedie

Frankrijk/Canada 1972. Komedie van Denis Héroux. Met o.a. Jean Lefebvre, Dominique Michel, Regis Simard, Francis Blanche en Mylène Demongeot.

Met de fine fleur lourde van de Franse komische film wil de populaire filmer Heroux uit Quebec op een lichtvoetige manier de tegenstellingen tussen de Canadese francofonen en anglofonen illustreren via een modelbediende uit Quebec die zijn gezinnetje in een woonwagen stouwt en ermee naar Vancouver trekt. Zwaar op de hand liggende komedie die begint met enkele goede ideeën maar als geheel slechts klein divertissement.

Le Solitaire

1972 | Misdaad, Drama

Duitsland/Frankrijk 1972. Misdaad van Alain Brunet. Met o.a. Hardy Krüger, Raymond Pellégrin, Georges Géret, Francis Blanche en Jean Lefebvre.

Een veroordeelde inbreker laat zich door de hoofd-cipier overhalen tot het kraken van een kluis, in ruil voor ontsnapping samen met een celgenoot, die uiteindelijk achter dit komplot blijkt te zitten. Motivatie voor de held is de hereniging met zijn aan een oude vriend toevertrouwde dochtertje, dat op het moment van de vlucht naar het buitenland echter verkiest bij de pleegvader te blijven. Een bekwaam, maar zonder oorspronkelijkheid uitgevoerd misdaaddrama, dat een extra- dimensie krijgt door de tragische vaderliefde die de film weliswaar naïef, maar binnen het genre ongewoon menselijk maakt, waardoor de acteurs meer dan cliché-personages kunnen worden.

All'onorvole piacciono le donne

1972 | Komedie, Erotiek

Italië/Frankrijk 1972. Komedie van Lucio Fulci. Met o.a. Lionel Stander, Lando Buzzanca, Francis Blanche, Laura Antonelli en Anita Strindberg.

Een vette farce, die onhandig vermomd is als een satire op de Italiaanse clerus en bourgeoisie. Lucio Fulci regisseert met zijngebruikelijke storende nadrukkelijkheid, hoewel de competente en voor dit type film verrassend prestigieuze cast bij momenten aardig uit de hoek komt.

Le grande maffia

1971 | Thriller, Komedie

Verenigde Staten 1971. Thriller van Philippe Clair. Met o.a. Michel Galabru, Tontos en Francis Blanche.

Modeste Miette is een onbeduidende Parijse bankbediende met een hartprobleem. Alleen als hij snel een harttransplantatie ondergaat, zal hij overleven. Maar hij heeft geluk: net op het moment waarop zijn toestand kritiek wordt en hij naar het ziekenhuis moet, wordt ook gangsterbaas Al Cartone binnengebracht. Modeste krijgt het hart van Cartone en wordt, in navolging van het testament van de gangster, meteen de nieuwe baas van Cartone's misdaadsyndicaat. Een van de eerste acties die ondernomen gaat worden is de beroving van de bank waar Modeste heeft gewerkt

Le Plus vieux métier du monde

1971 | Komedie, Erotiek

Duitsland/Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Franco Indovina, Mauro Bolognini, Philippe de Broca, Michael Pfleghar en Claude Autant-Lara. Met o.a. Michèle Mercier, Enrico Maria Salerno, Hiram Keller, Elsa Martinelli en Gastone Moschin.

Episodenfilm over prostitutie. I. De oertijd. II. Het Romeinse keizerrijk. III. De Franse revolutie. IV. De Belle Epoque. V. De tegenwoordige tijd. VI. Een gecomputeriseerde toekomst. De charme en (voorzover aanwezig) het talent van de actrices is verspild aan de fantasieloze scenario`s, die navenant lusteloos in beeld zijn gebracht. De Broca`s episode met Moreau als Mimi Guillotine, die haar attracties combineert met het uitzicht op de onthoofdingen, is nog wel aardig, terwijl Godards filosofische SF interessant voortborduurt op zijn ALPHAVILLE (maar tijdens de bioscooproulatie werd de film meestal gecoupeerd). De scenario's zijn van Daniel Boulanger, André Tabet, Jean-Luc Godard, Ennio Flaiano, Jean Aurenche, Georges- André Tabet en Michel Legrand.

La grande mafia

1971 | Komedie

Frankrijk 1971. Komedie van Philippe Clair. Met o.a. Francis Blanche, Les Tontos, Micha Bayard, Sim en Michel Galabru.

Een gênante Franse komedie met de onuitstaanbare Blanche als een simpele bankbediende, die na een hartoperatie verandert in een gemene gangster, en vervolgens bijna de hold-up doet mislukken door hard te gillen bij het zien van een muis. Dat niveau, dus. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Edmond Sechan.

La Grosse combine

1971 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Bruno Corbucci. Met o.a. Alighiero Noschese, Francis Blanche, Bernard Blier, Enrico Montesano en Paul Gégauff.

Een stel kruimeldieven belandt regelmatig in de gevangenis en beraamt een grote slag: het stelen van de opbrengsten van de Italiaanse staatsloterij. Zonder de minste fantasie ingeblikte gangsterkomedie met de gruwelijke Blanche in een irritant nummertje als een Duitse politie-officier. Blier figureert prominent op de titelrol, maar heeft een gastrolletje van hooguit drie minuten. Bedrog! Geld terug!

L' Odeur des fauves

1971 | Drama

Frankrijk/Italië 1971. Drama van Richard Balducci. Met o.a. Maurice Ronet, Josephine Chaplin, Vittorio De Sica, Raymond Pellegrin en Francis Blanche.

Een alcoholistische journalist werkt voor een schandaalblad en heeft succes met een compromitterende foto van de dochter van een senator die een voorstander is van de rassenscheiding tussen blank en zwart, in de armen van een neger. Terwijl de politicus hem probeert te intimideren, begint hij zijn vroegere integriteit te heroveren. De film roert echter net zo wellustig in de modder als de media die de rolprent aan de kaak tracht te stellen. Veel pittoreske zelfkantfiguren. Ronet heeft alles mee voor een cynische held, maar heeft dat soort rollen veel te vaak gespeeld.

Qu'est-ce qui fait courir les crocodiles?

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Jacques Poitrenaud. Met o.a. Michel Serrault, Jean Poiret, Francis Blanche, Colette Castel en Evelyne Dassas.

De adjunct-directeuren van een onderneming voor camping-artikelen proberen tevergeefs hun directeur uit de weg te ruimen. Wantrouwend geworden stelt deze zijn onterfde neef als supervisor aan. De neef probeert de werkomstandigheden drastisch te veraangenamen, waarna zijn oom zich met zijn adjuncts verzoent teneinde de neef uit te schakelen. Het scenario heeft zelfs geen schijn van logica en in de regie stellen de acteurs zich onmatig aan. Af en toe is er sprake van een aardige dialoog en de duur van de film is weldadig kort.

La grande java

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Philippe Clair. Met o.a. Francis Blanche, Corinne Le Poulain, Charlots, Les en Philippe Clair.

Vijf rugbyspelers komen erachter dat hun vroegere trainer, die er destijds met de clubkas vandoor gegaan, in een klein dorpje in de provincie woont. Hij heeft zijn naam veranderd en zich kandidaat gesteld voor het burgemeesterschap. Onze helden gaan zijn Amerikaans aandoende campagne dwarsbomen. Een dieptreurig voorbeeld van een Franse geweldsfilm met tot vervelens toe herhaalde of flauwe situaties, zoals Philippe Clair, die overigens is gespecialiseerd in soldatenhumor, ze zo goed in elkaar weet te zetten. Blanche bezat ooit talent maar waarom heeft hij het zo verspild aan allerlei slechte films? Wat betreft de Charlots: die evenaren zichzelf en zijn even schuldig als de echte.

Etes-vous fiancée à un marin grec ou à un pilote de ligne?

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Jean Aurel. Met o.a. Jean Yanne, Françoise Fabian, Nicole Calfan, Francis Blanche en Armando Francioli.

Regeringsambtenaar is ook in zijn privé-leven in een sleur terechtgekomen, waarbij zelfs slippertjes geprogrammeerd zijn, als nieuwe secretaresse perspectief op een fleuriger bestaan biedt. Plotselinge zelfstandigheid van echtgenote en bemoeienis van kinderen doen hem echter naar status quo terugkeren. Yanne schreef zelf het scenario met agressieve humor zonder diepte, waardoor zijn provocaties - soms - wel leuk zijn, maar zeker niet doen meeleven. Sympathie gaat dan ook geheel uit naar Fabian wat voldoende reden is om film te zien.

Un merveilleux parfum d'oseille

1969 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1969. Mysterie van Rinaldo Bassi. Met o.a. Françoise Rosay, Francis Blanche, Jean Carnet, Hélène Dieudonné en Jacques Dufilho.

Een bankier van adel bepaalt in zijn testament dat zijn hele fortuin naar de oudste nabestaande moet gaan, tot ongenoegen van de rest van de familie. Eén voor één komen alle achtereenvolgende erfgenamen op mysterieuze wijze om het leven, tot alleen de twee jongsten overblijven. Het scenario had kunnen resulteren in een zwarte komedie zoals KIND HEARTS AND CORONETS of TEN LITTLE INDIANS, maar is gebruikt voor uitsluitend banale grappen waarmee de zeer sterke rolbezetting geen kant uit kan.

Le Bourgeois gentil mec

1969 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1969. Komedie van Raoul André. Met o.a. Jean Lefebvre, Francis Blanche, Darry Cowl, Georges Géret en Annie Cordy.

Een timide onderdirecteur wil om een vergeefse verliefdheid een stoere bink worden. Hij gaat daartoe in de leer bij een mondaine gangster, die hem enige geënsceneerde inbraken laat plegen met de bedoeling zijn pupil daarmee later te chanteren. Zeer vrij geïnspireerd op het klassieke toneelstuk LE BOURGEOIS GENTILHOMME; de zeer weinige goede scenariovondsten zijn rechtstreeks afkomstig van Molière. Lefèvres sullige personage is in zijn hele carrière verrassingsloos en eentonig, maar ditmaal al halverwege de film.

L' Etalon

1969 |

Frankrijk 1969. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Bourvil, Francis Blanche, Michael Lonsdale, Francis Terzian en Noëlle Leiris.

Werkloze veearts moet eerste hulp verlenen bij zelfmoordkandidate en verneemt zo van de seksuele frustraties bij getrouwde vrouwen. Samen met een aantal goedgebouwde vrijwilligers begint hij een op het ziekenfonds verhaalbare therapie waar vrouwen genezing kunnen halen zonder slecht geweten over overspel. Film laat weinig van die pikante praktijk zien, maar richt zich op de reacties van echtgenoten en moraalprofeten. Zalvend hypocriete rol van Bourvil.

Ces messieurs de la gachette

1969 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1969. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Jean Poiret, Francis Blanche, Darry Cowl en Annie Cordy.

De dochter van een overwerkte groot-industrieel is verliefd op de zoon van een gangster, die na het huwelijk een grote kraak zet. Zijn excentrieke broer en zwager en de hulpvaardige huishoudster weten de buit te heroveren, waarna de gangster de verdenking van de politie op hen laadt. In deze vlot gemaakte en al te uitbundig geacteerde misdaadklucht gaat men over de schreef - kort na mei 1968 - door de grove karikatuur van het politieke activisme bij de jongere generatie. Het resultaat hiervan is dat de zelfgenoegzame burgermansmoraal weer flink over de bol wordt geaaid.

Les Gros malins

1968 | Komedie

Italië/Frankrijk 1968. Komedie van Raymond Leboursier. Met o.a. Jacques Jouanneau, Tina Buranzo, Francis Blanche, Michel Galabru en Jean Carmet.

Na het gebruik van slaappillen droomt een slager de juiste uitslag van de paardenrennen en wint zo bij het gokken. Zijn geheim lekt uit en iedereen wil zijn pillen bemachtigen. Franse klucht, waarbij de regisseur meende dat het voldoende was om in het genre gespecialiseerde acteurs hun uitbundige gang te laten gaan. Omdat hij vergat een scenario voor hen te schrijven, resulteert zijn veronderstelling in een ergerlijke vergissing.

La Grande lessive

1968 |

Frankrijk 1968. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Bourvil, Francis Blanche, Jean Poiret, Karin Balme en Michael Lonsdale.

Leraar merkt dat schoolprestaties fataal beïnvloed worden door tv-kijken en weet antennes op huizen van leerlingen onklaar te maken. Zowel de politie als de tv-stations komen in het geweer tegen 'gevaarlijke maniak'. Satire op tv-verslaving was in jaren zestig misschien actueler dan nu, maar levert nog steeds vermakelijke wraak vanuit concurrerend medium met karikaturaal spel.

Fais donc plaisir aux amis

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Francis Rigaud. Met o.a. Roger Pierre, Jean-Marc Thibault, Christiane Minazolli, Francis Blanche en Sophie Agacinski.

Een verkoper in een garage heeft zich tegenover zijn rijke broer in Puerto Rico als directeur voorgedaan en weet van zijn baas gedaan te krijgen dat hij diens plaats mag innemen gedurende het verblijf van de broer in Parijs. De garagehouder wordt nu voor zijn rokkenjagende werknemer aangezien en krijgt last met jaloerse echtgenoten. Boulevardklucht vervalt in te veel herhalingen, waardoor ze niet amuseert en de acteurs doen overmatig druk, maar zijn toch te verkiezen boven John Lanting.

Erotissimo

1968 |

Italië/Frankrijk 1968. Gérard Pirès. Met o.a. Annie Girardot, Jean Yanne, Francis Blanche, Dominique Maurin en Didi Perego.

Zakenman heeft problemen met belasting en daardoor weinig aandacht voor zijn vrouw. Door media en reclame meent zij dat ze erotisch niet meer bij de tijd is en probeert die voorbeelden na te doen. Satire mist doel omdat film zelf geheel in stijl van commercial is gemaakt en jachtig geacteerd. Leuke rol van Blanche als belastinginspecteur.

Ces messieurs de la famille

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Francis Blanche, Darry Cowl, Jean Poiret en Annie Cordy.

Deze dijenkletser gaat over verkoopmanager Gabriel Pelletier (Serrault), die Eric W. Strumberger (Blanche), een belangrijke Amerikaanse cli[KA3]ent onderdak verlenen moet. Er staan grote commerci[KA3]ele belangen op het spel. Mr. Strumberger is afkomstig uit het puriteinste gedeelte van Amerika en hij moet het juiste beeld krijgen van de ideale Franse familie Doorsnee. De ellende begint echter meteen goed: Madame Pelletier (Carr[KA2]ere) wordt door een misverstand opgepikt als tippelaarster; dochter Nicole (Gael) komt schijnbaar dronken thuis van een feestje, zoon Richard (Tribout) wordt van school gestuurd wegens het organiseren van illegale weddenschappen en monsieur Pelletier`s zwager Bernard (Poiret) zit met een lijk in de armen... Leutige boulevardklucht waarvan je de grappen al mijlen ver van te voren ziet aankomen, die nu gereduceerd is tot een nostalgische belevenis om de - vaak nog jonge - acteurs van toen aan het werk te zien. Het scenario is van Jacques Dreux en de beelden zijn van Didier Tarot.

Le Canard en fer-blanc

1967 | Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk 1967. Avonturenfilm van Jacques Poitrenaud. Met o.a. Roger Hanin, Corinne Marchand, Lila Kedrova, Francis Blanche en Jean-Marc Tennberg.

Lijn-vluchtpiloot in Zuid-Amerika wordt van moord verdacht en vlucht met groep politieke bannelingen die door hem naar hun geboorteland willen worden gebracht. Infiltranten, ontvoeringen, natuurrampen, wraak belemmeren bereiken van het doel. Exotische avonturen brengen zoveel genre-cliches in één film dat de aandacht alleen door die afwisseling al wordt vastgehouden.

La feldmarescialla

1967 | Oorlogsfilm, Komedie

Italië/Frankrijk 1967. Oorlogsfilm van Steno. Met o.a. Rita Pavone, Teddy Reno, Francis Blanche, Aroldo Tieri en Franco Nero.

Een te gekke gooi- en smijtfilm, bedoeld voor de Italiaanse jeugd uit de jaren 1960-70. Het toen populaire zangeresje Rita Pavone speelt de hoofdrol. Het verhaal speelt in 1944, toen Italië bezet was door de Duitsers. Een drietal diverse personen weten te ontsnappen aan de Duitsers: een neergeschoten Engelse piloot, een meteoroloog, die luchtvochtigheid als regen wil laten neerslaan, en een onhandig meisje dat de anderen steeds uit de moeilijkheden redt die ze zelf heeft veroorzaakt. Aardig en onderhoudend.

La Feldmarescialla

1967 | Komedie, Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1967. Komedie van Steno. Met o.a. Rita Pavone, Francis Blanche, Aroldo Tieri, Terence Hill en Jess Hahn.

Tijdens WOII wordt een Amerikaanse vliegenier boven het Italiaanse front neergehaald. Hij vindt een schuilplaats in het restaurant van onze Rita, dat ook Duitse klandizie heeft. Verwikkelingen, verkleedpartijen, spanning en grappen aan het front in deze zeer zwakke film met een onmogelijke hoofdrol van het zangeresje Rita Pavone. Wie goed kijkt, herkent in Girotti iets van de latere Terence Hill. Vanzina regisseerde onder het pseudoniem Steno.

Belle de jour

1967 | Drama, Erotiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1967. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean Sorel, Michel Piccoli, Pierre Clémenti en Geneviève Page.

Jonge doktersvrouw Séverine (Deneuve) houdt van haar man maar niet van zijn liefkozingen en vlucht weg in sado-masochistische fantasieën. Om die in de praktijk te brengen gaat ze in een bordeel werken, maar stipt om vijf uur 's middags gaat ze naar huis, haar man mag het niet weten. Een jonge gangster wil meer worden dan een klant en dreigt haar geheim te onthullen. Rampspoed dient zich aan. Buñuel vermengde fantasie en werkelijkheid zo effectief dat hij ooit vertelde ze zelf aan het einde ook niet meer uit elkaar te kunnen houden. De mooie fotografie is van Sacha Vierny.

Les Compagnons de la Marguérite

1966 |

Frankrijk/Italië 1966. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Claude Rich, Paola Pitagora, Francis Blanche, Catherine Rich en Michel Serrault.

Restaurateur van oude handschriften gebruikt zijn talent om zonder administratieve rompslomp van frigide echtgenote af te komen en zoekt echtpaar om mee te ruilen. Advertentie wekt wantrouwen van inspecteur van zedenpolitie die zelf mooie maar veeleisende vrouw heeft. Zoals vaker zijn Mocky's ideeën - ditmaal met valse papieren bekrachtigde partnerruil - beter dan regie en uitwerking, maar arsenaal van komische acteurs grijpt kansen tot venijnige karikaturen aan met graagte.

La Grande sauterelle

1966 | Komedie, Misdaad

Duitsland/Italië/Frankrijk 1966. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Mireille Darc, Hardy Krüger, Maurice Biraud, Francis Blanche en Margot Trooger.

Een gangster met een onhandige makker en een wraakzuchtige rivaal wil in Beiroet een berucht gokker beroven en komt in contact met een avonturierster die alles nog gecompliceerder maakt. Deze misdaad-komedie heeft meer aandacht voor de fotogenieke aspecten van Darc en de locatie dan voor de verrassende verhaalwendingen.

Du mou dans la gâchette

1966 | Komedie

Italië/Frankrijk 1966. Komedie van Louis Grospierre. Met o.a. Bernard Blier, Jean Lefebvre, Francis Blanche, Corinne Marchand en Michel Serrault.

Parodie over twee gangsters uit de provincie die besluiten om in Parijs fortuin te maken en daar in een bendeoorlog terechtkomen.

Les malabars sont au parfum

1965 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1965. Komedie van Guy Lefranc. Met o.a. Christian Minazzoli, Sophie Agacinsky, Jean-Marc Thibault, Roger Pierre en Francis Blanche.

De experimentele koe van Thibault geeft tweehonderd liter melk per dag en hij krijgt meteen de steun en bescherming van de Franse ministeries van Binnenlandse Zaken en Landbouw. Niet helemaal geslaagde parodie op de spionagefilm in de vorm van een klassieke vaudeville, geschreven door Lefranc en Jacques Emmanuel met de toen onvoorstelbaar populaire Franse komieken Blanche als een Russische spion, Cowl als een Amerikaanse spion en Salvador als een gendarme.

Les Enquiquineurs

1965 | Komedie

Frankrijk 1965. Komedie van Roland Quignon. Met o.a. Francis Blanche, Marthe Mercadier, Michel Serrault, Michel Galabru en Alain Morat.

Een bourgeois-echtpaar uit Parijs hoopt op een vredig weekend op een camping, maar wordt in plaats daarvan geconfronteerd met geluidsoverlast en allerhande soorten ongedierte. In die omstandigheden geven de echtelieden blijk van onverwachte, onaangename karaktereigenschappen. Vakantieperikelen zijn altijd al aanleiding tot zeer voorspelbare filmkluchten, maar er wordt ditmaal van wel zéér dik hout planken gezaagd door de acteurs die op herhalingsoefening zijn.

La Sentinelle endormie

1965 | Komedie, Historische film

Italië/Frankrijk 1965. Komedie van Jean Dréville. Met o.a. Noël-Noël, Pascale Audret, Francis Blanche, Jean Sobiesky en Michel Galabru.

Een republikein beraamt een komplot tegen Napoleon, die op doorreis is naar Rusland. Tijdens zijn afwezigheid wordt zijn woning door het leger opgeëist voor een overnachting van de keizer zelf, zodat de held bij thuiskomst een tijdbom in zijn eigen kinderkamer vindt. De door Noël-Noël zelf geschreven klucht rondom historische feiten biedt te weinig echt verrassende humor. De regie is ook nogal braaf uitgevallen, zodat het resultaat vooral lijkt op een film voor kinderen, die wel enige geschiedeniskennis moeten hebben.

Les Repas des fauves

1964 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Italië/Spanje 1964. Drama van Christian-Jaque. Met o.a. France Anglade, Francis Blanche, Boy Gobert, Antonella Lualdi en Adolfo Marsillach.

Tijdens een verjaardagssouper in een provincieplaats in 1942 wordt op straat een Duits officier gedood. De Gestapo eist twee gegijzelden per woning die de bewoners zelf mogen uitkiezen. Angst en lafheid doen feestgangers hun ware gezicht tonen. Deze cynische karakterstudie wordt al te voor de hand liggend ontwikkeld, al houdt de situatie de spanning vast. Enkele zwakke acteursprestaties trekken in deze toneelmatige opzet meer negatieve aandacht dan in een andere samenhang het geval zou zijn.

Les Plus belles escroqueries du monde

1964 | Komedie

Frankrijk/Japan/Nederland/Italië 1964. Komedie van Hiromichi Horikawa, Roman Polanski, Ugo Gregoretti, Claude Chabrol en Jean-Luc Godard. Met o.a. Mie Hama, Ken Mitsuda, Nicole Karen, Jan Teulings en Arnold Geldermans.

Een teleurstellende episodenfilm, waarbij zowel de regisseurs als de acteurs onder hun maat blijven in anekdotes over verschillende soorten oplichting. Polanski's Amsterdamse bijdrage over een Franse diamantendievegge is als zijn eerste westerse film een curiosum. De relatief interessantste sketch van Godard met Seberg in haar rol uit A BOUT DE SOUFFLE die een politieke oplichter interviewt, werd in de meeste landen gecoupeerd.

Les Pieds Nickelés

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Jean-Claude Chambon. Met o.a. Charles Denner, Jean Rochefort, Michel Galabru, Micheline Presle en Francis Blanche.

Oplichterstrio faalt in al hun ondernemingen, maar slaagt er wel in om uit handen van de politiecommissaris te blijven. Tijdens het festival van Cannes geven ze zich uit voor Bulgaarse filmproducenten die een superspektakel gaan opzetten. Deze film van debutant - Philippe de Broca keek toe - mist de stijl en specifieke humor van de beroemde oude stripverhalen van Forton, maar de drie hoofdrollen spelen met vermakelijke verve.

Les Gros bras

1964 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1964. Komedie van Francis Rigaud. Met o.a. Roger Pierre, Jean-Marc Thibault, Darry Cowl, Francis Blanche en Patricia Viterbo.

Een zakkenroller heeft in een vliegtuig de armband van een miljonairsvrouw gestolen en die voor de douane-controle in de tas van een fotomodel verborgen. Zijn latere pogingen om met haar in contact te komen wekken de jaloezie van haar verloofde en ondertussen zoeken politie en verzekeringsexperts ook naar de juwelen, die vals blijken te zijn, omdat de miljonair de echte diamanten aan zijn bijzit heeft gegeven. Het beproefde kluchtstramien geeft aanleiding tot enkele verrassende episodes en er wordt in vlot tempo en met animo in geacteerd.

Les Gorilles

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Béatrice Altarina, Patricia Viterbo en Maria Pacôme.

Kruiers op het vliegveld Orly maken een koffer met juwelen zoek. De speurtocht naar passagiers die hem per ongeluk of met opzet kunnen hebben meegenomen, brengt hen in uiteenlopende vermommingen in een reeks van dwaze situaties. Film uit de tijd dat Cowl en Blanche gelanceerd werden als komisch duo. Ze hadden daarvoor zeker mogelijkheden, maar scenario's en regie als deze lieten hen zakken.

Les Barbouzes

1964 | Komedie

Frankrijk/Italië 1964. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Lino Ventura, Francis Blanche, Bernard Blier, Mireille Darc en Jess Hahn.

Wanneer een louche wapenmagnaat tijdens de erotische gymnastiek het hoekje om gaat, sturen diverse landen hun sluwste geheimagenten (‘barbouzes’) op pad. Missie: op haar Duitse kasteeltje de weduwe inpalmen om zo aan de nucleaire nalatenschap te geraken. Zwarte komedie met stripverhaalflair van het gouden span Lautner/Michel Audiard (Les tontons flingueurs) zit vol puntige dialogen, maffe types en regie- en montagegrapjes. Darc, met ondeugende glimlach en prachtige schouderbladen, is om te zoenen. Knipoog van componist Michel Magne: La Marseillaise in traag walsarrangement als Leitmotiv.

La grande frousse

1964 |

Frankrijk 1964. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Francis Blanche, Jean-Louis Barrault en Bourvil.

Een poging om Mickey ter dood te bregen na zijn veroordeling mislukt omdat de bijl blijft hangen. De beul onthoofdt zichzelf bij een poging het apparaat te maken, en Mickey weet te ontsnappen. Hij komt in de provincie Barges terecht, waar hij het monster waar de plaatselijke bevolking zo bang voor is weet uit te schakelen. Helaas voor de bewoners begint de ellende daarmee pas echt...

La cité de l'indicible peur

1964 | Thriller, Komedie

Frankrijk 1964. Thriller van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Bourvil, Jean-Louis Barrault, Francis Blanche, Jacques Dufilho en Victor Francen.

Een simpele politieman gaat een valsemunterij onderzoeken in een stadje waar de bizarre bewoners allemaal hun eigen geheimen hebben en waar een reeks onverklaarbare moorden plaatsvindt. De regie aarzelt in toon tussen een misdaadkomedie en een griezelfantasie die door middel van de sfeervolle fotografie en excentrieke rollen van de bejaarde acteurs pakkend overkomt, maar steeds ondermijnd wordt door niet al te beste humor. Scenario van regisseur Mocky, Gérard Klein naar een roman van Jean Ray. Camerawerk Eugen Shuftan. De film werd met coupures ook uitgebracht als LA GRANDE FROUSSE.

La chance et l'amour

1964 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Italië 1964. Komedie van Bertrand Tavernier, Eric Schlumberger, Charles Bitsch en Claude Berri. Met o.a. Michel Auclair, Bernard Blier, Iran Eory, Bob Morel en Gérard Tichy.

Een episodenfilm, waarmee een kwartet van jonge regisseurs hun bioscoopdebuut maakte. I (Tavernier): Een killer is door zijn opdrachtgever met vals geld betaald, maar wreekt zich tijdens het pokeren. II (Schlumberger): Een jong stel lijkt halfbroer en halfzuster te zijn, maar niet alleen de vader, maar [KA1]o[KA1]ok de moeder heeft destijds een slippertje gemaakt. III (Bitsch): Een journalist wint onder pseudoniem de loterij van zijn eigen krant, maar kan de prijs niet incasseren zonder zich bloot te geven. IV (Berri): Smoesjes van soldaten over hun nalatigheid komen uit, maar het Duitse leger dient zich aan vóór de disciplinaire straf. Het kort bestek geeft de debutanten niet veel kans om hun talent te etaleren - zeker niet als schrijvers - maar het spel van Blier en Piccoli tillen de episodes van Tavernier en Bitsch boven de beperkingen uit.

La Tulipe Noire

1964 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek, Actiefilm

Frankrijk/Italië/Spanje 1964. Avonturenfilm van Christian-Jaque. Met o.a. Virna Lisi, Alain Delon, Dawn Addams, Adolfo Marsillach en Akim Tamiroff.

Aan de vooravond van de Franse Revolutie pleegt de gemaskerde 'Zwarte Tulp' een reeks overvallen op aristocraten. Is hij een bandiet of een revolutionair? In de vertolking van Alain Delon hoe dan ook een onweerstaanbare held die, met flatteus openvallend hemd en sexy kras op de wang, in zwaardgevechten belandt, aan kroonluchters zwiert en verliefd wordt op een kokette, roodharige schone (Virni Lisi). De Franse ster speelt met plezier een dubbelrol in deze amusante klassieke swashbuckler naar het boek van Alexandre Dumas, met precisie geregisseerd door Christian-Jaque (Fanfan La Tulipe).

La Chasse à l'homme

1964 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1964. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Françoise Dorléac, Bernadette Lafont, Micheline Presle, Francis Blanche en Noël Roquevert.

Jongeman, die op het punt van trouwen staat, wordt de huwelijkse staat door verhalen van vrienden z[KA1]o tegengemaakt dat hij zijn bruiloft ontvlucht en samen met een makker met vakantie gaat in plaats van op huwelijksreis. Uiteindelijk lopen alle drie toch (weer) in de val. Komedie onderscheidt zich van andere episodefilms door een verbindende lijn in het verhaal, maar afzonderlijke sketches zijn van zeer wisselend gehalte. Aardigste zijn Rich tussen Presle en Deneuve en Brialy met Dorléac. Verdere rolbezetting krijgt in onaangename en niet zeer geestige humor weinig kansen.

La Bonne occase

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Michel Drach. Met o.a. Francis Blanche, Claude Brasseur, Jacques Charrier, Darry Cowl en Edwige Feuillère.

Tweedehands DS wisselt voortdurend van eigenaar en is decor en aanleiding voor reeks van komische sketches. Cabaretachtige humor wisselt per sc[KA2]ene van toon en niveau (tien scenarioschrijvers), maar film heeft in elk geval tempo en laat naast overbekende komieken niet in dit genre gespecialiseerde acteurs zien met soms verrassend resultaat.

Des pissenlits par la racine

1964 | Misdaad, Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1964. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Louis de Funès, Michel Serrault, Mireille Darc, Francis Blanche en Maurice Biraud.

Een musicus heeft de vriendin afgetroggeld van een bookmaker met onderwereld-connecties, en doodt per ongeluk de `sterke man` die wraak kwam nemen. Het lijk wordt in de contrabas-koffer verborgen, maar verdwijnt evenals het ticket waarmee de musicus de paardenrennen heeft gewonnen. De misdaadkomedie houdt aangenaam het tempo vast, maar de regisseur laat de acteurs te veel ieder voor zich spelen waardoor de sc[KA2]enes wisselende solonummers worden (met Blanche als uitschieter). De muziek van Delerue is geestiger dan het scenario (van Clarence Weff, Albert Kantof, Michel Audiard en de regisseur). Camerawerk van Maurice Fellous.

Un drôle de paroissien

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Jean Poiret, Jean Tissier, Jean Yonnel, Véronique Nordey en Marcel Pérès.

‘Heer, geef me een teken’, smeekt berooide aristocraat George (Bourvil), geknield in zijn Parijse buurtkerk. Nog geen seconde later wordt zijn smeekbede verhoord met het geluid van klinkende munten in de collectebus aan de muur. Voilà, George wordt collecterover, zodat hij zijn tijd kan wijden aan le Seigneur en zich - volgens zijn eigen waterdichte logica - niet hoeft te verlagen tot werk. Een zachtaardige, mild bevoogdende komedie met voorzichtige maatschappijkritiek, gefilmd in en rond een tiental verschillende kathedralen in de Franse hoofdstad. Ook bekend als Deo gratias.

Les tontons flingueurs

1963 | Misdaad, Komedie, Actiefilm

Frankrijk/Italië/Duitsland 1963. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Lino Ventura, Bernard Blier, Francis Blanche, Sabine Sinjen en Claude Rich.

Klassieke misdaadkomedie, volgens sommigen 'te Frans' om buiten Frankrijk op waarde geschat te kunnen worden vanwege alle verwijzingen en woordspelingen en vanwege de accenten die moeilijk te verstaan zijn. Niettemin is de film ook voor wie die nuances mist plezierig, vanwege de topacteurs en de bijzondere combinatie van criminaliteit, olijkheid en diepzinnigheid. Ventura speelt ex-gangster Fernand, die door zijn stervende, oude maffiabaas The Mexican (Dumesnil) wordt gevraagd om na diens dood wat touwtjes in handen te nemen. Andere maffiosi zijn daar uitgesproken tegen.

Who Stole The Body?

1962 |

1962. Jean Girault. Met o.a. Darryl Cowl, Clement Harari, Daniel Ceccaldi en Francis Blanche.

Klassieke misdaadkomedie, volgens sommigen 'te Frans' om buiten Frankrijk op waarde geschat te kunnen worden vanwege alle verwijzingen en woordspelingen en vanwege de accenten die moeilijk te verstaan zijn. Niettemin is de film ook voor wie die nuances mist plezierig, vanwege de topacteurs en de bijzondere combinatie van criminaliteit, olijkheid en diepzinnigheid. Ventura speelt ex-gangster Fernand, die door zijn stervende, oude maffiabaas The Mexican (Dumesnil) wordt gevraagd om na diens dood wat touwtjes in handen te nemen. Andere maffiosi zijn daar uitgesproken tegen.

Tartarin de Tarascon

1962 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1962. Komedie van Francis Blanche. Met o.a. Francis Blanche, Jacqueline Maillan, Alfred Adam, Michel Galabru en Bourvil.

Een man die over allerlei denkbeeldige reisavonturen heeft opgeschept, moet zich tegenover zijn stadgenoten zien waar te maken door ècht in Afrika op leeuwejacht te gaan. Hij belandt in het moderne Casablanca in de meest onverwachte situaties. Deze eigentijdse verfilming van een roman van Alphonse Daudet schiet haar satirische doel voorbij en moet het vooral hebben van de gastrolletjes van bekende komieken in hun overbekende typeringen.

Les Vierges

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Charles Aznavour, Gérard Blain, Francis Blanche, Jean Poiret en Stefania Sandrelli.

Een episodenfilm waarin vijf jonge burgermeisjes hun seksuele onervarenheid gebruiken om uit diverse motieven uiteenlopende heren aan zich te binden, met soms ook voor henzelf frustrerend resultaat. Dit cynische vijfluik is wisselend van toon en kwaliteit, maar niettemin te weinig gevarieerd in thematische behandeling. De combinatie van onbekende, onervaren actrices met geroutineerde tegenspelers werkt soms precies tegen de strekking in. Sfeervol gefotografeerd door Eugen Schufftan.

Les Veinards

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Philippe de Broca, Jean Girault en Jack Pinoteau. Met o.a. France Anglade, Francis Blanche, Blanchette Brunoy, Daniel Ceccaldi en Geneviève Cluny.

Een vijfluik waarin de personages respectievelijk een nertsmantel, een gastronomisch maal, een nacht met een filmster, een luxe-jacht en de loterij winnen, met onverwachte en tegenvallende gevolgen. Een sterke rolbezetting in deze episodenfilm die niet meer is dan een reeks zonder veel surprises uitgebouwde moppen. De anders geestrijker De Broca onderscheidt zich hier in niets van zijn in deze ongein gespecialiseerde collega's.

Les Bricoleurs

1962 | Komedie, Thriller

Frankrijk 1962. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Valérie Lagrange, Jacqeline Maillan en Clément Harari.

De weinig succesvolle werknemers van een makelaarskantoor moeten onder bedreiging van ontslag een huis zien te verkopen, waarin ze een lijk vinden dat ze verstoppen om de transactie niet in gevaar te brengen. Bij het oplossen van de moord tonen ze meer bekwaamheid dan in hun eigen beroep. Nogal mat vehikel voor het duo Cowl-Blanche, is erg slap in de thriller-elementen, terwijl de grappen ook weinig oorspronkelijk zijn, al worden ze soms met animo gepresenteerd.

Le septième juré

1962 | Drama

Frankrijk 1962. Drama van Georges Lautner. Met o.a. Bernard Blier, Maurice Biraud, Francis Blanche, Danièle Delorme en Jacques Riberolles.

In een provinciestadje is notabele Duval (Blier), smetteloos van blazoen, de zevende gezworene in een moordproces - niemand vermoedt dat hij de moord heeft begaan. Terecht noemt Lautner dit psychologische misdaaddrama, dat in zijn oeuvre uit de toon valt en de naargeestige piranhamentaliteit van de Franse provinciebourgeoisie fileert, zijn beste film. Op dezelfde thema's bouwde Claude Chabrol later zijn carrière en faam. Veel figuranten in de film waren vrienden van Blier, die hier uitblinkt.

L' Abominable homme des douanes

1962 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1962. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Darry Cowl, Taina Be, Pierre Brasseur, Francis Blanche en Marcel Dalio.

Een Marseillaanse douanier wordt getipt over de aankomst van een beruchte Amerikaanse gangster. Deze tip is echter een afleidingsmanoeuvre van een smokkelaar die zich ondertussen de drugszending van een rivaal wil toeëigenen. Een reeks misverstanden leidt tot persoonsverwarring tussen de douanier en de smokkelaar. Het peil van de film ligt boven dat van de klucht dankzij het vernuftige scenario en de goede acteerprestaties. Ook de regie is beter dan gewoonlijk, maar soms wat traag.

Accroche-toi, y a du vent

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Bernard Roland. Met o.a. Henri Salvador, Francis Blanche, Valeri Fabrizi en Aldo Giuffrè.

Een detective krijgt het aan de stok met twee bendes die elkaar uitmoorden om een doos verdovingsmiddelen. Achtervolgingen, schietpartijen, verkleedpartijen en spectaculaire scènes, enkel en alleen om het publiek aan het lachen te krijgen.

Vive Henri IV, vive l'amour!

1961 | Historische film, Romantiek, Erotiek

Frankrijk 1961. Historische film van Claude Autant-Lara. Met o.a. Francis Claude, Francis Blanche, Bernard Blier, Pierre Brasseur en Nicole Courcel.

De bejaarde koning Hendrik IV wordt verliefd op een vijftienjarige en om de jaloezie van koningin Maria de Medicis niet te wekken, huwt hij haar uit aan een jonge prins, die onvoorzien aanspraak maakt op zijn huwelijksrechten en zijn echtgenote van het hof ontvoert. Het ironisch scenario in de traditie van een pikante roddel over gekroonde hoofden waarin Sacha Guitry uitblonk, concentreert de actie in de diverse slaapvertrekken van het hof. De regisseur mist echter de lichtvoetige aanpak en de theaterkomiek Claude is niet tegen de hoofdrol opgewassen. Het weerzien met een reeks sterren is aangenaam, hoe weinig kansen de film hun ook biedt.

The Hideout

1961 |

1961. Raoul André. Met o.a. Francis Blanche, Yves Vincent en Marcel Mouloudji.

De bejaarde koning Hendrik IV wordt verliefd op een vijftienjarige en om de jaloezie van koningin Maria de Medicis niet te wekken, huwt hij haar uit aan een jonge prins, die onvoorzien aanspraak maakt op zijn huwelijksrechten en zijn echtgenote van het hof ontvoert. Het ironisch scenario in de traditie van een pikante roddel over gekroonde hoofden waarin Sacha Guitry uitblonk, concentreert de actie in de diverse slaapvertrekken van het hof. De regisseur mist echter de lichtvoetige aanpak en de theaterkomiek Claude is niet tegen de hoofdrol opgewassen. Het weerzien met een reeks sterren is aangenaam, hoe weinig kansen de film hun ook biedt.

Les Snobs

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Francis Blanche, Jacques Dufilho, Jean Galland, Gérard Hoffmann en Elina Labourdette.

De directeur van een zuivelcoöperatie in Normandië is in de melk verdronken en de vier adjunctdirecteuren komen in het geweer om zich als opvolger te laten kiezen. Ieder heeft eigen tactiek en kruiwagens, maar de jongste bespeelt met succes het snobisme van de plattelands-notabelen. Deze nogal venijnig uitgevallen satire krijgt haar voornaamste scherpte door de gewoonlijk tweede- of derde plansacteurs naar voren te halen die van hun rollen ongegêneerde karikaturen maken.

Les Menteurs

1961 | Thriller

Frankrijk 1961. Thriller van Edmond T. Gréville. Met o.a. Dawn Addams, Jean Servais, Claude Brasseur, Francis Blanche en Roland Lesaffre.

Een rijkgeworden koloniaal plaatst een huwelijksadvertentie waarop een vrouw van middelbare leeftijd met haar volwassen zoon reageert. In werkelijkheid heeft ze zich twintig jaar ouder gemaakt en is de jongen haar minnaar. De geloofwaardigheid en de ontknopingen in het gezochte verhaal - naar roman van Fr[KA1]ed[KA1]eric Dard - worden ondermijnd door Addams (en haar grimeur) door een zo doorzichtige vermomming dat de bedrogen held zeer bijziend moet zijn om erin te trappen. De onbedoelde humor is amusanter dan de opzettelijke ironie.

Les Livreurs

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Claire Maurier, Patricia Karim en Robert Berri.

De bezorgers van een Parijs warenhuis komen door hun werk in steeds wisselende identiteitsverwarringen en proberen die rollen ook te spelen, met evenveel flair als catastrofaal resultaat. Deze ouderwetse gooi- en smijtklucht mist een onderlinge samenhang tussen de diverse, afgetrapte grappen en is zonder vaart gefilmd. Dit is een van de oorzaken waarom het duo Cowl-Blanche, ondanks hun eigen kwaliteiten, nooit echt is doorgebroken.

La Vendetta

1961 | Komedie, Misdaad, Drama

Italië/Frankrijk 1961. Komedie van Jean Cherasse. Met o.a. Francis Blanche, Marisa Merlini, Mario Carotenuto, Olivier Hussenot en Rossy Varte.

Een man die op Corsica komt om te rentenieren laat zich overhalen om zijn kandidatuur te stellen tegen een corrupte burgemeester en verzet zich tegen de verkering van zijn neef met de dochter van een roemruchte bandiet, die een toeristische trekpleister is. Om de onvermijdelijke vendetta uit te vechten laat hij vijf gangsterneefjes uit Amerika overkomen. De Corsicaanse vendetta's vormden jarenlang het onderwerp van Franse filmkluchten en ze worden nu hooguit naar een wat hoger niveau getild door de uitbundige 'schmiere' van Blanche en De Funès. De vormgeving is allesbehalve temperamentvol.

La Ragazza di mille mesi

1961 | Komedie

Frankrijk/Italië 1961. Komedie van Steno. Met o.a. Ugo Tognazzi, Danielle Demetz, Sophie Desmarets, Raimondo Vianello en Francis Blanche.

Een succesvolle mode-ontwerper wil na teleurstellingen in de liefde zijn carrière opgeven en zich in Afrika vestigen. Hij wordt verliefd op de aantrekkelijke, maar mentaal debiele dochter van de aspirant-koopster van zijn woning. Het blijkt een komplot te zijn van de sponsors van zijn modehuis om het voor de couture te behouden. Deze grovere Italiaanse versie van de Franse boulevard-komedie wordt door het aanstekelijke animo van de acteurs gered van de smakeloosheid van sommige grappen en effecten.

Il Ratto delle Sabine

1961 | Avonturenfilm, Komedie

Italië/Frankrijk 1961. Avonturenfilm van Richard Pottier. Met o.a. Roger Moore, Mylène Demongeot, Scilla Gabel, Luisa Mattioli en Giorgia Moll.

Romulus heeft met vrienden Rome gesticht, maar het ontbreekt hun aan vrouwen om het voortbestaan te verzekeren. Van de naburige Sabijnen ontvoeren ze de dochters, die zich daar alleen in schijn tegen verzetten. Een dreigende oorlog wordt dan ook met vrouwelijk raffinement voorkomen. De legende van de Sabijnse maagdenroof was al eerder onderwerp van allerlei kluchtbewerkingen en deze is niet meer of minder geestig dan de voorgangers. Een deel van de uitvoerige sterbezetting is zich ál te duidelijk bewust dat men leuk moet zijn; een ander deel lijkt dat helemaal niet in de gaten te hebben en is des te grappiger.

En plein cirage

1961 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Italië/Frankrijk 1961. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Martine Carol, Félix Marten, Francis Blanche, Alberto Lionello en Gaia Germani.

Een avonturiersechtpaar probeert hun door een gangsterbende gekidnapte vriend op te sporen. De vriend heeft een uitvinding gedaan die gebruikt zal worden bij een bankroof in Barcelona. Deze misdaadkomedie wordt nogal gesaboteerd door de houterigheid van Marten en de voorspelbaarheid van Carols quasi-domme blondje. Blanche steelt als politieman moeiteloos de show in een film, die ondanks de vlotte vaart en de steeds wisselende locaties, onnodig lang is uitgevallen. Lautner zou in hetzelfde genre later beter op dreef zijn.

Vive le duc!

1960 | Avonturenfilm, Komedie

België 1960. Avonturenfilm van Michel Romanoff en Jean-Marc Landier. Met o.a. Francis Blanche, Charles Janssens, Marie-José Nat, Victor Guyau en Renate Grassin.

Een grove, zware, moeizame, vulgaire en penibele klucht, die ter wereld werd gebracht door de Franstalige Belgische cinema, maar die eerder thuishoort in het genre 'Vlaamse Kermis'. Een Brabants dorpje vertrouwt de papiermolen van het ministerie niet en zal in de vorm van een mysteriespel zelf geld inzamelen voor de broodnodige riolering. Deze film werd met een loodzware camera in elkaar gestoken. Talrijke wederwaardigheden rond de genoemde hertog in een stijl die enigszins doet denken aan AUBERGE DU CHEVAL BLANC. Humor van het allerlaagste niveau. Van Blanche weten we dat hij al in alle mogelijke films gespeeld heeft, maar het doorgaans zo veelzijdige talent van Nat gaat hier volledig teloor. Met hoempamuziek voor slechthorenden. Het is mogelijk dat er versies in omloop zijn die nog langer zijn dan 78m, hoewel dat al te veel is.

Un Couple

1960 | Drama

Frankrijk 1960. Drama van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Juliette Mayniel, Jean Kosta, Francis Blanche, Véronique Nordey en Danielle Godet.

Echtpaar beseft dat hun seksuele relatie minder bevredigend is dan in begindagen van hun huwelijk. Bij een proefscheiding waagt hij zich aan vrijblijvende flirts en slippertjes zonder van zijn echtgenote los te (willen) komen; voor haar betekent het besef dat ze ook op een andere man verliefd kan worden definitief einde van huwelijk. Film heeft merkwaardige toonwisseling door omgeving van echtpaar satirisch-karikaturaal voor te stellen en hoofdrollen geheel serieus te nemen. Door zwakke bezetting van echtgenoot wint de satire.

Le Pillole di Ercole

1960 | Komedie

Italië/Frankrijk 1960. Komedie van Luciano Salce. Met o.a. Nino Manfredi, Sylva Koscina, Vittorio De Sica, Jeanne Valérie en Francis Blanche.

Een braaf getrouwde arts slikt op een medisch congres libido-verhogende pillen en verleidt zijns ondanks de vrouw van een collega. Deze wil zich wreken met een tegenmanoeuvre, waartegen de anti-held zich wapent door een jonge Française voor zijn echtgenote te laten doorgaan. De amoureuze kluchtverwikkelingen zijn ouder dan Feydeau, maar worden met verve geplaatst in een moderne situering en zonder logge kwasi-pikanterie.

La Française et l'amour

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Henri Decoin, Michel Boisrond, René Clair, Jean Delannoy en Henri Verneuil. Met o.a. Jacqueline Porel, Darry Cowl, Sophie Desmarets, Pierre Mondy en Valérie Lagrange.

Zeven min of meer beroemde regisseurs en een reeks sterren in amoureuze ontwikkelingstadia van de (Franse?) vrouw, van een kind dat zijn geloof in de ooievaar verliest tot en met een oude vrijster die prooi is voor een huwelijkszwendelaar. De film wordt onderhoudender naarmate het onderwerp ouder wordt: de eerste drie episoden zijn leuk noch treffend. Clair maakt iets aardigs van een huwelijksreis - met - hindernissen. Meurisse domineert als bedrogen echtgenoot die wraak neemt in een overspelsketch. Papieren echtscheidings-rompslomp wordt satirisch aangevat en het laatste deel heeft een mooie rol van Montfort als een muurbloem die opbloeit van de attenties van een fortuinjager.

A noi piace freddo

1960 |

Frankrijk/Italië 1960. Steno. Met o.a. Ugo Tognazzi, Raimondo Vianello, Yvonne Furneaux, Peppino De Filippo en Francis Blanche.

Een zwarthandelaar wordt aangezien voor een geallieerde agent die een SS-kolonel moet liquideren. Na een reeks van misverstanden valt de SS-er bij Hitler in ongenade zodat de opdracht vervalt en de anti-held met een revue-zangeres kan trouwen. De satire verloopt in een reeks uitgesponnen revue-sketches (waarmee het duo Tognazzi-Vianello theatersucces oogstte), die zelfs voor een klucht ondermaats blijven. Het leukste is Blanche als de SS-er, op herhalingsoefening van zijn rol in BABETTE S'EN VA-T'EN GUERRE.

Pourquoi viens-tu si tard?

1959 | Drama

Frankrijk 1959. Drama van Henri Decoin. Met o.a. Michèle Morgan, Henri Vidal, Francis Blanche, Claude Dauphin en Colette Richard.

Persfotograaf Walter Hermelin (Vidal) strandt na een auto-ongeluk in een provinciestadje en ontmoet daar advocate Catherine Ferrer (Morgan). Zij betrekt hem in haar strijd tegen wijnverkopers die met hun knakenbakbocht arme drommels vergiftigen. Ten tijde van de première had classicist Decoin pech: zijn bedaarde anti-alcoholmelodrama werd al overstemd door het geraas van de Nouvelle Vague. Spijtig, want Morgan (1920-2016) is hier een mooie droevige zwaan met gebroken vleugels. Michel Audiard beitelde de dialogen, het in een weelderig strijkersarrangement gestoken titelnummer is van Charles Aznavour.

Les Pique-assiettes

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Béatrice Altariba, Rolande Ségur en Gérard Séty.

Een vriendenpaar gaat door een reeks uiteenlopende beroepen heen, van beursspeculanten tot hotelbedienden of vari[KA1]et[KA1]e-artiesten; ze zijn afwisselend schatrijk en straatarm. De mooie zuster van [KA1]e[KA1]en van hen zorgt met haar talrijke aanbidders voor extra complicaties; ten slotte zijn ze weer berooid maar tevreden. Kennelijk waren er eerst wat (afgetrapte) losse sketches en gags, die door een uiterst mager verhaal in onderling verband zijn gerangschikt. Het duo heeft kwaliteiten, maar de lamlendige regie maakt hen kansloos.

La jument verte

1959 |

Frankrijk/Italië 1959. Claude Autant-Lara. Met o.a. Bourvil, Yves Robert, Francis Blanche, Valérie Lagrange en Sandra Milo.

De geboorte van een veulen met een groen vacht vormt het begin van een vete tussen twee boerenfamilies die via een schilderij generaties lang blijft duren. De wederzijdse aanslagen op de familie-eer verlopen voornamelijk door verleidingen of aanrandingen van vrouwelijke gezinsleden. De sappige roman van Marcel Aymé kreeg een dito vertolking van de acteurs, maar de regie weet de juiste toon niet te treffen waardoor de verkrachtingen in het hooi of op de akkers eerder stuitend dan amusant zijn. Jean Aurenche en Pierre Bost bewerkten de roman van Marcel Aymé tot scenario.

Certains l'aiment froide

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Jean Bastia. Met o.a. Louis de Funès, Jean Richard, Francis Blanche, Pierre Dudan en Robert Manuel.

Het testament van een markies wordt na 200 jaar gevonden en bij de opening blijkt dat de directe afstammelingen zullen erven op voorwaarde dat ze een blanco strafblad hebben en ongeneeslijk ziek zijn. Er zijn zes kandidaten van verschillende nationaliteit, maar in perfecte gezondheid. Het gezochte idee zou aanleiding moeten zijn voor zwarte humor, maar grappen over ziektes vallen banaal en smakeloos uit. De acteurs - De Funès in feitelijke bijrol - gaan zonder steun van een sluitend scenario en een goede regie een wedstrijd in bekkentrekkerij aan.

Babette s'en va-t-en guerre

1959 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1959. Komedie van Christian-Jaque. Met o.a. Hannes Messemer, Ronald Howard, Yves Vincent, Jacques Hilling en Mona Goya.

Naïef boerenmeisje belandt min of meer per ongeluk bij uitbreken van WO II in Engeland en wordt werkster op Frans hoofdkwartier aldaar. Hoofd van geheime dienst constateert opvallende gelijkenis met ex-geliefde van Duitse generaal en stuurt haar als spionne terug naar Frankrijk. Wens van Bardot om film zonder sex resulteerde in vermakelijke, hoewel lang uitgesponnen spionage-komedie die gestolen wordt door ironisch flegma van Messemer als generaal en karikaturale Schmiere van Blanche als andere nazi-officier.

Les Motards

1958 | Komedie

Frankrijk 1958. Komedie van Jean Laviron. Met o.a. Roger Pierre, Jean-Marc Thilbault, Francis Blanche, Colette Déréal en Jacqueline Maillan.

Een agent van de motorpolitie krijgt vlak voor zijn huwelijk de opdracht om een Amerikaanse politicus, die in Parijs een verdrag komt ondertekenen, tegen mogelijke vijanden te beschermen. De hulp van zijn onhandige zwager pakt averechts uit, maar leidt tenslotte toch tot het gewenste resultaat. Door het hoge tempo van de regie zijn, naast de meer oorspronkelijke gags, ook de overbekende grappen wel amusant en de acteurs zetten hun rollen niet al te vet aan.

A pied, à cheval et en spoutnik

1958 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1958. Komedie van Jean Dréville en Jean Dreville. Met o.a. Noël-Noël, Denise Grey, Sophie Daumier, Gil Vidal en Darry Cowl.

De huisvader uit A PIED, A CHEVAL ET EN VOITURE kan nog steeds niet met auto's overweg en meent na een botsing in het verleden te leven. In de tuin van een buitenhuis waar hij moet herstellen maakt een Russische spoetnik een noodlanding en hij gelooft in een ruimtehond zijn overleden huisdier te herkennen. De weigering om het dier aan de Russen terug te geven leidt tot een politieke crisis. Deze redelijk vermakelijke vervolgfilm haakte in op de toenmalige actualiteit, maar die herkenningspunten werken nu niet meer, zodat de grappen vergezocht lijken.

Tous peuvent me tuer

1957 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1957. Misdaad van Henri Decoin. Met o.a. François Périer, Eleonora Rossi-Drago, Anouk Aimée, Peter van Eyck en Franco Fabrizi.

Vijf mannen uit uiteenlopende milieus plegen samen een risicoloze inbraak bij een rijke oude vrouw, maar worden vervolgens gearresteerd voor een klein vergrijp. In de gevangenis worden ze één voor één vermoord, zodat de overlevende de buit voor zichzelf kan houden. De onderhoudende, maar wat erg uitgesponnen misdaadfilm geeft feitelijk onnodige aandacht aan de vrouwen thuis. De uitvoerige sterbezetting houdt de interesse niettemin steeds gaande.

La Vie est belle

1956 | Komedie

Frankrijk 1956. Komedie van Roger Pierre en Jean-Marc Thibault. Met o.a. Roger Pierre, Jean-Marc Thibault, Colette Richard, Véronique Zuber en Francis Blanche.

Door woningnood geplaagde, bevriende echtparen winnen bij een radiospel samen een villa. Het samenwonen stelt de verstandhouding tussen de vrouwen echter zwaar op de proef zodat ook hun echtgenoten moeten voorgeven met elkaar in onmin te leven. Deze in eigen beheer bedachte en gemaakte film van komiekenduo is veel geestiger en smakelijker dan de kluchten, waarin ze onder verantwoording van anderen te zien zijn. Met uitstekende collega's in de bijrollen.

Honoré de Marseille

1956 | Komedie

Frankrijk 1956. Komedie van Maurice Regamey. Met o.a. Fernandel, Andrex, Francis Blanche, Maryse Paris en Michel Etcheverry.

Een werkloze Provençaal waant zich een afstammeling van antieke helden en ontleent daaraan het recht om liefdadigheid en vermaak te brengen in Marseille en omgeving, zonder zich te bekommeren om de praktische consequenties. Deze magere komedie in dialect moet op lengte worden gebracht met verbeelde flash- backs van Fernandel tijdens zijn eerdere levens, maar het blijft matig en de flauwiteiten werken averechts. De toegewijde vrolijkheid van de acteurs heeft geen enkel effect. Scenario van Jean Mause en Yves Favier. Camerawerk van Walter Wottitz.

Minuit, quai de Bercy

1953 | Drama, Thriller

Frankrijk 1953. Drama van Christian Stengel. Met o.a. Madeleine Robinson, Erich von Stroheim, Philippe Lemaire, Louis Seigner en Jean-Jacques Delbo.

De lichtzinnige conciërge van een appartementengebouw wordt vermoord, waarna alle huurders onder verdenking staan. De politie-inspecteur kent een van de bewoonsters en vraagt haar hem te assisteren bij zijn onderzoek, tot hij ontdekt dat zij de dader is. Een onderhoudende politiefilm die de flatbewoners met het nodige cynisme portretteert. Verder weinig opmerkelijk, behalve in het spel van de hoofdrollen.

L' Assassin est à l'écoute

1948 | Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1948. Misdaad van Raoul André. Met o.a. Marquerite Moreno, Louise Carletti, Adrienne Gallon, Eliane Dorsay en Liane Marlène.

Sjacheraars bedienen zich van een radio-uitzending om hun boodschappen over te brengen. De presentator wordt vermoord als hij hierachter is gekomen. Maar de politie ontmantelt de bende, die door een vrouw (Moreno in haar laatste rol op het witte doek) geleid wordt. André's tweede film, een van zijn meer 'verteerbare'; hij verzandde later in het tappen van schuine moppen. Een gestaag tempo, schilderachtige personages en vooral een wrede satire op de weerzinwekkendheid van het radiowereldje, toen er nog geen televisie was. Scenario en dialogen van Cour en Blanche.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Francis Blanche op televisie komt.

Reageer