Antoine de Clermont-Tonnerre

Producer

Antoine de Clermont-Tonnerre is producer.
Er zijn 17 films gevonden.

Dancing Arabs

2014 | Drama

Israël/Duitsland/Frankrijk 2014. Drama van Eran Riklis. Met o.a. Tawfeek Barhom, Michael Moshonov, Danielle Kitsis en Yaël Abecassis.

De Arabische schrijver Sayed Kashua bewerkte zijn eigen, semi-autobiografische roman tot een scenario dat werd verfilmd door de Israëlische regisseur Eran Riklis (Cup Final, Lemon Tree). Palestijn Eyad wordt toegelaten op een prestigieuze Joodse school. Na een periode van gewenning vindt hij zijn draai en maakt hij vrienden, maar zijn afkomst blijkt een obstakel als hij verliefd wordt op een Joods meisje. Een bitterzoet drama met een komische ondertoon en een scherp randje. Ook bekend als A Borrowed Identity.

The Childhood of a Leader

2015 | Drama, Horror, Historische film

Verenigd Koninkrijk/Hongarije/Frankrijk 2015. Drama van Brady Corbet. Met o.a. Robert Pattinson, Stacy Martin, Bérénice Béjo, Liam Cunningham en Michael Epp.

De Arabische schrijver Sayed Kashua bewerkte zijn eigen, semi-autobiografische roman tot een scenario dat werd verfilmd door de Israëlische regisseur Eran Riklis (Cup Final, Lemon Tree). Palestijn Eyad wordt toegelaten op een prestigieuze Joodse school. Na een periode van gewenning vindt hij zijn draai en maakt hij vrienden, maar zijn afkomst blijkt een obstakel als hij verliefd wordt op een Joods meisje. Een bitterzoet drama met een komische ondertoon en een scherp randje. Ook bekend als A Borrowed Identity.

Si tu meurs, je te tue

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Hiner Saleem. Met o.a. Jonathan Zaccaï, Golshifteh Farahani, Mylène Demongeot en Menderes Samancilar.

Ex-gevangene Philippe (Zaccaï) raakt bevriend met een Koerdische Irakees. Die wacht op de komst, naar Parijs, van zijn verloofde Siba (Farahani). Wanneer hij echter plotseling overlijdt, ziet Philippe het als zijn taak om de Iraakse op te vangen. Een uitstekende cast is de grootste troef van dit drama dat geestig, ontroerend en licht absurdistisch is. De Koerdisch-Franse regisseur Saleem (My Sweet Pepper Land) werpt liefdevolle blikken op Parijs én op de warmte tussen de Belgische Zaccaï en de Iraanse Farahani.

The Cry of the Owl

2009 | Thriller, Drama

Verenigd Koninkrijk/Duitsland/Frankrijk/Canada 2009. Thriller van Jamie Thraves. Met o.a. Paddy Considine, Julia Stiles en Karl Pruner.

Actrice Julia Stiles (Dexter) is lieflijk en onheilspellend tegelijk als een jonge vrouw die haar stalker (Paddy Considine) niet aangeeft bij de politie, maar opslokt in haar bourgeoisie leventje. Dat wordt een thriller over wie stalkt wie - dat is tenminste het beoogde dwaalspoor van oorspronkelijke schrijver Patrica Highsmith (van onder andere de Talented Mr. Ripley-serie). Maar Highsmith verdiende haar brood met boeken waarin niets is wat het lijkt, precies zoals het mensbeeld dat ze zelf cultiveerde tijdens haar schuwe, door depressies getekende bestaan. Niet haar beste verhaal, naar eigen zeggen.

King Guillaume

2009 | Komedie

Frankrijk 2009. Komedie van Pierre-François Martin-Laval. Met o.a. Isabelle Nanty, Pierre Richard, Florence Foresti en Pierre-François Martin-Laval.

Actrice Julia Stiles (Dexter) is lieflijk en onheilspellend tegelijk als een jonge vrouw die haar stalker (Paddy Considine) niet aangeeft bij de politie, maar opslokt in haar bourgeoisie leventje. Dat wordt een thriller over wie stalkt wie - dat is tenminste het beoogde dwaalspoor van oorspronkelijke schrijver Patrica Highsmith (van onder andere de Talented Mr. Ripley-serie). Maar Highsmith verdiende haar brood met boeken waarin niets is wat het lijkt, precies zoals het mensbeeld dat ze zelf cultiveerde tijdens haar schuwe, door depressies getekende bestaan. Niet haar beste verhaal, naar eigen zeggen.

Last Stop 174

2008 | Misdaad, Drama, Thriller

Brazilië 2008. Misdaad van Bruno Barreto. Met o.a. Michel De Souza Gomes, Anna Cotrim, Rodrigo dos Santos, Chris Vianna en Gabriela Luiz.

In juni 2000 werd in Rio de Janeiro een bus gekaapt, waarna heel Brazilië gedurende vijf uur aan de buis wasgekluisterd. Last Stop 174 vertelt het verhaal van de dader, de straatjongen Sandro, wiens leven vanaf zijn tiende - toen zijn moeder vermoord werd - steeds gekenmerkt werd door alomaanwezig geweld. Regisseur Barreto ((Dona Flor e seus dois maridos) en scenarist Bráulio Mantovani (Cidade de deus) vertellen een door amateuracteurs bevolkt mozaïekverhaal, dat soms wat geforceerd aandoet. Daar staat de uiterst intense, knap gemonteerde finale tegenover, waarbij het gigantische Jezusbeeld op de berg machtelozer dan ooit toekijkt.

Ripley Under Ground

2005 | Thriller, Romantiek, Misdaad, Drama

Verenigd Koninkrijk 2005. Thriller van Roger Spottiswoode. Met o.a. Barry Pepper, Willem Dafoe, Tom Wilkinson en Jacinda Barrett.

De dood van een succesvolle Britse kunstenaar wordt met frauduleuze motieven geheim gehouden door zijn vrienden. Aanvoerder van het doortrapte stel: Tom Ripley. Deze charmante psychopaat, protagonist in vijf romans van Patricia Highsmith, verscheen eerder op het witte doek in de gedaante van Alain Delon, Dennis Hopper, Matt Damon en John Malkovich. Dat Barry Pepper zijn voorgangers niet kan evenaren is misschien vooral te wijten aan regisseur Spottiswoode, die een onevenwichtige zwartkomische toon hanteert. Wat overblijft zijn een vermakelijk plot en prima bijrollen.

The Syrian Bride

2004 | Drama

Israël/Frankrijk/Duitsland 2004. Drama van Eran Riklis. Met o.a. Clara Khoury, Hiam Abbass, Makram Khoury, Dirar Suleiman en Ashraf Barhom.

Een jonge vrouw uit de Golan hoogvlakte is onderweg naar een huwelijk met een Syrische tv-ster (die ze alleen nog maar op televisie heeft gezien, hij kent haar alleen van een foto). Als ze de Israëlische grenspost is gepasseerd wordt ze aangehouden aan de Syrische kant. Ze mag niet verder, iets met stempels in haar paspoort. Maar terug naar Israël mag ze ook niet. Milde humor, sterk spel van hoofdrolspeelster Clara Khoury en van Hiam Abbass als haar zus. The Syrian Bride is een aanstekelijk sprookje over de noodzaak geografische en psychische grenzen te overschrijden. Riklis maakte vier jaar later het vergelijkbare Lemon Tree.

Falling into Paradise

2004 | Komedie

Servië/Duitsland/Frankrijk/Nederland 2004. Komedie van Milos Radovic. Met o.a. Branka Katic, Lazar Ristovski, Simon Lyndon en Steve Agnew.

Belgrado, voorjaar 1999. Terwijl de stad wordt gebombardeerd door de geallieerden, hoopt de jonge Servische Dusica (Katic) dat een Amerikaanse piloot zal neerstrijken om haar mee te nemen naar Amerika. Haar wens komt deels uit als navigator Johnatan (Lyndon) per parachute op haar knusse dakterras belandt - na een toevalstreffer door Dusica's maffe broer met een aftandse USSR-raket. Wat volgt is een eigenaardige vrijage tussen twee culturen. Grootse gebeurtenissen op het wereldtoneel worden in Falling into Paradise invoelbaar door klein lief en leed in de coulissen. Creatief gebruik van de groothoeklens, uitbundig acteerwerk en opzwepende Servische volksmuziek complementeren het blijspel.

Filantropica

2002 | Komedie

Roemenië/Frankrijk 2002. Komedie van Nae Caranfil. Met o.a. Mircea Diaconu, Gheorghe Dinica, Mara Nicolescu, Viorica Voda en Florin Calinescu.

Roemenië's prominente filmmaker Caranfil (Asphalt Tango) opent zijn Filantropica sarcastisch als een onverkwikkelijk post-communistisch sprookje: 'Er was eens een stad waarvan de inwoners ofwel prinsen ofwel bedelaars waren. Tussen deze werelden vond je slechts zwerfhonden. Die vormden de middenklasse.' In het moderne Boekarest van Caranfil draait alles om geld en heeft tot overmaat van ramp de mafia het meeste daarvan in handen. In diezelfde stad woont de fictieve leraar met schrijf-aspiraties Ovidiu. Om aan de eisen van zijn nieuwe vlam te voldoen, gaat hij op zoek naar geld en vindt de Filantropica organisatie, die hem in een bedelaarszwendel doet belanden waarvan hij de omvang niet overziet. Of je moet lachen of huilen, daar kom je vaak niet achter, maar dat lijkt met zigeunermuziek van cembalospeler Mihalache op de achtergrond nu juist de essentie van Roemenië. Volgens veel Roemenen is het de beste Roemeense film ooit. Een onvoorwaardelijk compliment is dat niet, want een Roemeense filmindustrie bestaat nog nauwelijks. De goede nationale en internationale ontvangst van Filantropica deed wel deuren opengaan voor meer Roemeense films, zoals Occident.

How Harry Became a Tree

2001 |

Italië/Frankrijk/Ierland/Verenigd Koninkrijk 2001. Goran Paskaljevic. Met o.a. Pat Luffan, Kerry Condon, Adrian Dunbar, Cillian Murphy en Colm Meaney.

Roemenië's prominente filmmaker Caranfil (Asphalt Tango) opent zijn Filantropica sarcastisch als een onverkwikkelijk post-communistisch sprookje: 'Er was eens een stad waarvan de inwoners ofwel prinsen ofwel bedelaars waren. Tussen deze werelden vond je slechts zwerfhonden. Die vormden de middenklasse.' In het moderne Boekarest van Caranfil draait alles om geld en heeft tot overmaat van ramp de mafia het meeste daarvan in handen. In diezelfde stad woont de fictieve leraar met schrijf-aspiraties Ovidiu. Om aan de eisen van zijn nieuwe vlam te voldoen, gaat hij op zoek naar geld en vindt de Filantropica organisatie, die hem in een bedelaarszwendel doet belanden waarvan hij de omvang niet overziet. Of je moet lachen of huilen, daar kom je vaak niet achter, maar dat lijkt met zigeunermuziek van cembalospeler Mihalache op de achtergrond nu juist de essentie van Roemenië. Volgens veel Roemenen is het de beste Roemeense film ooit. Een onvoorwaardelijk compliment is dat niet, want een Roemeense filmindustrie bestaat nog nauwelijks. De goede nationale en internationale ontvangst van Filantropica deed wel deuren opengaan voor meer Roemeense films, zoals Occident.

Sans plomp

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Muriel Tédori. Met o.a. Emma de Caunes, Alexis Loret, Éric Caravaca, Miki Manojlovic en Elvis Costello.

Ulysse (Loret) studeert weerkunde en verdient op zaterdag op een benzinestation. Het station ligt veraf gelegen van alles; er tegenover is een vervallen garage, waar Marie (De Caunes) woont met haar bejaarde vader. Er gebeurt niets en Ulysse heeft net als een weersvoorspelling de zaak goed bestudeerd en zijn verwachting is dat er nooit iets gebeuren kan. Dit is het veelbelovende begin van de film. Dan gebeurt er toch wat: Elvis Costello (in hoogst eigen persoon) komt voorbij en Ulysse is toevallig een grote fan; er gebeurt nog wat: twee Britse 'toeristen' komen langs en bezoeken het toilet. Later blijkt dat ze ieder toilet van alle pompstations ingaan, want ze zijn op zoek naar drugs. Dat lijkt heel veel opwinding, maar er gebeurt niets, gelijk de voorspellingen van Ulysse, alleen in de finale mag hij Marie in zijn armen sluiten. Loret en De Caunes zijn twee veelbelovende, jonge talenten aan het firmament van de Franse cinema, maar met hun tweetjes kunnen ze toch geen anderhalf uur vullen. Het scenario van regisseuse Téodori en Alexia Stresi is vrijelijk geïnspieerd op de Odyssee van de antieke blinde Griekse dichter Homerus - het nalezen van de vertaling van P.C. Boutens die rond 1900 tot stand kwam, is heel wat boeiender en mooier. Verder is het vergeefs wachten op het voorbij komen van gesoigneerde producente Martine de Clermont-Tonnerre, in feite een prinses, in haar cabriolet, een classic Austin Healey 3 Liter, met haar Westie Kasper op het achterbankje, want als zij komt en een flinke sigaar opsteekt, heb je een hele happening, meer dan deze film kan bieden.

Comédie de l'innocence

2000 | Komedie, Thriller, Horror, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Raoul Ruiz. Met o.a. Isabelle Huppert, Jeanne Balibar, Charles Berling, Edith Scob en Nils Hugon.

Kort na zijn negende verjaardag zegt Camille (Hugon) tegen zijn moeder Ariane (Huppert) dat hij Paul heet en dat zijn echte moeder Isabella (Balibar) is. Ariane hoort hiervan op en laat zich door haar zoon meeslepen dwars door Parijs, waar ze in een minder fraai stadsdeel op een woonboot de chaotische Isabella aantreffen. Ze heeft twee jaar geleden haar kind verloren - hij is verdronken - en hij heette inderdaad Paul. Verrast en ge[KA3]intrigeerd laat Ariane Isabella bij zich intrekken, waarna een strijd om het kind tussen de twee moeders ontbrandt. Camille had zich tot die tijd vermaakt met een onbestaanbare vriend Alexandre en een videocamera, die nu een rol spelen als zijn oom Serge (Berling), een psychiater, hem gaat onderzoeken. In de slaapkamer van Ariane hangt een antieke afbeelding van koning Solomon die op het punt staat zijn oordeel te vellen. Veel pseudo-psychologie, weinig suspense en stijf spel van Huppert. De 36ste film van de in Chili geboren en naar Frankrijk uitgeweken Ruiz, die zich behoorlijk uitleeft en noch Alfred Hitchcock noch Luis Bu[KA6]nuel is. Hij heeft zich bediend van inmiddels versleten methodieken (de film-in-de-film door de videocamera, muziek enz.). In het weinig terzake doende subplot zien we de dobbelstenen gooiende, curieuze au pair H[KA1]el[KA2]ene (De Clermont-Tonnerre, de dochter van de producenten Antoine en Martine) en Isabella`s buurvrouw (Scob) met een giftige tong. Het scenario met een gekunsteld einde is van regisseur Ruiz en François Dumas naar de roman Il figlio di due madre van Massimo Bontempelli. Het camerawerk is van Jacques Bouquin. Met ruim 81.000 bezoekers in Frankrijk beslist geen succes en met dertienduizend in Spanje een flop. Dolby SR. Ook bekend als FILS DE DEUX MÈRES OU COMÉDIE DE L'INNOCENCE.

Dolce farniente

1999 | Drama, Avonturenfilm, Historische film

Roemenië/Frankrijk/België/Italië 1999. Drama van Nicolae Caranfil. Met o.a. François Cluzet, Isabella Ferrari, Margherita Buy, Giancarlo Giannini en Pierfrancesco Favino.

De Franse schrijver Stendahl (Cluzet), die in werkelijkheid Marie Henri Beyle heet, reist door het uit onafhankelijke koninkrijkjes, stadsstaten en kerkelijke domeinen bestaande Itali[KA3]e dat sedert 1815 in oorlogen verwikkeld is om de nationale vrijheid en eenheid. De rijkjes vallen om, maar de strijd zal pas in 1870 voorbij zijn. Stendahl wordt verliefd op de mooie Jos[KA1]ephina (Ferrari) met wie hij per diligence onderweg is. Vlakbij de grens van het koninkrijk Napels gaan ze logeren bij haar getrouwde nicht Gabriella (Buy), die later in het gezelschap van de componist Gioacchino Rossini (Favino) met hen meegaat. Rossini en Stendahl kunnen goed met elkaar overweg en zij geven voorstellingen, waarbij de een declameert en de ander musiceert. Ondertussen woedt de strijd in alle hevigheid, maar het tweetal interesseert zich meer voor het veroveren van mooie vrouwen dan met politieke ideeën en geweerschoten. De romanticus Stendahl wordt gearresteerd wegens het voorlezen van 'ondermijnende' lectuur, terwijl Rossini zich nog net uit de voeten kon maken met Gabriella. Het scenario van regisseur Caranfil naar de roman La Comédie de Terracina van Frédéric Vitoux rammelt historisch behoorlijk, maar de film ziet er als kostuumstuk gelikt uit en wie van de avontuurlijke romantiek houdt, komt aan zijn trekken. Het spel dat rijk aan dialoog is, is genietbaar. Om kosten te besparen werd er gefilmd in Roemenië. Het camerawerk is van Cristian Comeaga. Bekroond op het filmfestival van Namen.

Vigo: Passion for life

1998 | Biografie

Japan/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1998. Biografie van Julien Temple. Met o.a. Romane Bohringer, James Frain, Jim Carter, Diana Quick en William Scott-Masson.

Deze film gaat over Jean Vigo, de zoon van een anarchistische journalist. Jean Vigo is bekend geworden door twee films: ZÉRO DE CONDUITE uit 1932 en L'ATALANTE uit 1934. Hij leed aan tuberculose en overleed op 29-jarige leeftijd in 1934. Hij lag overhoop met de censuur en zijn studio Gaumont, die zijn surrealistische stijl niet begrepen en zijn werk misvormden met ongerechtvaardigde coupures. Naar hem is een Franse filmprijs genoemd en zo is Vigo niet alleen gebleven door zijn meesterwerken, maar komt hij ieder jaar terug. Temple is de maker van videoclips en hij heeft deze gekunstelde, triviale biopic, die wat spaarzame stukken film van Vigo bevat, uit bewondering gemaakt. Het resultaat is niet eens interessant voor cinefielen. Een uitzondering moet gemaakt worden voor het inzicht dat de kijker krijgt over het voltooien van L'ATALANTE dat Vigo op zijn ziekbed deed - dit laatste stuk is tamelijk ontroerend. De niet van talent verstoken Bohringer speelt Lydu Lozinska, de uit Polen afkomstige vrouw van Vigo. De rol van Vigo wordt vertolkt door Frain. De film begint met het stel dat in een sanatorium ligt. Het scenario is van Peter Ettedgui, Anne Devlin en regisseur Temple, vrij bewerkt naar de roman Jean Vigo van Paulo Emilio Salles Gomes. Het camerawerk is van John Mathieson. Deze film kan niet in de schaduw staan van zijn onderwerp.

Bure Baruta

1998 | Komedie

Griekenland/Macedonië/Frankrijk/Turkije/YU/Servië 1998. Komedie van Goran Paskaljevic. Met o.a. Miki Manojlovic, Nebojsa Glogovac, Ana Sofrenovic, Dragan Nikolic en Lazar Ristovski.

Bure Baruta, wrang vertaald als Cabaret Balkan en gebaseerd op een toneelstuk van Dejan Dukovski, is een zwart, nijdig drama over de recente Balkan-crisis. In diverse wanhopig makende episodes laat de regisseur zien hoe schijnbaar kleine conflicten aanleiding zijn voor gewelderupties waarbij dikwijls vrouwen het slachtoffer worden van misplaatst, door de oorlog gevoed machogedrag. Het geweld is zo willekeurig en zo weinig politiek gemotiveerd, dat vaak niet eens duidelijk is wie aan welke 'kant' staat. (RdL/VPRO Gids)

Someone Else's America

1994 | Komedie, Drama

Duitsland/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Griekenland 1994. Komedie van Goran Paskaljevic. Met o.a. Tom Conti, Miki Manojlovic, María Casares, Zorka Manojlovic en Sergej Trifunovic.

Alonso (Conti) is afkomstig uit Spanje; hij is warmbloedig, gevoelig en charmant. Zijn vriend Bayo (Manojlovic) komt uit Montenegro en is trots en heethoofdig. Ze wonen in Brooklyn, New York waar Alonso een bescheiden restaurant drijft en Bayo de kost verdient in de bouw. Tussen de wolkenkrabbers proberen ze de Europese cultuur te handhaven en hun hoofden boven water te houden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Antoine de Clermont-Tonnerre op televisie komt.

Reageer