Claude Aufaure

Acteur

Claude Aufaure is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Julie Lescaut : Délit de justice

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het gaat er onrustig aan toe op het departement van Julie Lescaut (Genest). Het lijkt wel of het onmogelijk is er de orde te handhaven en Julie wordt met haar mensen ter verantwoording geroepen bij haar superieuren. In deze sfeer neemt Leveil (Rouve), die op rust gaat, afscheid van zijn collega`s. Dan krijgt Julie bovendien nog te horen van een inspecteur van belastingen dat haar man Paul (Marthouret) gezocht wordt wegens fraude. Maar waar is Paul ergens? Via buitenlandse betrekkingen komt ze te weten dat het vliegtuig naar Singapore, waarop Paul zou moeten zitten, gecrasht is in de jungle. Julie is ten einde raad. Is Paul een misdadiger of het slachtoffer van opgezet spel? Leeft hij nog of is hij verongelukt? Is haar eigen leven soms in gevaar? Heel wat vragen waarop de geroutineerde inspectrice binnen de 100 minuten een antwoord moet vinden. Zoals uit bovenstaande plot blijkt gebeurt er heel wat in deze aflevering. Niets dat aan het patroon van de serie veel zal veranderen, maar er zit wel heel wat vaart in en vervelen doe je je geen ogenblik. Julie's geestelijke vader Alexis Lacaye schreef zelf het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Surround. Aflevering van het seizoen, nummer van 72.

Anne Le Guen : Le mystère de la crypte

1998 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1998. Mysterie van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Véronique Silver, Claude Aufaure en Hugues Biucher.

Tijdens bouw van kindercr[KA2]eche in Mareuil-en-Artois worden overblijfselen van crypte uit twaalfde eeuw blootgelegd. Bij nader onderzoek van de crypte wordt er een lijk gevonden dat volgens de wetsdokter dateert uit 1943. Dit alles leidt tot aardig wat gehakketak tussen plaatselijke politici met Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), voorstander van op te richten kindercr[KA2]eche, en opposanten. Met enige charme schuiven een aantal verhalen in elkaar over verleden en heden, liefde en zaken, en een zekere tederheid tussen de burgemeester, Charles (Raynal), en Anne Le Guen.

Nestor Burma : Sortie des artistes

1997 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1997. Mysterie van Philippe Venault. Met o.a. Guy Marchand, Jeanne Savary, Pierre Tornade, Michel Fortin en Patrick Guillemin.

De 23-jarige Serge Lepage (De Peretti) volgt een acteursopleiding. Hij roept de hulp in van Nestor Burma (Marchand) om zijn vriendin Karine Richet (George), ook studente aan dezelfde school, te vinden, want zij is al enkele dagen spoorloos. Haar lijk wordt in berucht bos van Fontainebleau gevonden. Hoewel Karine ook bijschnabbelde in erotisch telefoonnet, verdenkt Burma drie meisjes, medestudentes aan dramatische kunstacademie. Burma laat zijn secretaresse H[KA1]el[KA2]ene (Savary) als studente in dramaschool inschrijven en dat leidt, uieteraard, tot verrassende ontknoping. Klassiek secenario van Eric Assous, naar werk van Léo Malet, met kleurrijke karakters in acteursopleiding-milieu. Maar wie heeft nu de grootste verdienste: Burma of zijn secretaresse als undercover? Aflevering van het seizoen, nummer van 40.

Madame le proviseur : Bob et Samantha

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Annick Blancheteau, Gérard Lartigau en Alexia Portal.

Het Paul Eluard-lyceum in Blailly, op een zestigtal kilometer van Parijs, staat op stelten. De ouders van een aan drugs verslaafde jongen hebben een klacht ingediend tegen de directeur. Valentine Rougon (Delorme) wordt ter plaatse gestuurd en moet tijdelijk de functies waarnemen van de gesanctioneerde directeur. De leraren, die het volste vertrouwen in hem hebben, staken en de leerlingen dreigen een opstand te ontketenen. Drugs op school is een internationaal probleem en de aanpak in deze film is eerder oppervlakkig en brengt geen enkele oplossing. De knappe vertolking van Delorme en G[KA1]elin, evenals die van de jongeren Portal en De Van (als Samantha en Bob), geven dit scenario van Frédéric Lasaygues, Hervé Hamon en Van Effenterre, naar de romans van Marguerite Gentzbittel, een meerwaarde. Fotografie van Francis Junek. Stereo. Gemiddeld.

Le policier de Tanger

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Stephen Whittaker. Met o.a. Donald Sumpter, Pastora Vega, Sean Chapman, Joe Shaw en David Shofield.

Ex-geheimagent Ahmed Yaasin (Sumpter) moet in Tanger in 1949 op bevel van plaatselijk politiechef, Colonel Claudel (Aufare), de jonge Amerikaan Eric Burns (Shaw) schaduwen. Deze is vaak in gezelschap van zijn trouwe lijfwacht Arthur (Chapman), met wie hij intieme relatie heeft. Rond die tijd wordt ook weduwe van een kunsthandelaar vermoord en haar dienstmeisje-minnares wordt vermist. Op de plaats van de misdaad treft Ahmed de mooie Mariannick (Vega) en haar dochtertje aan. Allen lijken op zoek naar vermiste Goya... Naar de in 1944 verschenen novelle Le policier d'Istanbul van Georges Simenon, die opgenomen was in de omnibus Signé Picpus. Zonder commissaris Maigret, maar wel met de zwoele sfeer van Istanbul, dat voor tv- film plaatsmaakte voor Tanger en enkele jaartjes later dan ook bij Simenon zelf. Het plot is ijzersterk en het spel van internationale cast feilloos.

Les vacances de l'Inspecteur Lester

1994 | Misdaad

Hongarije/Frankrijk/België 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Claude Rich, Agi Margitai, Clotilde de Bayser, François-Régis Marchasson en Maryvonne Schiltz.

In het onooglijke Wermusheim wordt de auto van politie- inspecteur Lester (gespeeld door Rich) gestolen. De dief heeft pech: hij rijdt zich te pletter. Rich vermoedt dat er meer achter de gebeurtenissen zit en zet een onderzoek op. Margitai, zijn buurvrouw in het hotel, bemoeit zich er van de meet af aan mee, en de inspecteur vraagt zich terecht af wat deze oude Hongaarse vrouw in Wermusheim van plan was of is. Dankzij de plaatselijke zuipschuit Ballet vindt de inspecteur een spoor van de dader. Wanneer Ballet wordt vermoord, gaat de bal pas echt aan het rollen en ontpopt Rich zich als een listige politie-inspecteur. Doordeweekse detective, geschreven door Pascal Laine.

La dame de lieudit

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Monnier. Met o.a. Edwige Feuillère, Annick Alane, Bernard Alane, Bernard Freyd en Philippe Laudenbach.

85-jarige Feuilli[KA2]ere speelt Madame Zihler, een denkbeeldige oudste nog levende Fran[KA10]caise. Zij is 110, maar haar arts (Aufaure) heeft haar verzekerd dat zij het gestel van een zeventig-jarige heeft. Zij leidt een onbekommerd leventje in haar kasteel. De Franse president (Tréjan) en zijn medewerkers-politici willen hun populariteit wat opkrikken via een groots feest n.a.v. Mme Zihlers verjaardag. Blijft natuurlijk de vraag op zij hierop zal ingaan. Veel tederheid in komedie naar de roman Le jubilé van Jean Capin die ook het scenario en de dialogen schreef. Mooi in beeld gebracht met een voor Feuillère op het lijf geschreven rol van malicieuze oude dame die afrekent met politici zonder scrupules.

Un enfant tant désiré

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Nadine Spinoza, Hervé Laudière, Yves Beneyton, Valérie Leboutte en Chantal Banlier.

Na heel wat moeilijkheden, te wijten aan de onvruchtbaarheid van haar man, is Spinoza eindelijk zwanger. Iedereen is gelukkig, tot ze enkele dagen later een berichtje krijgen van de gynaecoloog die hen vraagt dringend contact met hem op te nemen. Met angst in het hart gaan ze naar hem toe en het oordeel is inderdaad uiterst zwaar: Spinoza is seropositief en haar kind zal het waarschijnlijk ook zijn. Waargebeurd melodrama over een medische dwaling die heel wat dramatische gevolgen heeft voor de betrokkenen. Acteursprestaties zijn niet van hoogstaande kwaliteit. Er werd geopteerd voor onbekenden in de hoofdrollen, die diepgaande gevoelens niet realistisch kunnen uitbeelden. Huguette Debaisieux baseerde haar scenario op een onderzoek van Michèle Leloup. Roland Dantigny was verantwoordelijk voor de fotografie.

Années de plume, années de plomb

1991 |

Frankrijk 1991. Nicolas Ribowski. Met o.a. Claude Piéplu, Jacques Gamblin, Hélène Duc, Jean-Paul Muel en Claude Lochy.

Parijs 1969. De vrouw van de directeur en oprichter van een groot landelijk oppositieweekblad wordt weduwe. Ze weet strikt genomen niets van journalistiek en politiek, en vertrouwt de leiding toe aan drie oude rotten in het vak die, uiteraard, een hartgrondige hekel aan elkaar hebben. In werkelijkheid stellen twee van hen vooral voor hun persoonlijke carri[KA2]ere veilig, en het is de derde, Grouset (Pi[KA1]eplu), die het feitelijke directeurschap voor zijn rekening neemt. Als een eerlijk en hartstochtelijk beroepsbeoefenaar vereenzelfigt hij zich helemaal met `zijn` blad. Een hele zware taak, maar hij krijgt in Mahler (Gamblin), die stage komt lopen, een bekwame bondgenoot. Deze wordt zijn geestelijke zoon, met name in de moeilijke momenten tijdens het referendum van 28 april 1969, die het vertrek van generaal de Gaulle tot gevolg hadden. Een mengeling van persoonlijke en politieke intriges, die het voornamelijk moet hebben van het redelijke talent van de twee hoofdrolspelers.

Jeu

1975 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1975. Oorlogsfilm van Réginald Gray. Met o.a. Laurent Terzieff, Derk Kinnane, Pascale de Boisson en Claude Aufaure.

Tijdens de Bezetting wordt een Duits officier ingekwartierd in een dorpje. Iedere avond stelt hij de bewoners voor een spelletje Russische roulette te doen. Na twee avonden zijn ze allemaal dood (!!) behalve hij en de pastoor, die hem ziet als een antichrist. Toch speelt deze ook mee, met een vast geloof in de immanente gerechtigheid. Het gevolg is dat hij zichzelf doodt en de officier weer vertrekt. Het is voldoende Terzieff te zien als officier die de duivel vervloekt om de zaal aan het brullen van het lachen te krijgen. Dat was echter geenszins de bedoeling van deze kolderieke en pretentieuze onderneming met ook nog de muziek van Tannhauser! Tot nu de enige film van deze regisseur maar de vraag is of dat erg is. Ook bekend als LE PASSANT.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claude Aufaure op televisie komt.

Reageer