Arsène Jiroyan

Acteur

Arsène Jiroyan is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Victor, Maître de Chantier : Dans la baie de l'archange

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van David Delrieux. Met o.a. Jean-François Stévenin, Julie Bataille, Zakariya Gouram, Maïté en Philippe Lefebvre.

Victor (St[KA1]evenin) is de voorman van de baggerwerkzaamheden in de baai van de Mont-Saint-Michel. Hij wordt dringend naar kantoor geroepen. De vader van Youssef (Gouram) werd door een graafmachine meegesleurd en wordt levensgevaarlijk gewond naar het ziekenhuis gebracht. Victor beslist de graafwerkzaamheden niet stil te leggen, want hij wil profiteren van de springvloed van de komende dagen om zoveel mogelijk zand weg te baggeren. Hij krijgt echter met nog veel meer tegenslagen te kampen. Zo wordt Youssefs verblijfsvergunning ingetrokken en moet het land onmiddellijk verlaten. Een vernedering, die voor Youssef de druppel is die de emmer doet overlopen. Hij wil van de berg in het water springen om een eind maken aan zijn problemen. De pilotfilm voor een tv-serie met als held Victor, de voorman bij openbare werken. Het werd een realistisch drama dat echter weinig diepgang heeft. De acteerprestatie van Stévenin is goed, maar het scenario van François Barluet, die het idee bedacht met Xavier Larère, bevat veel te veel dialogen en haast geen actie, zodat de film al te nadrukkelijk een echte werkdag weerspiegelt: meestal saai en af en gebeurt er iets dat kan boeien. Op locatie gefilmd door Michel Sourioux.

Julie Lescaut : L'inconnue de la Nationale

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Jennifer Lauret en Joséphine Serré.

Aan de rand van de autostrade wordt het lijk aangetroffen van een jonge Afrikaanse vrouw. De resultaten van de autopsie zijn duidelijk: het slachtoffer werd verkracht en nadien aangereden door een auto. Geen eenvoudige klus voor Julie (Genest). Ze moet in de eerste plaats uitzoeken of de chauffeur en de verkrachter een en dezelfde persoon zijn. Bovendien werden er geen identiteitspapieren aangetroffen op de vrouw en werd ze nergens als vermist opgegeven. Als Julie denkt dat ze de dader opgepakt heeft moet ze vaststellen dat een al te gemakkelijk te ontdekken verdachte soms de echte schuldige kan verhullen. Geslaagde politiefilm die gelijktijdig het probleem van de illegale arbeidskrachten als thema heeft. Het spreekt vanzelf dat Julie uiteindelijk alles zal ophelderen, maar toch staan haar en haar medewerkers moeilijke momenten te wachten. Stéphane Kaminka schreef het scenario dat best te pruimen is zonder echt opmerkelijke plotwendingen te bevatten. Jean-Claude Hugon stond achter de camera. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Crimes en série : Variations mortelles

1999 | Misdaad

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvan Back, Clémence Boué, Henri Salvador en Christian Hecq.

Nadat op de oever van een rivier een dode werd gevonden, besluit de politie in de rivier te gaan dreggen. Er worden nog verschillende lijken opgevist. Specialist in seriemoorden Assadourian (Ashanti) wordt door de onderzoeksrechter ter plekke gezonden, maar de lokale politie ziet de ervaren speurder eerder als een indringer. Er kan geen verband gevonden worden tussen de verschillende slachtoffers. Maar dan wordt Assadourian ontvoerd en wat later levenloos in een kist teruggezonden aan de politie. Thomas Berthier (L[KA1]egitimus) en zijn partner Denard (Back) nemen de zaak op zich. Een politiefilm volledig geënt op Amerikaans model, inclusief de seriemoordenaar en de twee cops die volledig op elkaar ingespeeld zijn. Gevolg is natuurlijk dat de film een opeenstapeling is van clichées die we al tientallen keren beter uitgewerkt hebben gezien in Amerikaanse films. Uitsluitend geschikt voor fervente fans van dit subgenre in de misdaadfilm. Weinig opwindend scenario, geschreven door Yann Le Nevet en regisseur Dewolf, naar een verhaal van Benoît Valère en Nicolas Robert. Fotografie is van Thierry Jault.

Mirage noir

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Catherine Wilkening, Aladin Reibel, Andréa Ferréol, Bruno Raffaelli en Christian Moro.

Jack Maubert (Reibel) is commandant bij de Franse luchtmacht. Hij heeft een onberispelijke staat van dienst en wordt geliefd door zijn manschappen. Zijn vrouw Christine (Wilkening) lijdt aan een erge vorm van depressie en zakt steeds dieper weg door de pillen die ze te slikken krijgt. Op een dag zegt ze dat ze wil scheiden. Gezien haar toestand zal hun dochtertje M[KA1]elanie (Steinling) zonder twijfel aan Jack toegewezen worden. Hier wil Christine's moeder Monique een stokje voor steken. In haar wanhoop beschuldigt ze Jack ervan een incestueuze verhouding te hebben met zijn dochter. Deze verklaring heeft grote invloed op zijn beroepsleven. Gevoelig drama over een eerbiedwaardig man die zijn reputatie eensklaps, onterecht, te grabbel gegooid ziet. Reibel speelt zijn personage met veel emotie zonder echter over de schreef te gaan. Wilkening benadrukt haar rol soms wel wat teveel, maar Ferréol steelt de show als de tang van een moeder. Geen hoogvlieger, wel degelijke ontspanning met een actueel onderwerp, geschreven door Jean-Marie Auclair en Alain Riondet. Fotografie van Richard Andry.

Une leçon particulière

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Yves Boisset. Met o.a. Roland Giraud, Clotilde Courau, Julien Rivière, Gabrielle Forest en Jean-Pol Dubois.

Nicolas (Rivi[KA2]ere), twaalf jaar, woont in een voorstad ten noorden van Parijs, samen met zijn moeder, een kuisvrouw, en zijn zuster, een kassierster. Veel geld hebben ze niet en hun leven loopt niet over een leien dakje. Zonder sociale controle of familiale verplichtingen vormt Nicolas samen met enkele vriendjes een bende die in Parijs kruimeldiefstallen pleegt. De jongen wordt in school ondergebracht in de afdeling met psychisch moeilijke leerlingen. Er komt een nieuwe leerkracht, Julie Larr[KA2]ere (Courau). Deze tracht Nicolas, die zeer verstandig is, te motiveren om zijn studies ernstig te nemen. Op een luchtige toon brengt Boisset ons een delikaat probleem over het leven in de voorstad en losgeslagen kinderen die wet noch gebod respecteren. De komische noot in dit eigenlijk intrieste drama maakt dat de film nog harder overkomt. Een knap gestructureerd scenario van Guy Lagorce, Guillaume Lagorce en Boisset. Nihilistische fotografie van Dominique Chapuis.

Un petit grain de folie

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Sébastien Grall. Met o.a. Delphine Rich, Christian Charmetant, Roger Carel, Jacques Bonnaffé en Guilhelm Pellegrin.

Franck (Charmetant) en Florence Vernon (Rich) zijn gelukkig gehuwd. Ze delen alles, zelfs hun dokterspraktijk. Zij is psychologe, hij psychoanalyticus. De laatste tijd is Florence echter veel buiten de deur en dat is voldoende voor Franck om achterdochtig te worden. Steeds meer raakt hij ervan overtuigd dat Florence hem bedriegt. Dat komt voor Florence best uit, want in werkelijkheid is zij officier van de Franse geheime dienst en dat mag Franck niet weten. Maar deze besluit op een keer om haar te volgen en te betrappen in haar `liefdesnestje` op het platteland. Voorspelbare spionage-komedie die haar inspiratie duidelijk haalde bij LA TOTALE van Claude Zidi. Een aantal geslaagde gags en het pittige spel van Rich (dochter van Claude en Catherine) kunnen de film toch van de ondergang redden. Leuke ontspanning voor een regenachtige zomeravond, geschreven door Jacques en Eric Besnard. Voor de fotografie tekende Richard Andry.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

Le juge est une femme : Le secret de Marion

1995 | Misdaad, Sportfilm

Frankrijk 1995. Misdaad van Didier Albert. Met o.a. Florence Pernel, Richard Berry, Anne Richard, Frédéric Diefenthal en Arsène Jiroyan.

Topatlete Marion (Richard) dient een klacht in wegens verkrachting door twee atletiekkampioenen. Die beweren echter dat Marion hen heeft uitgedaagd en dat er verder niets is gebeurd. Onderzoeksrechter Florence Larrieu (Pernel) wordt met de zaak belast. Ze maakt kennis met Jacquin (Berry), een zakenman zonder scrupules die de belangrijkste sponsor van de atletiekclub is. Jacquin zet Marion onder druk om de aanklacht in te trekken. Een misdaadfilm waarin meer gepraat dan gehandeld wordt. Door het trage tempo gaat de kijker zich vervelen en verliest zijn belangstelling. Het scenario is van Daniel Saint-Hamont naar een verhaal van Sophie Deschamps, die zich liet inspireren door de waargebeurde en ophefmakende verkrachtingszaak van atlete Catherine Moyon De Baecque in 1991. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering 3 van het eerste seizoen, nummer 3 van 32.

Saint-Exupéry: La dernière mission

1994 | Drama, Biografie

Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Bernard Giraudeau, Maria de Medeiros, Jean-Paul Comart, Frédéric van den Driessche en Jean-Marie Winling.

De film speelt zich af op 30 en 31 juli 1944, de twee laatste dagen van het leven van Antoine de Saint-Exup[KA1]ery, schrijver van onder meer [KL]De kleine prins[KLE]. De auteur (gespeeld door Giraudeau) is een fervent piloot, gelegerd op een basis op Corsica. Zijn kapitein probeert hem over te halen te stoppen met vliegen, maar daar wil hij niets van horen. De kapitein wordt op het matje geroepen door een officier die getuige was van de smeekbede. Dan volgt een overzicht van de staat van dienst van De Saint-Exupéry, die als piloot bij het leger kwam in 1939. Een gevoelige hulde aan een van Frankrijks meest invloedrijke schrijvers van de twintigste eeuw. Schitterende vertolking van Giraudeau in de titelrol. Ook zijn er oude archiefopnamen te zien. Het intelligente scenario werd geschreven door Enrico en Marcel Jullian. Cyril Lathus fungeerde als fotograaf.

Les truffes

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Bernard Nauer. Met o.a. Jean Reno, Christian Charmetant, Isabelle Candelier, Anne Roussel en Jean-Paul Roussillon.

Platte klucht cum road-movie over een derderangs bokser met een rauw geslagen oog. Patrick Lemaire (Reno) en groezelige gauwdief Nathaniel (Charmetant), die elkaar in een bar in het Noorden van Frankrijk leren kennen. Patrick is uitgeteld in de sport en wil zijn neef in Narbonne opzoeken. De grond is te heet onder Nathaniels voeten en hij moet ijlings de stad verlaten. Bij een pompstation leidt Patrick de kassi[KA2]ere (Vialleton) af en verleidt haar tot een vies vluggertje, terwijl Nathaniel de geldla leeggraait. Nathaniel heeft zo`n haast om weg te komen, dat hij Patrick vergeet, maar kort erop zijn ze weer bij elkaar en krijgen wel even een ruzie. Dan pikt Nathaniel het etui van het zoontje van een bijna failliete wijnbouwer (ze geven het terug), en vervolgens versiert Nathaniel een leuk meisje - Huguette (Candelier) - wier moeder een fraaie slee heeft, waarmee ze in Narbonne aanlanden. De flauwe, kinderachtige grappen in deze film, waar het spel slechts een karikatuur is, zijn van het volgende gehalte: heel leutig - een varken een luier omdoen tot niet meer bijkomen - het tot moes slaan van een vrouwelijke parkeerwachter. De titel betekent truffels, een peperdure delicatesse, die door varkens als regel wordt opgespoord, maar in het kringtaaltje (ook bekend als argot of slang) heeft het de waarde van 'domme eikels'. Het meer dan achterlijke scenario voor deze z.g. dijenkletser is van Philippe De Chauveron en regisseur Nauer. Het camerawerk is van Vincent Jeannot en is waarschijnlijk het sterkste aspect aan de film.

Le juge est une femme : Dance avec la mort

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Claude Grinberg. Met o.a. Florence Pernel, David Soul, Anouk Ferjac, Claire Keim en Victor Garriver.

Rechter Florence Larrieu (Pernel) maakt kennis met het knappe model Pauline Vivien (Keim), die schilderijen opkoopt in opdracht van oplichter Falconni (Dyrek). Pauline blijkt niet op de hoogte te zijn van Falconni`s slechte reputatie. Ze heeft net een Goya verworven, en haar vriend, de internationaal vermaarde kunsthandelaar Jerome Keaton (Soul), heeft de echtheid ervan bevestigd. Iets later wordt Pauline dood aangetroffen en is het schilderij spoorloos. Larrieu onderzoekt de zaak. Misdaadfilm die zich afspeelt in de Franse en de internationale kunstwereld. Het scenario van Michel Leviant en Sophie Deschamps is losjes gebaseerd op de roman L'inculpé van Noëlle Loriot, is eerder boeiend dan spannend en niet vrij van onwaarschijnlijkheden. De personages hebben weinig diepgang. Het camerawerk is van Serge Palatsi. Aflevering 2 van het eerste seizoen, nummer 2 van 32.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Arsène Jiroyan op televisie komt.

Reageer