Martin Wheeler

Componist

Martin Wheeler is componist.
Er zijn 12 films gevonden.

La fille de Brest

2016 | Drama, Biografie

Frankrijk 2016. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Sidse Babett Knudsen, Benoît Magimel, Charlotte Laemmel en Isabelle De Hertogh.

In een ziekenhuis in Brest ontdekt een longarts (Knudsen uit de Deense serie Borgen) een verband tussen een aantal sterfgevallen en een medicijn dat al dertig jaar op de markt is. Wanneer ze dit openbaar wil maken, wordt ze hevig tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Dit op feiten gebaseerde drama wordt wel 'de Franse Erin Brockovich' genoemd, maar mist de pit van die Hollywoodfilm. Het op zichzelf belangwekkende verhaal wordt droog en schetsmatig verteld, wat de film doet aanvoelen als een matig interessant college.

Le grand homme

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Sarah Petit. Met o.a. Jérémie Renier, Surho Sugaipov en Ramzan Idiev.

Legionair Markov alias Mourad redt in Afghanistan bij een ongeautoriseerde actie het leven van Hamilton. Superieuren stellen hen voor de keuze: drie jaar bijtekenen of oneervol ontslag. Markov kiest een clandestien bestaan in Parijs met zijn tienjarige zoontje. Hamilton blijft in het Vreemdelingenlegioen, maar leent zijn identiteit aan z'n redder om hem het werken te faciliteren. Idioot scenario is romantisch-naïeve sympathiebetuiging aan strijders uit conflictgebieden - hier Tsjetsjenië, Mourads geboorteland. Daarbij wordt de splijtende rol van archaïsche stammencultuur en islam gemakshalve verzwegen.

Michael Kohlhaas

2013 | Historische film

Frankrijk/Duitsland 2013. Historische film van Arnaud des Pallières. Met o.a. Mads Mikkelsen, Mélusine Mayance, Delphine Chuillot, Bruno Ganz en Denis Lavant.

Nogal zware, en erger nog: zwaarwichtige verfilming van de beroemde novelle van Heinrich von Kleist. Over paardenhandelaar Kohlhaas die in zestiende-eeuws Frankrijk onrecht wordt aangedaan en daarop een opstand ontketent. De Deense acteur Mikkelsen heeft de juiste fysiek (groot, ruig, onverschrokken) voor Kohlhaas, en geeft de man ook een kalme waardigheid, maar slaagt er niet in het trage en veel te serieuze script leven in te blazen. Zodat de kijker het in deze film vooral moet hebben van de fraaie panoramashots van het kale landschap van de Cevennen.

Queen of Montreuil

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Sólveig Anspach. Met o.a. Florence Loiret Caille, Didda Jónsdóttir, Úlfur Aegisson, Samir Guesmi en Eric Caruso.

'Als een vrouw over de dood van haar man heen is, wordt ze koningin.' Et voilà, de verklaring van de titel van deze knusse Fransoos. Ingrediënten: een introverte flapuit (Caille), haar overleden man (in een urn), een depressieve zeeleeuw genaamd Fifi, plus twee IJslandse vluchtelingen van wie een met een snor. En Parijs kleedde zich voor deze zoveelste Amélie-dramady weer gedwee om als dorps stadje met gemeenschapszin. Al met al een alleraardigste opvoering over wat een eenling - de weduwe - kan bereiken in en dankzij onverwacht gezelschap.

L'illusion comique

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Mathieu Amalric. Met o.a. Alain Lenglet, Loïc Corbery en Denis Podalydès.

Theaterpuristen staan voor een uitdaging bij deze tv-bewerking van Pierre Corneilles stuk uit 1635. Amalric, zowel kunstfilmacteur als bekend gezicht in kaskrakers, hervertelt het verhaal van vader Primadant die via-via een onvermoed levensteken krijgt van zijn verloren zoon Clindor. Slechts de ingedikte tekst in alexandrijnen werd behouden, de indertijd revolutionaire Corneille-dramaturgie is naar het nu vertaald. Resultaat: een gedurfd innovatieve adaptatie die de vreedzame co-existentie van klassiek en modern, van theater en cinema uitdraagt. Gedraaid in het Parijse Hôtel du Louvre, met één digitale camera en louter Comédie Française-spelers.

Skrapp út

2008 | Drama

IJsland/Frankrijk 2008. Drama van Sólveig Anspach. Met o.a. Didda Jónsdóttir, Ingvar Eggert Sigurdsson en Julien Cottereau.

Dichteres Anna (Jónsdóttir) kan niet leven van de poëzie, haar handeltje in marihuana is een stuk lucratiever. Maar eigenlijk wil Anna het liefst gewoon vertrekken uit IJsland. Regisseuse Anspach (Haut les coeurs!) schetst in deze droge, absurdistische wietkomedie een subcultuur van hoopvolle kunstenaars, niet al te handige zakenmensen en snel geld. Skrapp út is het soort film waarin bevroren vissen worden gebruikt voor auto-inbraak, en nijdige ganzen mobieltjes opeten - gelukkig vermelden de eindcredits dat noch dieren noch telefoons zijn verwond tijdens de opnamen.

Ça brule

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2006. Drama van Claire Simon. Met o.a. Kader Mohamed, Gilbert Melki, Camille Varenne en Olivia Willaumez.

Claire Simon, cineaste die vooral documentaires maakt, neemt 'in vuur en vlam staan' aardig letterlijk in Ça brule. De vijftienjarige Livia (Varenne) valt in de hete Provence van haar paard en wordt 'gered' door brandweerman Jean (Melki). Livia wordt verliefd op hem, maar krijgt weinig hoopgevende signalen van de gelukkig getrouwde man. Zou een bosbrand zijn aandacht kunnen trekken? Er zit loomte van een hete zondag in Ça brule. Er gebeurt niet bijster veel, maar de temperatuur stijgt naar het kookpunt, als een Franse Do the Right Thing. De bosbrand is knap realistisch in beeld gebracht en komt hard aan na de eindeloze krekelkoren.

Les revenants

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Robin Campillo. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jonathan Zaccaï, Géraldine Pailhas en Victor Garrivier.

Wat mogen wij ons toch gelukkig prijzen met Franse cinema. In welke andere filmindustrie kunnen doden bedacht worden die uit hun graven rijzen en rustig terugkeren naar hun oude leventjes? Wie anders dan een Fransman zou zich serieus toeleggen op het weergeven van de psychologische impact die een dergelijke zombie-invasie zou hebben op de inwoners van een klein stadje? De zombie die in Amerikaanse films is ontstaan, bleek, bebloed en agressief, krijgt geen kans van scenarist-regisseur Robin Campillo. Zijn teruggekeerden zijn 'haast zondags gekleed', zo noemt hij het in een interview. Ze zien er niet gewond, ziek of bemodderd uit - juist vlekkeloos zoals op een foto of in de herinnering van de achterblijvers. Geïnspireerd door Amerikaanse sf uit de jaren vijftig, toont Campillo een wereldfenomeen in een beperkte omgeving. Isham en Véronique zijn blij met de terugkeer van hun zoontje, de burgemeester verwelkomt zijn vrouw. Rachel kan zich er eerst niet toe zetten haar dode man Mathieu op te zoeken in het opvangcentrum, maar later ontmoeten zij elkaar toch en spreekt Mathieu banale woorden, die in deze omstandigheden verontrustend zijn, zoals: 'Waar gaan we eten?'

Une femme d'extérieur

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Christophe Blanc. Met o.a. Serge Riaboukine, Sarah Haxaire, Richard Morgiève, Bernadette Lambert en Alain Borla.

Een 35-jarige verpleegster (Jaoui) uit een voorstad van Lyon wijst haar ontrouwe echtgenoot de deur, laat haar drie kinderen hun eigen boontjes doppen en begint aan een nieuw (nacht)leven. Het bestaan als nachtvlinder eist haar helemaal op, zelfs zodanig dat ze in het ziekenhuis, waar ze werkt een slaapkuur moet doen om weer op verhaal te komen. Actrice Jaoui, die naam maakte als scenarioschrijfster, speelt haar rol heel geloofwaardig, al blijft ze voor de kijker 'une femme d'extérieur' met wie het lastig meevoelen is. Lyon vormt een perfecte achtergrond voor het dromerige verhaal, geschreven door drie scenaristen onder wie debuterend regisseur Blanc zelf.

Fais-moi des vacances

2000 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Drama van Didier Bivel. Met o.a. Aymen Saidi, Ibrahim Koma, Nabil El Bouhairi, Hiam Abbass en Bernard Blancan.

De Parijse banlieu met de hete wijken, waarin de gemeentepolitie zich nog maar nauwelijks durft te wagen. Bijna iedereen gaat voor de zomervakantie naar het strand, naar het platteland of de hoge bergen, behalve Lucien (Saidi) en Adama (Koma), twee Franse gozertjes afkomstig uit het immigrantenmilieu. De twee vriendjes weten uit ervaring wat hen te wachten staat: grote verveling in plaats van de grote vakantie. Lucien neemt een kloek besluit en Adama volgt hem slaafs: ze verbergen zich in de caravan van hun buurman, die op vakantie gaat. Ze komen aan op een camping en schrikken zich een hoedje: een nudistenkamp. Met hun tien jaar, gaat zoiets hen toch wel te ver! Misnoegd begeven ze zich op de terugweg, maar onderweg komen ze een vriendelijke Engelse dame (Redfield) tegen, die voor haar vakantie een villa met zwembad gehuurd heeft. Ze nodigt de twee maatjes uit om bij haar te profiteren van het huis zolang dat duurt. Voor de rest van de vakantie sluipt het duo een leegstaande villa binnen, totdat het einde van de vakantie nabij is... In zijn uitgangspunt heeft debuterend regisseur Bivel de vinger gelegd op een belangrijke zere plek in de maatschappij: het grote aantal kinderen dat wegens geldgebrek of door hun sociale positie niet met vakantie kan. Helaas is zijn portret eerder belachelijk dan serieus of grappig: volwassenen zijn grote oenen, de Engelse toeriste is een burgerlijke trut, enz. Niettemin zijn de twee hoofdrollen parmantige kereltjes, en doen het aardig als piepjonge acteurtjes. Wat ons betreft gunnen we Bivel een volgende keer een beter scenario dat hij met Djamilla Djabri, Marc Syrigas en Philippe Lasay schreef. Ieder zijn vak, ook als je een goed idee hebt. Het camerawerk is van Laurent Barès.

Peau d'homme, coeur de bête

1999 | Drama, Thriller

Frankrijk 1999. Drama van Hélène Angel. Met o.a. Cathy Hinderchied, Maaike Jansen, Pascal Cervo, Bernard Blacan en Serge Riaboukine.

De titel 'Huid van een mens, hart van een beest' dekt de inhoud naadloos. De (autobiografische) debuutspeelfilm van Hélène Angel is een ontluisterend portret van huiselijk geweld op het pittoreske platteland van zuidelijk Frankrijk. De gangmaker is vader Francky (Riaboukine) die na bruut politieoptreden wordt geschorst en terugkeert naar zijn moeder, dochters en jongere broer. De komst van een derde broer is de smeulende lont in een kruitvat van ongeleid beestachtig geweld waarvan vooral de meisjes de dupe dreigen te worden. Een film met weinig houvast, subtiel verlucht met diepzwarte humor.

Haut les Coeurs !

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Sólveig Anspach. Met o.a. Karin Viard, Laurent Lucas, Julien Cottereau, Claire Wauthion en Philippe Duclos.

Emma (Viard) heeft al heel erg lang verlangd naar een baby. Eindelijk is ze in verwachting en is dolgelukkig. Ze leeft samen met de a.s. vader, Simon (Lucas) die zijn doctoraal in de literatuur voorbereidt. Als ze in de vierde maand is, krijgt ze pijn in haar borsten en haar dokter (Lalande) stelt al snel een borstkanker vast. Hij zegt dat ze chemotherapie moet ondergaan en dat ze zich moet laten aborteren, want de behandeling is een gevaar voor het leven in wording. Emma begint te twijfelen en gaat naar dokter Morin (Duclos) en dokter Colombier (Clamens) voor een tweede diagnose. Die zeggen dat het mogelijk is om een behandeling te ondergaan en toch de baby te krijgen. Emma begint een titanengevecht. Het geloofwaardige scenario van debuterend regiseusse Anspach en Pierre-Erwan Guillaume verraadt grote kennis van zaken - het is enigszins gebaseerd op persoonlijke ervaringen van Anspach, die tot deze film documentaires maakte. Viard in de rol van de voor een dilemma staande vrouw is zeer overtuigend en speelt haar rol met verve. De film vervalt nooit in vals sentiment en het enige wat je de rolprent zou kunnen verwijten zijn de minder sterke bijrollen en de wat eenzijdige personage van Emma. Het camerawerk is van Isabelle Razavet en Mathilde Jaffe. In zijn soort een zeer goede film, maar voor sommige scène's moet je sterke zenuwen hebben, zo echt zijn ze.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Martin Wheeler op televisie komt.

Reageer