Gérard Calvi

1922 Acteur, Componist

Gérard Calvi (1922) is acteur en componist.
Er zijn 36 films gevonden.

Maniaque

1992 | Experimenteel

Frankrijk 1992. Experimenteel van Jean-Christophe Averty. Met o.a. Roger-Patrice Bernard, Michèle Lituac en Didier Harlman.

Een vreemd experiment dat regisseur/scenarist Averty een videogram noemt. Hij speelt met het beeld, laat zijn personages ontdubbelen, een dialoog voeren met zichzelf. Hij mengt levende beelden en animatie door elkaar, in een woord hij speelt een visueel spel. Centraal staat Bernard die zijn dagindeling opsomt. Hij leeft nog steeds onder het juk van zijn moeder, alhoewel deze al vijf jaar dood is. Op gebied van de liefde staat hij nog op self service. Wanneer hij Lituac leert kennen, een ervaren vrouw, krijgt hij raad van zijn collega Harlman. Chaotisch en moeilijk te volgen. Op het einde vraag je je af of het allemaal wel de moeite waard was. Gebaseerd op een roman van Frédéric Klein. Fotografie van Jean-Claude Saillier en Michel Chauvelier.

Héloïse

1991 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1991. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Françoise Arnoul, Roger Carel, Pierre Doris en Jean Rougerie.

Parijs, tijdens het oorlogsjaar 1943. Martin (Serrault) is fotograaf en samen met zijn vrouw Denise (Arnoul) tracht hij het hoofd boven water te houden zonder met de nazi-bezetter in aanraking te komen. Op een avond op klokslag acht merkt hij tot zijn ontsteltenis dat hij een vrouw is geworden. En zo gaat het verder: overdag is hij Martin en vanaf acht uur is hij H[KA1]elo[KA3]ise. Gemakkelijke humor met seksistische trekjes, zonder dat de film echt ondeugend wordt. De straten van Parijs zijn duidelijk (ansichtkaarten)decors wat een merkwaardige sfeer cre[KA3]eert. Dat Serrault best een kitscherig aantrekkelijke vrouw kan spelen bewees hij in de reeks LA CAGE AUX FOLLES (1978) van Edouard Molinaro en nu herhaalt hij zijn rol weer eens. Het scenario is van regisseur Tchernia naar de roman van Marcel Aymé. Het camerawerk is van Jean-Paul Rabié.

Bonjour l'angoisse

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Pierre Arditi, Guy Marchand, Jean-Pierre Bacri en Bernard Fresson.

Michaud (Serrault), staflid bij een beveiligingsfirma, is verlegen en nogal angstig. Het idee dat hij ontslagen zou worden bezorgt hem depressies. Bovendien wordt hij gefotografeerd voor een bank, juist op het moment dat daar een overval wordt gepleegd. Er ontstaan allerlei komische verwikkelingen. Op een wrange en zeer overtuigende manier worden de dwaasheden van onze maatschappij getoond. Serrault vertolkt de hoofdrol uitstekend. Scenario van Marcel Gotlieb en regisseur Tchernia, die zijn eigen boek bewerkte. Camerawerk van Jean Tournier.

Lili, petit à petit

1987 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1987. Komedie van Philippe Galardi. Met o.a. Patricia Elig, Sabine Paturel, Annie Jouzier, Eric Legrand en Michelle Moretti.

De moeilijke weg naar de top van een onstuitbaar meisje uit Charenton, dat vastbesloten is niet voor altijd in de kruidenierszaak van haar ouders te staan. Lijkt gemaakt voor liefhebbers van kitscherige plattelandsromantiek. Kleurloze en onpersoonlijke mise en scène. Een mini-serie geschreven door Joëlle Goron.

Lucienne et le Boucher

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Andréa Ferréol, Bernard Fresson, Michel Aumont, Daniel Ceccaldi en Sonia Vollereau.

De verfilming van het stuk van Marcel Aym é uit 1947. Zonder dat er opzet in het spel lijkt, stopt Pierre Tchernia -die ten onrechte doorgaat voor een pure 'entertainer' - charme in alles wat hij doet. Bovendien weet hij op briljante wijze met zijn humor, schijnbaar dezelfde als die van de toneelschrijver, nog wat van deze vreselijke komedie te maken. Het verhaal loopt slecht af. Een levendig tempo, bijtende spot en uit de sfeertekening blijkt dat hij in zijn hart geen illusies koestert over het menselijk wezen. Een film die heel lang mee kan.

Les douze travaux d'Astérix

1976 | Animatie

Frankrijk/België 1976. Animatie van René Goscinny, Henri Gruel, Albert Uderzo en Pierre Watrin.

Julius Caesar, geïrriteerd doordat zijn troepen steeds worden verslagen door de inwoners uit het dorpje van Asterix, doet de Galliërs een aanbod: als ze twaalf door Caesar bedachte wedstrijden kunnen winnen, bewijzen ze dat ze geen mensen maar goden zijn, en mogen ze de baas spelen over heel het Romeinse rijk. Dus zullen de helden onder andere moeten speerwerpen, hardlopen, worstelen en steggelen met bureaucraten. Leuke tekenfilm van Asterix-bedenkers Uderzo en Goscinny zelf, die voor de film een origineel scenario bedachten. Dat scenario werd later weer bewerkt tot een stripboek.

Vos gueules, les mouettes!

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Robert Dhéry. Met o.a. Robert Dhéry, Colette Brosset, Pierre Mondy, Pierre Olaf en Christian Duvaleix.

Een familie in een Bretons vissersdorp bestaat uit verwoede amateurfotografen die ieder voor zich deelnemen aan een tv- wedstrijd voor 8 mm-filmers met impressies van de streek. De hele bevolking wordt gemobiliseerd. De filmversie van een toneelstuk van Dhéry heeft een te magere inhoud voor een ander tempo eisend medium, terwijl de acteurs die ook op het toneel meespeelden voor het oog van de camera al te uitbundig hun rol spelen. Scenario van Colette Brosset.

C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule

1974 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Bernard Blier, Jean Lefebvre, Michel Serrault, Tsilla Chelton en Marion Game.

Kruimeldieven krijgen lucht van koffer vol geld in kluis op Gare de l'Est die aan toiletten grenst. In reeks snelle vermommingen moeten ze wc constant bezet houden om muur open te breken, maar ze hebben gerekend buiten slimheid van toiletjuffrouw. Idee van acteurs uit café-theatergroep Splendid werkt door één locatie en verkleedpartijen waarschijnlijk beter op toneel en kreeg filmbewerking en rolbezetting in traditioneler kluchttraditie. Spel van Blier en Serrault blijft echter leuk en een geestiger film waard.

Bons baisers, à lundi

1974 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1974. Komedie van Michel Audiard. Met o.a. Jean Carmet, Bernard Blier, Michel Bouquet, Maria Pacôme en Evelyn Buyle.

Gangsters beramen inbraak bij platenmagnaat, maar vinden in safe alleen credit-cards. Dus wordt eigenaar gedwongen cheque te tekenen, maar omdat het vrijdagavond is moeten hij en zijn huisgenoten gegijzeld worden tot de banken weer opengaan. Misdaadparodie heeft meer situatie- en minder dialooghumor dan bij Audiard gebruikelijk, maar types uit muziekwereld zijn zo voor de hand liggend karikaturaal neergezet dat het toch nooit leuk wordt.

Les Gaspards

1973 | Komedie

België/Frankrijk 1973. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Philippe Noiret, Charles Denner, Michel Galabru en Annie Cordy.

Tijdens werken, Parijs ligt praktisch open, verdwijnen er regelmatig mensen. Niet tevreden met de acties van de politie besluit een vader van een verdwenen meisje zelf op onderzoek uit te gaan. Op zijn tocht door de catacomben van Parijs ontdekt hij een volledige leefgemeenschap van mensen die de stadsdrukte beu zijn. Deze komedie is in feite een fabel over de hedendaagse stadsmens.

La belle affaire

1973 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1973. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Michel Serrault, Rosy Varte, Michel Galabru, Jacques Préboist en Paul Préboist.

Enige caf[KA1]e-eigenaars kopen via een advertentie een goedlopende bar in Marseille, niet wetend dat deze het centrum van de lokale drugshandel is. Ze proberen de ongewenste client[KA2]ele te elimineren door de rivaliteit tussen de gangsters aan te wakkeren. De al te slome regie bederft de mogelijkheden van het kansrijke scenario (van André Clair en Robert Thomas) en de bekwame rolbezetting, zodat slechts enkele geslaagde gags boven de algehele verveling uitsteken. Camerawerk van Marcel Grignon.

L' Oeuf

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Jean Herman. Met o.a. Guy Bedos, Marie Dubois, Bernadette Lafont, Jean Rochefort en Michel Galabru.

Een jonge streber merkt dat slimme adviezen noch de regels van de gangbare moraal hem verder brengen en besluit zich alleen te uiten in gemeenplaatsen en veronderstellingen die de toehoorder naar eigen goeddunken interpreteert. Door zich niet echt uit te spreken verzeilt hij in een huwelijk met de oudere zuster van het meisje op wie hij echt verliefd is en wordt nog bedrogen ook. De uiterst succesvolle theaterkomedie is in de filmversie minder effectief omdat Bedos niet de aangewezen acteur blijkt. De scherpte van de dialoog blijft onverminderd en daarvan wordt door de andere acteurs gretig gebruik gemaakt. De regisseur voegt daar niets aan toe.

Le viager

1971 | Komedie

Frankrijk 1971. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Michel Galabru, Jean-Pierre Barras, Rosy Varte en Claude Brasseur.

Een familie koopt het huis van een bejaarde tegen lijfrente in de veronderstelling dat hij binnen enkele jaren gestorven zal zijn. In plaats daarvan gaat het met iedereen vervolgens economisch steeds slechter, terwijl de oude baas steeds vitaler wordt. Een simpel gegeven werd met rake situatiehumor en leuke spelprestaties een pittige komedie waaraan Asterix- auteur René Goscinny ook meeschreef. Een fraaie rol van Serrault als uitgekookte grijsaard, ondanks de weinig overtuigende bejaardengrime. Het scenario is van regisseur Tchernia en René Goscinny. Het camerawerk is van Jean Tournier.

A la guerre comme à la guerre

1971 | Oorlogsfilm, Komedie

Italië/Duitsland/Frankrijk 1971. Oorlogsfilm van Bernard Borderie. Met o.a. Leonard Whiting, Curd Jürgens, Sylvie Fennec, Marianne Comtell en Silvia Dionisio.

Een jonge Oostenrijkse militair die verliefd is boven zijn stand wil zich tijdens WO I onderscheiden door een vijandelijke generaal gevangen te nemen. De mislukking van zijn plan noodzaakt hem te vluchten in vrouwenkleding en hij beleeft daarin allerlei pikant bedoelde avonturen. De film combineert de flauwste elementen uit de kluchttraditie van de coproducerende landen, verspilt het talent van de acteurs en de tijd van de toeschouwer. Scenario van Claude Brule en Bernard Borderie.

Le petit baigneur

1968 | Komedie

Italië/Frankrijk 1968. Komedie van Robert Dhéry. Met o.a. Louis de Funès, Andréa Parisy, Jacques Legras, Franco Fabrizi en Michel Galabru.

Louis de Funès, daar moet je van houden. Maar de uitbundige stijl van deze geliefde Franse komiek (hij maakte ruim 100 films en beleefde professioneel zijn beste tijden in de jaren 50 en 60) blijft altijd populair: kijk maar naar het succes van ADHD-grapjas Jim Carrey. De Funès speelt de baas van een scheepswerf die een werknemer heeft ontslagen. Maar wanneer het ontwerp van die man blijkt aan te slaan wordt er alles aan gedaan hem weer terug te winnen. Chaotisch, lawaaierig en hier en daar echt grappig, bijvoorbeeld in de scène waarin Legras de show steelt als pastoor op een krakkemikkige preekstoel.

Astérix et Cléopâtre

1968 | Animatie, Avonturenfilm, Familiefilm

Frankrijk/België 1968. Animatie van René Goscinny en Albert Uderzo.

Om aan Caesar te bewijzen dat Egypte nog niet vervallen is tot onmachtige decadentie doet Cleopatra een onvoorzichtige belofte: binnen drie maanden zal er voor Caesar een paleis worden gebouwd in Alexandrië. De arme architect Tekenis moet de klus klaren, anders wordt hij aan de krokodillen gevoerd. Gelukkig krijgt hij hulp van de Gallische helden Asterix en Obelix. Geestelijke vaders van de stripfiguren Goscinny en Uderzo vertaalden het album naar een geestige, maar naar huidige maatstaven nogal trage film. Geschikter voor volwassen fans dan voor kinderen.

Deux billets pour Mexico

1967 | Thriller

Italië/Duitsland/Frankrijk 1967. Thriller van Christian-Jaque. Met o.a. Peter Lawford, Ira von Fürstenberg, Maria Grazia Buccella, Horst Frank en Werner Peters.

Carlos (Lawford) is in Berlijn getuige van de ontvoering van een belangrijk personage met een kennelijk zeer gewild koffertje. Hij slaagt er in het genoemde object te bemachtigen en ontdekt dat er een zeer geheim document in zit. Vanaf dat moment wordt hij zonder ophouden zowel door de zware jongens als door de CIA achtervolgd. Deze film verrijkt het werk van de regisseur net als al zijn andere producties vanaf de jaren 1960-70 in geen enkel opzicht. Een stripverhaal voor iedereen, gezien de oppervlakkige personages en de conventionele situaties. Wat betreft de uitvoering een echte B-film. Naar een boek van Robert Sheckley. Christian- Jaque heet in werkelijkheid Cristian Maudet.

Astérix le Gaulois

1967 | Animatie, Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk/België 1967. Animatie van Ray Goossens en René Goscinny.

Nadat ze weer eens door de Galliërs in elkaar zijn geslagen proberen de Romeinen erachter te komen wat het geheim is van de toverdrank die de bewoners van het dorpje van Asterix hun bovenmenselijke kracht geeft. Ze ontvoeren de druïde Panoramix om hem het recept te ontfutselen, waarop Asterix de grijsaard heelhuids terug moet zien te krijgen voordat die de formule van de toverdrank prijs heeft gegeven. Opmerkelijk: gemaakt zonder medeweten van René Goscinny en Albert Uderzo, de auteurs van het oorspronkelijke stripverhaal. Later werkten die wel mee aan een vervolg: Astérix et Cléopâtre.

Les Compagnons de la Marguérite

1966 |

Frankrijk/Italië 1966. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Claude Rich, Paola Pitagora, Francis Blanche, Catherine Rich en Michel Serrault.

Restaurateur van oude handschriften gebruikt zijn talent om zonder administratieve rompslomp van frigide echtgenote af te komen en zoekt echtpaar om mee te ruilen. Advertentie wekt wantrouwen van inspecteur van zedenpolitie die zelf mooie maar veeleisende vrouw heeft. Zoals vaker zijn Mocky's ideeën - ditmaal met valse papieren bekrachtigde partnerruil - beter dan regie en uitwerking, maar arsenaal van komische acteurs grijpt kansen tot venijnige karikaturen aan met graagte.

Les Repas des fauves

1964 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Italië/Spanje 1964. Drama van Christian-Jaque. Met o.a. France Anglade, Francis Blanche, Boy Gobert, Antonella Lualdi en Adolfo Marsillach.

Tijdens een verjaardagssouper in een provincieplaats in 1942 wordt op straat een Duits officier gedood. De Gestapo eist twee gegijzelden per woning die de bewoners zelf mogen uitkiezen. Angst en lafheid doen feestgangers hun ware gezicht tonen. Deze cynische karakterstudie wordt al te voor de hand liggend ontwikkeld, al houdt de situatie de spanning vast. Enkele zwakke acteursprestaties trekken in deze toneelmatige opzet meer negatieve aandacht dan in een andere samenhang het geval zou zijn.

La cité de l'indicible peur

1964 | Thriller, Komedie

Frankrijk 1964. Thriller van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Bourvil, Jean-Louis Barrault, Francis Blanche, Jacques Dufilho en Victor Francen.

Een simpele politieman gaat een valsemunterij onderzoeken in een stadje waar de bizarre bewoners allemaal hun eigen geheimen hebben en waar een reeks onverklaarbare moorden plaatsvindt. De regie aarzelt in toon tussen een misdaadkomedie en een griezelfantasie die door middel van de sfeervolle fotografie en excentrieke rollen van de bejaarde acteurs pakkend overkomt, maar steeds ondermijnd wordt door niet al te beste humor. Scenario van regisseur Mocky, Gérard Klein naar een roman van Jean Ray. Camerawerk Eugen Shuftan. De film werd met coupures ook uitgebracht als LA GRANDE FROUSSE.

La Tulipe Noire

1964 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek, Actiefilm

Frankrijk/Italië/Spanje 1964. Avonturenfilm van Christian-Jaque. Met o.a. Virna Lisi, Alain Delon, Dawn Addams, Adolfo Marsillach en Akim Tamiroff.

Aan de vooravond van de Franse Revolutie pleegt de gemaskerde 'Zwarte Tulp' een reeks overvallen op aristocraten. Is hij een bandiet of een revolutionair? In de vertolking van Alain Delon hoe dan ook een onweerstaanbare held die, met flatteus openvallend hemd en sexy kras op de wang, in zwaardgevechten belandt, aan kroonluchters zwiert en verliefd wordt op een kokette, roodharige schone (Virni Lisi). De Franse ster speelt met plezier een dubbelrol in deze amusante klassieke swashbuckler naar het boek van Alexandre Dumas, met precisie geregisseerd door Christian-Jaque (Fanfan La Tulipe).

Comment épouser un premier ministre

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Michel Boisrond. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Pascale Petit, Claude Gensac, Jean Richard en Jacques Charon.

Ouvreuse in de opera krijgt compromitterende liefdesbrief in handen van jong politicus aan vrouw van een van zijn superieuren. Als onvoorzien resultaat van haar chantage maakt hij carrière en weet zij hem zelf te veroveren. Film benut geen van de mogelijkheden van gegeven: als politieke satire halfzacht, als romance zonder vuur, als misverstand-komedie zonder grappen. Opmerkelijke decors overtroeven de acteurs.

Allez France !

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Robert Dhéry. Met o.a. Robert Dhéry, Diana Dors, Colette Brosset, Raymond Bussières en Jean Carmet.

Rugby-supporter gaat aan de vooravond van zijn huwelijk stiekem naar een interland Engeland-Frankrijk en hem wordt een paar tanden uitgeslagen. Nieuwe stifttanden dwingen hem de mond dicht te houden en zo verdwaalt hij in Londen en verijdelt per ongeluk de ontvoering van een filmster. Dhéry heeft meer komische kwaliteiten als schrijver-regisseur dan als acteur, dus is zwijgzaamheid het voordeel voor de film met een reeks grappen en spelprestaties van wisselend niveau, maar met een behoorlijk gemiddelde. Het scenario is van Pierre Tchernia, Jean Lhote, Colette Brosset en regisseur Dhéry. De fotografie is van Jean Tournier.

En compagnie de Max Linder

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Max Linder.

Compilatie van drie films met de ooit wereldberoemde, maar in de vergetelheid geraakte komiek Linder die grote invloed had op Chaplin: SOYEZ MA FEMME, SEPT ANS DE MALHEUR en L'ETROIT MOUSQUETAIRE uit de beginjaren twintig. Dochter Maud van Max Linder stelde film samen, René Clair verzorgde commentaar.

Carambolages

1963 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1963. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Louis de Funès, Sophie Daumier, Michel Serrault en Anne Tonietti.

Een ambitieuze employé op een groot reisbureau hoopt op promotie door de pensionering van zijn aanstaande schoonvader, maar diens pensioengerechtigde leeftijd wordt opgeschoven. Reeds vooruitlopend op zijn (misvatte) toekomstperspectieven heeft hij schulden gemaakt. Hij besluit om de directeur van de onderneming uit de weg te ruimen. Deze satire is uitgewerkt als een boulevardklucht met de nodige vaart en een aantal geslaagde naast afgetrapte grappen. De Funès als de te vermoorden directeur heeft niet een centrale rol, maar zijn driftkikkerigheid slaat over op de tegenspelers zodat iedereen onnodig erg druk doet.

La Belle Américaine

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Robert Dhéry. Met o.a. Robert Dhéry, Alfred Adam, Colette Brosset, Jean Carmet en Jacques Charrier.

De opbrengst van de verkoop van een luxe auto van een overleden bankier moet naar zijn minnares gaan, dus verkoopt de weduwe hem voor een spotprijsje aan een arbeidersechtpaar dat door onderhouds- en brandstofkosten van de wagen hun bestaan en dat in hun wijk drastisch veranderd ziet. De meestgeslaagde komedie van Dhéry met zóveel gags dat het gebrek aan oorspronkelijkheid van de meeste niet meer opvalt. In de grote, goedgehumeurde rolbezetting trok De Funès in zijn dubbelrol voor het eerst echt de aandacht. Scenario van de regisseur en Pierre Tchernia.

La Famille Fénouillard

1960 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Spanje 1960. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Sophie Desmarets, Jean Richard, Annie Sinigalia, Marie-José Ruiz en Gérard Darrieu.

Vader Fénouillard wil burgemeester van zijn dorpje worden en vertrekt met vrouw en dochters naar Parijs om cultuur op te doen. Via de verkeerde trein belanden ze in Le Havre en van daaruit op een onbedoelde wereldreis van Zuid-Amerika via de Pool naar Japan. Film doet loffelijke poging om in aankleding en decoratie beelden van stripverhaal uit begin van de eeuw te benaderen, maar scenario en spel missen juiste toon en zijn eerder flauw dan parodistisch.

Robinson et le triporteur

1959 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Spanje 1959. Komedie van Jack Pinoteau. Met o.a. Darry Cowl, Béatriceq Altariba, Don Ziegler, Billy Kearns en Blanca de Silos.

Teneinde een oliemagnaat, die gekant is tegen het huwelijk met zijn dochter, te imponeren, maakt Darry-Cowl een wereldreis, waarbij hij uiteindelijk op een onbewoond eiland strandt. Deze nogal fantasieloos in beeld gebrachte komedie met af en toe wat oorspronkelijke grappen is bijna solo-vehikel voor Darry-Cowl, wiens repertoire daar te beperkt voor blijkt te zijn.

Le Grand chef

1958 | Komedie

Frankrijk/Italië 1958. Komedie van Henri Verneuil. Met o.a. Fernandel, Gino Cervi, Papouf, Jean-Jacques Delbo en Noëlle Norman.

Een stel autowassers willen hun eigen pompstation openen en kidnappen de zoon van een rijke industrieel om met het losgeld de aankoop ervan te bekostigen. Het jongetje blijkt echter zo onhandelbaar dat de vader op zijn beurt geld eist om hen van de lastpost te bevrijden. Het verhaal van O'Henry werd eerder door Howard Hawks verfilmd als sketch van O'HENRY'S FULL HOUSE en dat korte bestek was toereikend voor de komische mogelijkheden van het gegeven. De stof is voor een complete speelfilm al te mager zodat de hoofdrollen zich overmatig inspannen om het leuk te houden. Scenario van Henri Troyat, Henri Verneuil en Jean Manse.

Mourez, nous ferons le reste

1954 | Komedie

Frankrijk 1954. Komedie van Christian Stengel. Met o.a. Roger Nicolas, Magali Noël, Noël Roquevert, Roland Armontel en Antoine Balpêtré.

Iemand die wel van een grapje houdt brengt een Provencaals dorpje in de waan dat een aldaar geboren matroos in de Verenigde Staten miljonair is geworden. Alle notabelen zoeken dan zijn financiële steun en de zogenaamde miljonair stelt voor om het gemeenteterrein te transformeren in een groots kerkhof 'in Amerikaanse stijl'. De vaak venijnige satire, die aan de Britse Ealing-komedies herinnert, heeft een soms wat vlakke regie en komieken in overbekende typeringen, maar is beslist onderhoudend.

Ah! Les belles bacchantes

1954 | Avonturenfilm, Musical, Drama

Frankrijk 1954. Avonturenfilm van Jean Loubignac. Met o.a. Robert Dhéry, Colette Brosset, Raymond Bussières, Rosine Luguet en Jacqueline Maillan.

De pikante titel van nieuwe revue van Dhéry wekt het wantrouwen van de commissaris van de zedenpolitie die de repetities in de war stuurt, voorzover dat al niet gebeurt door werkzaamheden van een loodgieter en de onhandigheid van een nieuw revuemeisje. Uit de hand lopende theatervoorstellingen zijn opgelegd pandoer in filmkomedies, maar deze heeft de slimmigheid om, voor jaren vijftig, gewaagde stripteases te laten zien en tegelijk onschuldig te maken door de potsierlijke reacties erop. Een van eerste belangrijke De Funès-rollen als zedenapostel.

Blaubart

1951 | Avonturenfilm, Komedie, Fantasy, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1951. Avonturenfilm van Christian-Jaque. Met o.a. Hans Albers, Cécile Aubry, Fritz Kortner, Arno Paulsen en Lina Carstens.

Filmbewerking naar het beroemde gelijknamige verhaal van Charles Perrault (1628-1703), uit zijn verzameling [KL]Sprookjes van Moeder de Gans[KLE], die tegelijk een Franse en een Duitse versie kreeg. Albers als `Was weisst du denn schon von mir` is bepaald geen afschrikwekkende vrouwenmoordenaar, maar iemand die ze wel weet te versieren. Het scenario werd geschreven door een compleet Frans-Duits team: Andr[KA1]e-Paul Antoine, Jean Bernard- Luc (die ook medewerkte aan de decors), Henri Jeanson, regisseur Christian-Jaque, E. Kröhnke, Hans J. Rehfisch en Boris von Borresholm. Het camerawerk is van Christian Matras. Gevacolor, Mono.

Bertrand coeur de lion

1951 | Komedie

Frankrijk 1951. Komedie van Robert Dhéry. Met o.a. Robert Dhéry, Colette Brosset, Roger Destain, Roger Saget en Jean Richard.

Een timide jachtopziener die in dienst is van een opera-tenor verbergt de konijnen zodra zijn baas gaat jagen. Hij wordt verliefd op de zuster van een gevreesde smokkelaar en valsemunter, die stroman blijkt van de tenor zelf. Om haar te veroveren moet hij toch enige heldenmoed gaan demonstreren. Vernuftige komedie is met verve gemaakt, hoewel het echtpaar Robert Dhéry-Colette Brosset als spelers geschikter lijken voor het theater dan voor de nabijheid van de camera.

Barbe-Bleue

1951 | Horror

Frankrijk/Duitsland 1951. Horror van Christian-Jaque. Met o.a. Pierre Brasseur, Cécille Aubry, Jacques Sernas, Jean Debucourt en Robert Arnoux.

Hertog Blauwbaard is aan zijn zevende echtgenote toe, die ontdekt dat zijn gruwelijke reputatie op niets gebaseerd is en dat al haar voorgangsters nog leven. Omdat hij toch zijn wrede faam wil beschermen, komt haar leven nu w[KA2]el in gevaar. Deze ironische omkering van het beroemde gruwelsprookje heeft een spitse dialoog van Henri Jeanson en gepast-uitbundige [KL]schmiere[KLE] van Brasseur in de titelrol. (Simultaan werd Duitse versie BLAUBART gemaakt met een minder goed op dreef zijnde Hans Albers, Carl Wery en Fritz Kortner in de plaats van Debucourt en Arnoux, en de muziek van Werner Eisbrenner).

Branquignol

1949 | Komedie

Frankrijk 1949. Komedie van Robert Dhéry. Met o.a. Robert Dhéry, Colette Brosset, Julien Carette, Jean Carmet en Micheline Dax.

Groep komedianten moet voorstelling geven op kasteel van markiezin en krijgt zo'n misprijzend onthaal dat ze de soirée op alle mogelijke manieren proberen te saboteren. Toneelrevue kreeg filmversie in de stijl van HELLZAPOPPIN' en introduceerde destijds nieuwe reeks van komieken. Hun gegroeide bekendheid sindsdien maakt film minder verrassend en leuk dan bij de première. Komische goochel-act blijft onverminderd leuk.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gérard Calvi op televisie komt.

Reageer