Mario Camus

Regisseur, Scenarist

Mario Camus is regisseur en scenarist.
Er zijn 16 films gevonden.

La playa de los Galgos

2002 | Drama

Spanje 2002. Drama van Mario Camus. Met o.a. Gustavo Salmerón, Ingrid Rubio en Miguel Ángel Solá.

La ciudad de los prodigos

1999 | Thriller, Misdaad, Historische film

Frankrijk/Spanje/Portugal 1999. Thriller van Mario Camus. Met o.a. Olivier Martinez, Emma Suárez, François Marthouret, Joaquín Díaz en Héctor Colomé.

Voor de wereldtentoonstelling van 1888 in Barcelona stromen talloze werkloze landarbeiders naar de grote stad in de hoop werk te vinden. Tussen hen bevindt zich Onofre Bouvila (Martinez), maar zijn hoop zoals die van vele anderen, wordt niet vervuld. Via Delfina (Su[KA1]arez), de dochter van zijn kostbaas Braulio Marthouret, komt Onofre in contact met anarchisten, die sociale gelijkheid willen. De idealen lopen op niets uit, omdat anarchisten niet in staat zijn de eenheid te bewaren. Onofre, die Delfina hardhandig behandeld heeft (hij verkracht haar aanvankelijk), daalt af in de maffia van de Catelaanse hoofdstad. Hier stijgt zijn ster snel en hij belandt in invloedrijke politieke kringen. Onofre wordt een rijk man, maar één ding ontbreekt: een vrouw die van hem houdt. In de finale verleidt hij echter met zijn welstand de naar Frankrijk uitgeweken Delfina, die ondanks alles van hem blijkt te houden. De bewerking van de complexe roman van Eduardo Mendoza voor het scenario door regisseur Camus, Gustav Hernández, Esther Cases en Olivier Rollin is te veel een gedrocht. Bijgevolg zijn de personages tamelijk vlak en lukt het hoofdrol Martinez, die zijn best doet, na een uur niet meer om de aandacht vast te houden. Bovendien is deze veel te lange film door zijn oppervlakkigheid en de grote hoeveelheid van hoofd- en bijpersonages en subplots niet gemakkelijk meer te volgen als je even de aandacht laat verslappen. Hoewel de roman het potentieel voor een boeiende epische film heeft, is deze rolprent opgebouwd uit een groot aantal korte fragmenten, die soms niet goed op elkaar aansluiten. Het eerste halfuur en de laatste twintig minuten zijn het best. Het camerawerk van Acacio de Almeida is uitstekend en heel sfeervol. De versie die in Spanje circuleert, is 17 minuten langer en de Franse versie is 16 minuten korter.

La vuelta del coyote

1997 |

Spanje 1997. Mario Camus. Met o.a. Ramon Langa, Nigel Davenport en José Coronado.

Voor de wereldtentoonstelling van 1888 in Barcelona stromen talloze werkloze landarbeiders naar de grote stad in de hoop werk te vinden. Tussen hen bevindt zich Onofre Bouvila (Martinez), maar zijn hoop zoals die van vele anderen, wordt niet vervuld. Via Delfina (Su[KA1]arez), de dochter van zijn kostbaas Braulio Marthouret, komt Onofre in contact met anarchisten, die sociale gelijkheid willen. De idealen lopen op niets uit, omdat anarchisten niet in staat zijn de eenheid te bewaren. Onofre, die Delfina hardhandig behandeld heeft (hij verkracht haar aanvankelijk), daalt af in de maffia van de Catelaanse hoofdstad. Hier stijgt zijn ster snel en hij belandt in invloedrijke politieke kringen. Onofre wordt een rijk man, maar één ding ontbreekt: een vrouw die van hem houdt. In de finale verleidt hij echter met zijn welstand de naar Frankrijk uitgeweken Delfina, die ondanks alles van hem blijkt te houden. De bewerking van de complexe roman van Eduardo Mendoza voor het scenario door regisseur Camus, Gustav Hernández, Esther Cases en Olivier Rollin is te veel een gedrocht. Bijgevolg zijn de personages tamelijk vlak en lukt het hoofdrol Martinez, die zijn best doet, na een uur niet meer om de aandacht vast te houden. Bovendien is deze veel te lange film door zijn oppervlakkigheid en de grote hoeveelheid van hoofd- en bijpersonages en subplots niet gemakkelijk meer te volgen als je even de aandacht laat verslappen. Hoewel de roman het potentieel voor een boeiende epische film heeft, is deze rolprent opgebouwd uit een groot aantal korte fragmenten, die soms niet goed op elkaar aansluiten. Het eerste halfuur en de laatste twintig minuten zijn het best. Het camerawerk van Acacio de Almeida is uitstekend en heel sfeervol. De versie die in Spanje circuleert, is 17 minuten langer en de Franse versie is 16 minuten korter.

El color de las nubes

1997 |

Spanje 1997. Mario Camus. Met o.a. Antonio Valero, Julia Gutierrez Caba en Ramon Langa.

Voor de wereldtentoonstelling van 1888 in Barcelona stromen talloze werkloze landarbeiders naar de grote stad in de hoop werk te vinden. Tussen hen bevindt zich Onofre Bouvila (Martinez), maar zijn hoop zoals die van vele anderen, wordt niet vervuld. Via Delfina (Su[KA1]arez), de dochter van zijn kostbaas Braulio Marthouret, komt Onofre in contact met anarchisten, die sociale gelijkheid willen. De idealen lopen op niets uit, omdat anarchisten niet in staat zijn de eenheid te bewaren. Onofre, die Delfina hardhandig behandeld heeft (hij verkracht haar aanvankelijk), daalt af in de maffia van de Catelaanse hoofdstad. Hier stijgt zijn ster snel en hij belandt in invloedrijke politieke kringen. Onofre wordt een rijk man, maar één ding ontbreekt: een vrouw die van hem houdt. In de finale verleidt hij echter met zijn welstand de naar Frankrijk uitgeweken Delfina, die ondanks alles van hem blijkt te houden. De bewerking van de complexe roman van Eduardo Mendoza voor het scenario door regisseur Camus, Gustav Hernández, Esther Cases en Olivier Rollin is te veel een gedrocht. Bijgevolg zijn de personages tamelijk vlak en lukt het hoofdrol Martinez, die zijn best doet, na een uur niet meer om de aandacht vast te houden. Bovendien is deze veel te lange film door zijn oppervlakkigheid en de grote hoeveelheid van hoofd- en bijpersonages en subplots niet gemakkelijk meer te volgen als je even de aandacht laat verslappen. Hoewel de roman het potentieel voor een boeiende epische film heeft, is deze rolprent opgebouwd uit een groot aantal korte fragmenten, die soms niet goed op elkaar aansluiten. Het eerste halfuur en de laatste twintig minuten zijn het best. Het camerawerk van Acacio de Almeida is uitstekend en heel sfeervol. De versie die in Spanje circuleert, is 17 minuten langer en de Franse versie is 16 minuten korter.

Adosados

1995 |

Spanje 1995. Mario Camus. Met o.a. Jaume Valls, Ana Duato en Antonio Valero.

Voor de wereldtentoonstelling van 1888 in Barcelona stromen talloze werkloze landarbeiders naar de grote stad in de hoop werk te vinden. Tussen hen bevindt zich Onofre Bouvila (Martinez), maar zijn hoop zoals die van vele anderen, wordt niet vervuld. Via Delfina (Su[KA1]arez), de dochter van zijn kostbaas Braulio Marthouret, komt Onofre in contact met anarchisten, die sociale gelijkheid willen. De idealen lopen op niets uit, omdat anarchisten niet in staat zijn de eenheid te bewaren. Onofre, die Delfina hardhandig behandeld heeft (hij verkracht haar aanvankelijk), daalt af in de maffia van de Catelaanse hoofdstad. Hier stijgt zijn ster snel en hij belandt in invloedrijke politieke kringen. Onofre wordt een rijk man, maar één ding ontbreekt: een vrouw die van hem houdt. In de finale verleidt hij echter met zijn welstand de naar Frankrijk uitgeweken Delfina, die ondanks alles van hem blijkt te houden. De bewerking van de complexe roman van Eduardo Mendoza voor het scenario door regisseur Camus, Gustav Hernández, Esther Cases en Olivier Rollin is te veel een gedrocht. Bijgevolg zijn de personages tamelijk vlak en lukt het hoofdrol Martinez, die zijn best doet, na een uur niet meer om de aandacht vast te houden. Bovendien is deze veel te lange film door zijn oppervlakkigheid en de grote hoeveelheid van hoofd- en bijpersonages en subplots niet gemakkelijk meer te volgen als je even de aandacht laat verslappen. Hoewel de roman het potentieel voor een boeiende epische film heeft, is deze rolprent opgebouwd uit een groot aantal korte fragmenten, die soms niet goed op elkaar aansluiten. Het eerste halfuur en de laatste twintig minuten zijn het best. Het camerawerk van Acacio de Almeida is uitstekend en heel sfeervol. De versie die in Spanje circuleert, is 17 minuten langer en de Franse versie is 16 minuten korter.

Sombras en una batalla

1993 | Thriller, Drama

Spanje 1993. Thriller van Mario Camus. Met o.a. Carmen Maura, Joaquim de Almeida en Fernando Valverde.

Actuele politieke thriller over een vrouw die zich met haar dochter heeft teruggetrokken op het platteland in Noord Spanje, aan de grens met Portugal. Gaandeweg blijkt echter dat ze haar isolement niet zelf heeft gekozen maar dat haar verleden als lid van de terroristische ETA haar tot deze eenzaamheid heeft veroordeeld. Dan ontmoet ze een man die haar bekent in de gevangenis te hebben gezeten wegens wapensmokkel. Nu kan ze haar eigen verleden niet langer verzwijgen. Aangrijpende film met een schitterende Maura. Camus schildert op onvergetelijke wijze het dilemma van een vrouw die niet los raakt van haar verleden. Hij schreef zelf het scenario dat een veroordeling inhoudt van politiek geweld en dat zeker niet plaatsgebonden is. Mooie fotografie van Manuel Velasco.

El pajaro de la felicidad

1993 | Drama

Spanje 1993. Drama van Pilar Miró en Pilar Miro. Met o.a. Mercedes Sampietro, Aitana Sánchez-Gijón, José Sacristán, Carlos Hipólito en Lluís Homar.

Restauratrice van schilderijen, Sampietro, is gescheiden van haar man en woont al jaren met een minnaar. Ze besluit haar zoon op te zoeken van wie ze totaal vervreemd is. Hij woont samen en heeft een kind. Op de terugweg wordt ze bijna verkracht. Dit voorval schokt haar hevig, maar bij haar levensgezel vindt ze geen steun. Ze neemt de belangrijke beslissing hem te verlaten zodat ze de balans op kan maken van haar leven. Een vrouw die haar midlife-crisis beleeft op een eigen, individualistische manier. Ze verkiest de leegte van de eenzaamheid om uiteindelijk vrijheid te vinden. Maar zal dat ook lukken? Een allesbehalve opwekkend scenario, geschreven door niemand minder dan Mario Camus, dat vooral steunt op een sterke vertolking van Sampietro, maar dat verder weinig aantrekkelijks te bieden heeft. Mooie fotografie van José Luis Alcaine.

La femme et le pantin

1992 | Romantiek

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 1992. Romantiek van Mario Camus. Met o.a. Pierre Arditi, Maribel Verdú, José Manuel Cervino, Thierry Gimenez en Antonio Flores.

In een Parijse bar vertelt Matthieu (Arditi) aan zijn ex- chauffeur het romantische avontuur dat zijn leven vernietigde. Matthieu werd naar Spanje gezonden met de opdracht een gebouw op te knappen. Tijdens een wandeling ontmoet hij Estrella (Verd[KA1]u), een jonge, sensuele vrouw met een intrigerende schoonheid. Hoewel Matthieu twintig jaar ouder is dan Estrella, gaat hij voor haar volledig door de knie[KA3]en. Zij onderwerpt hem vervolgens aan haar grillen en maakt van hem een speelbal in een bijna onverdragelijke verhouding van aantrekken en afstoten. De vijfde verfilming van dit liefdesdrama, na Jacques de Banoncelli`s erotisch geladen gelijknamige film (1928) met Conchita Montenegro en Andr[KA1]e Conti, Joseph von Sternberg`s surrealistische THE DEVIL IS A WOMAN (1935) met Marlene Dietrich en Lionel Atwill, Julien Duvivier`s gelijknamige film (1958) met Brigitte Bardot en Antonio Vilar, en Luis Bu[KA6]nuel`s CET OBSCUR OBJECT DU D[KA1]ESIR (1977) met Carole Bouquet en Fernando Rey. Evenals Buñuel weet Camus gebruik te maken van de zwoele, verdorven sfeer die schitterend verpersoonlijkt wordt door Verdú, met Arditi als het gewillige, hulpeloze slachtoffer. Het scenario is van Jean-François Goyet en Edouard Niermans naar de roman van Pierre Louÿs. Het camerawerk is Jaume Peracaula en bevat stemmige, donkere beelden.

La casa de Bernarde Alba

1987 | Drama

Spanje 1987. Drama van Mario Camus. Met o.a. Irene Gutiérrez Caba, Ana Belén, Florinda Chico, Enriqeuta Carballeira en Vicky Pena.

Na het overlijden van haar man onderwerpt een treurende weduwe haar vijf dochters aan een periode van acht jaar rouw waardoor geen contact met de buitenwereld mogelijk is. De discipline is zo streng dat het lijkt alsof zij levend zijn begraven. Gebaseerd op de gelijknamige roman (en toneelstuk) van Federico Garcia Lorca, door Camus en Antonio Larreta tot scenario bewerkt. Een film met een overdaad aan emotie en zwaar melodrama. Camerawerk van Fernando Arribas.

La Rusa

1987 | Thriller

Spanje/Zweden 1987. Thriller van Mario Camus. Met o.a. Angeli Maria Van Os, Didier Flamand, Eusebio Lázaro, Fernando Guillén en Jesus Ruyman.

Een adviseur van de Spaanse regering wordt verliefd op een jonge vrouw met militante, links-extremistische sympathieën, die ervan wordt beschuldigd lid te zijn van de KGB. Hij moet onderhandelingen voeren met de terroristische beweging ETA. Een mislukt soort thriller en een uitermate trage en pretentieuze film. Het scenario is van de regisseur en Juan Luis Cebrian naar zijn roman. Het camerawerk is van Hans Burmann.

La Colmena

1982 | Oorlogsfilm, Drama

Spanje 1982. Oorlogsfilm van Mario Camus. Met o.a. Rafael Alonso, Victoria Abril, Ana Belen, José Bódalo en Mary Carillo.

Rond 1943 is het café La Dolicia het toevluchtsoord voor een deel van de Madrileense bevolking, dat er warmte en gezelschap komt zoeken, en de afloop van de Burgeroorlog probeert te verwerken in illusies omtrent de toekomst. Deze beroemde - als fresco opgebouwde - roman van Camilo José Cela mocht oorspronkelijk niet in Spanje worden gepubliceerd en werd tenslotte in Argentinië uitgegeven. Ze kreeg een zeer evenwichtige filmbewerking die de periode van politieke en economische chaos gestalte geeft, zonder overigens aan de identiteit van de talrijke personages voorbij te gaan. De film weet de met de karakters wisselende stemmingen en sferen toch tot een eenheid te maken met behulp van de zeer geraffineerde scenario-opbouw en de uitzonderlijk harmonieuze acteerprestaties. Het scenario is van José Luis Dibildos, die de film produceerde. Het camerawerk is van Hans Burmann. Stereo.

Los Pájaros de Baden-Baden

1976 | Drama

Zwitserland/Spanje 1976. Drama van Mario Camus. Met o.a. Catherine Spaak, Frédéric de Pasquale, José Luis Alonso, Carlos Larranga en Andrès Mejulto.

Een schrijfster zoekt een fotograaf voor het illustreren van haar boek. Parallel aan hun samenwerking ontstaat een liefdesaffaire, die ze beide gelijktijdig afbreekt. Als ze beseft dat de man meer voor haar betekent, vindt ze hem niet meer terug. De film, die handelt over de onbestendigheid van gevoelens en communicatiestoornissen, is enigszins geïnspireerd door Antonioni, en is ook even traag, en meer pretentieus dan overtuigend. De vitaliteit van Spaak is aan haar rol verspild.

La collera del vento

1971 | Western, Actiefilm, Romantiek, Biografie

Italië/Spanje 1971. Western van Mario Camus. Met o.a. Terence Hill, Mario Pardo, Carlo Alberto Cortina, Maximo Valverde en Angel Lombarte.

Huurmoordenaar Marco (Hill) krijgt van rijke Mexicaanse boeren de opdracht een dreigende revolutie de kop in te drukken en de rebellen te liquideren. Liefde voor herbergierster Soledad (Bucella) brengt hem in een gewetensconflict, maar zijn bloedige verleden laat hem niet los. De ware schurk is echter edelman Don Antonio (Rey). In de psychologische studie van de getekende revolverschutter gaat Hill volledig af in deze ronduit vervelende spaghetti-western, mede door het zeer zwakke en pretentieuze scenario van Alberto Silvestri, Miguel Rubio, Franco Verucci, José Vincente Puente en Manuel Marinero. Het camerawerk is van Roberto Gerardi. Eastmancolor, Mono.

Young Sanchez

1963 | Drama, Sportfilm

Spanje 1963. Drama van Mario Camus. Met o.a. Julián Mateos, Ermanno Bonnetti, Luis Ciges en Julian Mateos.

De duistere zaakjes uit de bokswereld die worden onthuld door een aankomend wereldkampioen. De film kreeg na de première een zeer goede landelijke pers. Romanschrijver Ignacio Aldecoa heeft een aandeel in het scenario gehad.

La casa de Bernarda Alba

1886 |

Spanje 1886. Mario Camus. Met o.a. Florinda Chico, Ana Belen en Irene Gutierrez Caba.

De duistere zaakjes uit de bokswereld die worden onthuld door een aankomend wereldkampioen. De film kreeg na de première een zeer goede landelijke pers. Romanschrijver Ignacio Aldecoa heeft een aandeel in het scenario gehad.

La grande collection: La femme et le pantin

-1 |

. Mario Camus. Met o.a. José Manuel Cervino, Marible Verdu en Pierre Arditi.

De duistere zaakjes uit de bokswereld die worden onthuld door een aankomend wereldkampioen. De film kreeg na de première een zeer goede landelijke pers. Romanschrijver Ignacio Aldecoa heeft een aandeel in het scenario gehad.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Mario Camus op televisie komt.

Reageer