Philippe Liégeois

Producer

Philippe Liégeois is producer.
Er zijn 14 films gevonden.

Les ogres

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Léa Fehner. Met o.a. François Fehner, Marion Bouvarel, Marc Barbé, Adèle Haenel en Lola Dueñas.

Bitterzoet drama over het reizende theatergezelschap Davaï heeft oog voor vrijwel alle leden, maar zoomt in op de dominante directeur François en diens vrouw Marion (gespeeld door Fehners echte ouders) en de huwelijkscrisis die ze doormaken. De film is energiek, soms op het chaotische af, en meer een aaneenschakeling van gebeurtenissen dan een vastomlijnd verhaal, maar de kleurrijke personages zijn levensecht en weten altijd te boeien. Met ruim twee uur wel iets te lang. Desondanks: winnaar van VPRO's eerste Big Screen Award op IFFR 2016.

Qu'un seul tienne et les autres suivront

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Léa Fehner. Met o.a. Farida Rahouadj, Reda Kateb, Pauline Etienne, Marc Barbé en Vincent Rottiers.

Ietwat filmschools artificieel verhalenmozaïek met de bezoekersruimte van een Zuid-Franse gevangenis als centraal decor. Algerijnse Zohra wil te weten komen waarom haar zoon is vermoord. Minderjarige Laure is voor het eerst verliefd, op een rebelse straatjongen die achter de tralies belandt. Simpelman Stéphane kan een pak geld verdienen als dubbelganger van een bajesklant. Regiedebutante Fehner, voormalig sociaal werkster in een gevangenis, wil vooral tonen hoe dierbaren van gevangen delinquenten vaak in het luchtledige hangen. Episode met de identiteitsverwisseling tart de plausibiliteit. Prix Louis Delluc 2009.

Les amours d'Astrée et de Céladon

2007 | Romantiek

Frankrijk/Italië/Spanje 2007. Romantiek van Eric Rohmer. Met o.a. Stéphanie Crayencour, Andy Gillet, Cécile Cassel en Véronique Reymond.

Alleen de bejaarde solozeiler Rohmer haalt het in zijn hoofd om een episode uit Honoré d'Urfé's zeventiende-eeuwse romancyclus van vijfduizend pagina's te verfilmen - en dan ook nog coherent en op handzame lengte van 109 minuten. Verfijnd en landerig is het verhaal van herderskoppel Astrée en Céladon die, ten druïden-tijde in vijfde-eeuws Gallië, door een jaloerse derde van elkaar worden gescheiden. Hoewel de dialogen Rohmeriaans speels klinken en de sprookjesbosfotografie van Diane Baratier kwaliteiten heeft, is deze semi-fantastiek een apocrief hoofdstuk in het oeuvre van de regisseur. Opgenomen in de Auvergne en Val de Loire, met mooie nimfen als bonus.

Zaïna, cavalière de l'Atlas

2005 | Avonturenfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland 2005. Avonturenfilm van Bourlem Guerdjou. Met o.a. Aziza Nadir, Sami Bouajila, Simon Abkarian en Assaad Bouab.

Lang geleden leefde er in Noord-Afrika een elfjarig meisje, Zaïna, dat na de dood van haar moeder werd toevertrouwd aan een man die op weg is naar de belangrijkste paardenrace bij Marrakesh. Zaïna, gekleed in jongenskleren, reist met hem mee over het Atlasgebergte en ontdekt dat hij haar vader is. De Franse acteur-regisseur Bourlem Guerdjou vertelt een avontuurlijk verhaal dat vooral charmeert vanwege de fraaie woenstijnplaatjes, die met al die paarden onherroepelijk doen denken aan de klassieker Lawrence of Arabia. Op het filmfestival van Locarno bekroond met de publieksprijs.

Vipère au poing

2004 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2004. Drama van Philippe de Broca. Met o.a. Catherine Frot, Jacques Villeret, Jules Sitruk, Cherie Lunghi en Hannah Taylor-Gordon.

'Van mijn zonen lijk jij het meeste op mij.' In principe fijn om te horen van je moeder, behalve als je je moeder een 'folcoche', een 'gek zwijn' vindt. Bij terugkomst uit Indochina in 1922 stelt moeder Rézeau (Frot) een nachtmerrieregime in dat het leventje van Jean Rézeau (Sitruk) totaal verpest. Jean en z'n broer worden vernederd en mishandeld en vader laat het allemaal maar gebeuren. De Broca bezat volgens eigen zeggen niet de haat jegens aristocratie die schrijver Hervé Bazin had. Frot is daarom wel schitterend als helse moeder, maar het sadisme in het boek werd flink afgezwakt.

Triple Agent

2004 | Drama, Thriller

Frankrijk/Griekenland/Italië/Rusland/Spanje 2004. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Katerina Didaskalu, Serge Renko, Cyrielle Claire en Grigori Manukov.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog woont een Witrussische legerofficier met zijn Griekse vrouw in Parijs. Het is niet duidelijk of hij een rechtse spion is tegen het communisme, een geheimagent voor de Sovjets of een nazi is. En is zijn vrouw zo onschuldig als ze zelf zegt te zijn? En weet ze dat haar man de driedubbele spion uithangt? Verhaal wordt gelardeerd met veel nieuwsfragmenten uit oude bioscoopjournaals.

Pourquoi (pas) le Brésil

2004 | Drama, Biografie

Frankrijk 2004. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Elsa Zylberstein, Marc Barbé, Bernard Le Coq en Laetitia Masson.

Filmmaakster Masson (À vendre) zit financieel en psychisch op smalspoor. Met tegenzin laat ze zich overhalen om de autobioroman Pourquoi le Brésil? van bevriende schrijfster Christine Angot te verfilmen. Daar komt ellende van, waarvan akte in deze gedurfde, deels op HD-video opgenomen mengeling van semi-docu en film-in-filmfictie. Budget is er niet, stress des te meer. Zylberstein vertolkt zowel Masson als Angot. Producer 'Maurice Rey' (Le Coq) werd vernoemd naar Massons producenten Maurice Bernart en Jean-Michel Rey. Diverse prominente gastrolletjes en muziek van oa Benjamin Biolay.

Petites coupures

2003 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2003. Drama van Pascal Bonitzer. Met o.a. Daniel Auteuil, Kristin Scott Thomas, Emmanuelle Devos, Ludivine Sagnier en Pascale Bussières.

Een echtgenote, een maîtresse, nog meer vrouwen, een oom in Grenoble die een mysterieuze opdracht voor hem heeft: journalist Bruno (Auteuil) heeft het er maar druk mee en lijkt niet de innerlijke kracht te kunnen opbrengen een einde te maken aan het gesol met hem. Geloofscrisis is het hoofdthema van scenarist-regisseur Bonitzer (Rien sur Robert), maar van Petites coupures is beter te genieten in de kleine onderonsjes dan in diepe nadenkertjes. Het acteren is erg goed, ook van de Britse Scott-Thomas die al vloeiend Frans pratend zowaar een Frans gezicht blijkt te hebben.

Trouble Every Day

2001 | Horror, Experimenteel, Fantasy

Japan/Duitsland/Frankrijk 2001. Horror van Claire Denis. Met o.a. Vincent Gallo, Tricia Vassey, Béatrice Dalle, Alex Descas en Florence Loiret Caille.

Als de film begint zien we hoe de lonkende Cor[KA1]e (Dalle) een trucker aanhoudt langs de weg en met hem voor een vluggertje de bosjes induikt. We zijn er getuige van hoe zij haar slachtoffer openscheurt en opeet tijdens het bedrijven van de liefde. Als het kwaad geschied is en Cor[KA1]e onder het bloed zit, komt haar man L[KA1]eo op de motor. Hij neemt haar mee en sluit haar op in hun huis in de voorstad van Parijs. Tegelijkertijd zien we hoe Shane (Gallo), een medewerker van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf, met zijn vrouw June (Vessey), op huwelijksreis gaat naar Parijs. Ondertussen wordt er bij Coré ingebroken door twee jonge mannen, die door haar te grazen worden genomen. Shane blijkt op zoek te zijn naar Léo, maar als hij in het laboratorium komt waar hij zou moeten werken, begrijpt Shane dat Léo is ontslagen wegens ongeoorloofd experimenteren. We weten inmiddels dat Léo thuis zijn werk voortzet. Het wordt duidelijk dat Léo indertijd geëxperimenteerd heeft met het opwekken van de libido en daarbij de hersenen beschadigd heeft van zijn proefkonijnen, Coré en Shane. Nu wil Shane de notities van Léo te pakken krijgen om van zijn kwaal te genezen. June weet van niets en in het chique hotel, waar zij verblijven, loopt niet alleen zij gevaar, maar ook het kamermeisje. Een soort pretentieuze vampierenfilm, die graaf Dracula verlegen zou maken, want het bloed vloeit rijkelijk. Het scenario van regisseuse Denis en Jean-Pol Fargeau bevat eigenlijk weinig verhaal en het was de bedoeling van Denis om een soort sequel van haar lichaamsverheerlijkende film BEAU REGARD over seks te brengen, maar het bloederige kannibalisme, de onerotische seksscènes en de afwezigheid van dialoog verstommen deze doelstelling, onbegrepen door gewone kijkers. Het camerawerk van Agnès Godard is indrukwekkend. De rolprent zorgde voor schandaal op het filmfestival van Cannes, waar hij in première ging. Vooral voor kijkers met een sterke maag, die dit inhoudsloze geprovoceer zeer goed kunnen verteren. Geen genrefilm in de ware zin des woords.

Tout va bien, on s'en va

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Claude Mouriéras. Met o.a. Miou-Miou, Sandrine Kiberlain, Natacha Régnier, Michel Piccoli en Caroline Pilli.

De drie zussen in Tout va bien, on s'en va hebben het best met elkaar getroffen. Natuurlijk zijn er af en toe wat wrijvingen; zo wordt de jongste (Régnier) tegen haar zin bemoederd, en speelt er tussen de andere twee (Miou-Miou en Kiberlain) een milde machtsstrijd over wie het meeste geld en de beste baan heeft. Als op een dag hun vader (Piccoli) na een afwezigheid van vijftien jaar voor de deur staat zijn de gevoelens gemengd. Tout va bien is een intelligent familieportret, vol realistische details over de soms hartverwarmende, soms tenenkrommende relaties die familieleden met elkaar kunnen hebben.

Rien sur Robert

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Pascal Bonitzer. Met o.a. Fabrice Luchini, Sandrine Kiberlain, Valentina Cervi, Michel Piccoli en Bernadette Lafont.

Zonder hem gezien te hebben sabelt filmrecensent Didier (Luchini) een Bosnische film neer als zijnde 'fascistische propaganda'. Het wordt hem niet in dank afgenomen door de Parijse semi-intellectuele kliek waarin hij verkeert. Met ex Juliette (Kiberlain) in de buurt als constante herinnering aan zijn mannelijk falen ziet Didier machteloos toe hoe zijn wereldje ineenstort. Zijn verwarring wordt compleet wanneer een bevallige jongedame (Cervi) hem uit het niets verleidt. Rake typeringen van intellectuele navelstaarderij en onbeholpen seksuele driften volgen elkaar in hoog tempo op met vlijmscherpe dialogen als aanjager. Sterk spel van Luchini en Kiberlain.

Le Créateur

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Philippe Uchan, Michel Vuillermoz en Nicolas Marié.

Toneelschrijver Darius (Dupontel) heeft succes met zijn eerste stuk. Dan krijgt hij last van het bekende gebrek aan inspiratie voor het tweede stuk, terwijl zijn producent de hoofdrol al heeft uitgekozen, de affiches laten drukken en de datum van de première al heeft aangekondigd. Darius grijpt naar de fles, terwijl de inleverdatum met rasse schreden nadert. Per ongeluk doodt hij de kat van de buren en de volgende morgen ontdekt hij op zijn computerscherm het begin van een nieuw stuk. Darius gelooft nu dat een volgende moord hem kan helpen aan verdere inspiratie en het ontstaan van zijn nieuwe blijspel trekt een spoor van dood en verderf. Hoofdrol/regisseur Dupontel, die met Gilles Laurent het scenario schreef, behandelt het thema van de persoonlijke beperking tegenover de prestatiedrang die de maatschappij verwacht. Hij heeft dat met bijzonder zwarte humor gedaan waardoor het resultaat gedurfd is. Bovendien is de film visueel sterk. De bijrollen zijn heel goed en MONTY PYTHON Jones speelt een verschrikkelijk aardige cameo als god. Waarschijnlijk niet ieders kopje thee, maar wel erg leuk. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibault.

Si je t'aime... prends garde à toi

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Hubert Saint-Macary, Philippe Khorsand, Daniel Duval en Elisabeth Commelin.

Muriel (Baye) is schrijfster van romans en scenario`s. Ze heeft succes, maar niet in de liefde, want haar oudere minnaar heeft haar laten vallen. Als ze in de trein zit en op weg naar huis is, ontmoet ze Samuel (Duval), die haar opsmoest. Als ze uitstapt op haar station, scheiden hun wegen. Samuel, een weinig succesvolle verkoper van vloerbedekking, belt haar op en zegt dat hij langs komt met verse croissants, die ze met een koffie voor ontbijt samen zullen nuttigen. Inderdaad staat hij voor de deur en als hij eenmaal binnen is, wordt onmiddellijk de liefde bedreven en Muriel geniet ervan. Ze geniet nog meer, want ze weet dat zij geestelijk sterker is dan Samuel, die echter een karakter met hele duistere trekken blijkt te hebben. Het duurt echter enige tijd voordat Muriel het in de gaten heeft. Het scenario van regisseuse Labrune windt er geen doekjes om, maar de boodschap die zij heeft willen brengen met de film roept zowel voor mannen als vrouwen vragen op, want ze zegt: 'Ik geloof niet in de gemeenschap tussen twee schepsels'; en ze vervolgt: 'er ontbreekt een schakel. Mijn film is de missing link'. We geloven er geen snars van, maar Baye is heel goed, de scène's zijn niets verhullend en mooi en de hoofdpersonages vormen puzzels, waarover je nog een lange tijd nadenkt.

Bernie

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Roland Blanche, Hélène Vincent en Catherine Samie.

Als Bernie (Dupontel) op dertigjarige leeftijd uit het kindertehuis komt wil hij maar een ding: zijn ouders vinden. Medewerking van de autoriteiten krijgt hij niet. Gelukkig krijgt hij hulp van een aan heroïne verslaafde jongedame, die met haar zuipende vader samenwoont. Erg subtiel is deze komedie niet, maar sommige scènes zijn hilarisch. De snoeiharde grappen van Dupontel, in Frankrijk behalve gewaardeerd acteur ook een populaire komiek, zullen zeker niet door iedereen gewaardeerd worden. Collega-regisseur Terry Gilliam verklaarde bijvoorbeeld bepaalde scènes ondanks het extreme geweld toch grappig te vinden, en vond dat 'very disturbing'. Wees gewaarschuwd.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Liégeois op televisie komt.

Reageer