Elvis Costello

Acteur, Componist

Elvis Costello is acteur en componist.
Er zijn 17 films gevonden.

Delirious

2006 | Drama, Komedie

Verenigde Staten 2006. Drama van Tom DiCillo. Met o.a. Steve Buscemi, Michael Pitt, Alison Lohman, Gina Gershon en Elvis Costello.

Paparazzifotograaf Les Galantine (een uitstekende Buscemi), wiens grootste prestatie is dat hij een foto van een etende Goldie Hawn had gemaakt, raakt bevriend met de dakloze Toby (Pitt), die aanbiedt hem gratis te helpen bij zijn werkzaamheden. Dan valt het oog van het beroemde zangeresje K'Harma Leeds (Lohman) op Toby, ze vindt hem leuk en Toby neemt Les mee op sleeptouw in een razendsnelle tocht naar roem en fortuin. Geestige satire over de wereld van beroemdheden en aanhang. Regisseur DiCillo maakte eerder Living in Oblivion, ook met Buscemi.

Fallen Angel: Gram Parsons

2004 | Biografie, Muziek

Verenigd Koninkrijk/Duitsland 2004. Biografie van Gandulf Hennig. Met o.a. Gram Parsons, Emmylou Harris, Bernie Leadon, Peter Buck en Gretchen Burren.

De zanger, songwriter, gitarist en bandleader Gram Parsons werd geboren in 1946 in Florida en stierf op 26-jarige leeftijd in de Joshua Tree Inn in de gelijknamige plaats aan een overdosis drugs. Zijn road crew stal de doodskist uit een hangar op het vliegveld van L.A. en stak naar wens van de overledene niet ver van het Joshua Tree Monument de lijkkist met het stoffelijke overschot in brand. Het verbrandde maar gedeeltelijk... Parsons, die de zoon van de countryzanger `Coon Dog` Conner was, had een groot talent, was intelligent (hij werd toegelaten tot de prestigieuze Harvard University) en was bovenal een toegewijd popmusicus. Zijn geestelijke nalatenschap werd uitgedragen door o.a. Emmylou Harris, The Eagles en tot op een zekere hoogte door The Rolling Stones. Als hij niet zo jong gestorven zou zijn, zou hij een veel grotere invloed gehad hebben op de muziek van de jaren 1970 en verder. Parsons was een pionier, die geen compromis kende. Filmer Hennig heeft allerlei materiaal bij elkaar gezocht en gevonden, dat hij gemonteerd heeft tot een geheel met amateuristisch klinkend commentaar. De overbekende muziekclips worden bijna tot vervelends toe herhaald en doen op die manier afbreuk aan het geheel, maar novicen en fans vinden genoeg onbekend materiaal om verrukt over te zijn. De definitieve biopic moet echter nog gemaakt worden en in dat opzicht miste Hennig zijn kans. Het scenario is van regisseur Hennig en Sid Griffin naar diens biografie over Parsons. Het camerawerk is van Boris Becker en Peter Reuther. DigiBeta.

The Shape of Things

2003 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2003. Drama van Neil LaBute. Met o.a. Paul Rudd, Rachel Weisz, Gretchen Mol en Frederick Weller.

Er zijn weinig schrijvers die de perverse krachten van liefdes- en vriendschapsrelaties zo genadeloos onderzoeken als Neil LaBute, die krachtig debuteerde met In the Company of Men. In The Shape of Things, de bewerking van zijn eigen gelijknamige toneelstuk met dezelfde acteurs, zien we hoe de onopvallende, wat morsige Adam (Rudd) in de loop van zijn liefdesrelatie met kunststudente Evelyn (Weisz) steeds meer verandert in een aantrekkelijke, maatschappelijk succesvolle jongeman. Slim geschreven, humoristisch drama stevent af op een prachtige verrassing die je moreel verward achterlaat.

Sans plomp

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Muriel Tédori. Met o.a. Emma de Caunes, Alexis Loret, Éric Caravaca, Miki Manojlovic en Elvis Costello.

Ulysse (Loret) studeert weerkunde en verdient op zaterdag op een benzinestation. Het station ligt veraf gelegen van alles; er tegenover is een vervallen garage, waar Marie (De Caunes) woont met haar bejaarde vader. Er gebeurt niets en Ulysse heeft net als een weersvoorspelling de zaak goed bestudeerd en zijn verwachting is dat er nooit iets gebeuren kan. Dit is het veelbelovende begin van de film. Dan gebeurt er toch wat: Elvis Costello (in hoogst eigen persoon) komt voorbij en Ulysse is toevallig een grote fan; er gebeurt nog wat: twee Britse 'toeristen' komen langs en bezoeken het toilet. Later blijkt dat ze ieder toilet van alle pompstations ingaan, want ze zijn op zoek naar drugs. Dat lijkt heel veel opwinding, maar er gebeurt niets, gelijk de voorspellingen van Ulysse, alleen in de finale mag hij Marie in zijn armen sluiten. Loret en De Caunes zijn twee veelbelovende, jonge talenten aan het firmament van de Franse cinema, maar met hun tweetjes kunnen ze toch geen anderhalf uur vullen. Het scenario van regisseuse Téodori en Alexia Stresi is vrijelijk geïnspieerd op de Odyssee van de antieke blinde Griekse dichter Homerus - het nalezen van de vertaling van P.C. Boutens die rond 1900 tot stand kwam, is heel wat boeiender en mooier. Verder is het vergeefs wachten op het voorbij komen van gesoigneerde producente Martine de Clermont-Tonnerre, in feite een prinses, in haar cabriolet, een classic Austin Healey 3 Liter, met haar Westie Kasper op het achterbankje, want als zij komt en een flinke sigaar opsteekt, heb je een hele happening, meer dan deze film kan bieden.

Oliver Twist

1999 | Drama, Historische film, Familiefilm

Verenigd Koninkrijk 1999. Drama van Renny Rye. Met o.a. Sam Smith, David Ross, Julie Walters, Roger Lloyd-Pack en Michael Kitchen.

Een der betere [KL]Oliver Twist[KLE]-verfilmingen naar het onvergankelijke verhaal van Charles Dickens, dat hij in 1838 op 26-jarige leeftijd schreef. Deze miniserie die varieert van vier tot zes uur, mag zich meten met de klassieker van David Lean uit 1948 of de musical van Carol Reed uit 1968. Het scenario is van Alan Bleasdale, die heel wat aandacht heeft besteed aan de voorgeschiedenis van Oliver Twist (Smith) voordat hij terechtkwam in de zakkenrollersbende van Fagin (Lindsay). We vernemen hoe zijn moeder Agnes Fleming (Myles) bezwangerd werd door de weekhartige, getrouwde Edwin Leeford (Dutton), die onder de plak zit van zijn oudere, gemene gade Elizabeth (Duncan). Hoe Oliver vriendschap sluit met de groothartige prostitu[KA1]ee (Woof), die regelmatig wordt afgetuigd door haar pooier Bill Sikes (Serkis), en deze relatie tenslotte met haar leven zal moeten bekopen. Ondertussen is Oliver volgens voornoemd scenario niet ontoevallig onder het toezicht gekomen van Mr. Brownlow (Kitchen). Tot het einde toe vraag je je af of Oliver ooit aan het familiefortuin zal kunnen komen, dat hem toestaat. Het spel is over de gehele linie zeer goed, mede dankzij de vaardige regie van Rye. De muziek van Paul Pritchard met fraaie nummers van Elvis Costello ondersteunen het geheel en verheffen het niveau nog eens extra. Het camerawerk is van Walter McGill, die filmde op locaties in Praag in Tsjechië en Cumbria in het Verenigd Koninkrijk. Dolby.

200 Cigarettes

1999 | Romantiek, Komedie, Familiefilm, Drama

Verenigde Staten 1999. Romantiek van Risa Bramon Garcia. Met o.a. Ben Affleck, Casey Affleck, Dave Chappelle, Guillermo Díaz en Angela Featherstone.

Een aantal twintigers is op weg naar een feest. Twee vriendinnen verdwalen onderweg en komen per ongeluk in een punkrockbar terecht. Aan de andere kant van de stad gaat een naïef meisje op stap met een blinddate, die wanhopig probeert zijn ex-vriendinnen te ontlopen. De gastvrouw van het feest is bang dat uiteindelijk niemand komt opdagen. En dan duikt er nog regelmatig een goedgemutste taxichauffeur op.

Spiceworld - The Movie

1998 | Muziek

Verenigd Koninkrijk 1998. Muziek van Bob Spiers. Met o.a. Victoria Addams, Melanie Chisholm, Emma Bunton, Geri Halliwell en Melanie Brown.

De vijf leden (inmiddels is er een afgevallen) van de meidengroep Spice Girls - Baby Spice (Bunton), Ginger Spice (Halliwell), Scary Spice (Brown), Sport Spice (Chisholm) en Posh Spice (Addams) - staan voor een uitdaging. Ze hebben vijf dagen de tijd om zich voor te bereiden op een gigantisch concert in de Royal Albert Hall in Londen. Hun neurotische manager Clifford (Grant) heeft de grootste moeite om de situatie in de hand te houden, terwijl allerlei parasieten van de groep willen profiteren, w.o. de hoofdredacteur van een boulevardkrant (Humphries), die zijn paparazzi op hen afstuurt en een klungelende tv-producent (Cumming) die een onthullende documentaire over de meisjes wil draaien. Addams, de enige van het vijftal met enige acteerervaring, krijgt het meeste te zeggen over het scenario, dat op een blauwe maandag in elkaar geflanst is door Kim Fuller en Jennifer Saunders. Je zou denken dat de muziek de zaak kon redden maar zelfs die faalt. De beste song van de Spice Girls, `Wannabe`, wordt in een flashback (sic) weggemoffeld. Erger nog: we worden tot twee keer toe onthaald op een cover van Gary Glitter's 'My Gang'. Voor enkele komische noten moeten de cameo's zorgen: Roger Moore en Stephen Fry doen hun best, maar de artistieke integriteit van Elvis Costello en Meat Loaf worden zwaar aangetast. Iedere willekeurige tv-special over de Spice Girls is beter dan dit gewrocht. Het groepje werd rond 1995 heel populair, maar in 1999 raakten ze bijna in de vergetelheid - roem is heel vergankelijk.

Endless Harmony: The Beach Boys Story

1998 | Documentaire, Muziek

Verenigd Koninkrijk 1998. Documentaire van Alan Boyd. Met o.a. Brian Wilson, Carl Wilson, Dennis Wilson, Mike Love en Alan Jardine.

Reeds als kind zongen de broers Brian, Carl en Dennis Wilson samen op feestjes. Hun vader, Murry, zat zelf in de music- business en stond dan ook niet in de weg toen ze een muziekcarrière voor zich zagen. Beïnvloed door The Everly Brothers en The Four Freshmen vormden ze in 1961, samen met Mike Love en Al Jardine, de band The Beach Boys. Hun levenslustige, zonnige sound zorgde ervoor dat schijven als 'Surfin'', 'Surfin' Safari' en 'Surfin' USA' binnen de kortste tijd de wereld veroverden. De ene topper volgde op de andere. Ze werden het prototype van de nieuwe generatie Amerikanen. In 1964 verliet Brian de groep om achter de schermen te werken. Hij werd eerst vervangen door Glen Campbell, maar toen die een solo- carrière ambiëerde, kwamen Bruce Johnston en Helen Kaye in zijn plaats. Brian, die aan de drugs zat, liet de groep nieuwe wegen inslagen. Onder invloed van het succes van The Beatles besloten ook The Beach Boys de psychedelische toer op te gaan. Ze legden hun 'clean cut'-imago af en kregen een ruigere presence. Beelden van optredens worden afgewisseld met interviews, waarin vanzelfsprekend ook de zakelijke moeilijkheden met hun vader ter sprake komen, evenals de dood van Dennis tijdens het surfen in 1983 en het overlijden van Carl in 1998. Vooral de fans van The Beach Boys zullen plezier beleven aan deze documentaire. Regisseur Boyd stond tevens in voor het scenario en de montage. Fotografie is van Glen Taylor, David Felsher en Greg Gricus. Dolby Stereo.

September Songs: The Music of Kurt Weill

1995 | Muziek

Canada 1995. Muziek van Larry Weinstein. Met o.a. Lou Reed, Elvis Costello, Nick Cave en William S. Burroughs.

September Songs van regisseur Larry Weinstein - die ook meewerkte aan Thirty-Two Short Films About Glenn Gould - is hommage aan componist Kurt Weill. Decors en plaatsen van handeling (van kaal pakhuis tot weelderig musicaltoneel) zijn afgestemd op de sfeer van de songteksten. Uitgevoerd worden oa Mack the Knife, September Songs en Alabama Song.

Georgia

1995 | Muziek, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1995. Muziek van Ulu Grosbard. Met o.a. Jennifer Jason Leigh, Mare Winningham, Ted Levine, Max Perlich en John Doe.

Georgia (Winningham) blijkt haar leven, haar huwelijk en gezin best te kunnen combineren met haar carri[KA2]ere als folk- rock-zangeres. Met haar minder getalenteerde, maar toch wanhopig op een doorbraak hopende zusje Sadie (Leigh) loopt het anders. Haar leven is een puinhoop. Als een zelf-vernietigende punk- versie van Janis Joplin dreigt ze aan drank en drugs kapot te gaan. Een subtiel, intelligent portret van twee zusjes met een totaal uiteenlopend karakter: Sadie bewondert de succesvolle Georgia; wat ze in het muzikale vlak mist, compenseert ze met moed, doorzettingsvermogen en openhartigheid. De schitterende vertolking van beide hoofdrollen geeft nog meer diepgang aan het indringende scenario van Barbara Turner (moeder van Leigh). Knappe, groezelige fotografie van Jan Kiesser. Grosbard produceerde samen met Leigh en Turner. Bekroond op het festival van Montreal. Er is veel bekende popmuziek te horen op de soundtrack. Dolby Stereo.

War of the Buttons

1994 | Drama, Familiefilm, Komedie, Avonturenfilm

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten/Frankrijk 1994. Drama van John Roberts. Met o.a. Gregg Fitzgerald, Gerard Kearney, Anthony Michael Cunningham, Thomas Kavanagh en Eveanna Ryan.

Een remake van de Franse film LA GUERRE DES BOUTONS van Yves Robert uit 1962 naar de gelijknamige, klassieke Franse roman van Louis Pergaud. Jongeren uit twee naburige dorpen (hier Ballydowse en Carrickdowse in Ierland) bestrijden elkaar met stokken en katapulten. De overwinningstrofeeën bestaan uit knopen, die zij na elke veldslag bij de 'krijgsgevangenen' als trofeeën afsnijden. Op een bepaald moment loopt het 'spel' uit de hand en de jongens verliezen behalve hun broek, ook hun kop. Een aangrijpende met humor gemaakte versie van het bekende verhaal, ook door volwassenen best te genieten. Het spel van de jonge, niet-professionele acteurs is indrukwekkend; dit is beslist de verdienste van debuterend regisseur Roberts. Het scenario van Colin Wellands zorgt er verder voor dat de film eerder betoverend dan sentimenteel is. Elvis Costello zingt 'Life Shrinks'. Bruno De Keyser was verantwoordelijk voor het uitstekende camerawerk.

Tony Bennett Unplugged

1994 | Muziek

Verenigde Staten 1994. Muziek van Beth McCarthy. Met o.a. Tony Bennett, k.d. lang, Elvis Costello, Ralph Sharon en Doug Richeson.

Tony Bennett, de viervoudige Grammy Award-winnaar, is op zijn best in dit een uur durende akoestische optreden. De hernieuwde populariteit van deze crooner onder de zogenaamde Generatie X is nogal opzienbarend. Eerst leerde de MTV-jeugd de idolen van hun ouders waarderen, zoals Eric Clapton, The Beatles en The Rolling Stones, en nu krijgen ze zelfs de smaak te pakken van de sterren uit grootmoeders tijd. De producenten en regisseur McCarthy hebben wijselijk een paar eigentijdse artiesten in huis gehaald om Bennett bij te staan en de kijker wakker te houden. Bennett opent zelf, met 'Speak Low', 'Old Devil Moon', 'It Had to Be You' en andere klassiekers, waarna hij duetten aangaat met k.d. lang in 'Moon Glow' en Elvis Costello in 'They Can't Take That Away From Me'. Natuurlijk ontbreekt 'I Left My Heart In San Francisco' en 'Fly Me To The Moon' niet en de finale is echt 'unplugged', als hij zonder microfoon en onder een staande ovatie 'Stepping Out With My Baby' zingt. De man kan zingen, maar deze show maakt niet duidelijk waarom Generatie X voor hem valt.

Roy Orbison & Friends: A Black & White Night

1988 | Muziek

Verenigde Staten 1988. Muziek van Tony Mitchell. Met o.a. Roy Orbison, Bruce Springsteen, Jackson Browne, Bonnie Raitt en Elvis Costello.

VV.

Straight to Hell

1987 | Western

Verenigd Koninkrijk 1987. Western van Alex Cox. Met o.a. Dennis Hopper, Grace Jones, Sy Richardson, Joe Strummer en Dick Rude.

`Kritiekloos` is nog te vriendelijk om deze persiflage op een spaghetti-western te karakteriseren. Geschreven door cult- regisseur Cox en acteur Rude. Een afschuwelijk onderonsje van de heren. Let op de aanwezigheid van popsterren (The Clash) en Costello, en regisseur Jarmusch.

No Surrender

1985 | Komedie, Drama

Verenigd Koninkrijk 1985. Komedie van Peter Smith. Met o.a. Michael Angelis, Avis Bunnage, James Ellis, Tom Georgeson en Bernard Hill.

Een zwarte komedie van een van de gewenste schrijvers voor de Engelse televisie, Alan Bleasdale. Een nieuwe manager neemt de failliete boedel van een Liverpoolse nachtclub over. Er komt herrie wanneer rivaliserende katholieken en protestanten een serie waardeloze acts voorgeschoteld krijgen op een avond die georganiseerd is door een wraak zoekende vroegere employé. Dit script vol snijdende humor wordt goed gespeeld door een prachtig team van ervaren acteurs, die nog niet veel in films hebben gespeeld.

Bloody Crazy Wave

1979 | Muziek, Documentaire

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1979. Muziek van James Hoggs. Met o.a. Ian Dury, Lena Lovich, Wreckless Eric, Nick Lowe en Graham Parker.

Nogal slordige collage van allerlei new wave-groepen met materiaal afkomstig van televisiezenders en zelfs promotiefilmpjes van platenfirma's. Visueel dus onsamenhangend en lelijk, hoewel voor de liefhebbers van de optredende groepen dat aspect vermoedelijk minder belangrijk is.

Americathon

1979 | Komedie, Sciencefiction

Verenigde Staten 1979. Komedie van Neal Israel. Met o.a. Harvey Korman, John Ritter, Nancy Morgan, Peter Riegert en Fred Willard.

Een weinig amusante komedie, zich afspelend in 1998, in welk jaar Amerika een tv-bedelactie moet organiseren om geld bijeen te brengen om zichzelf van de ondergang te redden. De enige leuke rol is die van Buzby als Vietnamese punk-rocker.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Elvis Costello op televisie komt.

Reageer