Florence Pernel

Acteur

Florence Pernel is acteur.
Er zijn 44 films gevonden.

Au revoir... et à bientôt!

2015 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2015. Komedie van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Florence Pernel, Alexandre Thibault en Ilona Bachelier.

Door een maf misverstand in een massagesalon leren zestiger Henri (Le Coq) en vijftiger Lila (Pernel) elkaar beter kennen. Romantiek hangt in de lucht, totdat hij haar uitnodigt voor een verblijf op zijn boerderij. Voor de makers van deze televisiekomedie is dit het startsein voor allerlei leuk bedoelde maar matig geslaagde grapjes over de verschillen tussen stad en platteland. De beide hoofdrolspelers zijn charmant, maar het scenario drijft op clichés: denk aan een Parijse styliste die nu ineens met kaplaarzen in de modder staat.

Crime en Aveyron

2014 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2014. Misdaad van Claude-Michel Rome. Met o.a. Florence Pernel, Vincent Winterhalter, Hélène Seuzaret en Jean-Pierre Bouvier.

Plaatsvervangend politiechef Elisabeth Richard (Pernel) belandt in het 1250-zielengehucht Laguiole in het Centraal Massief om helderheid in een moordzaak te brengen. Samenwerking met een lokale rechercheur, niet gecharmeerd van het idee om een vrouw als superieur te hebben, blijkt moeizaam. Gaande het onderzoek komen oude dorpsfamiliegeesten spoken. Aardige telethriller, hoewel soms wat al te provinciepittoresk aangezet, legt meer dan gewoonlijk het accent op een samenlevingsportret en daarmee op het acteren. Tv-routinier Rome draaide in hetzelfde jaar het soortgelijke Crimes en Lozère.

3 femmes en colère

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Christian Faure. Met o.a. Jacques Ciron, Bruno Todeschini, Florence Pernel en Marina Vlady.

Ze kijkt om zich heen, de 78-jarige feministe Alice Trajan (veterane Vlady), en constateert dat de gelijke rechten-strijd die de vrouwen van haar generatie moeizaam hebben gevoerd kennelijk weinig resultaat heeft opgeleverd. Dochter en kleindochters lijken ofwel moeite te hebben met de verworven onafhankelijkheid en vrijheid, ofwel zich er nauwelijks rekenschap van te geven. Sterk bezette tv-filmadaptatie van Benoîte Groults roman La touche étoile evalueert, zonder al te veel pamflettisme, de status quo van de 21ste-eeuwse West-Europese vrouw en werpt daarover tezelfdertijd vragen op.

Louis XI, le pouvoir fracassé

2011 | Historische film, Drama

Frankrijk 2011. Historische film van Henri Helman. Met o.a. Jacques Perrin, Florence Pernel en Gaëlle Bona.

Deze met panache geregisseerde tv-film schreef Helman samen met Pierre Moustiers alias Pierre Rossi, in 1924 geboren Frans veteraan van de historische roman. Als onderwerp diende het moordcomplot dat de graaf van Orléans in 1483 smeedde tegen de fysiek en mentaal kwakkelende koning Lodewijk XI. Laatstgenoemde verneemt van een boodschapper dat hij nog dezelfde dag zal worden omgebracht. Als hoofddecor voor dit ouderwetse Franse vakwerk vol aristocratenintriges diende het Château du Plessis-Bourré nabij Angers, waar Lodewijk XI nooit resideerde, maar wel logeerde op een bedevaart.

La conquête

2011 | Biografie

Frankrijk 2011. Biografie van Xavier Durringer. Met o.a. Denis Podalydès, Florence Pernel, Bernard Le Coq, Michèle Moretti en Samuel Labarthe.

Drama van Xavier Durringer over de opkomst van de Franse premier Nicolas Sarkozy.

Éliane

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Lorit, Olivier Marchal en Laurence Cordier.

Regisseuse Huppert wilde van tv-film Éliane naar eigen zeggen een drama maken in de geest van Mildred Pierce, eentje waarin een vrouw haar bestemming volgt. De titelheldin (Pernel) bestiert in de tumultueuze jaren zestig een populair weekblad. Éliane wil de sociale en culturele storm van haar land vertalen naar haar blad. De eigenaar, haar echtgenoot Michel (Lorit), wil dat niet. Het blad wordt de inzet van een huwelijkse en nationale strijd, en ondertussen blijkt de tienerdochter van Éliane en Michel zwanger. Éliane roept met beperkte middelen een tijdperk op waarin thema's als emancipatie en democratie dringend doorklinken naar het heden.

Une vie en retour

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Juliette Lamboley, Daphné Baiwir, Anny Duperey, Florence Pernel en Michel Aumont.

In 1944 komt het joodse meisje Lisa bij een pleeggezin terecht en blijft daar ook na de oorlog. Later komt daar ook de joodse Claire te wonen. Haar ouders hebben de oorlog overleefd maar kunnen niet voor haar zorgen. Een hechte vriendschap tussen Lisa en Claire ligt voor de hand, maar hun vergelijkbare achtergrond blijkt hen zowel te binden als te scheiden. Voor televisie gemaakt drama geschreven door Odile Barski, destijds ook verantwoordelijk voor het script van Violette Noziere (1978) met een heel jonge Isabelle Huppert.

Jaurès, naissance d'un géant

2005 | Biografie, Drama

Frankrijk 2005. Biografie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Philippe Torreton, Valérie Kaprisky, Frédéric van den Driessche, Pierre Vernier en Florence Pernel.

Eerste film over het leven en werk van Jean Jaurès (1859-1914), medeoprichter van de Franse socialistische partij en het socialistische dagblad L'Humanité. Acteur Philippe Torreton verbeeldt de gepassioneerde volksintellectueel die op 33-jarige leeftijd de kant kiest van de arbeiders nadat het leger met geweld probeerde de massale stakingen te breken. Historicus en Jaurès-kenner Jean-Pierre Rioux prees de sfeer van de film maar zette vraagtekens bij de centrale rol die Jaurès wordt toebedeeld in de oprichting van de partij.

Le voyageur sans bagage

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Florence Pernel, Micheline Presle, Jacques Gamblin en Danièle Lebrun.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Lagardère

2003 | Avonturenfilm, Drama

Frankrijk 2003. Avonturenfilm van Henri Helman. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Frédéric van den Driessche en Florence Pernel.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

L'adorable femme des neiges

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Jean-Marc Vervoort. Met o.a. Pierre Cassignard, Florence Pernel, Fabienne Mai, Fabienne Mai en Fabienne Mai.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

Agathe

2003 | Mysterie, Thriller

Zwitserland 2003. Mysterie van Anne Deluz. Met o.a. Florence Pernel, Gilles Tschudi, Sévérine Bujard en Maxime Kathari.

Mathieu is twaalf jaar en woont bij zijn moeder Agathe, een arts. Zijn vader is overleden toen hij nog geen twee jaar oud was. Sinds zijn vader er niet meer is, is hij ieder jaar op de sterfdag van zijn vader zeer zwijgzaam en teruggetrokken. Zijn moeder weet niet beter en laat hem maar. Dit jaar is het echter anders. Na een geschiedenisles krijgen Mathieu en zijn klasgenoten de opdracht een stamboom van hun familie te maken. Door deze opdracht komt Mathieu erachter dat er een trend zit in de sterfdata van de mannen uit zijn familie. Ze sterven allemaal vroegtijdig en Mathieu is ervan overtuigd dat hem hetzelfde lot is bezegeld, het zal spoedig zijn tijd zijn. Hij weet dit zelfs tot op de dag nauwkeurig uit te rekenen. Agathe is bezorgd om haar zoon en stuurt hem naar een psycholoog. Op een dag loopt Mathieu op het trottoir en wordt ineens geschept door een auto.

Napoléon

2002 | Drama, Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Historische film

Duitsland/Italië/Canada/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Yves Simoneau. Met o.a. Christian Clavier, Isabella Rossellini, Gérard Depardieu, John Malkovich en Heino Ferch.

Serie over het leven van Napoleon. Voor het eerst wordt hij afgebeeld als een man van vlees en bloed, een soldaat, politicus en idealist tegelijk. Hij plaatste zichzelf boven andere mensen en transfomeerde zichzelf in een mythe. De kijker ziet hoe hij omging met macht, vrouwen en zijn veeleisende Corsicaanse familie.

La vache et le président

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Philippe Muyl. Met o.a. Bernard Yerlès, Florence Pernel, Christian Bujeau, Mehdi Ortelsberg en Bernard Bloch.

Als het kalfje Ma[KA1]eva geboren wordt op de boerderij van Romain (Yerles), een stoere maar norse boer die weduwnaar is, sterft de koe. Zijn acht-jarige zoontje Lucas (Ortelsberg) voelt zich diep verbonden aan Ma[KA1]eva, want ze hebben allebei geen moeder meer. Lucas schrijft brieven aan zijn overleden moeder die hij tussen haar grafsteen schuift. In de media verschijnen de eerste berichten over de gekke koeienziekte. Sarah (Pernel) is een dure mevrouw uit Parijs, die boeken schrijft voor chique mensen. Ze besluit op het platteland te gaan wonen. Als zij pech met haar auto krijgt, maakt ze kennis met Lucas en Maéva. Romain vindt Sarah maar een wufte stadsjuf. Ondertussen bereikt de epidemie ook de boerderij van Romain en Maéva moet naar het slachthuis, tenzij de Franse president haar gratie verleent. Sarah kan Lucas helpen en zo het wordt misschien ook nog wat tussen haar en zijn vader... Muyl's feelgoodfilm is diep ondergedompeld in de stroop en het scenario dat hij met Philippe Le Dem schreef is onwerkelijk. Ortelsberg is een verleidelijke keuze en bijna iedereen gaat voor hem door de knieën, maar dat neemt niet weg dat de film verzuipt in het sentiment. Muyl kreeg het idee voor deze rolprent naar aanleiding van een bericht dat Bill Clinton, toen nog president van de V.S., een kalkoen gratie verleende en zo voorkwam dat die op de borden belandde voor de avondmaaltijd op Thanksgiving Day. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Werktitel UN FOL AMOUR.

Un hiver au bout du monde

1999 | Sciencefiction

België/Frankrijk/Hongarije 1999. Sciencefiction van Jannik Hastu en Bent Haller. Met o.a. Florence Pernel, Mates Mateska, Karoly Eperjes, Latos Kovacs en Juli Basti.

VV.

Egy tél az Isten háta mögött

1999 | Drama

België 1999. Drama van Can Togay. Met o.a. Lajos Kovács, Florence Pernel en Matej Matejka.

In een klein Hongaars bergdorp is de bioscoop de enige vorm van vermaak. Regelmatig brengt een koerier nieuwe films maar als deze overlijdt verandert het leven voor de dorpelingen grondig. Ze zitten voor het eerst zonder films. Op een dag vindt de veertienjarige Ladu een stapel filmfragmenten. Hij besluit de fragmenten te bewerken en ontpopt zich als een ware cineast

Egy tél az Isten háta m[KA11]og[KA11]ott

1999 | Drama

België/Hongarije 1999. Drama van Can Togay. Met o.a. Matej Matejka, Florence Pernel, Károly Eperjes, Lajos Kovács en Dávid Szabó.

Hongarije in de winter van 1956. In het bergachtige noorden van het land ligt een ge[KA3]isoleerd dorpje. Een keer per week komt een motorkoerier van de post langs met een nieuwe film voor de plaatselijke bioscoop. Buiten de enige tv in de dorpsherberg en de wekelijks filmvoorstelling is er geen amusent of een blik op de buitenwereld. De koerier krijgt een dodelijk ongeluk. De plaatselijke machthebber, benoemd door de communistische partij, lukt het niet om een vervanger vinden. Zo blijven de dorpsbewoners totaal onkundig van het feit dat er in Boedapest een opstand is uitgebroken, die de val van het communisme inluidt (het stervingsproces van de communistische dictatuur zou een lijdensweg worden van meer dan drie decennia). De caf[KA1]ebaas (Eperjes) ontdekt dat de kelder bezaaid is met stukken film. Hij vraagt de veertien-jarige zoon van de partijbons, Ladu (Matejka), uit die stukken een film te monteren, waarmee de dorpelingen zich kunnen vermaken. Ladu had zich daarvoor al als een geboren verteller ontpopt. De jongen ontdekt grote klassiekers zoals DAS KABINETT DES DOKTOR CALIGARI uit 1920 van Robert Wiene, BRONENOSETS 'POTYOMKIN' uit 1925 van Sergei Eisenstein, LA GRANDE ILLUSION uit 1937 van Jean Renoir, LA BÊTE HUMAINE van 1938, eveneens van Renoir e.d., waaruit hij zijn eigen kijk op de wereld samenstelt, de dorpsbewoners wakkerschudt en heftige discussies ontketent. De politieke geschiedenis gecombineerd met het volwassen worden van een veertien-jarige jongen is gemaakt met gevoel, ironie en poëzie. Het spel is bedreven en de regie is strak, maar je moet cinefiel zijn en goed op de hoogte zijn van de toenmalige toestanden in Hongarije om met volle teugen van deze rolprent te kunnen genieten. Het scenario met de nodige subplots is van regisseur Togay. Het camerawerk is van Gábor Balog en Sándor Kardos. Mono.

Vive la République !

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Eric Rochant. Met o.a. Aure Atika, Antoine Chappey, Gad Elmaleh, Hippolyte Girardot en Atmen Kelif.

Drie werklozen besluiten een politieke partij op te richten. Het trio wordt gevormd door: gescheiden vader Henri (Giradot), Emile (Kelif) die joods is, en Victor (Chappey), een gezinshoofd. Ze willen dat hun partij een afspiegeling van de maatschappij is door leden uit alle lagen van de bevolking op te nemen. Algauw komen Solange (Pernel) en Yannick (Elmaleh) erbij. Yannick is een ondernemer (en dus rechts); hij doet echter uitsluitend mee om dichtbij Solange te zijn, die verouderde communistische denkbeelden koestert. Ze praten oeverloos over de meest uiteenlopende onderwerpen om hun politieke doelstellingen te formuleren. Yannick maakt hen wijs dat zij dankzij een onbekend gebleven mecenas een vergaderruimte kunnen betrekken. Yannick biecht echter de waarheid aan Solange op, maar die walgt er zo van dat het niks tussen hen wordt. De vrouw van Victor laat haar man in de steek. Tenslotte komt Henri met het `gouden idee`, waardoor iedere werkloze aan de slag kan: een opleiding voor iedereen. Deze gemeenschappelijke speurtocht getuigt van twijfel die er heerst: is de politiek een optelsom van grote en kleine vraagstukken, waarvoor we ons iedere dag steeds weer geplaatst zien? Deze poging om de twijfel over de politieke malaise (in Frankrijk) weg te nemen onder het motto van 'een opleiding voor ons allemaal', is best grappig, zelfs als blijkt dat de doelstellingen tamelijk naïef zijn en zeker wat deze luchthartige film betreft. Helaas zijn de personages die regisseur Rochant bedacht heeft, allemaal uit hetzelfde hout met hetzelfde profiel gesneden: ze hebben het beste voor met alles en iedereen, waaraan hun onderlinge verschillen van mening zijn aangepast. Jammer dat deze aardige film tegen het einde onder al die goede bedoelingen bezwijkt. Ook bekend als LA POLITIQUE.

Violetta, la reine de la moto

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Guy Jacques. Met o.a. Florence Pernel, Dominique Pinon, Daniel Prévost, Eva Darlan en Julien Guiomar.

De heldin van deze geschiedenis is de 27-jarige Am[KA1]elie (Pernel), die na een afwezigheid van tien jaar terugkeert op het honk - een vervallen garage met de geroeste wrakken van voertuigen. Het is een weerzien met haar drankzuchtige broer Adrien (Pinon), een stel kennissen Kl[KA1]eber (Pr[KA1]evost) en Rosaline (Darlan), die in een caravan op het terrein wonen en hun uit het leger gedeserteerde zoon Johnny (Slagmulder), die in een van de leegstaande garages hokt. Ze hoort dat haar vader inmiddels is overleden en ze besluit een stunt met de motor uit te voeren, die door haar vader was bedacht. Ze meet zich de titel van de film aan. Ze gaan allemaal naar het kermisterrein en het succes is gering. Bij een andere gelegenheid loopt het fout en veroorzaakt dat Johnny het tijdige met het eeuwige verwisselt. Om in leven te kunnen blijven verkoopt Amélie het nummer aan Corneille, een vriend van haar vader, die overigens tien jaar tevoren geprobeerd had haar te verkrachten zonder dat haar broer voor haar op de bres sprong. Corneille vervalt in herhaling en probeert opnieuw Amélie aan te randen, maar deze keer komt haar broer tussen beiden zonder dat de alcoholnevel in zijn hoofd hem daaraan hindert. Het scenario is van regisseur Jacques en Emmanuel List en heeft tesamen met het geringe budget veroorzaakt dat het resultaat conventioneel is geworden; de rolverdeling heeft een beetje aangerommeld en tracteert de kijker af en toe op een verschrikkelijk geschmier. De psyche van de personage van Adrien lijkt ontleend te zijn aan de sheriff uit RIO BRAVO van Howard Hawks, maar hij is stukken minder en lijkt er met de beste wil van wereld heel weinig op, zo niet helemaal niet. Bij het gebrek aan zicht komen dan ook de vale kleuren en het sfeerloze camerawerk van Jérôme Robert. Tweede film van regisseur Jacques.

Violetta la reine de la moto

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Guy Jacques. Met o.a. Daniel Prévost, Dominique Pinon en Florence Pernel.

De heldin van deze geschiedenis is de 27-jarige Am[KA1]elie (Pernel), die na een afwezigheid van tien jaar terugkeert op het honk - een vervallen garage met de geroeste wrakken van voertuigen. Het is een weerzien met haar drankzuchtige broer Adrien (Pinon), een stel kennissen Kl[KA1]eber (Pr[KA1]evost) en Rosaline (Darlan), die in een caravan op het terrein wonen en hun uit het leger gedeserteerde zoon Johnny (Slagmulder), die in een van de leegstaande garages hokt. Ze hoort dat haar vader inmiddels is overleden en ze besluit een stunt met de motor uit te voeren, die door haar vader was bedacht. Ze meet zich de titel van de film aan. Ze gaan allemaal naar het kermisterrein en het succes is gering. Bij een andere gelegenheid loopt het fout en veroorzaakt dat Johnny het tijdige met het eeuwige verwisselt. Om in leven te kunnen blijven verkoopt Amélie het nummer aan Corneille, een vriend van haar vader, die overigens tien jaar tevoren geprobeerd had haar te verkrachten zonder dat haar broer voor haar op de bres sprong. Corneille vervalt in herhaling en probeert opnieuw Amélie aan te randen, maar deze keer komt haar broer tussen beiden zonder dat de alcoholnevel in zijn hoofd hem daaraan hindert. Het scenario is van regisseur Jacques en Emmanuel List en heeft tesamen met het geringe budget veroorzaakt dat het resultaat conventioneel is geworden; de rolverdeling heeft een beetje aangerommeld en tracteert de kijker af en toe op een verschrikkelijk geschmier. De psyche van de personage van Adrien lijkt ontleend te zijn aan de sheriff uit RIO BRAVO van Howard Hawks, maar hij is stukken minder en lijkt er met de beste wil van wereld heel weinig op, zo niet helemaal niet. Bij het gebrek aan zicht komen dan ook de vale kleuren en het sfeerloze camerawerk van Jérôme Robert. Tweede film van regisseur Jacques.

Le juge est une femme : Drôle de jeu

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Kalfon, Frédéric Diefenthal, Dominique Guillo en Delphine Zentout.

In de buurt van Versailles wordt het afschuwelijk verminkte lijk gevonden van een adolescent, afgemaakt met messteken. Het lichaam ligt vlakbij de verblijfplaats van Fran[KA10]cois Gerbault (Kalfon), een aan lager wal geraakte leraar filosofie. Onderzoeksrechter Florence Larrieu neemt het onderzoek ter harte, temeer daar Gerbault vroeger haar leraar was en deze een belangirjke rol heeft gespeeld in haar beroepskeuze. Ook al is er geen enkele andere verdachte, toch kan ze moeilijk aannemen dat deze man zover gezakt kan zijn in het leven. Goedgemaakte dramatische politiefilm zonder veel inspiratie of diepgang. Kalfon steelt moeiteloos de show als de intelligente clochard. Daniel Saint Hamont en Thierry Jonquet schreven het scenario en achter de camera werd plaatsgenomen door Flore Thulliez. Geschikt voor een avondje tv-(ont)spanning voor wie niet wil nadenken. Stereo.

Mon Amour

1996 | Thriller, Drama

Frankrijk/België 1996. Thriller van Pierre Joassin. Met o.a. Florence Pernel, Robin Renucci, Patrick Catalifo, Nadine Spinoza en Nadia Barentin.

Na drie jaar huwelijk voelt de jonge lerares Marion zich niet meer prettig bij haar bezitterige, jaloerse echtgenoot Richard. Ze verlaat hem en krijgt onderdak bij Antoine, de broer van haar beste vriendin. Buiten zichzelf van jaloezie brengt Richard zijn vrouw bijna om het leven en zij belandt in het ziekenhuis. Iedereen denkt dat Marion een zelfmoordpoging gedaan heeft, behalve Antoine

Les hommes et les femmes sont faits pour vivre heureux... mais pas ensemble

1996 | Romantiek

Frankrijk/België 1996. Romantiek van Philippe de Broca. Met o.a. Bernard Le Coq, Fanny Cottençon, Florence Pernel, Jean-Pierre Castaldi en Didier Pain.

Uitgever Alfred (Le Coq) is een gelukkig man. Een beetje te gelukkig zelfs. Ondanks zijn professioneel succes verstikt hij in de eentonigheid van zijn priv[KA1]e-leven. Om er afwisseling in te brengen stelt hij zijn levensgezellin Maurane (Cottençon) een bizar spelletje voor: zij zullen hun relatie helemaal opnieuw beginnen, alsof ze elkaar voor de eerste keer ontmoeten. Maurane neemt het voorstel zeer ernstig. Ze pakt haar valiezen en verdwijnt spoorloos, een verbijsterende Alfred alleen achterlatend. Een wat geforceerde romantische komedie die dank zij de routine van een De Broca nog best te smaken valt, maar die niet veel indruk zal nalaten op de kijker. De acteurs zijn speels en overtuigend in hun rol. Philippe Le Dem schreef een niet erg diepgaand scenario met enkele sprankelende dialogen. Petria Payen stond achter de camera.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Margrit

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Pascal Elso, Laure Duthilleul en Lucas Van den Eynde.

Deel twee van dit driedelig familiedrama is gesitueerd in de periode 1888-1891: dertig jaar later is bierbrouwer Charles (nu gespeeld door Drouot) een gezeten burger. Zijn huwelijk met Elise (Duthilleul) is een mislukking, en zij hebben hun neef No[KA3]el (Elso) geadopteerd als hun zoon. No[KA3]el leerde in M[KA3]unchen het pilsbier kennen en heeft Margrit (Pernel) ontmoet. Het bier introduceert hij in Frankrijk, en Margrit bij zijn familie. Het leidt tot een strijd in de familie. Charles, die met de lekkere Margrit aanpapt, start de oude brouwerij Texel-Steenfort op, en overvleugelt al gauw de Steenforts. Uit het niets doemt ineens Pieter Texel (Van Den Eynde) op, de zoon van Frans en Adrienne, die zijn rechtmatige eigendom komt opeisen. Centraal in dit tweede deel staan naast de klassieke melodramatische ontwikkelingen, de strijd van de arbeiders tegen het patronaat, het wettelijk statuut van vakbonden en het stakingsrecht.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Adrien

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Christopher Thompson, Florence Pernel, Pascal Elso, Johan Leysen en Rik Hancké.

Het derde en laatste deel van dit familiedrama is gesitueerd in de periode tijdens en vlak na WO I. Margrit (Pernel) tracht de brouwerij draaiende te houden, terwijl haar zoon Adrien (Thompson) soldaat is aan het IJzerfront. Na de oorlog vinden de twee takken van de familie elkaar weer: een grote Canadese brouwersgroep, geleid door Pieter Texel, zal de Steenfort-groep opkopen. Pieter heeft een dochter, Joanna, die gaat trouwen met Adrien. Opnieuw een herkenbaar verhaal, soms interessant, maar met teveel nadruk op de clich[KA1]ematige dramatische toestanden. De vlaamse acteurs spelen belangrijke rollen: Flack is een perverse Duitse generaal, die misbruikt maakt van de moeilijke situatie, waarin Margrit zich bevindt, Leysen is een hondstrouwe meestergast (en verzetsman) van Margrit.

Le juge est une femme : La fille ainée

1996 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1996. Misdaad van Pierre Boutron. Met o.a. Florence Pernel, Françoise Christophe, Maxime Leroux, Béatrice Agenin en Sarah Bertrand.

Vrouwelijke rechter Larrieu (Pernel) krijgt een jonge meisje voor zich dat op verdenking van onvrijwillige doodslag voorgeleid wordt. De rechter koestert het vermoeden dat Bettina (Bertrand) onschuldig is. Stern (Guillo), de gerechtspsychiater, stelt vast dat Bettina fragiel en radeloos is. Intussen slaagt politie- inspecteur Colas (Diefenthal) er niet in haar familieleden aan het praten te krijgen. Maar hij ontdekt wel dat Manfred (Slagmulder), de leider van het punkbandje waar Bettina deel van uitmaakte, druk probeert uit te oefenen op de rechter. Een aflevering uit de reeks die er zijn mag, dank zij een degelijk scenario van Daniel Saint-Hamont en knipoogjes naar Claude Chabrol die omni-aanwezig zijn i.v.m. de leefwereld van een bepaalde Franse, provinciaalse bourgeoisie.

Les hommes et les femmes sonts faits pour vivre heureux, mais pas ensemble

1995 | Komedie

België/Frankrijk 1995. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Jean-Pierre Castaldi, Florence Pernel en Didier Pain.

Le Coq is een uitgever die zijn succesvol maar eentonig leventje wat wil opvrolijken. Zijn vriendin Cottençon stelt hij een bizar spelletje voor. Zij zullen hun relatie helemaal opnieuw beginnen, alsof zij elkaar de eerste keer ontmoeten. Cottençon neemt het aanbod ernstig en verdwijnt spoorloos, tot verbijstering van Le Coq. Vruchteloos gaat hij op zoek naar haar. Op zekere dag stelt een literair agent hem een hyperbegaafde romanschrijfster voor: Cottençon. Of niet? Een dubbelgangster? Le Coq maakt haar het hof en blijft twijfelen. Tot de echte Cotten[KA10] weer komt opdagen. Le Coq houdt er nu twee vriendinnen op na. Als kijker heb je niet veel nodig om snel te snappen dat Le Coq voor de gek wordt gehouden want zijn twee vriendinnen blijken slechts één en dezelfde Cottençon te zijn. Men kan zich terecht afvragen wat een begaafd cineast als de Broca, destijds gelauwerd als de leukste nouvelle vague-filmer met knappe komedies, bezielt om dit onding te regisseren. Om de huishuur te betalen? Cottençon is wel leuk om te bekijken: als moderne en dynamische vrouw enerzijds, als zachte en romantische vrouw anderzijds. De Vlaamse acteur André speelt de rol van de vader van Cottençon. Scenario van Philippe Le Dem.

Le juge est une femme : Le secret de Marion

1995 | Misdaad, Sportfilm

Frankrijk 1995. Misdaad van Didier Albert. Met o.a. Florence Pernel, Richard Berry, Anne Richard, Frédéric Diefenthal en Arsène Jiroyan.

Topatlete Marion (Richard) dient een klacht in wegens verkrachting door twee atletiekkampioenen. Die beweren echter dat Marion hen heeft uitgedaagd en dat er verder niets is gebeurd. Onderzoeksrechter Florence Larrieu (Pernel) wordt met de zaak belast. Ze maakt kennis met Jacquin (Berry), een zakenman zonder scrupules die de belangrijkste sponsor van de atletiekclub is. Jacquin zet Marion onder druk om de aanklacht in te trekken. Een misdaadfilm waarin meer gepraat dan gehandeld wordt. Door het trage tempo gaat de kijker zich vervelen en verliest zijn belangstelling. Het scenario is van Daniel Saint-Hamont naar een verhaal van Sophie Deschamps, die zich liet inspireren door de waargebeurde en ophefmakende verkrachtingszaak van atlete Catherine Moyon De Baecque in 1991. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering 3 van het eerste seizoen, nummer 3 van 32.

L'homme aux semelles de vent

1995 | Avonturenfilm, Biografie

Canada/Frankrijk 1995. Avonturenfilm van Marc Rivière. Met o.a. Laurent Malet, Jacques Bonnaffé, Thierry Frémont, Emmanuelle Riva en Samuel Labarthe.

De dichter en wereldreiziger Arthur Rimbaud (Malet) is 26 jaar als hij in Aden arriveert, op zoek naar een job in de buurt van de Rode Zee. Hij ontmoet de handelaar Bardey (Bonnaffé) die hem voorstelt een filiaal van zijn zaak te openen in Harare. In gezelschap van een Griekse collega voert hij een karavaan met katoen en handelswaar door de woestijn. Het werk begint hem echter te vervelen en hij laat zich door een plaatselijke sjeik overhalen om wapens te smokkelen. Een geromanticeerd relaas over de laatste tien jaar in het leven van de poëet en avonturier - op zoek naar de zin van het leven - Rimbaud. Er werd duidelijk een gigantisch budget besteed aan deze rolprent, die echter gewonnen zou hebben door een strakkere montage waardoor hij minstens een uur korter had kunnen worden. Malet zet echter een onvergetelijke Rimbaud neer. Jean-Louis Benoît en Michel Favart schreven het scenario. Knappe fotografie van Thomas Vamos. Wordt meestal uitgezonden in twee delen. Formaat 16/9.

L'amour en prime

1995 | Komedie, Romantiek

Venezuela/Frankrijk 1995. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Stéphane Freiss, Florence Pernel, Jean Yanne, Eva Darlan en Jean-Claude Bouillon.

Pernel is verpleegster in een hospitaal. Haar droom wordt werkelijkheid wanneer ze een weekend wint in Santa Monica met haar lievelingsheld Freiss. Samen met Freiss, producer Yanne en een fotograaf arriveren ze op het vliegveld juist op het moment dat een anti-maffia rechter op het nippertje aan een aanslag is ontsnapt. De ploeg neemt in Santa Monica de intrek in hetzelfde hotel als de moordenaar. Op aandringen van Yanne moet Freiss de romantische held spelen die Pernel versiert. Doorzichtige romantische komedie met humor, liefde, avontuur en een handvol gangsters. Erg opwindend is het allemaal niet en de humor is maar dun gezaaid. Gérard Bitton en Michel Munz schreven het scenario. Fotografie van Johnny Semeco. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

L'amour en prime

1995 |

1995. Jean-Claude Nachon en Angélique. Met o.a. Jean Yanne, Florence Pernel en Stéphane Freiss.

Pernel is verpleegster in een hospitaal. Haar droom wordt werkelijkheid wanneer ze een weekend wint in Santa Monica met haar lievelingsheld Freiss. Samen met Freiss, producer Yanne en een fotograaf arriveren ze op het vliegveld juist op het moment dat een anti-maffia rechter op het nippertje aan een aanslag is ontsnapt. De ploeg neemt in Santa Monica de intrek in hetzelfde hotel als de moordenaar. Op aandringen van Yanne moet Freiss de romantische held spelen die Pernel versiert. Doorzichtige romantische komedie met humor, liefde, avontuur en een handvol gangsters. Erg opwindend is het allemaal niet en de humor is maar dun gezaaid. Gérard Bitton en Michel Munz schreven het scenario. Fotografie van Johnny Semeco. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Trois couleurs: Blanc

1994 | Drama, Experimenteel, Komedie

Frankrijk/Polen/Zwitserland 1994. Drama van Krzysztof Kieslowski. Met o.a. Julie Delpy, Zbigniew Zamachowski, Janusz Gajos, Janosz Goyos en Jerzy Stuhr.

Tweede deel van Kieslowski's trilogie gebaseerd op de Franse begrippen vrijheid, gelijkheid en broederschap. Poolse kapper in Parijs (Zamachowski) wordt na een half jaar huwelijk met rijke Dominique (Delpy) gedumpt vanwege zijn impotentie. Hij geraakt in de goot, weet naar Polen te komen, bouwt er opnieuw een leventje op en zint op een dramatische terugkeer naar Dominique. Zwarte komedie waarin de kleur wit domineert, wordt gedragen door charmante Zamachowski, eerder te zien in het tiende gebod van Kieslowski's Dekalog. Trois couleurs: Blanc wordt door mindere mate van weelderigheid beschouwd als de minste van het drieluik, maar is de beste door rake psychologie.

Les Steenfort, maîtres de l'orge

1994 |

1994. Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Pascal Elso, Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Michael Pas en Julie Dupagne.

De Ardennen, 1854. Charles Steenfort, een jonge novice in de abdij van Saint-Arnould, wordt verliefd op het dorpsmeisje Adrienne. Ze lopen samen weg om hun geluk te zoeken in Bourg d'Artois, het Frans-Vlaamse geboortedorp van Charles. Daar wil Charles samen met zijn jeugdvriend Frans Texel een brouwerij beginnen in het ouderlijk huis van Frans

Le juge est une femme : Dance avec la mort

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Claude Grinberg. Met o.a. Florence Pernel, David Soul, Anouk Ferjac, Claire Keim en Victor Garriver.

Rechter Florence Larrieu (Pernel) maakt kennis met het knappe model Pauline Vivien (Keim), die schilderijen opkoopt in opdracht van oplichter Falconni (Dyrek). Pauline blijkt niet op de hoogte te zijn van Falconni`s slechte reputatie. Ze heeft net een Goya verworven, en haar vriend, de internationaal vermaarde kunsthandelaar Jerome Keaton (Soul), heeft de echtheid ervan bevestigd. Iets later wordt Pauline dood aangetroffen en is het schilderij spoorloos. Larrieu onderzoekt de zaak. Misdaadfilm die zich afspeelt in de Franse en de internationale kunstwereld. Het scenario van Michel Leviant en Sophie Deschamps is losjes gebaseerd op de roman L'inculpé van Noëlle Loriot, is eerder boeiend dan spannend en niet vrij van onwaarschijnlijkheden. De personages hebben weinig diepgang. Het camerawerk is van Serge Palatsi. Aflevering 2 van het eerste seizoen, nummer 2 van 32.

Jalna

1994 | Drama

Frankrijk/Canada 1994. Drama van Philippe Monnier. Met o.a. Danielle Darrieux, Serge Dupire, Catherine Mouchet, Jacques Bonnaffé en Victor Garrivier.

Groots opgezette Frans-Canadese serie naar de gelijknamige bestseller van Mazo de La Roche, die in zestien boekdelen de lotgevallen vertelt van een Canadese familie, in de periode 1900- 1945. De roman volgt verschillende generaties, maar scenarioschrijvers Daniel Tonachella en Jean-Pierre Sinami beperkten zich in acht afleveringen tot de wederwaardigheden van de kinderen en kleinkinderen van peetmoeder Darrieux - overigens toch nog een hele krachttoer. Darrieux is tachtig wanneer het verhaal begint. Zij is de levende legende van de Whiteoak- dynastie. Net terug uit Indië vestigde zij zich met haar man in Canada, waar ze in de buurt van het Ontariomeer enorme lappen grond met boerderijen kochten. Ze lieten er Jalna bouwen, een Victoriaans huis van waaruit Darrieux nu dictatoriaal regeert over haar twee ongehuwde zoons Laudenbach en Freyd, die in de eerste aflevering al zestigers zijn, haar andere zoon Millaire en diens tweede echtgenote, en haar kleinkinderen uit Millaires beide huwelijken. Voorts is er buurman Garrivier, een vriend voor het leven. De twee clans hopen door een huwelijk van Garriviers enige zoon, Bonnaffe, met een afstammelinge van de Whiteoaks de alleenheersers van de streek te worden. Dit alles moet leiden tot kleurrijke personages en brandende en verscheurende passie, maar ondanks de enorme produktiekosten, achthonderd uit Engeland gehaalde kostuums en honderden kunstvoorwerpen, is dit geen hoogvlieger. De fijn-humoristische trekjes en de zweem van ironie waarmee de Amerikaanse romancière De La Roche haar personages tekende ontbreekt.

Trois Couleurs: Bleu

1993 | Drama

Polen/Frankrijk/Zwitserland/Verenigd Koninkrijk 1993. Drama van Krzysztof Kieslowski. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Régent, Florence Pernel, Charlotte Véry en Hélène Vincent.

Emotioneel en visueel virtuoze eerste deel van Kieslowski's drieluik is gebaseerd op de Franse driekleur, oftewel de begrippen vrijheid, gelijkheid en broederschap. Blauw slaat op vrijheid. Die moet Julie (Binoche) vinden als haar man en kind omkomen bij een auto-ongeluk en ze zich niet los kan maken van haar verdriet. De korte serie, later aangevuld met Blanc en Rouge, zou Kieslowski's testament betekenen. Had hij na de voltooiing al aangekondigd te zullen stoppen met filmen omdat hij 'uitgepraat' was, in het voorjaar van 1996 stierf de Pool die wel Europa's meest originele hedendaagse filmmaker werd genoemd.

La cavale des fous

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Richard, Michel Piccoli, Dominique Pinon, Florence Pernel en Edith Scob.

Nadat de filosoof prof. Henri Toussaint (Piccoli) zijn vrouw had gepoogd te wurgen, heeft hij zichzelf vrijwillig ter beschikking gesteld en wordt hij al zeven jaar verpleegd in een chique inrichting voor psychisch gestoorden. Zijn psychiater, die zich persoonlijk om hem bekommert, is Bertrand Daumale (Richard, die samen met Olivier Dazat het scenario schreef). Als Henri`s vrouw (Scob) ongeneeslijk ziek is, uit zij de wens zich te verzoenen met haar man. Dokter Daumale is van oordeel dat pati[KA3]ent Henri onder zijn begeleiding wel een weekend met verlof kan uit de inrichting. Als zij de kliniek verlaten, smokkelt Henri een medepati[KA3]ent mee naar buiten. Het is de redelijk gestoorde, maar niet onaantrekkelijke Angel (Pinon). Met zijn drietjes komen ze in dolkomische situaties terecht (trekken aan de noodrem van de trein, de hotelkamer delen, een miss-verkiezing, Piccoli die zich uitgeeft voor Richard en hem tracht op te bergen in een krankzinnigengesticht, etc.). Ondanks het feit dat Pinon heel erg haar best doet om het leuk te houden, spelen Piccoli en Richard als houten klazen, behoudens een uitschieter van eerstgenoemde die dan goed is voor een zeer gulle lach. Het camerawerk is van François Lartigue.

L'écrivain public

1993 | Romantiek, Drama

Zwitserland/Frankrijk 1993. Romantiek van Jean-François Amiguet. Met o.a. Robin Renucci, Anna Galiena, Laurent Grévill, Florence Pernel en Catherine Epars.

Jacques (Renucci) en Fanny (Galiena) hebben zeven jaar met elkaar samengewoond en besluiten uit elkaar te gaan. Niets bijzonders, al wordt het wel opgediend als een fenomeen van de jaren 1990. Als Fanny aankondigt naar het buitenland te willen gaan, raakt Jacques in beroering. Hij laat een brievenschrijver hartstochtelijke epistels maken, die hij Fanny stuurt. Een film, die stijf staat van gekunsteld dialoog en die heel traag van tempo is. Een morele vertelling voor ware liefhebbers van gestileerde rolprenten. Het literaire scenario is van Anne Gonthier en de fotografie is van Robert Alazraki. De score van William Sheller speelt een geheel eigen rol.

Aux marches du palais: Le juge est une femme

1993 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1993. Misdaad van Serge Leroy. Met o.a. Florence Pernel, Anthony Delon, Florence Darel, François Perrot en Pascale Roberts.

Pernel werd zojuist benoemd tot onderzoeksrechter. Haar eerste belangrijke zaak betreft chirurg Delon, die van dood door nalatigheid wordt beschuldigd. Darel, tweelingzus van het slachtoffer helpt rechter Pernel de ingewikkelde kluwen van intriges en leugens rond haar zus te ontrafelen. Onderhoudende, klassiek opgebouwde psychologische thriller, die voortkabbelt zonder ooit echt spannend te worden, maar evenmin verveelt. Delon levert een prestatie als de verdachte chirurg waarop vader Delon echt trots kan zijn.

Le bateau de mariage

1992 | Oorlogsfilm, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 1992. Oorlogsfilm van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Florence Pernel, Laurent Grévill, Marie Bunel, Thibault Vallat en Noémie Churlet.

De vrije zone van Frankrijk. Het is 1940. Mauve (Pernel) is een jonge, vrijgevochten tante. Ze komt uit Parijs. Ze keert terug naar het platteland waar ze haar intrek neemt bij haar zus B[KA1]eatrice (Bunel). Ze ontmoet diens vriend Pierre (Gr[KA1]evill) die zij zich nog van vroeger herinneren kan toen ze een klein meisje was. Deze laatste voelt zich aangetrokken door de onafhankelijke Mauve en het komt tot een relatie tussen de behoudende Pierre en de rebelse meid uit Parijs. Een school- inspecteur maakt Pierre erop attent dat hij beter getrouwd kan zijn als hij zijn baantje wil behouden. Mauve en Pierre trouwen halsoverkop. Mauve komt er gauw achter dat de stap in het huwelijksbootje een pijnlijke vergissing was. Een uitzichtloze situatie tegen de achtergrond van de Vichy-regering die zich steeds meer met het dagelijkse leven van de burger gaat bemoeien. Het is helaas allemaal erg voorspelbaar en vooral oppervlakkig uitgewerkt. De minder bekende acteurs leveren echter uitstekend werk in de debuutfilm van Am[KA1]eris. Het scenario is van de hand van regisseur Am[KA1]eris, Jean Gruault (iemand die veel met Truffaut samenwerkte), Caroline Bottaro en Chantal Richard naar de roman van Michel Besnier. Yorgos Arvanitis stond achter de camera en maakte prachtige beelden van de Franse campagne in `Vichy France`. Voor Frankrijk zijn films over deze periode (en het regime van Vichy in het bijzonder) nog steeds een pijnlijke onderneming.

Mauvaise fille

1991 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Régis Franc. Met o.a. Daniel Gélin, Florence Pernel, Yvan Attal, Christian Vadim en Nicolas Rojas.

Ergens in een uithoek van Zuid-Frankrijk leeft de jonge Rose, met uitsluitend mannen om zich heen, te weten haar vader, haar broer, vrienden en een knecht. Haar moeder heeft hen namelijk verlaten, en zij is nu de dienstbode van de familie. Op haar beurt weigert zij nog langer deze rol van slavin te spelen, en vertrekt naar Marseille. Het bitterzoete en tegelijkertijd sarcastische, nostalgische en ontgoochelde wereldje van de striptekenaar Franc is zeker aanwezig, en bovendien heeft André Téchiné meegewerkt aan de dialogen. Maar wat deze 'regisseur' nog staat te doen, is het vinden van een eigen filmstijl.

La femme de l'amant

1991 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1991. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Florence Pernel, Didier Flamand en Christine Pascal.

Garcia, veertig en nog steeds aantrekkelijk, is assistente van een bekende tv-presentator. Ondanks haar drukke bezigheden besteedt ze zoveel mogelijk aandacht aan haar twintig-jarige dochter Pernel, zodat tussen beiden een hechte band bestaat. Tot op de dag dat dochterlief haar moeder bekent dat ze verliefd is op haar baas. Die is 43 en bovendien gehuwd. Een tedere liefdesfilm, die alle stellen zouden moeten zien. In zijn visuele stijl vertelt Frank, die deze keer het scenario-schrijven overliet aan Danièle Thompson, het verhaal van passie en jaloezie. Je kijkt ernaar en laat je moeiteloos meeslepen. Schitterend spel. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Una vita scellerata

1990 | Avonturenfilm, Biografie

Duitsland/Italië/Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Giacomo Battiato. Met o.a. Wadeck Stanczak, Max von Sydow, Ben Kingsley, Pamela Villoresi en Sophie Ward.

Groots opgezette Euro-epos rond de Italiaanse, zestiende eeuwse goudsmid-beeldhouwer Cellini (gespeeld door Stanczak), naar diens eigen biografie. In het Firenze van 1523 werkt Cellini, van nederige afkomst, in een atelier voor weeskinderen. Hij is brutaal maar getalenteerd en doodt in [KA1]e[KA1]en van zijn opvliegende buien een jongeman, die hem beledigde. Ter dood veroordeeld slaat hij op de vlucht, vermomd als priester: het begin van een turbulent, schokkend en gewelddadig leven. Als voortvluchtige belandt hij aan het hof van paus Clemens (Von Sydow), die hem de hand boven het hoofd houdt. Wanneer de paus sterft wordt hij omringd door vijanden en samenzweerders. Opnieuw doodt hij bij een dispuut een tegenstander en wordt weer opgesloten. In ongenade gevallen bij de paus kan Cellini toch nog terecht aan het hof van de Franse koning (Donnadieu). Hij droomt van beeldhouwen, want het bewerken van juwelen zint hem niet langer. Weer in Italië zet hij zich aan een magistraal bronswerk: Perseus en Medusa. Het wordt een obsessie. Visueel een lust voor het oog met als hoogtepunten de gruwelijke uitbeelding van geweld, de Val van Rome en een pestepidemie. Prachtige vertolkingen met een aantal bekende namen in bijrollen, zoals die van Kingsley als de gouverneur. In het Frans bekend als L'OR ET LE SANG, in het Engels als A VIOLENT LIFE.

Que les gros salaires lèvent le doigt !

1982 |

Frankrijk 1982. Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jean Poiret, Daniel Auteuil, Michel Piccoli, Marie Laforêt en Jeanne Lalleman.

Bewerking van de roman [KL]Les B[KA4]etes curieuses[KLE] van Jean Marc Roberts. Een werkgever jaagt vijf van zijn werknemers de WW in door het sadistische spelletje `stoelendans`. Een hachelijk thema, helaas oppervlakkig uitgewerkt. Geen enkele mogelijkheid een pittige satire op het zakenleven te maken wordt uitgebuit. Regie waarbij ieder zijn eigen nummertje afdraait, want de regisseur beperkt zich tot beschrijvingen in plaats van iets te laten zien. Men komt zodoende uit bij een akelige en tamelijk schandelijke film. Sommige acteurs (Piccoli) maken zich er gemakkelijk vanaf, terwijl anderen (Poiret) zich ontzettend uitsloven. Scenario van Jean-Marc Roberts en Yves Stavrides.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Florence Pernel op televisie komt.

Reageer