Laurent Olmédo

Acteur

Laurent Olmédo is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Le raid

2002 | Komedie, Avonturenfilm

Verenigde Staten 2002. Komedie van Djamel Bensalah. Met o.a. Josiane Balasko, Hélène de Fougerolles, Gérard Jugnot, Julien Courbey en Lorànt Deutsch.

Een blunderend inbrekerskwartet dat bestaat uit Sami (Zem), Kader (Courbey), Tacchini (Deutsch) en Yaya (Kelif), krijgt van hun opdrachtgever, Parijse nachtclubeigenaar Carlito (Jugnot) een laatste kans: zijn nieuwe ma[KA4]itresse Nathalie (Laffont) in Canada in de gaten houden en voorkomen dat ze een scheve schaats rijdt. In Montreal worden ze door Lino (Flamand) aangezien als de door hem ge[KA3]engageerde huurmoordenaars, die de steenrijke L[KA1]eonore de S[KA1]egonzac (De Fougerolles) moeten omleggen, zodat haar noodlijdende familie voor eens en altijd uit de zorgen is. Ze krijgen een honorarium van [KA1]e[KA1]en miljoen dollar de man, de helft bij vooruitbetaling, maar ze moeten L[KA1]eonore wel volgen naar Patagoni[KA3]e, waar zij deelneemt aan een puzzelrit met extreme hindernissen, zoals rafting, skydiven enz. Ondertussen arriveert het echte team moordenaars onder leiding van Madame Jo (Balasko). Het wordt een dolle rit van achtervolgingen en misverstanden. Toch is de film, die door cameraman Pascal Gennesseaux op exotische locaties werd gedraaid in Louisiana, Venezuela en de Franse Alpen, niet zo avontuurlijk en grappig als men zou mogen verwachten. Dat komt grotendeels door het magere scenario van regisseur Bensalah en Gilles Laurent, die zich beperkt hebben tot gekibbel van het viertal dat de ene flater na de andere zou moeten slaan. Veel slang in het dialoog beperkt de film voor buitenstaanders. In Frankrijk behoorlijk goed bezocht, maar onvoldoende om het budget van 17,6 miljoen euro terug te verdienen.

Milles bornes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Beigel. Met o.a. Emma de Caunes, Pierre Berriau, Raphaël Krepser, Nicolas Abraham en Bruno Solo.

Als Th[KA1]eo (Berriau), Pascal (Abraham), Mika (Krepser) en Jean (Solo) hun vriend, reportagefotograaf Romain (Beigel) in het ziekenhuis willen opzoeken, komt zijn bedroefde vader (Herlitzka) hen bij de ingang tegemoet. Romain is overleden aan een longontsteking. Hij overhandigt hen een video, die Romain speciaal voor hen gemaakt heeft. Op de band staat Romains laatste wens en die houdt in dat hij volgens Indonesisch ritueel op een strand niet ver van Veneti[KA3]e aan de Adriatische kust verbrand wil worden. In Europa is een lijkverbranding in het openbaar verboden, maar het kwartet besluit Romains laatste wil te eerbiedigen. Wat dan volgt is een onwaarschijnlijk, maar zeer vindingrijk tragikomisch gesol met het lijk. Eerst stelen ze het stoffelijk overschot uit het mortuarium van het ziekenhuis, stoppen het in een vrieskist en nemen het mee in de kofferbak van de auto en moeten duizend kilometerpalen (vandaar de titel) verder zien te komen. Niet alleen Romains aantrekkelijke, maar afkeurende zus is het vijfde wiel aan de wagen, ze moeten grenzen overschrijden, komen zonder brandstof te zitten en ontmoeten de mysterieuze Akiko (Hirota), een fraaie Japanse met zelfmoordneigingen. De spelprestaties van de jonge rolverdeling is prima en het scenario van regisseur Beigel en Jean-Luc Gaget zorgt voor het nodige tempo en bevat hilarisch dialoog. Typisch zo'n film, waarvan de Amerikanen een remake gaan maken, die veel bekender wordt, maar niet beter hoeft te zijn. Het camerawerk is van Luc Pagès en het oogt heel goed. Widescreen, Dolby SR.

Merci mon chien

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Galland. Met o.a. Atmen Kelif, Jean Benguigui, Yolande Moreau, Laurent Olmédo en Abbes Zahmani.

Amir (Kelif) is een illegale immigrant uit Pakistan, die voor Jo (Olmedo) al acht jaar in de Parijse confectiewijk werkt. Jo heeft zijn manusje van alles beloofd dat hij hem zal legaliseren, maar hij heeft het nog steeds niet gedaan. Onder druk van de publieke opinie gaat de overheid strikter optreden tegen zwartwerkers en illegalen. Amir is bang om opgepakt en afgeschoven te worden, terwijl Jo een torenhoge boete vreest. Ralph (Jean Benguigui) is een niet al te snuggere collega- concurrent met speelschulden bij Jo. Om de rekening te vereffenen schuift Jo Amir af naar Ralph. Een jaar later bloeien Ralphs zaken op, terwijl Jo`s zaken slecht gaan. Amir maakt tijdig een volte om zelfstandig te worden en een nestje te bouwen met zijn vriendin Malika (Kaddour). De personages zijn levendig, de dialogen in het scenario van Jean-Pierre Hasson en regisseur Galland zijn raak en het spel is leuk. Voor liefhebbers van typische Franse toestanden in een kluchtig kader. Het camerawerk is van Stéphane Nigentz Gumuschian.

Rosine

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Christine Carrière. Met o.a. Eloïse Charretier, Mathilde Seigner, Laurent Olmédo, Christine Murillo en Aurélie Vérillon.

Toen Rosine`s moeder Marie (Seigner) nog maar net zestien was kreeg zij haar kind (Charretier) en nu is zij dertig en nog steeds niet volwassen. Ze stapt de disco`s af, Rosine aan haar lot overlatend. De vader Pierre smeerde hem nog voordat Rosine geboren werd. Nu is hij terug en Marie is maar al te blij een vaste relatie te hebben en haalt hem in huis. Aanvankelijk lijkt alles koek en ei, Rosine heeft een vader, maar Pierre is een grote zak met losse knuisten. Hij gaat zelfs zover dat hij Rosine verkracht (dat gebeurt overigens buitensbeelds, maar is expliciet genoeg). Intimistisch drama tegen het naargeestige decor van een kille Noord-Franse industriestad, spontaan gespeeld door de hoofdrollen en met namen Charretier als de veertien-jarige Rosine - zij zou wel eens hoge ogen kunnen gooien op het witte doek. Scenario van regisseuse Carrière en de fotografie was in handen van Christophe Pollock. Op kleine festivals meervoudig bekroond - en terecht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Laurent Olmédo op televisie komt.

Reageer